Devri

Recherche 'kon...' : 376 mots trouvés

Page 6 : de konteller (251) à kontragn-kontragnin-3 (300) :
  • konteller
    konteller

    m. –ion Coutelier.

    ●(1732) GReg 227b. Coutelier, tr. «Conteller. p. contellèryen. Van[netois] contellour. coutellour. pp. yon, yan.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. koutellour, m. pl, -erion, tr. «coutelier.» ●(1934) BRUS 269. Un coutelier, tr. «ur houtellour.»

  • kontellerezh .1
    kontellerezh .1

    f. –ioù Coutellerie (local).

    ●(1732) GReg 227b. Coutelerie, tr. «Contellérez.»

  • kontellerezh .2
    kontellerezh .2

    m. Coutellerie (art).

    ●(1931) VALL 166a. Coutellerie art, tr. «kontellerez m.»

  • kontelliañ
    kontelliañ

    voir kontellañ

  • kontellikiñ
    kontellikiñ

    v. Se battre au couteau.

    ●(1977) PBDZ 725. (Douarnenez) kontellikiñ, tr. «jouer du couteau, se battre au couteau.»

  • kontelliri
    kontelliri

    f. –où Coutellerie.

    ●(1732) GReg 227b. Coutelerie, tr. «contellèry.»

  • kontellouer
    kontellouer

    m. –où Coutelière.

    ●(1732) GReg 227b. Coueteliere, tr. «contelloüer. p. contelloüerou. ur c'hontelloüer.»

  • kontemplañ / kontempliñ
    kontemplañ / kontempliñ

    v. tr. d. Contempler.

    ●(1499) Ca 45b. Contemplaff. g. contempler. ●(c.1500) Cb 47b. g. contempler / estre en contemplation. b. contemplaff.

    ●(1790) MG 28. ol studi ou speret e vou contamplein e barfætioneu.

  • kontemplasion
    kontemplasion

    f. Contemplation.

    ●(1499) Ca 45a. Contemplation. g. idem. ●(c.1500) Cb 47b. ga. contemplatiuement. b. dre contemplation.

  • kontemplativ
    kontemplativ

    adj. Contemplatif.

    ●(c.1500) Cb 47b. g. contemplatiff. b. idem. ●g. clerc contemplatiff. b. cloarec contemplatiff.

  • kontempliñ
    kontempliñ

    voir kontemplañ

  • kontenañs
    kontenañs

    f. –où

    (1) Façons, manières.

    ●(1557) B I 745. Pe a lech ez duet huy ytron / Gant hoz contenancc brabanczon, tr. «D'où venez-vous, madame, avec votre mine fanfaronne ?»

    ●(1732) GReg 145a. Faire des ceremonies, des façons, tr. «Ober contanançzou.» ●Sans cerémonies, sans façons, tr. «Hep contanançz.» ●(1741) RO 316. heb ober contanas. ●(17--) BMa 1436. Na reomp quet a contenans, tr. «Ne faisons pas de façons.»

    ●(1824) BAM 278. [ar Veleyen] ne dleont quet clasc e ve gret contanançou dezo, e ve roet dezo ar c'henta plaçou, e vent galvet Autrounez.

    (2) Contenance, attitude.

    ●(1659) SCger 30a. contenance, tr. «contenancç.»

    (3) Civilité.

    ●(1659) SCger 26b. ciuilité, tr. «contenancç.» ●(1732) GReg 188a. Compliment, témoignage d'honneur, tr. «Contanançz. p. Contanançzou.»

  • kontenañsus
    kontenañsus

    adj. Qui fait des façons.

    ●(1732) GReg 145a. Cerémonieux, tr. «Contanançzus.»

  • kontenn
    kontenn

    voir koñchenn

  • konter .1
    konter .1

    m. –ion

    (1) Conteur.

    ●(1902) PIGO I 120. E zaoulagad lemm a oa war ar c'honter keit m'he devoa padet ar gontaden. ●(1910) MBJL 25. N'ê ket avat d'ar memes marc'heg e ro ar gonterien an enor d'hen kavout. ●(1923) KNOL 8. an diveza deus ar gounterien istoriou e bro Leon. ●(1931) VALL 149a. Conteur, tr. «konter.» ●(1935) ANTO 53. rak rans ar gemenerien-se, konterien kaoziou, a zo aet pell 'zo da fall.

    (2) Konter kaozioù : celui qui dit des racontars.

    ●(1869) SAG 237. n'oa ket sur eur payen, nag eur c'hounter kaoziou.

    ●(1913) PRPR 24. Ha pebez konter-kojou !...

  • konter .2
    konter .2

    m. –ion Calculateur.

    ●(1732) GReg 130a. Celui qui calcule, calculateur, tr. «counter. p. yen.»

  • konterez
    konterez

    f. –ed Conteuse.

    ●(1803) MQG 9. Penn scanv, penn avelet, jacqezen, libouden / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe / Couillouren iffrontet, catell-glanv didalve, / Pillerez he guenou, conterez mil fablen, / Goast-langach, ampoeson ha planquen millaouen, Babillerez hep fin, lost-rambre, pil-cojou, / mastrouill, ragacherez, souillerez an treujou.

  • konterezh
    konterezh

    m.

    (1) Action de compter.

    ●(1962) EGRH I 40. konterezh m., tr. « action de compter. »

    (2) Action de raconter.

    ●(1962) EGRH I 40. konterezh m., tr. « action de raconter. »

  • kontestañ
    kontestañ

    v. Contester.

    ●(1499) Ca 45b. Contestaff. g. contester.

    ●(17--) BMa xxxiv. Hinin na contesto da ober e affer, tr. «Aucun ne refusera de faire son devoir.» ●(17--) CBet 2188. Me raï d'it voar da pen mar deus d'am contestin.

  • kontesterezh
    kontesterezh

    m. Contestation.

    ●(17--) BMa xxxvii. E heus savet contesterez, tr. «Un conflit s'est élevé.»

    ●(1931) BAGA 82. d'ar-benn an heritaj james / ne vo savet kontesterez.

  • kontet
    kontet

    adj. Considéré.

    ●(1893) IAI 213. ar gatoliked n'oant kountet evit netra gant ar Zaozoun.

    ●(1909) FHAB Mae 155. Ar reziou n'int ket kontet tud fall. ●(1982) TKRH 120. daoust m'eo kontet Tregeriz goaperien-doanet (lire : daonet).

  • kontez
    kontez

    f. –ed Comtesse.

    ●(1499) Ca 43b. Contes. g. contesse.

    ●(1732) GReg 190a. Comtesse, tr. «Condtès. p. condtesed.» ●(17--) EN 3621. dar gontes o pried, tr. «à la comtesse votre épouse.»

    ●(1905) KANngalon Du 537. ar gountez Reüska.

  • kontigu
    kontigu

    adj. Contigu.

    ●(1499) Ca 45b. Contigu. voisin prochain. ●(c.1500) Cb 47b. Contigu. alias Amesec. g. voisin. prochain.

  • kontiñ
    kontiñ

    voir kontañ

  • kontinañs
    kontinañs

    f. Continence.

    ●(1659) SC 86. continançç, oc'h en em viret a bep drouc. ●(1688) MD I 36. ar vertus a continans.

  • kontinu
    kontinu

    adj.

    (1) Assidu.

    ●(1499) Ca 12b. Assidu idem continu. g. assiduel. ●(c.1500) Cb 17b. perseuerament. b. dre continu.

    (2) Adv. Tout le temps, toujours.

    ●(1829) IAY 75. ar re pere a glasq continu an occasion da decrian condu an Ilis.

    ●(1993) MARV xii 33. (Tregonev) eun toullad nizezed a veze «kontinu» o lavared din : (…). ●«Kontinu» emaint o «china» eun draig bennaket.

  • kontinuadur
    kontinuadur

    m. Continuation.

    ●(c.1500) Cb 47b. [continuaff] continuite. b. continuadur.

  • kontinuañ
    kontinuañ

    v. tr. d. Continuer.

    ●(1499) Ca 45b. Continuaff. g. continuer en vng estat.

    ●(1834) SIM 15. Continuit da fumi, da feneanti.

  • kontinuasion
    kontinuasion

    f. Continuation.

    ●(c.1500) Cb 47b. [continuaff] g. continuellement. b. dre continuation.

  • kontinuel
    kontinuel

    adj. Continuel.

    ●(1633) Nom 266b. Febris continua, continnata : fieure continuelle : terzyen continuel, padus.

    ●(1752) BS 65. Discleria a reas aneuse ur bresel continuel d'an oll viçou. ●(1774) AC 39. eur choant continuel da stotet, tr. «des envies fréquentes d'uriner.»

    ●(1831) MAI 32. eur banquet continuel.

  • kontinuelamant
    kontinuelamant

    adv. Continuellement.

    ●(1621) Mc 52. Dont à gra da vezaff vn aduerser cruel dezaff é hunan oz em porsuy continuellamant, hac oz dreccaff ambuchou, ha traisonou, dezaff é hunan.

    ●(1710) IN I 400. e vuez a red var an douar evel an dour, o vont a flod hac a rodel continuelamant evel ar goagou.

    ●(1846) DGG 74. continuelamant hac e pep leac'h.

  • kontlec'h
    kontlec'h

    m. –ioù Comptoir.

    ●(1732) GReg 189b. Comptoir, bureau fermé, pour le commerce, tr. «Cont-lec'h. p. cont-lec'hyou.»

  • konto
    konto

    voir kontañ

  • kontommet
    kontommet

    adj. Gâté par la chaleur.

    ●(1977) PBDZ 757. (Douarnenez) kontommet, tr. «fondu, abîmé par la chaleur (comme un gâteau, un poisson laissé au soleil).»

  • kontoroller
    kontoroller

    m. -ien (droit) Receveur de l’enregistrement.

    ●(1942) SAV 23/63-64. It ganti da gavout ar c’hontoroller (receveur de l’enregistrement) a-barz kas al libell (congé).

  • kontorollet
    kontorollet

    adj. (droit) Enregistré.

    ●(1942) SAV 23/63. Houmañ a oa bet graet dindan sin (sous signatures privées) ha ne oa ket bet kontorollet (enregistré) e poent hag e mare.

  • kontouer
    kontouer

    m. –ioù Comptoir.

    ●(1732) GReg 189b. Comptoir, bureau fermé, pour le commerce, tr. «contoüer. p. contoueryou.»

  • kontraband
    kontraband

    m. Contrebande.

    ●(1790) MG 334. marhadoureah contreband.

  • kontrad
    kontrad

    m. –où Contrat.

    ●(1499) Ca 45b. Contract. g. idem. ●(1612) Cnf 47b. an ré à falsify an contradou. ●48b. Pechiff à gra maruelamant an Noteret oz ober contradou faux en oll pé vn queffren. ●(1633) Nom 2a. contract de mariage, tr. «countrat a dimezy.»

    ●(1659) SCger 30b. contrat, tr. «contrat, p. dou.» ●(1732) GReg 204a. Contract, tr. «Contrad. p. contrageaou.» ●475b. Grossoïer un contrat, tr. «Groçza ur c'hountrad.» ●(1744) L'Arm 73a. Contract, tr. «Contratt.. adeu. m.»

    ●(1821) SST 196. gober e ra ur hontrat é quever en Eutru-Doué. ●(1824) BAM 16. laquat o hano e fin ar c'hontrat-mâ. ●(1838) OVD 52. sinein er hontrad. ●(1894) BUZmornik 111. eur guri briedelez kristen a zo er memes amzer eur c'hountred hag eur zakramant. Hogen ar c'hountred ne dal netra mar d-eo kountrol da lezennou Doue.

  • kontrad-feurm
    kontrad-feurm

    m. (droit) Bail.

    ●(1732) GReg 75b. Bail, contrat passé devant Notaires, de quelque maison, ou de quelque ferme, tr. «contrad-ferm. p. contrageou-ferm.»

  • kontradañ
    kontradañ

    voir kontradiñ

  • kontrader / kontradour
    kontrader / kontradour

    m. –ion (droit) Contractant.

    ●(1732) GReg 204a. Contractant, celui qui contracte, tr. «Contradour. p. contradouryen. contrader. p. contradéryen.»

    ●(1957) BRUD 2/31. Ha, war ar skrid a zavas goude da veza sinet gand an daou rumm kontraderien hag an testou, e tougas an diviz-se ger evid ger ha den ne gavas abeg ennañ, o veza ma ne gouste d’ar mare-se nemed deg gwenneg ar pakad butun. ●(1965) LLMM 109/86. An noter a lennas an aketa (lire : akta) d’ar gontraderien.

  • kontradiñ / kontradañ
    kontradiñ / kontradañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Contracter, faire un contrat.

    ●(1499) Ca 45b. Contradaff. g. contracter.

    ●(1732) GReg 204a. Contracter, faire un contract, une paction, tr. «Contradi. pr. contradet.»

    ●(1863) GBI II 152. Me am eûs pemp kant skoed a leve, / 'Gontrado ouzoc'h kant anezhe, tr. «J'ai cinq cents écus de rente, / Et je vous les céderai par contrat.»

    (2) Kontradiñ nesanded : contracter une alliance.

    ●(1732) GReg 204a. Contracter une alliance, tr. «Contradi neçzânded.»

    (3) Fournir.

    ●(1850) JAC 109. Me gontrado deàn / Peadra da veva tranqil er vro-màn, tr. «(GMB 118) je lui fournirai de quoi vivre.»

    ●(1908) PIGO II 101. tri lizer eus Pariz da gontradi d'imp an treo hon devoa goulennet.

    (4) Kontradiñ ub. : marier qqn.

    ●(1992) MDKA 7. An Aotrou Mêr d'arruoud ive ? Ha da betra ? Da gontradi ahanoh ? ●(2003) TONKA 58. (An aotrou mêr) Er gont-se ne hellan ket kontradi ahanoh.

    II. V. intr. Faire, passer un contrat de mariage.

    ●(1890) MOA 184a. Faire un contrat, tr. «kountradi, v. n.» ●Le contrat a eu lieu, tr. «kountradet int.»

  • kontradour
    kontradour

    voir kontrader

  • kontraezhañ
    kontraezhañ

    voir kontraezhiñ

  • kontraezhet
    kontraezhet

    adj.

    (1) Enfoui dans le sable, ensablé.

    ●(1977) PBDZ 757. (Douarnenez) kontraezhet, tr. «enfoui dans le sable – comme un bateau laissé sur la grève, sous l'effet des marées successives.»

    (2) Envahi par le sable, ensablé.

    ●(1947) YBBK 878. kontraezhet (gonezet gant an traezh).

  • kontraezhiñ / kontraezhañ
    kontraezhiñ / kontraezhañ

    v.

    (1) V. intr. S'enliser dans le sable, s'ensabler.

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. kontrezi, tr. «enliser (à Saint-Michel en grèves).» ●(1931) VALL 259a. Enliser (s'), tr. «kontraeza.»

    (2) V. tr. Ensabler.

    ●(1962) EGRH I 40. kontraezhañ v., tr. « ensabler. »

    (3) sens. fig. V. tr. d. Prodiguer.

    ●(1927) GERI.Ern 307. kontrezi v. a., tr. «prodiguer.» ●(1931) VALL 201b. Dépenser, tr. «kontrezi.» ●595a. Prodiguer, tr. «kontrezi.»

  • kontragn .1
    kontragn .1

    adj. Contraint.

    ●(1732) GReg 204b. Contraint, ainte, tr. «part. & adj. Contraign.» ●(1790) Ismar 496. Contraign-è demb ehue. ●(17--) VO 5. Contraign oai bet d'é ami er gortos un hærrad. ●152. mæs contraign oai bet teign ou hùittad. ●(17--) TE 399. contraign oai bet dehou hum opra d'ur fermour. ●(17--) FGab 107. countraign evoue Fant da vont d'an'espet d'he c'hoant.

    ●(1846) BAZ 178. He mam hac ar superiores, souezet ha touchet o velet he rezolution, e voe contraign d'he lezel er gouent. ●270. ma veze contragn alies da brezec e meas eus an Ilis. ●277. ma oue contragn da guzet.

  • kontragn .2
    kontragn .2

    m.

    (1) Contrainte, violence.

    ●(1659) SCger 31a. sans contrainte, tr. «hep contraign.» ●124b. violence, tr. «contraign.» ●(1732) GReg 204b. Contrainte, violence, tr. «Contraign.»

    (2) (droit) Contrainte d'huissier.

    ●(1895) GMB 118. pet[it] Trég[uier] ur c'hoñtrain une contrainte d'huissier.

    (3) Dre gontragn : par force.

    ●(1659) SCger 59a. par force, tr. «dre gontraign.»

    ●(1838) OVD 8. ne hoarn gourheméneu Doué nameit dre gontraigne. ●(1846) BAZ 153. dont a-benn anezan dre gontragn. ●(1868) FHB 199/338b. deut da veza muzulmanet nemet dre gontragn.

  • kontragn / kontragniñ .3
    kontragn / kontragniñ .3

    v.

    (1) V. tr. d. Contraindre.

    ●(1576) Cath 12. me agalse infat he contrainy, tr. «J'aurais bien pu la contraindre.» ●13. ha me a contraignez hep nep sperancç a saler da combaty oute, tr. «Et moi, tu me contrains, sans nul espoir de salaire, à combattre contre eux.» ●(1621) Mc 94. ez duhint daz contraing.

    ●(1659) SCger 31a. contraindre, tr. «contraign.» ●59a. forcer, tr. «contraign.» ●138a. contraign, tr. «contraindre.» ●(1732) GReg 204b. Contraindre, violenter, tr. «Contraign. pr. contraignet.» ●(1744) L'Arm 19a. Astreindre, tr. «Contraignein ou contraign.» ●(1790) MG 84. hou contraignein de hum acource de labourad.

    ●(1829) IAY 22. ho c'hontragn da dibri quicq difennet. ●(1846) BAZ 189. ma teujont d'he c'hontragn da guemeret ar garg a superiores.

    (2) V. pron. réfl. En em gontragn : se contraindre.

    ●(1732) GReg 204b. Se contraindre, tr. «Hem gontraign.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...