Devri

Recherche 'kon...' : 376 mots trouvés

Page 8 : de kontronenn (351) à konvok (376) :
  • kontronenn
    kontronenn

    f. Asticot. cf. koronenn

    ●(1499) Ca 46a. Controunenn. g. cest ver de lard.

    ●(1732) GReg 953a. Ver qui s'engendre dans la chair, & dans le poisson, tr. «Controñnenn. p. contronn. courônenn. p. couronn.»

    ●(1876) TDE.BF 361a. Koñtronenn, s. f., tr. «Ver qui s'engendre dans les viandes ; pl. koñtron, m.»

    ●(1907) VBFV.bf 39b. kerhoñnen, f. pl. kerhon, tr. «ver (de charogne).»

  • kontronet
    kontronet

    adj. Plein d'asticots.

    ●(1866) FHB 60/57b. boued controunet. ●(1869) FHB 210/6a. louzaoui divesker, treid, korfou ker kontronet.

  • kontroniñ
    kontroniñ

    v. intr. Être plein d'asticots.

    ●(1732) GReg 953a. Il s'engendre des vers dans ces chairs cuites, tr. «Controñni a ra ar c'hicq mâ. courôni a ra &c.»

    ●(1876) TDE.BF 361a. Koñtroni, v. n., tr. «Se dit en parlant de la viande où s'engendrent des vers ; p. koñtronet. Il se conjugue avec l'auxiliaire ober. Koñtroni a ra ar c'hik brein-ze, il se forme des vers dans cette viande gâtée. C[ornouaille].»

  • kontroversite
    kontroversite

    f. Controverse.

    ●(1499) Ca 46b. Controuersite. g. idem.

  • kontus
    kontus

    adj. Bavard.

    ●(1982) PBLS 90. (Sant-Servez-Kallag) kontus, tr. «bavard.»

  • kontuzion
    kontuzion

    f. Contusion.

    ●(1633) Nom 265b. Contusio : contusion : contusion, da lauaret eo vn dra á deu da couezfuiff goude bezaff gouasquet.

  • Konvañsion
    Konvañsion

    f. (histoire) Convention.

    ●(1847) FVR 149. Ar Gonvansion a gemeraz leac’h ann Asamble Lejislativ, enn dregont a viz Gwengolo, 1792.

  • koñvant
    koñvant

    voir kouent

  • koñvenapl
    koñvenapl

    adj.

    (1) Attr./Épith. Convenable.

    ●(1499) Ca 3a. gallice couuenable. b. couuenabl. ●49a. Conuenabl. g. conuenable. ●58a. Dereadecat. vide in conuenabl.

    ●(1803) MQG 6. Scarza va diouscouarn a zo c'hoas convenapl.

    (2) Adv. Convenablement.

    ●(c.1500) Cb 51a. [conuenabl] g. conuenablement. b. ez conuenabl.

  • koñvenaplted
    koñvenaplted

    f. Fait d'être convenable.

    ●(c.1500) Cb 51a. [conuenabl] g. conuenablete. b. conuenabltet.

  • koñvenout
    koñvenout

    v. intr. Convenir.

    ●(1864) KLV 41. kounvenout asamblez d'ar grisiou ha d'ann ed.

  • koñvers .1
    koñvers .1

    adj. Hostile.

    ●(14--) Jer.ms A.143. Gant tut convers ez omp bersset, tr. «Par des gens hostiles nous (en) sommes empêchés.»

  • koñvers .2
    koñvers .2

    m. (religion)

    (1) Convers.

    ●(1612) Cnf 36a-b. mar deo bellec, pé cloarec constituet en vn vrz sacrr bennac, pé manach, pé religius, pé conuers, pé nouicc.

    (2) Leanez, seurez koñvers : sœur laique, converse.

    ●(1873) FHB 463/364b. d'ar mare-ma oa sœurez convers en eur gouent. ●(1894) BUZmornik 33. Veronik a oue kemeret er gouent etouez ar seurezed konvers.

    ●(1920) AMJV 77. Al leanezed konvers a rea eürusdet ar Vam.

  • koñvers .3
    koñvers .3

    m.

    I.

    (1) Commerce.

    ●(1879) BAN 109. Convers mad a oa ennhi [e Landerne]. ●(1889) SFA 5. Evel m'en doa he dad kals konvers gand bro Franz.

    (2) Commerce (local).

    ●(1895) GMB 118. pet[it] Trég[uier] derc'hen ur c'hoñvers, tenir un commerce, un négoce.

    ●(1911) BZIZ 151. elec'h ma talc'h eur c'honverz horolajou.

    (3) Ober koñvers : commercer.

    ●(1903) MBJJ 42. ober 'ra kalz a gonverz gant enezen italian ar Sardegn.

    (4) Ober un taol koñvers gant ub. : faire une opération commerciale avec qqn.

    ●(1889) SFA 5. e teue aliez Fransizien d'he gear, lod evit ober eun taol konvers gant-han.

    II. par ext. Relations, rapports.

    ●(1895) GMB 118. pet[it] Trég[uier] kât koñvers avoir des rapports, s'entendre avec qqn.

  • koñversant
    koñversant

    m. –ed Commerçant.

    ●(1904) BOBL 17 décembre 13/2e. konversant en bourk Plevin. ●(1911) BZIZ 43. konversant en Montroulez. ●(1941) ARVR 24/3d. mistri-skol, studierien, koñversanted.

  • koñversañ / koñversiñ
    koñversañ / koñversiñ

    v.

    (1) Converser.

    ●(c.1500) Cb 48a. [conuersion] Jtem conuersor / aris. dep. g. conuerser. bri. conuersaff.

    (2) Demeurer, habiter, vivre.

    ●(1575) M 340-341. Hon guelu douar en guers, dre'n pez ma conversomp : / Voar nezaff en trauail, tr. «Il nous appelle «terre» en vers, parce que nous demeurons / Sur elle, à peiner.»

    (3) Avoir des rapports.

    ●(1576) Gk II 152. An re a ell coms, ha converssifu gant an re excommuniet.

  • koñversapl
    koñversapl

    adj. =

    ●(c.1500) Cb 48a. [conuersion] Jtem hec conuersibilitas / ti. g. conuersablez. b. conuersabl.

  • koñverser
    koñverser

    m. –ion Commerçant.

    ●(1906) BOBL 29 décembre 118/1a. D'ar c'honverser kalz afferou, / Kalz moni er c'hontouer. ●(1907) BOBL 01 juin 140/1b. eur c'honverser bennag euz ar bourk.

  • koñversiñ .1
    koñversiñ .1

    v. intr. Commercer.

    ●(1889) SFA 3. Konversi a rea gant ar c'herriou a dro-var-dro.

    ●(1923) FHAB C'hwevrer 52. da gonversi gant ar Spagn. ●(1935) BREI 439/3a. An Itali he dije ive toull da gonversi en eul lodenn eus an Ethiopi.

  • koñversiñ .2
    koñversiñ .2

    voir koñversañ

  • koñversion
    koñversion

    f. Conversion.

    ●(1499) Ca 46a. Conuersion. g. idem.

    ●(1907) PERS 307. pedi evit konversion he dad. ●(1911) BUAZperrot 539. konversion ar bec'herien baour.

  • koñvertisañ / koñvertisiñ
    koñvertisañ / koñvertisiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Convertir.

    ●(1499) Ca 46a. Conuertissaff. g. conuertir.

    ●(1659) SCger 31b. conuertir, tr. «conuertissa.» ●(1787) BI 224. æssoh de lorhein éit de convertissein.

    ●(1846) BAZ 726. o c'honvertissa a eure-oll. ●(1891) CLM 33. Neoah ne oé ardeu erbet ne hré ou zud eit convertisein (...) en niue béhourès-men.

    ●(1911) BUAZperrot 468. eno e konvertisas ar gouarner.

    (2) V. pron. réfl. En em goñvertisañ : se convertir.

    ●(1576) Cath p. 15. ez fell deomp hon em conuertissaff ouz christ, tr. «nous voulons nous convertir au Christ.»

    ●(1790) MG 48. Hum gonvertissein, m'ami Colas, de larèt-è, covessad ol hou pehedeu. ●(17--) VO 3. en darn muyan e laqua termén hag e gred é vou cource assès dehai hum gonvertissein a pe veint coh.

    ●(1861) BSJ 311. Diffréhamb enta d'hum gonvertissein.

  • koñvertiset
    koñvertiset

    adj. Converti.

    ●(1499) Ca 46a. g. conuerti. b. conuertisset.

  • koñvertisiñ
    koñvertisiñ

    voir koñvertisañ

  • koñverzour
    koñverzour

    m. -ien Commerçant.

    ●(1962) EGRH I 40. konverzour m. -ien, tr. « commerçant. »

  • konvok
    konvok

    v. tr. d. Piquer (une pierre, une meule).

    ●(1659) SCger 81b. batre le moulin, tr. «convoc ar melin.» ●138a. convoc ar vilin, tr. «piquer le moulin.» ●(1716) PEll.ms 252. Conk, Cônvoc et Cônhok, piquer la pierre dure avec la pointe du marteau pour la rendre droite et unie. On le dit aussi à l'égard de la meule du moulin. Conk ou Cônhok ar-vilin, piquer la meule du moulin. Ce mot ou verbe (?) … (?) est de l'usage de Leon et de Cornwaille, et en ce premier on le prononce Coûnk et Coûnvok ou Coûnhok. ●(1732) GReg 643b. Lever la meule [du moulin] pour la piquer, tr. «convocq ar vilin. pr. convocqet.» ●(1752) PEll 158. Conk, Convoc & Conhoc, tr. «piquer avec le marteau une pierre dure, afin de lui donner la forme requise.»

    ●(1876) TDE.BF 361a. Koñvok, v. a., tr. «Piquer la meule d'un moulin, koñvok ar vilin, sevel ar mean milin da goñvok.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...