Devri

Recherche 'tro...' : 300 mots trouvés

Page 6 : de tronset (251) à trowent (300) :
  • troñset
    troñset

    adj.

    (1) Retroussé.

    ●(1849) LLB 1797. ou mancheu tronsed. ●(1876) TDE.BF 641b. Troñset, adj. et part., tr. «Retroussé.»

    ●(1927) DIHU 190/243. un dantér hemb baujér, ker dru èl un toaillon-chudelleu e vezè berpet tronset ar hé zor.

    (2) Koef troñset : coiffe de cérémonie.

    ●(1977) PBDZ 1100. (Douarnenez) ur c'hoef troñset, tr. «une coiffe de cérémonie.»

    (3) (Cheveux) relevés.

    ●(1862) BBR 40. Ho pleo tronset ha sonn ho penn, tr. «les cheveux relevés et la tête haute.»

    (4) Fini.

    ●(1933) KANNkerzevod 79/12. Rrr… eun taol rozel var al lederez… / Flip… eun taol spanel var ar boazerez / Hag ma tronset gant Yann e grampouezen…

  • troñsiñ
    troñsiñ

    voir troñsañ

  • troñson
    troñson

    m. Tronc.

    ●(1499) Ca 203b. Tronczon. g. tronc.

  • tronus / tronius
    tronus / tronius

    adj. Orgueilleux, prétentieux.

    ●(1872) ROU 96a. Il est plus porté à aimer les pompes, tr. «Tronusoc’h eo. (h[aut] L[éon].»

    ●(1958) ADBr lxv 4/535. (An Ospital-Kammfroud) Le dérivé troniuz (orgueilleux, prétentieux) est pris souvent aussi en mauvaise part : Eur ouenn dud troniuz, gwir eo ema ar muia teil da heul ar re o-deus an nebeuta kolo.

  • tropad
    tropad

    m. & adv. –où

    (1) M. Troupe.

    ●(1821) SST 45. un tropad merhiet devot a Jeruusalem.

    ●(1906) BOBL 14 avril 82/1a. Eun tropad labourerien. ●(1935) BREI 423/4b. eun tropad beleien. ●(1958) BLBR 108/8. Eun tropad mad a dud a oa du-mañ.

    (2) Adv. A-dropadoù : en troupeaux.

    ●(1821) SST 71. ur meme banden devet partaget a dropadeu.

  • tropell
    tropell

    m. –où Troupeau.

    ●(1499) Ca 203b. Tropell milet. g. tropell de bestiaill.

    ●(1866) FHB 60/59b. da ziouall tropellou he dad. ●(1866) FHB 80/220a. Messaerien denved int hag ho micher eo sevel tropellou.

  • tropik
    tropik

    voir itropik

  • trot .1
    trot .1

    adj. Marc'h trot : cheval qui va le trot.

    ●(1876) TDE.BF . Marc'h trot, tr. «cheval qui va le trot.»

  • trot .2
    trot .2

    f.

    I.

    (1) Trot.

    ●(1929) MKRN 18. d'an drot ha d'ar peor-zroad, tr. «au trot et au galop.»

    (2) D'an drot vras =

    ●(1889) SFA 71. eur marc'hek o vont abiou dez-han, d'an drot vraz var he loan.

    (3) sens fig. D'an drot : vite.

    ●(1530) J 77a-b. dre da respont sot / Ez vezo dan drot un chotat, tr. «Tiens, ce soufflet à la volée, ta sotte réponse le mérite.»

    II. Mont d'an drotig-louarn : marcher rapidement et silencieusement.

    ●(1924) NFLO. Marcher. m[archer] rapidement et silencieusement, tr. Loeiz ar Floc'h «mont d'an drotig-louarn.»

  • trotaj
    trotaj

    m.

    (1) (argot de Morlaix et de La Roche-Derrien) Soupe.

    ●(1885) ARN 33. Soupe (surtout la soupe aux choux, aux légumes ; la soupe des malheureux). – Br. Souben (souben ar c'hol…).. Arg[ot] : Trotach.

    ●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. (projur) Trotach – soubenn. ●(1970) BHAF 61. Tro da gein, «misoner», ma «spoeñsin» dit eun toulladig karotez da lakaad em zrotaj. ●388. Trotaj. Soubenn. «Peadra da lakaad em zrotaj.» = em fod-houarn da ober soubenn. Ger euz trefoedaj Ar Roh. ●(1975) BAHE 87/14. Trotaj : soubenn.

    (2) (argot de la Roche-Derrien) Trotaj boubou : soupe de bœuf.

    ●(1893) RECe xiv 270. trotach boubou, soupe de bœuf.

    (3) Yann Drotaj : personnification des vagabonds.

    ●(1872) GAM 68. Ar baotred saout eo a vez kaset d'ann ti kear brema ? Koumpiri Ian Drotach eo a vez lakeat da vear brema e Lannilis ?

  • trotal / trotiñ
    trotal / trotiñ

    v. intr.

    (1) Trotter.

    ●(1499) Ca 203b. Trotal. g. troter. ●(1633) Nom 31b. Equus succussator, succussarius, succussor, tortor, crucians : trotier, qui va le trot, & galoppe dur : march trotter, pehiny á trot calet.

    ●(1659) SCger 121b. troter, tr. «trotal.» ●176a. trotal, tr. «troter.» ●(1732) GReg 942a. Troter, tr. «Trotal. pr. trotet. Van[netois] troteiñ.»

    ●(1896) GMB 725. trotter (…) pet[it] tréc[orois] troqyal.

    ●(1909) FHAB Ebrel 127. Pere eo an tri zra diesa da gas d'ar foar. (Respont miz Mae p. 159) Eur c'hi heb trottal / Eun oc'h heb oc'hal / Eur plac'h yaouank heb fic'hal.

    (2) Vaguer, errer.

    ●(1659) SCger 122b. vaguer, tr. «trotall.»

    (3) sens fig. Bouillir.

    ●(1919) FHAB Gouere 19. An dour a rank derc'hel da drotal war e bouezig. ●(1924) LZBt Mezheven 35. Er pout e verver dour a doler ennan, pa drot, dornadou bleud maïz.

  • trotant
    trotant

    adv. Cependant. cf. troedant

    ●(14--) N 794. Laqueomp trotant e tourmantaf, tr. «Faisons-le tourmenter, en attendant.»

  • trotellat
    trotellat

    v. intr. Trottiner.

    ●(1732) GReg 942a. Trotiner, tr. «trotellat. pr. et.»

    ●(1876) TDE.BF 641b. Trotellat, v. n., tr. «Trotiller, parlant des persoones.»

  • troter
    troter

    m. & adj.

    (1) M. Trotteur.

    ●(1499) Ca 203b. Troter. g. troteur.

    ●(1732) GReg 942a. Troteur, tr. «Trotèr. p. trotéryen. Van[netois] trotour. p. eryon, eryan.»

    ●(1929) MKRN 18. kaset ho troterien, tr. «envoyez vos trotteurs.»

    (2) Adj. Trotteur.

    ●(1633) Nom 31b. Equus succussator, succussarius, succussor, tortor, crucians : trotier, qui va le trot, & galoppe dur : march trotter, pehiny á trot calet.

    ●(1876) TDE.BF 641b. Troter, s. m., tr. «Trotteur, parlant d'un cheval.» ●marc'h troter, tr. «cheval qui va le trot.»

  • troterig
    troterig

    m. Trottin.

    ●(1732) GReg 942a. Trotin, petit laquais à faire des messages, tr. «Trotericq.»

  • trotouer
    trotouer

    m. –ioù Trottoir.

    ●(1910) MBJL 139. an daou drotouer.

  • troubl
    troubl

    adj.

    (1) Trouble.

    ●(1499) Ca 203b. Troubl. g. trouble.

    ●(1872) ROU 106b. E zaoulagad a zo troubl.

    (2) =

    ●(1872) ROU 106b. troubl eo an amzer, an deiz.

  • troubl-deiz
    troubl-deiz

    m. = (?) cf. doubl-deiz (?).

    ●(1872) ROU 106b. Troubl deiz, troubl noz oa.

  • troubl-loar
    troubl-loar

    m. (météorologie) Aspect du temps quand il se couvre et s'assombrit au déclin ou au commencement de la lune.

    ●(1938) WDAP 2/126. Doare an amzer pa zeu da veza teñval ha goloet da vare ar c'hresk pe an diskar-loar. (...) ar C'hlaziged a lavar «troubl-loar.»

  • troubl-noz
    troubl-noz

    m. Crépuscule. (?) cf. doubl-noz (?).

    ●(1872) ROU 106b. Troubl deiz, troubl noz oa.

    ●(1928) LLLM I 217. Ann troubl-noz, le crépuscule, ou mieux, l'heure d'entre chien et loup, comme disaient nos pères.

  • troublañ / troubliñ
    troublañ / troubliñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de qqn) Se troubler.

    ●(17--) CBet 1418. Te ra d'hon sperejo donet hoas da troublan, tr. «Tu viens encore jeter le trouble dans notre esprit.»

    ●(c.1825/30) AJC 17. ma halon a sclasse ma spered a drouble, tr. «Mon cœur se glaçait, mon esprit se troublait.»

    (2) (météorologie) Se troubler.

    ●(17--) ST 94. Troubli ra ann amzer, tr. «le ciel se trouble.»

    ●(1848) SBI I 162. Me wel an noz o troublan, an heol oc'h izellad, tr. «Je vois la nuit qui devient trouble et le soleil baisser.»

    II. V. tr. d. Troubler.

    ●(1499) Ca 203b. Troublaff. g. troubler.

    ●(1659) SCger 69b. inquieter, tr. «troubli.» ●(1752) BS 5. En e glenvet diveza, goude beza recevet e oll Sacramanchou, an drouc speret a glascas troubli ar peoc'h eus e Ene.

  • troublañs
    troublañs

    f. Trouble.

    ●(1904) BMSB 32. Ne c'hellont rei d'oc'h troublans. ●47. e fas drouklivet ha leun a droublans. ●82. Pa vemp en aoun hag en droublans. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 330. o santout droublanz an oll.

  • troublet
    troublet

    adj. Troublé.

    ●(1857) GUG 94. ur joé, ur gonfianç / Ne vé jamæs troublet.

  • troublezon
    troublezon

    s. =

    ●(1728) Resurrection 2872. Quement hon lacas casy en troubleson.

  • troublidigezh
    troublidigezh

    f. =

    ●(1839) BSI 246. goarantiçzet a bep troublidiguez.

  • troublien
    troublien

    f.

    (1) Trouble.

    ●(1710) IN I 174. carguet o speret a droublien. ●(1732) GReg 331b. Embaras d'esprit, peine qui paroît au dehors, tr. «Troublyenn.» ●(1752) BS 420. pebes troublien a so en un ene en goall stad !

    ●(1859) MMN 30. va speret en eun droublien ar vrassa. ●(1874) FHB 495/195b. na ziskuezomp troublien ebet.

    ●(1909) KTLR 93. Abarz pell, evelkent, eun droublien, eun neac'hamant pe n'oun ket petra a deuaz var he spered. ●101. Rag en he zroublien, ne guie ket kalz petra rea. ●(1915) HBPR 217. e zo er famillou neac'h ha troublien. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 75. tenvalijenn ha troublienn a zavo war ho spered.

    (2) Teurel, lakaat troublien : semer le trouble.

    ●(1883) MIL 192. Ar burzud nevez-se a lakaas troublien e spered sant Ivi.

    ●(1927) KANNgwital 299/87. Ne deuit ket da deuleur troublien en hon touez !

    (3) Troubles (dans l'ordre public).

    ●(1835) AMV 102. an droublien a zeuas da veza quen bras e quear. ●(1866) HSH 213. Ar Franç a oa leun a droublien dindan rên Charles VI. ●(1883) MIL 196. Breiz-Izel goude maro ar roue Milliau a oue eur pennad en droublien, en dizurs.

  • trouienn
    trouienn

    f. Trique.

    ●(1969) LIMO 15 février. N'er housiet ket pé é hoario en drouien ar hou kein. ●Drouien, tr. «trique.» ●(1969) LIMO 10 mai. en drouien geti én hé dorn. ●En drouienn, tr. «la trique.»

  • trouilh
    trouilh

    voir truilh

  • trouin
    trouin

    f./m. Un grand nombre de (gens).

    ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 35/748). eun drouin garrosiou oc’h he heul. ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 37/820). Ce mot s’emploie encore au sens d’un grand nombre et renferme du reste une idée collective en drouin dud a zo o tont ama, il vient ici une foule de gens.

    ●(1965) BAHE 44/38. Trouin = skipailh, bagad tud iskis, kampinoded. Me 'gomz deoc'h eus un trouin. Sed amañ un trouin. Bez' ez eo ar re-se un trouin. ●(1982) LLMM 210/32. Ha sede ni un trouin !

  • trousell
    trousell

    f. Rallonge avant de charrette.

    ●(1987) GOEM 199. on rallonge la charrette avec deux accessoires utilisés par ailleurs pour charger les foins et les moissons, le drousell sur l'avant, le losten sur l'arrière.

  • trousk
    trousk

    m.

    (1) (pathologie) Croûte sur une plaie.

    ●(1633) Nom 263a. Polypus : poupe, penule : vn clèuet en fry, trousq en fry.

    ●(1955) STBJ 145. ar gerent a grede ne oa ket yac'hus louzaoui eur c'hrouadur ouz ar c'hlañvennou pe an trusk.

    (2) Chaoker trousk : homme grognon.

    ●(1901) EPLQ 11. pet[it] tréc[orois] chaker trousk, homme grognon.

  • trouskan
    trouskan

    voir touskan

  • trouskenn
    trouskenn

    f. –où

    (1) Croûte sur une plaie.

    ●(1633) Nom 265a. Vulneris crusta : la crouste d'vne playe : trousquen an gouly.

    ●(1659) SCger 35a. crouste d'vne playe, tr. «trousquen ar gouli.» ●(1732) GReg 238a. Croute d'une plaie, tr. «Trusqenn. p. trusqennou. trousqenn. p. trousqennou.»

    ●(1857) CBF 75. ann drouskenn a gouezo anezhi he-unan, tr. «la croûte tombera d'elle-même.»

    ●(1982) PBLS 562. (Sant-Servez-Kallag) truskenn, tr. «croûte sur une plaie.»

    (2) Couche, croûte (de qqc.).

    ●(1902) MBKJ 218. petra a c'hello eta teuzi an druskenn skourn a zo en-dro d'hou c'haloun ?

    (3) Écorce. cf. ruskenn

    ●(1926) FHAB Here 394. Ar wezenn diveza (…) oa merket war an drusken anezi daou benn rim latin, diwar gontel Laennec.

  • trouskennañ
    trouskennañ

    v. intr. Se former en croûte.

    ●(1876) TDE.BF 642a. Trouskenna, v. n. Et aussi truskenna, tr. «se former en croûte.»

  • trouz
    trouz

    m./f. –ioù

    I.

    A. M.

    (1) [avec art. déf.] Bruit.

    ●(1580) G 783. an trous a clevaf spes, tr. «j'entends nettement le bruit.»

    ●(1860) BAL 174. pell diouz an trouz ac an ebad. ●(1868) FHB 189/264a. mes an trouz ne doumpe nemet a abadennou.

    ●(1908) PIGO II 115. An trouz a hadkomansas. ●(1955) STBJ 38. Dihunet e oa bet ar gambrad soudarded da heul an trouz.

    (2) [avec art. indéf.] Bruit spécifique.

    ●(1689) DOctrinal 194. à galveur c’hoaz toulle ar serpant, pe en hini e ra ar mor é pep amser un trous, hac ur murmur estraing hep suget apparant er bet.

    ●(1868) FHB 167/88a. tolzennadou erc'h hag a ziruilh gant eun her hag eun trouz bras bete troad ar Menez. ●(1869) HTC 294. eur c'hri hag eun trouz da vouzara ar vro.

    ●(1908) FHAB Du 333. eun trouz da vouzara. ●(1925) FHAB Genver 33. ar muzikou a rea eun trouz da vouzara. ●(1915) MMED 332-333. pa glevent eun obus bras o tont varzu enno gant eun trouz spountuz, e pladent oc'h an douar. ●(1923) KNOL 151. an nor a zerras gant eur wigour hag eun trouz spountus. ●(1929) FHAB Genver 14. en eur ober eun trouz estlammus.

    (3) [sans art.] Bruit.

    ●(1633) Nom 198b-199a. Crotalum, crepitaculum : cercerelle, claquette : vn instrumant euit ober trous hanuet, clacqueteres. ●214a-b. Fremitus, fremor, sonor : grand fruit (lire : fruit), fremissement : trous bras, tourny. ●214b. Strepitus : bruit de pieds & mains, trepinement : trous an treït hac an daouarn. ●Stridor rotarum : crissement de rouës : tourny an rodou, trous an rodou. ●215a. Tumultus : bruit : trous, turubaill.

    ●(1878) EKG II 183. trouz an tennou fuzil.

    ●(1905) MRPL 125. Abalafin e klevaz trouz adreg he c'hein. ●(1910) MAKE 64. Hep muioc’h a dreuz (lire : drouz), e lavarjont kenavo en distro d’an tonton Herri.

    ►

    ●(1849) LLB 453. trouz er bet ne gleuer.

    ●(1902) PIGO I 171. trouz ebed na deue a zreg an dorejou.

    B. F.

    (1) [avec art. déf.] Bruit.

    ●(1867) FHB 113/67b. an drouz euz an oliou-mor.

    ●(1910) MBJL 164. mar deu an drouz da zousaat.

    (2) [avec art. indéf.] Bruit spécifique.

    ●(1849) LLB 1860. En ol ged un drouz vras hi heli a vostad. ●(18--) KTB.ms 14 p 190. En-bezr a klewjont un drouz ar Foeltr.

    ●(1902) PIGO I 75. mez, gwech ha gwech-all, e vije klevet o sevel euz ar gern eun drouz dishenvel diouz trouz a avalo o frikan. ●(1910) MBJL 161. e klevomp un drouz iskiz : eur fronjadeg grêt gant tud hag a lôskfe o mouez dre o fri. ●(1912) BUAZpermoal 932. e kouezas gant eun drouz spontus. ●(1958) LLMM 67/102. e kroge ar rabankoù da hejañ outo a bep eil gant un drouzig melkonius.

    II.

    (1) Querelle.

    ●(1530) J p. 164b. Lyst ho trous ha ho gourdrousou, tr. «Pas tant de bruit et de reproches.»

    ●(1869) HTC 14-15. arabad eo e ve tamm trouz ebet entrezomp. ●(1877) EKG I 268. Anat oa d'ezho e viche trouz ha kann.

    ●(1911) BUAZperrot 770. Ar priejou a dle en em glevet ; trouz ebed morse. ●803. e savas awechou meur a damm trouz etrezan hag eskibien Bro-C'hall. ●(1933) MMPA 133. sevel a reas trouz etreze : unan aneze a skoas gant e vreur hag a lazas anezan.

    (2) Kaout trouz gant, digant ub. = bezañ krozet gantañ.

    ●(17--) FG II 64. ha trouz endéfé hen bet gand e vestr ?

    ► absolu.

    ●(1942) DADO 20. Alo, mat eo d’in paouez da c’houitellat, pe am bo trouz adarre.

    (3) Digeriñ trouz =

    ●(1932) FHAB Gouere 284. ar yaouankizou (...) eo a zo o tigeri trouz evit kaout eur marc'h-houarn.

    (4) Sevel trouz : se rebeller.

    ●(1910) MBJL 52. kalz a brotestanted a zavas trouz, gant a zroug ac'h eas enne.

    (5) Klevout trouz : se faire admonester.

    ●(1907) DRSP 46. Trouz a c'hellfemp klevet ma vefemp divezad.

    (6) Klask, sevel trouz ouzh ub. : chercher querelle à qqn.

    ●(1857) AVImaheu 16. Ha mar fell de zén seüel trous doh-oh. ●(1893) IAI 108. roet da entent n'oa ket brao klask trouz ouzomp.

    (7) Bezañ e trouz gant ub. =

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 21. chetu quentéh mambruguerion én trous hag én hohi guet er habitén. ●(1869) FHB 235/207a. eur c'hrouadur daoulagad du dezhan, atao e trouz gant unan bennag.

    (8) Ober trouz da ub. : réprimander qqn.

    ●(1907) PERS 338. Karet en divije klevet ar visionerien oc'h ober trouz d'ezhan.

    (9) Kas trouz da ub. =

    ●(1907) VBFV.bf 37b. kas trouz, tr. «faire du bruit, murmurer.» ●(1939) RIBA 13. É amezegion e gasè trouz dehon aveit el lakat de gemér ur voéz.

  • trouzadeg
    trouzadeg

    f. Ensemble de bruits.

    ●(1970) BRUD 35-36/145. N’eo ket an drouzadeg-se eun didalvez a skeudennadur dre zon war ar skrid.

  • trouzal / trouzañ / trouzial / trouziañ
    trouzal / trouzañ / trouzial / trouziañ

    v. intr.

    (1) Faire du bruit, bruire.

    ●(1659) SCger 17b. faire bruict, tr. «trousal.» ●176a. trousial, tr. «faire du bruict.»

    ●(1847) BDJ 15. ha n'a drouzhit ket. ●(1849) LLB 190. É koeh en un drouzal. ●743-744. N'hi hlehuehèt ket mui, é kreiz en noz téhoel / É trouzal, el agent, branselet t'en ahuel. ●1209. Mar kleu a ziabel en armaj é trouzal. ●(1889) ISV 436. clevet unan bennag o trouzial er sanail azioutho.

    ●(1903) MBJJ 18. drapoio bihan (…) a c'houe an avel enne. Chom a reont tenn, hag eun dudi eo gwelet 'nê o finval skanv hag o c'hlevet o trouzan seder. ●31. Er memes amzer e trouz ar chadenno. ●(1911) BUAZperrot 571. en eur drouzal en dro d'e gampr. ●(1914) DFBP 39b. bruire, tr. «Trouzal.» ●(1915) KANNlandunvez 41/312. ar bouteier o strakal var an douar kalet, ar moueziou o trouzia pe o c’hoarzin… an oferen oa echu.

    (2) Trouzal gant udb. = ober trouz abalamour dezhañ.

    ●(1902) PIGO I 31. deliou glaz o trouzal gant an avel.

    (3) Occasionner des désordres.

    ●(1866) HSH 275. Ar republicanet pere ne requetent nemet trouzal ha pilla.

    ●(1907) BOBL 12 octobre 159/1a. diskenn er ruiou da drouzal. ●(1937) TBBN 58. ne oé ket enta mui léh de drouzal doh en tu-sé.

    (4) Trouzal ouzh ub. : fulminer contre qqn.

    ●(1939) RIBA 79. d'ou atahinal, de drouzal dohtè.

    ►absol.

    ●(1928) BFSA 104. E-lec'h trouza ha skandalat, ar vamm vat a grogas gant douster en troad en doa he skôet.

    (5) Crier, hurler.

    ●(1902) LZBg Meurzh 65. Hui e hel trouzal amen er péh e garéet.

    (6) = (?) Menacer (?).

    ●(1910) ISBR 219. léh en doé eùé de vout spontet : é oé é unan pen ha trouzal e hré er brezél.

  • trouzañ
    trouzañ

    voir trouzal

  • trouzer
    trouzer

    m. –ion

    (1) Personne bruyante.

    ●(1732) GReg 171a. Clabaudeur, grand criailleur, tr. «Trouser. p. trouséryen.»

    ●(1876) TDE.BF 642a. Trouzer, s. m., tr. «Tapageur.»

    (2) par ext. Revendicateur, manifestant.

    ●(1920) MVRO 35/1a. da heul tommadennou etre an drouzerien hag ar poliz.

  • trouzial
    trouzial

    voir trouzal

  • trouziañ
    trouziañ

    voir trouzal

  • trouzkrozal
    trouzkrozal

    v. intr. Gronder bruyamment.

    ●(1862) BBR 162. gant ar mor braz trouz-kroza, tr. «avec la mer immense gronder.»

  • trouzus
    trouzus

    adj. Bruyant.

    ●(1732) GReg 122b. Bruiant, ante, tr. «Trousus.» ●(1744) L'Arm 39b. Bruyant, tr. « Troususs.»

    ●(1849) LLB 438. ur harter trouzus. ●798. en harnan trouzus. ●1201. ur ster don ha trouzus. ●(1876) TDE.BF 642a. Trouzuz, adj., tr. «Bruyant.»

    ●(1925) FHAB Mae 187. goueliou distrantell, goueliou trouzus. ●(1934) BRUS 102. Bruyant, tr. «trouzus.»

  • trovan
    trovan

    f. –où (géographie)

    (1) Tropique.

    ●(1931) VALL 761a. Tropique, tr. «trovan f. (d'après le gallois).» ●(1944) DGBD 17. e broioù an drovan.

    (2) Badeziant an drovan : baptême des tropiques.

    ●(1943) TRHS 62. lidoù ar Vadeziant a vez graet diouti «Badeziant an Drovan ».

  • trovanel
    trovanel

    adj. Tropical.

    ●(1931) VALL 761a. Tropical, tr. «trovanel.» ●(1958) BAHE 15/7. kleñvedoù lec'hel ar broioù trovanel.

  • troveni
    troveni

    f. (religion) Troménie.

    ●(1944) VKST Mae 140. Troveni vras ar Werc'hez. ●(1953) BLBR 63/14. Troveni vras Lokorn.

  • trovezh
    trovezh

    f. –ioù Fois.

    ●(1947) YNHL 113. An dra-se o deus graet, koulskoude, e kêr an Alre, un drovezh ma oa tomm d'o fri, Aotrou Person. ●(1974) TDBP III 215. Un drovez e oamp bet o vale a-hed an devenn, tr. « une fois nous avions été nous promener le long de la falaise »

  • Trovorgant
    Trovorgant

    hydronyme Tromorgant (rivière, affluent du Jarlot).

    ●(1931) FHAB Genver 12. savet war lein eun dosenn e weler diwar he c'hern traonienn ar Jarlot ha Trovorgant hag, er penn pella, Montroulez. ●Gwengolo/351. eur zell diweza war ho leve ha war draonienn ar Jarlod ha Tremorgant.

  • trowardro
    trowardro

    m. –ioù Pourtour, alentour.

    ●(14--) N 273-278. Me hoz guinhezl a quehezl mat / Hac a goar an tro voar tron choat, tr. «(C'est) moi votre veneur de bon renom, / Qui connais le pourtour du bois.»

    ●(1970) BHAF 384. anavezet a-walh en trowardroiou.

  • trowent
    trowent

    m. (météorologie) Tourbillon de vent.

    ●(1752) PEll 397. Le simple Gwent nom substantif est maintenant inusité parmi les nôtres ; mais ses composez sont encore en usage ; scavoir Courvent, Mervent, Trovent, & son dérivé le verbe Gwenta.

    ●(1821) GON 452b. Trô-went, s. f., tr. «Tourbillon, vent impétueux qui va en tournoyant, Trombe.»

    ●(1920) KZVr 364 - 22/02/20. Au lieu de tro-went, tourbillon de vent, on dit barr-korbell. ●(1931) VALL 746b. Tourbillon, tr. «trowent m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...