Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 75 : de bouilhard (3701) à boukan (3750) :
  • bouilhard
    bouilhard

    m. –où (météorologie)

    (1) Orage.

    ●(1744) L'Arm 260a. Orage, tr. «Bouillartt.. rdeu.» ●330b. Relacher, tr. «Monéd énn ur porh éraug er bouillartt.» ●(1790) MG 127. idan er bouillardeu.

    ●(1856) VNA 13. un Orage tr. «ur Bouillard.» ●(1896) HIS 59. ma n'em zaulet ket aben-kèr ér mor, ne arsaúou ket er bouillard ! ●99. é kreiz ur bouillard.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhad, bouilhard, m. pl. eu, tr. «tourbillon, orage, tempête (au propre et au figuré).» ●(1913) HIVR 49. seùel e hrei mar a huéh tauleu bouillard, tauleu harnan.

    ►[suivi d'un complément]

    ●(1790) MG 61. ur bouillard gresil.

    ●(1838) OVD 146-147. er glàu bras ha bouillardeu gurun. ●(1854) PSA II 92. én abri doh ol er bouillardeu harnan.

    (2) Averse.

    ●(1838) OVD 274. er bouillardeu glàu.

    ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhard m., tr. «ondée.»

    ●(1970) GSBG 94. (Groe) urbujar grǝzij (= ur bouilhard grezil), tr. «un grain (averse) de grêle.»

    (3) Tempête.

    ●(1922) EOVD 146. èl me hras en guéharal en apostoled, é kreiz en taul bouillard.

    (4) (astronomie) Ster ar bouilhard : les Pléiades.

    ●(1744) L'Arm 290a. Pléiades, tr. «Er Yaric : Stirr er bouillaartt.»

  • bouilhardus
    bouilhardus

    adj.

    (1) Orageux.

    ●(1744) L'Arm 260a. Orageux, tr. «Bouillarduss.»

    ●(1838) OVD 283. a p'en dé ruste ha bouillardus er sassun-zé.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhardus, adj., tr. «orageux.» ●(1907) VBFV.fb 70b. orageux, tr. «bouillardus.»

    (2) Tempêtueux.

    ●(1744) L'Arm 385b. Tourmenteux, tr. «Bouillarduss.»

    ●(1854) PSA II 342. ar er mor bouillardus.

  • bouilhas .1
    bouilhas .1

    m. –où (botanique) Bourgeon.

    ●(1710) IN I 102. ez eus pemp seurt-all a oræsonou berroc'h, hac a so evel ar bouillaç eus an oræson vras-se.

    ●(1876) TDE.BF 65b. Bouillas, s. m., tr. «Bourgeon des plantes ; pluriel bouillasou.» ●(1890) MOA 147b. Bourgeon, tr. «Bouillas, m. pl. ou, (parlant de plantes).»

    ●(1927) GERI.Ern 60. bouilhas m., tr. «bourgeon.»

  • bouilhas .2
    bouilhas .2

    s. –où Bouffée.

    ●(1732) GReg 107a. Bouffee, agitation de l'air, & passagere, tr. «bouilhaçz. p. bouilhaçzou.»

  • bouilhasañ / bouilhasiñ
    bouilhasañ / bouilhasiñ

    v. intr. (en plt d'un arbre) Jeter, donner de nouvelles branches.

    ●(1876) TDE.BF 65b. Bouillaza, v. n., tr. «Bourgeonner.» ●(1890) MOA 147b. Bourgeonner, tr. «bouillaza, v. n.»

    ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhasa v. n., tr. «bourgeonner.» ●(1953) BLBR 63/4. skourrou nevez a strinke diwar nerz ar zeo, ha bouilhasi a rae ar wezenn, ha kreski.

  • bouilhasenn
    bouilhasenn

    f.

    (1) Fondrière.

    ●(c.1930) VALLtreg 264. Bouilhasen : fondrière (Besco). ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bouilhasenn.» ●(1942) VALLsup 23a. Boue détrempée, tr. «bouilhasenn T[régor] f.»

    (2) Matière réduite en bouillie.

    ●(1942) VALLsup 23a. Matière réduite en bouillie, boue, etc., tr. «bouilhasenn T[régor] f.»

  • bouilhasiñ
    bouilhasiñ

    voir bouilhasañ

  • bouilhastr
    bouilhastr

    coll. Nouvelles branches d'un arbre.

    ●(1868) FHB 193/294a. guelet a reer ama hag a-hont eun dorgen bennac, ha tammouigou bouillast pe geuneud varnho. ●294b. bouillassou ha plantennou ato glaz. ●(1870) FHB 274/104a. Al loar rous gant he reo, / Bleun, deliou, bouillastr a zêo. ●(1870) FHB 291/233a. ar vugale a zao evel ar bouillastr er goudor.

    ●(1923) KNOL 269. sada kerkent diou c'hrizien ha varno o tiwan bouilhas. ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhastr col., tr. «jeunes pousses, branches tendres.»

  • bouilhastrenn
    bouilhastrenn

    f. –où, bouilhastr Nouvelle branche d'un arbre.

    ●(1868) FHB 194/298b. ar vouillasten glorius var behini eo en em zispaket bleunen an eternite.

  • bouilhatenn
    bouilhatenn

    f. Matière réduite en bouillie.

    ●(1942) VALLsup 23a. Matière réduite en bouillie, boue, etc., tr. «bouilhatenn T[régor] f.»

  • bouilhazañ
    bouilhazañ

    v. intr. (en plt de branches) Prendre racine quand on les plante en terre.

    ●(1958) BRUD 3/79. Evid ober boutegi fin ha gwevn (...) Lod all a laka an tammou aozilh da vouilhaza en douar.

  • bouilhbouilhañ
    bouilhbouilhañ

    v. intr. Bouillonner cf. bouilhvouilhañ.

    ●(1931) ANDO 31. Dour o vouilhbouilha.

  • bouilhded
    bouilhded

    f. Vivacité.

    ●(1904) DBFV 27a. bouilhded, tr. «vivacité.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhded f., tr. «vivacité.»

  • bouilhenn
    bouilhenn

    f. –où

    I.

    (1) Boue.

    ●(1659) SCger 15b. bouë, tr. «bouillen.» ●(1732) GReg 107a. Boue, terre remplie d'eau de pluïe, tr. «boüilheñ. p. boüilhennou.»

    ●(1872) ROU 107a. Vase, bourbe, tr. «Bouillenn.» ●(1876) TDE.BF 65b. Bouillenn, s. f., tr. «Boue, crotte des chemins, des rues.» ●(1877) EKG I 222. dre greiz ar pri hag ar vouillenn. ●(1882) BAR 135. dre an dour hag ar vouillen.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhen, f. pl. –nneu, tr. «boue, bourbe, marais.» ●(1913) ANRO 25. en hentchigou don ne gever met bouillen. ●(1924) CDFi 29 mars 1. eun amzer dizolo, na glao na bouillen. ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhenn f., tr. «bourbe, boue.»

    (2) Endroit boueux, fondrière, bourbier.

    ●(1659) SCger 16a. bourbe, tr. «bouillen.» ●(c.1680) NG 1699. dré er bouillenneu. ●(17--) TE 23. én ur vouillèn.

    ●(1835) AMV 243. en eur vouillen flerius ! ●(1849) LLB 509. En huren diwhar hir e guita hé bouillen. ●1668. é tal ur vouillen.

    ●(1923) FHAB Genver 31. Ma 'z eus kement a vouilhennou / A bri melen, a gochellou.

    II. sens fig.

    (1) Fille de mauvaise vie.

    ●(1876) TDE.BF 65b. Bouillenn, s. f., tr. «par extension, fille de mauvaise vie.»

    (2) Situation difficile, bourbier.

    ●(17--) TE 23. hac e hum ingageas raï ziavis, é-mé S. Ambroès, én ur vouillèn a béhani n'en doai quin moyand de hum dènn meit charité en hani e yai d'abandonnein.

    (3) (religion) Bouilhenn ar pec'hed : la boue du péché.

    ●(1907) BSPD II 281. tennet en des un anfin a dud a vouillen er péhed. ●(1922) EOVD 53. eit kavet en tu de zonet ér méz a vouillen er péhed.

  • bouilhenn-dour
    bouilhenn-dour

    f. Mare boueuse.

    ●(18--) GBI II 132. ur vouillenn-dour 'n kreis ann ti, tr. «une mare au milieu de la maison.»

  • bouilhenn-dro
    bouilhenn-dro

    f. bouilhennoù-tro Fondrière.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. fondriere, tr. «ur uoüillen dro ; ur üouillen gren.» ●(1732) GReg 423a. Fondriere, terre molle & tremblante, où l'on enfonce, tr. «Van[netois] bouilhen-dro.» ●(1744) L'Arm 160b. Fondriere, tr. «Bouillênn-dro. f.» ●243b. Moliere, tr. «Bouillén-dro.»

    ●(1876) TDE.BF 66a. Bouillenn-dro, s. f. V[annetais], tr. «Fondrière.»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhen dro, tr. «fondrière, bourbier.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhenn-dro, tr. «fondrière.» ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bouilhenn-dro.»

  • bouilhenn-gren
    bouilhenn-gren

    f. bouilhennoù-kren Fondrière.

    ●(c.1718) CHal.ms i. une terre crouliere, tr. «un doüar a gren didan en treit, ur b/uoüillen grenn'.» ●(c.1718) CHal.ms ii. fondriere, tr. «ur uoüillen dro ; ur üouillen gren.»

    ●(1732) GReg 423a. Fondriere, terre molle & tremblante, où l'on enfonce, tr. «Van[netois] bouilhenn-grèn. bouilhenn a gren ou a grein.» ●(1744) L'Arm 160b. Fondriere, tr. «Bouillênn-greine. f.»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhen grén, bouilhen a grein, tr. «fondrière, bourbier.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhenn-gren, tr. «fondrière.» ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bouilhenn-gren.»

  • bouilhennek
    bouilhennek

    adj. Boueux, plein de boue.

    ●(1732) GReg 107a. Boüeux, qui est plein de boux, tr. «boüilhennecq.»

    ●(1872) ROU 60. Stread bouillenneg, tr. «chemin rempli de boue.» ●107a. Où il y a beaucoup de vase, bourbe, tr. «Bouillenneg (og).»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhennek, adj., tr. «bourbeux, boueux.» ●(1919) LZBl Genver 13. O veza m'eo ho douarou izel hag aliez bouillennek.

  • bouilhennet
    bouilhennet

    adj. Boueux.

    ●(1872) ROU 60. Stread bouillenned, tr. «chemin rempli de boue.»

  • bouilhenniñ
    bouilhenniñ

    v. tr. d. Salir de boue.

    ●(1732) GReg 107a. Salir de bouë, tr. «Van[netois] bouilhennein. pr. et»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhennein, v. a., tr. «salir de boue.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhennein V[annetais], tr. «salir de boue.»

  • bouilhennus
    bouilhennus

    adj. Habituellement boueux, sujet à la boue.

    ●(1732) GReg 107a. Boueux, lieu sujet à la bouë, où il y a de la bouë habituellement, tr. «Boüilhennus.» ●(1744) L'Arm 34a. Boueux, tr. «Bouillennuss.»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhennus, tr. «bourbeux, boueux.»

  • bouilhez .1
    bouilhez .1

    m. fam. Eau, baille, flotte.

    ●(1973) LBFR 57. Setu eñ er bouillez, tr. «La voilà à la baille.»

  • bouilhez .2
    bouilhez .2

    f. –ed Belle fille.

    ●(1936) IVGA 15. Eur vouilhez a-hend-all, daoust ma oa he bleo liou ann tan. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. eur vouilhez ou eun dèkenn = une belle femme. ●(1944) GWAL 165/312. (Ar Gelveneg) ur vouilhez a zo un dekenn, ur plac'h kaer, kenedek ; klevout a reer ivez ur vouilhez vaouez». ●(1973) SKVT II 69. ur vouilhez merc'h nevez a oa ac'hanon.

  • bouilhiñ .1
    bouilhiñ .1

    v. intr. Pétiller.

    ●(1744) L'Arm 291a. Pétiller, tr. «Bouillein.»

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhein, v. n., tr. «pétiller.»

  • bouilhiñ .2
    bouilhiñ .2

    voir bouilhañ

  • bouilhon
    bouilhon

    m. –où

    (1) Bouillon, potage.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhon, m. pl. eu, tr. «bouillon, potage.»

    (2) Boue.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhon, m. pl. eu, tr. «boue.»

  • bouilhonek
    bouilhonek

    adj. Boueux.

    ●(1904) DBFV 27b. bouilhonek, adj., tr. «boueux, bourbeux, crotté.»

    ●(1984) HBPD 66. ur prad ledan mat ha bouilhoñnek.

  • bouilhonet
    bouilhonet

    adj. Embourbé.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Il Iure comme un chartier embourbé, tr. «ean a doe el ur chartour bouillonnet Il Iure comme un chartier embourbé ean a doe el ur chartour bouillonnet mr le moing dit q' le prouerbe commun c'est ean a doüé el un dilestour dechass'.»

    ●(1904) DBFV 28a. bouilhonet, part., tr. «embourbé.»

  • bouilhoñs
    bouilhoñs

    m. –où (cuisine) Bouillon.

    ●(1774) AC 10. bouillonçzou liger, tr. «des bouillons léger.» ●(1792) BD 1114. men ray desan ember eurbouillons da effan, tr. «Je lui ferai bientôt un bouillon pour boire.»

    ●(1834) SIM 239. ne zeuz qet ezom nemeur a guig evit ober bouillonç. ●(1847) MDM 242. bouillouns-iar. ●(1877) FHB (3e série) 7/51a. Ar bouillonz-man, emezhan d'in, a lakafe an ascourn torret en he blas.

    ●(1927) GERI.Ern 61. bouilhoñs m., tr. «bouillon, potage.»

  • bouilhonus
    bouilhonus

    adj. Bourbeux.

    ●(1904) DBFV 28a. bouilhonus, tr. «bourbeux.»

  • bouilhouer
    bouilhouer

    m. –où

    (1) Aiguière, lave-mains.

    ●(1499) Ca 24b. Bouyllouer cest lauouer a mains.

    ●(1732) GReg 565b. Lavemain, tr. «bouilhouër. p. bouilhouërou.»

    (2) Pilori.

    ●(1659) SCger 133a. bouillouer, tr. «poteau.» ●(1732) GReg 723b. Pilori, poteau d'un Seigneur haut-Justicier, tr. «bouilhouër. p. bouilhouërou.» ●Pilorier, tr. «staga oud ar bouilhouër.»

  • bouilhus
    bouilhus

    adj. Colérique.

    ●(1732) GReg 179a. Colere, colerique, bilieux, sujet à la colere, fougueux, emporté, tr. «bouilhus.»

  • bouiorc'h
    bouiorc'h

    f. –ed

    (1) (zoologie) Chevrette, femelle du chevreuil.

    ●(1904) DBFV 28b. bouiorh, f. pl. ed, tr. «chevrette, femelle du chevreuil.» ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «Chevrette, femelle du chevreuil.»

    (2) sens fig. Femme facile.

    ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «femme légère.»

  • bouiz
    bouiz

    coll. (botanique) Buis.

    ●(1904) DBFV 28a. bouizen, f. pl. bouiz, tr. «buis.»

  • bouizenn
    bouizenn

    f. (botanique) Buis.

    ●(1904) DBFV 28a. bouizen, f. pl. bouiz, tr. «buis.»

  • bouj .1
    bouj .1

    f. –où Faucille d'élagueur.

    ●(1732) GReg 399b. Faucille à long manche, pour couper les hautes branches d'arbres, tr. «Boug. p. bougeou. ur voug. ur vouch.»

  • bouj .2
    bouj .2

    m. Bouge du moyeux.

    ●(1744) L'Arm 342b. Roue (...) Le bout du moyeu, vers le chateau, tr. «Bouge er moyéle. m.» ●Boête de fer, qui entre dans les bouts du moyeu, tr. «Guibe er bouge, Guibe er blein.»

    ●(1904) DBFV 28a. bouj, m. ou bouj er moiél, tr. «bout intérieur du moyeux d'une roue.»

  • boujaron .1
    boujaron .1

    adj. Ingrat.

    ●(1876) TDE.BF 66a. Boujaroun, adj., tr. «Terme familier ; ingrat.»

  • boujaron .2
    boujaron .2

    f. Coup à boire.

    ●(1905) HFBI 466. eur bidon ac a voa ébars éis boujaren taffia. ●(1922) IATA 27. butum hag eur voujaren diouz ar mintin. ●(1974) THBI 162. Memes m'oa evet eur voujaron «champagne» en e frikou. ●192. pa oa pres labour, eve eur voujaron eur wech an amzer. ●234. bep a voujaron.

  • boujed
    boujed

    s. Bourse.

    ●(1728) Resurrection 2060. Nac eun diner hep quen quen goullo eo ma bouget.

  • boujedenn
    boujedenn

    f. –où

    (1) Bougette.

    ●(1633) Nom 119a. Hippopera, bulga : male, malette, bougette, pochette : mal, maleten, bougeden, godel. ●(1647) Am.ms 702. Ead he va drouin, chetu me dinet. / Nemeux na baguet, yalch, na bougeden, tr. «Mon havresac s'en est allé, me voici (?) renversé (?). / Je n'ai ni sacoche, ni bourse, ni bougette.» ●(1647) Am A.314. Rac va baguet a va bougeden so heget ker kren diouz va fesquen., « Car ma sacoche et ma bougette sont secouées si complètement de dessous ma fesse ».

    ●(1728) Resurrection 2073. Breman nendeus diner ebars er vourgeden. ●(17--) BMa 769. Em godell eman ma bourgeden, tr. «Ma bourse se trouve dans ma poche.»

    ●(1931) VALL 75b. Bougette, tr. «boujedenn f. pl. ou.» ●(1935) ADBr xlii 3&4/400. E pache surroh bourgeden, tr. «il attraperait plus sûrement notre bourse.»

    (2) par ext. Magot.

    ●(1741) RO 1597. Gant arese eman ma den ar vougeden.

    ●(1848) SBI I 282. P'arrujeac'h em zi, Margot, me em boa bougedenn, tr. «Quand vous arrivâtes dans ma maison, Margot, j'avais bougette (bourse).»

    ●(1939) MGGD 7. en eur gas gantañ (…) eun tamm mat a voujedenn laeret gantañ diwar goust e dad. ●(1939) WDAP 3/191. (Pleiben) Boujedenn, ano gwregel, liester : Boujedennou. Eur yalc'had arc'hant ; «Magot» e galleg. Skouer : Goude maro an hini koz eo bet kavet e voujedenn dindan e c'holc'hed. ●(1939) MGGD 7. eun tamm mat a voujedenn laeret gantañ diwar-goust e dad.

    (3) Ober boujedenn : faire des économies, mettre de l'argent de côté.

    ●(1906) GWEN 30. great o devoa koulskoude eun tammik boujeden var bouez beza pis awallac'h.

  • bouji
    bouji

    s. (argot enfantin) Ober bouji : bander.

    ●(1973) SKVT II $$$. «Degochit ta, paotred. Me ra bouji !» Feiz ! ya 'vat ! Astennet a-c'hwen e gein war an dour, (…) e oa gwintet e beadra, sonn ha lorc'hus.

  • boujienn
    boujienn

    f. –où Bougie de résine.

    ●(1888) SBI II 34. Me allumo ma boujienn, tr. «J'allumerai ma bougie (de résine).»

  • boujiod
    boujiod

    m. Bougeoir.

    ●(1876) TDE.BF 66a. Boujiod, s. m. C[ornouaille], tr. «Bougeoir.»

  • bouk
    bouk

    adj. & m.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Mou.

    ●(1732) GReg 435b. Le poisson est molasse pendant le temps de fraye, tr. «Ar pesqed a so boug (...) pa vezont o parat.»

    ●(1867) MGK 72. eunn tamm dir ne voa bouk. ●(1874) FHB 497/213a. a deuas da veza boug evel eun tam coar tommet oc'h an tan.

    ●(1904) DBFV 27b. boug, adj., tr. «mou, mollasse.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «Mou.» ●(1932) BSTR 33. eun tam koar bouk.

    (2) (Viande) tendre.

    ●(1909) KTLR 115. ma vezont lazet hirio, ho c'hik a vezo boukoc'h. ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «tendre.»

    (3) (Lit, vêtement) souple, confortable, moelleux.

    ●(1710) IN I 372. ur guele boug ha dilicat. ●(1732) GReg 633a. Lit mou, tr. «ur guële boug.»

    ●(1876) TDE.BF 432b. enn eur gwele ker boug ha ken kunv. ●(1878) EKG II 232. guelloc'h bevanz ha boukoc'h guele.

    ●(1904) ARPA 89. Eun den guisket gant dillad bouk ? ●(1907) PERS 168. pluek boug ha douz meurbed. ●(1911) BUAZperrot 61. eur gwele eus ar re vouka. ●(1923) ADML 40. an daou vele-ze a zo atao ar re vouka. ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «moelleux.»

    (4) (Temps) lourd, étouffant.

    ●(1904) DBFV 27b. boug, adj., tr. «(temps) lourd, étouffant.» ●(1927) GERI.Ern 61. bouk adj., tr. «(temps) lourd.»

    B. sens fig.

    (1) Qui manque de ferveur, mou.

    ●(1893) IAI 72. Ar gristenien bouk ha dall a yoa eno.

    (2) (Cœur) tendre.

    ●(1900) MSJO 120. va c'halonik boug en deus evet ano va Zalver.

    (3) Dont bouk e galon : s'attendrir.

    ●(1934) PONT 91. Hag ar seurez Vitalin, deuet boug e c'halon, a grog da lavaret ar chapelet a vouez uhel. ●156. me zo sur ho kalon a deufe da veza boug. ●192. An holl a deue bouk o c'halon.

    (4) Bezañ bouk e galon : être sujet à s'attendrir facilement.

    ●(1936) PRBD 42. tud hag a zo boug ho c'halon. Gouela a reont evit an distera tra.

    II. Adv. Confortablement, mollement.

    ●(1955) VBRU 70. div pe deir c'hambr dimp hon-unan ma neizjemp enno ken flour, ken bouk hag evnedigoù Doue.

    III. M. Surface molle.

    ●(1911) BUAZperrot 122. gourvez var ar c'halet, e leac'h var ar bouk.

    IV. Bezañ bouk evel ur goarenn : voir koarenn.

  • boukaat
    boukaat

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Amollir.

    ●(1732) GReg 33b. Amolir, rendre moins dur, tr. «bougqaat. pr. bougqéet.» ●633a. Rendre mou, ou molle, tr. «Boucqaat.»

    ●(1889) SFA 53. an tamm minvik-se boukead gand an eol.

    ●(1927) GERI.Ern 61. boukaat, tr. «rendre mou.»

    B. sens fig.

    (1) Boukaat kalon ub. : attendrir le cœur de qqn.

    ●(1727) HB 156. Ma pligeo gantâ he boucâd [ho calon].

    ●(1847) FVR 251. na vije deuet ar gwel ec'hanoun da voukaat he galoun, d'he zinerza. ●(1869) FHB 241/252b. penaos boukaat ar galon dir-ze. ●(1877) EKG I 186. gand aoun, emezhan, na viche deuet ar guel ac'hanoun da voukaat, da deneraat he galoun.

    ●(1911) BUAZperrot 344. ma lakea ar c'hlac'har da voukât kalonou ar bec'herien ar re galedeta.

    (2) Boukaat ar morc'hed : atténuer le remord.

    ●(1907) DRSP 13. Marteze 'm'euz louzou da voukaat da vorc'hed. ●(1924) NFLO. atténuer le remord, tr. «boukaat ar vorc'hed.»

    II. V. intr.

    A. S'amollir.

    ●(1732) GReg 33a. S'amolir, devenir moins dur, tr. «Bougqaat.» ●633a. devenir mou, ou molle, tr. «Boucqaat.»

    ●(1876) TDE.BF 66a. Boukaat, v. n., tr. «S'amollir, devenir mou.»

    ●(1927) GERI.Ern 61. boukaat, tr. «devenir mou.»

    B. sens fig.

    (1) (en plt du cœur, siège des émotions) S'attendrir.

    ●(1909) NOAR 160. Kredet en doa e vije deuet [da galon] da voukaat.

    (2) (météorologie) S'adoucir.

    ●(1872) ROU 73a. Le temps s'est adouci, tr. «An amzer a zo boukeed.»

  • boukadur
    boukadur

    m. –ioù Ramollissement.

    ●(1931) VALL 620b. Ramollissement, tr. «boukadur.»

  • boukaet
    boukaet

    adj. sens fig. Attendri.

    ●(1907) KANngalon Mezheven 422. ar pec'her paour a zant he galoun boukeat-tout.

  • boukailh
    boukailh

    f. (météorologie) Petite pluie continuelle.

    ●(1943) DIHU 380/203. (Groe) Boukaill, tr. «(g.g.) petite pluie continuelle, plus forte que le crachin.» ●(1985) OUIS 23note. le Kornog (ouest) (…) amène « boucaille » et crachin.

  • boukañ
    boukañ

    v.

    (1) V. intr. Bouquer.

    ●(1763) SE 87. asé oc'heus ranquet bouqua, tr. «vous avez dû y mollir.»

    (2) V. tr. d. Ober d'ub. boukañ : faire bouquer qqn.

    ●(1766) MM 345. hac he reas dezo he bouqua, tr. «et la leur fit bouquer.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...