Devri

Recherche 'sa...' : 846 mots trouvés

Page 14 : de saozneg (651) à saragin (700) :
  • saozneg
    saozneg

    m. Anglais (langue).

    (1638) Peiresc 7-9. Quement langaich à so er bet / Italien, Latin ha Grec, / Islanrd, Sauxnec ha Brezonec, tr. «Toutes les langues qui existent en ce monde / Italien, latin et grec, / Iralndais, anglais et breton.»

    (1659) SCger 170b. sausnec, tr. «langue Angloise.» ●(1732) GReg 37a. Anglois, langue Angloise, tr. «Sauznec. Sauzmec

    (1976) LLMM 175/127. framm yezhadurel ar saozneg a voe diskaret avat.

  • saoznegaj
    saoznegaj

    m. Anglicisme.

    (1931) VALL 26a. Anglicisme, tr. «saoznegaj

  • saoznegañ
    saoznegañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Prononcer mal, à voix basse et difficile à comprendre.

    (1866) FHB 63/83b. eun dra bennac a zosmegas etre he zend. ●(18--) SAQ II 36. Epad an amzer ze e saozmege un dra benag.

    (2) Mal parler une langue, baragouiner.

    (1890) MOA 137a. Baragouiner, tr. «saoznegat.» ●(18--) SAQ I 74. ar gallek a zaozmeger en hon touez. ●(18--) SAQ II 295. Hirio e pep parrez e saozmeger dija un tamm kos-gallek benag.

    II. V. intr.

    (1) Parler anglais.

    (1913) FHAB Here 299. saoznegat e giz ar C'hanada. ●(1921) FHAB Kerzu 315. Gallega, latinat, gregachat ha saoznegat a veze desket d'eomp er skoliou. ●(1914) FHAB C'hwevrer 38. ez eus eleiz a oar saoznegat. ●(1931) VALL 26a. parler anglais, tr. «saoznega

    (2) =

    (1908) KMAF 68. Ober ra an neuz da saozmegi.

    (3) Bégayer.

    (1890) MOA 140b. Bégayer, tr. «saosnegat

  • saozneger .1
    saozneger .1

    adj. Anglophone.

    (1931) VALL 26a. qui parle anglais, tr. «saozneger

  • saozneger .2
    saozneger .2

    m. –ion Anglophone.

    (1910) MBJL 97. kalz muioc'h a dud en hon zal evit ne zo an (lire : en) hini ar zôznegerien.

  • saoznek
    saoznek

    adj.

    (1) De, en langue anglaise.

    (2) Où on parle anglais.

    (1910) MBJL 135. elec'h m'en em dalc'he ar bodadenno sôznek. ●(1962) BAHE 30/8. ar broioù saoznek.

  • saoznekaat
    saoznekaat

    v.

    (1) V. tr. d. Angliciser.

    (1931) VALL 26a. Angliciser, tr. «saoznekaat.» ●(1938) WDAP 2/102. n'he devoa ket gallet ar paour kaez plac'h saoznekaat an hano he devoa bet digant he zad.

    (2) V. intr. Parler anglais.

    (1910) MBJL 141. ne oa ket akwit awalc'h evit soznekaat dirak an oll.

  • saozon .1
    saozon .1

    m. Anglais (langue).

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 112. péhani e houi un tammik er sauzon hag er portughès. ●115. Èl ma houér un tamik er sauzon.

  • Saozon .2
    Saozon .2

    m. -ed Anglais. cf. Saoz

    (1908) RVUm 376. Glorius ind el Sauzoned / Ha kurius el garelled. ●(1923) DIHU 148 Here 348. Ur huéh er Sauzoned, de gourz er gunéhtu, / Eit pillal Breih-Izél, e zoaras ér Pouldu. ●(1977) LIMO 19/02. Philip Mac Cutchéon e zo ur Saozon a 48 vlé.

  • Saozon-ar-Gêrveur
    Saozon-ar-Gêrveur

    n. de l. Sauzon.

    (1) Saozon.

    (1863) MBF 90. Hui e iei de Sauzon.

    (1902) LZBg Mae 104. Sauzon. ●(1902-1905) LARB 92a. Ér gérig a Saùzon ag é ès un inizen. / Kaset ven de bremén dré zan ur hoed sapin.

    ►[appellation en l’honneur de Louis-Philippe] Porzh-Filip.

    (1905) ALMA 70. Pors-Filipp.

    (2) [Toponymie locale]

    (1943) CHDI 95. Dreist er Gerveur chetu Goulfar / Hag en Ebeulion é hoskor. ●(1947) BRMO 18. la Pointe des Poulains (Beg er Polen).

  • saozoneg
    saozoneg

    m. Langue anglaise. cf. saozneg

    (1910) ISBR 3. Deureu-rid herrus distaget doh en deur-rid bras, hanùet Gulf-Stream e sauzoneg, e dremen tostik tra d’en audeu-sé. ●(1937) DIHU Ebrel 243. nezé é vehè kerkouls genein ou guélet é tiskein saozoneg.

  • sap .1
    sap .1

    m. –où (botanique) Pousse, rejeton d'un arbre.

    (1744) L'Arm 117a. Drageonner, tr. «Laquatt sapeu de guemérr gouriatt.» ●298b. Get des arbres, tr. «Sape.» ●330a. Rejetton, tr. «Sappe.. eu. m.»

    (1857) LVH 269. Eurus guinièg, a béhani er sappeu en dès pinhuiqueit er bed a guement a had.

    (1904) DBFV 202b-203a. sap, m. pl. eu, tr. «jet, pousse. scion.»

  • sap .2
    sap .2

    m. –où Sape.

    (1732) GReg 845a. Sape, ouverture au found d'un mur pour le faire tomber, tr. «Sapp. p. sappou. Van[netois] sapp. p. éü

  • sap .3
    sap .3

    voir sabr

  • sapadur
    sapadur

    m. (botanique) Bourgeons.

    (1919) DBFVsup 61b. sapadur, tr. «bourgeons.»

  • sapañ / sapiñ
    sapañ / sapiñ

    v. tr. d. Saper.

    (1732) GReg 845a-b. Saper, tr. «Sappa. pr. sappet. Van[netois] sappeiñ. pr. sappet

  • sapek
    sapek

    m. (numismatique) Monnaie de Mongolie.

    (1920) LZBt Here 36. daoust ma roomp 200 sapek evit peb krouadur lezet ganimp.

  • sapenn
    sapenn

    f. –où Scion.

    (1904) DBFV 203a. sapen, f. p. –enneu, tr. «scion qui pousse sur un arbre ébranché ou étété (Bul[éon].»

  • saper
    saper

    m. –ion Sapeur (militaire).

    (1732) GReg 845b. Celui qui sape, qui travaille à la sape, tr. «Sappèr. p. sappéryen. Van[netois] sappour. p. yon, yan

    (1906) BOBL 03 mars 76/2c. lakaat ar sapeurien da vrizilla an nor. ●(1955) VBRU 159. hor rejumant sapeurien.

  • saperbie
    saperbie

    interj. (juron) Variante euphémique de «sakredie».

    (1902) PIGO I 17. «Saperbie ! gwell jistr eo neuze.» ●(1909) TOJA 42. Saperbie ! Neuze 'ta eo red d'in ive anzav ma fec'hed.

  • saperdaouzek
    saperdaouzek

    interj. juron) Variante euphémique de «sakredie».

    (1929) MKRN 84. Saper daouzek ! kenderv Job, piou en deus ho paket ken kloz ? (...) Ah saper daouzek ! n'oun ket re zouezet (...) Saper daouzek ! eun druez eo alkent guelet eun den, memes eur c'hemener, o vont korf hag ene war souk an diaoul ! 114. Saperdaouzek ! eme Napoleon, hirras am boa da welet an tamm genaouek en deus bet an hardisen... tr. «sapristi ! dit Napoleon...»

  • saperiac'h
    saperiac'h

    interj. (juron) Varainte euphémique de «sakredie».

    (1929) MKRN 106. Saperiac'h ! a lar Kaourantin. An taol-man, saperiac'h ! em eus kavet an tu alkent da dañoat guin koz ar maner !

  • saperlot
    saperlot

    interj. (juron) Saperlipopette.

    (1935) BREI 392/stag 2. Saperlot ! Arru eo ar gouilhourenn-man war hon c'hein adarre !

  • saperlotez
    saperlotez

    interj. (juron) Saperlipopette.

    (1911) KEME 27. Saperlotez ! n'eo ket gant yod silet ha leaz ribot e sav kig ouz an dud !…

  • sapiañs
    sapiañs

    f. Sapience.

    (1557) B I 311. Vn sapiancc, un liancc net, tr. «une seule sagesse, une seule unité.»

    (1659) SC 50. A pidi a rit-u ar Map d'ho sicour neuse gant e sapiançç ? ●(c.1718) CHal.ms iv. Sapience, tr. «sapianç.» ●la sapience Incarnée, tr. «er sapianç Incarnet.» ●Le liure de la Sapience, tr. «el leur' es er sapianc.» ●(1792) BD 5459. compren ma sapians na ma ymansite, tr. «comprendre ma sagesse ni mon immensité.»

  • sapiant
    sapiant

    adj. Sage.

    (14--) N 205. Me goar defri ez eu (hy) sapient, tr. «Je sais pertinemment qu'elle est sage.»

  • sapiñ
    sapiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de plantes) Pousser, germer.

    (1744) L'Arm 298b. Pousser, parlant des arbres, tr. «Sapein.» ●330a. Rejetter (...) Pousser, tr. «Sapein eell à-benn.»

    (1838) OVD 274. er bouillardeu glàu (…) ne chervige de nitra nameit d'hobér sapein potironnèd.

    (1904) DBFV 203a. sapein, v. n., tr. «pousser hors de terre, germer (l'A.).» ●(1907) VBFV.fb 48a. germer, tr. «sapein.» ●(1916) LILH 23 a Veurzh. Sapein e hra er gué. Dé ha dé ou guélér é kreskein ou boutonieu. ●(1935) DIHU 284/220. bodeu é sapein. ●(1937) DIHU 313/304. sapein e hra er gué. ●(1942) DHKN 62. Ne sonjè ket é tè aveit en had-hont er sasun de sapein.

    (2) sens fig. (en plt d'une idée, etc.) Germer.

    (1913) DIHU 95/261. ur chonj fal benak en devoé hoah sapet édan blèuen ru Iehann. ●(1921) DIHU 124/323. É peh kalon ne sap un distérig folleh !

    II. V. tr. d. sens fig. Faire germer.

    (1838) OVD 58. mâguein er hetan gouriad en dès sapet én-amb er vertu, ha péré e zou en desirieu mad.

  • sapin
    sapin

    coll. (botanique) Sapins.

    (1849) LLB 691. Aveid hou pout sapin. ●(1870) FHB 278/134a. En traon ez eus guez craon, goudeze guez fao ; neuze sapin hag erfin bezo.

    (1924) SBED . Karget é a sapin.

  • sapineg
    sapineg

    f. –i Sapinière.

    (1849) LLB 696. Er sapineg iouank. ●829. Hadet sapinegi. ●843. er sapineg vras.

    (1907) VBFV.bf 67b. sapineg, f. pl. i, tr. «lieu planté de pins, sapinière.» ●(1939) KOLM 45. er sapinegi, er radennegi hag er malezadeu brug.

  • sapinenn
    sapinenn

    f. –ed, sapin (botanique) Sapin.

    (18--) SBI I 212. war vec eur zapinen, tr. «sur la cîme d'un sapin.»

    (1907) VBFV.bf 67b. sapinen, f. pl. neu, sapin, tr. «sapin.» ●(1908) PIGO II 162. brankou tenval eur sapinen.

  • sapr .1
    sapr .1

    coll. & m.

    (1) Coll. (botanique) Sapins.

    (1499) Ca 179b. Sap. g. sapin vng arbre. ●(1633) Nom 99a. Lacryma abiegna, resina oleosa : resine de sapin : roussin á coat sapr.

    (1732) GReg 845b. Du sapin, tr. «coad sapr. coad sap

    (1954) VAZA 163. Bez’ eus a bep tu dezho ur menez meinek, pikoloù re a-wechoù, gant koadeier stank eus an traoñ d’an nec’h, gwez bezv ken lintrus hag arc’hant, sapr ha tourmantin eeunoc’h ar c’hef anezho eget korzennoù dir : alese e veze tennet gwechall ar gwellañ gwernioù evit al listri dre lien.

    (2) M. (menuiserie) Bois de sapin.

    (1659) SCger 108a. sapin, tr. «sapr.» ●(1710) IN I 335. daou blanquen sapr an eil ouz eguile. ●(1732) GReg 845b. Du sapin, tr. «coad sapr. coad sap.»

  • sapr' .2
    sapr' .2

    interj. (juron) Forme abrégée de «sapre».

    (1926) BIVE 13. N'eo ket aze eman ho labour, saprr ! ●(1936) BREI 440/1b. N'eo ket c'houilosterien eo hon c'hendirvi a Vreiz ; saprr !…

  • sapre
    sapre

    interj. (juron) Variante euphémique de «sakre».

    (1947) YNVL 55. sapre pich nul !... ●(1974) YABA 15.06. «Sapré Tagos ! Sapré jestekouilhad !

  • sapredie
    sapredie

    interj. (juron) Sacredieu !

    (1977) LLMM 185/467. «Sapredie ! En ur park tric'hornek e oan degouezhet.

  • sapredien
    sapredien

    interj. (juron) Sacrebleu !

    (1911) KEME 36. Mes, sapre dien ! blejal a rez evel eur vioc'h kollet ganti he leue bihan !…

  • sapreg
    sapreg

    f. –i, –où Sapinière.

    (1732) GReg 845b. Sapiniere, un bois de sapin, tr. «Ur sabrecg. p. sabregou

  • saprenn
    saprenn

    f. –ed –où, sapr (botanique)

    (1) Sapin.

    (1732) GReg 845b. Sapin, arbre, tr. «Saprenn. p. saprenned, saprennou

    (1934) GTWZ 46. Ar baotred o doa plantet, neizeur, saprennou yaouank.

    (2) Saprenn Nedeleg : sapin de Noël.

    (1970) BHAF 280. ar saprenn Nedeleg, karget a bakadennou seizennet brao.

  • saprestiri
    saprestiri

    interj. (juron) Sapristi !

    (1934) CDFi 23 juin. Saprestiri, va ! Na pebez penn divemor am eus-me memes tra !

  • saprestor
    saprestor

    interj. (juron) Sapristi !

    (1932) ALMA 159. Mes da c'hoari mad (...) e talvezit c'hoas, sapre stor ! Guella danteg eus an Arvor.

  • sapretiri
    sapretiri

    interj. (juron) Sapristi !

    (1929) CDFi 16 fevrier. Sapretiri ! Liou ar brilli ! Lakât ac'hanoun da bec'hi !

  • sapretoutik
    sapretoutik

    interj. (juron) Sapristi !

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 346. O !... evit eur paotrig brao eo avat, sapretoutik !

  • Sar
    Sar

    n. de l. Ar Sar : La Sarre (rivière).

    (1925) SFKH 41. diforhet mat é doh er réral get goéh er Sar, goéh er Fretu, goéhieu ag e zisparti azé bro er Guernadeu doh er vro Pourlet. ●(1971) LIMO 6 novembre. ar ribl er Sar.

  • sar
    sar

    n. de l. Ar Sar : La Sarre (rivière).

    (1924) SBED 52. É goeh er Sar. ●(1925) SFKH 41. hui e gavou tost d’ur hoeh hanùet Sar (...) diforhet mat é doh er réral get goéh er Sar goéh er Fretu. ●(1931) GUBI 132. Etré er Blanoèh hah (sic) er Sar. ●(1971) LIMO 6 novembre. ar ribl er Sar.

  • Sara
    Sara

    n. pr. Sarah.

    (17--) TE 28. Sara, péhani, é-mé S. Ambroès, e hum gomportai dihaval doh er mèrhèt ag en amzér-men.

  • sarac'h
    sarac'h

    m. bruissement, murmure.

    (1931) VALL 84b. Bruissement des feuilles, tr. «sarac'h m.» ●487a. Murmure, tr. «sarac'h m.»

  • sarac'hañ / sarac'hat
    sarac'hañ / sarac'hat

    v. intr. Bruire comme les feuilles sèches agitées par le vent.

    (1876) TDE.BF 559a. Sac'hara, v. n., tr. «Faire le bruit que font les feuilles sèches agitées par le vent.»

    (1931) VALL 84b. Bruire comme les feuilles, tr. «sarac'ha(t).»

  • saragerez
    saragerez

    f. (botanique) Petite bardane Arctium minus.

    (1879) BLE 63. Bardane mineure. (L. minor. DC) Saragérez.

  • saragerez-vihan 
    saragerez-vihan 

    f. (botanique) Gaillet gratteron Galium aparine.

    (1732) GReg 469b. Grateron, plante, dont le fruit s'attache aux habits, tr. «ar saraguezrès vihan

    (1931) VALL 342b. Grateron, tr. «saragerez-vihan

  • saragerez-vras
    saragerez-vras

    f. (botanique) Grande bardane arctium lappa.

    (1732) GReg 80a-b. Bardane, ou glouteron, plante dont les fruits, ou les têtes s'attachent aux habits, tr. «ar saraguezrès vras

  • saragiñ
    saragiñ

    v. tr. d. Irriter physiologiquement.

    (1962) TDBP II 457. Saragi (v.) irriter. Holen ? Da betra ? Da saragi he gouzoug, tr. «du sel ? pour que faire ? pour irriter son gosier ?» ●Me a oa droug ennon o weled penaoz e oa saraget e grohenn, tr. «j'étais en colère de voir comme sa peau était irrirée, rouge.» ●Penegwir e oa saraget toued e beñsou gand ar haoh kaled-se, tr. «puisque (à tel point que) ses fesses étaient toutes irritées par cet excrément durci.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...