Devri

Recherche '"añ"...' : 466 mots trouvés

Page 2 : de anatausted (51) à andevrat (100) :
  • anatausted
    anatausted

    f. démontrabilité.

    ●(1931) VALL 199a. Démontrabilité, tr. «anataüsted f.»

  • anatidigezh
    anatidigezh

    f. –ioù Démonstration.

    ●(1931) VALL 199a. Démonstration, tr. «anatidigez f.»

  • anav .1
    anav .1

    adj. Connu.

    ●(1931) VALL 145a. Connu, tr. «anav.»

  • anav .2
    anav .2

    m. Trace.

    ●(1905) IMJK 59. ne vou ket mui hanaù anehou. ●(1906) HPSA 15. nen des chet mui hanaù erbet anehi. ●57. Ne oé ket mui hanaù a zroug erbet. ●(1906) HIVL 62. ne gav hanaù a fetén erbet. ●139. nen des mui hanaù a horeu nag a zroug erbet. ●(1912) BUEV 7. ha ne oé mui hanaù erbet a relijion. ●118. ha ne vou mui hanaù erbet a gement-sé. ●(1912) BUBU 53. Nen des chet hanaù a feten erbet. ●(1913) HIVR 30. ne gaveint ket mui hanaù a barréz erbet. ●(1918) BNHT 13. rah hé drougeu e ias kuit, ha ne oé ket mui hanaù erbet anehé. ●(1919) DBFVsup 2. anaù, anad, hanad : nen des ket anaù erbet anehou, tr. «il n'en reste aucune trace.»

  • anavapl
    anavapl

    adj. Reconnaissable.

    ●(1908) PIGO II 27. ar gwe avalo n'int ket anavabl. ●178. Kevarek a oa anavabl 'mesk ar re-all.

  • anavedigezh
    anavedigezh

    f.

    (1) Connaissance.

    ●(1913) AVIE 106. Reit e zou bet d'oh hanaùedigeh a vistérieu ranteleh Doé.

    (2) Connaissance, érudition.

    ●(1921) BUFA 104. doktored ha tud aral a hanaùedigèh vras.

    (3) Anavedigezh vat : reconnaissance.

    ●(1896) HIS 38. Hanaúedigeh vad ha trugèré e zeliehé kavèt.

    (4) (en plt de qqn) Personnes de connaissance, entourage, relations.

    ●(1982) LIMO 05 juillet. barh en anavedigèh en dro d'ein. ●Anavedigeh, tr. «connaissance, relations.»

  • anavezadenn
    anavezadenn

    f. –où Reconnaissance militaire.

    ●(1931) VALL 630b. reconnaissance militaire, tr. «anavezadenn f.»

  • anavezadenniñ
    anavezadenniñ

    v. tr. d. Faire une reconnaissance militaire.

    ●(1931) VALL 630b. effectuer une reconnaissance militaire, tr. «anavezadenni.»

  • anavezapl
    anavezapl

    adj. Reconnaissable.

    ●(1906) BOBL 17 mars 78/2d. korfou paour ar vengleurien-ze, brevet pe devet gant an tan, na oant mui anavezabl evid o c'herent. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anveabl, tr. «connaissable. Trég[uier].»

  • anavezet
    anavezet

    adj. Connu.

    ●(c.1500) Cb 20a. g. cogneuz ou nyez. b. aznauezet / pe nachet.

    ●(1931) VALL 145a. Connu, tr. «anavet, anavezet.» ●(1977) PBDZ 715. (Douarnenez) tud anavezet, tr. «des gens connus.»

  • anavezout / anavout / anaout
    anavezout / anavout / anaout

    v.

    I. V.

    A. V. tr. d.

    (1) Connaître.

    ●(1499) Ca 15a. Aznauout. g. cognoistre. ●(1576) Cath p. 34 f° 13 v° 16-18. hornan (lire : homan) eo Cathell peheny a custumes en amser tremenet da aznauoult (lire : aznauout), tr. « Celle-ci est Catherine, que tu avais coutume, au temps passé, de connaître » ●p. 34 f° 13 v° 18-21. hoguen palamour na ezneuez muy anezi nepedez ez eo tremenet hebiou dit goloet he visaiche heuelep a guellez quet he aznauoult (lire : aznauout), tr. « mais parce que tu ne la connais plus, tu ne la pries plus, elle a passé près de toi le visage couvert, de sorte que tu ne pouvais pas la reconnaître » ●(1580) G 1217. An yth eus an gryñol lyer (lire : greunyer lijer) a quemeront (lire : quemerant). / Lazrez dyvat ha teñ eval heñ a mennont (lire : mennant). / Map Doe ne aznevont (lire : aznevant, rime en -ant) hac y a amanto ?, tr. « Le blé du grenier, ils le prennent subtilement ; / Ils veulent ainsi voler méchament et durement. / Ils ne connaissent par le Fils de Dieu ; est-ce qu’ils se corrigeront ? »

    ●(1687) MArtin 2. Dré é squient e hanavié / An disordr a voa er c'hontré.

    ●(1846) BAZ 25. c'hui pehini a ene calonou an oll dud. ●(1847) FVR 127. gellout absolvi / hag anavout ho komzou c'houi.

    ●(1903) MBJJ 67. Abred e teuaz Kret da anvout al lezen gristen. ●(1947) TNOG 5/22. (Tregor ha Goelo) Enevout, verb. (distaget inewout hervez stumm Bro Dreger techet da zistagañ i e pep (lire : pe) e serret dirak ur gensonenn linkus). Anavout, anavezout. Trebeurden, Servel. ●(1989) LARA 222. Ha dre ma teu kemm enno e teuomp d’anaout anezho.

    (2) Savoir.

    ●(1710) IN I 29. me a ene ervat penaus ne allàn netra. ●(17--) CBet 2558. me a eneo erfat.

    (3) Anavezout ub. a-wel : connaître qqn de vue.

    ●(1863) MBF 52. A huel en en anaüet ? tr. «Le connaissez-vous de vue ?»

    (4) Distinguer, reconnaître.

    ●(c. 1501) Donoet 2-5. hepzaff hanaue, tr. « sans (lui il re)connaît. ●(1575) M 207. Ne aznafes nep guis, bourchis diouz plouisyen, tr. «Tu ne reconnaîtrais en aucune manière bourgeois de paysans.» ●(1576) Cath p. 4 f° 3 v° 8-9. maz vete a aznaffe croueer an eff an donuar (lire : douuar), tr. « si tu reconnaissais le créateur du ciel et de la terre ». ●p. 21 f° 9 v° 10-13. ma merch ezneou da createur: pe a palamour de heny ez endurez an commã ha bez ferm rac me so bepret guenez, tr. « Ma fille, reconnais ton créateur, à cause de qui tu souffres ces maux, et sois ferme, car je suis toujours avec toi »

    ●(1894) BUZmornik 277. A veac'h oa deuet enn oad da anaout ann drouk dioc'h ar mad.

    ●(1935) SARO 10. en oad da c'hellout anaout ar mad diouz an droug.

    (5) Reiñ udb. da anavezout : porter à la connaissance.

    ●(1911) BUAZperrot 361. An traou a roomp da anaout e buez ar zant-man a dremenas e Bro-C'hall.

    (6) En em reiñ da anavezout : se faire connaître.

    ●(1924) ZAMA 200. Red eo d'in en em rei d'anaout breman.

    (7) Reconnaître, avouer.

    ●(1576) Cath p. 13 f° 6 v° 12-13. maz annauezo (lire : aznauezo) infat bezcoaz na guelas den gouuizet (lire : gouuizec), tr. « pour que (…) elle reconnaisse bien que jamais elle n’a(vait) vu d’homme savant »

    B. V. tr. i. Anavezout war ub. : se rendre compte de ce qqn va faire.

    ●(1921) FHAB Du 293. pac'h anavezas war ar pouller, gant nec'hamant, e oa heman oc'h aoza mont er-meaz.

    C. [conjugaison mêlée de anavezout ha gouzout]

    ●(1995) BRYV II 162. (Milizag) Ne anaouiem ket anezo memez.

    II. V. pron. réfl. En em anavezout.

    (1) Se connaître.

    ●(1612) Cnf 14b. eguit em aznauout.

    ●(1834) SIM 191-192. ha qendrec'het gant rêson n'em boa ezom evit se nac eus a un hano puissant, nac eus a nep fortun nemet al labour, e commancis d'en em studia, en em observi, evit dont a ben d'en em hanavezout. ●(1872) ROU 78b. S'il se connaissait, il verrait qu'il n'est rien auprès de son frère, tr. «mar en em anavezfe e velfe ne d-eo man e kichen e vreur.»

    ●(1911) BUAZperrot 188. hervez an dalvoudegez o devezo gouezet da denna, p'int deuet d'en em anaout, eus kement o deus kavet enno hag en dro d'ezo. ●237. Ma karfemp en em anaout hon unan.

    (2) Revenir à soi.

    ●(1874) FHB 478/68b. Ne varvas ket gouscoude ; Doue a roe dezhan amzer d'en em anaout ha da ober pinijen.

    ●(1911) AOTR 19. roit d'in eun tamm amzer d'en em anaout. ●(1915) HBPR 182. ne vo ket roet d'hezo, zoken, eun devez evit en em anaout hag en em lakaat e par da vervel.

    (3) Revenir à soi, sortir de l'erreur.

    ●(1792) HS 218. Mæss, ean e zalhass ; ha memp, é léh hum anaouit, é furie e gresquass.

    ●(1827/29) VSA 471. a bob aveurted se a deuas da nen aneveoud.

  • anavezus
    anavezus

    adj. Reconnaissable.

    ●(1962) EGRH I 7. anavezus a., tr. « reconnaissable. »

  • anavout
    anavout

    voir anavezout

  • anbrun
    anbrun

    voir ambrun

  • añch .1
    añch .1

    m. Action d'aspirer.

    ●(1977) PBDZ 703. (Douarnenez) añch, tr. «action d'aspirer.»

  • añch .2
    añch .2

    (?) Dont d'ar pleg d'an añch kozh (?) :

    ●(1879) BMN 204 A.-M. Drezen. Allaz ! yaouankizou Douarnenez a zo deut d'ar pleg d'an anch coz, hag hirio e ve diessoc'h marteze, evit guechall, ober taoler a gostez an dantel hag ar fanfarluchou.

  • añchadenn
    añchadenn

    f. –où Lampée, goulée.

    ●(1952) LLMM 31/54. (Douarnenez) un añchadenn dour rigalis, tr. «une lampée d'eau de réglisse.» ●(1977) PBDZ 703. (Douarnenez) añchadenn, tr. «ce que l'on peut prendre (de liquide) dans une aspiration.»

  • añchal
    añchal

    adj. Risqué.

    ●(1907) KANngalon C'hwevrer 328. Re izelleat oa ar beleg e labour he garg, ha re anchal oa evithan beza er stad-ze. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) anchal (ano gwan) = risklus. Añchal eo ada d'ar poent mañ. – añchal eo an amzer. ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 337. añchal eo an abadenn.

  • añchañ .2
    añchañ .2

    voir antañ

  • añchañ / añchiñ .1
    añchañ / añchiñ .1

    v. tr. i.

    (1) Tirer vers soi.

    ●(1952) LLMM 31/54. (Douarnenez) añchañ sachañ : añchit dezhañ war e vlev. ●(1982) HYZH 147/61. (Treboull) añchiñ (verb) faire pencher en tirant dessus. (skouer : añchiñ war ar brankoù da bakañ an avaloù).

    (2) Aspirer.

  • añchasadur
    añchasadur

    m. –ioù Enclave.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Enclaue, tr. «anchassadur.»

  • añchaset
    añchaset

    adj. Enchassé.

    ●(1633) Nom 253b. Sigilla plutealia : petites images esleuées faites de bois, ou enchassées : imaigouigou munut anleuet gręt á coat, pe anchasset.

  • añchasiñ
    añchasiñ

    v. tr. d. Enclaver.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Enclauer, tr. «anchassein.»

  • añchenn
    añchenn

    f. –où

    I. (musique) Anche.

    ●(c.1718) CHal.ms i. anche petite languette d'un haubois, tr. «un hanchen.» ●(1744) L'Arm 13a. Anche d'instrument, tr. «Hanchenn.. neu. f.»

    ●(1929) MKRN 25. Hanchenn ou henchenn, anche de la bombarde. ●128. vel hanchenn ar bombard, tr. «qu'une anche de bombarde.»

    ●(1939) KLDZgwal 43-44. e vombard hag e añchennou (...) añchenn e venveg.

    II. fam.

    (1) Glebiañ an añchenn / ober ur gleb d'an añchenn : boire un coup, se rincer le gosier, la dalle.

    ●(1732) GReg 486a. Mouiller l'anche, boire souvent comme font les sonneurs, tr. «Glibya an hanchenn.»

    ●(1905) DIHU 6/103. N'hellant pas un davarn hemb glubein ou anchen ! ●(1906) DIHU 13/225. Julian a vouré glubein é anchen, er vateh vras a Goed-Nostral e blijé bras er horol dehi. ●(1910) (DIHU 60/96. Kaset ban (lire : bean) un dra benak d'emb aveit glubein hun anchen. ●(1974) YABA 02.03. Dav e ober oè de bep kourz ur glup d'en anchenn. ●(1977) LIMO 22 janvier. E hlubein o anchenn, tr. «à mouiller leur anche, expression populaire équivalent à ‘se rincer la dalle'.»

    (2) Bezañ glebiet e añchenn : avoir bu un coup de trop.

    ●(1929) MKRN 25. glebet oa o hanchenn, tr. «leur gosier était déjà mouillé.» ●glebet oa o henchenn, tr. «ils étaient sous l'influence de la boisson.»

    (3) Bezañ disec'het e añchenn : avoit très soif.

    ●(1929) MKRN 96. N'ouzon pet frinker ha frinkerez noz eo bet blonset o zreid, diaozet o diouvorzad ha dizec'het o hanchenn, tr. «Je ne sais combien de coureurs et de coureuses de nuit ont eu les pieds meurtris, les cuisses fourbues, le gosier desséché.»

  • anchifert
    anchifert

    s. Engin.

    ●(c.1718) CHal.ms I 476. engin, tr. «Ingen, angein, anchifert.»

    ●(1904) DBFV 7a. anchifert, tr. «engin, (Ch. ms.).»

  • añchiñ
    añchiñ

    voir añchañ

  • and .1
    and .1

    voir end

  • and .2
    and .2

    voir aned

  • andailh
    andailh

    s. Tracasserie.

    ●(1973) LIMO 07 avril. nezé é tistan en andailh. ●Andailh, tr. «tracasserie.»

  • andalaf
    andalaf

    voir andraf

  • andeledenn
    andeledenn

    f. (botanique) Tussilage. cf. del-ledan

    ●(1876) TDE.BF 12b. Añdeledenn, s. f., tr. «Tussilage, plante.» ●(1879) BLE 90. Tussilage. (Tussilago. L.) Andéléden.

    ●(1931) VALL 763b. Tussilage, tr. «andeledenn f. (Trd.).»

  • andell .1
    andell .1

    f. –où

    I. (agriculture)

    (1) Andain.

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Andell, tr. «andain, Trézény.» ●Andell ed-du, tr. «rangée de blé noir. Biler.» ●(1927) GERI.Ern 18. andell f., tr. «Andain, rangée (de foin).» ●(1931) VALL 25a. Andain, tr. «andell f.»

    (2) Krog an andelloù : crochet sur le brancard d'une charrette pour fixer le harnais.

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Krog an anndellaou (1er) n nasal), tr. «crochet monté sur le brancard pour fixer le harnais. H[au]te-Corn[ouaille].»

    II. (pêche) = (?).

    ●(1960) BAHE 24/34. Mont d'an aod kazi bemde / Gant paotred ar bagoù / Mont da lakaat kewell / pe da lakaat rouedoù / Pe da voueta un andell / da dapout silioù.

    III. sens fig.

    (1) Un andell tra : une chose insensée, imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andel tra (M[eslan]), tr. «niaiserie, niais.» ●(1925) SFKH 25. ind e zifeuré un andel tra benak él leskel hou potéz de goéhel en un tachad.

    (2) Manière, façon apprêtée.

    ●(1879) ERNsup 146. Añndel, grimace, St-M[ayeux].

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anndel (1er) n nasal), tr. «grimace.» St Mayeux. ●(1921) GRSA 265. andelleu er oapérez. ●(1927) GERI.Ern 18. andell f., tr. «grimace.» ●(1967) LIMO 31 mars. Heuliet-ni, mar plij, hem obér andelleu…

  • andell .2
    andell .2

    m.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andel, s., tr. «niais, niaise.»

    ●(1934) DIHU 273/45. Sapré andel ! ●(1939) RIBA 166. en andel sord genoh hui. ●(1940) DIHU 347/78. Dek vlé éh oé bet ret d'er veneh biùein édan damani en andel-sé. ●(1940) DIHU 348/92. Delùenneu aral e zo bet skoeit get en hevelep andel, pe get bredér dehon.

    (2) Chenapan, garnement.

    ●(1942) DHKN 17. Rekin e oè, en andellig ! ●(1983) PABE 54. (Berrien) andell, tr. «garnement, voyou.»

    II. (en plt de qqc.) Andelloù : futilités, niaiseries.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andelleu, m. (l'n se prononce ordinairement), tr. «futilités, niaiseries.»

  • andellad
    andellad

    f. –où

    (1) (agriculture) Andain, rangée.

    ●(1904) KZVr 353 - 12/08/04. Andel, andellad, rankenad ed, foen. «Andel ed-du». «andellad foen». Ac'hano e teu andelli, dizandelli. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Andellad, tr. «rangée.» ●andellad foen, tr. «foin ramassé en tas longs et bas. Pleubian, Berthou» ●andellad avalo, tr. «mulon allongé de pommes. Pleubian, Berthou.» ●(1927) GERI.Ern 18. andellad f., tr. «mulon allongé (avalou de pommes).»

    (2) Événement dérangeant.

    ●(1975) YABA 07.06. Er paourkèh dénig-sé e vè ataw un dra bennag d'en treuz-kaer ar é hent. Un andellad d'un tu... un dehellad d'en tu-rall ! ●(1975) YABA 07.06. Andellad, dehellad, dans le contexte équivalent à «Tuiles».

  • andellaj
    andellaj

    m.

    (1) Futilités, niaiseries.

    ●(1856) GRD 124. dispignein é vadeu é handellage.

    ●(1911) DIHU 66-67/186. degas chonj dehon a dreu talvoudusoh eit en andellaj e houlenné. ●(1919) DBFVsup 2b. andellaj, m. (l'n se prononce ordinairement), tr. «futilités, niaiseries.»

    (2) Mauvais tours, mauvaises plaisanteries.

    ●(1966) LIMO 30 décembre. Er ré iouank e vé temalet liés ou bléu hir, pe ou dilhad truheg, pe ou andelaj. ●Andelaj, tr. «mauvaise plaisanterie». ●(1969) LIMO 22 février. andellaj er horiget. ●Andellaj, tr. «mauvais tours.»

  • andellañ / andelliñ / andellat
    andellañ / andelliñ / andellat

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d. (agriculture) Mettre (le foin) en andains, andainer.

    ●(1904) KZVr 353. Andel, andellad, rankenad ed, foen. «Andel ed-du». «andellad foen». Ac'hano e teu andelli, dizandelli. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. andelli ar foen, tr. «mettre le foin en endains. Abbé Auffray.» ●(1927) GERI.Ern 18. andelli v. a., tr. «ranger (le foin).»

    B. V. tr. i. Andellat ouzh ub.

    (1) S'en prendre à qqn, l'ennuyer, l'importuner.

    ●(1925) DIHU 168/288. Fal e vehè en hoari aveit er ré e iehè, èl ré dal, da andellat dohton.

    (2) Se moquer de qqn.

    ●(1934) MAAZ 161. ne glask ket mui andellat doh er Veboéren. ●(1939) RIBA 10. En tavarnour e chonj geton é vér éh andellat dohton. ●166-167. ur chistraour poah brein a Vreih éh andellat dohein.

    II. V. intr. Badiner.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andellat, tr. «badiner.» ●(1934) BRUS 47. Badiner, tr. «andellat.»

  • andellat
    andellat

    voir andellañ

  • andeller
    andeller

    m. –ion

    (1) Homme qui fait des manières, des façons.

    ●(1879) ERNsup 146. Añndeller, grimacier, St-M[ayeux].

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. andeller, tr. «grimacier. St Mayeux.» ●(1927) GERI.Ern 18. andeller C[ornouaille] m., tr. «grimacier.» ●(1931) VALL 345a. Grimacier, tr. «andeller.»

    (2) Badin, taquin.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andellour, tr. «badin, taquin.» ●(1934) MAAZ 161. Più en devehè kredet é vehè bet un andellour elsè énnon. ●(1939) KOLM 119. Ne vo ket diésoh de andellerion aral obér ag en huézerion-sé danùé sorbienneu de zeverral groagé ha bugalé. ●(1971) LIMO 04 décembre. andellour, tr. «taquin.»

  • andellet
    andellet

    adj. Bigarré.

    ●(1879) ERNsup 146. Añndellet, bigarré, St-M[ayeux].

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anndellet, bigarré. St Mayeux. ●(1927) GERI.Ern 18. andellet C[ornouaille] adj., tr. «bigarré.»

  • andelliñ
    andelliñ

    voir andellañ

  • andenn
    andenn

    f. –où, andoù

    (1) Rayon (de soleil, etc.).

    ●(1787) BI 228. andenneu sclærdér tro ha tro d'he beenn.

    ●(1876) TIM 23-24. en anden-sclærdér éternel. ●31. en hiaul e zavai d'omb en anden-sclærdér hag en tuêmdér. ●89. En andenneu-sclærdér péré e sorti ag en hiaul.

    ●(1904) DBFV 7a. anden, f. pl. –nneu, andeu, tr. «rayon (de lumière).» ●(1904) LZBg Meurzh 61. andenneu en hiaul. ●(1921) BUFA 157. pen er Santèz groñnet a andenneu sklérdér.

    (2) Raie dans les cheveux.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andenn, f., tr. «raie de la chevelure.» ●(1931) VALL 618a. Raie des cheveux, tr. «V[annetais] andenn f.»

    (3) Ligne (de la main).

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 77. sellet doh ou zal ha doh en andenneu ag ou deourn.

    (4) Raie, rayure.

    ●(1904) DBFV 7a. anden, f. pl. –nneu, andeu, tr. «raie, rayure.» ●(1927) GERI.Ern 18. andenn f., tr. «raie, rayure.»

    (5) Balafre.

    ●(1904) DBFV 7a. anden, f. pl. –nneu, andeu, tr. «balafre.»

    (6) Sentier.

    ●(1904) DBFV 7a. anden, f. pl. –nneu, andeu, tr. «sentier.»

    (7) Andain.

    ●(1927) GERI.Ern 18. andenn f., tr. «Andain, rangée.» ●(1931) VALL 25a. Andain, tr. «andenn f.»

  • andennad
    andennad

    f. –où Rayon.

    ●(17--) CSbsm 15. Un andennad sclerdér tro-ha-tro d'é hulé.

  • andennadur
    andennadur

    m. –ioù Rayonnement.

    ●(1904) DBFV 7a. andennadur a sklerdér, m., tr. «rayonnement.»

  • andennañ / andenniñ
    andennañ / andenniñ

    v

    I. V. tr. d.

    (1) (agriculture) Creuser (un sillon).

    ●(1923) DIHU 144/277. andennet get é arer gelloudek erùi er stérieu.

    (2) (en plt de la peau) Ridée, creusée de sillons.

    ●(1903) LZBg Gwengolo 203. Arlerh en dout séhet un dapen dar devéhan get hé dorn andennet ha skrouizet dré en nedenneu sei.

    (3) Rayer.

    ●(1904) DBFV 7a. andennein, v. a., tr. «rayer, canneler.» ●(1927) GERI.Ern 18. andenna v. a., tr. «rayer.»

    II. V. intr. Rayonner.

    ●(1744) L'Arm 324b. Rayonner, tr. «Andeennein a sclærdér.»

    ●(1904) DBFV 7a. andennein a sklerdér, tr. «rayonner.»

  • andennet
    andennet

    adj. (Vêtement) sur lequel il y a des rayures.

    ●(1744) L'Arm 324b. vétus d'étoffes rayées, tr. «gussquéd à vihiér andeennétt.»

  • andenniñ
    andenniñ

    voir andennañ

  • andeviz
    andeviz

    m.

    (1) Édifice.

    ●(1825) COSp 139. éhal-cé sél mui ma hum zevalamp, sél mui en hum sàu en andefice.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andeviz, m., tr. «édifice (Arv[or] Arg[oat]).» ●(1934) BRUS 240. Les édifices, tr. «en andeviz.»

    (2) Douar andeviz : propriété foncière.

    ●(1910) ISBR 136. doar andeviz e oé d'er perhen hag en tiér hag er hoed d'el labourér.

  • andevizour
    andevizour

    m. –ion Propriétaire édificier.

    ●(1919) DBFVsup 2b. andevizour, tr. «propriétaire édificier.»

  • andevr
    andevr

    m. Fumier.

    ●(1895) GMB 12. Le dialecte de Batz a gardé, en même temps que eñdevrek, fumier, = van[netois] andévrek, tas de fumier, le primitif eñdeivr, fumier, et le verbe eñdevrat, fumer la terre, étendre de l'engrais.

  • andevrat
    andevrat

    v. tr. d. Fumer la terre avec du fumier.

    ●(1895) GMB 12. Le dialecte de Batz a gardé, en même temps que eñdevrek, fumier, = van[netois] andévrek, tas de fumier, le primitif eñdeivr, fumier, et le verbe eñdevrat, fumer la terre, étendre de l'engrais.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...