Recherche 'go...' : 1101 mots trouvés
Page 2 : de goapaer-1 (51) à godisal-godisan (100) :- goapaer .1goapaer .1
adj. Moqueur.
●(1659) SCger 150b. goapaer, tr. «moqueur.» ●(17--) FG II 1. ar farvel göapër, tr. «le bouffon moqueur.»
●(1849) LLB 288. é skrigneu goaper.
●(1931) GUBI 200. ur min hoarh goapour. ●(1955) STBJ 81. Eun den mô e oa ma zad, goapaer eun tammig ha troet da farsal ha da gonta bidennou.
- goapaer .2goapaer .2
m. –ion Moqueur.
●(1633) Nom 329a. Samniones, vel potius sanniones, à sanna : mocqueurs, les fols au ieu : goabaëryen, furluquinet, fol an hoary.
●(1732) GReg 637b. Moqueur, tr. «Goapaër. p. goapaëryen. (Van[netois] goapour. p. goaperyon, goaperyan).»
●(1838) OVD 200. Mechér ur goapour e zou ur vechér forh didalvé. ●(18--) AID 215. eur goaper merc'het.
●(1905) KANngalon Genver 303. Goapaerien ar Zakramant. ●(1914) DFBP 38b. brocardeur, tr. «Goapaër.»
- goapaerez
- goapaerezhgoapaerezh
m. Moquerie.
●(1727) HB 283. Oc'h e dreti gant goaperez / Ha gant cals a voufonerez. ●(1732) GReg 637b. Moquerie, tr. «goapérez. Van[netois] goapereh.» ●(1792) CAg 67. Ind er stacg doh ur pilere / Guet dejann ha goapereh.
●(1857) HTB 103. kalz a rebechou hag a voaperez. ●(1861) BSJ 64. rac ma touge er méh hag er goapereah. ●(1865) LZBt Here 37. o vean (...) skoet gan-in gant fors goaperez.
●(1921) GRSA 264. un droiad goapereh dejañnus meurbet.
- goapalgoapal
voir goapaat
- goapausgoapaus
adj.
I. Attr./Épith.
(1) (en plt de qqn) Qui est porté à se moquer des autres.
●(c.1500) Cb 94b. [goapat] Jtez hic irrisor / oris. g. deriseur / ou moqueur / gabeur. b. goapaus. ●100a-b. [gragaillat] Jtem garrulus / a / um. g. iangleur b. goapaus.
●(1659) SCger 17b. brocart, tr. «comps goapaus.» ●150b. goapaus, tr. «moqueur.» ●(1732) GReg 637b. Celui, & celle qui est sujet à faire des moqueries, tr. «Goapaüs. Van[netois] goapus.»
(2) Moqueur.
●(1732) GReg 870a. Sobriquet, tr. «Leshanv, ou, leshano goapaüs. leshano godis.» ●(17--) TE 177. un ton goapus.
●(1876) TDE.BF 234. Goapauz, adj., tr. «Ironique, moqueur, parlant des choses.»
●(1902) PIGO I 197. ober eur zell goapaüz war an daou bôtr yaouank. ●209. gant eun tôn goapaüz. ●(1911) BUAZperrot 298. var eun ton goapeüs. ●(1909) DIHU 50/313. ur minhoarh goapus ha dejañus geté ar ou geneu. ●(1915) HBPR 135. klevet komzou goapaüs. ●(1955) STBJ 106. ganti eo e klevis, evit ar wech kenta, ar c'hrennlavar goapaus anavezet er vro.
II. Adv. Moqueusement.
●(1909) FHAB Even 184. en eur gana dezo goapaüs. ●(1955) STBJ 82. Ha n'eo ket ret lavarout e savas skrign diwar e goust e-touesk ar vevelien-all. Betek an tammig bonton a oa ac'hanon a glaskas, zoken, ober bisk dezañ, o frota e zaou viz-youd an eil ouzh egile hag o lavarout goapaus ha gant eun tammig fê : (…).
- goapet
- goargoar
voir gwar .2
- goaredenngoaredenn
voir goureadenn
- goaregezhgoaregezh
voir gwaregezh .1
- goarekgoarek
voir gwarek
- goarekaatgoarekaat
voir gwarekaat
- goarigoùgoarigoù
voir gwarigoù
- GoarivaGoariva
n. de l. (hauteur, Plougras).
●(1923) ARVG C’hwevrer 22. Arôk digoueout e Logivi, ’n eur heuilh stêr Sant Milion, e kaver meneiou a bep tu : Goariva, e Plougras, koad ar Markiz, a-dal d’ean.
- gobgob
f. –ioù Gobelet.
●(1633) Nom 158a-b. Scyphus : tasse à boire, coupe, hanap : vn taçc, coup, gob, gobelet, hanaff. ●159b. Trulla : couppe ou tasse pour boire : coup, pe gob da euaff.
●(1732) GReg 461b. Gobelet, tasse sans pié ni anses, tr. «Gob. p. gobyou.»
●(1922) FHAB Gwengolo 259. eva gant gobiou pe ouz ar pin.
- gobarigobari
m./f. –où
(1) (marine) Gabarit.
●(1732) GReg 444a. Gabari, ou gabarit, modele de charpente qui représente la figure d'un vaisseau en petit, tr. «gobary.» ●(1744) L'Arm 168a. Gabari, tr. «Gabari (Le François a pris du Breton beaucoup de termes de marine, sans changement).»
●(1876) TDE.BF 234b. Gobari, s. m., tr. «Plant pour un travail. En terme de marine, gabarit.»
(2) Taille, configuration, forme, aspect.
●(1869) FHB 212/20b. Donatien en doa c'hoaz goubari eur bugel. ●(1870) FHB 269/62a. dioc'h ar goubari anezhan. ●(1872) ROU 78a. Configuration, tr. «Gobari.» ●Conformation, tr. «Gobari.» ●85b. Une belle forme de chandelier, tr. «ur goubari brao a gantolor.» ●86a. ar memez gobari den gant e vreur, tr. «même extérieur que son frère (Siz[un].» ●(1890) MOA 180a. Configuration, tr. «gobari ou goubari.»
●(1902) MBKJ 94. an traou tano a gemer goubari ar podou ho digemer. ●171. a zindan goubari eunn hostiv. ●(1907) KANngalon Genver 291. listri euz ar guella gobari. ●(1911) BUAZperrot 49. an tad a c'hell laza e grouadur ma ne ya ket awalc'h e c'hobari d'ezan. ●(1974) GAME 25. Mall a moa da wel o koubare.
(3) Kaout ar gobari : sembler.
●(1879) BMN 120. Dom Michel a c'houlenne neuze traou eaz digant eur re-bennag o doa ar goupari da veza hardisoc'h. ●(1889) ISV 195. Loiza zo ruz he fenn hag e deus ar c'houbari da veza iac'h pesk. ●196. Goubari e deus da evesaatr mad oc'h eun dra bennak. ●197. neuze e deuz ar c'houbari da zonjal c'hoas muioc'h a zevri.
(4) Kaout ar gobari : avoir le toupet de.
●(1908) FHAB Even 173. Ar goubari ho peus zoken da veza lennet an Aviel, pa lavarit e ranket labourat evit mad an holl.
(5) E gobari ouzh : de la même taille que.
●(1982) HYZH 147/18. (Treboull) ober tammoù gros deuzouto, troc'hiñ anezho e gobarioù deus ar botoù.
(6) Eus ar memes gobari : du même calibre, du même acabit, du même tonneau.
●(1906) KANngalon Here 221. kazetennou evel an Dépêche, ar Finistère ha re all euz ar memes gobari.
(7) Stature morale, trempe.
●(1922) FHAB Du 331. Ne weler ket breman a dud eus goubari Coëtanlem.
(8) E c'hobari brav : qui a un beau corps, bien foutu.
●(1936) IVGA 37. ar pec'herezed o gobari brao.
(9) Diouzh ar gobari anezhañ : à son allure, apparence.
●(1889) ISV 357. guelet a rean ervad dioc'h ar c'houbari anezho, dioc'h ar sellou a daolent varnon.
(10) Kaout gobari : avoir l'air de, ressembler à, passer pour.
●(1876) TDE.BF 240b. Kaout goubari eul laer, tr. «avoir la mine d'un voleur.»
●(1973) AMED 28. Ma mize goueet pemp pe c'hwerc'h komz medisin braz evid kaout goubare eun den desket ve ket falloc'h.
- gobariañ
- gobarietgobariet
v. intr.
(1) Conformé.
●(1872) ROU 78a. Bien conformé, tr. «goubaried brao. h[aut] et b[as] L[éon].» ●(1880) SAB 2. en doare m'eo gobaried, moded, troed an ilizou coz. ●(1890) MOA 180a. Bien conformé, tr. «goubariet-brao.» ●(18--) SAQ I 98. gobariet, stumet dishenvel. ●112. rojou bras ha rojou bihan, gobariet dishenvel ervez ho labour.
●(1925) BUAZmadeg 5. ilizou goubariet brao ha guisket kaer.
(2) (en plt d’une situation) (Bien) présenté.
●(1978) BAHE 99-100/64. En taol-mañ avat, e oa gobariet mat an traoù : sklaer al loar, c’hoao an amzer.
(3) Gobariet da =
●(1869) FHB 205/388a. an ilizou, moded ha gobaried da dalvout da scuer d’ar re a zao ilizou.
(4) (en plt de qqn) Gobariet da : qui a la stature de.
●(1872) ROU 86a. Un den eo, gobaried mad da veza mear, tr. «c'est un homme bien taillé pour la mairie.» ●(1890) MOA 80. Bien-taillé pour la mairie (pour être maire), tr. «gobariet-mad da veza mear.»
- gobedgobed
f. –où
(1) Gobet.
●(1732) GReg 461b. Gobet, terme dy Vannetois qui signifie la sixiéme partie d'un quart, tr. «Gobed. p. gobedëu.» ●(1744) L'Arm 174a. Gobet, sixième partie d'un quart, tr. «Gobêdd.. deu.» ●(1790) MG 211. ur obèd vras eit meuturein ; hac unan vihan eit musulein.
(2) Gobelet.
●(1744) L'Arm 174a. Godet, espece de gobet ou de gobelet, tr. «Gobëdd. f.»
- gobedad
- gobederezh
- gobediñgobediñ
v. tr. d. Copter, piquer (une cloche).
●(1732) GReg 174b. Sonner à coup, ou tinter, tr. «Gobedi. p. gobedet.» ●209b. Copter, tinter une cloche, tr. «Gobedi. pr. gobedet.» ●876a. Sonner à coups, tinter, tr. «gobedi. pr. gobedet.» ●(1744) L'Arm 62a. Sonner à coup, tinter, tr. «Gobaidein.. étt.» ●75b. Copter, tr. «Gobêdein.»
- gobeledgobeled
m. –où Gobelet.
●(1499) Ca 95a. Gobelet. g. idem. ●(1633) Nom 158a-b. Scyphus : tasse à boire, coupe, hanap : vn taçc, coup, gob, gobelet, hanaff. ●159a. Calix : goblet, calice : gobelet, calizr. ●160a. Modiolus : petit goblet : gobeledicq bian.
●(1732) GReg 461b. Gobelet, tasse sans pié ni anses, tr. «gobeled. p. gobeledou.» ●(1744) L'Arm 174a. Gobelet, tr. «Gobelêtte.. eu. f.»
●(1818) HJC 173. goalheign er gobeletteu.
- gobeledadgobeledad
m. –où Contenu d'un gobelet.
●(1818) HJC 131. ur gobelettad deur ïeine. ●220. ur gobelettad deur.
- gobelingobelin
voir gobilin
- gobergober
voir ober .2
- gobidellgobidell
m. Affaire, histoire.
●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Gobidell = e galleg : affaire : «setu aman eur gobidell digoret adarre. avat !»
- gobilingobilin
m. –ed Esprit follet, gobelin.
●(1633) Nom 280b. Lemures nocturni, nigri. spiritus noctu infesti : goblins, loups garoux, esprits de nuict : gobillinet, bleïzy dof, speredou an nos.
●(1732) GReg 367b. Esprits-folets, nocturnes, tr. «Gobylined.» ●L'Esprit follet à étrillé les chevaux, tr. «Ar gobylin èn deus scrivellet ar c'hesecq.» ●461b. Gobelin, esprit familier serviable, tr. «Gobylin. p. gobylined.» ●585a. Loup-garou, tr. «gobylin. p. gobylined. (gobilin, veut dire, esprit folet nocturne.»
- gobiñgobiñ
v. tr. d. Sonner le glas.
●(1919) DBFVsup 8b. bobein (Noy[al-Pontivy], Naiz[in], tr. «sonner le glas. Ailleurs, gobein» ●27a. gobein (Pl[uméliau], Naiz[in]), tr. «sonner le glas à plusieurs cloches.»
- gobiusgobius
adj.
(1) Attr./Épith. Orgueilleux, arrogant.
●(1931) VALL 38a. Arrogant, tr. «gobius.» ●517a. Orgueilleux et arrogant, tr. «gobius.»
(2) Adv. Orgueilleusement, arrogamment.
●(1866) FHB 78/207b. o vont hag o tont dre'n ti gobius, mil guec'h eurussoc'h evit eur Roue. ●(1869) FHB 205/385b. ha ne ket ar re ziveza-ma eo a ioa nebeuta prez varnezho nag a valee nebeuta gobius. ●(1869) FHB 241/251b. a vale ker gobiuz ha tra. ●(1874) FHB 471/6b. bale a rea gobius. ●(18--) MILg 257. bale a ra gobiuz entrezek e vâneur.
- gobizgobiz
coll. (botanique) Pois gris Pisum sativum.
●(1752) PEll 348. Gobis, Sorte d'herbe garnie de grains, de la grosseur & forme d'un pois rond.
●(1850) GON.II 337. Gôbiz s. m., tr. « Sorte d’herbe ou de plante garnie de grains de la grosseur et forme d’un pois. »
●(1876) TDE.BF 235a. Gobizenn, s. f., tr. «Herbe qui a des graines de la forme d'un pois ; pl. gobiz, masculin. Le Pelletier ignore son nom en français.»
- gobizenngobizenn
f. –où, gobiz (botanique) Pois gris Pisum sativum.
●(1850) GON.II 337. Gôbiz s. m., Sorte d’herbe ou de plante garnie de grains de la grosseur et forme d’un pois. Gôbizen, f., un seul de ces grains. Pl. gôbizennou ou simplement gôbiz. Je ne connais ce mot que par le Diction. de Le Pelletier ; mais je pense qu’il pourrait venir de gaô, faux, et de piz, pois. ●(1876) TDE.BF 235a. Gobizenn, s. f., tr. «Herbe qui a des graines de la forme d’un pois ; pl. gobiz, masculin. Le Pelletier ignore son nom en français.» ●(1895) RUSq.BF 116. Gobizen, sf. Plante ; pl. nou ou gobiz ; Lavillemarqué fait venir ce mot de gaô sauvage, piz poir [sic], Loth cite le vieux-breton cocitou cigue, Zeuss cite coifinel serpillum.
- goboù
- gobrgobr
voir gopr
- goch .1
- goch .2goch .2
interj. Cri pour appeler les cochons.
●(1931) VALL 129b. cris pour appeler les cochons, tr. «goch, goch !»
- GodGod
n. pr. Diminutif de Marguerite (par aphérèse de Margod).
●(1889) ISV 283. Godig en em gavas dirag ar C'hastel.
- god .1god .1
f. –où (habillement) Bouton.
●(1942) VALLsup 24a. Bouton de vêtement, tr. «God f. pl ou est aussi employé en ce sens en L[éon].»
- god .2
- god .3god .3
m. –où (habillement)
I.
(1) Fronce, plis pour raccourcir.
●(1744) L'Arm 166b. Froncis ou Fronçure, plis pour accourcir, tr. «Godd.. deu. m.» ●320a. Raccourcissement, tr. «Godd. m.»
(2) Intérieur des vêtements sur la poitrine.
●(1752) PEll 154. Cod, Le Sein en Latin Sinus, le dedans des habits sur la poitrine, où l'on fourre quelques choses, pour les cacher & conserver. ●348. Gôd, Le sein, c'est-à-dire, l'intérieur des habits sur la poitrine.
(3) Poche.
●(1868) SBI I 16. Ho daouarn gant-ho en ho god, tr. «Leurs mains dans leurs poches.»
II. Ober god : s’enrichir.
●(1978) PBPP 2.2/402 (T-Plougouskant). Ober god, tr. J. le Du, «se faire de l'argent /lit. faire poche/»
- godalgodal
v. intr. (en plt des poules) Caqueter avant la ponte. cf. disgodal
●(1732) GReg 135b. Caqueter, leur bruit [aux poules] dès qu'il fait jour, tr. «godal. pr. godet.»
●(1876) TDE.BF 235a. Godal, v. n., tr. «Crier comme font les poules.» ●(1890) MOA 195a. Crier comme les poules qui vont pondre, tr. «godal, v. n.»
- godellgodell
f. –où, godilli
I. (habillement)
(1) Poche.
●(c.1500) Cb 21b. [bara] g. panetiere. b. godell : pen en lech ma douguer an bara. ●(1633) Nom 119a. Hippopera, bulga : male, malette, bougette, pochette : mal, maleten, bougeden, godel.
●(1659) SCger 150b. godel, tr. «pochette.» ●(1732) GReg 733b. Poche de haut de chasse, d'habit, tr. «Godell. p. godellou.» ●(1752) PEll 348. Godell, Poche d'habits, pochette.
●(1847) MDM 367. petra eo ar paper-se a zo o vont da goll eus da c'hodell ? ●(1868) GBI II 346. Glazarded zo em godello, tr. «j'ai des lézards (argent) dans mes poches.» ●(1889) ISV 452b. Em godellou ho lacafen.
●(1902) PIGO I 155. E zaou zorn en e c'hodello. ●(1903) MBJJ 27. klenkan anean en e c'hodel. ●(1903) BTAH 287. daouarn em godilli. ●(1905) BOBL 04 février 20/1c. da garga o godilli. ●(1908) PIGO II 8. 'n eur flouran gant e zorn kof ar yalc'h en e c'hodel. ●(1909) FHAB Gouere 197. kuzet er c'hodel.
(2) fam. Godell laer : poche intérieure.
●(1879) ERNsup 154. godel laer (krañpoas), poche intérieure d'une veste, Trév[érec].
(3) Den e c'hodelloù : accapareur, avare.
●(1879) ERNsup 170. un avare, un accapareur (...). On dit encore eun den he c'hodell(o), Trévérec, (petit Trég[uier].
(4) par ext. Ourlet.
●(1895) GMB 149. On dit de même à Trévérec godey ourlet, et à Pédernec bouc'halh, hache, pour godel, bouc'hal, à cause des pluriel godeyo, bouc'halho.
(5) Mont d'e c'hodell : mettre la main à la poche pour en prendre de l'argent.
●(1889) ISV 492. An tremeniat, ep chipotal, a ia d'he c'hodel, hag a laca pemp lur varnugent var an daol.
(6) Interj. Chantre godellig !
●(1876) TDE.BF 235b. Chañtre-godellik ! tr. «Interjection qui se prononce, m'a-t-il semblé, dans la bonne humeur, et qui a le même sens que chañtre, morbleu.» ●(1890) MOA 145a. Sac à mille bombes, tr. «chantre-godellik ! (T[régor]).» ●187a. Corbleu ! Imprécation, ou sorte d'interjection, tr. «chantre-godellik !» T[régor].
II. (technique) Frette de roue.
●(1744) L'Arm 342b. Roue (...) Frette ou cercle de fer, sur le bout, vers le chateau, tr. «Quêrle. m.» Frette de l'autre bout, tr. «Godeêll.. leu. f.»
III.
(1) Komz evit e c'hodell : parler pour son propre compte.
●(1889) ISV 462 (L) G. Morvan. Ar re ma ta a gomze pephini evit he c'hodel.
(2) Sachañ d'e c'hodell :
●(1949) KROB 20/23. e-lec'h sacha d'o godell, eo ret dezo bremañ sellet a dost ouz an arc'hant.
(3) Ober godell : s’enrichir.
●(1954) VAZA 175 (T) *Jarl Priel. Rak n'eo ket gant va gopr soner am bije graet godell. ●(1957) AMAH 24 (T) *Jarl Priel. Met den ne rae gwad fall peogwir e c'hellemp ober godell gant daou c'hopr. ●71. Bep miz he deveze 'ta daou c'hopr da lakaat en he yalc'h, hini he fried hag hec'h hini, hag e-giz-se e c'hellas ober godell. ●(1978) PBPP 2.1/216 (T-Plougouskant). Graet en deus godell, tr. J. le Du «il s'est fait de l'argent /lit. de la poche/»
(4) Lakaat e seulioù en e c'hodell : voir seul.
(5) Lakaat e votoù en e c’hodelloù : voir botoù.
- godelladgodellad
f. –où
(1) Contenu d'une poche.
●(1732) GReg 733b. Pochée, plein la poche, tr. «godellad. p. godelladou.»
●(1869) FHB 235/205a. eur c'hodellad madigou. ●(1876) TDE.BF 235a. Godellad, s. f., tr. «Pochée, ce que peut contenir une poche ; pl. ou.»
●(1904) SKRS I 29. Eno ez euz avalou mad ; / Deomp da glask bep a c'hodellad. ●(1919) FHAB Gwengolo 70. pebez godellad arc'hant. ●(1924) BILZbubr 42/975. E-pad ar marvor, en hanv, e teue gantan godelladou holen. ●(1944) EURW I 25. Digas godelladou [kraoñ] d'ar gêr, o lakaat da c'hella.
(2) sens fig. Belle quantité.
●(1868) FHB 187/247a. Mil lur neuze, Aotrou Person, a ioa eur c'hodellad vrao a arc'hant ! ●(1884) FHB 11/85a. eur c'hodelladik koant a vouniz a roïo laoue marvad d'ar republik.
- godellañgodellañ
v. tr. d. Empocher.
●(1877) FHB (3e série) 7/54a. Hon ostiz a goummeraz ar vi hag er godellaz. ●(1877) FHB (3e série) 19/157a. setu me oblijet da c'hodella va faperou.
●(1907) PERS 115. Heman a c'hodellaz he arc'hant. ●(1912) MMPM 93. ar peziou hugent real a ïoa godellet gant ar Sœur. ●(1931) VALL 251b. Empocher, tr. «godella.» ●(1948) KROB 8/13. hag en eur c'hodella al lagad-ejen en doa bet digant Fañchig.
- godevirgogodevirgo
s. C'hoari godevirgo =
●(1929) SVBV 82. eur grugell loenedigou liestroadek o c'hoari godevirgo...
- godin
- godiñgodiñ
v. tr. d. Faire un pli, raccourcir (un vêtement trop long).
●(1744) L’Arm 166b. Froncer, raccourcir par couture, tr. «Godein.» ●290b. Faire des plis à une robe, pour la racourcir, tr. «Godein.. détt.» ●320a. Accourcir Une robe ou la retrecir par des points d’éguille, tr. «Godein ur sæ ou sai, re hire.»
●(1903) EGBV 42. godein, tr. «faire un pli à un habit.»
- godisgodis
m. –où
(1) Dre c'hodis : par gausserie.
●(1744) L'Arm 245a. Par moquerie, tr. «Dré audice.»
(2) Gausserie.
●(1931) VALL 478b. Moquerie, tr. «godis m.» ●(1974) YABA 20.07. arlerh un herrad godiseu. ●(1974) LIMO 20 juillet. Godiseu, tr. «plaisanteries lourdes.»
(3) Lesanv godis : sobriquet.
●(1732) GReg 870a. Sobriquet, tr. «Leshanv, ou, leshano goapaüs. leshano godis.»
●(1876) TDE.BF 235b. Godiz, adj. Leshano godiz, tr. «sobriquet. A la lettre, surnom railleur.»
(4) Taol godis : sobriquet.
●(1659) SCger 111a. sobriquet, tr. «taul gaudiss.
- godisadur
- godisal / godisañgodisal / godisañ
v.
I. V. intr. Se gausser.
●(1659) SCger 81a. se moquer, tr. «gaudissal vrebenac.» ●100b. railler, tr. «gaudissa p. sset.» ●149b. gaudissal vre benac, tr. «se moquer de quelqu'un.» ●(1732) GReg 452b. Gausser, railler quelqu'un, s'en mocquer, tr. «Godiçza. godiçzal. ppr. godiçzet. Van[netois] gaudiçzat. gaudiçzeiñ.» ●(1744) L'Arm 171a. Gausser, tr. «Gaudisssale.. ssétt.» ●(1790) MG 359. Gaudissal e rét, me hoær.
●(1824) BAM 235. evit c'hoarzin ha gaudissal.
II. V. tr. i.
(1) Godisal àr udb. : gausser sur qqc.
●(1790) MG 346. n'en dès quet d'audissal ar en articl-ze.
(2) Godisal diwar-goust ub. : se gausser de qqn.
●(1868) FHB 159/17a. hag e cavont æssoc'h c'hoarzin, goapaat, godisal, caketal divar ho c'houst [ar zænt].
III. V. tr. d. Gausser, railler.
●(1732) GReg 637b. Se moquer, railler quelqu'un, tr. «Gaudiçzal ur re.» ●(17--) FG II 54. va gaodissal.
●(1834-1840) BBZcarn I 52. an hini ho godisso godisset hon ives, tr. «Celui qui vous raillera, raillez-le aussi.» ●(1836) GBI I 434. Ha ma godisa eo a ret ?, tr. «Vous moquez-vous donc de moi ?» ●(1889) ISV 444a-b. Me zento oc'h kement panezen / A gavo pleg da bep mare / Da c'hodisal va doare. ●(18--) PEN 92/108. me wel e hon gaudisset.