Devri

Recherche 'go...' : 1101 mots trouvés

Page 4 : de golc_herez (151) à gonest (200) :
  • golc'herez
    golc'herez

    voir gwalc'herez

  • golc'herezh
    golc'herezh

    voir gwalc'herezh .2

  • golc'heris
    golc'heris

    voir gwalc'heris

  • golc'het
    golc'het

    voir gwalc'het .1

  • golc'hidigezh
    golc'hidigezh

    voir gwalc'hidigezh

  • golc'hiñ
    golc'hiñ

    voir gwalc'hiñ .2

  • golc'houer
    golc'houer

    voir gwalc'houer

  • golc'hour
    golc'hour

    voir gwalc'her .2

  • goleg
    goleg

    s. (ornithologie) = (?).

    (c.1897) GUN.dihu 146/314. Er pengleu, en estig, er golvan, er goleg.

  • goleiñ / golo / geleiñ
    goleiñ / golo / geleiñ

    v. tr.

    I. V. tr. d.

    (1) Couvrir.

    (1499) Ca 96b. Golo. g. couurir. ●102a. Gueleiff vide in golo. ●(1576) Cath p. 26. unan (…) a goloas he bisaich, tr. «une (…) se couvrit le visage.» ●(1580) G 492-493. Car an mor bras a scler pan duy e prêt ez duy / Hac e gouloy glan dydan e damany, tr. «Car la grande mer, évidemment, quand viendra son moment, elle viendra / Et elle couvrira tout sous sa puissance.» ●(1633) Nom 74a. Gluma, vtriculus : la paille qui couure le grain : an pell pehiny á golo an greunen.

    (1659) SCger 33b. couurir, tr. «golo, pr. goloet.» ●125b. voiler, tr. «goloi, p. goloet.» ●151a. golo, tr. «couurir.» ●(1732) GReg 230a. Couvrir, tr. «Golei. pr. goloët. golo. pr. goloët. Van[netois] goloeiñ. goleiñ. ppr. et.» ●798b. Relier un livre en veau, tr. «golei ul levr gand luguenn.» ●(1790) Ismar 190. er bobl ag er guær er golei a vein, hac el laquei d'er marhue. ●(17--) TE 13. Un tarh deur quer fonnabl e olas ol en doar.

    (1849) LLB 526. er golein lies. ●536. goleit mat hou ioh gran én hou ler. ●(1874) FHB 499/229b. da c'holo ho daoulagad. ●(1877) EKG I 255. eur mean bez ouc'h ho golo.

    (2) Couvrir d'un toit.

    (1633) Nom 79b. Arundinum tegulo domus operire : couurir la maison de roseau : goló an ty á cors.

    (3) Cacher.

    (1659) SCger 18b. caher (lire : cacher), tr. «golo, P. oet

    (4) Cacher, ne pas dire, dissimuler.

    (1557) B I 773. Penaulx ez uezo goloet / Na dissimulet da quentaff / Diouz Maximia, tr. «comment donc fera-t-on pour cacher et dissimuler la chose à Maximien.» ●(1575) M 1143-1144. Rac se auis pechezr, euit nep trichezry, / Ne galles golo quet, pechet da monet dy, tr. «Aussi prends garde, pécheur, que malgré toute tromperie, / Tu ne saurais cacher un péché pour aller là.»

    (1732) GReg 142b. Celer, tenir quelque chose cachée, se taire sur une chose, la nier, tr. «golei un dra.» ●230a. Couvrir, cacher, dissimuler, tr. «golein. pr. goloët

    (5) Pallier.

    (1659) SCger 87b. palier, tr. «golo

    (6) Couvrir, saillir.

    (1931) VALL 167a. Couvrir ; saillir, tr. «golei (taureau).»

    II. V. tr. i. Goleiñ war ub. : couvrir qqn, dissimuler ses torts.

    (1870) FHB 298/290b. Evit golo varnezho ho unan, an dud fallacr-ze a skign ar brud ar re zo e relijion an Env ha dreist oll ar vissionierien eo a laer ar vugale-ze. ●(1872) ROU 81b. J'ai voulu dissimuler ses torts, tr. «clasc am euz great golo varneza.» ●(1890) MOA 153a. Cacher les torts de quelqu'un, tr. «golein var unan bennak.»

    (1920) AMJV 10. he breudeur a ioa mad d'he zikour ha da c'holo varnezhi.

    III. V. pron. réfl. En em c'holeiñ.

    (1) Se couvrir.

    (17--) TE 7. ind e gommanças ou dout méh, hac e glasquas hum olein.

    (2) En em c'holeiñ a : se couvrir de.

    (1847) MDM 66. henvel ouz eur park-letoun pehini ne zale ket d'en em c'helei a zrez hag a spern.

    (3) (météorologie) Se couvrir.

    (1978) BRUDn 19/19. An amzer en em holo buan-buan.

    IV. En em c'holeiñ gant ul liñsel doull : voir liñsel.

  • Golf
    Golf

    n. de l. Ar Golf : Le Golfe de Gascogne.

    (1) Ar Golf.

    (1977) TDBP II 42. Er Golf e vez hir ar bern, dans le Golfe (de Gascogne) la houle est longue.

    (2) (Loc. proverb.).

    (1977) TDBP II 42. Er Golf e vez hir ar bern, tr. « dans le Golfe (de Gascogne) la houle est longue ».

  • golf .1
    golf .1

    adj.

    (1) Sans queue.

    (c.1500) Cb 96b. Golff et besque tout vng.

    (1732) GReg 772a. Qui n'a pas de queuë naturellement, tr. «golf

    (2) Qui n'a pas d'oreilles.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. golf, tr. «sans oreilles.»

  • golf .2
    golf .2

    s. (géographie) Golfe.

    (1633) Nom 245a. Sinus : golfe de mer : goufr, pe golf mor.

    (1659) SCger 63a. goufre, tr. «golf mor.» ●150b. golf mor, tr. «gouffre de mer.»

  • golo .1
    golo .1

    m. –ioù, –où, goleier

    I.

    (1) Couverture, ce qui couvre, couvercle.

    (1499) Ca 96b. [golo] Jtem hoc coopertorium / rii. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 160b. Vas operculare : couurir à vn couuercle : vr vessel en deuez golo. ●240a. Puteal : le couuercle du puits : an round pe an dro ves á vr punçc, pe autramant an golò

    (1659) SCger 151a. golo, tr. «couuercle.» ●(1732) GReg 228b. Couvercle, ce qui sert pour couvrir, pour fermer quelque vaisseau, tr. «Golo. p. goloou. goléyer.» ●(17--) TE 91. É olo ne oai quêt coæd.

    (1872) ROU 72. Ce couvercle s'adapte bien, tr. «cloz e tiazez ar golo var ar pod.» ●(1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «couvercle.» ●(1877) EKG I 31. An arched a oue lammet he c'holo divarnhan. ●32. n'oa ket tachet golo an arched. ●(1890) MOA 105a. Ce couvercle s'adapte bien à la marmite, tr. «kloz e tiazez ar golo var ar pod.»

    (2) Couverture, ce qui recouvre.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem hoc operculum / li. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 5a. Inuolocrum, operculum libri, sittybus : enueloppoir, couuerture : an golo, golo an leufr.

    (1659) SCger 34a. couuerture de lict, tr. «golo ar guele.» ●(1732) GReg 229a. Couverture, ou couverte, piece d'étoffe &c qui sert à couvrir, tr. «Golo. p. goloou. Van[netois] golo. p. goleëu.» ●933b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levryou

    (1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «couverture.»

    (3) Enveloppe, ce qui entoure.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem amictus / us / ui. g. couuerture. b. golo. ●(1633) Nom 98a. Echinus, echinatus calyx : la couuerture picquante de la chastaigne : an golo pehiny á picq ves an quistinen.

    (1732) GReg 356a. Envelope, ce qui sert à enveloper, tr. «golo.» ●(1790) MG 414. er horv n'en dai meid er vouist, er golo, en abid ag er véritabl ni-memb.

    (1876) TDE.BF 238a. Golo, s. m., tr. «Enveloppe.»

    (4) Fourreau.

    (1911) BUAZperrot 281. lakit ho kleze en e c'holo. ●529. ar c'hleze a vezo tennet c'hoaz euz e c'holo.

    (5) Capote (d'un véhicule).

    (1633) Nom 180b. Tympanum : nattes, ou couuerture de chariot : golò vn car pe carros.

    (6) Enveloppe (de lettre, etc.).

    (1732) GReg 229a. Couvert, l'enveloppe d'un paquet de lettres, tr. «Golo. golo lizerou.»

    II. [en locution]

    (1) Reiñ golo da ub. : donner couvert à qqn.

    (1877) EKG I 46. rei d'ehoc'h boued da zibri ha golo da guzet ac'hanoc'h. ●138. el leac'h ma roer boued ha golo d'ar veleien vad. ●(1878) EKG II 35. n'oa ket brao rei golo d'an oll.

    (1914) MNOTes 197. «On dit rei bod donner asile, abri, cacher, receler au sens de rei golo» Mil. ms.

    ►Reiñ golo da ub. : couvrir qqn dans ses méfaits.

    (1732) GReg 230a. Couvrir quelqu'un qui fait mal, tr. «Rei golo da ur re.»

    (1876) TDE.BF 238a. Rei golo da eul laer, tr. «donner asile à un voleur.» ●(18--) SAQ II 38. Doue ne fell ket d'ezhan beza kemeret evit rei golo d'ar geier.

    (17--) BMa 595. Me ray dach golo da vont en o rout, tr. «Je vous couvrirai pour partir.»

    (2) Kavout golo : trouver asile.

    (1877) EKG I 151. e kavo bara ha golo.

    (3) Goulenn golo : demander le gîte, le couvert.

    (1878) EKG II 138. da c'houlenn golo digant Bielon.

    (4) Klask golo : chercher asile.

    (1878) EKG II 8. klask golo enn eur vro vad.

  • golo .2
    golo .2

    voir goleiñ

  • golo-gwele
    golo-gwele

    m. Couverture de lit.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jtem hoc stramentum / ti. g. couuerture de lit. bri. golo guele.

    (1732) GReg 229a. Couverture de lit, tr. «golo guële. p. goleyer-guële

    (1982) TKRH 92. ur golo-gwele e kotoñs gwenn.

  • golo-levr
    golo-levr

    m. Couverture de livre.

    (1732) GReg 229b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levriou

  • golo-pod
    golo-pod

    m.

    I. Couvercle de pot.

    (1732) GReg 229a. Courvercle de pot, tr. «Golo-pod. p. goleyer-pod. Van[netois] golo-pod. p. golëéü-pod

    II. sens fig.

    (1) Homme qui marie une femme enceinte d'un autre.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Golo-poud : an den a zimez gant ur vaouez dougerez eus ur paotr all.

    (2) Cocu.

    (1732) GReg 229b. Couvre-pot, tr. «homme qui sçait, & qui souffre le libertinage de sa femme, tr. «Golo-pod

    (1876) TDE.BF 238a. Golo-pod, s. m., tr. «Cocu.»

  • golo-taol
    golo-taol

    m. Tablier de table qui recouvrait le coffre.

    (1942) DHKN 227. pousein er golo taol d'é leh.

  • goloadur
    goloadur

    m.

    (1) Couverture.

    (c.1500) Cb 96b. [golo] Jnde operimentum / ti. ga. couurement. b. goloadur.

    (1732) GReg 230a. Ce qui couvre quelque chose, tr. «Goloadur

    (2) Enveloppe.

    (1732) GReg 356a. Envelope, ce qui sert à enveloper, tr. «Goloadur

    (3) Housse.

    (1732) GReg 502a. Housse, couverture de serge, &c., tr. «qu'on met sur des chaises garnies, tr. «Goloadur. m. goloaduryou

    (4) Dissimulation.

    (1732) GReg 229a. Couvertement, tr. «gand goloadur

  • goloadurezh
    goloadurezh

    f.

    (1) Couverture.

    (1732) GReg 230a. Ce qui couvre quelque chose, tr. «Goloadurez

    (2) spécial. Couverture végétale, tapis végétal.

    (1872) ROU 105b. E taread coad ar C'hrannou ez eus goloadurez d'ar bleizi, tr. «le loup trouve des retraites dans le territoire du Crannou.»

    (1957) ADBr lxiv 4/461. (An Ospital-Kammfroud) Goloadurez : n. f. – L'ensemble de la végétation sur une étendue déterminée, le tapis végétal lorsqu'il est surtout constitué par des landes, de la fougère, des brousailles, des herbes folles : abaoe eo bet torret ar waremm, ar honikled ne gavont ket ken a holoadurez : ne jom kazimant hini ebed ken. – An amprevaned a gav goloadurez a-hed ar gircher (girzier).

    (3) Reiñ goloaduezah : donner asile, refuge, abri.

    (1890) MOA 124a. Les bois donnent asile aux loups, tr. «ar c'hoajou a ro goloadurez d'ar bleizi.»

    (4) Reiñ goloadurezh da ub. : couvrir qqn dans ses méfaits.

    (1732) GReg 230a. Couvrir quelqu'un qui fait mal, tr. «Rei goloadurez da ur re

  • goloenn
    goloenn

    f. –où

    I.

    (1) Couverture.

    (1633) Nom 169a. Storea, teges, matta : natte : cloüeden pe goloen græt á broüen pe á balan pe canab.

    (1732) GReg 229a. Couverture, ou couverte, piece d'étoffe &c qui sert à couvrir, tr. «Goloënn. p. goloënnou

    (1870) MBR 334. goloennou seiz, tr. «des couvertures de soie.»

    (1876) TDE.BF 238a. Goloenn, s. f., tr. «Chapiteau, couverture de lit.»

    (1903) MBJJ 34. paket en eur vantel pe en eur c'holoen c'hloan.

    (2) Toit, couverture.

    (1633) Nom 142b. Lorica : la couronne des toicts ou maisons : toën, goloen an ty.

    (3) Ce qui bouche l'entrée.

    (1880) SAB 230. an ini en d-oa diruilled goloenn ar bez eus e flass.

    (1907) AVKA 316. Un ael d'an Aotro a diskennas deus an env, a dostaas deus gôloen ar be, a wintras anezhi a goste. ●317. Gwelet a rejont penaoz ar c'hôlôen, hag a oa ur pez trao anehi, a oa bet tôlet a goste.

    (4) (pêche) =

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

    (5) Couverture de livre.

    (1910) MBJL 169. eur levrig a beder bajen, war ar c'holoen anean ar gir manifesto.

    (6) Ce qui couvre, abrite.

    (1880) SAB 27. teir c'holoenn pe diseolenn da zivoal an ene diouz ar goall domder. ●(1883) MIL 136. Ar c'holoen anezhan [ar mean-font] a zo dalc'het en ear gant eis post dero.

    (7) Linteau, imposte.

    (1907) VBFV.fb 60a. linteau, tr. «goloien, f. (pl. neu).» ●(1997) HYZH 209/37. Ar maen a lakaet a-dreuz war an nor pe ar prenestroù a vez graet anezhañ : koloenn-dor, koloenn-brenestr. Pa vez koad e vez lavaret ur balatenn, pe ragoulin.

    (8) Pierre tombale.

    (1926) FHAB Genver 9. gwelet a c'heller atao bez Fransez Kervaon ; war ar c'holoenn e weler e skeudenn.

    (9) Tente.

    (1633) Nom 126b. Augustale : pauillon ou tente du Chef de guerre : pauillon pe vn goloen á pen á bresel.

    II.

    (1) Mont en e c'holoenn : bouder.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) aet en he c'holen, mouzhet. Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

    (2) Dont eus e c'holoenn : cesser de bouder.

    (1952) LLMM 32-33/136. (Douarnenez) Deut oc'h eus ho kolen, divouzhet. Ar c'holen a zo an doal a vez goloet ar rouedoù ganti.

  • goloenn-wele
    goloenn-wele

    f. goloennoù-gwele Couverture de lit.

    (1633) Nom 167a-b. Lodix, stragulum : lodier, couuerture du lict, parement : vn pallen, vn goloen guelè.

    (1732) GReg 229a. Couverture de lit, tr. «Goloënn-guële. p. goloennou-guële

  • goloer-levrioù
    goloer-levrioù

    m. Relieur.

    (1896) LZBt Mae 45. ar vicher (...) a c'holoer-levrio.

    (1934) BRUS 271. Un relieur, tr. «ur golour-lévrieu

  • goloerezh
    goloerezh

    m. Action de couvrir.

    (1744) L'Arm 331a. Relieure, tr. «Goloereah de livreu.»

  • goloet
    goloet

    adj.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Couvert.

    (1499) Ca 96b. [golo] Jtem opertus a / um. g. couuert. b. goloet. ●(1633) Nom 131a. Xystus, & ambulacrum pensile : galerie couuerte : galery golòet. ●131a-b. Porticus, solarium : pourmenoir couuert, galerie : pourmenoüer goloet, galery. ●149a. Nauis constrata, tecta, cui opponitur aperta : batteau couuert : bag goloet.

    (1659) SCger 151a. goloet, tr. «couuert.»

    (1866) LZBt Du 220. nemet goulouet mad e ve ho fenn gant eunn tok fetiz, evit harz ouz suil ann heol.

    (2) Ale goloet : allée couverte, tonnelle.

    (1732) GReg 90a. Berceau, en treillage, tr. «Alez goloët. p. alezyou goloët. voyez tonnelle.» ●(1744) L'Arm 29b. Berceau, tr. «Alé goleitt

    (3) Bezañ goloet a : être couvert de.

    (1857) CBF 81. Torchit an annez, goloet int a boultren, tr. «Essuyez les meubles, ils sont couverts de poussière.»

    (4) Komzoù goloet : mots couverts.

    (1732) GReg 229a. Mots couverts, tr. «Comsyou goloët.» ●304a. Dire des paroles à double sens, tr. «Lavaret comsou goloët

    (1869) FHB 251/331a. en ho c'homzou goloet. ●(1890) ARK 59. Ha lavaret hoc'h euz komzou goloet, re skanv, divodest ?

    (5) =

    (1906) DIHU 9/153. en ur durel ur sél dré en ti get ur minhoarh goleit.

    (6) (météorologie) Couvert.

    (1847) MDM 392. amzer goloet.

    (7) (Carte) couverte, au jeu.

    (17--) ST 354. Da c'hoari ann dinsou, ar c'hartou goloet, tr. «jouer aux dés et aux cartes.»

    (8) Mouezh goloet =

    (1890) ARK 25. kovesseat eur pec'hed bennag, gant eur vouez ker goloet ha ken izel, ma ne c'helle ket ho kovessour gouzout petra a lavarac'h.

    (9) Dissimulé.

    (1856) GRD 264. er péhedeu goleittan.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Couvert dans ses actes.

    (c.1500) Cb 55b. g. occult / homme couuert en ses faitz. b. den goloet en pez en deueus da ober.

    (2) (en plt de qqn) Dissimulé.

    (1732) GReg 31b. Un homme ambigu, qu'on ne sçait pas bien ce qu'il est, ni ce qu'il veut, tr. «un dèn goloet.» ●128a. Caché, couvert. (Parlant d'un homme.), tr. «goloet.» ●495a. Hipocrite, tr. «un den goloët.» ●(1792) BD 3382. dre da ympocrissy gant fentis golloet, tr. «par ton hypocrisie de feinte dissimulée.»

    (1890) MOA 153a. Homme caché (dissimulé), tr. «den goloet

  • golvan
    golvan

    m./f. –ed, –i, golvini, gelven, gelvin (ornithologie) Moineau.

    (1499) Ca 96b. Goluann cest vng oisel. gal. passerel / ou moisson. ●(c. 1501) Donoet 8-4. an goluan han goluannes. ●(1633) Nom 39a. Fringilla : pinson : vr pinsounicq, vr goluennicq. ●40b. Passer : Passereau, moineau : vr goluen.

    (1659) SCger 80b. moineau, tr. «golven p. guelvin, gueluen.» ●89b. passereau, tr. «golven.» ●151a. golven, tr. «passereau.» ●(1732) GReg 631b. Moineau, petit oiseau gris, tr. «Colvan. p. colvaned. golvan. p. guelvin. golven. p. guelven. Van[netois] golvan. p. golvany, golvanygued.» ●(1744) L'Arm 243a. Moineau, tr. «Golvan.. nétt. f.» ●(1752) PEll 334. Ghelfin est en Léon un nom que l'on donne généralement à tous les petits oiseaux qui mangent le bled. ●350-351. Golven, & Colven. Plur. Golvennet. Diminutif Golvennic se dit de plusieurs espèces de petits oiseaux. Mais le P. Maunoir l'applique en particulier au passereau. M. Roussel m'a cependant affirmé qu'en son pays de Haut Léon, (& je l'ai trouvé de même dans le bas) Golven, plur. Ghelvin, n'est ni passerau, ni aucune autre espèce d'oiseau en particulier ; mais en général toutes les espèces de petits oiseaux qui mangent le bled & autres semences.

    (1849) LLB 199. er horaer, er vouialh, er golvan. ●(1855) BDE 204. er golvan ar lein un ty. ●(1870) FHB 294/262a. Perâg ober brezel d'ar golvennig ha d'ar filip. ●(c.1897) GUN.dihu 146/314. Er pengleu, en estig, er golvan, er goleg.

    (1907) AVKA 117. Petra a dalve ur c'holvan ? Daou anhe oc'h eus evit triwec'h diner (..) c'houi a dalve mui evid golvini. ●(1934) BRUS 253. Un moineau, tr. «ur golvan –ñni.» ●(1942) DADO 7. dre ar prenestr hanter-digor e klever ar gelven o filipat dindan an doenn ha war ar c’harz.

  • golvan-ermit
    golvan-ermit

    m. (ornithologie) =

    (1838) OVD 78. èl er holvan-hermit ar douen en ty.

  • golvan-melen
    golvan-melen

    m. (ornithologie) Bruant jaune.

    (1990) TTRK 162. Er girzhier en-dro da vMesnot e weled ivez bruanted ha golvini melen. (…) Hor golvan-ni avat a oa ar par anezhañ ul labous melen hag ar barez un dra bennak etre melen ha gwer.

  • golvan-rous
    golvan-rous

    m. (ornithologie) = (?) Fauvette (?).

    (1930) DOBR 56. Ar golvennig rous / Hag Alanig-kof-ru / A ziskuiz didrous.

  • golvanez
    golvanez

    f. Femelle du moineau.

    (c. 1501) Donoet 8-4. an goluan han goluannes.

  • golvazh
    golvazh

    f. –ioù, golvizhier, golvizhi

    (1) Battoir.

    (1499) Ca 96b. Golfaz. g. batouer. ●(c.1500) Cb 96b. Golfez. g. batouer.

    (1659) SCger 13b. batouer, tr. «golfez. p. iou.» ●151a. golvez, tr. «batouer.» ●(1732) GReg 84b. Batoir, pour laver, tr. «Colvaz. p. colvazyou, colvizyer. Golfaz. p. golfazyou. golfez. p. you.» ●(1752) PEll 351. Golvez, & Golvaz, Batoir à battre le linge ou autre étoffe que l'on lave. Pluriel Golvizi, & Golvezeier.

    (1857) CBF 114. trouz ho golvesiou, tr. «le bruit de leurs battoirs.» ●(1876) TDE.BF 238a. Golvaz, s. f., tr. «Battoir de laveuse.» ●(18--) PEN 93/129. tollet o kolvez gant an dour. ●(18--) SAQ I 58. kannet gant saoun ha taoliou golvez.

    (1905) BOBL Here. skoit war va sac'h gant ho kolvizi. (d'après KBSA 139). ●(1915) KANNgwital 155/73. ar c'holvez ne jomme ket pell da ehana.

    (2) plais. Dent.

    (1910) FHAB C'hwevrer 57. an diou renkat golveziou a oa eu (lire : en) he ginou.

    (3) Marque de moutons (Ouessant).

    (1985) OUIS 190note. Les entailles peuvent aussi découper le bas ou le haut de l’oreille, ou bien les deux ; dans ce cas, elles dessinent une forme de battoir (golas).

  • gom .1
    gom .1

    s. Gomme.

    (1499) Ca 97b. Goum. gallice. gomme. ●(1633) Nom 99a. Gummi : gomme : gomm.

    (1659) SCger 63a. gomme, tr. «gomm.» ●(1732) GReg 462b. Gomme, humeur visqueuse qui sort des arbres, tr. «Van[netois] Goum

    (1931) VALL 338b. Gomme, tr. «gomm m.»

  • gom .2
    gom .2

    s. = (?).

    (1874) FHB 493/181a. Beneat a anavezas ar virionez euz ar gom-se.

  • gom-gwevn
    gom-gwevn

    m. Caoutchouc.

    (1931) VALL 95a. Caoutchouc, tr. «gom-gwevn m.»

  • gom-Spagn
    gom-Spagn

    m. Cire à cacheter.

    (1732) GReg 170a. Cire d'Espagne, tr. «goum-Spaign

  • goma
    goma

    m. Gomme.

    (1732) GReg 462b. Gomme, humeur visqueuse qui sort des arbres, tr. «Gouma

  • gomañ
    gomañ

    v. tr. d. Gommer, enduire de gomme.

    (1732) GReg 462b. Gommer, tr. «Goumma. pr. goummet. iñdua gand gouma.»

  • gomek
    gomek

    adj. Gommeux.

    (1931) VALL 338b. Gommeux, tr. «gommek

  • gomenn
    gomenn

    f. –où Gomme (à effacer).

    (1934) BRUS 290. Une gomme, tr. «ur hommen –neu

  • gomier
    gomier

    s. Per gomier =

    (1955) STBJ 145. Gouzout a ouie e pe lec'h kavout barbiolez, babu, kerez, per sifet, per trelonk, per gomier hag, ive, per jardin.

  • gommenn
    gommenn

    f. –où =

    (1942) DHKN 137. éled deulinet, réral é neijal doh gomenneu.

  • gomor-
    gomor-

    voir goñvor-

  • gomus
    gomus

    adj. Qui produit de la gomme.

    (1732) GReg 462b. Gommeux, euse, qui jette de la gomme, tr. «Goummus.» ●Un arbre fort gommeux, tr. «Ur vezen forz goummus

  • gon
    gon

    f. Gond.

    (1464) Cms (d’après GMB 283). Goun, gond. ●(1499) Ca 97b. Gon. gallice gon dhuys.

    (1987) GOEM 79. Le gouvernail est assemblé au tableau par deux jeux de ferrures : le gond, ar c'houn, et l'aiguillot, ar spilhenn. Ce dernier est cloué sur l'étambot.

  • gonaster
    gonaster

    coll. (argot des tailleurs de Melrand) Pommes de terre.

    (1984) HBPD 60. gonachtèr de laret «avaleu-douar» é brehoneg.

  • gond
    gond

    m. –où

    (1) Gond.

    (1790) Ismar 6. èl un or ar hé gondeu.

    (2) Bronn-gond : mamelon (partie saillante d'un gond).

    (1744) L'Arm 227b. Mamelon (…) De couplet de fer, tr. «Ahéle.. lieu : Bronn-gontt

  • Goneri
    Goneri

    n. pr. Gonéry.

    (1839) BESquil 462. Sant Goneri, Bélêg.

    (1910) MBJL 18. ha, kazi sur, Eflam ha Goneri. ●(1935) BREI 397/2d. taolennou Sant Goneri Plouvouskan.

  • goneri
    goneri

    s. (argot de La Roche-Derrien) =

    (1893) RECe xiv 268. En añbrelhen henañ a oa baz er goneri a deuas d’ar c’houes.

  • gonest
    gonest

    voir gonoñs

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...