Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 36 : de gouezonenn (1751) à goujard (1800) :
  • gouezonenn
    gouezonenn

    [gouez .1 + onnenn]

    F. –ed, gouezonn (botanique) Orne.

    ●(1732) GReg 679b. Orne, arbre ; frêne sauvage, tr. «Goëz-ounenn. p. goëz-oun.»

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-ounnenn, s. f., tr. «Orne, arbre. p. gouez-ounn.»

  • gouezoni
    gouezoni

    [gouez .1 + -oni]

    M.

    (1) Sauvagerie.

    ●(1913) NECH 4. e-kreiz ar goueoni.

    (2) Mont e gouezoni : devenir sauvage, ne pas aimer fréquenter les autres.

    ●(1935) BREI 432/3d. Jean Lucas a oa aet en goueoni : ne gare beva nemet er c'hoajou. ●(1936) BREI 448/3c. Ar bed o vont e goueoni.

  • gouezonn
    gouezonn

    [gouez .1 + onn]

    Coll. (botanique) Ornes.

    ●(1732) GReg 679b. Orne, arbre ; frêne sauvage, tr. «Goëz-ounenn. p. goëz-oun.»

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-ounnenn, s. f., tr. «Orne, arbre. p. gouez-ounn.»

  • gouezraden
    gouezraden

    [gouez .1 + raden]

    Coll. (botanique)

    (1) Polypodes.

    ●(1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, espèce de polypode, selon M. Roussel. sing. Gwez-radenen.

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn, s. f., tr. «pariétaire, plante.»

    (2) Pariétaires.

    ●(1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, En Cornwaille ; c'est une espèce de pariétaire. sing. Gwez-radenen.

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn, s. f., tr. «pariétaire, plante.»

    (3) Gouezraden bihan : capillaires.

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-radenn-vihan, s. f., tr. «Capillaire, plante.»

  • gouezradenenn
    gouezradenenn

    [gouez .1 + radenenn]

    F.

    (1) Polypode.

    ●(1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, espèce de polypode, selon M. Roussel. sing. Gwez-radenen.

    (2) Pariétaire.

    ●(1752) PEll 406. Gwez-raden, & par corruption Gwazraden, En Cornwaille ; c'est une espèce de pariétaire. sing. Gwez-radenen.

  • gouezsistr
    gouezsistr

    [gouez .1 + sistr]

    M. (alimention) Piquette de cidre.

    ●(1732) GReg 725a. Piquette, espece de cidre, fait de marcs de pommes, & d'eau, tr. «goëz sistr.»

    ●(1876) TDE.BF 241b. Gouez-sistr, s. m., tr. «Piquette faite d'eau et de marc de pommes.»

  • gouezvell
    gouezvell

    [gouez .1 + mell .1]

    Coll. (botanique) Panis.

    ●(1732) GReg 689b. Panis, plante fort semblable au millet, tr. «Goëz-mell.»

  • gouezwin
    gouezwin

    [gouez .1 + gwin]

    M. (alimentation) Piquette de vin.

    ●(1732) GReg 725a. Piquette, mechant vin fait de marc de raisin, & d'eau, tr. «Goëz-guïn.»

  • gouezwini
    gouezwini

    [gouez .1 + gwini]

    Coll. (botanique) Lambrusques, lambruches, vigne sauvage Vitis vinifera sylvestris.

    ●(c.1500) Cb 106a. [guinyenn] Jtem hoc labrucetum ti. g. lieu a vigne sauluaige. b. lech an goez guiny.

    ●(1732) GReg 560a. Lambruche, vigne sauvage non cultivée, tr. «Goêz-guïnyez. p. goëz-guïny.»

  • gouezwinienn
    gouezwinienn

    [gouez .1 + gwinienn]

    F. (botanique)

    (1) Lambrusque, lambruche, vigne sauvage Vitis vinifera sylvestris.

    ●(c.800) MSvbr XVI Orléans 302 (RECE 33 417-431, DGVB 195b). guoed guiniin gl. labruscam, tr. « vigne sauvage. », « vigne vierge. »

    ●(1464) Cms (d’après GMB 277). Goez guinyenn, tr. « vigne sauvage. » ●(c.1500) Cb 106a. [guinyenn] Jtem hec labrusta / te. g. vigne sauluaige. b. treill pe goez guinyenn.

    ●(1732) GReg 560a. Lambruche, vigne sauvage non cultivée, tr. «Goëz-guïnyez. p. goëz-guïny.» (lire : guïnyenn)

    (2) Viorne Vibrunum sp.

    ●(1752) PEll 406. Gwez-winien, Mot à mot, sauvage vigne. C’est l’arbuste, dit en François Viorne, en Latin Viburnum. Comme cet arbuste est rare en Bretagne, le nom n’y est pas commun.

    ●(1876) TDE.BF 241B. Gouez-winienn (vinienn), s. f., tr. «Viorne, plante.» ●(1879) BLE 35. Viorne. (Viburnum. L.) Gwez-winien, Gwen-gout.

  • goufad
    goufad

    s. –où Bouffée.

    ●(1831) MAI 107. eur punç bras ha don deus a behini e sortie goufado moguet ha flam.

  • goufenn
    goufenn

    m. Fin.

    ●(1575) M 77. a ober Pynigen en glen, quent goufen dez, tr. « De faire pénitence sur la terre, avant la fin du jour. » ●530. A faut doen pynigenn, en glen quent goufen bet, tr. «Faute de faire pénitence sur terre avant la fin de la vie.» ●581. hac ober Pynigenn, en glen quent gouffen bet, tr. « Et de faire pénitence sur terre avant la fin du temps. » ●1025. hac ober pinigenn, en glen quent gouffenn bet, tr. « Et faire pénitence sur la terre avant la fin du monde. »

  • goufr
    goufr

    s. –où Gouffre.

    ●(1633) Nom 230b. Vorago, barathrum : gouffre : gouffr, toull doun. ●245a. Sinus : golfe de mer : goufr, pe golf mor. ●246b. Gurges : gouffre : gouffr, vn læch cleus ebarz en riffier. ●(1650) Nlou 577. Hac vn riuier souffr leun à gouffrou, tr. «et une rivière de soufre pleine de gouffres.»

  • goûg
    goûg

    voir gouzoug

  • gouganañ
    gouganañ

    v. Chantonner.

    ●(1931) VALL 110b. Chantonner, tr. «gourgana (serait mieux gougana).» ●(1950) ANTK 19. Mouezh ar priol (o c'hourganañ).

  • gougelenn
    gougelenn

    coll. (botanique) Houx fragon.

  • gougerc'h
    gougerc'h

    coll. (botanique) Folle avoine.

    ●(1987) ADEB 65. (Ar Gerveur) goudjere (Br. kerc'h = avoine, prononcé djere) : folle avoine.

  • gouglañv
    gouglañv

    adj. Incommodé.

    ●(1872) ROU 89a. Incommodé, tr. «Gourglanv.»

    ●(1931) VALL 386a. Indisposé, un peu malade, tr. «gourglañv (pour gouglañv).»

  • gougleuz
    gougleuz

    m. –ioù Talus en mauvais état.

    ●(1732) GReg 427b. Fossé imparfait, ou ruiné, demi fossé, turon, tr. «Gour-gleuz. p. gour-gleuzyou. Van[netois] gourgle. p. gourgleyëu.» ●(1744) L'Arm 162a. Fossé si ruiné qu'il n'y reste que les vestiges, tr. «Gourglé.. éyeu.»

    ●(1876) TDE.BF 246a. Gour-gleuz, gourgleuz, s. m., tr. «Clôture ou haie male faite ou dont la terre est éboulée.»

    ●(1907) VBFV.bf 27b. gourglé, f. pl. ieu, tr. «mauvais fossé.» ●(1931) VALL 128b. mauv[aise] cloture, tr. «gourgleuz (pour gougleuz).»

  • gougleze
    gougleze

    m. gouglezeier (armement) Courte épée.

    ●(1744) L'Arm 88b. Dague, tr. «gour-gléan béegantt.» ●462a. Poignard, tr. «Gourglean bærr ha goal luæmm.»

    ●(1907) VBFV.bf 27b. gourglean, m. pl. –ñniér, tr. «courte épée, poignard.»

  • gougomz
    gougomz

    v. intr. =

    ●(1876) TDE.BF 246a. Gour-gomz, gourgomz, v. n., tr. «Parler entre ses dents, parler dans la mauvaise humeur.»

    ●(1924) BILZbubr 38/845. Demp d'an trêz, Bilzig ! a c'hourgomze Madelen ha Yannig. ●(1924) BILZbubr 41/944. Unan neve, unan vrao ! a c'hourgomzas Bilzig.

  • gougouilhañ
    gougouilhañ

    v.

    (1) V. tr. d. Radoter.

    ●(17--) FG II 32. Emmouc'h bepret o gougouilla ar memes sorc'hen.

    (2) V. intr. Gargouiller.

    ●(17--) FGab 108. va boull en deus caër gougouilla.

  • gougrenañ
    gougrenañ

    v. intr. Trembloter.

    ●(1744) L'Arm 389b. Trembloter, tr. «Gourgreinnein.»

  • gougrenus
    gougrenus

    adj. Tremblotant.

    ●(1744) L'Arm 389b. Tremblotant, tr. «Gourgreinnuss.»

  • gouher
    gouher

    adj. (en plt de qqn) Farouche.

    ●(1903) BTAH 193. ma c'halon oa gouêr, tr. «mon cœur était timide.» ●(1907) BOBL 01 juin 140/1b. eun den dizisk ha gouër. ●(1914) DFBP 322b. timide, tr. «Gouër.» ●(1932) FHAB Genver 12. Hen anzav a rankan ouzit, eun den aounik ha gwer a-walc'h oun. ●95. n'int ket gwer, tamm ebet. (1) gwer = aonik. ●(1944) EURW I 66. Gouaer awalc'h e oan oc'h en em veska gant ar re a oa eno. ●124. Se a rae d'ezi beza siriusoc'h, goueroc'h. ●140. Enaud a oa flour ha gwaër. ●(1969) BAHE 59/21. tud gwer ha didrouz.

  • gouherded
    gouherded

    f. Timidité.

    ●(1914) DFBP 322b. timidité, tr. «Gouërded.»

  • Gouhere / Gouere
    Gouhere / Gouere

    Juillet.

    ●(1499) Ca 97a. Gouhereff. g. iuillet. ●(1612) Cnf 45b. è mis maé, mezeuen pé gouhéreff. ●(1633) Nom 224a. Iulius : Iuillet : Gouere.

    ●(1659) SCger 71a. Iuillet, tr. «Gouezre.» ●151a. gouhere, tr. «octobre.» ●(1727) HB 609. E mis Gouere. ●610. En eil dez a c'houere. ●(1744) L'Arm 43b. La canicule est depuis le 24 Juillet jusqu'au 23 Août, tr. «Staireenn er hi a zou ag buarvétt dé ar-nugueénd à Ourelin béd enn tri ar-nugueénd à Æste.»

    ●(c.1825/1830) AJC 4316. voar dro anter mis goueren. ●(1847) FVR 25. Enn eil a C'houere. ●(1854) PSA I 30. e rehé d'oh en avis de hadein hou toar de hourhelin. ●(1855) BDE 182. er hetan guinér a vis gourhelin. ●(1876) TDE.BF 241a. Gouelen, s. m. T[régor], tr. «Juillet. Miz gouelen, le mois de juillet.» ●(1878) SVE 784. Da gann Gouero / Eost e pep bro. ●(1903) MBJJ 154. ar bemped a viz gouelen.

    ●(1903) MBJJ 272. ar 5ed a viz gouelen. ●(1910) EGBT 162b. goueren, goulen, tr. «m. juillet.» ●(1910) MBJL 45. ar 14 a viz goueren 1833. ●(1916) KZVr 163 - 16/04/16. Glao gourhelin / A lak da zevel ar gwimm.

  • gouhesk
    gouhesk

    coll. (botanique) Laîche.

    ●(1732) GReg 491b. Herbe longue qui coupe la main, & qui croit dans les lieux marécageux, tr. «Goë-hesq.»

  • gouhez
    gouhez

    f. –ed, –ion (famille) Bru.

    ●(1499) Ca 27a. [breuzr] Jtem hec fratrissa / se. g. femme de frere. g. brus. b. gouhez. ●97a. Gouhez. g. seronge / ou femme de frere. ●(1521) Cc. Gouhez, bru, femme de frère, l. glos. (d'après GMB 281).

    ●(1659) SCger 151a. gouhez, tr. «bru.» ●(c.1718) CHal.ms i. bru, tr. «h/goüé.» ●bru, tr. «goüi, ou goüé, er c'hoüi, er c'hoüé.» ●(1732) GReg 122b. Bru, belle-fille, tr. «Gouhez. Van[netois] Goühé. gouhé. goëhé.» ●(1744) L'Arm 29a. Belle-fille, bru, tr. «Gouhé.. éion. f.» ●(1790) MG 129. é houhé e laras d'é dén ne fautai quet laquad hé zadeq de bredein guet-'ai. ●183. Bout-ç'ou guet men gouhé ur hroaidur é vaguein. ●(17--) TE 13. é voès hac é dair gouhé. ●38. ean en dès men davæét de glasq ur ouhé dehon. ●144. É ouhé (…) e ulevoudas, hac e varhuas ar en tache.

    ●(1896) HIS 39. get Ruth, hé gouhé. (…) un tarh-kaloñ aveit hé diú gouhé, rag ind e garé ou mameg.

    ●(1934) BRUS 203. Une bru, tr. «ur ouhé, pl. gouhéied.»

  • gouhin
    gouhin

    f. –où

    (1) Gaine, fourreau (d'épée, etc.).

    ●(1499) Ca 97b. Gouhin. g. gayne. ●(c.1500) Cb 97b. Gouhin. ga. gayne. ●(1633) Nom 157a. Theca cultellaria : la gaine ou custode à couteaux : gouin, gouchin, pe custod an countellou. ●184b. Vagina : fourreau, gaine : fourreau pe gouyn.

    ●(1659) SCger 59b. foureau, tr. «gouin.» ●61b. gaine de couteau, tr. «gouin.» ●151a. gouïn, tr. «gaine.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mettre l'épée dans son fourreau, tr. «lacat er glean en e c'hoüin'.» ●(1727) HB 246. o fourra e gleze en e c'houin. ●(1732) GReg 446a. Gaine, étui de coûteau &c., tr. «Gouhin. p. gouhinou.» ●(1744) L'Arm 163b. Fourreau, tr. «Gouhin.. neu. f.» ●(17--) TE 188. é glèan én hé gouhin.

    ●(1925) FHAB Gouere 276. Eur gontell paket en eur win lien teo.

    (2) Femme facile.

    ●(1732) GReg 90b. Bergere, une commode, tr. «gouhinn. p. gouhinou. gouyn. p. gouynou.» ●301b. Donne, courtisane, tr. «Gouhyn. p. gouhynou.» ●762a. Une prostituée, tr. «Ur gouhin. p. gouhinou, gouhined.»

  • gouhinañ / gouhiniñ
    gouhinañ / gouhiniñ

    v. tr. d.

    (1) Mettre dans un fourreau, une gaine.

    ●(c.1500) Cb 97b. [gouhin] Jtem vagino / as. g. engayner. b. gouhinaff.

    ●(1659) SCger 50b. engainer, tr. «gouina.» ●61b. mettre l'epée dans son foureau, tr. «gouina ar cleze.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mettre l'épée dans son fourreau, tr. «gouhinein er glean.» ●(1732) GReg 446a. Mettre dans la gaîne, engaîner, tr. «Gouyna. pr. gouynet. Van[netois] gouhineiñ.» ●(1744) L'Arm 133a. Engainer, tr. «Gouhinein.. nétt.»

    ●(1932) CDFi 5 novembre. e c'houinas Fanch e zabrenn.

    (2) Foutre.

    ●(17--) FGab 144. veteis ne gouini.

  • gouhinell
    gouhinell

    f. –où (voirie) Venelle.

    ●(c.1718) CHal.ms i. cul de sac, tr. «ur ru' hep sorti', reur' er sah, un distro ur goenell'.» ●(1766) MM 1255-1256. morin da sonjal diarpa / dre er c'houïnel voan a yoa.

  • gouhiner
    gouhiner

    m. –ion Gainier.

    ●(c.1500) Cb 97b. [gouhin] Jtem hec vaginarius / rii. gal. gaynier. b. gouhiner.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. gainier, qui fait des gaines, tr. «gouhinour.» ●(1732) GReg 446a. Gaînier, ouvrier qui fait des gaînes, tr. «Gouyner. p. gouynérien. Van[netois] gouhinour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 169a. Gainier, tr. «Gouhinour.. nerion. m.»

  • gouhinerezh
    gouhinerezh

    m. Gainerie.

    ●(1914) DFBP 152a. gainerie, tr. «Gouhinèrez.»

  • gouhiniñ
    gouhiniñ

    voir gouhinañ

  • gouhouad
    gouhouad

    m. gouhouidi (ornithologie) Sarcelle.

    ●(1744) L'Arm 348b. Sarcelle ou Cercelle, tr. «Gour-hoatt.. Gour-heudi. m.»

    ●(1876) TDE.BF 246a. Gour-houad, gour-houat, s. m., tr. «Sarcelle.» ●(1878) BAY 15. gourhoat, tr. «sarcelle, petit canard.»

  • gouiañv
    gouiañv

    voir goañv

  • gouiapl
    gouiapl

    adj.

    (1) Savant.

    ●(1906) BOBL 29 septembre 106/1c. gant tud gwiabl. ●(1906) GWEN 29. eun den gwiabl e peb feson.

    (2) Bout gouiapl : savoir.

    ●(17--) BSbi 968-969. Nac é vehent [er chass] goahan en droug arraget / Me zou gouyabl assaes, èr maez sûr n'en dint quet.

  • gouiet
    gouiet

    voir gouzout

  • gouignal
    gouignal

    v. intr. Geindre.

    ●(1934) FHAB 372. heb lenva na gouignal.

  • gouïlh
    gouïlh

    m. –ed Voleur de nuit.

    ●(1732) GReg 564a. Larron de nuit, tr. «Gouilh. p. gouilhed.»

    ●(1876) TDE.BF 273b. Gwill, s. m. (anc.), tr. «Larron de nuit.»

  • gouin-
    gouin-

    voir gouhin-

  • gouiziadenn
    gouiziadenn

    f. –où Chose sue.

    ●(1947) YBBK $ 774. Ar verboù diskleriañ, da lavarout eo ar verboù a ro da anaout un diskleriadur, ur soñj, ur gredenn, ur ouiziadenn.

  • gouiziat
    gouiziat

    adj. Savant, instruit.

    ●(1580) G 838. Eno feyz gouyzyat, tr. «Instruit dans votre foi.»

  • gouizidigezh
    gouizidigezh

    f. Connaissance, science.

    ●(14--) N 419. An guizuidiguez an frouez man, tr. «La nouvelle de cette conception.»

  • gouizieg
    gouizieg

    m. gouizieion Savant.

    ●(1710) IN I 181. fallout ober ar gouiziec er pez a enevomp ervat ne ousomp quet (…) ober ar gouiziec er pez a ouffen.

    ●(1926) FHAB Kerzu 456. gouizieien, tud a studi, o deus krouet a-benn-font eur «yez lennek unvan». ●(1975) LLMM 170/169. Lod a vez graet evit lenneien ha gouizieien.

  • gouiziegezh
    gouiziegezh

    f.

    I.

    (1) Science, savoir de qqn.

    ●(c.1500) Cb 89b. [fur] Jtem hec astutia / e. g. bonne prudence / ou encense. b. gouizyeguez. ●100a. [gouzout] Jtem scitus / tus / tui. g. science. b. gouuizyeguez. ●(1576) Cath 8. an gouuizeguez a hanot, tr. «ta science.»

    ●(1659) SCger 108b. le sçavoir, tr. «gouizieguez.» ●151b. gouizieguez, tr. «science.» ●(1732) GReg 759a. Une profonde science, tr. «Ur vouïzyéguez vras.» ●851a. Science, doctrine, tr. «Guïyéguez. gouîzyéguez.»

    ●(1889) ISV 105. eun dra hag a ioa dreist gallout ar vouiziegez. ●473. Emaint aze oc'h ober ho fouge gant ho gueziegez hag ho skianchou ; mes mar o deus eun tam goueziegez, eun tam skianchou bennag, da biou int-hi dleour a gement-se ?

    ●(1902) PIGO I vi. n'e ket eul levr a wiziegez. ●(1906) KPSA xi. en deuz diskouzet e oll wiziegez. ●(1964) BAHE 41/56. hor barregezh hag hor gouiziegezh.

    (2) Connaissance (d'un métier).

    ●(1909) KTLR 65. eur bern armou kizellet gant guiziegez. ●(1964) ABRO 9. A-barzh pell em boe gouiziegezh war ar jedoniezh ha skiant ar verdeadurezh hag e tapis difazi an tu da embreger ar gouelioù, da roeñvat ha da sturiañ.

    II. [en locution]

    (1) Dre ouiziegezh : sciemment.

    ●(1612) Cnf 11a. rac ma endeueus læset da confes dré é gouuizzyeguez (…) vn pechet maruel. ●32a. Lauaret gaou dré è gouuizyeguez ez confession à vn pechet maruel bennac, pe-henny à dléer da confes so pechet maruel.

    (2) Gant gouiziegezh (vat) : à escient, sciemment.

    ●(1659) SC 65. mar deu vr Christe[n] d'en em arresti en e distraction aratos, ha gant e ouizieguez, an oræson ne dal netra. ●(1732) GReg 365b. A escient, sciemment, tr. «Gad gouïzyéguez.» ●366a. A mon escient, tr. «Gand va gouïzyéguez.»

    ●(1854) MMM 174. Amà, question ebet eus ar passionou-se furius pere a droubl ac a zall an den : a ben-ê-greïson, var ê dranquilite ha gat gouessiêgues vad, ar pec'heur sacrilach a gompren, a arranje, a ra ê dorfet. ●(1872) DJL 46. Rabad eo jamez trahissa ar virione gant gouizieghez. ●(1882) BAR 19. pec'het great ganthan gant gouiegez. ●(1894) BUZmornik 286. Mar rafent gaou ouz unan bennag gant ho gouiziegez. ●(18--) SAQ I 123. unanou benag hag ho deuz gant ho goeziegez ho-unan, dilezet servich Doue ? ●159. pa zeu eur re benag dre ho faot ha gant goeziegez, da derri ho lezennou. ●(18--) SAQ II 77. en em lakaat, eb izom, ha gant guiziegez vad, en danjer da laza an nesa.

    ●(1906-1907) EVENnot 9. (Landreger) Gant ho kwiegez eo bet groet kement-se, tr. «su.»

    (3) E gouiziegezh : sciemment.

    ●(1727) HB 42. Laerez na miret madou den / E couizieguez ne ri biquen.

    (4) Da'm gouiziegezh : à ma connaissance.

    ●(1906-1907) EVENnot 9. (Priel) Ma mab en evoa, d'am gwiegez, 1600 lur arc'hant, tr. «connaissance.»

  • gouiziegezhel
    gouiziegezhel

    adj. Scientifique.

    ●(1931) VALL 679b. Scientifique, tr. «gouiziegezel.»

  • gouiziek
    gouiziek

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    A.

    (1) Qui connaît un domaine, son métier.

    ●(1659) SCger 51b. bien entendu, tr. «gouiziec.» ●55a. expert, tr. «gouiziec.»

    ●(1907) PERS 195. daou veleg gouziek hag helavar. ●(1910) MAKE 32. tremen a ree dre ar vro evit eur micherour gouiziek. ●(1920) AMJV 70. Leanezed gouizieg a entente ouz ar re glanv. ●(1939) MGGD 66. livet gant eur micherour gouiziek.

    (2) spécial. Savant.

    ●(c.1500) Cb 89b. [fur] Jtem nauus / a / um. g. saiges ou aigilez. b. gouuizyec. ●Jtem astutus / a / um. g. saige. b. gouizyec. ●100a. [gouzout] Jtem concius / a / um. g. concachant / ou consentant. b. gouzuizyec. ●(1576) Cath 6. vn den gouuiziec ha sauant, tr. «un homme savant et instruit.» ●(1612) Cnf.epist 34. Doctoret scauant ha gouizyec bras. ●(1612) Cnf 23a. gant vn den gouizyec hac ententet. ●(1621) Mc 76. meurbet gouiziec, meurbet deboner.

    ●(1659) SCger 45a. docte, tr. «gouiziec.» ●99b. quelques sçauans qu'ils soient, tr. «peguer gouiziec benac event.» ●151b. gouiziec, tr. «sçauant.» ●(1732) GReg 846b. Savant, Sçavant, ante, tr. «Gouïzyecq. guïzyecq. Van[netois] gouyecq.» ●(1744) L'Arm 439b. Érudit, te, tr. «Gouiæc.»

    ●(1849) LLB 15. den fur ha gouziek. ●(1864) SMM 15. en oll guæriou ez eus aleis a scoliou, aleis a vistri goueziec. ●(1869) SAG 26. goeziek hag abill. ●(1870) MBR 8. ma par roue a zeuaz da veza gwiziek e berr amzer. ●(1891) MAA 126. e touez ar re guecheka.

    ●(1911) BUAZperrot 461. Dont a reas (…) da veza gouiziek bras var gelennadureziou ha kemennadureziou ar relijion gristen. ●(1943) FATI 128. Eun den gouiziek eo.

    B.

    (1) Bezañ gouiziek da : s'y connaître.

    ●(1955) STBJ 73. Gouiziek e oa Fañch da labourat. ●83. Anaoudek-tre e oa ma zad war-dro ar c'hezek ha gouiziek da zoñvaat al loened direiz. ●85. e oa gouiziek ma zad ive da louzaoui e lôned.

    (2) Bezañ gouiziek diouzh, eus : être savant en, dans, sur.

    ●(1866) FHB 100/380a. He varc'h, gouzyeg mad euz an hent, a ya attao, eb paouezi morse, eb troi nag a zeou, nag a gleiz. ●(1871) FHB 310/385a. gouiziek var ho meno dioc'h ar c'hebel-tousek.

    ●(1906-1907) EVENnot 2. (Tredarzeg) Hi e oa gwiek mad deuz an treo ze, tr. «instruite.» ●(1921) PGAZ 89. Ervez lavar an dud gwiziek diouz an traou koz.

    (3) Bezañ gouiziek war : s'y connaître en.

    ●(1902) PIGO I vi. e ginnig [al levr] d'an dud gwiziek war ar brezonek. ●(1939) MGGD 35. Gouiziek e oa ivez war holl skiantou ar bed.

    (4) Bezañ gouiziek e : être expert en.

    ●(1857) CBF 65. Mont a rann da glask eunn den gwiziek el lezennou a ouezo difulia va c'huden, tr. «Je vais chercher un homme expert dans les lois qui saura débrouiller mon écheveau.»

    II. (en plt de qqc.) Savant.

    ●(1911) BUAZperrot 197. skridou gouisiek. ●269. kenteliou uhel ha gouiziek.

  • goujard
    goujard

    m. –ed

    (1) Goujat, valet d'armée.

    ●(1659) SCger 63a. gouiard, tr. «gouiart.» ●(1732) GReg 463b. Goujat, valet de soldat fantassin, tr. «Goujard. p. goujarded.»

    (2) Gamin.

    ●(1867) FHB 147/340a. en tu all d'eur goujard gant he c'houjardez.

    ●(1904) LZBg Gouere 158. deu houjard. ●(1905) DIHU 2/32. ur sant é er goujard men ! ●(1906) DIHU 7/126. Huéh pé seih goujard en doé déja, érauk Jobig. ●(1919) DBFVsup 28b. gouspin, m. jeune garçon. Synonymes : goujard, kren bautr, averlaud ; drillaud.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...