Devri

Recherche 'ken...' : 436 mots trouvés

Page 3 : de kenebin (101) à kengejadur (150) :
  • kenebiñ
    kenebiñ

    v. tr. d. Faire saillir (une jument).

    ●(19--) EABR 259/9-10. kezeg da genebiñ. (...) Hag e ranker gouzout peur e vez ar gazeg e tommder evit kenebiñ anezhi.

  • kened
    kened

    f.

    (1) Beauté.

    ●(1499) Ca 34b. [sous cazr] g. beaulte. b. quenet. ●170a. Quenet. g. beaulte. ●(1530) Pm 230 (Mab Den). Mar cazr na quen oas a quenet, tr. Herve Bihan «Aussi beau que tu étais beau de beauté.» ●(1575) M. 1207-1210. Dan Eneff en effet, ezeu prestet seder, / donæsonou diuoe, gant Doe he guir croeér : / scaffelæz ha quenet, ha nerz merzet net scler / squient, entendamant, da bout vaillant antier. tr. « A l'âme, en effet, sont prêtés sûrement, / Des dons excellents, par Dieu son vrai créateur : / Agilité et beauté, et force aperçue bien nettement, / Bon sens, entendement, pour qu'elle soit tout à fait vaillante » ●2523-2526. Pez á taluoe yuez, dimpny priuez bezaff, / ornet guisquet hætus, ha gæus da vsaf : / ouz hon corff hep bout breff, dibrif cref hac eufaff, / quenet, nerz ha huerzin, boet fin ha guyn finhaff. tr. «  Que nous servit aussi, en particulier d'être / Parés, vêtus agréablement et d'humeur joyeuse, / Sans être économes pour notre corps, de manger beaucoup et de boire, / Beauté, force et rire, nourriture délicate et vin très fin ? » ●2799-2803. An roantelez man hanuet, / a comendaff an quentaff pret : / dre he quenet meurbet cret plen. / er he sclerder hep comps guer gaou, / so muiguet an holl planedou tr. « Le royaume ici nommé, / Je l'exalte tout d'abord / Pour sa grande beauté, crois-le bien, / Car sa clarté, sans dire un mot de faux, / Surpasse toutes les planètes » ●2841-2852. peguen maruaillus dreist musur, / e n quenet anezy sigur : / mat dreist Natur ez voe furmet. / Sanct Augustin á doctrin bras, / he quenet detry à scruiffas. / hac à lauaras à tra sur. / he bezaff quen plen à quenet, / hac à joaou da pep caoudét : / na guell quet bout estimet pur. tr. « Combien merveilleuse outre mesure / Est sa beauté, sûrement : / Il fut créé surnaturellement bon. / Saint Augustin à la grande doctrine / A décrit soigneusement sa beauté, / Et il dit, pour sûr, / Qu'il est si superbe de beauté, / Et de joies pour tout l'esprit, / Qu'on ne peut l'estimer justement. » ●2913-2914. Da bout sclerhet à quenet plen, / yoaus ha fermm en pep termen. tr. « Pour être illuminé de beauté pleinement, / Joyeux et stable en tout temps. » ●3153-3154. Guelet è faç so soulaç ha gracy, / da pep speret quenet ha meuledy. tr. « Voir sa face, qui est un bonheur et une grâce, / A chaque esprit beauté et louange. » ●3237-3238. Abarz , quenet purtet net à detry, / a pep pechet netet hep contredy. tr. « Au-dedans beauté, pureté bien nette / Nettoyée de tout péché, sans contredit. » ●3243-3244. An tu dan tnou ez dleont bout laouen, / guelet quenet an neff de fæt net plen. tr. « Du côté d'en bas ils doivent être joyeux / De voir la beauté du ciel, certes, bien nettement. » ●(1580) G 410-414. Cals a tut o devoae dygant Doe Roe an bet / Gloat ha stat ha madou hac enorou affet, / Hac un re so louuen en nerz plen ha quenet, / Ha breman emethuy pe e ty ez yndy duet ? / Pryamus dyvyset evyt quenet ha joae. tr. « Beaucoup d'hommes eurent de Dieu, roi du monde, / Domaines, gloire et biens et honneurs en masse, / Et quelques-uns (étaient) joyeux en pleine force et beauté; / Et maintenant, dites, dans quelle demeure sont-ils allés ? / Priam, distingué pour beauté et joie. » ●434. Pe tal hoez quenet faez na pynyzyguezou, / Pan eo ret monet stang peur franc gant an ancou ? tr. « Que sert encore la beauté vaine, et les richesses, / Puisqu'il faut s'en aller, fatigués, très franchement avec la mort ? » ●(1647) Am.ms. 518. Sell ouz va quenet a va querzet sounn. tr. « Regarde ma beauté et ma démarche droite. »

    ●(1659) SCger 13b. beauté, tr. «quenet.» ●167a. quenet, tr. «beauté.» ●(c.1680) NG 470. En argant ha quinet. ●(1732) GReg 87a. Beauté, proportion charmante entre les parties d'un tout, tr. « Caërded. caërder. qened. (ãls., caënedd.) Van. Caërded. coëntiçz. coantiçz. » Beauté du corps. tr. «  Qened. (Van. Qened. qined.) ãls. prydh. predh. » La beauté de cette fille. tr. « Qened ar plac'h-ze. ar guened eus ar verc'h-ze. » Qui n'a point de beauté de corps. tr. « Dic'hened. hep guened. » ●317a. Éclat, beauté, tr. «Qened.» ●324b. Une beauté égale à la vôtre, tr. «Ur guened par do c'hiny.» ●(1744) L'Arm 20a. Attrait, tr. «Quinêtt.» ●28b. Beauté, tr. «Quinaitt. m.» ●(1752) PEll 483. Kenet, Beauté, agrément. ●(c.1792) BD 4201-4202. penos quen orchet voar lerch ar merchet coant // guenet eur feumeulen a so comparaget / ous vn aual ave re abret discaret tr. « combien ils sont pris d'amour pour les jolies filles. // La beauté d'une femme est comparable / à une pomme tombée trop tôt. »

    ●(1848) SBI II 210. Euz ho kened, Margodic, eur joa vraz am eus me, tr. «De votre beauté, petite Margot, j'ai grande joie.» ●(1863) GOM 160. Pa en em santit en ur fæçon bennac seziet gant ar guenet eus an traou crouet.

    ●(1911) BUAZperrot 62. ar gened a lintre var o zâl. ●(1931) VALL 62b. Beau subs., tr. «kened f.»

    (2) Charme(s).

    ●(14--) N 335-340. En hoz quenet em em hetaff / Dre maz ouch merch huec ha hegar. tr. « Vos charmes me plaisent, / Car vous êtes une fille belle et aimable » ●406-407. Hac un lech so leun a jechet / Ha[c] a pep quenet credet sur. tr. « Et un lieu qui est plein de santé / Et de toutes sortes de charmes, croyez-le bien » ●921-922. …caezret den / Pan eo louen leun a quenet. tr. « Quel bel homme ! / Comme il est gai et plein de charmes » ●(1575) M 3167-3168. coant hep santaff nep anaff na caffaou. / quenet detry meuleudy hep diuez tr. « Beau, sans sentir aucun trouble, ni deuil, / Charme ravissant, louange sans fin » ●(1580) G 905. Ytron guynnydyc bennyguet // ma calon so leun o quenet / Ma caoudet so leunyet a yoae tr. « Dame bienheureuse, bénie, / Mon cœur est plein de vos charmes. »

    (3) Kaout kened : être beau, belle.

    ●(1889) ISV 466. glaz oun ha gened am eus.

  • kenedek
    kenedek

    adj. Beau.

    ●(1931) VALL 62b. Beau, tr. «kenedek.»

  • kenedet
    kenedet

    adj. Beau.

    ●(1857) HTB 104. eur visaj douz ha genedet.

  • kenedoniezh
    kenedoniezh

    f. Esthétique.

    ●(1931) VALL 273b. Esthétique, science du beau, tr. «kenedoniez f.»

  • kenedoniour
    kenedoniour

    m. –ion Esthéticien.

    ●(1931) VALL 273b. Esthéticien, tr. «kenedoniour pl. ien.»

  • kenedour
    kenedour

    m. –ion Esthète.

    ●(1931) VALL 273b. Esthète, tr. «kenedour.»

  • kenedus
    kenedus

    adj. Beau, qui a du charme.

    ●(14--) N 1385. An placc (…) / Gant an tut reputet so bepret quenedus, tr. «cet endroit (…) toujours renommé pour ses charmes.» ●(1647) Am.ms. 628. Da goud lavaret discours gueneduz. tr. « Pour savoir dire un beau discours. » ●(1647) Am. A.328. Quenedus. tr. « Beau » ●(1650) Nlou 259. Ro'uen bet quenedus, tr. «le beau roi du monde.»

    ●(1728) Resurrection f°24r°. rac ma vigeach ho pea guellet haonnat / gueffret gant ar real hon mest hac hon otro / guenedus beo ha iach goude e souffranso. ●(1752) PEll 483. Kenedus, tr. «beau, qui a de la beauté.»

    ●(1923) SKET.I 109. Heoliet-skedus, glas, kenedus e oa ar maeziou-se. ●(1931) VALL 62b. Beau, tr. «kenedus.»

  • kenefediñ
    kenefediñ

    v. Produire un effet réciproque.

    ●(1931) VALL 138b. force composante, tr. «nerz-kenefedi.»

  • keneil
    keneil

    m. –ed Ami. cf. keveil

    ●(1931) VALL 22b. Ami, tr. «keneil pl. ed.» ●137a. Compagnon, tr. «keneil pl. ed.» ●(1939) RIBA 27-28. hag a viskoah é mant keneiled. ●(1939) KOLM 31. Droug-kalon en des doh é géneil Kornag hag e hel distroein de lann Dair-mach. ●(1939) ANNI 44. kri oh bet é kevér hou keneil féal. ●(1942) DRAN 143. ez oa ar baotred e soñj da dalvezout d’ar re all maro o c’heneil. ●(1954) VAZA 90. Bev ’oa c’hoazh hor c’heneil pa zouaras ar C’hleber e Dakar. ●(1963) LLMM 99/264. ma veze darbet dezho da bep mare borniañ ur c’heneil bennak pe grennañ e fri dezhañ.

  • keneilded
    keneilded

    f. Amitié.

    ●(1931) VALL 23a. Amitié, tr. «keneilded f.»

  • keneilerezh
    keneilerezh

    m. Compagnonnage.

    ●(1931) VALL 137a. Compagnonnage, tr. «keneilerez m.»

  • keneilez
    keneilez

    f. –ed Amie.

    ●(1931) VALL 22b. Ami, tr. «keneil f. –ez pl. ed.»

  • keneiliezh
    keneiliezh

    f. Camaraderie, amitié.

    ●(1962) EGRH I 31. keneiliezh f., tr. « camaraderie, amitié. »

  • kenek
    kenek

    prép. cf. penek

    (1) Sans.

    ●(1919) DBFVsup 38b. keneg (Gr[oix]) pour kenevé. ●(1970) GSBG 310. Kenek e vreur 'vehe bet marv, tr. «s'il n'y avait pas eu son frère, il était mort.»

    (2) Kenek-se : sans cela.

    ●(1914) RNDL 112. Keneg-sé er ré difé e laro 'n ur oapat : «Nag émen ta é ma ou Doué ?...

    ►[form. conju.]

    S1 kenegon

    ●(1919) DBFVsup 38b. kenegonn, tr. «sans moi.»

    S3m kenekañ

    ●(1970) GSBG 313. kenekañ 'vehen bet marv, tr. «s'il n'avait pas été là (sans lui), je serais mort.»

  • kenelfenn
    kenelfenn

    f. –où Élément composant.

    ●(1931) VALL 138b. Composant ; subs. chimiq., tr. «kenelfenn f.»

  • kenemglev
    kenemglev

    m. –ioù Consensus.

    ●(1931) VALL 146a. Consensus, tr. «kenemgleo m. pl. kenemgleviou.»

  • kenemober
    kenemober

    adj. (grammaire) Réciproque.

    ●(1931) VALL 629b. Verbe ; réciproque, tr. «kenemober.»

  • kenemsav
    kenemsav

    m. –ioù Coalition.

    ●(1931) VALL 129a. Coalition, tr. «kenemsav m.»

  • kenemsevel
    kenemsevel

    v. intr. Se coaliser.

    ●(1931) VALL 129a. Coaliser (se), tr. «kenemsevel part. kenemsavet.»

  • kenep
    kenep

    adj. (Jument) pleine, gravide.

    ●(1732) GReg 551b. Jument pleine, tr. «Qaseg qeneb.» ●La jument est pleine, tr. «Qeneb eo ar gasecg.»

    ●(1876) TDE.BF 335b. Keneb, kenep, tr. «adjectif féminin qui se dit des juments pleines.» ●Kazek keneb, tr. «jument pleine.»

    ●(1905) HFBI 156. unan eus ar c'hésékennet à voa kénèp. ●(1906) BOBL 27 janvier 71/2f. Tag en devoa daouzek kazek, ha keneb e oant ho daouzek. ●(1910) FHAB C'hwevrer 63. Pevar bloas goude e kolljon eur gazek keneb. ●(1920) FHAB C'hwevrer 233. asambleou marc'hou antier ha kezeg-keneb. ●(1931) VALL 410a. (jument) pleine, tr. «kenep.»

  • kenermit
    kenermit

    m. –ed (religion) Co-ermite.

    ●(1868) FHB 164/61a. Guennole (...) a ziskuil d'he ghen-ermited, ar c'hoant vraz en deuz (...).

  • keneskob
    keneskob

    m. –ed, keneskeb, keneskibion (religion) Coadjuteur.

    ●(1732) GReg 175b. Coadjuteur, Prelat ajoint à un autre pour lui aider à faire les fonctions Episcopales, tr. «Qen-escop. p. qen-esqep.»

    ●(1869) LZBt Gouere 230. dibab eur c'hen-eskob é touez hé veleien. ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-eskop, s. m., tr. «Coadjuteur d'un évêque.»

    ●(1919) LZBl Genver 4. ken-eskob an Aotrou Pigneau de Béhaine. ●(1920) LZBl Gouere 335. am euz an eurvad da gaout va c'hen-eskob.

  • kenet
    kenet

    adj. Beau.

    ●(1929) FHAB Eost 302. koanta ha keneta merc'h yaouank ar geoded.

  • kenetre .1
    kenetre .1

    adj. Mutuel.

    ●(1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetre.»

  • kenetre .2
    kenetre .2

    m. Mutualité.

    ●(1931) VALL 488a. Mutualité, tr. «kenetre m.»

  • kenetre .3
    kenetre .3

    prép.

    (1) Intermédiaire.

    ●(1923) SKET I 142. rann-amzer kenetre oadvez an armou ha biviou maen lufret hag oadvez an armou ha binviou arem.

    (2) Entre (plusieurs personnes).

    ●(1732) GReg 326a. Eglogue, espece de poësie pastorale, tr. «Divisou en guërs qen-eñtre mæçzaéryen.» ●648a. Mutuel, elle, réciproque entre deux, ou plusieurs personnes, tr. «Qen eñtre an eil hac eguile.»

    ►[form. conju.]

    P1 kenetrezomp

    ●(1894) BUZmornik 150. ken etrezomp Bretoned.

    ●(1928) FHAB Mae 336. Anat d'it, avat, ha neuze eur vag a zo eur stlabez merc'h ha kenetrezomp bleizi-mor, ni a oar vat e rankomp tremen diouz hor bagou evel ma tremener diouz ar merc'hed.

    P2 kenetrezoc'h

    ●(1909) FHAB Gouere 203. Eus an Assurans da sevel ken-etrezoc'h a enep an tan-gwall, eo e fell din komz hirio. ●(1911) BUAZperrot 659. Eus petra e komzit ken etrezoc'h (…) ?

    P3 kenetrezo

    ●(1710) IN I 253. hac en em zougont d'ar mad quen entrezo. ●(1732) GReg 279a. Ils vivent en desunion, tr. «droucqentend a so qen eñtrezo.»

    ●(1906) KANngalon Here 237. unanet ken etrezho. ●(1906) KANngalon Du 248. d'an oll dud en emgaret ken etrez'ho. ●(1910) MAKE 25-26. Eun draïg o doa divizet kenetrezo pa oant dimezet. ●(1911) BUAZperrot 116. n'oa bet briedelez ebed ken-etrezo biskoaz. ●233. da lakât ar peoc'h ken etrezo. ●(1926) FHAB Du 433. roet em eus d'ezo skouer ar sakrifis hag ar garantez kenetrezo.

  • kenetreek
    kenetreek

    adj. Mutuel.

    ●(1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetreek.»

  • kenev
    kenev

    m. local. Toison. cf. kreoñ

    ●(1499) Ca 119a. Kneau. g. toise de brebis.

    ●(1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «knéau. Van[netois] kanéau. ur hanéau.» ●(17--) TE 124. ur haneàu-davad.

    ●(1849) LLB 1484. kaneuier guen kann, pé kaneuier du pod. ●(1861) BSJ 106. caneàu un deveden.

  • keneve / kenave
    keneve / kenave

    prép., conj. & m. cf. panave

    I. Prép.

    (1) N'était, sans.

    ●(c.1680) NG 1950-1951. Quanaué voué clouar Map Mari / E vezem collet hem quet si. ●(1790) PEdenneu 90. Mar e hoès desirét gobér er péhet, quenevè en eun hac er méh. ●(1790) MG 117. quenevè quemènt-ce. ●(17--) TE 115. ha bet oènt é riscl a goll ou buhé, quenevè ur voès.

    ●(1804) RPF 206. é vezai marhuet, quenevè un taul heurus. ●(1856) GRD 73. Quenavé Poénieu Jesus-Chrouist, jamæs n'hur behé bet hanaouèt santeleah en Eutru Doué.

    ●(1913) HIVR 21. Kenevé Noménoé, er Vretoned n'ou devehé ket gellet hum zihuen doh er Galleued. ●(1921) DIHU 116/206. kenevé-sen. ●(1921) DIHU 123/316. Kenevé Garit e oé degoéhet amen, hag e oui tammigeu galleg, é véhen bet fouèh geti.

    (2) Keneve da : à cause de.

    ●(1932) BRTG 38. Kenevé de betra ? Kenevé d' ur baré kelion.

    II. Loc. conj. Keneve ma : à moins que.

    ●(c.1680) NG 115. Quenaué ma tes a guir calon / Jesus de paygnë hon ranson. ●(1787) BI 111. quenevè m'an dè pliget guet Doué. ●(1790) Ismar 46. quenevai ma ta Doué. ●51. quenevè m'en dès Mab-Doué (...) hum hroeit Dén. ●(17--) VO 24. quenevè ma tas courserïon d'hur chachein eid assai hur pillal. ●(17--) TE 479. quenevè m'ou doai péhét.

    ●(1838) OVD 24. quenevé m'en dès en Eutru Doué ha croeit er péh ma ous. ●190. Quenavé m'hé dès distroeit a me hènt. ●(1856) GRD 238. quenevé ma huélet ar en autér bamdé hou Mab.

    III. M. [au plur.] Excuses.

    ●(1932) BRTG 21. Abalamor d'er «henevéieu».

  • kenevenn
    kenevenn

    f. Arc-en-ciel.

    ●(c.1500) Cb (d’après GMB 547). Queneuenn ar-en-ciel. ●(1521) Cc (d’après GMB 547). Queneuenn arc-en-ciel.

    ●(1659) SCger 8b. arc en ciel, tr. «queneuen.»

  • kenevet
    kenevet

    prép.

    I. Prép.

    (1) Si ce n'était, sans.

    ●(1924) SBED 9. Kenaveit hani [pont] Roskadé. ●(1931) GUBI 199. keneveit hou fal ben ! ●(1937) TBBN 57. Pel en dehé merhat padet er béh geté kenevet en Normanded.

    (2) Kenevet da : si ce n'était, sans.

    ●(1910-15) CTPV I 213. Keneuet t'er séhet hag en nan, tr. «Si ce n'était la faim et la soif.»

    II. Loc. adv. Kenevet-se : Sans cela.

    ●(1910) DIHU 62/126. Kenevet-sé, marsé unan benak anehé (…).●(1925) SFKH 11. Keneveit-sé e pehé guélet.

    III. Loc. conj. Kenevet e : si ce n'était que.

    ●(1975) YABA 25.10. keneit e zo deit spered dein neuzé.

    ►[form. conju.]

    S1 kenevedon

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidonn.»

    S2 kenevedout

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidous.»

    S3m kenevetañ

    ●(1909) DIHU 52/337. Keneveton a dra sur n'em behé ket gouiet. ●(1913) HIVR 21. kenevet-hou, er Vretoned (...).

    S3f keneveti

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveiti.»

    P1 kenevedomp

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidomp.»

    P2 kenevedoc'h

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidoh.»

    P3 keneveto

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveitè.»

  • keneze
    keneze

    adv. Au revoir.

    ●(1876) TDE.BF 335b. Keneze. Locution qui se dit en quelques cantons, au lieu de kenavezo, adieu.

  • kenfestañ
    kenfestañ

    v. intr. Banqueter.

    ●(1931) VALL 57a. Banqueter, tr. «kenfesta.»

  • kenfeur
    kenfeur

    m. Proportion.

    ●(1927) GERI.Ern 277. kenfeur, tr. «proportion fixée.» ●(1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeur m.»

  • kenfeuriad
    kenfeuriad

    m. –où Proportion.

    ●(1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeuriad m.»

  • kenfeuriañ
    kenfeuriañ

    v. tr. d. Proportionner.

    ●(1931) VALL 598b. Proportionner, tr. «kenfeuria.»

  • kenforn
    kenforn

    f. –ioù Four banal.

    ●(1732) GReg 185a. Four commun, tr. «qenn-fourn.»

    ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-forn, s. m. V[annetais], tr. «Four banal.» ●(1890) MOA 86. ken-fourn, tr. «four en commun (four banal).»

  • kenframm
    kenframm

    m. –où Joint.

    ●(1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframm m.»

  • kenframmadur
    kenframmadur

    m. –ioù Joint.

    ●(1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframmadur m.»

  • kenframmañ
    kenframmañ

    v. tr. d. Joindre, unir.

    ●(1962) EGRH I 31. kenframmañ v., tr. « joindre, unir. »

  • kengalv
    kengalv

    m. Convocation.

    ●(1931) VALL 152b. Convocation, tr. «kengalv m.»

  • kengan
    kengan

    m. –où (littérature) Rime.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. kengan eur sillabenn zidon hag eur sillabenn doniet. ●(1962) EGRH I 31. kengan m., tr. « rythme du vers, rime. »

  • kenganañ
    kenganañ

    v.

    (1) V. intr. Rimer.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. ne c'hell ket seurt sillabennou kengana er c'han, pegwir e ranker neuze distumma an distagadur anezo. ●5. Ar geriou-se a gengan etrezo hag ar glotenn a zeraou gant an taol-mouez. (…) kengana gant eur ger all.

    (2) V. tr. d. Faire rimer.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 5. setu ma n'emañ ket ken an abeg a vir da gengana eur ger lost-toniet gant unan belost-toniet.

  • kenganerezh
    kenganerezh

    m. (littérature) Rythme, rime.

    ●(1962) EGRH I 31. kenganerezh m., tr. « rime. » ●(1965) DASG 17. Kenglot pe genganerezh ar sonioù.

  • kenganez
    kenganez

    f. (littérature) Allitération.

    ●(1914) DFBP 13a. allitération, tr. «Kenganez.» ●(1962) EGRH I 31. kenganez f., tr. « rime (spécialement rime interne). » ●(1965) DASG 17. Dre zegouezh reizh hevelep sonioù, hevelep lizherennoù e sav er werz ur seurt kan-diskan, setu perak e reer eus ar c'hlotennerezh ivez kengan, kenganerezh (pe c'hoaz kenganez hervez ar ger kembraek).

  • kengañv
    kengañv

    m. –où Condoléance.

    ●(1732) GReg 193a. Condoléance, tr. «Qen-gañv. p. qengañvou.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañv, s. m., tr. «Condoléance.»

    ●(1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen. ●(1942) ARVR 54/4c. hor c'halonekañ kengañvoù. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu.

  • kengañvaouiñ
    kengañvaouiñ

    v. intr.

    (1) Présenter des condoléances, se condouloir.

    ●(1732) GReg 193a. Se condouloir, tr. «qen-gañvaouï. pr. qengañvaouët.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañvaoui, v. n., tr. «Prendre part au chagrin de quelqu'un et le lui témoigner.»

    (2) Kengañvaouiñ ouzh ub. : prendre part au deuil de qqn.

    ●(1890) MOA 375a. Prendre part au deuil de quelqu'un, tr. «kenganvaoui oc'h u. b.»

  • kengarantez
    kengarantez

    f. Affection mutuelle.

    ●(1732) GReg 16a. L'affection mutuelle qu'ils se portent, tr. «Ar guen-garantez a so èntrezo.» ●965b. Union, amitié, concorde, tr. « qen-garantez. »

    ●(1847) MDM 5. da gaoud an eil evid eguile eur gen-garantez guirion. ●397. ar gen-garantez gand an amezeien.

    ●(1935) VOTE 27. dre ereou ar gengarantez.

  • kengejadur
    kengejadur

    m. –ioù Convergence.

    ●(1931) VALL 152a. Convergence, tr. «kengejadur m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...