Devri

Recherche 'ken...' : 436 mots trouvés

Page 5 : de kenitervez (201) à kenoadegezh (250) :
  • kenitervez
    kenitervez

    f. –ed (famille) Cousine.

    ●(1869) KTB.ms 14 p 209. Ur genentervez d'ehan. ●(1896) GMB 398. pet[it] Trég[uier] kininterves cousine.

    ●(1903) MBJJ 319. ar weladen a reaz aman an Itron Varia d'he c'hinitervez.

  • kenjoausaat
    kenjoausaat

    v. tr. i. Se conjouir.

    ●(1732) GReg 197a. Conjouir, se conjoüir avec quelqu'un, se réjoüir avec lui du bien qui lui est arrivé, tr. «qen-joaüçzaat eus a içzu mad e vignon.»

  • kenjoentrañ
    kenjoentrañ

    v. tr. d. Conjoindre.

    ●(1732) GReg 197a. Conjoindre, tr. «qen-joëntra. pr. qen-joëntret.»

  • kenjoentret
    kenjoentret

    adj. Conjoint.

    ●(1732) GReg 197a. Conjoint par le lien sacré du mariage, tr. «Qen-joëntret gand an ere sacr eus ar briedélez.»

  • kenkent
    kenkent

    voir kerkent

  • kenkiz
    kenkiz

    m. –où

    (1) Maison de plaisance.

    ●(1659) SCger 93a. plessis, tr. «quenquis.» ●(1732) GReg 728a. maison de plaisance, tr. «Qenqiz. p. qenqizyou. voyez plessis.» ●730a-b. Plessis, que l'on dit en quelques endroits Plesse, maison de plaisance, qui a ordinairement un Bois, ou même un Parc, qui sert de décoration à la maison, tr. «Qenqiz. p. Qenqizyou, Qenqizou.»

    ●(1869) FHB 248/309a. en dro da gestel ha da genkizou pe tiez hànveg hor bourc'hizyen. ●(1876) TDE.BF 336a. Keñkiz, s. m., tr. «Maison de plaisance à la campagne et entourée de bois etc. ●(1896) GMB 548. grand Trég[uier] kenkis f., pet[it] Trég[uier] kinkis f.

    ●(1931) VALL 564a. maison de plaisance, tr. «kenkiz m. (et f.).»

    (2) Décoration.

    ●(1732) GReg 251b. Decoration, ornement, embellissement, tr. «qenqiz.» ●Decoration d'un manoir, tr. «Qenqizou ur maner.»

  • kenkizadur
    kenkizadur

     m. –ioù Expropriation.

    ●(1931) VALL 286b. Expropriation, tr. «kenkizadur m.»

  • kenkizañ
    kenkizañ

    v. tr. d.

    (1) =

    ●(1924) BILZbubr 46/1089. dalc'het koun an nevoa en tôliou gwialenn pere o devoa (...) kinkisset d'ean e bensou hag e ziouvorzed. ●ibid. Kinkissa, tr. «faire plaisir par ironie, chatouiller désagréablement.»

    (2) Confisquer.

    ●(c.1930) VALLtreg 371. kenkiza : Verb. act. Exproprier pour cause d'utilité publique, confisquer. ●(1931) VALL 143a. Confisquer, tr. «kenkiza.»

    (3) Exproprier.

    ●(1931) VALL 286b. Exproprier, tr. «kenkiza.»

    (4) (en plt des mauvaises herbes) Envahir (un terrain).

    ●(c.1930) VALLtreg 371. kenkiza (…) Par extension envahir en parlant des mauvaises herbes. En français bretonisé, on dit conqueret eo ar park gant al louzou – En Hte-Cornouaille eur park kenkizet désigne un champ dont on a enlevé une partie : kenkiza eur park, amoindrir un champ de cette façon. – J'ai entendu (St-Adrien) konkoueret eo an ed gant ar foen, le blé est envahi par la mauvaise herbe.

    (5) Faire disparaître (une race, etc.).

    ●(1942) VALLsup 2a. Absorber, faire disparaître (une race, etc.), tr. «kenkiza.»

  • kenkizerezh
    kenkizerezh

    m. Absorption, disparition.

    ●(1942) VALLsup 2a. Absorption, tr. «kenkizerez.»

  • kenklav
    kenklav

    m. –ioù (agriculture) Étrape.

    ●(1752) PEll 483. Kencläo, Espèce d'outil coupant assez ressemblant à la faucille, duquel on se sert pour couper le chaume, les mauvaises herbes, les haliers &c.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kenklao, s. m., tr. «Etrape, sorte de faucille pour couper les halliers.»

  • kenkoulz / kerkoulz
    kenkoulz / kerkoulz

    adv.

    (1) Kenkoulz tra : autant vaut.

    ●(1910) MAKE 104. goullou e kavan aman an ti breman ; kenkoulz tra eo d'in mont ac'halen !

    (2) Kenkoulz all : tout aussi bien.

    ●(1985) MARE 171. Dond a rea ive ganeom, kenkoulz all, ar «hyrie», ar «Gloria» hag ar «Gredo». ●(1987) MZLC 68. Kenkoulz-all em eus desket lakaat ar c'hoef-bras, ar gatriolenn.

    (3) Kenkoulz ha(g) : aussi bien que.

    ●(17--) CT Acte II 1073. ar bras quercouls ac ar bien.

    ●(1877) EKG I 63. anaout mad a reamp an hentchou adreuz kerkoulz hag an hentchou braz.

    ●(1935) VKST Du 391. E responchou holl a voe kavet kenkoulz hag ar re genta.

    II. [en début d'énoncé] Du reste.

    ●(1893) IAI 184. Kerkoulz, petra oa an tri mil beleg hag an naontek eskob-ze, dirag pevar kardinal, kant eskob ha kant mil beleg euz a Franz, a droas oll gant ar Pab ?

    ●(1909) KTLR 13. Va mab, emezhan, e ma va neuden o vond da derri. Kerkoulz, mall 'm beuz. ●142. Ar voereb-ze a gemeras Ieunik en he zi. Kerkoulz, pinvidik oa. ●73. Kerkoulz, deuz ar maner, ne deuaz, morse, den d'he c'hlask. ●(1915) HBPR 9. Er giz-se, kerkoulz, oa bet beteg neuze, pa vije kannadet ar vro e Paris. ●25. Kerkoulz, den na deuaz da glask trabas ebet mui ouz an eskob kalonek. ●66. Kerkoulz, aliez awalc'h e vanke beleien. ●75. Kerkoulz, araog ar revolusion, persoun Plougonvelin a jome atao e Lochrist. ●86. Kerkoulz, district Landerne hag hini ar Pount ho doa dija her poulzet var an tu-ze. ●137. Kerkoulz, setu ama, e pe c'his, oant taolet d'an traon. ●142. An amzer, kerkoulz, a deue da veza muioc'h mui amjest.

  • kenlabour
    kenlabour

    m. Collaboration.

    ●(1931) VALL 131b. Collaboration, tr. «kenlabour m.» ●(1962) EGRH I 31. kenlabour m., tr. « travail mené en commun. »

  • kenlabourat
    kenlabourat

    v. intr.

    (1) Collaborer.

    ●(1931) VALL 131b. Collaborer, tr. «kenlabourat.»

    (2) Kenlabourat gant : collaborer avec.

    ●(1941) ARVR 22/3b. kenlabourat gant an Alamagn.

    (3) Kenlabourat da : collaborer à.

    ●(1942) ARVR 56/1e. da genlabourat da oberenn veur an Adsavidigezh.

    (4) Kenlabourat gant ub. : travailler avec qqn.

    ●(1939) RIBA 143. Donet e hrei speredeu er mézeu de genlabourat genein. ●(1939) KOLM 5. ma vezè kredet é tè un él de genlabourat geton.

  • kenlabourer
    kenlabourer

    m. –ion Collaborateur.

    ●(1911) BUAZperrot 566. beza e genlabourerien. ●716. pa gemeras sant Paol anezan evit beza e gen-labourer hag e gompagnon. ●(1914) FHAB Gouere 220. Hor mignon ha kenlabourer mat. ●(1928) BFSA 281. kenlabourer Richelieu. ●(1931) VALL 131b. Collaborateur, tr. «kenlabourer m.» ●(1939) DIHU 333/242. hur guellan kenlabourér.

  • kenlabourerezh
    kenlabourerezh

    m. Collaboration.

    ●(1931) VALL 131b. Collaboration, tr. «kenlabourerez m.»

  • kenlaer
    kenlaer

    m. –on Complice d'un vol.

    ●(1931) VALL 138b. Complice d'un vol, tr. «kenlaer pl. on.» ●(1939) KOLM 89. get e genlaeron.

  • kenlaeroñsi
    kenlaeroñsi

    f. Complicité de vol.

    ●(1931) VALL 138b. Complicité, tr. «kenlaeroñsi f.»

  • kenlaesiad
    kenlaesiad

    m. kenlaesidi Colégataire.

    ●(1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlaesiad pl. –sidi.»

  • kenlakaat
    kenlakaat

    v. tr. d. Synthétiser.

    ●(1931) VALL 722a. Synthèse, tr. «kenlakaat.»

  • kenlavarenn
    kenlavarenn

    f. –où (grammaire) Proposition coordonnée.

    ●(1931) VALL 599a. Proposition coordonnée, tr. «kenlavarenn.»

  • kenlealded
    kenlealded

    f. Fidélité mutuelle.

    ●(1938) SAV 11/2. ar spered a genlealded, a genzoujañs.

  • kenlegadiad
    kenlegadiad

    m. kenlegadidi Colégataire.

    ●(1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlegadiad pl. –gadidi.»

  • kenlevenez
    kenlevenez

    f. Joie partagée.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-levenez, s. m., tr. «Congratulation.»

    ●(1937) DIHU 314/310. hor gourhemenneu a genleuiné.

  • kenlinenn
    kenlinenn

    f. –où Ligne parallèle.

    ●(1931) VALL 530a. ligne parallèle, tr. «kenlinenn f.»

  • kenliorzh
    kenliorzh

    f. –où Jardin public.

    ●(1923) SKET I 14. sevel kenliorzou ha balïou boutin. ●(1931) VALL 405a. Jardin public, tr. «kenlïorz.»

  • kenliv
    kenliv

    adj. Isochromatique.

    ●(1931) VALL 402a. Isochromatique, tr. «kenliou.»

  • kenlodañ
    kenlodañ

    v. tr. d. Partager.

    ●(1931) VALL 534b. Partager, tr. «kenloda.»

  • kenlodeg
    kenlodeg

    m. kenlodeion

    (1) Actionnaire, qui possède des actions.

    ●(1931) VALL 8b. Actionnaire, celui qui a des actions, tr. «kenlodeg pl. –deien.»

    (2) Associé, copartageant.

    ●(1931) VALL 41b. Associé, tr. «kenlodeg pl. –deien.» ●153a. Copartageant, tr. «kenlodeg pl. –deien.»

  • kenlodegañ
    kenlodegañ

    v. tr. d. Associer.

    ●(1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodega.»

  • kenlodegezh
    kenlodegezh

    f. –ioù Association.

    ●(1931) VALL 41b. Association, commerciale, industrielle, tr. «kenlodegez f.»

  • kenlodekaat
    kenlodekaat

    v. tr. d. Associer.

    ●(1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodekaat.»

  • kenlodenn
    kenlodenn

    f. –où Action, part dans une entreprise.

    ●(1931) VALL 8b. Action, valeur mobiliaire, tr. «kenlodenn f.»

  • kenlodennad
    kenlodennad

    m. –ed, kenlodennidi Copartageant.

    ●(1931) VALL 153a. Copartageant, tr. «kenlodennad pl. ded et –nidi.»

  • kenlodennek
    kenlodennek

    adj. Mont kenlodennek gant ub. : s'associer avec qqn.

    ●(1890) MOA 125b. S'associer pour un commerce quelconque, tr. «mont ken-lodennek gant u. b.» ●186b. Copartageant, Co-participant, tr. «ken-lodennek gant unan bennag enn eunn dra bennak.»

  • kenlodenner
    kenlodenner

    m. –ion Bezañ kenlodenner war : s'associer.

    ●(1950) KROB 26-27/17. Ret eo eta en em glevet gant eur strollad, prena e boutin, beza kenlodenner hepken war gals traou, ha gedal tro alies...

  • kenlodennerezh
    kenlodennerezh

    m. Association, société.

    ●(1931) VALL 41b. Association commerciale, industrielle, etc., tr. «kenlodennerez m.»

  • kenlodenniñ
    kenlodenniñ

    v. intr. S'associer.

    ●(1931) VALL 41b. S'associer, tr. «kenlodenni.»

  • kenluziañ
    kenluziañ

    v. tr. d. Confondre.

    ●(1931) VALL 143b. Confondre, mêler, tr. «kenluzia.»

  • kenn
    kenn

    m. & coll.

    I. M. Peau.

    ●(1872) ROU 77a. Ar boed a ra ar c'hen, ac ar c'hen a ra an den, tr. «la bonne nourriture donne la belle carnation.» ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Peau d'animal, cuir non tanné.»

    II. Coll.

    (1) Pellicules.

    ●(1732) GReg 231b. Crasse de la tête, tr. «Qenn.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Crasse de la tête.»

    (2) Croûtes qui viennent sur la tête des enfants.

    ●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keñnenn (strollder : keñn) : «Tokenn», trouskennou e pennou ar vugale. Kar eo keñn da «kenn», pellicules. – Alies e vez distaget keñt, evel ma distager ivez e Treger «sont» e-lec'h «sounn», pe «bant» e-lec'h «bann».

    (3) Scories.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «scories des métaux.»

  • kenn-houarn
    kenn-houarn

    m. Mâchefer.

    ●(1732) GReg 321b. Écume de fer, mâchefer, tr. «qen houarn.» ●588a. Machefer, écume de fer, crasse dure du fer qu'on forge, tr. «qenn houarn.»

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-houarn, s. m., tr. «Mâchefer.»

    ●(1931) VALL 437b. Mâchefer, tr. «ken-houarn m.»

  • kennebeut
    kennebeut

    adv.

    (1) Non plus.

    ●(1612) Cnf.epist 36. na quen nebeut ho souldardet. ●(1621) Mc 39. an confession né tal netra, quen neubeut an heny voar lerch.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-nebeud, adv., et aussi kennebeud, tr. «non plus.» ●Na me kennebeut, tr. «ni moi non plus.»

    ●(1903) MBJJ 205. N'int ket dare kennebeut da zigalonekât.

    (2) =

    ●(1894) BUZmornik 524. Ne eve nemed dour ken nebeut.

    (3) Kennebeut ha : pas plus que.

    ●(1876) TDE.BF 434a. Hag ar paotre d'ar gear, hep trugarekaat kennebeut hag e vreur.

    (4) Kennebeut ha pa : pas plus que si.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kennebeud ha pa vie bet maro, tr. «pas plus que s'il eût été mort.»

  • kennenn
    kennenn

    f. voir kenn II. (2)

  • kennerzh
    kennerzh

    m. Réconfort.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerz, kennerz, s. m., tr. «Aide, secours mutuel.»

    ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a-b. eun harp hag eur c'hennerz. ●(1912) MMKE xviii. eur c'hennerz da vont war araok. ●(1928) BREI 57/1b. ar c'homzou a gennerz a dalvezas d'in ma fennad-skrid.

  • kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ
    kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Réconforter, encourager.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «Aider, secourir.»

    ●(1907) PERS 50. ha den ne zonje e gennerza. ●(1911) BUAZperrot 122. da gennerzi ar venec'h yaouank, a venne fallgaloni. ●(1915) KANNlandunvez 44/333. gourt int da rei d’ho ene ar bevans divin a zihunfe, a gennerzfe anezhan ! ●(1931) VALL 255a. Encourager, tr. «kennerza.»

    (2) Kennerzhañ ub. war : encourager qqn.

    ●(1900) MSJO 63. kentelia ha kennerzi he bried var ar mad. ●(1911) BUAZperrot 360. Paskal a gendalc'has dre e skoueriou mat da gennerzi e vreudeur var an hent mat.

    (3) Kennerzhañ ub. en : réconforter.

    ●(1911) BUAZperrot 832. o c'hennerzi a rea en o ankeniou.

    (4) (en plt de qqc.) Renforcer.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 42. evit difen, kennerza ha buhezekât o broadelez. ●(1910) ISBR 94. kañnerhat é vestroni. ●(1911) BUAZperrot 428. pa wele ne zigemeret ket tear awalc'h e gomzou e rea miraklou d'o c'hennerzi.

    II. V. pron. En em gennerzhañ.

    (1) V. pron. réfl. Se conforter.

    ●(1912) MMPM 17. kant gweach en em gennerzo a eneb an drouk ha kant gweach e falgalouno.

    (2) V. pron. réci. Se conforter mutuellement.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «s'aider mutuellement.»

    ●(1914) KANNgwital 137/406. En em unani a zo en em gennerza. ●(1925) BUAZmadeg 157. en em gennerza an eil egile.

  • kennerzhat
    kennerzhat

    voir kennerzhañ

  • kennerzhiñ
    kennerzhiñ

    voir kennerzhañ

  • kennerzhus
    kennerzhus

    adj. Encourageant.

    ●(1931) VALL 255a. Encourageant, tr. «kennerzus.»

  • keno
    keno

    adv. Forme courte de «kenavo, kenavezo».

    ●(1866) BOM 16. Keno d'id, ma zi balan. ●Keno ! keno ! mamm ha tad. ●(1876) TDE.BF 336b. Keno. locution elliptiique, T[régor], tr. «Au revoir.»

    ●(1907) BOBL 04 mai 136/2f. Keno 'm berr ! ●(1913) ANRO 23. Kenô, kleier beniget, keno 'ta da viken. ●(1914) KZVr 62 - 10/05/14. Keno 'berr, eme Jobig ! ●(1924) SBED 44. Dohui plahig me lar : kéno. ●(1936) BREI 457/4b. Trugare d'an holl ha keno da vloaz.

  • kenoad
    kenoad

    adj. Kenoad gant, da : du même âge que.

    ●(1872) ROU 91b. De même âge que moi, tr. «kenoad d'in-me – gane-me.»

    ●(1927) GERI.Ern 269. kenoad da ou gant, tr. «de même âge que.» ●(1931) VALL 13b. du même âge que, tr. «kenoad da ou gant.» ●(1935) ANTO 84. daoust d'ezan da veza kenoad ganin. ●(1965) KATR 18. he c'hoar vihan, kenoad gant Yannig. ●(1970) BHAF 21. chomet e-barz eñvor oll baotred Kaoueneg kenoad ganin.

  • kenoadegezh
    kenoadegezh

    f. Contemporanéité.

    ●(1931) VALL 148b. Contemporanéité, tr. «kenoadegez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...