Devri

Recherche 'mar...' : 412 mots trouvés

Page 3 : de marchast (101) à mardouen-mardoufen (150) :
  • marc'hast
    marc'hast

    interj. juron. Mil marc'hast an diaoul ! : mille grandes putains du diable !

    ●(1964) LLMM 106/331. Mil marc'hast an diaoul !

  • marc'hat
    marc'hat

    voir marc'ha

  • marc'hata / marc'hataezh / marc'hatiñ
    marc'hata / marc'hataezh / marc'hatiñ

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) Marchander.

    ●(1499) Ca 132b. g. marchander. b. marchata.

    ●(1659) SCger 76b. marchander, tr. «marc'hata.» ●158b. marc'hata, tr. «marchander.» ●(1723) CHal 117. Marhateah, tr. «marchander.» ●(1732) GReg 601b. Marchander, tr. «Marc'hadta. pr. marc'hadtet. Van[netois] marhateah. marahateiñ.» ●(1744) L'Arm 230a. Marchander, tr. «Marhatein, teah.» ●(1767) ISpour 279. marhatteah guet Doué. ●(1790) MG 372. hemb marhateah. ●(1790) Ismar 387. n'en dès quet de varhateah.

    ●(1974) TDBP III 210. Mad ! Roït anezo din evel emaint, kuit da varc’hata, tr. « eh bien ! donnez-les moi comme ils sont, quitte de marchander »

    (2) Marc'hata gant ub. : marchander avec qqn.

    ●(1790) MG 244. Pihue-benac en dès ur fal acustumance, ne faut quet ma hum abusou de varhateah guet-hi.

    ●(1864) SMM 48. nep ne varc'hato ket ganta, en devezo joausdet.

    B. sens fig.

    (1) Hésiter.

    ●(1732) GReg 601b. Marchander, être irrésolu, tr. «Marc'hadta»

    ●(1847) FVR 122. ne choumaz ket da varc'hata hag e lammaz enn he roched er meaz ann ti. ●(1867) MGK 69. hep marc'hata tamm e tarc'ho war ann or. ●(1878) EKG II 137. Aman n'oa ket da varc'hata. ●168. ar zitoianed ne varc'hateant ket kement-se evit lakaat an tan e tiez ar goueriaded.

    ●(1909) KTLR 53. Jakik ne varc'hataz ket. Dioc'h-tu e lakeaz an amann var he benn. ●(1932) BSTR 10. ne jomas ket da varc'hata.

    (2) Hep marc'hata : sans hésiter.

    ●(1864) SMM 174. Joseph en deus credet ep marc'hata kement so bet lavaret dezan abers Doue.

    ●(1905) BOBL 16 décembre 65/1a. a respountimp holl dostu, heb marc'hata. ●(1909) BLYA 63. Hep marc'hata pelloc'h ec'h ejout d'ar c'hloerdi.

    (3) N'eus ket da varc'hata : il n'y a pas à tergiverser.

    ●(1883) MIL 235. red eo dezhan kaout penn Mœlar kousto pe gousto. N'eus ket da varc'hata.

    ●(1911) BUAZperrot 56. red eo beza a du gant Doue pe a du gant Satan, unan a zaou ; n'eus ket da varc'hata !

    II. V. tr. d. Marchander, négocier.

    ●(1907) FHAB Here 248. mont a ra da varc'hata eur penn-oc'h du diouz e zoare. ●(1909) KTLR 142. Daou bried iaouank, o vond da zevel tiegez, a deuaz d'he marc'hata [ar vioc'h].

  • marc'hatadeg
    marc'hatadeg

    f. –où Marchandage, acte de marchander en commun.

    ●(1931) VALL 449a. (un) Marchandage, tr. «marc'hatadeg f.»

  • marc'hatadenn
    marc'hatadenn

    f. –où Marchandage, acte de marchander.

    ●(1931) VALL 449a. (un) Marchandage, tr. «marc'hatadenn f.»

  • marc'hataerezh
    marc'hataerezh

    m. Marchandage, action de marchander.

    ●(1931) VALL 449a. Marchandage, tr. «marc'haterez m.» ●(1939) RIBA 112. marhatereh ha tabut.

  • marc'hataezh
    marc'hataezh

    voir marc’hata

  • marc'hatiñ
    marc'hatiñ

    voir marc’hata

  • marc'heg
    marc'heg

    m. marc'heion Chevalier.

    ●(1499) Ca 132b. Marcheg pe marhegues. ga. cheualier ou cheualiere. ●(1575) M 547-548. vn marhec hegas, / A descueze drouc scuezr, tr. «un chevalier odieux / Qui montrait le mauvais exemple.»

    ●(1732) GReg 162b. Chevalier, le premier degré d'honneur de l'ancienne Milice, tr. «Marhecq. p. marhéyen.»

  • marc'hegañ / marc'hegiñ
    marc'hegañ / marc'hegiñ

    v. tr. d. Armer, adouber chevalier.

    ●(1921) GRSA 235. er roué Évalach, en doè éan marheget. ●382. Marheget e oè a neùé-so hag un dén kaer e oè agren. ●(1929) FHAB Mezheven 24. pa voe marc'heget d'e 12 voaz, er bloaz 1422.

  • marc'heger
    marc'heger

    m. –ion Cavalier.

    ●(1499) Ca 132b. Marhegour pe marhegoures. cheuaucheur ou cheuaucheresse / homme ou femme a chenal (lire : cheual).

    ●(1732) GReg 139b. Cavalier, ou, maître soldat qui sert, & qui combat à cheval, tr. «Marheguer. mareguer. p. maregueryen.»

    ●(18--) SBI I 202. Tri marc'heger a rancontris, tr. «Trois cavaliers je rencontrai.»

    ●(1963) LLMM 99/264. hep mont ur gammed war-raok evel marc’hegerien kouezhet a-ziwar o jav.

  • marc'hegerez
    marc'hegerez

    f. –ed Cavalière.

    ●(1499) Ca 132b. Marhegour pe marhegoures. cheuaucheur ou cheuaucheresse / homme ou femme a chenal (lire : cheual).

    ●(1939) MGGD 20. en em gavas ar varc'hegerez er c'hoad teñval.

  • marc'hegez
    marc'hegez

    f. –ed Femme de chevalier.

    ●(1499) Ca 132b. Marcheg pe marhegues. ga. cheualier ou cheualiere.

    ●(1732) GReg 162b. La femme d'un Chevalier, tr. «Marhegues. p. marheguesed.»

  • marc'hegezh
    marc'hegezh

    v.

    (1) V. intr. Aller à cheval.

    ●(1499) Ca 132b. Marheguez. g. cheuaucher.

    ●(1732) GReg 130b. Aller à cheval à califourchon, tr. «maregues d'ar fourch.» ●162b. Chevaucher, tr. «marheguez. pr. marheguet.» ●507b. Aller à cheval, jambe deçà, jambe delà, tr. «Marheguez a c'haulad.»

    (2) V. tr. d. Chevaucher.

    ●(1659) SCger 24b. chevaucher, tr. «mareguez.» ●(17--) EN 640. breued etoud ma horf o vareges quesec, tr. «mon corps est tout moulu de voyager à cheval.»

  • marc'hegiezh
    marc'hegiezh

    f. Chevalerie.

    ●(1499) Ca 132b. g. cheualierie. b. marheguiez. ●(c.1500) Cb. g. commancier a armer en cheualerie. b. dezrou en em armaff e marhecyez / enem custumaff a bresel.

    ●(1732) GReg 162a. Chevalerie, haute & ancienne Noblesse issuë des anciens Chevaliers, tr. «Marheguiez.»

  • marc'hegouriezh
    marc'hegouriezh

    f. Chevalerie.

    ●(1931) VALL 118a. Chevalerie, tr. «marc'hegouriez f.»

  • marc'hekaat
    marc'hekaat

    v. intr. Chevaucher.

    ●(1659) SCger 158b. marecat, tr. «cheuaucher.»

    ●(1732) GReg 162b. Chevaucher, aller à cheval, tr. «Marhecqât. pr. marhecqeët.»

    ●(1870) MBR 72. pa'z ema ar marc'h-man aman, ez ann d'he gemeret ha d'he vareka.

  • marc'hekadenn
    marc'hekadenn

    f. –où

    (1) Chevauchée.

    ●(1732) GReg 162b. Chevauchee, une course à cheval, tr. «Marrecqadenn. p. marrecqadennou.»

    (2) Cavalcade.

    ●(1732) GReg 139b. Cavalcade, tr. «Marecqadenn. p. marecqadennou.»

    ●(1876) TDE.BF 428b. Marc'hekadenn, s. f., tr. «Cavalcade.»

  • marc'hekaour
    marc'hekaour

    m. –ion

    (1) Chevalier.

    ●(1659) SCger 24b. cheualier, tr. «marecaour, p. ien.»

    (2) Cavalier.

    ●(1659) SCger 158b. marecaour, tr. «Caualier.»

  • marc'het
    marc'het

    adj. Marc'het mat : bien monté.

    ●(1879) ERNsup 152. marc'hed mad, bien monté, Trév[érec].

  • marc'hig
    marc'hig

    m. C’hoari marc’hig : jouer au cheval de bois / jeu du cheval de bois.

    ●(1870) MBR 308. o c’hoari marc’hik ema, a gav d’in, tr. «il joue, je pense, au cheval.» ●(1876) TDE.BF 428b. C'hoari marc'hik, tr. « jeu du cheval que les enfants exécutent en se mettant un bâton entre les jambes. »

    ●(1927) GERI.Ern 247. c'hoari marc'hig, tr. « être à cheval sur un bâton. »

  • marc'hkenn
    marc'hkenn

    m./ f.

    (1) Peau de cheval.

    ●(1847) GON FB 126. Peau ou cuir de cheval. Marc'h-kenn, m. ●(1876) TDE.BF 429a. Marc'h-kenn, s. m., tr. «Peau ou cuir de cheval. – Marc'h, cheval, et kenn (an.), peau.»

    (2) sens fig. Salope.

    ●(1838) CGK 13. Savet e zeo bet ma c'halon, ovelet (lire : o velet) eur sort markenn. ●(1838-1866) PRO.tj 173. Meur a bobl en han laquet [ar penmoc'h] / Er renq lous ar marquennet. ●(1866) BOM 30. He dad, eur c'hakouz a ligne / A gign markenned a zoare, tr. «Son père, un kakeux de haute lignée, écorche merveilleusement les charognes.»

    ●(1913) BOBL 01 février 424/3b. En eur gonta he zorfed d'ar jandarmed, ar varken dinatur na zeblante kaout keuz abed d'ar pez he devoa great.

  • marc'hvran
    marc'hvran

    f. marc'hvrini (ornithologie) Corbeau mâle.

    ●(1659) SCger 31b. corbeau, tr. «marbran, p. marbrini.» ●(1732) GReg 211a. Corbeau mâle, tr. «Malfran. p. malfriny. malvran. p. malvriny. marbran. p. marbriny. ide[m] marc'h-bran, ou, mâl-bran.»

    ●(1829) CNG 140. Meittui boélen, bouid er bleidi, / Bouid er piguet, bouid er breinni. Bouid el luhern, bouid er varh-vran. ●(1890) MOA 85. Mal-vran, tr. «corbeau mâle.»

  • march .1
    march .1

    m. Trace.

    ●(1633) Nom 25b. Vestigium : marche, traçe : an rout, an traçc, an marig.

  • march .2
    march .2

    s. Danse.

    ●(1659) SCger 36a. danse, tr. «march.»

  • marchenn
    marchenn

    f. marchoù Marche de métier à tisser.

    ●(1633) Nom 172a-b. Iusilia : les bois sous les pieds des tisserans qui se leuent & baissent l'vn apres l'autre : an marchou.

    ●(1897) EST 59. Peb marchen e zival hag e saù beb eil huéh, tr. «Chaque pédale se lève et s'abaisse tour à tour.»

    ●(1918) ITEX 46. Pédale (du métier de tisserand). marcheu (Vann. Languidic). ●(1928) DIHU 202/57. Marcheu, tr. «marches (tissage).»

  • marchenn-dibr
    marchenn-dibr

    f. (harnachement) Étrier.

    ●(1934) BRUS 280. L'étrier, tr. «er varchen-dibr, f.»

  • marchepie
    marchepie

    m.

    (1) Marchepied.

    ●(1499) Ca 131b. Marchepie. g. idem.

    ●(1633) Nom 157b. Scabellum, suppedaneum : marchepied, escabelle : marchipiè, scabel. ●197b. Suppedaneum : marches : an mache-piè, scabell á læcquer indan an itreït (lire : treït).

    (2) Marches d'autel.

    ●(1831) RDU 103. Én achemant ag en Overen, en Directour, azéet én ur gadoér é creis er marchepi. ●104. ar el léh izellan ag er marchepi.

  • marchiñ
    marchiñ

    v. Marcher.

    ●(1633) Nom 172b. Argutari pedibus : fouler : fouliff, marchiff. ●189a. Agmen : armée qui marche : an armè á marig. ●(1650) Nlou 250. Tryzec deiz an Rouanez bras / A marchas à pell bras hasaou, tr. «Treize jours, les grands rois / marchèrent glorieusement de très loin.»

    ●(1792) BD 2479. Nin varcho, tr. «Nous marcherons.»

    ●(1849) GBI I 274. Mar marchont war ar pave, tr. «S'ils marchent sur le pavé.»

  • marchodenn
    marchodenn

    f. –où (anatomie) Pommette.

    ●(1931) VALL 574b. Pommette, tr. «marchodenn T[régor] C[ornouaille] f.»

  • marchosi
    marchosi

    m. –où

    (1) Écurie.

    ●(1499) Ca 132b. Marchaucy. ga. estable a cheuaulx. ●(1633) Nom 132b. Equile : estable à cheuaux, escurie : merchaussy an rounçeet. ●182b. Vaccera : pieu auquel on lie le cheual à l'estable : peig pe ouz hiny ez staguer an rounçeet en merchaussy. ●(1650) Nlou 301. En Bezleem, credet, ez-aedy / Mat ha maou, en vn marchaucy, / An mabic bihan damany, tr. «Il se trouve à Bethléem, croyez-le, / bon et joyeux, dans une écurie / le petit enfançon glorieux.» ●329. En vn coz merchauci disclos, tr. «dans une méchante écurie non fermée.»

    ●(1659) SCger 53a. etable, tr. «marchaussi.» ●(c.1680) NG 217. Ur coh marchaussi zo venont. ●(1727) HB 251. mont en ûr merchaussi. ●(17--) TE 194. én é varchauchi deu-uguênt mil marh.

    ●(1803) MQG 5. e corn ur marchosi. ●(1870) MBR 76. Sada ma oe kaset d'ar mechosi. ●(1877) EKG I 135. azioc'h ar c'hraou-zaoud hag ar marchosi. ●159. pe a laka anezho d'ober mechossiou. ●(1894) BUZmornik 41. mevell marchosi.

    ●(1909) KTLR 14. Er marchosi oa eur gazek pemp bloa. ●(1931) GUBI 119. ur hoh marchausi ? ●(1982) MABL I 89. (Lesneven) 'bar' a' michosioù. ●90. o c'hourt hag o michosi.

    (2) Paotr-marchosi : valet d'écurie.

    ●(1870) MBR 76. Nemet ho kemeret a rafenn da baotr mechosi. ●(1894) BUZmornik 638. he vamm a obtenaz ma vije kemeret da baotr marchosi enn eur gouent all.

    ●(1911) BUAZperrot 44. e reas anezan e botr-marchosi.

    (3) Ti-marchosi : écurie.

    ●(1988) TIEZ II 19. Dans le Cap-Sizun, le mot ti remplace kraou pour désigner la crèche : ti-masosi, ti-saout, mais tiez-moc'h, car les soues y sont le plus souvent jumelées.

  • marchosiad
    marchosiad

    m. –où Plein une écurie.

    ●(1908) BOBL 10 octobre 198/3d. ar brava marchosiad kezek. ●(1911) BUAZperrot 161. peb a varchosiad kezeg kaër.

  • marchosiañ
    marchosiañ

    v. intr. Mettre un cheval à l'écurie.

    ●(1877) FHB (3e série) 17/140a. cals tud a zo eno o varchossia. ●(1890) MOA 167b. mettre un cheval dans une écurie, les jours de foire, tr. «marchosia, v. n.» ●212b. Il descend chez Paul, tr. «e ti Baol e vez o varchosia.» ●230a. C'est dans nos écuries qu'il met son cheval, aux jours de foire, tr. «du-ma eo e vez o varchosia, bep foar.»

  • marchoù
    marchoù

    s. Kavout e varchoù da ub. : attraper qqun.

    ●(1924) BILZbubr 43-44/1028 (T) F. al Lay. N'eus forz ! me 'gavo d'ê o marchou, a lavare ar brigadier, d'in-me e paefont ar gwin hag ar zon. Me a raio d'ê o boutou !... ●(1925) BILZ 255. Me gavo dit da varchou = Me a dizo ahanout, me da bako (FL).

  • mard
    mard

    voir mar .3

  • mardandero
    mardandero

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1932) ALMA 80. Mardandero ! Mont a ran dioc'htu.

  • mardandomenn
    mardandomenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1919) FHAB Here 101. Mardandomen ! a zonjas Anna, red eo d'in o dihuni.

  • mardandouchenn
    mardandouchenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1927) TSPY 48. Mardandouchenn !... dont brao a ra gantan, va zud !

  • mardandoue
    mardandoue

    interj. (juron) Merde de Dieu.

    ●(1896) GMB 405. J'ai comparé le tréc[orois] mer dëm deu ! mer dëm douë ! sorte de juron, cf. v. fr. par la mère Dieu, par la merdé.

    ●(1990) MARV I 6. (Kommanna) Mardandoue, me n'oan ket nehet.

  • mardandouen
    mardandouen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1914) FHAB Mae 144. Mes mardandouen pôtr kêz, abenn fin ar zizun em boa plijadur o vont.

  • mardandoustenn
    mardandoustenn

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1936) ONEN 48. N'o deus ket, n'o deus ket, mardandoustenn ! ●(1948) KROB 8/11. Re vihan ha re vras, / ar zikour o kreski bep bloaz, mardandousten ! Pet zo 'nezo ?

  • mardandoustik
    mardandoustik

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1877) FHB (3e série) FHB 17/139b. Ha dihun caer, mar-dan-doustik !

    ●(1903) ADBr xviii 345. ha, mer d'am doustek, a sort-se n'int ket bomde tud commod. ●(1906) BOBL 24 novembre 113/2b. mardamdoustik, n'en dije lavaret nemed ar wirione ! ●(1923) AAKL 22. Mardandoustik, an den-man a zo eun tamm mat folloc'h eget n'hor bije kredet !

  • mardazero
    mardazero

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1909) NOAR 31. Me a vezo leal betek penn, hag a vezo, mardazero !

  • mardiac'h
    mardiac'h

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1766) MM 843. Balé a rea evel en eskop / ato, mardiac'h, lest ha propr, tr. «il marchait comme un Evêque, toujours, mordié, accort et coquet.»

  • mardie
    mardie

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(17--) FG II 28. Ossa, è dek ploaz em bezo zerten eunn daou pe tri-ugent skoèd lévé : mardié, ann eskop ne vezo ket kar d'in...

  • mardistag
    mardistag

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(17--) FG II 44. Mardistak gouech all e santen an draze ivé.

  • mardomen
    mardomen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1922) FHAB Gouere 201. Hag e-feiz, mardomen, 'oa ket amzer gollet. ●(1922) BUBR 14/41. Mardomen ya !

  • mardondechon
    mardondechon

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1934) CDFi 21 avril. Ya, ya, mardoundechoun ! va labous-me eo a zo o kana. ●(1934) CDFi 2 juin. hag eur plac'h vrao eo ivez, mardoundouchoun !

  • mardouar
    mardouar

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1982) MABL I 105. (Lesneven) «Mardouar», n'e' ket bet 'em greñvet !

  • mardouen / mardoufen
    mardouen / mardoufen

    interj. (juron) forme euphémique de Morbleu.

    ●(1909) HBAL 28. Mardouen, da vreur ne zeblant ket hen anaout ken neubeut, ervez an doare anezan ? ●(1923) KNOL 137. Eo, eo, avat, mardouen. (1) Yez Leon. - Mardouen ne ket anavezet e Kerne. ●(1931) KANNkerzevod 59/10. mardoufen, ne vije ket re fall d'in marteze, e gemeret. ●(1932) ALMA 122. Nan, ne raï ket, mardouen. ●(1959) BRUD 10/43. Mardoen, ne oa nemed Chañmar o kozeal, oll edo ar jaog gantañ.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...