Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 43 : de gourlu (2101) à goursot (2150) :
  • gourlu
    gourlu

    coll. (botanique) Angélique sauvage.

    ●(2008) HYZH 256/41. Du-mañ er Wern [e Pederneg] pa oan bihan e oa gourlu e-kichen ar wazh ; ar re-se oa uhel a-walc'h. Ar gourlu zo plant druz. 'Barzh ur prad aze 'lec'h 'c'h aen da vesañ 'r saout pa oan bihan, 'barzh ur c'horn aze 'oa gleb dindan ar gwez, hag aze e oa ur bern gourlu, ha ma saout 'raent ket 'met mont aze da zebriñ dioute, rakkar ar saout 'blij gourlu dezhe, ar re-se ac'h a warne.

  • gourm
    gourm

    voir grom

  • gourmachiñ
    gourmachiñ

    v. tr. d.

    (1) Gourmander.

    ●(1732) GReg 464a. Gourmander, quereller quelqu'un, tr. «Van[netois] gourmancheiñ.» ●(1744) L'Arm 175a. Gourmander, quereller, tr. «Gourmachein.»

    ●(1838) OVD 186. beta gourmachein er gourmandis memb.

    (2) Assujettir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. assuiettir, tr. «sugein, suiettein, gourmachein, donnein.»

  • gourmandiz
    gourmandiz

    f. Gourmandise.

    ●(c.1500) Cb 93a. [gloutony] Jtem hec crapula / e. g. craisse / ou superfluyte en mengier. b. lichezry gourmandis.

    ●(1659) SCger 63a. gourmandise, tr. «gourmandis.» ●(1732) GReg 464a. Gourmandise, tr. «Gourmantiz. gourmandiz.» ●(1744) L'Arm 22a. Avidement, tr. «Guett-gourmantisse.» ●Avidité, tr. «Gourmantisse. m.»

  • gourmant .1
    gourmant .1

    adj.

    (1) Rongeant.

    ●(1575) M 2111. Langour quez quen gourmant, tr. «Une langueur très rongeante.»

    (2) Gourmand.

    ●(1744) L'Arm 22a. Avide, tr. «Gourmantt.»

    ●(1869) SAG 228. ar re-ze, autrou, a zo re c'hourmant.

    (3) Qui dévore.

    ●(1575) M 2429-2430. Ha malediction (…) / So diff stram guiscamant : gourmant ha tourmantus, tr. «Et la malédiction (…) / Est pour moi un odieux vêtement, qui dévore et torture.»

    (4) Sensuel.

    ●(1557) B I 494. un tirant / So vil disaour ha gourmant, tr. «un tyran méchant, odieux et sensuel.»

  • gourmant .2
    gourmant .2

    m. –ed Gourmand.

    ●(1642) CAntiquou 83/6. An gourmand n'en em contant quet, / Eux ar boet commun paredet.

    ●(1857) GUG 57. Mæs er gourmand liès ne houi quet hum vollein.

  • gourmetez
    gourmetez

    s. (harnachement) Gourmette.

    ●(1633) Nom 181a-b. Postomis : gourmette : gourmettès da derchel suiet min an march.

  • gourn
    gourn

    s. –ioù = (?) Mêche de cheveux ( ?).

    ●(1834) SIM 103. pehini a zave e c'hourniou guenn, ar pez a erru gantàn pa gommanç d'en em impacianti.

  • gournaes
    gournaes

    adj. (argot des tailleurs vannetais) Bon.

    ●(1912) KZVr 415 - 10/03/12. Gournaez, tr. «mat.»

  • gournal
    gournal

    voir gourlenn

  • gournat / gourniñ
    gournat / gourniñ

    v. tr. d. Cribler.

    ●(1732) GReg 234b. Cribler, nettoyer du blé avec le crible, dans la maison, tr. «gournat. pr. gournet. Van[netois] gourneiñ.»

    ●(1876) TDE.BF 247b. Gourna, v. a. C[ornouaille], tr. «Nettoyer au gros crible, parlant de blé.»

  • gourner
    gourner

    m. –ioù Gros crible.

    ●(1732) GReg 234b. Crible gros, le plus gros qu'il y ait, tr. «gourner. p. gourneryou. croëzr-gourner. p. croëzryou-gourner. (ce dernier mot est de la haute Cor[nouaille].»

    ●(1876) TDE.BF 247b. Gourner, s. m. V[annetais] C[ornouaille], tr. «Gros crible à blé.»

  • gourneriad
    gourneriad

    m. –où Gros crible plein.

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gourneriad, s. m. C[ornouaille], tr. «La plénitude du gros crible.»

  • gourneriañ
    gourneriañ

    v. tr. d. Tamiser au gros crible.

    ●(1876) TDE.BF 247b. Gourneria, v. a. C[ornouaille], tr. «Nettoyer au gros crible, parlant de blé.»

  • gourneuñviñ
    gourneuñviñ

    v. intr. Flotter.

    ●(1912) MMPM 90-91. he deuz destumet an tammou euz a lestr an Iliz, he c'hempennet hag lakeat da c'hourneün adarre.

  • gourni / gourniz
    gourni / gourniz

    m. –ed (famille)

    (1) Petit-neveu. cf. gouni

    ●(1499) Ca 97b. Gourny. ga. filz du nepueu / ou de niepce. ●(c.1500) Cb 98a. Gourny. g. filz de nepueu / ou de niepce. ●g. tiers nepueu. b. an trede gourny.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. petit neveu, tr. «gourni.» ●(1732) GReg 655b. Petit neveu, fils du neveu, ou de la niéce, tr. «Gourniz. p. gournized. Van[netois] gourny. p. gournyed.»

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-niz, gourniz, s. m., tr. «Fils de neveu ou de nièce, pêtit-neveu, degré de parenté.»

    ●(1931) VALL 38a. Arrière-neveu, tr. «gourni(z).»

    (2) Trede gourniz : arrière petit-neveu.

    ●(1732) GReg 655b. Arriere petit neveu, fisl du petit neveu, tr. «Trede gourniz. p. trede gournized.»

    (3) Arrière-petit-fils.

    ●(1931) VALL 38a. Arrière-petit-fils, tr. «gourniz pl. ed.»

  • gournij
    gournij

    m. Action de voleter, volètement.

    ●(1732) GReg 968a. Petit vol de l'oiseau, tr. «Gournich. gour-nig.»

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-nij, gournij, s. m., tr. «Vol près de terre des petits oiseaux.»

    ●(1909) KTLR 64. Ebiou ar c'hoataj diskloz, e velet an env, ar stereden, gournij diouaskel guen, hag e klevet an elez o tridal.

  • gournijadenn
    gournijadenn

    f. –où (Un) volettement.

    ●(1868) FHB 183/215a. eur c'hournijaden, eur pik-lam bennak.

  • gournijal
    gournijal

    v. intr. Voleter.

    ●(1744) L'Arm 406a. Voleter, tr. «Gourneijeale.»

    ●(1868) FHB 164/57a. eur sparfel da c'hournijal aziouthan. ●(1870) FHB 257/379a. Ælez zo o c'hournijal tro var dro. ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-nijal, gournijal, v. n., tr. «Voltiger, voler bas et avec peine comme font les jeunes oiseaux.» ●(1889) SFA 285. eur vanden laboused a deuaz da c'hournijal enn dro da gouent Stez Mari. ●(1889) ISV 12. laboused a velomp o nijal hag o c'hournijal.

    ●(1900) MSJO 29. eur goulm a c'hournijas a zioc'h an den iaouank. ●(1909) FHAB Ebrel 112. An dro a reont en eur c'hournijal da ilis vras Sant-Per araog plâva var toennou palez ar Pab.

    ►sens fig.

    ●(1839) BSI 29. ne lese qet e spered da c'hournigeal.

    ●(1943) HERV 96. Eun dra bennak a laouenn a oa en e zaoulagad beo hag eun doare mousc’hoarz a c’hournije war e c’henou start.

  • gournijellat
    gournijellat

    v. intr. Voleter.

    ●(1766) MM 719-730. pa edo al labousset (...) e roet plaç dezo da c'hournijellat tro var dro.

  • gourniñ
    gourniñ

    voir gournat

  • gournisenn
    gournisenn

    f. = (?).

    ●(1936) IVGA 292. gournisennou keo an erinou.

  • gourniz
    gourniz

    voir gourni & gouni

  • gournizez
    gournizez

    f. (famille)

    (1) Petite-nièce.

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-nizez, gournizez, s. f., tr. «Fille de nièce ou de neveu, petite-nièce, degré de parenté.»

    ●(1931) VALL 38a. Arrière-nièce, tr. «gournizez.»

    (3) Arrière-petit-fille.

    ●(1931) VALL 38a. Arrière-petit-fille, tr. «gournizez pl. ed.»

  • gournosa
    gournosa

    v. intr. Traîner la nuit.

    ●(1869) FHB 253/347a. Guelet a reer var he dal, end eus labouret ha gournoset.

    ●(1955) LLMM 50/16. gournosa gant o levrioù er gambr domm. ●62. Gournosa : chom diwezhat diouzh an noz hep mont da gousket – distaget gour-nou-si e St Ivi. Peogwir ez eo «kalet» an s, ez eus peadra da soñjal n'eo ket reizh skrivañ «gournosiñ» pe «gournosañ».

  • gournosaerezh
    gournosaerezh

    m. =

    ●(1955) LLMM 50/16. Evit e c'hournoserezh n'he deus douja­­ñs ebet.

  • gouroc'hell
    gouroc'hell

    f. =

    ●(1990) TTRK 20. N'eo ket dindan ar Roc'h Zu, hag a zo koulskoude ur bern toulloù dindani, met dindan ur c'houroc'hell ha n'emañ ket pell ac'hane. ●48. Eno he devoa savet un doare loch harpet ouzh ur c'houc'horell.

  • gouron
    gouron

    m. –ed Héros.

    ●(1939) ANNI 1. braùité korv hor gouron.

  • gouronk-
    gouronk-

    voir kouronk-

  • gourpozitet
    gourpozitet

    adj. Complètement possédé (du diable).

    ●(1838) OVD 270. Saül (…) e oé bet délivret estroh eit ur huéh ag en diaul, guet péhani e oé gour-positet.

  • gourraden
    gourraden

    coll. (botanique) (?) Osmonde royale Osmunda regalis (?).

    ●(1732) GReg 428b. Fougere mâle, tr. «Gour-radenenn. p. gourradenn.»

    ●(1876) TDE.BF 248a. Gour-radenn, subs. fém. Et aussi gourradenn, tr. «fougère de la grande espèce, fougère mâle.» ●(1890) MOA 85. gour-raden, tr. «fougère royale.»

    ●(1915) KZVr 126 - 06/08/15. Gourraden, en Léon, désigne la «scolopendre».

  • gourradenenn
    gourradenenn

    f. gourraden (botanique) (?) Osmonde royale Osmunda regalis (?).

    ●(1732) GReg 428b. Fougere mâle, tr. «Gour-radenenn. p. gourradenn.»

  • gourren
    gourren

    m. –où (anatomie) Sourcil.

    ●(1659) SCger 151b. gourennou, tr. «paupieres.»

    ●(1876) TDE.BF 246a. Gourenn, gourrenn, s. m., tr. «Sourcil.»

    ●(1909) FHAB Eost 231. gourrannou ken du ha ken drus hag e vleo.

  • gourriz
    gourriz

    m. Hennissement.

    ●(1985) AMRZ 168. Eno e oa a beb seurt kezeg a zache hag a zizache war o hirri, hag a veze ganto eur pez gourich.

  • gourriziadenn
    gourriziadenn

    f. –où Hennissement.

    ●(1732) GReg 490b. Hennissement, le cri des chevaux, tr. «Gourrizyadenn.»

    ●(1867) BUE 153. na baouezaz ket he c'hourriadenno. ●(1876) TDE.BF 248a. Gourrisiadenn, s. f., tr. «Hennissement.»

  • gourrizial / gourriziat
    gourrizial / gourriziat

    v. intr.

    (1) Hennir.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 286). Gourhizyat, hennir. ●(1499) Ca 98b. Gourhiziat. g. hennir. l. hinio / nis / iui / ire.

    ●(1659) SCger 65a. hannir, tr. «gouriziat.» ●151b. gouriziat, tr. «hannir.» ●(1732) GReg 490b. Hennir, tr. «Gourrizyat. pr. gourrizyet.»

    ●(1803) MQG 9. harzal, gourignal, mignaoual ha blêjal. ●(1867) BUE 153. bec'h e oe d'ar marc'h bean eet enn iliz vraz, ma stagaz da vragal ha da dansal enn he lec'h ha da c'hourrial gant ar blijadur. ●(1876) TDE.BF 248a. Gourrisiat, v. n., tr. «Hennir.» ●(1889) ISV 398. kezeg o c'hourichal.

    ●(1975) UVUD 91. (Plougerne) Gorichal a rea.

    (2) sens fig. Crier de plaisir sexuel.

    ●(1958) ADBr 65/424. E-pad an amzer-ze, / Tomm d'ei en he gwele, / E wreg 'zo o c'hourignal / Gant eur maltoutier all !

  • gourriziat
    gourriziat

    voir gourrizial

  • goursav
    goursav

    m. Extase.

    ●(1931) VALL 286b. Extase, tr. «gourzav, gourzao(-ene) m.»

  • goursav-heol
    goursav-heol

    m. Solstice.

    ●(1931) VALL 698a. Solstice, tr. «goursao(-heol) m.»

  • goursavet
    goursavet

    adj. Extasié.

    ●(1868) FHB 164/59a. eur plac'h brudet bras (...) de ma chome aliez estlamet, gour-zavet etrezeg Doue.

    ●(1920) MVRO 35/4d. Gourzavet eur wech c'hoaz.

  • goursevel
    goursevel

    v. intr. S'extasier.

    ●(1931) VALL 286b. Extasier (s'), tr. «gourzevel part. gourzavet.»

  • goursez
    goursez

    m.

    (1) Lenteur.

    ●(1499) Ca 99a. Goursez. g. baut.

    ●(1732) GReg 568a. Lenteur, defaut de vitesse naturelle, tr. «Goursez.» ●La lenteur d'un âne, tr. «Goursez un asen.»

    (2) Retard, délai.

    ●(17--) ST 418. Da ober ho tever, hep goursez na termenn, tr. «de faire votre devoir, sans retard, ni délai.»

    ●(1876) TDE.BF 249a. Gourzez, s. m., tr. «Délai.»

    (3) (droit) Ajournement.

    ●(1931) VALL 17b. Ajournement, tr. «gourzez m.»

    (4) (droit) Sursis.

    ●(1847) FVR 155. ar maro gant goursez, pe dale (…) evit ar maro hep goursez.

  • goursezadur
    goursezadur

    m. (droit)

    (1) Ajournement.

    ●(1931) VALL 17b. Ajournement, tr. «gourzezadur m.»

    (2) Prolongation.

    ●(1931) VALL 597a. Prolongation, tr. «goursezadur.»

  • goursezal
    goursezal

    v. intr. S'asseoir.

    ●(1939) ANNI 21. Éno éh oè gourséet Brunhild hag hé léz. ●(1973) LBFR 62. Ma gwreg, hep sonj, n'oa gorzet war eur gwele houarn. ●(1974) GAME 28. Gorzet e kichenn an hini klañv. ●(1974) THBI 220. Ha da gichenn Thumette ie da horzeal. ●(1978) MOFO 59. Gorzet war ar skabel.

  • goursezañ
    goursezañ

    v.

    (1) V. tr. d. Surseoir, retarder, différer, remettre.

    ●(17--) ST 76. Gourzeza ma beach, tr. «Retarder mon voyage.»

    ●(1876) TDE.BF 249a. Gourzeza, v. a., tr. «Différer.»

    (2) (droit) Ajourner.

    ●(1931) VALL 17b. Ajourner, tr. «gourzeza.»

    (3) V. intr. Différer.

    ●(1962) GERV 82. ma roin d'ar roue, hep gouziza hiroc'h, al lizer a zo ganin evitañ. ●85. hep gouzeza.

  • goursezet
    goursezet

    adj. Assi, établi.

    ●(1938) ARBO iii. nitra braùoh eit me melin, gourséet étré diù dosten goleit a ué. ●(1942) DHKN 32. Tiér guen kér e splann duhont, gourséet er pelleu.

  • goursizhun / kozhsizhun
    goursizhun / kozhsizhun

    [gour- .4 + sizhun ; la forme erronée kozhsizhun est venue de la confusion dans la prononciation de [x] et [r] en pays vannetais, avec une influence d’étymologie populaire « la mauvaise semaine »]

    m. Les six derniers jours de l’an. cf. gourdeizioù

    ●(1911) RDTp 43. Pendant la « gor-suhun » (on appelle de ce nom les six derniers jours de l’an qui servent à pronostiquer le temps de l’année suivante, celui du 26 décembre au matin indiquant pour janvier… etc...)… ●(1938) DIHU 319/5. Èl ma huélér, é teli bout séh er blé-man, mar kerh ataù en treu revé er goh suhun.

  • gourskej
    gourskej

    m. –où (ponctuation) Point-virgule.

    ●(1937) YBBK 58. Setu an arouezioù a vez graet ganto : (…) ar pik-virgulenn pe gourskej (;).

  • goursol
    goursol

    s. –ioù =

    ●(1907) KANngalon Here 514. dindan eur guchen gour zoliou.

  • goursot
    goursot

    adj. Complètement fou.

    ●(1907) DIHU 29/464. Goursot ous e gredan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...