Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 46 : de gouziblan (2251) à gozetaerez (2300) :
  • gouziblañ
    gouziblañ

    v. tr. d. (?) Mettre une gouttière à (?).

    (1464) Cms (d’après GMB 291). Gouziblaff, l. grundo, grundas.

  • gouziblenn
    gouziblenn

    f. Gouttière de maison.

    (1464) Cms (d’après GMB 291). gouziblenn, gouttière de maison, l. hoc bricium, cii.

  • gouzienn
    gouzienn

    f. Serein.

    (1659) SCger 110a. le serain, tr. «ar gouzien.» ●(1732) GReg 861a. Serein, le serein, humidité froide & imperceptible qui tombe vers le coucher du Soleil, qui cause des rhûmes, & des caterres, tr. «Ar gouzyenn

    (1876) TDE.BF 249b. Gouzien, s. f., tr. «Serein du soir.»

    (1931) VALL 687a. Serein, tr. «gouzienn f.»

  • gouzienn-noz
    gouzienn-noz

    f. Serein.

    (1732) GReg 349b. A l'enseigne de la Lune, tr. «dindan ar c'houzyen-nos.» ●(1738) GGreg 18. gouzyen-nòs, tr. «le serein.»

  • gouziennañ
    gouziennañ

    v. intr. Faire un un temps humide au crépuscule.

    (1939) NZRKgwal 16. Emañ dija o c'houzienna, ken n'eo delt da zaouarn.

  • gouzifiad
    gouzifiad

    [mbr gouzifyat (Cms), brpm gouzifyad = *gwedh-bi- cf. vbr guedom pour *guedob /gwedhov/ et guodob- /gwodhov/ « serpe » « hache » (DGVB 185b-186a, DVB 465), vgall uiidimm gl. ligni[ci]smus (Falileyev 153, DGVB 186a qui corrige en *uuidimm), mgall /hudhyf, gall gwyddif > gwddif « serpe », virl fidba « faucille », gaul latinisé uidubium « hache » (Delamarre 320, Lambert 203) < celt *u̯ĭdŭbi̯o-n « taille-bois » de *u̯idu- (voir gwez) + bi̯o de *bhei(ɘ)-, bhī (cf. ben- dans kemener de *kom-ben-) (GPCY 1607c) ; gouzif- est l’exact correspondant du gall gwddif ; il faut aussi mentionner le br gwif « longue fourche à deux doigts » qui est l’exact correspondant du gall gwif « wind-beam, windlass, wooden or iron bar, lever, crow-bar, pinch-bar » attesté depuis le XVIe s. (GPCY 1659a), de même origine ?] Voir -iad

    M. –où, gouzifidi

    (1) [sur la base gouzif] Serpe, hache.

    (c.850) MSvbr Orléans ms 221 f°207 (DGVB 185b-186a, DVB 465). guedom gl. bidubio (pour uidubio) dans le contexte « si quis … cum bidubio … interfectus fuerit. » ●(vbr) Vie St Léri, ms fr 22321 f°609b (ms du XVIIe s. copié sur des documents anciens, DGVB 185b). guodob latinisé dans « collum eius de guodobia acuta praeciderunt. »

    (2) [gouzifiad] (arme, chasse) Épieu pour la chasse au sanglier.

    (1464) Cms 89. Gouzifyat. ●(1499) Ca 99a. Gousifyat. g. espieu aboutter contre le sanglier. ●(c.1500) Cb 95ab. Gousifyat .gal. espieu a boutter contre le sanglier. ●(1521) Cc 156a. Gousifyat g. espieu.

    (1732) GReg 360a. Épieu, arme ancienne, espece de lance, qui sert encore pour la chasse du sanglier, tr. «Gouzifyad. p. gouzifyadou, gouzifidy

  • gouzigeriñ
    gouzigeriñ

    v. tr. d. Entrouvrir.

    (1866) FHB 80/219a. A veac'h en doa an rad gorzigoret dor cambr an hini clan. ●(1872) ROU 83a. Entr'ouvrir, tr. «Gorzigeri.» ●(1876) TDE.BF 249a. Gour-zigeri, v. a. Et aussi gourzigeri, tr. «entr'ouvrir.» ●(1889) ISV 197. he ginou a c'hourzigore.

  • gouzigor
    gouzigor

    adj. Entrouvert.

    (1860) BAL 236. un Ealic oa, gourzigour e ziouaskel ganta. ●(1872) ROU 83a. Entr'ouvert, tr. «gorzigor

    (1905) IVLD 73. He ginou a jome gour-zigor.

  • gouzilh
    gouzilh

    voir gouzer

  • gouzilhañ
    gouzilhañ

    voir gouzeriañ

  • gouzisplegañ
    gouzisplegañ

    v. (grammaire) =

    (1947) YBBK $ 769. Lavarenn gouzisplegañ (Pennlavarenn divizout).

  • gouziviad
    gouziviad

    m. gouzividi Patient.

    (1464) Cms (d’après GMB 290). gouzifyat, patient, souffrant. ●(1499) Ca 99b. [gouzaff] Jtem hic et hec et hoc paciens tis. patient souffrant. b. gouzyfyat. ●(c.1500) Cb 99b. [gouzaff] Jtem hic et hec et hoc patiens / tie. g. patient / souffrant. b. gouzyffyat.

  • gouziz
    gouziz

    m./f. (en plt du vent)

    (1) Aval.

    (1970) GSBG 345. (Groe) gouziz, tr. «toute la partie est de l'horizon.» ●(1977) PBDZ 704. (Douarnenez) gouziz, tr. «aval (dans l'aire des vents).» ●(1979) VSDZ 151. (Douarnenez) Deus ar su d'ar gornog, aze emañ an avel deus ar c'houzi, tr. (p. 313) «Du Sud à l'Ouest, voilà les vents d'aval.»

    (2) Avel-c'houziz : vent d'aval.

    (1919) DBFVsup 4b. A Groix auél gouzi, tr. «vents de N.-O. à S.-E.» ●(1970) GSBG 345. (Groe) avel gouziz, tr. «vent de la partie est de l'horizon.» ●(1979) VSDZ 151. (Douarnenez) An avel c'houzi eo an avel… deus ar su d'ar gornog eo an avel deus ar c'houzi, tr. (p. 313) «Le vent d'aval… c'est le vent du Sud à l'Ouest le vent est d'aval.»

  • gouzizadenn
    gouzizadenn

    f. –où Retombée des vents en secteur sud.

    (1977) PBDZ 611. (Douarnenez) gouzizadenn, gouzizadennoù, tr. «retombée des vents en secteur sud.»

  • gouzizañ / gouziziñ
    gouzizañ / gouziziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Abaisser, baisser.

    (1659) SCger 1a. Abaisser, tr. «gouziza.» ●151b. gouziza, tr. «abbaisser.» ●(1732) GReg 3a. Abaisser, faire descendre en bas, ou diminuer de la hauteur, tr. «Gouziza. pr. gouzizet.» ●(1744) L’Arm 3a. Abaisser, tr. «Gousi ou Gousiein.» ●24b-25a. Baisser, tr. «Gouzi ou Gouziein.» ●243b. Mollement, tr. «Énn ur gouzi. / + Cette dernière façon d’Adverbe est bien commode & est très bonne.»

    (1979) VSDZ . (Douarnenez) e-giz un den a lavar dit pa'maout peget en un tamm koad : ‘Gouzeit un tammig' da ziskenn anezhañ izel, tr. (p. 313) «C'est comme quand quelqu'un te dit, lorsque tu tiens un morceau de bois : ‘Gouzeit un tammig' (‘Baissez un peu') pour descendre le bois plus bas.

    (2) (marine) Affaler.

    (1979) VSDZ 351. gouziiñ, tr. «Descendre, baisser.»

    II. V. intr.

    A. Se voûter.

    (1879) BMN 258. eur c'horf a c'houzie bemdez d'an douar.

    B. (en plt du vent)

    (1) Tomber, perdre de l'intensité, mollir.

    (1732) GReg 3a. Le vent s'est abaissé, tr. «Gouzizet eo an avel.» ●927b. Tomber, parlant du vent, tr. «Gouziza. pr. gouzizet.» ●Le vent a tombé, a baissé, tr. «Gouzizet eo an avel.»

    (2) Baisser, passer d'amont en aval, avaler.

    (1977) PBDZ 266. (Douarnenez) a vez lavaret an ael 'vez o c'houziziñ, tr. «…on dit que le vent baisse.» ●(1979) VSDZ 152. (Douarnenez) pa'mañ an avel e c'houziiñ, tr. (p. 314) «quand le vent avale.» ●351. gouziiñ, tr. «Avaler, en parlant du vent.»

    C. (en plt du temps) Se calmer.

    (1959) TGPB 101. Tamm ebet ne stumme an amzer da c’houzizañ.

  • gouziziñ
    gouziziñ

    voir gouzizañ

  • gouzoug / goûg
    gouzoug / goûg

    m./f. –où

    I.

    A. (anatomie)

    (1) Cou, gorge.

    (1499) Ca 99b. Gouzouc. g. coul. l. collum / li. ●(1530) J p. 83b. Eguyt gobr e drouc / Ere e gouzouc / Ef enem crougas, tr. «une corde au cou, juste prix de son crime, il se pendit.» ●(1576) Cath p. 24. goude maz voe dipennet ez deuz lez euit goat he gouzouc, tr. «après qu'elle fut décapitée, il vint du alit au lieu de sang, de son cou.» ●(1612) Cnf 24b-25a. Douguen ouz è gouzouc pé en vn andret arall bennac breuedou, pe scridou, pé en ré ez eues compsou scriuet pe-ré na galler quet ho entent. ●(1621) Mc 52. Ober à gra vn corden, pe vn chaden, hac en he laqua éz tro é gouzouc. ●(1633) Nom 20b. Collum : col : an goüzoucq. ●20b-21a. Fauces, frumen : la gorge : an gouzoucq. ●78b. Corona collaris : chapeau pour enuironner le col : vn tocq euit troidellat voar dro'n gouzoucq. ●136a. Numellæ : liens auec lesquels on enferre le col & les pieds : ereou pe gant re ez erèer an gouzouch hac an treït. ●257b-258a. Tetanus, rigor distentio & extentio : rigueur du col : drouc gouzouc, pa na guell plegaff nac asten an gouzouc.

    (1659) SCger 63a. gorge, tr. «couzouc.» ●(1689) DOctrinal 193. hac ò cifla quen terribl, ma er clevet tro voar tro er quarter, ar Sant à nessas outa, ha taolet ganta é stol var tro é gouzouc. ●(1732) GReg 218a. Cou, autrefois col, tr. «Gouzoucq. ar gouzoucq. couzoucq. Van[netois] coucq. er goucq. Et partout hors de Leon, Goucq.» ●(17--) EN 2098. hac hely da housouc eteuy dan jfern, tr. «et par le cou tu viendras en enfer.» ●2747. ar chadeno ha car gorden ne houc, tr. «les chaînes et la corde à son cou.»

    (1849) LLB 1206. Tiw a houg. ●(1867) MGK 7. ar c'houzoug er wakol. ●(1872) GAM 9. eur c'hoillerad dent en dro d'ar c'houzouk.

    (1900) MSJO 5. en dro d'he c'houzog. ●(1900) KEBR 18. Ar c’houzouk, tr. « Le cou » ●(1902) PIGO I 6. ken hir e c'houk. ●(1909) MMEK 215. endro d'o gouzok. ●(1942) FHAB Du/Kerzu 225b. ar gwazied a chouez war an ividigou hag ar gouzougou.

    (2) Gosier.

    (1838) OVD 217. mar hoarhér un nitraïcg, ha memb mar scarhér un tamicg er houg. ●(1856) VNA 113. Mon père a souvent le gosier sec, tr. «Me zad e vé liès séh é houg.» ●(1889) SFA 133. he c'houzok dizec'het gant an domder.

    B.

    (1) Sutell ar gouzoug : la trachée artère.

    (1633) Nom 20b. Guttur, animæ canalis, cana pulmonis, aspera arteria : le sifflet : sutell an gouzouc.

    (2) Toull-ar gouzoug : gosier.

    (1633) Nom 20b. Gula : gueule : toull an gouzoucq.

    (3) Mell ar gouzoug : nuque.

    (1633) Nom 20b. Ceruix : chignon, la nuque du col : mell an chouq an gouzoucq.

    (4) Askorn-ar-gouzoug : clavicule.

    (1633) Nom 21b. Clauicula, iugulus : l'os de gauion : asquorn an gouzoucq.

    (5) Aval-gouzoug : pomme d'Adam.

    (1931) VALL 9a. pomme d'Adam, tr. «aval-gouzoug m.»

    C. plais.

    (1) Gouzoug staen : buveur.

    (1903) MHAD 255. Picherel, tafia, / En ou gougeu-sten e ia ! (...) «Gosiers d'étain», «goug stén» est l'expression consacrée qui désigne à Groix ceux qui boivent de tout, sans scrupules, et sans que cela leur nuise.

    (2) Gouzoug-karn : buveur.

    (1939) KLDZgwal 42. e-ser tarlipa eun nebeud banneou gant ar re franka eus «gouzougou-karn» ar barrez. ●(1955) STBJ 215. e-ser pêa banneou d'ar voterien. E-touesk ar re-mañ, avat, e oa gouzougou karn na vezent ket prenet netra nemet gant eur banne, hag e ranked gleba dezo o gourlañchenn meur a wech.

    II. par ext.

    (1) Bouche.

    (1895) FOV 250. Ur hartad chistr (...) / E daulér en é houg.

    (2) par euphém. Gorge, poitrine.

    (1824) BAM 129-130. mar discuezit hoc'h-unan ho gouzoug.

    (3) Toull gouzoug =

    (1879) ERNsup 168. eun toull gouzoug breizad an euz, il a l'accent breton, Trév[érec].

    III. sens fig.

    (1) Ouverture plus ou moins étroite.

    (1821) SST iii. Digor u goug en ihuern. ●(1874) FHB 514/348a. An dall o veza tosteet oc'h gouzoug ar puns, en em lakeas da zikour sacha.

    (1903) MBJJ 99. e laker gouk ar zac'h tost d'o geno. ●(1942) VALLsup 126b. Ouverture étroite, tr. «gouzoug, goûg m. l'ouverture étroite d'une bourse fermée par un lien, tr. «goûg eur yalc'h skoulmet gand eun ere (Juluan Godest).»

    (2) (géographie) Goulet.

    (1870) FHB 279/155a. gouzok rad Brest.

    (1909) MMEK 188. e gouzok ster Montroullez. ●(1982) LIMO 26 février. D'er hourz-man e saù er persked de goug er lenn. ●Goug er lenn, tr. «là où la rivière fait son entrée dans l'étang, litt. le cou de l'étang.»

    (3) Goulot, col.

    (1633) Nom 158b. Bombylius : vaisseau à petite gorge : vr vessel pe pot en deffè vr gouzoucq bihan pe hencq. ●Baucalium vel, vt alij, caucalium : vaisseau à petite bouche : vessel pe pot en deffè vr gouzouc bihan.

    (1903) MBJJ 104. an euz e bod pri eur c'hof ledan hag eur c'houk ken hir 'vel m'eo striz. ●(1911) BUAZperrot 650. ar vured a vez leun beteg he gouzoug.

    IV. (Blason populaire) Goûgoù staen : surnom des ivrognes à Groix.

    (1903) MHAD 255. E font de geout en tevarneu / Ré liès 'vé kavet / Merhed Groé get fiolenneu / 'Dan ou zantér kuhet, / N'em dolpign e hrant diou pé tér, Ha, 'vit lahegn er prenù, / Dran en norieu jarr't, e lipér, / Our bani : "Kani krenù!" / Picherel, tafia, En ou gougeu-sten e ia! ●note de Léon Palaux : « Gosiers d'étain, gouég-stén est l'expression consacrée qui désigne à Groix ceux qui boivent de tout, sans scrupules, et sans que cela leur nuise ».

    V.

    (1) Bezañ toullet frank e c'houzoug : avoir très faim.

    (1878) EKG II 13 (L) L. Inisan. Ha petra oa an dra-ze evit eur vandenn dud iaouank eveldomp-ni, toullet frank ho gouzouk gand al labour.

    (2) Sevel uhel ar c'herc'h da doull e c'houzoug : voir kerc'h.

    (3) Aet eo ar bleiz en e c'houzoug : voir bleiz.

    (4) Bezañ kegel e vamm-gozh en e c'houzoug : voir kegel.

    (5) Mont e deod e gouzoug unan all : voir teod.

  • gouzoug-mor
    gouzoug-mor

    m. (géographie) Détroit.

    (1744) L'Arm 107a. Detroit, passage étroit de mer, tr. «Couc morr.. Gougueu morr. m.»

    (1904) LZBg Mae 110. ret vou trezein koug-mor Messin.

  • gouzougad
    gouzougad

    m. –où

    I.

    (1) Gorgée, lampée.

    (1723) CHal 88. Gougat, tr. «gorgée.» ●(1744) L'Arm 174b. Gorgée, tr. «Cougatt. m.»

    (1866) LZBt Ebrel 118. eur gougad-bennag a dour fresk. ●(1868) FHB 204/381b. efet eur c'houzougat pe ziou.

    ►sens fig. Argument irréfutable, difficile à avaler.

    (1872) DJL 14. A fei, Ian, aze zo eur goal c'hougad did.

    (2) Mal de gorge.

    (1723) CHal 88. Gougat, tr. «mal de gorge.» ●(1744) L'Arm 174b. Mal de gorge, tr. «Cougatt

    (3) Cri.

    (1868) FHB 201/358a. ag o tanfoueltra éno eun tanfoueltren gougad, quen skiltrus à quen fromus.

    (4) Gouzougad pateroù : collier talisman.

    (1865) Revue archéologique Vol. 12, 433. Les gougad-patereu ou colliers talismans de Saint-Jean-Brévelay, Bignan, Moustoirac, Locminé, etc. ●434. Ces colliers portent un nom dans la langue celtique : gougad-patereu, mot à mot : gorgée de grains consacrés ; l'expression bretonne patereu, exprimant à la fois l'idée de perles et l'idée d'une chose religieuse. Les deux dénominations suivantes sont aussi en usage : gordennat-patereu, enfilée de grains ; rueltat patereu, cercle de grains.

    (1926) APBR 14. On y remarque des gougad pateren (lire : patereu), ou colliers talismans, formés de grains d'ambre et de verre trempés dans l'eau bénite et auxquels on attribue une grande puissance pour la préservation de toutes les maladies.

    (5) sens fig. Dette.

    (1978) PBPP 2.1/226. (Plougouskant) ober a ra goûgadoù, tr. «il fait beaucoup de dettes /lit. il en avale beaucoup.»

    II. Ober gouzougad : faire de grosses dettes.

    (1978) PBPP 2.2/402 (T-Plougouskant). Ober goûgad, tr. J. le Du «faire de grosses dettes /lit. faire «plein le cou»/

  • gouzougal / gouzougañ
    gouzougal / gouzougañ

    v. intr. Étirer le cou.

    (1874) TLK I FHB 481/87a. n'oamp ket evit miret da zevel var eur roc'h bennag da zellet ha da c'houzouga varzu Toull al Lakez.

    (1908) PIGO II 146. Kaer an evoa gouzougal, ne wele roud ebet a C'hlazed. ●157. o c'houzougal hag o sellet war be du e oa êt.

  • gouzougañ
    gouzougañ

    voir gouzougal

  • gouzougek
    gouzougek

    adj. Qui a un gros, un grand cou ; goîtreux.

    (1633) Nom 271a. Gutturosus, strumosus : goitereux, goitreux, qui a gros gosier : gouzouguec, vn den en deux vn gouzoucq bras.

  • gouzougenn
    gouzougenn

    f. –où (habillement)

    (1) Gorgerette, col.

    (1633) Nom 114a. Mammillare : gorgerette, gorgias : gouzoucquen, colier, moünchoüer gouzoucq.

    (1659) SCger 27b. collet de femme, tr. «couzouquenn.» ●(1732) GReg 180a. Collerette, collet de femme de basse condition pour se couvrir la gorge, tr. «Gouzouguenn. p. gouzouguennou

    (1857) CBF 26. va gouzougenn, tr. «ma collerette.»

    (1907) VBFV.bf 26b. gougen, f. pl. neu, tr. «col de chemise.» ●(1931) VALL 132a. Collerette, tr. «gouzougenn f. pl. ou.» ●(1934) BRUS 234. Un col, tr. «ur ougen –neu, f.» ●(1941) DIHU 358/245. boutonnein é hougen roched.

    (2) Fraise.

    (1732) GReg 433b. Fraise, ancien ornement de toile que les hommes se mettoient autour du cou, & que les Espagnols ont retenü, tr. «Gouzouguenn. p. gouzouguennou

  • gouzougennad
    gouzougennad

    f. –où Gorgée.

    (1955) STBJ 184. n'en devoa pep hini ac'hanomp ar gwir da eva nemet eur c'hoûgennad, pe eul lonkad.

  • gouzouget
    gouzouget

    adj.

    I. (en plt de qqn) [suivi d'un adj.] Qui a un cou long, etc.

    (1868) FHB 153/388a. eur c'hole a zo huel, gouzouget evel na veler ket. ●(1879) ERNsup 152. gouged mad, goall-c'houged, qui a un bon cou, St-M[ayeux], Trév[érec].

    II. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt d'un récipient) Qui a le col long, étroit, etc.

    (1903) MBJJ 240. daou bod gouket-hir. ●(1932) ALMA 108-109. Dorn ar paotr, gant ar bizied astennet, a c'hellas diskenn er pod, gouzouget striz.

    (2) (en plt d'une meule de paille, etc.) =

    (1985) AMRZ 208. Eur «halkuad» evid beza brao a rank kaoud kov, beza evel eur «gornigell» gand he bég er vann, koveg eveldi, ront-kaer ha gouzouget mad.

  • gouzougig-ruz
    gouzougig-ruz

    m. (ornithologie) Rouge-gorge.

    (1968) LIMO 9 avril. Ur gougig-ru e glemmé doh er fenestr.

  • gouzourek
    gouzourek

    adj. Imbibé d'eau.

    (1967) LLMM 123/328. an tammoù koad gouzourek.

  • gouzouret
    gouzouret

    adj. Imbibé d'eau, trempé.

    (1944) DGBD 135. Ken gleb e oa pep tra, avat, ken gouzouret ar c'heuneud, ma uzjont kement alumetezenn a oa en o c'herz.

  • gouzout / goût / gouvezout / gouiet / goarout
    gouzout / goût / gouvezout / gouiet / goarout

    v.

    I.

    A.

    (1) Savoir.

    (1499) Ca 54a. Dagouzuout. g. cest assauoir. ●99b. Gouzuout. g. scauoyr. ●(c. 1501) Donoet 8-6. gozuot, tr. « savoir » ●8-18. hac edleamp gozuot quement guir so. ●(1647) Am.ms 592. Ret eo deoch franc goud stang haranguy., tr. « Il vous faut librement savoir abondamment haranguer »

    (1659) SC 100. vn dra a dliemp da out.

    (1804) RPF 100. Ne ouzan quet petra. ●(1829) CNG 65. Mæs sel breman, quênt lemel a dal-on, / D'out a telhai laret d'unan-benac pihue on. ●(1834) SIM 196. goëz en em delc'hel el lec'h m'en deveus Doue laqet ac'hanout. ●(1854) MMM 367. Ar c'hrouadur pini a oues a veac'h parlant, a voar dija goulen. ●(1854) PSA II 133. Doué é hunan er goui.

    (1904) BSAB 6. c'hoant d'e da c'houveout petra 'c'hoarveje. ●(1907) BSPD I 178. mes Doué er gouer. ●(1908) PIGO II 132. Gouez ze, mar karez. ●(1914) ARVG mae 75. Geltas, Gwrage, ha ne oaran ket ped-all, a wasked ar Porz-Gwenn.

    (2) Gouzout gant ub. : apprendre de qqn.

    (1925) IZID 22. Treu soéhus e houian genoh, Uisand, tr. «Quelles choses étonnantes vous m'apprenez, Vincent.»

    (3) Gouzout war : savoir de.

    (1906) KANngalon Meurzh 53. Nag ez euz a gristenien a ne ouezont netra var gementze. (…) ar pez a ouezont var unan pe unan euz hor c'hredennou kristen.

    (4) Savoir, pouvoir.

    (1621) Mc 91-92. dont à gra da receu quen lies a malheur na gouffet dont do expliquaff.

    (5) Avoir l'habitude de.

    (1868) FHB 179/04.07 p. 189. Bez’ez eus ive labouset hag a voar dont da c’houlen sicour digant an dud pa o deuz izom. ●An ours marteze ne voar ket rei he lod d’al labous.

    B. [en locution]

    (1) Mar goar : tout ce qu'il sait.

    (1836) FLF 3. Peb raz a red quit, m'ar goar. ●(1854) MMM 102. Ac Alphons da zisqen, m'ar gouie. ●(1871) FHB 310/386a. hag a dec'haz ac'hano mar gouient. ●(1883) MIL 214. hag hi ive, m'ar gouient, da dec'het d'an daou lam. ●(1889) ISV 362. hag e scaraz ac'hano mar gouie.

    (1921) PGAZ 13. Hag an teod enn dro, ma'r guie ! ●(1928) FHAB Mae 174. ha da stlepel keuneud ebarz mar gouie. ●220. Hag hen hag en em lakat da greski an toull, mar gouie. ●(1931) FHAB C'hwevrer 64. Ha Paolik kuit mar gouie. ●(1939) MGGD 13. Ha prim d'ar gêr, ma ouie mont !

    (2) Klask gouzout : se demander.

    (1964) ABRO 103. e vezen o klask gouzout penaos n'em boa ket kollet va skiant-vat.

    (3) Gouzout anavezout ub. : être capable de reconnaître qqn.

    (1877) EKG I 91. rak ne ouzoun ket hoc'h anaout ?

    (4) Da c'houzout eo : ça reste à savoir.

    (1910) MBJL 138. Daoust petra a dremenas neuze dre o spered ? Da c'hoût ê.

    (5) Da c'houzout eo : c'est-à-dire.

    (1612) Cnf 17a. AN quentaff circonstance, à sell an personnaig eues an pecheur, da gouzout eo, pé à estat, dignité, stat, officc hac vrz eo. ●(1621) Mc 90. da gouzout eo euit vn pechet hep muy quen.

    (1659) SC 55. dre abec ma int membrou eus mesmes corf, da ouzout eo an Ilis. ●(1727) HB 1. evel ma commanç ivez an dud a Ilis o Matinesou, da c'houzout eo, dre ar Pater. ●(1732) GReg 118a. Ne deus ê breyz nemed daou escopty, da c'hou-zout eo, Roazoun ha Sant Malou, ê pere ne gompsér cals pe nebeud ar brezounecq.» ●(1752) BS 13. ur goulounen, da ouzout eo, ur pilier huel. ●81. evit ar pes ma zoump en effet, da ouzout ê, evit tud fragil ha pec'herien.

    (1829) IAY 81-82. Yun a reet c'hoas da deio all, da c'houzout eo, bars er bevare (...) mis. ●(1846) BAZ 12. en em avisas da sevel gant mein, eur goulounen, da ouzout eo, eur pilier huel. ●(1877) FHB (3e série) 29/228a. ren ar Fransisien d'ho giz, da c'houzout eo, heb relijion.

    (6) Da c'houzout eo da : se demander.

    (1903) MBJJ 32. rag da c'hout eo d'in 'benn pegoulz e vin distro, da c'hout zoken ha biken e hadgwelin douar Frans. 52. Da c'hout eo d'imp ha bean 'man an ifern e-kreiz an douar.

    (7) Aes, brav, kaer, sklaer eo gouzout : c'est clair, patent, incontestable.

    (17--) BSbi 1250. Tout er hontrér, cair gout.

    (1907) BSPD II 155. Ag é berh, kaer é gout, reit e oé bet tehi de houiet é hé kement-sé devout groeit. ●(1925) SFKH 14. ur farsour, braù é gout. ●(1912) BUBU 73. En neu labourér e oé bamet kaer, és é gout. ●(1942) DIHU 368/18. Kaer gout éh oè bet adalek en dé ketan, énep d'er hoaskerion. ●(1958) BLBR 108/2. E Kerpendu, sklêr eo goûd. ●(1968) LIMO 03 février. hag en dud, és é gout, e ouié grad dehon.

    (8) Bezañ o c'houzout piv a ... : être à qui mieux mieux, rivaliser.

    (1907) PERS 62. Aotrou Person Ars ne lavare ket e re kement a binijen hag he vestr, ha koulsgoude edont o c'houzout piou a raje ar muia.

    (9) Gouzout eus =

    (18--) BSG 246. ann desir am boa da c'hoûd euz ho iec'het.

    (10) Da c'houzout : en vérité, en réalité.

    (1909) FHAB Meurzh 68-69. Ar skol-laïk, zo evit netra ! da welet, an dra-se zo gwir, mez da c'houzout an dra-ze 'zo gaou ; mez hag e vije bet evit netra, da c'houzout evel m'eo da welet, e vije bet re ger c'hoaz. ●(1911) BUAZperrot 91. ne oa Jenovefa nemed eur vaouez chouchet, kalz gwelloc'h da welet eget da c'houzout. ●116. e leac'h ma 'z eus dimezi da welet, n'eus dimezi ebed da c'houzout. ●200. Eun dra vihan da welet, sin ar groaz a zo eta eun dra vras da c'houzout. ●279. diskouez beza kaletoc'h ouz ar boan da welet eget ne d'omp da c'houzout. ●(1913) FHAB Ebrel 100. ker chentil ha ker koant da welet ha m'oa fallakr da c'houzout. ●(1913) FHAB Mezheven 219. traou enno bravoc'h da velet eged da c'houzout. ●(1935) LZBl Du/Kerzu 281. ar c'haonv d'ezo a vez brasoc'h da welet eget da c'houzout. ●(1937) LZBl Genver/C'hwevrer 20. an diavêz a c'hell beza paour da welet, hag an diabarz pinvidik da c'houzout !...

    (11) Da c’houzout : quand à savoir.

    (1576) Cath 32 f° 13 r° 7-10. da gouzout penaux ez voe punisset an tirant maxentius euit an crim man peheny a comettas, tr. « Quant à savoir comment fut puni le tyran Maxence pour ce crime qu’il commit »

    (12) Da welout ha da c’houzout : en apparence et en réalité.

    (1944) VKST Meurzh 81. met pa vezomp dilastez e vezomp naet da welout ha da c’houzout.

    (13) N’oufe– pe rafe– : quoique l’on fasse.

    (1867) FHB 129/200b. Ne oufen pe rafen deoc’h, mes uguent minuten eo red deoc’h chom aze.

    (1906) KANngalon Genver 12. Mes va den mad, n’oufen pe rafen evit an dra-ze. ●(1906) KANngalon Here 220. Kement-ze ’zo eur pleg naturel en-omp, n’oufemp pe rafemp. ●(1906) KANngalon Du 248. n’oufet pe rafet, evelse e ma ar bed.

    (14) Hep gouzout : par mégarde.

    (1659) SCger 79a. par mesgarde, tr. «hep gouzout

    (15) Hep gouzout da ub. : à l’insu de qqn.

    (1659) SCger 40b. a mon desceu, tr. «hep gout dîn-me

    (1896) HIS 89. chom e hras ar ou lerh, hemb gout d’é dad na d’é vam.

    (1907) PERS 350. Neuze e komze divar he benn he-unan, heb gouzout d’ezhan.

    (16) Gant gouzout : sciemment.

    (1890) MOA 257a. Tout exprès, à-dessein, tr. «gant gouzout d’in (d’ez-han, – d’ezho).»

    (17) Gouzout gouzout =

    (1867) FHB 120/123b. n’euz nemed Doue hag a ouffe gout pegueid ez a brellentez ar Barizianed.

    (18) N’emaon ket na ouzon : je ne suis pas sans savoir.

    (1860) BAL 28. N’emaoun ket na ouzon e teuio adarre droug-sonjou em spered.

    (19) Gouzout diouzh : s’y connaître en.

    (17--) EN 2851. a man ouser diousah, tr. «ici, on sait vous a rranger.»

    (1877) EKG i 309. Ar re a c’houie eun dra-bennag dioc’h stok an armou.

    (1921) PGAZ 26. Paol an Anaoun a ioa jardiner hag a ouie brao diouz ar guez frouez.

    (20) Hep gouzout dare da : à l’insu de.

    (1921) PGAZ 35. hep gouzout dare da zen.

    (21) A-c’houzout : au su.

    (1935) VOTE 10. A c’hout d’an holl.

    (22) Kaer eo gouzout : il est évident (que).

    (1922) EOVD 244. é lakér bean en dorn ar é galon ; ha mar hé santér hoah é tossal un tammig, kaer é gout nen dé ket marù.

    (23) Ha me oar : et que sais-je.

    (1954) VAZA 168. kig demm ha zoken kig karv-erc’h, ha me oar !

    II.

    A. [empl. comme subst.]

    (1) Hep hon gouzout : à notre insu, sans notre su.

    (1576) Gk I 212. peré so bezet squignet en lyes placzou gant hon mignonet hep hon gouzout, tr. «qui ont été répandues dans beaucoup d'endroits par nos amis, à notre insu.»

    (2) Savoir.

    (1868) KMM 255. Abaoue m'eo stankeed ar gouzout lenn etouez an dud.

    (1907) FHAB Mae 83. Ar gouzout lenn eo an alc'houez. ●(1938) DIHU 322/50. èl a pe vehè ol er gouied get en hevelep tud. ●(1939) ANNI 8. bras é é ouied a zivout er roanteleheu.

    (3) N'eus gouzout = (?) On ne sait (?).

    (1889) SFA 260. Goude he varo, ouc'hpenn hanter kant Breur bian, ha n'euz gouzout ped all euz a dud ar bed, o deuz ho guelet.

    B. [empl. au négat. à l'inf.] Na c'houzout (ket) : ne pas savoir.

    (1732) GReg 512a. Ignorer, tr. «Van[netois] ne out qet

    (1872) KTB.ms 15 p 90. Kement-se na c'hall ket beza gwir ! a lâras ar zorseres, hoc'h ober van da na c'houzoud netra, ewit-hi da c'hoûd mad pep-tra.

    III. V. pron. En em c'houzout.

    (1) V. pron. réfl. Se connaître.

    (1872) ROU 78b. S'il se connaissait, il verrait qu'il n'est rien auprès de son frère, tr. «mar en em c'houzfe e velfe ne d-eo man e kichen e vreur.»

    (2) V. pron. réci. (?) S'entendre (?).

    (1744) L'Arm 135b. S'entendre, tr. «Um ouiein

    (1955) VBRU 95. moarvat dre ma vez medisined 'zo kanfarded d'en em c'houzout, d'en em glevout koulz ha karr ha kilhoroù. ●(1957) AMAH 86. rak en em c'houzout a rae diouzh magañ e gofig.

    IV.

    (1) Na c'houzout gant pe goad ober ibil : voir koad.

    (2) Na c'houzout eus pe goad ober loaiou : voir koad.

    (3) Na c'houzout pe da sent en em ouestliñ : voir sant.

    (4) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober teir : voir favenn.

    (5) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober nav : voir favenn.

    (6) Na c'houzout pet bronn gleiz kaout : voir bronn.

    (7) Gouzout pe benn eus ar vazh da lakaat en douar : voir bazh.

    (8) Gouzout ar pleg war ub. : voir pleg.

    (9) Gouzout diouzh stok udb. : voir stok.

    (10) Gouzout ar stok : voir stok.

    (11) Gouzout ar stek da : voir stek.

    (12) Gouzout na tailh na bailh : voir tailh.

    (13) Gouzout diouzh ribouloù ub. : voir ribouloù.

    (14) Gouzout ribouloù ub. : voir ribouloù.

    (15) Gouzout troioù-kamm ub. : voir tro.

    (16) Gouzout korvigelloù ub. : voir korvigelloù.

    (17) Gouzout roudoù ub. : voir roudoù.

    (18) Gouzout troidelloù ub. : voir troidelloù.

    (19) Gouzout ar ribouloù : voir ribouloù.

    (20) Gouzout an ardremez : voir ardremez.

    (21) Gouzout evel e bater : voir pater.

    (22) Gouzout dreist penn e viz : voir biz.

    (23) Gouzout diouzh e zikulez : voir dikulez.

  • gouzraen
    gouzraen

    m. (pêche) Barbillon d'hameçon.

    (1876) TDE.BF 245a. Gour-dren, s. m. Et aussi gourdren. Crochet de l'hameçon qui ne permet pas au poisson de se dégager.

    (1907) VBFV.bf 26b. goudren, f., tr. «avançon.» ●(1934) BRUS 281. Un avançon, tr. «un oudren, f.»

  • gov
    gov

    m. –ion, –ed, gevin Forgeron.

    (1499) Ca 82a. goff. ●96a. Goff. g. feure / ou ferron. ●(1633) Nom 229a. Terra pharmaticis & Ampelitis, fossitia, nigra, assulosa, quos saxeos carbones, vulgò dicimus : charbons des mareschaux : glaou douar euit an gueuing. ●346-347 (tavlen). Fabrilia, & operariorum. Appartenans aux Forgerons, & ouuriers An traezou á apparchant ouz an guefin, ha mecherouryen.

    (1659) SCger 59b. forgeron, tr. «go.» ●77a. Mareschal, tr. «go, maréchal.» ●(1732) GReg 424b. Forgeron, tr. «Van[netois] go p. goëd. ãls. goff. p. goffed.» ●(1744) L'Arm 161a. Forgeron, tr. «Go.. goétt, goion. m.»

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 48. gouyon e drohas ou rangenneu. ●(1849) LLB 810. forj er gôion. ●(1856) VNA 54. un Forgeron, tr. «ur

  • govel
    govel

    f. –ioù, –où

    (1) Forge.

    (1499) Ca 97a. Gouel. g. forge. l. fabrica / ce. ●(c.1500) Cb 97b. Gouel. g. forge. l. fabrica / ce. Jnde fabricula / le. dimi. b. gouelic.

    (1659) SCger 59b. forge, tr. «gouel.» ●(1732) GReg 424b. Forge, lieu où travaille un, ou quelques marechaux, tr. «Govell. p. govellyou, govellou. Treg[or] goël. p. goëlo. Van[netois] goél. p. goëlëu.» ●(1744) L'Arm 161a. Forge, tr. «Govêll.. êllieu.» ●Allez à la forge, tr. «Quertt d'er ovêll

    (1804) RPF 123. adrez d'er flam-zé e saue à houlén hac à reclom, consideret-int én ur ovèle à dan. ●(1856) VNA 54. une Forge, tr. «ur Hovêl.» ●(1857) CBF 107. kas ar zouc'h d'ar c'hovel, tr. «porter le soc à la forge.» ●(1866) SEV 119. e fournez eur c'hovel. ●(1868) FHB 172/123a. evel pa en dije c'hoant da c'holo mouez ar beleg a veze er gador dre ar pigos hag ar stirling a rea en he c'hofel. ●(1878) BAY 14. govel, tr. «forge.»

    (1909) KTLR 102. mond e kofel Alar. ●(1909) FHAB Even 188. Mistri ar goveliou braz. ●(1939) RIBA 91. hag ean monet d'ur hovel de glah saù. Hag ean kavet.

    (2) Govel-houarn =

    (1868) FHB 191/274a. En eur c'hovel-houarn, e kær Anvers.

    (3) Megin-c'hovell : soufflet de forge.

    (1732) GReg 879a. Soufflet de forges, tr. «meguin govell. p. meguinou govell

  • goveliad
    goveliad

    f. –où Forge.

    (1804) RPF 123. Er goveliadeu alumettan ag er Béd man, n'en dint quêt ur fulmegen e yehai guet en ahuéle, mar dint comparagét doh en tan ag en Ihuern.

  • goveliañ / goveliat
    goveliañ / goveliat

    v. tr. d. Forger.

    (1744) L'Arm 161a. Forger, tr. «Govêlliatt

    (1856) VNA 54. Forger du Fer, tr. «Govéliad-Hoarn.» ●(1866) HSH 24. govelia a ra (...) armou.

    ►absol.

    (1879) GDI 111. ol el labourieu e hrér guet benhuégueu, èl munuzein, maçonnat, gouriat, goveliat, mâlein.

  • goveliat
    goveliat

    voir goveliañ

  • govelier
    govelier

    m. –ion Forgeur.

    (18--) MIL.ms (d’après BUBR 24/401). da gement gofeller a zo e kear.

    (1907) MVET 104. setu ma tigouezont e ti eur goveller. ●(1909) MMEK 125. Neubeud goude e teuen da veza goveller. ●(1931) VALL 313a. Forgeur, tr. «govelier pl. ien

  • govelierez
    govelierez

    f. –ioù, –ed Machine à forger.

    (1931) VALL 313a. machine à forger, marteau-pilon, tr. «govelierez f. pl. ed

  • govelierezh
    govelierezh

    m. Forgeage, action de forger.

    (1931) VALL 313a. Forgeage, forgement, tr. «govelierez m.»

  • Goveloù
    Goveloù

    n. de l. Ar Goveloù : Les Forges (forêt, Gouarec).

    (1) Ar Goveloù.

    (1924) BUBR 39/857. An draonienn all-man, hir ha moan, stardet etre mene noaz ar Boned-ru ha koajeier goue ar C'hovellou, a gas ganti eus a Ouarek tre d'ar Morbihan (…) dour braz ar Blavez.

    (2) [Nom de famille]

    (1970) NFBT 81 N° 620. Gouvello (Le).

  • Govenn
    Govenn

    n. de pers. (Femme appellée) (Le) Goff.

    (1792-1815) CHCH 120. Goen, tr. « La femme Le Goff. »

  • goz
    goz

    f./m. –ed

    I.

    (1) (zoologie) Taupe.

    (1499) Ca 100a. Goz. g. toupe. ●(1633) Nom 35a. Talpa : taulpe : vn coz, goz.

    (1659) SCger 116a. taupe, tr. «goz.» ●151b. goz, tr. «taupe.» ●(1732) GReg 908a. Taupe, tr. «Goz. p. gozed. (Van[netois] go. p. goed.» ●(1744) L'Arm 377b. Taupe, tr. «Go.. goétt.» ●Une [taupe], tr. «Ur ò

    (1849) LLB 119. Er hâ hag en toseg. ●(1856) VNA 27. une Taupe, tr. «un O.» ●(1955) STBJ 168. Ar sourded hag ar gozed, anvet sorted ha goied e Pleiben.

    (2) Ober ar c'hoz : faire le gros dos.

    (1732) GReg 302b. Faire le gros dos, tr. «ober ar c'hoz

    (3) Taper gozed : chasseur de taupes.

    (1933) TREM 79. Me 'zo taper-gôed hag a oar ped toul-laz. ●(1955) STBJ 169. D'ar mare-se e oa taperien-goied a ree micher d'o distruja.

    (4) plais. Rouantelezh ar gozed : sous terre.

    (1936) CDFi 15 février. emaout o vont da gas ac'hanoun da rouantelez ar gozed. ●(1940) DIHU 343/15. de gas en dud de roanteleh er goëd !

    II.

    (1) Turiad-goz, turiadenn-c'hoz : taupinière.

    (1732) GReg 908a. Taupiniere, petite butte de terre que la taupe a poussé, tr. «Turyadenn goz. p. turyadennou goz

    (2) Bern-goz : taupinière.

    (1732) GReg 908a. Taupiniere, petite butte de terre que la taupe a poussé, tr. «(Van[netois] bern go. p. bernéü go

    (3) Douar-goz : taupinière.

    (1908) PIGO ii 33. 'c'h an da zifreuzan ar c'haridennou hag ar berniou douar-gô.

    (4) Toull-goz : taupinière.

    III.

    (1) Bezañ kousket evel ur c'hoz en he zoull : dormir profondément.

    (1878) EKG II 41 (L) L. Inisan. Mad, red eo e kouskfent evel gozed enn ho zoullou, pa ne zihunont ket, eme-ve en eur vont da gichenn prenestr starn-an-daol.

    (2) (Flour, lart) evel ur goz : (être) gras, dodu.

    (1866) BOM 110 (Ku) P. Proux. Eur verienen flour vel eur go, tr. P. Proux «une fourmi, dodue comme une taupe.» ●(1868) KTB.ms 15 p 272 (T). Oc'henn kaer ! a lâre en-han he-unan; ha lard evel gôhed !

    (1900) MELU X 236 (T-Trevereg). Lard vel eur c'hô, tr. E. Ernault «Gras comme une taupe.» ●(1912) RVUm 320 (Gu). Lart el ur ho, tr. P. ar Gov «Gras comme un taupe.» ●(1962) TDBP Ia 37 (T). E ti Von e oa eur hi hag a oa lard 'vel eur hoz, tr. J. Gros «chez Marivone il y avait un chien qui était gras comme une taupe.»

    (3) Dall evel ur c'hoz : aveugle.

    (1867) MGK 12 (L) G. Milin. Enn hor c'hever omp dall, / Dall-poch evel gozed. ●(1889) ISV 425 (L) G. Morvan. Ma ne vije bet speret an den guenn dalloc'h eget eur c'hoz, n'en divije ket lavaret a gomzou ken diskiant.

    (4) Du evel ur goz : très noir.

    (1732) GReg 908a. Du evel ur c'hoz. qer du evel ur c'hoz.

    (1982) PBLS 570 (Ku) Langoned. Ken du evel ur goz, tr. J.-Y. Plourin «aussi noir qu'une taupe.»

    (5) Mont da glask repu e ti ar gozed : mourir.

    (1957) AMAH 127 (T) *Jarl Priel. Ur wech aet va bolchevik da glask repu e ti ar gozed, e teuas ur miz goude tro hon S.R. bennozh d'al lizherig-mañ.

    (6) Kas ub. da rouantelezh ar gozed : tuer qqn.

    (1914) FHAB Gouere 222. Daouzek beleg eveldout, klev, em eus kaset da rouantelez ar gozed o sanka va c'hontel en o gouzoug !... ●(1924) LZBT Meurzh 37 (T). Ar paour kez loen, tapet gant ar c'hlenved stagus a ren dre ar vro, a zo et da rouantelez ar goed ! ●(1935) CDFi 21 decembre *Ab-Sulio. Setu ar pez a viras ouzin d'e gas da rouantelez ar gozed ! ●(1936) CDFi 15 fevrier. emaout o vont da gas ac'hanoun da rouantelez ar gozed. ●(1940) DIHU 343/15. de gas en dud de roanteleh er goëd !

    (7) Bezañ e rouantelezh ar gozed : ne pas être né.

    (1975) UVUD 20 (L-Plougerne). Me doa e rouantelezh ar Gozed d’ar poent-se !

    (8) Dont eus bro ar gozed : être aveugle d’esprit (?).

    (1869) SAG 262 (L) G.-M. Karoff. Hi epken a oar pep tra, a gompren pep tra ! A gouzkoude o deuz doare da zont euz a vro ar gozed ! Int ganet deac'h, ha, n'o deuz dezket netra...

    (9) Evañ evel un toull-goz : boire beaucoup.

    (17--) CHal.ms iv 241 (G). Il boit comme un trou, tr. «iuet ara el un toul go

    (10) Bezañ ken berrwel hag ur goz : avoir une très mauvaise vue.

    (1963) LLMM 99/267. ken berrwel hag ur goz.

  • gozañ
    gozañ

    v. intr. Chasser les taupes.

    (1732) GReg 908a. Prendre des taupes, tr. «Goza.» ●Aller prendre des taupes, tr. «Mont da c'hoza

  • gozard
    gozard

    m. –ed Homme qui a le teint et les cheveux noirs.

    (1732) GReg 908a. Taupin, qui a le teint, & les cheveux noirs, tr. «gozard. p. gozarded

  • gozardez
    gozardez

    f. –ed Femme qui a le teint et les cheveux noirs.

    (1732) GReg 908a. Taupine, qui a le teint, & les cheveux noirs, tr. «gozardès. p. gozardezed

  • gozellat
    gozellat

    v. intr. Fouir comme des taupes.

    (1732) GReg 932b. Tourner la terre, parlant des taupes, tr. «Gozellat. pr. gozellet

    (1927) GERI.Ern 191. gozellat f., tr. «fouir comme les taupes.»

  • gozenn
    gozenn

    f. (zoologie) Taupe.

    (1970) GSBG 143. (Groe) gowenn, tr. «taupe.»

  • gozer
    gozer

    m. –ion Chasseur de taupes.

    (1732) GReg 908a. Taupier, celui qui fait état de prendre des taupes, tr. «Gozèr. p. gozéryen.s»

  • gozeta
    gozeta

    v. intr.

    (1) Chasser les taupes.

    (1876) TDE.BF 250b. Gozeta, v. n., tr. «Prendre des taupes.» ●(1878) BAY 22. goeta, tr. «prendre des taupes.» ●(1886) RUSq.FB 454a. prendre des taupes, tr. «gozéta

    (1927) GERI.Ern 191. gozeta f., tr. «chasser les taupes.» ●(1931) VALL 729a. chasser les taupes, tr. «gozeta.» ●(1990) TTRK 194. mont da c'hozeta.

    (2) Kas ub. da c'hozeta : tuer qqn.

    (1911) KEME 16. Eun arne eus ar gwasa a darz war hor bro, hag hervez ma welan, meur a hini ac'hanomp a vezo kaset da gozeta.

  • gozetaer
    gozetaer

    m. –ion Chasseur de taupes.

    (1744) L'Arm 377b. Taupier, tr. «Gòétaour.. taerion

    (1878) BAY 13. goetaour, tr. «Agent. Qui prend des taupes. m.» ●(1886) RUSq.FB 454a. Taupier, sm. Preneur de taupes, tr. «gozeter m. pl. ien

    (1907) VBFV.bf 26b. goetaér, m. pl. –aerion, tr. «taupier.» ●(1927) GERI.Ern 191. go(z)et(a)er, tr. «taupier.» ●(1931) VALL 729a. Taupier, tr. «gozetaer pl. ien

  • gozetaerez
    gozetaerez

    f. –ed Taupière.

    (1744) L'Arm 377b. Taupiêre, tr. «Gòétaouréss.. ézétt. f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...