Devri

Recherche 'a...' : 5084 mots trouvés

Page 5 : de a-daol-krenn (201) à a-dra-wir (250) :
  • a-daol-krenn
    a-daol-krenn

    adv. Tout à coup, subitement.

    ●(1924) FHAB Meurzh 102. A daol-krenn, peoc'h ! ●(1950) LLMM 23/12. A-daol-krenn ar pastor ha kregiñ en ur maen-kailhastr.

  • a-daol-lagad
    a-daol-lagad

    adv. À vue d'œil.

    ●(1878) EKG II 27. Soudarded ar republik a heulie, a daol-lagad, Polidor, guella ma c'hellent.

    ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-dôl lagad, tr. «à vue d'œil.»

  • a-daol-sourpren
    a-daol-sourpren

    adv. Par surprise.

    ●(1856) GRD 355. a pe gouéh a daul sompren maleirieu ar nehai.

    ●(1922) EOVD 186. Pe hrér er péhed a daul sompern pé dré hoannedigeh. ●(1931) GUBI 207. Ur huéh é arriùant a daul sompren én ti.

  • a-daol-sur
    a-daol-sur

    adv. À coup sur.

    ●(1924) FHAB Gouere 263. Kement a vo grêt (...) a zigaso, a dôl sur, (...) bennoz pe malloz. ●(1925) SFKH 9. Goapeit e vehé bet a daul sur. ●33. Amen (...) é pasou ur mitern benak, a daul sur. ●(1935) BREI 438/1a. N'ouzon, a daol sur… ●(1936) BREI 450/3c. Hag e teuio, a dôl sur.

  • a-daol-tag
    a-daol-tag

    adv. Tout à coup.

    ●(1968) LOLE 40. an armeou alaman a zo aet war 'raog hag a-daol-tag.

  • a-daol-tarzh
    a-daol-tarzh

    adv. Tout à coup.

    ●(1912) BUAZpermoal 297. eur maro digouezet a dôl-tarz. ●(1955) VBRU 83. Dre aon rak bezañ tapet a-daol-darzh.

  • a-daol-trañch
    a-daol-trañch

    adv. Tout à coup.

    ●(1950) KROB 28-29/14. ne c'hell ket dilezel e labour ha dont a-daol-trañch d'ho kaout !

  • a-daol-trumm
    a-daol-trumm

    adv. Soudain, soudainement, tout à coup.

    ●(1929) FHAB Mae 180. hep gedal gwellaenn da zont, a-daol trumm. ●(1963) LLMM 99/274. A-daol-trumm e klevjont tud o redek a-us dezho ha ken skeltr e oa an tiig koad se ma skloke evel un daboulin.

  • a-daoladoù
    a-daoladoù

    adv.

    (1) À coups redoublés.

    ●(1716) PEll.ms 1260. A daüladou, par coups. ●(1752) PEll 867. A Dauladou, par coups, à coups redoublés.

    (2) Par moments.

    ●(1659) SCger 10b. aucune fois, tr. «à dauladou.» ●(1732) GReg 674a. Il ne travaille que par ondées, que par reprises, tr. «Ne labour nemed a dauladou.» ●809b. A diverses reprises, tr. «a dauladou.»

    ●(1867) BUE 141. pa deuaz ar bobl a eur wouez, da grial a dolado : – Sant Ervoan ! Sant Ervoan ! ●(1872) ROU 72b. Qui vient par accès, tr. «a daoladou.» ●90a. Intermittent, tr. «a daoladou.» ●(1890) MOA 102b. Qui vient par accès, tr. «a-daoladou.»

    (3) Par à-coups.

    ●(1931) VALL 7b. par à-coups, tr. «a-daoladou.»

    (4) À bâtons rompus.

    ●(1931) VALL 60b. à bâtons rompus, tr. «a-daoladou.»

  • a-daolennoù
    a-daolennoù

    adv. Sous forme de tableaux.

    ●(1870) FHB 265/32a. Nep en defe c'hoant da anaout huez (lire : buez) sant Joseph, buez sant Paul, buez sant Stanislas, etc. ho c'hafe eno da lenn a daolennou.

  • a-daoloù .1
    a-daoloù .1

    adv. Parfois.

    ●(1854) PSA I 306. en ton-zé a golér e guemér a dauleu.

    ●(1912) BUEV 32. A dauleu en tam kig e zé de vout dukel dré forh bout lakeit ar en daul, taulet ha stuhellet du-hont ha du-men. ●66. A dauleu e kleué ér ganbr e oé édandou èl ur marh é vonet d'er pear zroed. ●110. A dauleu be oé estroh eit unan é konz ar un dro dohtou.

  • a-daoloù .2
    a-daoloù .2

    adv. A-daoloù sailh : par des bonds répétés.

    ●(1921) BUFA 140. Er lon gouiù, p’en des ean guélet, e saù, e skrign é zent hag a dauleu saill e za aben de Franséz.

  • a-dapenn
    a-dapenn

    adv. Par gouttes.

    ●(1792) CAg 23. A-dapen é rid en dare / Ag é zeulegadégueu. ●178. er Goaid e zivirai / A-rid quenttoh eit à dapenne.

  • a-daravoù
    a-daravoù

    adv. En se traînant.

    ●(1869) FHB 224/118b. Evelse (...) ez eomp a ruzou ac a daravou, a stlej hag a dreinou. ●(1872) ROU 105b. mont a daravou, tr. «traîner, se traîner à terre.»

  • a-dareadoù
    a-dareadoù

    adv. Par endroits.

    ●(1872) ROU 83a. Par endroit, tr. «a dareadou.»

  • a-darzh
    a-darzh

    adv.

    I. Adv.

    (1) Perpendiculairement.

    ●(1732) GReg 41a. A plomb, perpendiculairement, tr. «a darz.»

    ●(1931) VALL 29b. d'aplomb, tr. «a-darz.»

    (2) Fortement, terriblement.

    ●(1962) EGRH I 4. a-darzh adv., tr. « fortement, terriblement. »

    (3) Loc. adv. A-darzh ar mintin : de bon matin.

    ●(1939) RIBA 38. En trenoz, a darh er mitin, é ta en tad-gad de bark er maligorn.

    II. Loc. prép. A-darzh war : à la verticale de.

    ●(1732) GReg 41a. Le soleil donnoit à plomb sur sa tête, tr. «An héaul a sqoé a darz var e beñ.»

    III. Épith. Vertical.

    ●(1847) FVR 156. Karrier a c'halve kement-se, Korronkennou a-darz.

    IV. Loc. adv. A-darzh-kalon : intrépidement.

    ●(1866) BOM 50. Gand herr a darz kalon / Beac’h d’al Leon !!! tr. «le cœur bouillant, sus ! au Lion !!!»

  • a-darzh-kalon
    a-darzh-kalon

    adv. Intrépidement.

    ●(1866) BOM 50. Gand herr a darz kalon / Beac'h d'al Leon !!! tr. «le cœur bouillant, sus ! au Lion !!!»

  • a-daston / a-dastorn
    a-daston / a-dastorn

    adv. À tâtons.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. aller a tastons, tr. «teutein, monet a Zastourn'.» ●(1744) L'Arm 3a. A-tâton, tr. «A-dasstorne.» ●(c.1785) VO 79. ma querhemb a dastourn.

    ●(1857) CBF 50. A dastourn ez eot, tr. «Vous irez à tâtons.» ●(1891) CLM 20. peb-unan e glasq é léh a dastorn.

    ●(1904) LZBg Gwengolo 221. Hochellat e hrant doh hum stleijal a hers hag a dastorn. ●(1908) PIGO II 18. hag a ya er-maez a-dastoun. ●(1934) BRUS 96. A tatons, tr. «a dastorn.»

  • a-davik
    a-davik

    adv. Sans faire de bruit, en douce.

    ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-davik, tr. «lentement, en silence, doucement, à petits pas, L[éon].» ●(1922) GLPI 38. 'N em zilas a-davik.

  • a-daz
    a-daz

    adv. = (?) coquille pour : a-darzh (?).

    ●(1896) LZBt Mae 12. e oa et brud dre ar vro e felle da Lukonge lazan a-daz kement e noa 'nem roet d'ar Beden.

  • a-denn-askell
    a-denn-askell

    adv. À tire d'ailes.

    ●(1659) SCger 118a. a tire d'ailes, tr. «a den asquellou.» ●(1732) GReg 368b. Il a pris l'essort, tr. «eat eo a dénn-asqell.» ●968b. Voler à tire d'ailes, tr. «Nigeal a denn-æsqell. mont a-denn-asqell. mont a denn-æsqell.»

    ●(1868) FAG 71. Gwella tra zo gouzout mervel, / Ha mont d'ann env a denn-askel.

    ●(1903) MBJJ 242. nijet a denn askel. ●(1915) MMED 29. nijit a denn-askel kals huelloc'h. ●(1922) EMAR 14. an houidi gouez a zeu a denn-askell ! ●(1931) ALMA 41. eul labousik a nij a denn-askell. ●(1939) MGGD 79. deuet a-denn-askell dreist ar moriou. ●(1957) AMAH 243. kerkent hag adlakaet ar c’hozh ti en e blom, e nijfemp a-denn-askell war du Antibes.

  • a-deod
    a-deod

    adv. Oralement.

    ●(1911) BUAZperrot 460. ec'h adorent Doue a deod hag a spered.

  • a-divilh
    a-divilh

    voir a-zivilh

  • a-dizh
    a-dizh

    adv.

    I. Vite.

    ●(14--) Jer.ms 135. Cannat tyzmat a tyz em amprys na dysquyz, tr. «Messager, vite, vite, en (exécutant) mon dessein, ne te repose pas.» ●(1530) Pm 267 (Mab Den). en mat hac a tiz, tr. «bien et sans retard.»

    ●(1882) BAR 17. ar baourentez a zo diredet a diz davedhan.

    ●(1900) MSJO 66. A greis ma zeant a dis. ●(1906) KANNgwital 40/316. grit a diz ar pez a c'houlen a ve great ! ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-diz, tr. «précipitamment.» ●(1963) LLMM 99/267. hag e tec’has a-dizh a-hed an draezhenn gromm.

    II. sens fig.

    (1) Avec ferveur.

    ●(1905) KANngalon Mae 394. Pedomp anezhi a diz evit an Iliz hag hor bro. ●(1906) KANngalon Here 228. ni a c'houlenno a diz digant Jezuz ha Mari rei deomp nerz.

    (3) Pour de bon.

    ●(1906) KANngalon Genver 6. Mo defe c'hoant a diz ar voazed e ve saveteet ar feiz.

  • a-dizh hag a-dag
    a-dizh hag a-dag

    adv. Très vite.

    ●(1967) BRUD 26-27/31. Krog e oa da ziskenn kra ar hastell a-diz hag a-dag. ●(1968) BAHE 58/22. e karzhen a-dizh hag a-dag etrezek kêr.

  • a-dizh hag a-drein
    a-dizh hag a-drein

    adv. Très vite.

    ●(1972) SKVT I 36. hag e treuze a-dizh hag a-dren plasenn an Amann. ●133. Ha kuit a dizh hag a dren, a-dreuz plasenn Garmez.

  • a-dogad
    a-dogad

    adv. En quantité.

    ●(1934) MAAZ 11. bout cherret mein a dokad.

  • a-dolpad
    a-dolpad

    adv. En quantité.

    ●(1787) PT 36. énourieu a dolpat.

  • a-dolpad(ig)où
    a-dolpad(ig)où

    adv. Par groupes.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 127. tyér a dolpadeu.

    ●(1906) HPSA 46. Ind e arriù inou (...) a dolpadigeu. ●(1913) AVIE 58. A dolpadeu bras é hèt ar é lerh.

  • a-dorimell
    a-dorimell

    adv.

    (1) En dégringolant.

    ●(1921) GRSA 16. éh uélan ur bebeilpennereh ma kredan é tiskar an néanùeu a dorimel.

    (2) En faisant dégringoler.

    ●(1939) RIBA 71. éh a en aùél de ziskar a dorimel, ha mel-divel, er magoérieu.

    (3) En quantité.

    ●(1912) KIKA 7. Elmen em bou hiniù argand adorimel. ●(1915) LIKA 11. (Groe) Glao hour bès durumell. ●(1924) DIHU 161/164. (Groe) Durumel, tr. «en abondance.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913). ●(1932) GUTO 30. Ha ean ou bannè a dorimel dré en ihuern. ●(1941) DIHU 361/299. turel e hrant arnomb ou hoarnaj a dorimel, hep distag erbet. ●(1954) BGUE 31/5. hag e gavér a dorimell é ti er marhadour. ●(1967) LIMO 08 juillet. estein gran a dorimel. ●(1974) KMDR 56. N'en des nameit er hanoñneu ha ne daùant ket. A dorimel é koéh ou dislonkadur eahus ar ur hoèdig e zo izelloh egedomb.

  • a-dorkadoù
    a-dorkadoù

    adv. Par groupes.

    ●(1907) AVKA 125. graet d'ar bobl azei a dorkado war ar c'hlazen.

  • a-dorr-penn
    a-dorr-penn

    adv. À satiété.

    ●(1847) FVR 184. en eur brezegi bepred a dorr-penn, e oa frank, kevatal ha breudeur ann holl C'hallaoued.

  • a-dost
    a-dost

    adv.

    I. Adv.

    (1) Près.

    ●(14--) N 1939-1940. Heman a ioa goar hegarat / Hac a tost ha pell guir prellat, tr. «Il était doux, aimable, / Et vrai prélat, de loin et de près.»

    ●(1710) IN I 366. ar meneziou a dost.

    ●(1857) HTB 75. hep gout pe ni a zo a daost, pe ni a zo a bell dioutan.

    ►[au compar.] A-dostoc'h : de plus près.

    ●(17--) FG II 13. Mes pétra deuiz men, pa weliz ar Papalard â dostoc'h ?

    (2) De près.

    ●(1499) Ca 13a. A tost. g. depres. l. cominus. ●(1633) Nom 269a. Myops : qui a courte veuë : vnan na guele quet nemet á tost, á ve berr á guelet.

    ●(1659) SCger 96b. de pres, tr. «a dost.» ●114a. suiure de pres, tr. «heul a dost.» ●(1787) BI 116. ahoèl hum obér à-doste doh er vertuyeu énn-dèss ean pratiquet. ●(1790) MG 398. hum éxaminein a dost.

    ●(1849) LLBg I 17-18. Ne gleuer a beb tu, nag a dost nag a bel, / Meid en tauleu marhol.

    ●(1923) ADML 42. an oll o doa mall da velet a dost ar pez ne velent c'hoaz nemet a bell.

    (3) Presque.

    ●(1891) CLM 6. Nôz e oé a dost a pe arriuamb. ●11. Ne rant a dost quin disquemant [d'ou bugalé] dehai meit hoari.

    II. Loc. prép.

    (1) A-dost da : près de.

    ●(1792) BD 866. vn dra voen ha cruel aso adost dan ty, tr. «Un être blanc et cruel est près de la maison.»

    ●(1847) FVR 289. enn eul lann a zo a daost d'ar barrez. ●(1866) LZBt Ebrel 111. evel o vean a-dost d'ar verzerenti. ●(1890) MOA 244a. Un champ des environs du bourg, tr. «eur park a-dost d'ar vourc'h.»

    (2) Sellout a-dost gant ub. : regarder de près (le travail de qqn).

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 83. ne gassan d'oh meit darn a nehai ; ne vou quet marcé quement a bèn dehai, mæs ne sellet quet a dost guet-n-ein.

    ►[form. comb.]

    S3m a-dost dezhañ

    ●(17--) EN après 1648. ma voel a dost dean eur groais, tr. «qu'il voit près de lui une croix.»

    ●(1869) HTC 74. en eur guele all a dost dezhan.

    P1 a-dost dimp

    ●(1912) MMPM 13. Ar greden-ze, skignet dre oll a gavomp a dost deomp, en hor bro koulz lavaret.

  • a-dost-berr
    a-dost-berr

    adv. Très près.

    ●(1907) AVKA 63. Bernio tud a gerze a dost berr ouz e zeulio.

  • a-dost-da-dost
    a-dost-da-dost

    adv. De proche en proche.

    ●(1849) LLB 1927. En droug, a dost te dost, e rid el er gangren.

  • a-dostik-tra
    a-dostik-tra

    adv. De très près.

    ●(1905) LZBg Genver 43. huéh a dud hag e den ar nehou, a dostik tra.

  • a-douch
    a-douch

    adv. En touchant.

    ●(1732) GReg 930b. Touchant, participe de toucher, tr. «A douich.»

  • a-douesk
    a-douesk

    prép. D'entre.

    ●(1847) MDM 371. kemered eus a douesk ar c'honsaillerien.●376. eus a douesk ar-re a zo galved da rei ho moueziou.

    ►[form. comb.]

    P2 eus ho touesk

    ●(1847) MDM 328. eus ho touesk.

  • a-douez / a-douezh
    a-douez / a-douezh

    prép. D'entre. cf. touez / touezh

    ●(1818) HJC 267. ressucitet à deuh er hré varüe. ●(1847) FVR 31. ar vosen, / A dleer harluan a douez ar gristenien. ●(1854) MMM 130. chasset a doues an Israëlit. ●(1878) EKG II 30. e saviz euz a-douez ar raoz. ●(1889) ISV 120. ar bars coz (…) en em dennaz a douez ar ganfarted. ●(18--) SAQ I 241. da zispartia ar re vad a douez ar re fall (…) tenna greun a douez ar skaodu.

    ●(1904) SKRS I 205. Gant ar mission e oue lammet a douez ar bobl-se an dizurzou. ●(1907) PERS 224. he ziframma, koulz lavaret, a douez an dud. ●(1908) AVES 24. betag ma saùou Mab-en-dén a doeh er ré varù. ●(1911) BUAZperrot 574. he rezuresksion a douez ar re varo. ●(1913) AVIE 112. ind e zispartiou er ré fal a doeh er ré santél. ●157. a doéh er re varù.

  • a-douezh
    a-douezh

    voir a-douez

  • a-doufadoù
    a-doufadoù

    adv. Par rafales.

    ●(1970) TDBP I 109. a-doufadou, tr. « par rafales ». ●112. A-doufadou eman an avel, tr. « le vent souffle par rafales ».

  • a-doulladoù
    a-doulladoù

    adv.

    (1) Groupés.

    ●(1868) FHB 193/294a. An tiez a zo oll a doulladou.

    (2) Par petits groupes.

    ●(1865) LZBt Gouere 26. dont a reont a doullado da azein war ar skebell a zo evit-he.

    ●(1906) KANngalon Eost 180. Var gerniou meneziou Gatt, en Indez, e veve a doulladou tud gouez.

  • a-dourtadoù
    a-dourtadoù

    adv. Par efforts violents et irréguliers.

    ●(1955) STBJ 85. a-dourtadou e kerze loc'h-diloc'h gant ar park.

  • a-dra-fall
    a-dra-fall

    adv. = (?) Dans une mauvaise intention (?).

    ●(1612) Cnf 29a. Ober veu à tra fall ha meschant, eual mazeo ober vengeancc, pé tra arall à vé pechet maruel, so pechet maruel.

  • a-dra-serten
    a-dra-serten

    adv. Certainement, sans aucun doute.

    ●(1612) Cnf 6a. me cred à tra certen pa na vé mez, em lacquahent ouz an taul Pascal hep nep difficultez.

    ●(c.1680) NG 171. Hac a larou, a tra certein. ●(1792) BD 2987-2988. eur boureo a jerusalem / a digasso adra serten, tr. «Un bourreau de Jérusalem / il amènera, sans aucun doute.» ●4665-4666. arbecherien credet / so bet adra serten erbet quen revoltet, tr. «les pécheurs, croyez-le, / ont été, certainement, très rebelles en ce monde.»

    ●(1826/31) PPA 26. ma teuomp da vanquout brema a dra certen. ●(1839) BSI 316. Doue a dra certenn, en diguemero a vryad-caër.

  • a-dra-sklaer
    a-dra-sklaer

    adv. Avec attention, d’une manière claire.

    ●(1728) Resurrection 2925. Derguener adra scler pa voan me quemeret. ●(1792) BD 2989. Da lacat dar maro adra scler, tr. «pour mettre à mort, ceci est clair.» ●4534. credet se adra scler, tr. «croyez cela certainement.» ●4700. mes ho misericort so brassoc'h adra scler, tr. «Mais votre miséricorde est plus grande, c'est clair.» ●(17--) CT 279. emeux dach adra scler eun obligasion vras, tr. «vous ai-je, de toute évidence, une obligation grande.»

  • a-dra-splann
    a-dra-splann

    adv. Clairement.

    ●(1575) M 1716-1718. Maz lacquas á tra splann, crial dre embannou : / Ez querchset dirazaff (…) / Quement snbiect (lire : subiect) de thron, ayoa en prisounou, tr. «Qu'il fit clairement crier par proclamations / Qu'on amenât devant lui (…) / Tout sujet de son trône qui était dans les prisons.»

  • a-dra-sur
    a-dra-sur

    adv. Certainement, assurément.

    ●(1530) J p. 158b. Drouc auantur / Da nep ouz poulsas a tra sur, tr. «Que le malheur poursuive celui qui t'enfonças.» ●(1650) Nlou 24. Neuse ez croeas a tra sur, / Enny figur dreist natur voé.

    ●(1659) SCger 128a. Adrasur, tr. «certes.» ●(1732) GReg 145b. Certainement, tr. «a-dra-sur.» ●222b. A coup sûr, tr. «A dra-sur.» ●(1744) L'Arm 18b. Assurément, tr. «A-dra-sur.»

    ●(18--) SAQ I 123. evit gouzout a dra zur pe hen zo mad, pe hen a zo faos. ●(1863) GOM 219. ha penaus ma alfe beza un dra bennac infinit en den crouet, e ve a dra sur he sempladurez hac he neant.

    ●(1910) EGBT 140. a dra zur, tr. «assurément.»

  • a-dra-vat
    a-dra-vat

    adv. (?) Pour de bon (?).

    ●(1612) Cnf 29a. Terriff an veu græt à tra mat, pa galler accomplissaff, pé proposiff â fet de terriff so pechet maruel. (…) Ober veu à tra mat, hoguen da vn goal fin pé da heny è ordren an veu, eual mazeo, da monet dan offeren eguit ober despit bras de tat, so pechet maruel.

  • a-dra-wir
    a-dra-wir

    adv. Assurément.

    ●(1866) FHB 68/124b. A dra vir, ne varvin ket eb va zacramanchou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...