Devri

Recherche 'fi...' : 360 mots trouvés

Page 5 : de filozof-2 (201) à finn (250) :
  • filozof .2
    filozof .2

    s. Philosophie.

    ●(c.1500) Cb 85a. [filosoph] Jtem philosophor / aris. g. philosopher / ou enseigner / ou estudier philosophie. b. studiaff philosoph.

  • filozofal
    filozofal

    voir filozofiañ

  • filozofañ
    filozofañ

    voir filozofiañ

  • filozofer
    filozofer

    m. –ion Philosophe.

    ●(1941) ARVR 27/3a. Ar filozoferien a zisplego d'eoc'h n'eo kement-se netra.

  • filozofez
    filozofez

    f. –ed Femme philosophe.

    ●(1557) B I 96. Astrologues, philosophes spessaff, tr. «une astrologue, une philosophe transcendante.»

  • filozofi
    filozofi

    s. Philosophie.

    ●(1499) Ca 84a. Filosophi. g. philosophie.

    ●(1732) GReg 719b. Philiophie, tr. «Philosofy. ar philesofy.»

    ●(1838) OVD 203. ou zennein a ou filosofi digampen. ●(1857) HTB 201. nevez c'hret he studi hag he filosofi. ●(1869) FHB 242/260a. Goudeze e studiaz epad daou vloaz ar filozofi. ●(1879) BMN 25. Eur pennadic goude, e ieas da Ajen da ober he philozophi.

  • filozofian
    filozofian

    m. –ed Philisophe.

    ●(1792) BD 1663. Dre ma hon den sauant ha philosophian, tr. «car je suis un homme savant et philosophe.»

  • filozofiañ / filozofañ / filizofal
    filozofiañ / filozofañ / filizofal

    v. intr. Philosopher.

    ●(1521) Cc. [filosoph] g. philosopher. b philosophiaff.

    ●(1732) GReg 719b. Philosopher, tr. «Philosofa. pr. philosofet.» ●(1766) MM 878. pe guer just e philosophan, tr. «avec quelle justesse je philosophe.»

    ●(1838) OVD 203. Ul lod vad aral e sorbe ou sperèd (…) é filisofal ar imur er réral.

  • filozofiezh
    filozofiezh

    f. Philosophie.

    ●(1910) ISDB 69. Abelard, skrivagner ha prezeger kaer, a grouas ar gomz reiz er filozofiez hag en doueoniez. ●(1935) BREI 420/2c. kelennadurez ar filozofiez kristen. ●(1958) BAHE 15/2. Filozofiezh an emsav kulturel. ●(1982) TREU 6. Evelato ne oa ket a-walh evitañ prezeg war an ton uhel, gand komzou warno liou eur filozofiez yah.

  • filstrerez
    filstrerez

    f. –ioù Seringue.

    ●(1927) GERI.Ern 156. flistrerez, f., tr. «seringue.»

  • filvad
    filvad

    s. = (?) coquille pour fiñvad (?)

    ●(1872) DJL 6. n'eo ket neur labourat (...) kar biskoaz, n'he vuhe, eur filvad ru n'eus gret.

  • fimel
    fimel

    s. = (?).

    ●(1877) FHB (3e série) 20/166a. Setu aze ar fimel euz a zeputed keriz.

  • fin .1
    fin .1

    adj., adv. & prép.

    I. Attr./Épith.

    (1) Fin, mince.

    ●(1633) Nom 4a. Charta augusta : papier fin & delié : paper fin ha diliet.

    (2) Fin, malin, rusé.

    ●(1659) SCger 148a. fin, tr. «cauteleux.» ●(17--) TE 5. er serpand er finna ag el lonnèt.

    ●(1909) KTLR 24. An hostis oa paot fin.

    (3) Taol fin : bon tour.

    ●(1909) KTLR 93. historiou kaer ha taoliou fin.

    (4) Tennañ un taol fin da ub. : jouer un bon tour à.

    ●(1894) BUZmornik 300. eunn heretik a reaz ann neuz da veza klanv evit tenna eunn taol fin d'ar Zant.

    (5) Extrême.

    ●(1530) Pm 85. gant cuez hac anoaez fin, tr. «Avec regret et extrême douleur.»

    (6) Fin, de qualité.

    ●(14--) Jer.ms 328. Tregont feuzr fyn sebelines, tr. «Trente fourrures fines de zibeline.» ●(1575) M 354. Ha guyn fyn é tynell, tr. «Et vin fin à la cave.» ●(1633) Nom 112b. Nebula linea, toga vitrea : toile fine et menuë : lien fin ha munut.

    II. Adv. Finement.

    ●(14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. »

    ●(1880) SAB 241. Ur meen laboured fin.

    III. Loc. prép. Dre fin + verbe : à force de.

    ●(1896) HIS 42. dré fin klask en tu a nehoñ.

    ●(1905) LZBg Du 271. Dré fin konz. ●(1906) DIHU 7/126. Dré fin klah. ●(1908) DIHU 34/55. Dré fin klah en é spered ur moiand benak eit diforh el laer doh er réral. ●(1931) GUBI 40. dré fin ouilein.

    IV.

    (1) Fin evel kaoc'h louarn : voir louarn.

    (2) Fin evel ul louarn : voir louarn.

    (3) Fin evel revr an tepin : voir tepin.

  • fin .2
    fin .2

    f./m. & adv., prép. –ioù

    I. F.

    (1) Fin.

    ●(1456) Credo 21-22. A resurrection han quic habuez / herquet (lire : hepquet) afin Amen, tr. «et (en la) résurrection de la chair / et (en la) vie sans fin. Amen.» ●(1499) Ca 84a. Fin. g. idem. ●(1530) Pm 26. Pan duy an fin din am buhez, tr. «Quand viendra la fin digne de ma vie.»

    ●(1860) BAL 41. da fin ar bed. ●168. var fin o buez.

    (2) Ober fin eus ub. =

    ●(1877) FHB (3e série) 22/183a. Baleit hardiz, den ne rei fin ac'hanoc'h.

    (3) Fin zo : c'est fini.

    ●(1928) LEAN 5. Met fin zo breman.

    (4) Bezañ fin da (+) v. : être terminé.

    ●(1866) FHB 96/348b. Pa oa fin da rein sakramant an ôleo.

    ►absol.

    ●(1866) FHB 96/348b. ha pa oa fin, é pignaz adarré énn hé garrons.

    (5) Mont, dont, degas, kas da fin vat : aller, mener à bonne fin.

    ●(1821) SST.ab xxxvii. peb-tra e ya de fin vat etré ou dorneu. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 66. degasse en treu de fin-vad. ●(1854) PSA I 195. sellet guet péh abiltæt é tégass en Eutru Doué ol en treu de fin vad revé é chonge.

    ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a. kas da fin vad al labour a unvaniez hag a adsao. ●(1906) BOBL 07 avril 81/3a. Konferanz Algesiras a zo deut da fin vad.

    (6) Kaout fin : en finir.

    ●(1906) KPSA 66. Em oun o vont da lavaret d'eoc'h daou c'her evit kaout fin ganeoc'h. ●(1907) KANngalon Mezheven 424. Red eo kaout fin, eme ar mear.

    (7) Lakaat fin : mettre fin.

    ●(1883) IMP 9. Poent eo, divar eun dro, d'an traou-mâ lacat fin.

    (8) (religion) Ar peder/pevar fin (diwezhañ) : les quatre fins dernières.

    ●(1575) M 31-33. AN Lefr man damany da pep heny rial, / A comps á peuar fin, anterin terminal : / Pere da pobl an bet, so ordrenet detal, tr. «Ce livre souverain, à chacun fortement / Parle des quatre fins tout à fait dernières / Qui au peuple du monde sont ordonnées expressément.» ●(1576) H 53. An peuar fin diuezafu a den.

    ●(1744) L'Arm 158a. Les quatres fins, tr. «Er pedair fin déhuéhan.»

    ●(1866) SEV 12. War ar pevar fin diveza euz ann den.

    ●(1908) FHAB Du 322. Er goulennou-ze ez eus hano deuz hor fin diveza.

    ►[au plur.] Finioù diwezhañ : dernières fins.

    ●(1857) LVH 405-406. peré en devou chonge ag ou finieu dehuéhan.

    II. Adv.

    (1) Fin eo (da) : (c’)est terminé.

    ●(1909) KTLR 35. emechans eo fin dija ? ●(1910) MBJL 115. rak fin ê d'an nozvez. ●189. Mes fin eo d'am anoaz, a drugare Doue. ●(1928) LEAN 85. Pa voe fin, oa leun he daoulagad a zaerou.

    (2) Loc. adv. Ha fin dre eno / ha kuit ha fin dre eno ! = ha mat pell zo.

    ●(1908) PIGO II 103. Grez d'az kwreg 'vel a ra Jakez d'e hini, ha kwit ha fin dre eno. ●(1954) VAZA 55. da dabutal un nebeudig, ha fin dre eno. ●(1958) LLMM 70/339. ra labouro pep hini gant e venveg evel ur brogarour gwirion, ha fin dre eno !

    (3) E fin holl : finalement.

    ●(1847) MDM 175. pere, e fin holl, ne c'hounesont netra.

    (4) Da fin an dro : finalement.

    ●(1907) FHAB Kerzu 317. gant piou e chomo an tor da fin an dro.

    (5) War ar fin : à la fin.

    ●(17--) SP II 95. Oar arfin e teuont da gredin de lezen.

    (6) Pe da fin : pour quelle raison.

    ●(1659) SCger 101a. a quelle raison, tr. «pe dar fin.» ●(c.1718) CHal.ms iii. raison pourquoi, a quelle raison, tr. «ra'son perac aueit petra, pedafin.»

    (7) A-benn fin an dro : en fin de compte.

    ●(1900) MSJO 131. an enklask-se a badas pell hag hir ; hag aben fin an dro, n'oa ket ano ar verc'h var gahier ar vugale badezet er barres m'oa ganet.

    III. Loc. prép. Da fin : à la fin de.

    ●(1894) BUZmornik 238. Da fin ann tri bloaz-ze. ●240. Da fin ar retred-ma.

  • fin-forzh
    fin-forzh

    Huchal fin-forzh d'e vuhez : crier au secours.

    ●(1939) RIBA 159. prest de dih pé de huchal fin-forh d'he buhé.

  • finaat
    finaat

    v.

    (1) V. intr. Se déniaiser, devenir plus fin, plus malin.

    ●(1732) GReg 266a. se deniaiser, tr. «finaat. pr. finëet.»

    ●(1936) PRBD 37. Met, dre eno, evel dre ama, an dud a deu da finaat. ●(1967) LIMO 07 avril. Finat e rér / A pe gohér.

    (2) V. tr. d. Déniaiser.

    ●(1732) GReg 266a. Deniaiser, tr. «finaat. pr. finëet.»

  • finañs
    finañs

    s. Finance.

    ●(1499) Ca 84a. Financc. g. idem.

  • finaod
    finaod

    m. –ed Homme malin, finaud.

    ●(1787) PT 4. Er finaudet a Rom.

  • finborte
    finborte

    m.

    (1) Prospérité.

    ●(1934) BRUS 211. La prospérité, tr. «er finborté.» ●(1934) DIHU 280/147. peah ha finborté er bed. ●(1937) TBBN 215. finborté, tr. «prospérité.»

    (2) Ober finborte : prospérer.

    ●(1916) LILH 22 a viz Gouehere. El men dé kir er sukr, guèl e vo d'oh prénein mél de rein d'en taulieu [gurén] ieuank rak ne gredan ket e helleint gobér kalz a finborté ken devéhat èl mé mant. ●(1938) DIHU 321/35. ar skriùagnerion hag e ven ma hrei finborté ou ieh.

    (3) Kas finborte gant ub. : faire la prospérité de qqn.

    ●(1966) LIMO 07 octobre. Finborté e gas eué genem er seud brih-du ag er (lenn ; er) Holland. ●Finborte, prospérité.

  • finch
    finch

    m.

    (1) Feinte.

    ●(c.1500) Cb 85a. [finchaff] Jtem hoc figmentum / ti. g. figment. b. finch.

    (2) Dre finch : par feinte.

    ●(c.1500) Cb 85a. [finchaff] g. fictement. b. dre finch. ●g. fainctement. b. dre finch.

  • finchañ
    finchañ

    v. Feindre.

    ●(1499) Ca 84a. Finchaff. g. faindre. ●(c.1500) Cb. Finchaff. g. faindre.

    ●(1659) SCger 56b. feindre, tr. «fincha.» ●148a. fincha, tr. «feindre.» ●(1732) GReg 402a. Feindre, prendre des aparences, tr. «fiñcha. pr. fiñchet.»

  • finchapl
    finchapl

    adj. =

    ●(c.1500) Cb 85a. [finchaff] Jtem hic et hec fictilis et hoc fictile. ga. finctable. b. finchabl.

  • fincher
    fincher

    m. –ion Feinteur.

    ●(c.1500) Cb 85a. [finchaff] g. feigneur. b. fincher.

  • finchet
    finchet

    adj. Feinté.

    ●(1499) Ca 84a. [finchaff] Jtem fictus / a / um. b. finchet.

  • finchus
    finchus

    adj. Qui feint.

    ●(c.1500) Cb 85a. [finchaff] g. plain de faintise. b. finchus.

  • findallañ
    findallañ

    v.

    I V. tr. d.

    (1) =

    ●(1877) FHB (3e série) 17/139a. findalla ar relijion gristen.

    (2) Jeter à la face et aux yeux, aveugler.

    ●(1927) GERI.Ern 153. findalla v. a., tr. «Jeter à la face et aux yeux, aveugler.»

    II. V. impers. Ken a findall : tant que faire se peut.

    ●(1867) MGK 48. Neuze ar raz mibin a red ken a findall. ●(1876) TDE.BF 442b. ha Perik enn hent avad, ken a findalle war gein he varc'h.

  • findaonet
    findaonet

    interj. =

    ●(1925) BILZ 135. Met arabad eo d'ec'h lavaret se d'ean, findaonet !... ●(1969) BAHE 60/25. Findaonet, eme Joz, me n'am bez ket aon rak laboused avat !…

  • findaoniñ
    findaoniñ

    v.

    (1) V. tr. d. =

    ●(1877) FHB (3e série) 31/243b. Ar Morlaisien a lavaro marteze e findaonomp ar virionez.

    (2) V. impers. Ken (n)a findaon : tant que faire se peut.

    ●(1895) GMB 215. pet[it] tréc[orois] ken a vinvoeltre, ken a vindaone (il courait) à perdre haleine, ou (il faisait un bruit) à tout casser, de fin et foeltr, foudre, daoni, damner, etc.

    ●(1918) LZBt Mae 30. danset e ve epad an noz, ken a findaon. ●38. Kanolio ar Boched a denne ken a findaone. ●(1931) VALL 164a. Courir à fond de train, tr. «redek ken na findaon triv[ial].»

  • finded
    finded

    f. Finesse.

    ●(1744) L'Arm 158a. Finesse, de quelque chose, tr. «Findæd.»

    finder m. Finesse.

    ●(1732) GReg 261a. Delicatesse, finesse, qui n'a rien de grossier, subtilité, tr. «Finder.»

    ●(1872) ROU 85a. Finesse, qualité de ce qui est délié, tr. «Finder.»

  • fines
    fines

    s. –où

    (1) Finesse.

    ●(1792) HS 93. ne oai na sorcereah na finesse enn é afér.

    ●(1913) HIVR 50. en doé bet fines erhoalh.

    (2) Ruse.

    ●(1790) MG 40. èl ur finèss. ●(1790) Ismar 313. finesseu er goal-speret. ●(17--) TE 22. ean e impléas ur finèss innoçant ha divlam.

    ●(1838) OVD 199. conzeu sæsonnet dré er sorte finesseu-zé.

  • finesa
    finesa

    f. –où cf. finese

    (1) Finesse, ruse.

    ●(1576) Cath p. 10. heruez a guelaff ez fell dit dre finesaff hon destum ez laçou, tr. «D'après ce que je vois, tu veux par finesse nous prendre dans tes filets.» ●(1633) Nom 206b. Æruscare : chercher & amasser argent par finesse & ruse : clasq ha dastum archant dre finessaff.

    ●(1659) SCger 119b. vn tour, vne finesse, tr. «vr finessa.» ●(1727) HB 404. finessaou an drouc-speret. ●(1732) GReg 255a. Au défaut de la force il faut employer la ruse, tr. «E deffaut nerz ez faut fineçza.» ●415b. Finesser, faire le fin, tr. «moñnet gant fineçza.»

    ●(1834) SIM 202. Cetu ar guriosite o rei ar guenel d'ar finessa ha d'ar guevier. ●(1869) FHB 231/170a. he speret lem, he finisse. ●(1869) SAG 179. finessaou dreist galloud an dud. ●(1883) SAQ I 28. finesaou an drouk-speret.

    ●(1912) KANNgwital 111/107. finesaou hon enebourien. ●(1925) BUAZmadeg 317. dizelei gevier ha finesaou an dud disleal. ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 51. Tonton Laou a zo kordet a finesaou.

    (2) Taol finesa : finasserie.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 39. Meur a vech e voue great an taol finesa-ze.

  • finesat / finesiñ
    finesat / finesiñ

    v. intr.

    (1) Ruser.

    ●(1732) GReg 415b. Finesser, faire le fin, tr. «Fineçzât. pr. fineçzeët.» ●(1744) L'Arm 344b. Ruser, tr. «Finæssein.. ssétt.»

    ●(1910) ISBR 220. Kaer e oé bet de Loeiz troein ha distroein, finèsat ha kaerat. ●(1939) RIBA 38. Ret e oè dehon finèsat aveit gounid doh en tad-gad.

    (2) Finesat ouzh ub. : jouer de ruse avec qqn dans le but de le tromper.

    ●(1910) ISBR 198. Ré Klison é finésat doh Breih. ●(1939) RIBA 95. ean chonjal el laereh a vras, é finèsat dohton.

  • finese
    finese

    f. –où cf. finesa

    (1) Finesse, ruse.

    ●(1633) Nom 188a. Insidiæ : embusches : ambuschou, finesseou.

    ●(1659) SCger 107a. ruse, tr. «finesté.» ●148a. finesse, tr. «finesse.»

    ●(c.1825/30) AJC 4749. mes henes a voa bed eur finese a beurs on enemied. ●(1834) APD 65. farloti anezo [marc'hadourez] dre ur finese dromplus. ●(1889) ISV 79. Al laboused o deus finese. ●(1895) GMB 59. On dit en proverbe, à Plestin : Pa ve kistion da ober berz / E well finese evit nerz, quand il s'agit de faire merveille, mieux vaut habileté que force.

    ●(1926) BIVE 2. betek breman, gant ma holl finesou, n'am eus paket netra.

    (2) Dre finese : par ruse.

    ●(1926) BIVE 1. laerez dre finese. (…) nemet kement a c'halljen da dapout, dre finese.

  • finesiñ
    finesiñ

    voir finesat

  • finesus
    finesus

    adj. Finaud.

    ●(17--) BSbi 1106. me zou mé finessus.

  • finfoeltrañ
    finfoeltrañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mettre en pièces.

    ●(1732) GReg 428a. Foudroyer, mettre en mille morceaux, tr. «finfoultra.»

    ●(1978) BAHE 97-98/77. o finfoeltrañ an douar.

    (2) V. impers. Ken a finfoeltr : tant que faire se peut.

    ●(1895) GMB 215. pet[it] tréc[orois] ken a vinvoeltre, ken a vindaone (il courait) à perdre haleine, ou (il faisait un bruit) à tout casser, de fin et foeltr, foudre, daoni, damner, etc.

  • finfoñs
    finfoñs

    m. Fin fond.

    ●(1872) DJL 6. e fin-fonz ho speret.

  • finfontañ
    finfontañ

    v. tr. d. Mettre en pièces, effondrer.

    ●(1936) DIHU 300/94. ur pen obus en des tarhet étré dehorn unan ha finfondet é zehorn hag é fas.

  • finhañval
    finhañval

    adj. Tout à fait semblable.

    ●(c.1718) CHal.ms i. C'est son pere tout craché, tr. «fin hanüal e doh e dat, e dat mesm' é.»

  • finij
    finij

    coll. (botanique) Faînes.

    ●(1659) SCger 55b. faine, tr. «finigen p. finich.» ●(1732) GReg 393a. Faine, gland, ou fruit du hêtre, tr. «Finigen. p. finich.»

    ●(1876) TDE.BF 206b. Filvijenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Graine du hêtre ; pl. filvij, m.» ●(1896) GMB 472. pet[it] tréc[orois] bilbich faînes.

    ●(1903) MBJJ 290. freuz bihan sec'h henvel aoalc'h ouz filbich ar gwe fau. ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. bilbich, tr. «fruit du hêtre, pour finich, Treger.» ●(1931) VALL 291b. Faine, tr. «finij col. sg. finijenn f.» ●(1962) GERV 9. E-leiz a finij hag a vez a gavas dindan ar fao hag an dero.

  • finijenn
    finijenn

    f. –où, finij (botanique) faîne.

    ●(1659) SCger 55b. faine, tr. «finigen p. finich.» ●(1732) GReg 393a. Faine, gland, ou fruit du hêtre, tr. «Finigen. p. finich.» ●(1752) PEll 303. Filvigen ou Filvijen, Fruit du hêtre. Singulier Filvigenen, & Filvigeanen. Pluriel Filvijennou. C'est en Français Faine, en Latin Fagea glans.

    ●(1876) TDE.BF 206b. Filvijenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Graine du hêtre ; pl. filvij, m.»

    ●(1931) VALL 291b. Faine, tr. «finij col. sg. finijenn f.»

  • finiñ
    finiñ

    v.

    I. V. intr. Finir.

    ●(1787) PT 33. Er uéh-mén, tuchèntil, é helléhemp finein.

    ●(1910-15) CTPV I 159. kent e finei er pardon, tr. «avant que finisse le pardon.»

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Finir.

    ●(1787) PT 49. de finnein m'em buhé.

    (2) Appurer (un compte).

    ●(1744) L'Arm 15b. Appurer, tr. «Finein ur gonte.»

    B. V. tr. i. Finiñ da : mettre fin à.

    ●(1910) ISBR 194. Dihañnet e oé en tabut mes ne oé ket finet dehon. ●228. Finein e hras en dug d'er brezél é sinein feur er Verjér. ●(1937) TBBN 57. Er marù neoah ne finas ket d'er brezél.

  • finisañ
    finisañ

    v.

    I. V. tr. d. Finir.

    ●(1499) Ca 84a. Finissaff. g. finir. terminer / parfaire.

    ●(1727) HB 544. finissa honn dervez evel ma carremp finissa hor buez.

    ►absol.

    ●(1868) FHB 187/245b. Merkom en eur finisa eun darnenn benâg euz ar mision.

    II. V. intr.

    (1) Finir.

    ●(1727) HB 235. P'eur he quelin-me o finissa, / O beaich enouus eus va buez.

    ●(1867) FHB 139/277b. pardon Paôl-goz ne ma ket c'hoaz war ar poent da finisa.

    (2) Périr.

    ●(14--) N 341-343. quement maz off ez aedof claff / ma doucc vuel pa hoz guelaff / ha finissaff a mennaff net, tr. «Tant y a que je suis malade, / Ma douce, quand j'ai le bonheur de vous voir ; / Et je veux mettre un terme (à mes tourments).» ●(16--) DIalog 8. Va Benefiç pep guis, à mir ma finissinj, tr. «Mon bénéfice, de toute façon, m'empêche de mourir.»

    ●(1792) BD 65. quent ma teuge arbet eur voes dafinissan. ●822. men gret parffetamant eseo ret finissan. ●3796. quement adoug bue neuse afinisso. ●(1800) CT 1044. Doue he neus ordrenet et ret dach finisa, tr. «Dieu l'a ordonné, il vous faut finir.»

  • finiset
    finiset

    adj.

    (1) Fini.

    ●(1499) Ca 84a. [finissaff] g. fini. b. finisset.

    (2) Mort.

    ●(17--) CCn 1702. quirieq int do barner da vesan finiset, tr. «Ils sont cause que votre juge a péri.»

  • Finister
    Finister

    Circonscription administrative (département) Ar Finister : Le Finistère.

    ●(1790) SD 63. An Electourien eus an Departamant a Finister o deveus priset songeal ennomp. ●(1791) SD 36. Liser pastoral eus an Autrou'n Escop Finister. ●(1793) SD 108. Great er commission ar goüarnamand eus a Finistère, en Landerne, ar 28 deis a viz ventos, eil bloas eus ar Republicq, unan hac indivisibl. ●(c.1793) SD 111. Quelennet penaus un niver vras a vœleyen rebell hac a emigreet a gantreont tu ma-tu-hont ebars ar messyou eus a Finister. ●115. guinidicq eus a Vrest, o chomm e Porz-Leon departamant a Finistère. ●(1793) SD 189-190. un instituter euz al langaich gallecq ebars en pep commun var ar meazebars en departamanchou Morbihan, Finistère, Costezyou-an-Nord, ac ebars en ul loden eus a departamant al Loar izelaf a bere an habitanded a barlant un yez hanvet brezounecq. ●(1794) SD 244. An declaracion-mâ a vezo cacet d'an departamanchou eus ar Morbihan, ar Finister, ar Loër izela hac ar Vainch, pere a lacquaï e imprima, treï en brezonec, embann ha staga placard e quement leac'h a vo ezom.

    ●(1834) KKK 84. penaoz ar chastel man ha kear Vrest a ioa neuzé ann daou blaz hebken er finister a oé choummet léal d'ar wirionez. ●(1834) SIM 110. cetu ni en departamant Finistèr, eme Simon. ●(1847) FVR []. Departamant ar Morbihan a reaz evel hini ar Finister. ●(1861) (1949) NRVB 144. Lannilis, m’er gouzoc’h, a zo er Finister, / E deus ilis ha tour, tri gloc’h hag eur c’hloc’her. ●(1865) FHB 2/15b. Setu ama an dervez hag an heur ma tleer tenna d’ar zort er bla-ma e departamant Finister. ●(1878) EKG II 284. A enep Yann-Mary Branellec, bœlecq, oaget a 37 bloas, guinidicq eus a Guisseny, o chomm e Porz-Leon, hag a enep Anna Roussel, intanves Le Guen, oaget a 44 vloas, pehini a vef eus e leve, guinidicq eus a Vrest, o chomm e Porz-Leon, departamant a Finistère. ●(1894) OLLI 490. Chanson Potret ar c’hlass seiz ha pêvar-ugnent (sic) deus ar Finister, Gret er bloavez 1894.

    ●(1905) ALMA 32. Ar Frereed o deuz ranket kuittaat dioc’htu ar bloaz-ma eiz euz ar skoliou o devoa er Finister. ●(19--) OLLI 96. Ar Vreiziadez savet en enor Gard mobil ar Finister. ●(1911) SKRS II 188. Er bloaz 1900, medisined ar Finister en em glevas evit ober brezel d'an alkool. ●(1924) ARVG C’hwevrer 30. he n’en deus e bar nemet en ilizou ar Finister. ●(1980) (2005) IFTR 298. Baleet n eus ar Finister / Ha bremañ deu war zu Treger.

  • finitif
    finitif

    adj. Explétif, définitif.

    ●(1499) Ca 84b. Finitiff. g. idem.

  • finksion
    finksion

    f. Fiction.

    ●(1557) B I 16. hep finction, tr. «sans mentir.» ●49. Ret eu dich don hep fingion monet, tr. «il faut absolument que vous veniez sans faute.» ●553. finccion / Fantasi hac abusion, tr. «des fictions, des imaginations trompeuses.»

  • Finlandad
    Finlandad

    m. Finlandiz Finlandais.

    ●(1941) ARVR 35/3e. Finlandiz a ya war-raok a bep tu da lenn Ladoga.

  • finlandat
    finlandat

    adj. Finlandais.

    ●(1941) ARVR 30/4c. Eur stal bras (sic) svedat-finlandat. ●(1941) ARVR 30/4e. ar Republig finlandat.

  • Finn
    Finn

    m. –ed Finlandais.

    ●(1941) ARVR 30/4a. gwir vro ar Finned.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...