Devri

Recherche 'mou...' : 337 mots trouvés

Page 5 : de mourienn (201) à mousklenn (250) :
  • mourienn
    mourienn

    f. Vomissure.

    ●(1972) SKVT I 109. e chintre ar vourien c'hludek.

  • mouriker
    mouriker

    m. –ed (ornithologie) Pipi spioncelle Anthus spinoletta spinoletta.

    ●(1925) DIHU 168/281. (Groe) Mourikér, ed, tr. «petite alouette.» Dastumet get Bleimor. ●(1970) GSBG 192. (Groe) mouriker (m.) pl. mourikered, tr. «pipit spioncelle.»

  • mourinek
    mourinek

    adj. Qui a le teint très hâlé.

    ●(1982) PBLS 60. (Langoned) mourinek, tr. «très brun, à la peau sombre.»

  • mourn
    mourn

    s. = (?) Morve (?).

    ●(17--) VO 63. ur voès ag er vent distéraan, mourn ar er face ha fal vinet, guet deulagat crassét.

    ●(1941) ARVR 22/3a. Mari Bigourn / Diskouezit d'in ho mourn.

  • mourouell-
    mourouell-

    voir bourouell-

  • mourous
    mourous

    adj. (pathologie animale) Morveux.

    ●(1767) ISpour 153. ur marh mourouss pé unn davat clan. ●(1790) Ismar 225. ur marh mourous pé un avad clan.

  • mourouz
    mourouz

    m. (physiologie) Morve.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Mouers, mouruz = Eur fri mouers a zo eur fri lous, mec'hiek. ●(1973) SKVT II 76. Dont a ra da vourouz betek da c'henou. ●122. Gwadañ a rae e fri, mesk-ha-mesk gant ar mourouz.

  • mourouzeg
    mourouzeg

    m. mourouzeion Morveux.

    ●(1972) SKVT I 26. Hag ar mourouzeg ha sachañ ivez ar c'hi d'e loñch. ●49. ar vourouzeien eus e oad.

  • mourouzek
    mourouzek

    adj. Morveux.

    ●(1973) SKVT II 107. da gampinoded mourouzek.

  • mourouzenn
    mourouzenn

    f. (physiologie) Morve.

    ●(1907) VBFV.fb 66a. morve, tr. «mourouzen, f.»

  • mourouzenniñ
    mourouzenniñ

    v. intr. Faire le morveux.

    ●(1973) SKVT II 153. d'ar c'hentañ rampikulot a gavin o vourouzenniñ war vord an hentoù bras.

  • mourrat
    mourrat

    v. intr. Roucouler.

    ●(1872) ROU 101b. Roucouler, tr. «mourrat.»

  • mourrenn
    mourrenn

    f. –où, mourroù

    I. (anatomie)

    A. (chez l'homme)

    (1) Sourcil.

    ●(1633) Nom 18b. Supercilium : sourcil : mourren, mourrennou.

    ●(1732) GReg 882a. Sourcil, sourci, tr. «Mourenn. p. mourennou.» ●(1752) PEll 631. Mourennou, selon un vieux Dictionnaire sont les sourcils.

    (2) Moustache.

    ●(1931) VALL 484a. Moustache, tr. «mourrenn f. pl. ou, mourrou.» ●(1963) LLMM 99/268. gwelloc’h e veze gantañ glebiañ e vourennoù brabañser gant rom gwenn.

    ►[au plur. après un art. ind.] Ur mourroù : une paire de moustaches.

    ●(1955) STBJ 98. Gant eur mourrou gwenn dindan e fri.

    B. (chez l'animal)

    (1) Antenne (de crustacé).

    ●(1977) PBDZ 611. (Douarnenez) mourenn, mourennoù, tr. «antenne (de crustacé).»

    (2) Antenne (d'insecte).

    ●(1942) VALLsup 9a. Antenne d'insecte, tr. «Mourenn f.»

    (3) Barbe de poisson.

    ●(1977) PBDZ 611. (Douarnenez) mourenn, mourennoù, tr. «barbe (de poisson).»

    (4) Sourcil (du cheval).

    ●(1732) GReg 882a. Les sourcils du cheval, tr. «Mourennou ar marc'h.»

    (5) Vibrisse, moustache (du chat).

    ●(1752) PEll 631. Mourennou, selon M. Roussel, ce sont les moustaches, ou la barbe d'un chat.

    II. par ext.

    (1) Visage.

    ●(1889) ISV 452a. eur min laouen / Ar c'hoars bepred var da vourren ; / Carout a rafez tremen c'hoas / Evit eur verc'h a ugent vloas.

    (2) Grimace.

    ●(1972) SKVT I 52. Sellout a rejont an eil ouzh egile gant ur vourrenn.

    III.

    A.

    (1) Ober mourrennoù : faire la moue, avoir l’air soucieux.

    ●(1931) VALL 483. Faire la moue, tr. F. Vallée «ober mourrennou fam.» ●(1942) VALLsup 159 (L). Avoir l'air soucieux, tr. F. Vallée «kaout ou ober mourrennou du (Perrot).»

    (2) Bezañ tev e vourrennoù : être préoccupé.

    ●(1870) FHB 284/182b (L) Goulc'hen Morvan. Petra a c'hoare ganez, eme he vignon da Ivan, ma'z eo ken tenval-ze da benn, ha ken teo da vourrennou ?

    (3) Lipat ar vourrenn : se lècher les babines.

    ●(1870) MBR 86 (L). He-man, leun he gof, goude lipat he vourenn ker mad oa ar bevin (…).

    B.

    (1) Lipat ar mourroù : se lècher les babines.

    ●(1909) KTLR 3 (L) K. Jezegou. N'euz ket bet an dra-ze, c'hoaz, deuz ho staon. Epad nao miz da nebeuta, c'hui 'lipo ho mourrou divar-n-ho, tadik koz ! ●(1935) KANNgwital 387/37 (L). Epad ma liper ar mourrou diwar ar boued sasun servichet epad lein.

    (2) C'hoarzhin dindan e vourrou : rire sans faire de bruit. Cf. rire dans sa barbe.

    ●(1889) ISV 378 (L) Goulc'hen Morvan. Me a ioa fouge enhon o vont ac'hano, hag a c'hoarze dindan va mourrou.

    (3) C'hwezañ e vourroù :

    ●(1868) FHB 157/4b (L) *Lan an Dall. Pa vouezot an dro am bezo great deoc'h, c'houi, va mignon, a c'houezo marteze ho mourrou. ●(1868) FHB 170/108a (L) *Lann an Dall. Ha c'houi a vouzo, ha c'houi a vousklenno, a c'houezo aze ho mourrou keit ha keit all; evel eur marmouzik, penn fall, en d'euz bet ar valaen, a zo bet lardet dezhan he billik ?

    (4) Ober udb. a-enep mourroù ub. : faire qque chose contre qqun sans le vouloir.

    ●(1870) FHB 289/222b (L) Goulc'hen Morvan. Lacat a reas seulvui a brez da renta dezho ar servich-ze, ma c'houie ervad her grea a enep mourrou he anter-tiegez.

  • mourrennañ
    mourrennañ

    v. intr. Rechigner.

    ●(1960) PETO 86. Karna : Moulbenni, mourenna, ober mourennou. Rechigner e galleg.

  • mourrig
    mourrig

    voir bourrig

  • mourroun
    mourroun

    s. Na vezañ eeun e vourroun : être de mauvaise humeur.

    ●(1909) KTLR 166 (L) K. Jezegou. Deuz e velet, Ian a zounjaz ne oa ket eün he vouroun. ●(1923) KNOL 142. Te zo tenval da dal, avat ! De belec'h ez ez. / Hag an dra-ze 'zell ouzit ? / Bah ! mezaon n'eo ket eün da vouroun. ●(1924) NFLO. Marie est en colère feinte, tr. Loeiz ar Floc'h «Mari n'eo ket eeun he mouroun.»

  • mours
    mours

    voir mous .3

  • mourvonet
    mourvonet

    adj. Sali.

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 209. Arabat va gourdrouz, Aoutrou, n'oun ket eul laer, setu ama an dillad en dro ! Ha, sellet a rit outho ! Pardounit m'ar d'int eun tam mourvonnet ! (…) Ar pez a velit aze a zo va daelou. An daelou ne louzont ket ; bremaïk e vezint seac'h.

  • mourvoun
    mourvoun

    voir morfont

  • mous .1
    mous .1

    m. –ed

    (1) Petit garçon.

    ●(1924) ZAMA 204. ne oan neuze nemet eur mousig fall a zeiz vloaz. ●(1955) STBJ 95. eun daolig hir a oa groñchet outi moused-all. ●(1982) MABL II 81. (Lesneven) mous : ur paotrig.

    (2) Yann vous : personnification des petits garçons.

    ●(1984) HYZH 154-155/38. Ni Yann vous evel just veze lakaet da gas ar c'hezeg.

    (3) Pâtre.

    ●(1894) BUZmornik 169. hag her c'hemeras da vous pe da vevell bihan evit diouall he zenved.

    ●(1982) MABL II 81. (Lesneven) mous : ur mevel yaouank, ar paotr-saout en un atant.

    (4) (marine) Mousse.

    ●(1904) SKRS I 150. Ar moussik keaz a ra eur zell varzu ar vern vraz. ●(1911) SKRS II 207. adalek ar c'habiten beteg an dister euz ar voussed. ●(1925) BILZ 105. Mous e bourz ar Gwennili. ●166. Eur mous mat ac'h eus, Saïg ? ●(1959) TGPB 99. Ar mousig er gwasked dindan ar skoutilh a-dreñv !

  • mous .2
    mous .2

    s. (phycologie)

    (1) Algues. Chondrus crispus.

    ●(1968) NOGO 225. Chondrus crispus. mu:z : Saint-Pabu. ●'musô, Tremazan.

    (2) Bezhin-mous : Gigartina stellata.

    ●(1968) NOGO 224. Gigartina stellata. bezin 'mu:z : Porz-Gwenn en Plouecat. Cf. l'anglais «Irish moss».

  • mous .5
    mous .5

    v. intr. Mousser.

    ●(2020) TREGO 31 a viz kerzu p. 35d. Mouss a ra vel champagne, tr. « il mousse comme du champagne. »

  • mous / mours / mouz .3
    mous / mours / mouz .3

    m. (physiologie) Excréments.

    ●(c.1350) Io ms latin 14355 f°326v°. Mous oruen inhoguen. tr. « Les excréments d’Orven en un monceau » ●(1633) Nom 28b. Rostrum : groin d’vn porc : groüin vn ouch, pe gant hiny ez discar an bernou mous.

    ●(1732) GReg 383b. Excrement, ce qui sort après la digestion faite, tr. «Van. mours.»

    ●(1904) DBFV 167a. mours, m., tr. «excrément.» ●(1931) VALL 282b. Excrément, tr. «V[annetais] mours.»

  • mous- / mouz- .4
    mous- / mouz- .4

    préf. Préfixe diminutif. cf. mouz .2

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mous, mouz., tr. «particule qui affaiblit l’action, comme dans mous-c’hoarzin, v. n. sourire ; mous-komz, parole à double entente, parole couverte.»

    ●(1936) IVGA 251. gant eur mouzik-c'hoarz.

  • mous-kreien
    mous-kreien

    m. Morveux.

    ●(1955) STBJ 117. Me, ar mous-kreien, a oa ken seder hag eur pintig. ●(1978) BRUDn 19/14. Me zo amañ va unan o hortoz va mousidi-kreien. ●15. Mous-kreien : mehieg, fri lour.

  • mous-pri
    mous-pri

    m. Aide-maçon.

    ●(1972) SKVT I 169. Ne fot ket din mont da vous-pri. ●(1988) TIEZ II 57. Le mortier est l'affaire du gâcheur, appelé ar mouss-pri, pot ar pri ou encore, mais avec une pointe de dérision, fanch ar pri.

  • mous-saout
    mous-saout

    m. (élevage) Vacher.

    ●(1923) KNOL 84. Saïk, ar mous saout, a c'hourlerc'he da zont. ●(1955) STBJ 4. setu ma yeas ma zad-koz da vous-saout. ●201. moused-saout a-walc'h da ziwall o lôned.

  • mousañ / mousiñ
    mousañ / mousiñ

    v. tr. d. Émousser.

    ●(1659) SCger 49a. emousser, tr. «moucça.» ●(1659) SCger 101b. reboucher, tr. «moucça.» ●160b. moucça, tr. «emoncer.» ●(c.1718) CHal.ms i. espointer, tr. «torrein er bec, moussein, diueclemein venat de beclem qui signifie pointe.»

  • mousc'hoarzh
    mousc'hoarzh

    m./f.

    (1) Sourire.

    ●(1659) SCger 112b. vn souris, tr. «mushoarz.» ●(c.1718) CHal.ms iv. souris, tr. «mushoarh.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, le souris d'une personne, ris modestee & leger, tr. «Musc'hoarz. p. musc'hoarzyou. mousc'hoarz. p. you. Van[netois] mushoarh.» ●Un petit sourire, tr. «Ur mushoarzicg. m. mushoarzyouïgou.» ●(1752) PEll 632. Moushoarz, Soûris, selon le Nouv. Diction.

    ●(1870) FHB 272/86a. en eur ober eur mousc'hoarz ginet. ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-c'hoarz, s. m., tr. «Sourire.» ●(1890) MOA 85. mous c'hoarz (m). «sourire.»

    ●(1902) PIGO I 14. eur vousc'hoarz leun a deneridigez. ●(1905) KANngalon Eost 463. gant eur vuzc'hoarz.

    (2) Ober ur mousc'hoarzh : faire un sourire, sourire.

    ●(1860) BAL 163. en eur ober ur muz-c'hoarz. ●(1882) BAR 225. Ar Verc'hez a reaz eur vousc'hoarzik.

  • mousc'hoarzhadenn
    mousc'hoarzhadenn

    f. –où Sourire.

    ●(1874) FHB 476/44b. Great he deuz eur vusc'hoarzaden.

    ●(1911) BUAZperrot 265. seul-vuia a vousc'hoarzadennou a vez. ●(1912) MMKE 144. lies a vousc'hoarzaden.

  • mousc'hoarzhin
    mousc'hoarzhin

    v. intr.

    I.

    (1) Sourire.

    ●(1659) SCger 112b. sourire, tr. «mus oarzin.» ●(c.1718) CHal.ms iv. sous rire, tr. «mushoarhein.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, tr. «Musc'hoarzin. pr. musc'hoarzet. moushoarzin. pr. moushoarzet. Van[netois] mushoarheiñ.» ●(1752) PEll 632. Moushwarzin, soûris, soûrire.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-c'hoarzin, v. n., tr. «Sourire.» ●(1878) EKG II 66. n'oun ket evit miret da vousc'hoarzin ouc'h ho klevet (…) Mousc'hoarzhit keit ha ma raio vad d'ho kaloun. ●110. enn eur vousc'hoarzin. ●(1890) MOA 85. mous c'hoarzin (v. n.), tr. «sourire.»

    ●(1929) FHAB Ebrel 139. Ar roue a vouzc'hoarzas eun tammig.

    (2) Mousc'hoarzhin ouzh ub. : sourire à qqn.

    ●(1912) AHBT 96. ar hé barlen é vushoarhein dohti.

    II. Mousc'hoarzhin en e varv : voir barv.

  • mousc'hoarzhus
    mousc'hoarzhus

    adj. Souriant.

    ●(1908) PIGO II 38. he muzellou mouc'hoarzus. ●(1927) FHAB Meurzh 60a. eun dremm tener ha mousc'hoarzus.

  • moused
    moused

    m. Morceau, cf. (?) moñsad (?).

    ●(1910) FHAB Genver 22. goazed, merc'hed, moused, bep a falz pe bep a gountel a zalc'h ganto gant eur mell moused bara-aman ebarz.

  • mouselin
    mouselin

    s.

    (1) (textile) Mousseline.

    ●(1790) MG 365. couiffeu mourselin.

    ●(1856) VNA 170. Les marchands de draps, d'indiennes, de dentelles et de mousseline, tr. «Er varhadision mihér, indién, dantel ha mousselin.» ●(1895) GMB 15. pet[it] Trég[uier] moñselin, tr. «mousseline.»

    ●(1907) KANngalon Mezheven 426. garlantezennou kaer great gant mouselin skanv. ●(1914) DFBP 217b. mousseline, tr. «Mousilin.» ●(1934) BRUS 235. De la mousseline, tr. «mourselin.»

    (2) fam. Kalon mouselin : personne de santé délicate, fragile.

    ●(1895) GMB 15. pet[it] Trég[uier] kalon moñselin, tr. «santé délicate.»

  • mousetaj
    mousetaj

    plur. Ar vousetaj : les enfants.

    ●(1984) HYZH 154-155/38. ar voustetach bremañ 'blij dezho mont d'ar skol.

  • mousfent
    mousfent

    m. Humour.

    ●(1968) BAHE 57/24. mousfent brudet Yann Saoz. ●(1977) PBDZ 759. (Douarnenez) mousfent, tr. «humour.»

  • mousiñ
    mousiñ

    voir mousañ

  • mousk
    mousk

    voir moust

  • mouskan
    mouskan

    m. –où Chantonnement.

    ●(1954) VAZA 116. pe vouskan melkonius ur paotrig saout. ●(1981) ANTR 46. Ne blij ked ar mouskan-ze d'ar Person.

  • mouskanañ
    mouskanañ

    v.

    (1) V. intr. Chantonner.

    ●(1866) FHB 91/309b. hag en em lakeas da vouscana en eur vont gant an hent. ●(1868) FHB 203/372b. kana, brous-kana dalc'h-mad o chasa gueach var eur vransel, gueach var eur c'havel. ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-kana, v. n., tr. «Fredonner un air de chanson.» ●(1889) ISV 477. hor c'hantonier a grogaz adarre en he labour en eur vouscana.

    ●(1909) KTLR 136. eur vaouez iaouank c'hoaz a vouskane en eur luskellat he c'hrouadur. ●(1939) KTMT 121. Ha Nedig nijal kuit evel eun evnig fritilhek, o c'hoarzin hag o vouskana.

    (2) V. tr. d. Chantonner.

    ●(1903) MBJJ 50. mouskanan 'nei [ma gwerz]. ●(1911) BUAZperrot 870. e vouskanas an diskan. ●(1925) FHAB Du 414. en eur vouskana kanenn «Ho mamm». ●(1964) LLMM 107/411. en ur vouskanañ Kantik Sant Merven.

  • mousked
    mousked

    m. mouskidi, –où (armement) Mousquet.

    ●(1732) GReg 644a. Mousquet, arme à feu, tr. «Mousqed. p. mousqidy, mousqedou.»

    ●(1856) VNA 58. un Mousquet, tr. «ur Mousquêd.»

  • mouskedadeg
    mouskedadeg

    f. –où Mousquetade.

    ●(1931) VALL 484a. Mousquetade, tr. «mouskedadeg f.»

  • mouskeder
    mouskeder

    m. –ion Mousquetaire.

    ●(1732) GReg 644a. Mousquetaire, tr. «Mousqeder. p. mousqedéryen.»

    ●(1856) VNA 57. Mousquetaire, tr. «Mousquettour.»

  • mouskederezh
    mouskederezh

    m. Mousqueterie.

    ●(1732) GReg 644a. Mousqueterie, tr. «Mousqederez.»

    ●(1914) DFBP 217b. mousqueterie, tr. «mouskederez.»

  • mouskedig
    mouskedig

    m. –où (armement) Mousqueton.

    ●(1856) VNA 58. un Mousqueton, tr. «ur Mousquêdig.»

  • mouskediri
    mouskediri

    m. Mousqueterie.

    ●(1732) GReg 644a. Mousqueterie, tr. «mousqedtiry.»

  • mouskin
    mouskin

    = (?).

    ●(1874) FHB 507/293a. Pegement a verc'het pennek leun a foge, o klask plijout d'ar goazet all, mouskin, o c'hoari ho fenn fall, pere a rent ho friejou malheüruz.

  • mouskled
    mouskled

    m. –i (armement) Mousquet.

    ●(1792) BD 3070. mouscledy clenvé fusullio, tr. «mousquets, épée(s), fusils.»

    ●(18--) PEN 92/61. c'hoarri mosklet c'hoarri ar fleured.

  • mousklemm
    mousklemm

    v.

    (1) V. intr. Geindre.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/468-469. (An Ospital-Kammfroud) Kranahad, Granahad : v. – S'applique à un enfant qui se plaint, mais qui ne pleure pas franchement. On dit aussi gragnouzad et mousklemm, dont les sens sont cependant légèrement différents. ●(1959) TGPB 78. hag en deñvalijenn e kleven a-wechou egile o vousklemm goustad.

    (2) [empl. devant une subord.] Se plaindre que.

    ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 205. Daoust ma klever an holl o klemm hag o vousklemm ne gaver mui tamm da zebri na banne da eva, e c'heller evelato ober frikoiou.

  • mousklenn
    mousklenn

    f.

    (1) Moue.

    ●(1931) VALL 483a. Moue, tr. «mousklenn (gamm) f.»

    (2) Sourcil.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mousklenn, s. f., tr. «Sourcil.»

    (3) Fille qui semble être de mauvaise humeur.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mousklenn, s. f., tr. «Fille qui a l'air d'être de mauvaise humeur.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...