Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 83 : de boutegerezh (4101) à bouzaret (4150) :
  • boutegerezh
    boutegerezh

    m. Gabionnage.

    ●(1931) VALL 326a. Gabionnage, tr. «boutegerez m.»

  • boutegiñ
    boutegiñ

    voir boutegañ

  • boutell
    boutell

    f. –où (agriculture) Botte (de paille, etc.).

    ●(1633) Nom 78a. Manipulus fœni : vne poignée, vne iauelle, un boteau de foin : vn boüetel foüen.

    ●(1659) SCger 15b. boteau de foin, tr. «boutel foen.» ●133a. bouetel foen, tr. «boteau de foin.» ●(1744) L'Arm 33b. Bote de foin, tr. «Boteell.. leu. f.»

    ●(1891) CLM 9. ur votel vad a blous.

    ●(1904) DBFV 27a. botel, f. pl. –lleu, tr. «botte (de foin, d'asperges).» ●(1920) KZVr 363 - 15/02/20. boutell se dit pour tortell, botte (de paille, etc.) ●(1933) ALBR 35. eun 40 boutell dre vern.

  • boutellad
    boutellad

    f. –où (agriculture) Botte de (paille, etc.).

    ●(1919) TOBB 42. seiz pe eiz botellad kolo.

  • boutellañ / boutelliñ
    boutellañ / boutelliñ

    v. tr. d. Botteler.

    ●(1744) L'Arm 33b. Boteler, tr. «Boteellein.»

    ●(1904) DBFV 27a. botellein, v. a., tr. «botteler, mettre en bottes.» ●(1931) VALL 73b. Botteler, tr. «boutella.»

  • boutellenn
    boutellenn

    f. –où Botte (de paille, etc.).

    ●(1904) DBFV 27a. botellen, f. pl. –nneu, tr. «botte (de foin, d'asperges).»

  • bouteller
    bouteller

    m. –ion Botteleur.

    ●(1732) GReg 105b. Botteleur du foin, tr. «Bouteller. p. boutelleryen.» ●(1744) L'Arm 33b. Boteleur, tr. «Botellour.. lerion. m.»

    ●(1904) DBFV 27a. boteller, m. pl. –lerion, tr. «botteleur.»

  • boutellerezh
    boutellerezh

    m. Bottelage.

    ●(1904) DBFV 27a. botellereh, tr. «bottelage.»

  • boutellet
    boutellet

    adj. Bottelé.

    ●(1933) ALBR 35. Troc'ha foen (...) ober gantan berniou boutellet.

  • boutelliñ
    boutelliñ

    voir boutellañ

  • boutet
    boutet

    adj.

    (1) Ranci, rance, gâté.

    ●(1732) GReg 30b. De la viande alterée, tr. «Qic boutet.» ●Poisson alteré, tr. «Pesq boutet.» ●451b. Cette viande est gâtée, tr. «Boutet eo ar c'hicq-mañ.»

    ●(1876) TDE.BF 68b. boutet eo ar pesk, tr. «le poisson se gâte.»

    ●(1924) FHAB Gouere 256. eun tamm kig moc'h boutet. ●(1927) GERI.Ern 63. boutet, tr. «rance.»

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1732) GReg 669a. Il a une odeur de moisi, tr. «C'huez ar boutet a so gandhâ.»

    ●(1930) KANNgwital 334/454. Blaz ar boutet a veze gant an amann.

    (2) Germé.

    ●(1962) TDBP II 59. Boutet int, tr. «elles sont germées.»

  • bouti
    bouti

    interj. & s. cf. pouti

    (1) Interj. Onomatopée pour appeler les poules.

    ●(1879) RECe IV 148. Pour appeler les poulets : peti, peti ! ou keti, keti ! St-M[ayeux] ; pouti, pouti ! Trév[érec] bouti, bouti, bouti ! L[an]r[odec].

    ●(1910) YPAG 6. Lakat boed d’ar yer... (Mont a ra ermeaz o c’hervel :) Bouti ! bouti ! bouti ! ●(1974) BAHE 80/29a. Rak kaer am eus gervel « Bouti ! bouti ! », ne welan ket ma yar nep lec’h ebet.

    (2) S. enfant. Poussins, petits poulets.

    ●(1879) RECe IV 148. Pour appeler les poulets : peti, peti ! ou keti, keti ! St-M[ayeux] ; pouti, pouti ! Trév[érec] bouti, bouti, bouti ! L[an]r[odec] ; ar bouti bihan, L[an]r[odec], les petits poulets (enf.) du fr. petit.

  • boutik
    boutik

    voir boutikl

  • boutikl / boutik
    boutikl / boutik

    m./f. –où

    (1) Boutique.

    ●(1633) Nom 127a. Taberna : boutique : bouticl, stal. ●Taberna meritoria : boutique à loüer : bouticl da fermiff. ●128a. Pergula : boutique, galerie : bouticq, galery. ●128a. Auricina : boutique & ouuroir d'orfeure, ou affineur : bouticl vn offebrer, pe affiner. ●128b. Tonstrina : l'ouuroir, ou la boutique d'vn barbier : bouticl pe stal vn barber.

    ●(1659) SCger 16b. boutique, tr. «bouticl.» ●(1710) IN I 12. Sant Joseph, Lydia, ha St. Crêpin a oue devot ha parfet meurbet en o bouticlou. ●227. n'o deveus que tar poeson en o c'horf, mæs en o bouticl. ●(c.1718) CHal.ms i. une boutiq' achalandée, tr. «ur uouticl' accourset.»

    ●(1856) VNA 136. dans une grande boutique, tr. «én ur vouticl vras.»

    ●(1904) DBFV 29b. boutikl, f. pl. eu, tr. «boutik.»

    (2) (agriculture) Petite exploitation agricole.

    ●(1970) BHAF 377. eun tammig menaj a ziou vuoh, eur «boutik», evel ma vez lavaret e lehiou-zo. ●(1993) MARV xi 3. (Ploveur) eur voutig vihan diou vuoh.

    (3) pop. (anatomie) Scrotum.

    ●(1986) DPSB 73. (Rieg) hennezh 'ma koeñvet e voutig, tr. «il est de mauvaise humeur (litt. il a les testicules enflées).»

    (4) [au plur.] Ober boutikoù da ub. : jouer des tours à qqn.

    ●(1982) TKRH 75. Graet e veze zoken boutikoù dezhe.

    (5) sens fig. Situation compliquée.

    ●(1872) DJL 16. Er voutik zo brema ne velan sklærmad.

    (6) Foet-boutik / foet-e-voutikl : homme dépensier, dissipateur.

    ●(1732) GReg 295a. Dissipateur, qui consume son bien mal-à-propos, tr. «foët-bouticq.»

    ●(1838-1866) PRO.tj 192. Fouet e voutik, fouet e dranten.

  • boutiklour
    boutiklour

    m. –ion Boutiquier.

    ●(1904) DBFV 29b. boutiklour, m., tr. «boutiquier.»

  • boutin .1
    boutin .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Commun, qui appartient à tous.

    ●(1732) GReg 185a. Commun à plusieurs, tr. «boutin.»

    ●(1893) IAI 150. hag an traou a vezo boutin.

    ●(1904) DBFV 29b. boutin, bouchin, adj., tr. «commun, banal, mutuel.» ●(1906) BOBL 17 novembre 112/2c. perc'heniez boutin etre an holl.

    (2) Lakaat boutin : mettre en commun.

    ●(1893) IAI 111. lakâd boutin madou ar bed.

    ●(1915) MMED 251. Ar vugale a lakeas ho zenzor boutin.

    (3) Lakaat udb. boutin gant ub. : partager qqc. avec qqn.

    ●(1925) BUAZmadeg 788. he zanvez a lakeaz boutin koulz lavaret gant ar beorien.

    (4) Bezañ boutin etre : être commun à, appartenir à plusieurs.

    ●(1911) FHAB Here 283. Al loden eo bet savet warni an templ brudet a yoa neuze boutin etre daou vreur. ●(1925) BUAZmadeg 798. eur roz hag a oa boutin etre daou vreur pinvidig. ●(1926) FHAB Eost 289. kement a zo boutin etrezo.

    (5) Bezañ boutin gant ub. : partager avec qqn.

    ●(1879) MGZ 179. Hor Zalver a zo boutin ganeomp : boutin er boan hag en dismeganz var an douar, ha boutin el levenez hag en euruzded ebarz en env.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 57. Boutin 've an traou ganto : mouniz, butun ha bara.

    (6) Bezañ boutin war udb. : mettre qqc. en commun.

    ●(1914) MNOTes 218. Mils. ms. boutin int war gement a c'hounezont evel laeron ar c'hoajou braz war gement tra a laeront, tr. «ils mettent en commun tout ce qu'ils gagnent, comme les voleurs des grands bois tout ce qu'ils volent.»

    (7) Bezañ boutin = bezañ lodennet ingal.

    ●(1932) ALMA 70. Greomp evelse, mes boutin e vezimp.

    (8) Bezañ boutin : être en commun.

    ●(1914) MNOTes 218. Mils. ms. pa vez boutin an traou…«quand les choses sont en commun.»

    B. Épith.

    (1) Forn-voutin : four banal.

    ●(1659) SCger 28b. four commun, tr. «forn boutin.» ●(1732) GReg 185a. Four commun, tr. «Fourn boutin.»

    (2) Milin-voutin : moulin banal.

    ●(1732) GReg 185a. Moulin commun, tr. «Milin boutin.»

    (3) Merc'hed boutin : putains.

    ●(1929) SVBV 157. Ar maouezed a zo hogozik-holl (kouls lavarout) «merc'hed boutin.» ●184. prena madigou d'ar merc'hed boutin...

    (4) (grammaire) Anv boutin : nom commun.

    ●(1931) VALL 497b. (gramm.) Nom commun, tr. «hano boutin.»

    II. Adv. En commun, ensemble.

    ●(1732) GReg 185a. Ils commercent en commun, tr. «Boutin ez trafficqont.» ●ils travaillent en commun, tr. «boutin ez labouront.» ●(1744) L'Arm 77a-b. Correspondre, agir ensemble, tr. «Labouratt boutin.»

    ●(1904) DBFV 29b. boutin, bouchin, adv., tr. «ensemble, de concert.» ●(1909) BOBL 01 mai 227/2c. perak na deufe ket tri pe bevar amezek da brena boutin ar benvek ze ?

  • boutin .2
    boutin .2

    m.

    (1) Profit, gain.

    ●(1530) J p. 15b. Maz galses caffout, daz butin, / A arc'hant fin tregont diner ? tr. «dont tu aurais pu avoir, pour ton profit, trente deniers en bel argent ?» ●(1575) M 2460-2461. Dan yffernn Lucifer, en fler eff he quelyn : / En lastez da bezout : pep rout ha drouc boutin, tr. «En enfer Lucifer, dans la puanteur, lui et sa bande, / Pour être dans la misère de toute façon et le mauvais partage.»

    (2) Lakaat er boutin : mettre en commun.

    ●(1905) KANngalon Eost 459. N'oa ket neuze a beorien, rak ar re binvidik a lakea er boutin priz an tiez pe ar parkeier a verzent, hag ho roe d'an ebestel evit servichout d'an oll breudeur.

    (3) Lakaat e boutin : mettre en commun.

    ●(1908) FHAB Eost 236. eur bochad tud yaouank, en em vod bep an amzer, hag a laka o gouiziegez e boutin. ●(1934) FHABvug Kerzu 6. gand an traou-se, laket holl e boutin. ●(1940) FHAB Du/Kerzu 228. kement a vez degaset d'eomp a vez atao laket e boutin.

    (4) Ober udb. e boutin : faire qqc. en commun.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 48. Epad eun heur ar zizun e labouront eta e boutin. ●(1926) FHAB Ebrel 122. al labouriou brasa a veze graet e boutin. ●(1950) KROB 26-27/17. Ret eo eta en em glevet gant eur strollad, prena e boutin, beza kenlodenner hepken war gals traou, ha gedal tro alies...

    (5) Ar boutin : le commun, le peuple.

    ●(1906) KANngalon Kerzu 282. ar re ho vren-fe en hano ar boutin.

  • boutinaat / boutinañ
    boutinaat / boutinañ

    v.

    (1) V. intr. Être, vivre en commun.

    ●(1931) VALL 136b. être, vivre en commun, tr. «boutinaat.»

    (2) V. tr. d. Mettre en commun.

    ●(1931) VALL 136b. mettre en commun, tr. «boutinaat.» ●(1962) EGRH I 18. boutinañ v., tr. « partager. »

  • boutinañ
    boutinañ

    v. intr.

    (1) Mettre à la masse, apporter chacun son écot.

    ●(1905) KANngalon Genver 298. e promettomp, p'hon devezo bet ar grasou-ze, boutina, peb unan ervez he c'halloud, evit kinnig d'an Itroun-Varia eur baniel e prof.

    (2) Être, vivre en commun.

    ●(1931) VALL 136b. être, vivre en commun, tr. «boutina.»

  • boutinañ .2
    boutinañ .2

    voir boutinaat

  • boutinded
    boutinded

    f. Vulgarité.

    ●(1968) BAHE 58/27. boutinded an dud c'hros.

  • boutinell
    boutinell

    voir bodinell

  • boutiner / boutinour
    boutiner / boutinour

    m. –ion (politique) Socialiste, partageur, partageux.

    ●(1919) KRVT 313/1a. Kurt Eisner a oa anezan eur boutinour (socialiste) brudet. ●(1923) FHAB Gouere 279. Potred rus Brest, – Gallaoued, presius o amzer ha boutinerien war o meno. ●(1924) FHAB Kerzu 446. pe gant boutinerien, pe gant difennerourien al lezennou laïk ?

  • boutinite
    boutinite

    f. Communauté de biens.

    ●(1909) BOBL 13 février 216/2e. Ar gomunote pe ar boutinite euz on demezi n'eo ket torret dre an disparti-ze.

  • boutinour
    boutinour

    voir boutiner

  • boutizell
    boutizell

    f. –où

    I.

    (1) Tas conique.

    ●(1927) GERI.Ern 64. boutizell T[régor] f., tr. «Tas conique (de paille, ajonc, etc., cône.»

    (2) sens fig. Magot.

    ●(1955) VBRU 4. n'eo ket gant hanter kant lur er miz e vije deut ur soner a foeltr-forzh eveldon da greskiñ e voutizell.

    II. Kreskiñ e voutizell : s’enrichir.

    ●(1955) VBRU 4 (T) *Jarl Priel. N'eo ket gant e hanter kant lur er miz e vije deut ur soner a foeltr-forzh eveldon da greskiñ e voutizell.

  • boutizellañ
    boutizellañ

    v. tr. d. Mettre en tas conique(s).

    ●(1927) GERI.Ern 64. boutizellañ, boutizelli v. a., tr. «mettre ainsi en tas [conique].»

  • bouton
    bouton

    coll. & m. –où

    I. (botanique)

    (1) Coll. Boutons.

    ●(1849) LLB 965-969. Lod (…) / pe huélant er bouton é vroudein, / El lagad é tigor, é zélen é hlazein.

    (2) M. Bouton.

    ●(1633) Nom 77a. Calix : le bouton d'vne fleur : an bouttoun ves an bleuzuen. ●103a. Calyx, alabastrus, cohiuum, vel, ut alij, coniuum : boutton des roses non espanies : an boutoun ros na ve quet goüezuet.

    ●(1838-1866) PRO.tj 191. toullou heb boutounou. ●(1856) VNA 204. Je veux des boutons de soie, tr. «Boutonneu sey e fal d'ein.»

    ●(1904) DBFV 29b. bouton, m. pl. eu, tr. «bourgeon.» ●(1913) ANRO 29. Boutonou zo er plant, er gwez.

    II. M.

    (1) Bouton (de vêtement).

    ●(1904) DBFV 29b. bouton, m. pl. eu, tr. «bouton (d'habit).» ●(1921) DIHU 123/317. stagein ur bouton ar lavreg hé goas. ●(1954) VAZA 29. gant e voutonoù cherompi. ●(1955) VBRU 4. o boutonoù cherompi. ●(1962) EGRH I 16. bonton m. -où, tr. « bouton. »

    (2) enfant. Bout de chou.

    ●(1955) STBJ 82. Ha n'eo ket ret lavarout e savas skrign diwar e goust e-touesk ar vevelien-all. Betek an tammig bonton a oa ac'hanon a glaskas, zoken, ober bisk dezañ.

    (3) Bouton skouer : bout du fil à plomb.

    ●(1904) DBFV 29b. bouton skuir, tr. «perle, bout du fil à plomb.»

    (4) (blason populaire) Mil bouton : surnom des gens du pays Pourlet.

    ●(1911) DIHU 73/282. Ér Gemené er pourletaj hag er mil bouton. Treu aral e larér hoah diar er Pourlet, met ré zihusk int aveit bout mollet!

    III.

    (1) Na dalvezout ur bouton (torret) : ne rien valoir.

    ●(1959) MVGK 36 P.-J. Helias. Hag awechou all ma ne dalvezan ket eur boton eviti. ●42. Ha peb unan a oar ne dalvez ket ar bajenn genta eur boton torret.

    (2) Stagañ boutonoù : bavarder au lieu de travailler.

    ●(1978) PBPP 2.1/94 (T-Plougouskant). Stagañ boutonoù, tr. J. le Du «bavarder au lieu de travailler /comme des tailleurs qui font semblant de coudre des boutons/» ●2.2/492. Stagañ boutonoù, tr. J. le Du «attacher des boutons; rester bavarder en faisant semblant d'attacher des boutons.»

    (3) Stagañ boutonoù war porpant ub. : raisoner qqn.

    ●(1976) KOYO 30 (T). Med ar person, soñjit 'ta, pa glevas an «tarlatatinet» milliget-se adarre, a reas ul lamm war e gador, hag heñ da stagañ boutonoù war porpant ar vaouez kozh !

    (4) Stagañ boutonoù da ub. : tailler un costume à qqn.

    ●(1935) BREI 390/2a (T). Daoust hag-hen n'eman ket houman o sonjal stagan boutonou d'in, evel an teir all ive ? ●(1992) MDKA 76 (T). teul ple mad da lezel ar charlatan-ze da stagañ boutonou dit. ●(1996) GRVE (T). Hañ, mad eo din avad zikour da stagañ boutonou d’ar hraf-naon-ze.

    (5) Diskontañ boutonoù ub. : presser qqn avec vigueur.

    ●(1732) GReg 113. Serrer le bouton à quelqu'un, le presser avec vigueur, tr. G. Rostrenenn «discounta boutonou ur re.»

    (6) Klask kaout an toull hag ar boutonoù : voir toull .2.

  • bouton-kof
    bouton-kof

    m. (anatomie) plais. Nombril.

    ●(1919) DBFVsup 10a. bouton-kov, tr. «nombril.» ●(1931) VALL 498a. Nombril, tr. «bouton-kov V[annetais] popul..»

  • bouton-korf
    bouton-korf

    m. (anatomie) plais. Nombril.

    ●(1972) LIMO 19 février. en deur ne vonto ket betag me boutonkorv.

  • bouton-krampouezh
    bouton-krampouezh

    m. (anatomie) plais. Nombril.

    ●(1925) SFKH 12. betag ou bouton kranpoeh.

  • bouton-kreiz
    bouton-kreiz

    m. (anatomie) plais. Nombril.

    ●(1919) DBFVsup 10a. bouton-kreiz, tr. «nombril.» ●(1931) VALL 498a. Nombril, tr. «bouton-kreiz T[régor] popul.»

  • boutonañ
    boutonañ

    voir boutoniñ

  • boutonenn
    boutonenn

    f. boutonoù Bouton.

    ●(1962) EGRH I 16. bontonenn f. bontonoù, tr. « boutons. »

  • boutoner
    boutoner

    m. –ion Boutonnier.

    ●(1904) DBFV 29b. boutonér, m., tr. «boutonnier.»

  • boutonet
    boutonet

    adj.

    (1) (en plt d'un vêtement) Qui est muni de boutons.

    ●(1925) SFKH 34. ur jileteu guen boutonnet. ●(1939) RIBA 138. boutonet bras ou dillad.

    (2) (en plt de qqn) Boutonneux.

    ●(1967) LIMO 14 avril. Fri boutonnet / Ivour pakret.

  • boutoniñ / boutonañ
    boutoniñ / boutonañ

    v.

    (1) V. tr. d. Boutonner.

    ●(1744) L'Arm 36b. Boutonner son habit, tr. «Boutonnein.»

    ●(1838-1866) PRO.tj 189. Boutonnet ho pragou. ●(1877) EKG I 111. Epad m'edo o votouna he vragez.

    ●(1904) DBFV 29b. boutonein, v. a., tr. «boutonner.» ●(1939) DIHU 341/365. boutonein me lavreg !... ●(1962) EGRH I 16. bontonañ v., tr. « boutonner. »

    (2) V. intr. Bourgeonner.

    ●(1904) DBFV 29b. boutonein, v. n., tr. «pousser des boutons, parl. des arbres.»

  • bouvetier
    bouvetier

    s. Étable, bouverie.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 77). Bouueter (étable). ●(1499) Ca 25a. Bouuetier. g. bouuier. ●(c.1500) Cb 28b. Bouuetier / alias crou da lequat en loeznet g. estable a bestes.

  • bouzar .1
    bouzar .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Sourd.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 78). Bozar, sourd. ●(1499) Ca 25a. Bouzar. g. sourd. ●38b. Clocucc vide in bouzar cest tout vng. ●(1530) Pm 155. Dan tut bouzar ez rente ho cleuet, tr. «Aux sourds il rendait l’ouïe.»

    ●(1659) SCger 113a. sourd, tr. «bouzar.» ●133b. bouzard, tr. «sourd.» ●(1790) MG 232. bout dall, bout boar ha mud a zivoud me nessan. ●302. dall, boar, mud ha mahaignét.

    ●(1867) MGK 2. tud dall ha tud bouzar.

    ●(1904) DBFV 25b. boar, bouar, board, adj., tr. «sourd.» ●(1924) BILZbubr 39/865. ar zakrist koz, hanter bouar. ●(1929) MKRN 19. oeit oc'h bouar ? tr. «Etes-bous devenus sourds ?» ●(1934) BRUS 168. Sourd, tr. «boar.» ●(2003) ENPKP 16. (Ploueskad) Bouc'har out ? Gaster koz !

    (2) Bezañ, chom bouzar ouzh : être, rester sourd à.

    ●(14--) N 1453-1455. Penaus dreist pep re ez dleaff / Bezaff bouzar ouz meur a re / Hep bout hegredic, tr. «Que plus que personne je dois / Etre sourd à plusieurs, / Sans être crédule.»

    ●(1839) BESquil 161. bouar ind bet doh er græce. ●(1852) MML 63. chomet bouar ous he beden. ●(1860) BAL 114. bouzar ouz comzou an dud. ●(1864) SMM 85. Caout aoun da veza bouzar ous mouez Doue.

    B. [suivi d'un adv. intens.]

    (1) Bouzar-sorol : complètement sourd.

    ●(1930) FHAB Gouere 252. gwelout a vis (lire : ris) e oa ivez bouzar-sorol.

    (2) Bouzar-gres : complètement sourd.

    ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Bouzar-gres.

    ●(1924) FHAB Mezheven 215. selaouit ac'hanon mat hag e klevoc'h gwelloc'h a-ze nemet bouzar gres e vefec'h.

    (3) Bouzar-pik : complètement sourd.

    ●(1879) ERNsup 165. bouzar-pikh.

    (4) Bouzar-lech : complètement sourd.

    ●(1969) BAHE 60/34. Graet em boa evel pa vijen bouzar-lech.

    C. par méton. Silencieux.

    ●(1908) FHAB Meurzh 77. en eul leac'h bouzar n'eus ket ezom a ziouscouarn ennhan.

    II. Épith.

    (1) (en plt des coups à boire) À l'œil.

    ●(1924) NFLO. à l'œil = pour rien. bouzar (sourd) : ne se dit que des choses de peu de valeur qu'on donne facilement pour rien. ex : eur banne gwin bouzar. ●(1935) CDFi 16 novembre. ganen-me ez eus butun mat, hini bouzar, tremenet dre zindan fri ar maldouter. ●(1962) EGRH I 18. hini bouzar, tr. « boisson payée par un autre. » ●(1972) SKVT I 47. evet e vez aliesoc'h hini bouzar. ●(1974) SKVT III 78. klevet ganit c'hwezh an hini bouzar, tr. (SKVT.gds 414) appelation donnée plaisamment à une consomation que l'invité n'a pas l'intention de faire renouveler. ●(1982) PBLS 109. (Langoned) eur banne bouzar, tr. «un verre payé par qn d'autre.»

    (2) Butun bouzar : tabac de chine.

    ●(1877) FHB (3e série) 24/193b. ha butun bouzar ouspen !

    ●(1924) NFLO. à l'œil = pour rien. bouzar (sourd) : ne se dit que des choses de peu de valeur qu'on donne facilement pour rien. ex : eur brizenn vouzar.

    (3) Terzhienn vouzar =

    ●(1867) BUE 140. taget d'ann oad a dri bla gant eunn derjen vouzar.

    (4) Badeziant vouzar : baptême d'enfant illégitime, sans sonnerie de cloches.

    ●(1958) LLLM.ph 164. Les enfant illégitimes, en Bretagne, sont baptisés sans cloches. C'est un baptême silencieux (sioul) ou sourd (bouzar).

    III.

    (1) Bezañ bouzar evel ur c'hleuz : voir kleuz.

    (2) Bezañ bouzar evel ur c'hloc'h : voir kloc'h.

    (3) Bezañ bouzar evel ur sourd : voir sourd.

    (4) Bezañ bouzar evel ur glesker : voir glesker.

    (5) Bezañ bouzar evel ur ran : voir ran.

    (6) Bezañ bouzar evel ul lech : voir lech.

    (7) Bezañ bouzar evel un tamm koad : voir koad.

    (8) Bezañ bouzar evel ur penton : voir penton.

    (9) Bezañ bouzar evel ur girin : voir kirin.

    (10) Bezañ bouzar evel un douarc’hen : voir douarc’hen.

    (11) Bezañ bouzar evel ur pod-houarn : voir pod-houarn.

  • bouzar .2
    bouzar .2

    m. –ed, –eien

    (1) Homme sourd.

    ●(1499) Ca 25a. ga. faire le sourd. b. ober an bouzar.

    ●(1877) BSA 89. ar bouzar mud.

    ●(1907) AVKA 140. diouskouarn ar bouzar (...) lakât bouzaret da glevet ha mudien da gomz ! ●(1927) GERI.Ern 64. bouzar (V[annetais] boar) m. pl. eien, tr. «sourd.» ●(1934) BRUS 226. Un sourd, tr. «ur bouar.»

    (2) Surdité.

    ●(1910) MAKE 18. eat eo ar bouzar diouzin !

    (3) Ober e vouzar : faire le sourd.

    ●(1935) ANTO 63. ma 'z eus tud hag a oar ober o bouzar pa ne blij ket d'ezo ar gaoz.

  • bouzaraat
    bouzaraat

    v.

    (1) V. intr. Devenir plus sourd.

    ●(1876) TDE.BF 69a. Bouzaraat, v. n., tr. «Devenir sourd.»

    ●(1927) GERI.Ern 64. bouzaraat v. n., tr. «devenir (plus) sourd.»

    (2) V. tr. d. Rendre plus sourd.

    ●(1927) GERI.Ern 64. bouzaraat v. a., tr. «rendre (plus) sourd.»

  • bouzaradenn
    bouzaradenn

    f. -où Assourdissement résultant d’un grand bruit.

    ●(1962) EGRH I 18. bouzaradenn f., tr. « assourdissement résultant d’un grand bruit. »

  • bouzarañ
    bouzarañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Assourdir, rendre sourd.

    ●(1868) KMM 54. trouz ar bed a vouzare ac'hanon. ●(1869) HTC 294. eur c'hri hag eun trouz da vouzara ar vro. ●(1872) ROU 75a. Assourdir, tr. «bouzara.» ●(1876) TDE.BF 69a. Bouzara, v. a., tr. «Assourdir.»

    ●(1919) BUBR 7/185. Ar sklokadennou a vouzar ac'hanomp. ●(1924) ZAMA 167. bouzara an diouskouarn. ●(1925) FHAB Mae 188. c'hoariellou divalo gouest da vouzara tud.

    ►absol.

    ●(1908) FHAB Du 333. eun trouz da vouzara. ●(1925) FHAB Genver 33. ar muzikou a rea eun trouz da vouzara.

    (2) sens fig. Casser la tête.

    ●(1910) MAKE 110. bouzara 'reas kement he gwaz (...) ma reas Truilhennig e vennoz da chench hano.

    II. V. intr. Devenir sourd.

    ●(1499) Ca 25a. Bouzaraff. g. deuenir sourd.

    ●(1659) SCger 133b. bouzara, tr. «être sourd.»

  • bouzarded
    bouzarded

    f. Surdité.

    ●(1499) Ca 25a. ga. sourdesse / sourdete. b. bouzardet.

    ●(1732) GReg 896b. Surdite, tr. «Van[netois] boüarded.»

    ●(1927) GERI.Ern 64. bouzarded f., tr. «surdité.»

  • bouzarder
    bouzarder

    m. –ioù Surdité.

    ●(1732) GReg 896b. Surdite, tr. «Bouzarder.»

    ●(1927) GERI.Ern 64. bouzarder m., tr. «surdité.»

  • bouzaregennek
    bouzaregennek

    adj. À moitié sourd.

    ●(1919) DBFVsup 8b. boaregennek, adj., tr. «à moitié sourd (Quistinic).»

  • bouzarenn
    bouzarenn

    f. Bruit assourdissant.

    ●(1936) IVGA 74. Ar gurun a oa dioutañ eur vouzarenn diehan. ●(1954) LLMM 47/27. Gwagal a rae ar gwelini, ur vouzarenn. ●(1972) SKVT I 113. un torr-penn hag ur vouzarenn.

  • bouzarentez
    bouzarentez

    f. Surdité.

    ●(1906) BOBL 29 décembre 118/3a. Ar vouzarente ne ma ken.

  • bouzarerezh
    bouzarerezh

    m. Surdité.

    ●(1633) Nom 258a. Surditas : sourdeté, sourdesse : bouzarerez, pounner cleu.

  • bouzaret
    bouzaret

    adj. Assourdi.

    ●(1866) BOM 40. Bouzared eo ma diou skouarn, / O kleved ann dud o rakad / Evel glazarded enn eur prad ! tr. «Mes oreilles sont assourdies à force d'entendre les gens coasser comme des grenouilles dans un marais.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...