Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 84 : de bouzarez (4151) à brac_hitellat (4200) :
  • bouzarez
    bouzarez

    f. –ed Femme sourde.

    (1904) DBFV 25b. boaréz, s. f. pl. ed, tr. «femme sourde.» ●(1909) FHAB C'hwevrer 34. Mari Heurtin a zo ganet dallez, bouzarez ha mudez. ●(1934) BRUS 226. Un sourd, tr. «ur bouar (fém. ur vouaréz).»

    ►[empl. comme attr.]

    (1852) MML 185. Penos eur vam qen mad , qen tener, a allfe chom bouarez ous he beden ! ●(1874) FHB 483/100b. Moez chom a reaz evel bouzarez. ●(1888) SBI II 48. Ho croeg, 'mezhan, 'zo bouzarès, tr. «votre femme, dit-il, est sourde.»

  • bouzaridigezh
    bouzaridigezh

    f. Action d’assourdir.

    (1962) EGRH I 18. bouzaridigezh f., tr. « action d’assourdir. »

  • bouzarus
    bouzarus

    adj. Assourdissant.

    (1955) STBJ 123. eun tabac'h bouzarus.

  • bouzel-
    bouzel-

    voir beuzel-

  • bouzelenn
    bouzelenn

    f. (droit) Bouzelenn brosez : chicaneur en titre d'office.

    (1732) GReg 164a. Chicaneur en titre d'office, tr. «Bouzélen brocès

  • bouzell
    bouzell

    s. –où Boyau.

    (1659) SCger 15a. boiau, tr. «bouzel, p. ou

  • bouzellaouad
    bouzellaouad

    m. –où Bouzellaouad fars =

    (1974) YABA 09.03. biskoah nen doè bet ur boelleuad fars èl en dé-sé. ●(1974) YABA 27.04. ur boleuad fars. ●(1980) LIMO 16 février. ur boleuad fars en doé bet.

  • bouzellek
    bouzellek

    adj. Ventru.

    (1878) SVE 122 §839. Hag ann ozac'h da veza bouzellek, tr. «Et donne du ventre au chef de famille.»

    (1931) VALL 777a. Ventru, tr. «bouzellek

  • bouzellenn
    bouzellenn

    f. –où, bouzelloù

    I. (anatomie)

    (1) Boyau.

    (1464) Cms (d’après GMB 77). Bouzellov, boyaux. ●coezaff en bouzellou. (d’après GMB 112). ●(1499) Ca 25a. Bouzellou. g. boyaulx. ●39b. Coezff en bouzellou. g. enfleure es entrailles. ●(c.1500) Cb. g. la bourse des boeyaulx. b. yalch an bouzellou. ●(c. 1501) Lv 231/3. bozelen gl. lien. ●232/4. bozelen gl. intestina. ●(1633) Nom 22a. Intestina : boyaux, les entrailles : bouzellou, an entraillou. ●Mesenterium : le milieu des boyaux ou entrailles : an creïs ves an bouzellou.

    (1659) SCger 133b. bouzellou, tr. «boyaux.» ●(1744) L'Arm 32b. Boïau, tr. «Boelleenn.. boelleu. f.»

    (1849) LLB 1320. de hober boleu moen ha de dakenéein. ●(1867) MGK 99. Gant eur vouzellen oan. ●bouzellou ein.

    (1902) PIGO I 182. bouzellou hag eskern. ●(1904) DBFV 25b. boellen, f. pl. boelleu, boleu, tr. «boyau, intestin.» ●(1907) AVKA 136. Ze na da ket beteg ar galon, mad a diskenn er bouc'helo.

    (2) Bouzellenn lart : (?) panse (?).

    (1633) Nom 59b. Omasum : panse, ou le gras boyau : an bouzellen lard.

    (3) Poan vouzelloù, droug bouzelloù : mal au ventre.

    (1868) KMM 66-67. Poan vouzellou, distôler, dislonca poezon. ●(1896) HIS 79. Krogein e hras én hon un droug boelleu.

    (4) fam. Foeltr-bouzelloù : énorme repas.

    (1982) TKRH 23. Ar pred-eured 'oa bet ur foeltr-bouzelloù.

    II. (pathologie) Diskenn-bouzelloù : hernie.

    (1744) L'Arm 449b. Hernieux, tr. «Péhani enn-déss unn disquênn boailleu

    (1870) FHB 308/376a. Eun disken-bouzellou en doa.

    (1911) BUAZperrot 133. eur c'hrouadur klanv gant an diskenn-bouzellou. ●(1914) DFBP 167b. hernie, tr. «diskenn-bouzellou.» ●(1925) DIHU 172/340. Ur pautr en doé un dichen boelleu hag e hré poén vras dehon. ●(1932) BSTR 82. eun diskenn bouzellou a rea d'in poan.

    III. sens fig. Pneu.

    (1908) DIHU 34/62. boellenneu Michelin. ●(1916) KZVr 187 - 01/10/16. Fuan a ra boellen ma marc'h-houarn, tr. «mon pneumatique est crevé (Even).»

    IV. (blason populaire) Bouzelloù gris :

    (1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris !

    V.

    (1) Ober bouzellenn voan : se passer de nourriture. Cf. ober kofig moan.

    (1866) FHB 58/46b J.V.. Ar c'hi kez ! koll reaz he boan; / Red mad oué ober bouellen voan.

    (1935) ANTO 39 (T) *Paotr Juluen. Paotred o zriouec'h pred kig sal ar sizun hep konta ar gwener; hag a ya fall pa glevont komz eus vijel, pe pa lavar d'ezo ar medisin ober bouzellenn voan. (+94, 97).(1942) VALLsup 102. Jeûner, tr. F. Vallée «ober bouzellenn voan fam.» ●(1955) STBJ 15 (K) Y. ar Gow. Darn anezo, skuiz oc'h ober bouzellenn voan hag o pilpasat er pri hag er vouilhenn... ●2O4. Ne bade ket pell ar moneiz etre daouarn etre daouarn an daou ganfart hag alïes, moarvat, e veze dao dezo ober bouzellenn voan.

    (2) Kaout ur vouzellenn laosk : avoir faim.

    (1973) SKVT ii .

    (3) Bezañ erru ruz e vouzellenn : avoir faim.

    (1971) BAHE 68/22 (T). Erru eo ruz va bouzellen, da lavarout eo, naon am eus.

    (4) Ober ur skoulm er vouzellenn : voir skoulm.

  • bouzellenn-dall
    bouzellenn-dall

    f. (anatomie) Cæcum.

    (1954) VAZA 89. kleñved lostennig ar vouzellen dall.

  • bouzellenn-danav
    bouzellenn-danav

    f. (anatomie) Intestin grêle.

    (1774) AC 32. eur pennat boussellen tano, tr. «une portion d'intestin grêle.»

  • bouzellenn-diwezhañ
    bouzellenn-diwezhañ

    f. (anatomie) Rectum.

    (1774) AC 32. ar c'han asquornec eus ar vassin etre ar sohorel ac ar vouzellen diveza, tr. «le canal osseux du bassin, entre la vessie & le rectum.»

  • bouzellenn-revr
    bouzellenn-revr

    f. (anatomie) Rectum, boyau culier.

    (1499) Ca 25a. Bouzellenn an reffr. g. beuculyer. ●(c.1500) Cb 28b. Bouzellenn an reffr. g. le boyau du cul.

  • bouzellenn-ruz
    bouzellenn-ruz

    f. (anatomie) Œsophage.

    (1962) TDBP II 59. Ar vouzelenn ruz, tr. «le boyau rouge (l'œsophage).» ●(1966) BAHE 47-48-49/32. Bouzellenn-Ruz = korzen-voued (ger implijet gant ar gigerien hag al lazherien-voc'h).

  • bouzellenn-voan
    bouzellenn-voan

    f. (anatomie) Intestin grêle.

    (1866) FHB 72/157b. en humoriou gludennec eus ar vousellen voan.

  • bouzellenn-vras
    bouzellenn-vras

    f. (anatomie) Gros intestin.

    (1866) FHB 72/157b. ar gaouleden hag ar penn kenta eus ar vouzellen vras.

  • bouzellennek
    bouzellennek

    adj. Ventru.

    (1904) DBFV 25b. boellennek, adj., tr. «ventru.» ●(1907) BSPD II 161. lart ha bolennek oé.

  • bouzelloù
    bouzelloù

    pl. voir bouzellenn.

    (1) Bezañ ruz e vouzelloù : avoir très faim. Cf. kaout naon ruz.

    (1965) BRUD 20/32 (T) E. ar Barzhig. Erruet e oa eun devez skuiz-divi ha ruz e vouzellou, e-pad ma oad o kloza traou merenn. ●(1968) LOLE 86 (T) *Roc'h Vur. Da vihana, ne vez ket ken ruz va bouzellou. ●(1970) BHAF 125 (T) E. ar Barzhig. Neuze e anzavas va mignon din e oa erru ruz e vouzellou ha pegen sod e oa bet peogwir e-noa naon dija er presbital. ●134. Ruz e vez ordinal e vouzellou.

    (2) Ober bouzelloù moan : avoir très faim.

    (1849) LLB 1320 (G) J. Gwilhom. De hober boleu moen ha de dakenéein.

    (1936) DIHU 302/125 (G) L. Herrioù. En ofiserion hag e oè ou bouid abarh eùé, e zo daù dehè obér boelleu moén... ●(1974) YABA 23.02 (Gi) J. Jaffre. Peb unan en um gavè er galon skanv, er spered iah, meit er boleu moén ! ●(1975) YABA 06.12 (Gi) J. Jaffre. Eid ho teskein hag eid ho poén / E vo red doh gobér boelleu moén !

    (3) (Blason populaire) Bouzelloù-bleiz : boyaux de loup (sursom des habitants du Cap-Sizun).

    (1878) SVE 954. Kaper lovr, boellou blei, / Hen euz debret kant bara hei / Hag eur zac'h bara draillet, / Ha c'hoaz n'e ket hanter-garget, / Hag e lavare he vamm : / Klanv va C'haper, na zebr tamm.

    (4) (Blason populaire) Bouzelloù-gris : surnom des habitants de Carnac.

    (1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris !

  • bouzelloù-an-itron
    bouzelloù-an-itron

    pl. (botanique) Tripe-madame Cynoglossum officinale.

    (1924) FHAB Genver 17. Lavaret e vez ivez e savas diwar bouzellou al lez-vamm fallakr eur blantenn iskiz ha dizoare a hanver bouzellou an Itron ; kaout a reer anezi er porz hag e douveziou ar c'hastell koz ; met ne vez kavet e nep lec'h all.

  • bouzil
    bouzil

    voir beuzel

  • bouzoul
    bouzoul

    coll. Crottin de cheval.

    (1927) GERI.Ern 64. bouzoul L[éon] col., tr. «Crottin de cheval.»

  • bouzoula
    bouzoula

    v. intr. Ramasser du crottin de cheval.

    (1927) GERI.Ern 64. bouzoula, tr. «aller en chercher [du crottin de cheval].»

  • bovelen
    bovelen

    f. –ed

    (1) (zoologie) Musaraigne.

    (1716) PEll.ms 111. Bovelen, espece souris champêtre ou mulot qui mord le bétail, et dont la morsure est venimeuse. Pl. Bovelenet. Davies ne montre rien de semblable en son Diction. Breton. Et je ne sai pas l'origine de ce mot, si non qu'il semble être composé de Boc'h, gueule ou mâchoire, et de Melen, jaune ; mais je ne saî pas la raison pour laquelle on auvoit ainsi nommé ce petit animal. Ce pourroit être un mot hybride fait du Breton Buoc'h, vache et du François velin pour venim, ou du même Boc'h, machoire ; parceque la morsure de cette beste, comme j'ai dit est venimeuse aux vaches et autres bestes domestiques. ●(1752) PEll 76. Bovelen, espèce de souris champêtre, ou mulot, qui mord le bétail, & dont la morsure est venimeuse. Plur. Bovelenet. Davies n'a rien de semblable, & ce nom me paraît formé de Boch, gueule, joüe ou machoire, & de Melen, jaune. Je ne sçai si ce petit animal a le museau de cette couleur.

    (2) (pathologie animale) Tumeur à la tête des bêtes à cornes.

    (1890) MOA 507b. Tumeur, celle qui vient à la tête, chez les bêtes à cornes, surtout les moutons, bodvelen, -- maotvelen, f. (Maot, est sans doute ici pour maout, mouton.)

  • boz
    boz

    f. –ioù, d. divoz

    I.

    (1) Creux de la main, des deux mains jointes.

    (1554) Moeam 7. Ez dalcho én é vos deiz ha nos dindanhaff.

    (1723) CHal 137. Pos en dourn, tr. «la Paume de la main.» ●(1727) HB 357. hac e savin va divos. ●(1732) GReg 590b. Le creux de la main, tr. «Boçz an dourn.» ●(1744) L'Arm 85a. Creux de la main, tr. «Poze enn dourne.. pozieu én deourne.» ●225b. Creux, dedans de la main, tr. «Poze enn dourne. m.» ●273. Paume, dedan de la main, tr. «Poze enn dournn

    (1849) GBI I 52. Gant ur plat arc'hant am boa 'tastummenn leiz ma bôz, tr. «Avec un plat d'argent que j'avais j'en ramassais une poignée.» ●(1866) FHB 61/71b. aour da zestum gant ar voz.

    (1909) BROU 228. (Eusa) Divoz, tr. «Les deux mains réunies et fermées, ou bien ouvertes en forme de demi-callebasse.» ●(1924) BILZbubr 38/843. Boz war voz uhel uhelloc'h c'hoaz ar vugale a zave o daouarn. ●(1927) GERI.Ern 64. boz f., tr. «Creux de la main, et en L[éon] creux formé par les deux mains réunies.» ●(1935) NOME 137. eva e boz va dourn. ●(1962) EGRH I 18. boz f., tr. « creux des deux mains réunies ensemble. »

    (2) Les deux mains jointes.

    (1870) FHB 304/342b. Neuze gant va boz ha va ginou e ris seiz guech hou ! hou ! hou ! cri ar gaouen.

    II.

    (1) Sutal (en, gant) voz : faire un travail vain, sans valeur.

    (1877) FHB (3e série) 13/99b *Mik an Dourdu. Ar re-ze a vo eat pell diouthan, hag hel laosko da zutal gant he voz, pe da sclakal brulu, ma car.

    (1901) FHAB Genver 207. Kercouls oa d'an Autrou Person sutal en he voz, pe mont da zutal brulu. Re douelled eo he dud gant ar pez a velont, a glêvont, ag a gavont e ty Yan.

    (2) Mont da sutal gant e voz d'ar mouilc'hi : être envoyé promener.

    (18--) MIL.ms (d’après MELU X 90). Ma n'as peus netra da ober, kea da zutal gant da voz d'ar mouilc'hi.».

  • bozad
    bozad

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) Contenu du creux de la main, jointée.

    (1732) GReg 734b. Poignee, plein la main, tr. «Boçzad. p. boçzadou.» ●Petite poignée, tr. «boçzadicq. p. boçzadouïgou

    (1850) MOY 279. eur vojat pe diou a gueuneud. ●(1872) GAM 8. eur vozad arc'hant. ●(1877) EKG I 51. eun tamm bara hag eur vozad holenn.

    (1905) KANngalon Du 542. kemerit ar vozadik peziou melen-ma. ●(1906) KANngalon Genver 7. Eur vozadik poultr pe zouar. ●(1909) BROU 228. (Eusa) Divozad, tr. «Plein les deux mains réunies.» ●(1911) BUAZperrot 113. bozadou had. ●487. teir bozad zouar.

    (2) Gifle.

    (1974) SKVT III 112. c'hwi po bozadoù diganin 'vat.

    B. sens fig.

    (1) Petite quantité.

    (1867) MGK 34. Ar vozadik razed. ●(1872) GAM 54. Ar fransisien n'oa nemet eur vozad anezho. ●(1874) FHB 490/158a. ar vozadik tud a ioa o ren al lestr.

    (1922) LZBt Mezheven 4. Ar gristenien ne oa ket, evit laret, eur vozad dioute. ●(1923) ADML 74. eur vozad Arvoriz. ●120. eur vozad mignouned. ●(1940) LZBl Gouere/Eost 331. Eur vozad kustumou eus ar vro. ●(1942) DADO 8. Nebeut a dra : eur silienn, daou pe dri levneg, eul legestr hag eur vozad vilgot.

    (2) Petite surface.

    (1935) LZBl Gwengolo/Here 158. N'eus ket, avat, eur vozad douar kollet.

    II. Adv. A-vozadoù : à pleine mains.

    (1727) HB 241. ne dleer quet teurl a vosadou an Dour Benniguet var ar Beziou.

    (1866) LZBt Genver 75. had talvouduz ar wirione tolet a vozadou enn eunn douar dilezet. ●(1867) MGK 116. Doue a ro he vadou, / A vozadou.

    (1906) KANngalon Eost 191. Kaout a reont tro da zastum madou a vozadou.

  • bozadenn
    bozadenn

    f. –où Contenu du creux de la main.

    (1924) BILZbubr 38/841. eur vozadennig vleud. ●(1924) BILZbubr 40/897. bosadennou bleud.

  • bozata
    bozata

    v. tr. Prendre par poignées.

    (1962) EGRH I 18. bozata v., tr. « prendre par poignées. »

  • Bozeg
    Bozeg

    n. de pers. (patronyme) Bozec.

    (1331) Bo f° 261d. Henri Bossec ascriuas aman tr.Herve Bihan « Henri Bossec écrivit ici »

  • bozeg
    bozeg

    m. –ed (ornithologie) = (?).

    (1984) ECDR 127. Ar mouilc'hi hag ar bozeged a bege er buzhug.

  • bozen
    bozen

    voir bozenn

  • bozenenn
    bozenenn

    f. (botanique) Chrysanthème des moissons.

    (1464) Cms (d’après GMB 78). boczennenn g. meleuc l. meloda. ●(1499) Ca 25b. Bozennenn. g. meleuc.

  • bozenn / bozen
    bozenn / bozen

    coll. & f.

    I. Coll. Chrysantèmes des moissons.

    (1927) FHAB Gouere 146a. O freuza an douar e vez lazet an elfezenn, ar bozenn ha meur a louzaouenn fall all c'hoaz. ●(1975) UVUD 75. (Plougerne) pa vehe alc'houezenn, bozenn pehe ie tachadou. ●(1990) TTRK 171. bleuñv bozon.

    II. F.

    (1) Chrystantème des moissons.

    (1575) M 1568. Ha nep á hat bozenn, an bozenn á crenno, tr. «Et celui qui sème l'œil-de-bœuf, l'œil-de-bœuf récoltera.»

    (1876) TDE.BF 69b. Bozenn, s. f., tr. «Chrysanthème, plante.» ●(1879) BLE 71. Chrysanthème des blés. (C. segetum. L.) Bozen. Marguerite dorée.

    (1927) GERI.Ern 64. bo(z)enn f., tr. «Chrysanthème des blés.» ●(1957) BRUD 2/59. An teil-deñved a vez kavet fred dezañ ; ledet e vez gant an daouarn ; dreist eo eneb ar vozenn. E galleg : la marguerite des champs. ●(1995) BRYV II 95. (Milizag) gand ar vozenn, eur fleurenn vrao. ●bozenn : chrysantème des moissons, e galleg.

    (2) Bozenn velen : chrysanthème jaune.

    (1876) TDE.BF 69b. Bozenn-velen, s. f., tr. «Chrysanthème jaune.»

    (3) Bozenn wenn : chrysanthème blanche.

    (1876) TDE.BF 69b. Bozenn-wenn, s. f., tr. «Chrysanthème blanche.»

  • bozheg
    bozheg

    m. –ed (ichtyonymie) Tacaud.

    (1904) DBFV 26a. boheg, m. pl. ed, tr. «tacaud (poisson).» ●(1927) GERI.Ern 55. boc’heg V[annetais] m., tr. «tacaud, poisson.» ●(1934) BRUS 258. Un tacaud, tr. «ur boheg –ed.» ●(1970) GSBG 7. (Groe) buxek (= bozheg), tr. «tacaud.» ●(1962) TDBP ii 348. Evid tapoud Baz ar Bozeged e kemerez an Tour dre gorn Trêzenn ar Goulm, ha peulvan ar Hastell dre doull-karr park keravilin e penn jardin Alfoñs, tr. «pour attraper (trouver) la Basse des Tacauds, tu prends la balise par le coin de la plage de la Colombe, et le menhir au Château par la brèche du champ de Keravilin situé au bout du jardin d’Alphonse.»

  • bozogell / mozogell
    bozogell / mozogell

    voir mozogell

  • bozon
    bozon

    voir bozen

  • bra
    bra

    s. (géographie) Sillon, isthme.

    (1971) TONA.morl 6. Bra, sur la côte trégorroise de la baie de Morlaix, désigne un sillon, un isthme.

  • brabañs
    brabañs

    m. –où

    (1) Vantardise.

    (1837) GET 14. balc'h ha leun a vrabanç. ●(1867) MGK 132. Ma teui kaloun, skiant d'he fried, / E-leac'h brabans, lorc'h ha fouge. ●(1870) FHB 270/70a. Kementse a lakeas kement a fouge hag a vrabans enha. ●(1876) TDE.BF 69b. Brabañs, s. m., tr. «Forfanterie.» ●(1889) ISV 481. da veza discaret evelse fouge ha brabans ar barier faeüs.

    (1927) GERI.Ern 64. brabañs m. pl. ou, tr. «Forfanterie, fanfaronnade, plaisanterie, impertinence.»

    (2) Taol-brabañs : fanfaronnade, forfanterie.

    (1877) EKG I 307. eun taol brabans great gand tud ha ne c'houient ket petra a reant.

  • brabañsal / brabañsat / brabañsiñ
    brabañsal / brabañsat / brabañsiñ

    v.

    (1) V. intr. Fanfaronner.

    (1659) SCger 133b. brabanci, tr. «brauer, se vanter.»

    (1838) CGK 33. Va mab Branbançal a ret. ●(1872) ROU 106b. Triompher (par vanité), tr. «brabansal.» ●(1876) TDE.BF 69b. Brabañsal, v. n., tr. «Se vanter, faire le fanfaron.»

    (1927) GERI.Ern 64. brabañsal v. n., tr. «se vanter.»

    (2) V. pron. réfl. En em vrabañsal : se vanter.

    (1838) CGK 4. Divoal mad da nem vrabançal eus madélés ar merc'het.

    (1911) BUAZperrot 274. atô oc'h en em vrabansat.

  • brabañsat
    brabañsat

    voir brabañsal

  • brabañser .1
    brabañser .1

    adj. Fanfaron, vantard.

    (1867) MGK 47. meur a zen brabanser. ●90. ann tiek brabanser.

    (1924) BILZbubr 43-44/1034. Bilzig, c'houi en goar ervad, ne oa na birbilher, na brabanser. ●(1961) LLMM 88/308. ur brabañser a baeron troet gant an orbidoù.

  • brabañser .2
    brabañser .2

    m. –ion Fanfaron, vantard.

    (1838-1866) PRO.tj 177. Tadic-Coz ar Brabancer. ●(1870) FHB 270/70a. pebez brabanser oa Ali. ●(1872) ROU 107a. Vantard, tr. «Brabanseur.» ●(1876) TDE.BF 69b. Brabañser, s. m., tr. «Fanfaron, railleur.»

    (1905) BOBL 22 avril 31/2c. Pebeuz brabanser, pebeuz c'hwizigel ! ●(1923) KNOL 274. Gwelit pebeuz brabanser eo va breur bihan. ●(1924) BILZbubr 41/950. Eur brabanser ! a vêas ar maout. ●(1963) LLMM 99/268. gwelloc’h e veze gantañ glebiañ e vourennoù brabañser gant rom gwenn.

  • brabañserezh
    brabañserezh

    m.

    (1) Fanfaronnade(s).

    (17--) FG II 24. Læz d'ha brabanceres.

    (1878) EKG II 296. dre eur brabanserez diskiant.

    (1925) FHAB Meurzh 102. kalz a dud yaouank ha, hep beza fall, a glask, dre vrabanserez, bresa lezennou Doue.

    (2) Ober brabañserezh : fanfaronner.

    (1872) ROU 106b. Triompher (par vanité), tr. «ober brabanserez.» ●(1877) EKG I 118. o klevet ho c'hamarad oc'h ober brabañserez.

    (1907) FHAB Kerzu 302. dre glevet anezo oc'h ober o brabanserez.

    (3) Ober brabañserezh war-benn ub. =

    (1847) MDM 22. Kals a vrabanserez a rear var benn an dud divar ar meaz.

  • brabañsiñ .1
    brabañsiñ .1

    v. Railler, badiner, se moquer (de).

    (1927) GERI.Ern 64. brabañsi v. n. et a., tr. «railler, badiner, se moquer (de).»

  • brabañsiñ .2
    brabañsiñ .2

    voir brabañsal

  • brabañson
    brabañson

    adj. Fanfaron.

    (1557) B I 745. Pe a lech ez duet huy ytron / Gant hoz contenancc brabanczon, tr. «D'où venez-vous, madame, avec votre mine fanfaronne ?»

  • brabañsus
    brabañsus

    adj. Fanfaron.

    (1931) VALL 294b. fanfaron adj., tr. «brabañsus

  • brabant
    brabant

    m. (agriculture)

    (1) Arar-brabant : charrue brabant.

    (1907) BOBL 20 avril 134/3c. eur c'honkour erer-brabant da derri haorek. ●(1931) VALL 79b. Brabant, tr. «arar ou alar brabant m. pl. erer-brabant, eler-brabant

    (2) Klev-brabant : charrue brabant.

    (1931) VALL 79b. Brabant, tr. «kleo brabant m. pl. kleviou-brabant

  • brabrav
    brabrav

    m. –ioù enfant.

    (1) Joujou.

    (1732) GReg 86b. Un beau-beau pour les petits enfans, tr. «ur brabrao.» ●Je vous donnerai un beau-beau, tr. «Me a roï ur brabrao deoc'h.» ●(1744) L'Arm 28a. Beau-beau, tr. «Brebraou. m.»

    (1876) TDE.BF 69b. Braobrao, s. m., tr. «Joujou, des joujoux.»

    (1904) DBFV 30b. brebraù, m., tr. «belle chose, joujou.» ●(1907) VBFV.fb 57b. jouet, tr. «brabraù, m.» ●(1919) DBFVsup 10a. brabraù (Arv[or]), m., tr. «babiole, hochet.»

    (2) C'hoari brabravig : faire joujou.

    (1957) AMAH 122. ne oan ket bremañ en gwir da c'hoari brabravig gant va buhez.

    (3) par ext. Bijou.

    (1867) BUE 135. ha gwalinier, ha chapeledo, ha brabraoio.

  • brac'hell
    brac'hell

    voir gwrac'hell

  • brac'hitellat
    brac'hitellat

    v. intr. Branler, se balancer.

    (1942) VALLsup 24b. Branler, tr. «brac'hitellat T[régor].»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...