Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 180 : de drailh-1 (8951) à dramouchat (9000) :
  • drailh .1
    drailh .1

    m. –où

    I.

    (1) Bagarre, bataille.

    (1910) FHAB Here 309. ha dao d'ar pigoz, ha dao d'al lorgn ha dao d'an drailh ! ●(1919) FHAB Here 104. Goude an drailh... ●(1920) AMJV 118. ne oue ket guelet e Mana freuz ha draill evel el leac'hiou all. ●(1926) SAHE 46. gant aoun na vijent kuezet etre daouarn paotred an drail. ●(1937) FHAB Kerzu 362. Ha setu drailh etre an tri damm lanfre euzus. ●(1949) KROB 12/9. an dismantr, a jom warlerc'h an drailh, a ziskouez dremm heuzus hag iskis ar brezel milliget. ●(1962) GERV 92. Spontus e voe an drailh e-touez ar breizerien.

    (2) Mésentente, querelle.

    (1910) MAKE 57. eun nebeudig a zo alïes peadra evit hada drailh e-touez ar gwella mignoned.

    (3) Kanaouennoù drailh : chansons révolutionnaires.

    (1905) BOBL 30 décembre 67/2c. Micherourien porz ar Roc'hell o deuz great tro ar ruiou en eur gana kanaouennou draill, hag en eur ober reuz.

    (4) C'hwezhañ an drailh : fomenter le désordre, la révolution.

    (1905) BOBL 16 décembre 65/1b. ar re a ia euz an eil kear d'eben evit c'houeza an draill. ●(1906) BOBL 08 décembre 115/1b. ne reont netra nemed c'houeza an draill.

    (5) Bavardage.

    (1936) IVGA 45. Ha drailh ganto ha c'hoarzadeg.

    (6) Grand bruit.

    (1907) MVET 82. oc'h ober eur safar, eun drailh da vouzara an den ar gwella skouarnet.

    II.

    (1) Coupure qui n'est pas nette.

    (1915) HBPR 191. Ar gountell (...) ne droc'haz nemet an hanter deuz he c'houzoug. (...) Ne reaz nemet eun draill all.

    (2) Choses cassées.

    (1934) FHAB C'hwevrer 57. Nag a stlabez, nag a zrailhou a reont ! Nag a zismantrou-ta !

    (3) Coupon, retaille.

    (1927) GERI.Ern 120. drailh m., tr. «coupon, retaille.»

    (4) (en plt des arbres) Rejeton.

    (1936) LVPR 91. e sav broustou regalis. An drailhou gwez-se, na dalvezont, kouls lavaret netra. Ha ma lezer anezo da boulza, e teuont da vouga, da luia da laza ar gwez-Olivez.

  • drailh .2
    drailh .2

    voir treilh

  • drailh .3
    drailh .3

    voir drailhañ

  • drailh-havr
    drailh-havr

    m. (agriculture) Marre à défricher.

    (1960) EVBF I 335. Outre les expressions données plus haut, on trouve encore, pour «défricher» : (…) drailha-haor, Huelgoat (avec une marre appelée drailh-haor).

  • drailh-korf
    drailh-korf

    = (?) Grosse fatigue (?).

    (1865) LZBt Gouere 5. tronset he diliad beteg hanter he diouar, setu kempenn eur misioner enn tec'h ; ha mar be red, enn eunn noz hepken, pellaat war hed seiz, eiz leo, sonjet pebez draill korf, pa ver erru !

  • drailhad
    drailhad

    m. –où Morceau.

    (1973) LIMO 01 novembre. Anehon ne chomas meit strimpaj ha drailhadeu.

  • drailhadeg
    drailhadeg

    f. –où Drailhadeg stlipoù : découpage des tripes en commun.

    (1908) FHAB Gwengolo 271. ar veladen pe ar goulen, an dimez, ar bedadek tud, an drailhadek stlipou.

  • drailhadur
    drailhadur

    m.

    (1) Action de déchiqueter.

    (1732) GReg 250a. Dechiqueture, tr. «drailhadur

    (2) Hachis de pommes.

    (1904) BOBL 03 décembre 11/d. Gwilcher, a zastume deuz dindan ar vilin, dre ma teue an drailladur, hag a lakee anê war ar pressouër.

  • drailhaj
    drailhaj

    m. Retailles.

    (1878) BAY 13. draillaj, tr. «retailles.»

  • drailhajoù
    drailhajoù

    pl. Coupons, résidus.

    (1962) EGRH I 72. drailhachoù, tr. « coupons, résidus. »

  • drailhañ / drailhiñ / drailh
    drailhañ / drailhiñ / drailh

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Dépecer, mettre en pièces plus ou moins grosses.

    (1499) Ca 72a. Draillaff. g. despecier decouper.

    (1659) SCger 56b. fendre, tr. «drailla.» ●64b. hacher, tr. «drailla

    (1868) KTB.ms 14 p 179. o trailla skillo da ober tan.

    (1911) BUAZperrot 70. lakât al loened gouez da zrailha ac'hanout.

    (2) Mâcher, manger.

    (1910) MAKE 60. o trailha avalou ken na vije eat skuiz ha kleret o dent.

    (3) Débiter (des paroles, des prières, etc.).

    (1869) FHB 240/242a. Ar bedenn diouz ar mintin ha diouz noz (...) na reer nemed ho drailla pe ho galoupat. ●(1882) BAR 220. bressa ha drailla eur maread pedenou gant eur speret o redek du-ma du-hont. ●(1891) MAA 9. drailla ha selaou komzou goullo, hag alies siouas diotachou.

    (1903) MBJJ 258. eur bagad Arabed (...) hag a drailh pedenno gant eur vouez garmus. ●(1911) SKRS II 194. drailla eun tamm pedennik. ●(1915) MMED 67. drailla kals Pateriou. ●(1928) FHAB Ebrel 122. da zua gand an naon ha da zrailha pedennou. ●(1951) LLMM 25/75. Petra an diaoul a drailhez din, penn avelet ? ●(1955) STBJ 93. drailhet eun tammig pater.

    (4) Bredouiller dans une langue, mal parler une langue.

    (1955) VBRU 44. Chomet e oa e Varsovia va beajour-kenwerzh, ur glakenn vat anezhañ ha ne felle dezhañ drailhañ nemet galleg.

    (5) Drailhañ ur ger bennak : bredouiller quelques mots.

    (1906) KANngalon C'hwevrer 40. Ar paour keaz Callet, lostok dirag an Aotrounez-ze, a glaskaz drailla eur ger bennag. ●(1929) FHAB C'hwevrer 64. Ar paour kêz den spountet a zrailhas eur ger bennak.

    (6) Mal prononcer, massacrer (une langue).

    (1909) FHAB Gwengolo 271. drailha eur briz-c'halleg-saout bennak. ●(1954) VAZA 125. o trailhañ ur brezhoneg ken garv ma n'intenten ket al lodenn vrasañ eus o c'homzoù...

    (7) Drailhañ langaj, traoù, kaozioù : bavarder, cancaner.

    (1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] drayañ langach, tr. «babiller, bavarder.»

    (1927) GERI.Ern 120. drailha traou, tr. «cancaner, fam.» ●(1968) BRUD 30/13. a-greiz ma veze he zad war e orloh o trailla kaoziou ganin.

    (8) Mal prononcer, mal dire.

    (1911) BUAZperrot 102. Gwell eo, a lavare, beza divorfil, da gana eur psalm hebken, eget n'eo drailha kant, gant eur spered morgousket.

    (9) [au passif] Éreinté, brisé (par le travail, la maladie).

    (1841) IDH 185. hui e huélé hou tad hag hou mam draillet guet el labour.

    (1905) DIHU 4/71. ur héh peur draillet guet er guéndr.

    (10) Casser, briser, hacher.

    (1818) HJC 154. rangennet e oai bet, ha ion en doai briset i liameu ha draillet i rangenneu. ●(1857) HTB 2. minsat ha drailla a re oll kement a vije laket entre he zaouarn. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll.

    (1907) PERS 162. edot o trailla an arrebeuri. ●(1911) DIHU 66-67/187. Nen det ket ré fonapl : tuginein ha draillein e hreet hou karrikel !

    (11) Mordre.

    (1970) GSBG 182. (Groe) drailh, tr. «mordre.»

    (12) Mettre en pièces, dévaster, hacher.

    (c.1680) NG 1696-1697. E crouhen dispennet / Draillet guet scourgerieu. ●(c.1718) CHal.ms i. charcuter, tr. «hisquennein, draïllein

    (1907) PERS 127. eur bar grizill spountuz a zrailhaz an eost hanter zare.

    (13) =

    (1728) Resurrection 165-166. Me voellas ecorf sacr draillet gant ar foettou / Quingnet ha rebuffet diuoar ehol vemprou.

    (1878) EKG II 183. Eun tamm ruilladenn a reaz [ar c'houeriad], mez goude-ze en ne finvaz ken… Drailhet oa he gorf !

    (1919) BUBR 10/265. Bep gwech ma'z eo aet d'ar voched ez eo bet drailhet gant o mindrailherezed.

    (14) Drailhañ e gorf : gesticuler.

    (1907) VBFV.fb 48a. gesticuler, tr. «draillein é gorv

    (15) Défaire.

    (1831) RDU 75. pe vehér é clasq draillein en Urh.

    (1904) DBFV 68a. drailhein, drailh, v. a., tr. «défaire (un mariage).»

    (16) Drailhañ e spered : se mettre l'esprit à la torture.

    (1909) BLYA 19. achu ho peus, potred, / Da glem ha da dermal, da drailha ho spered ?

    (17) (agriculture) Drailhañ havr : défricher.

    (1960) EVBF I 335. Outre les expressions données plus haut, on trouve encore, pour «défricher» : (…) drailha-haor, Huelgoat (avec une marre appelée drailh-haor).

    II. V. intr.

    (1) Se casser.

    (c.1680) NG 17-18. Er main (…) / E cals a pehieu a draillou.

    (1910) MAKE 75. ne gleved nemet mein o trailha.

    (2) =

    (1955) STBJ 175. e santen ive ma glin o trailha.

    (3) Dépecer.

    (1893) IAI 24. Sant Ignas, eskob Antioch a voe taolet d'al loened da zrailla.

    III. V. pron. En em zrailhañ.

    (1) V. pron. réfl. (en plt de la mer) =

    (1891) RDTp 651. Entre ces murailles, la mer se soulève en lames hautes et courtes ; elle se broie, en hem zraill.

    (2) V. pron. réci. (en plt de personnes) Se massacrer.

    (1872) GAM 36. C'houi a gaffe ho pliadur o lakat ho kerent, ho tud, d'en em zrailla ?

    (1920) AMJV 117. Ar Vam ne c'helle ket miret ouz an dud d'en em zrailla ha d'en em laza. ●(1937) TBBN 57. é léh hum zraill étrézé.

  • drailhasenn
    drailhasenn

    f. –où Morceau.

    (1889) CDB 170. An draillasenno a vano, / Vo mad da ober choukenno, tr. «Les morceaux qui resteront – seront bons à confectionner des cous-de-pied.»

  • drailheiz
    drailheiz

    coll. (pêche) Larges déchirures dans un filet.

    (1952) LLMM 32-33/133. (Douarnenez) An drailheist : palavarzhennoù kost-ha-kostez a chom koulskoude melloù mat etrezo. Ar roued-se a zo leun a zrailheist. Ar ger drailhet a zo anavezet ivez : ur roued drailhet avat n'eo ket mui mat da netra pa c'hell ur roued leun a zrailheist bezañ dreset koulskoude. ●(1977) PBDZ 747. (Douarnenez) drailheis, tr. «larges déchirures dans un filet.»

  • drailhenn
    drailhenn

    f. –où

    (1) Miette, morceau.

    (1659) SCger 81a. morceau, tr. «draillen

    (1880) SAB 162. an draillennou bara a goez divar taul o mistri. (...) un draillenic d'in eus ar bara a roit.

    (1957) AMAH 139. Beogal spontus a rae ar Morian-mañ en ur ober sin da floupañ drailhennoù kig kriz degaset dezhañ war veg ur forc'h.

    (2) Éclat.

    (1948) KROB 1/14. Liz a bakas eun drailhenn zir en he gar, hep ober d'ezi, evelato, nemeur a ziaes.

    (3) Retaille, échantillon d'étoffe.

    (1927) GERI.Ern 120. drailhenn f., tr. «retaille, échantillon d'étoffe.»

    (4) Tranche.

    (1659) SCger 120b. vne tranche, tr. «vn draillen.» ●120b. vne tranche de chair, tr. «vn draillen quic.»

    (5) Reste, trace.

    (1979) BRUDn 28/18. Draillennou brumenn a jome staget c’hoaz ouz skourrou du ar gwez dero ha kistin.

    (6) [empl. comme pron. ind.] Rien.

    (18--) SAQ I 248. Mez den ne roe dezhan draillen.

  • drailhennañ
    drailhennañ

    v. tr. d.

    (1) Couper en petits morceaux.

    (1962) EGRH I 72. drailhennañ v., tr. « couper en petits morceaux. »

    (2) Découper les oreilles des moutons afin de les reconnaître.

    (1909) BROU 230. (Eusa) Quelques moutons ont les oreilles «draillennet», c'est-à-dire fendues.

  • drailher
    drailher

    m. –ion

    (1) Déchiqueteur.

    (1904) DBFV 68a. drailhour, m. pl. –lherion, tr. «découpeur, déchiqueteur.»

    (2) Drailher langaj : bavard.

    (1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] drayer langach, tr. «bavard.»

    (3) péjor. Drailher keuneud : homme qui prononce mal ses mots.

    (1927) GERI.Ern 147-148. drailher keuneud, tr. «celui qui hache du bois, qui parle mal.»

  • drailherez
    drailherez

    f. –ioù, -ed (domaine agricole) Machine à hacher, hacheuse.

    (1909) BOBL 03 avril 223/3a. Lod all [plouz] a vez draillet gant draillerezou mad, ha mesket etouez betterabez. ●(1962) EGRH I 72. drailherez f. -ed, tr. « machine à découper (l’ajonc, le foin, la paille, les betteraves, etc…). »

  • drailherez-kolo
    drailherez-kolo

    f. Hache-paille.

    (1909) BOBL 03 avril 223/2e. plouz pe foenn draillet munut gant eun draillerez kolo. ●(1931) VALL 351a. hache-paille, tr. «drailherez-kolo f.»

  • drailherez-lann
    drailherez-lann

    f. Hache-lande.

    (1867) FHB 112/61a. Ne ket na blij da gouer an eler houarn, ar c'hontilli prad, an draillerezou lann...

    ►absol.

    (1867) FHB 112/60b. grit draillerezou, freuzerezou, dornerezou, nizerezou...

    (1934) FHAB C'hwevrer 46. Flastret [al lann] ha munudet en drailherez.

  • drailherez-plouz
    drailherez-plouz

    f. Hache-paille.

    (1931) VALL 351a. hache-paille, tr. «drailherez-plouz f.»

  • drailherezh
    drailherezh

    m.

    (1) Action de déchiqueter.

    (1962) EGRH I 72. drailherezh m., tr. « action de couper, de découper. »

    (2) sens fig. Bataille.

    (1900) LZBg 57 blezad-1 lodenn 15. er péh e zisko n'en dès chet bet tro ha tro de Bakton kement a zraillerèh èl ma vehé bet kredet.

  • drailhet
    drailhet

    adj. Déchiqueté.

    (1872) ROU 91. colo ha melchenn drailled en un douezenn. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll. ●(18--) SBI I 8. eur vanniad bara draillet, tr. «une panerée de pain en morceaux.»

    (1919) BUBR 10/268. c'houez spontus tachen al lazadeg, ar fouezen glouar a zav diwar ar gwad fresk hag ar c'hig drailhet. ●(1962) GERV 14. stanket kloz ar skoachou etrezo gant eur c'hemmesk pri-prad ha plouz drailhet.

  • drailheür
    drailheür

    f. Colifichet.

    (1732) GReg 179a. Colifichet, petit morceau de papier, proprement decoupé avec des ciseaux, tr. «drailhéür

    (1914) DFBP 57a. colifichet, tr. «Drailleür

  • drailhezenn
    drailhezenn

    f. –où Coupon d'étoffe.

    (1931) GWAL 136-137/427. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Drailhezenn : coupon d'étoffe (gg.).

  • drailhiñ
    drailhiñ

    voir drailhañ

  • drailhoù
    drailhoù

    pl. Sarment de vigne.

    (1499) Ca 72a. Draillou. ga. drailleures / ou sermens de vingne. ●(c.1500) Cb 72b. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne. ●(1521) Cc. Draillou. g. drailleures / ou sermens de vingne.

  • drailhouer
    drailhouer

    m. –où Plat de présentation du kig-ha-farz.

    (1982) TIEZ I 177. Le plat en bois (drailhouar) sur lequel la maîtresse de maison présente son kig ha farz : au milieu une sorte de billot où on découpe le lard, tout autour un espace suffisant pour disposer les tranches de farz.

  • drailhus
    drailhus

    adj. Que l’on peut déchiqueter.

    (1962) EGRH I 72. drailhus a., tr. « sujet à se déchirer en petits morceaux. »

  • drailhvein
    drailhvein

    plur. (?) Pierres concassées (?).

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 130. Yoheu pri ha drail-vein.

  • draj
    draj

    coll. Munitions.

    (1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 178. hun draj e achiuas eué idan bèr.

    (1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • draje
    draje

    coll. Dragées.

    (1633) Nom 75a. Farrago : dragée à cheuaux, meslangé : drage march.

  • drajeenn
    drajeenn

    f. drajeoù Dragée.

    (1710) IN I 410. Ar vam a ro an drageou d'he buguel. ●414. an drageen sucr a vez roet d'ar vugale.

  • drajenn .1
    drajenn .1

    f. –où, draj Plomb de chasse.

    (1934) BRUS 276. Du plomb de chasse, tr. «draj (sing. drajen).»

  • drajenn .2
    drajenn .2

    f. –où Dragée.

    (1710) IN I 410. ur vam peini, evit calmi he buguel, a lacae dragennou sucr e-unan en e c'henou a unanou.

  • drajez
    drajez

    coll.

    (1) Plombs d'arme à feu.

    (1659) SCger 45b. dragée, tr. «drageou.» ●(1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez

    (1870) FHB 293/251b. poultr ha draje.

    (1910) MAKE 36. poultr, draje ha boledou. ●(1963) KOGI 28/04. Setu respont ar c’hefeleg paour, bet alies tost d’ar marv pa veze savet gant ar chas, ha pa gleve trouz ar poultr o strakal hag an drajez o c’hwitellat en-dro d’e benn. ●(1964) ABRO 68. Evel-se ec'h arboellen va foultr ha va drajez.

    (2) Dragées.

    (1732) GReg 306b. Dragées sucrées, tr. «Dragez sucret. dragez sucr. dragez suncr.»

    (3) Bulles de boisson pétillante.

    (1982) PBLS 79. (Langoned) eur bern drajez a zo e-barz ar chistr, tr. «le cidre pétille beaucoup.»

  • drajezenn
    drajezenn

    f. –où, drajez Plomb d'arme à feu.

    (1732) GReg 306a. Dragee, menu plomb, tr. «Dragezen. p. dragez.»

  • drakm
    drakm

    m. (numismatique) Drachme.

    (1633) Nom 210b. Silicicus : deux drachmes : daou dragm.

  • drama
    drama

    m. –où Drame.

    (1914) DFBP 103b. drame, tr. «Drama.» ●(1938) GWAL 110-111/67. eun drama fromus. ●(1970) BRUD 35-36/146. hag o kas ahanom d’an drama, d’an delennegez hlan, da dreuzneuziadur an Nomenoe war an diwez.

  • dramaek
    dramaek

    adj. Dramatique.

    (1962) BAHE 30/28. buhez dramaek ur vaouez a ouenn uhel.

  • dramaour / dramaer
    dramaour / dramaer

    m. –ion Dramaturge.

    (1914) DFBP 103b. dramaturge, tr. «Dramaër.» ●(1970) BRUD 35-36/143. Kavoud a reer aze, end-eeun, oll perziou mad an awen hag an dro-bluenn o-dije greet euz an oberour or brasa dramaour.

  • dramignan
    dramignan

    s. = (?) Démangeaison (?).

    (1910) DIHU 59/79. Ne laret ket droug a hou nèsan. Meit, é oh èl rah er merhed : dramignan hou pé d'hou téad. ●(1910) DIHU 63/143. Ai ! dramegnan e hret d'ein !

  • dramm .1
    dramm .1

    f. –où, dremmen, drimier (agriculture)

    (1) Javelle.

    (1464) Cms (d’après GMB 195). Dram, g. javelle.

    (1744) L'Arm 390a. Treseau (…) Gros, tr. «Dram.. meu. f.»

    (1910) EGBT 158a. dramm, f. pl. o, tr. «javelle.» ●(1926) SAHE 23. an dremen trouc'het a zareas evel ar re all. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. an dremmenn o fuilha. ●(1957) PLBR 189. à Ploulec'h, près de Lannion, le pl. de dramm, «gerbe» est un pl. en -y-er : drimyer. ●(1982) MABL I 123. (Lesneven) div zramm 'n eil dac'h eben.

    (2) War e zramm : en javelle.

    (1868) FHB 180/191b. ar ieot a ruille prim var he zram. ●(1899) BSEc xxxvii 146 / KRL 11. Pa gan ar goukou goude goue gouel Yan, / 'Ve pell an ed war e dram, tr. «Lorsque le coucou chante à la Saint-Jean, le blé est longtemps en javelles (sur le champ).»

    (1909) BROU 230. (Eusa) An ed a zo c'hoaz oar he zramm, tr. «le blé est encore étendu, il n'est pas engerbé.» ●(1929) FHAB C'hwevrer 50. Ar foenn trouc'het a vezo lezet eun dervez, war o dramm.

    (3) Quantité coupée en une fois par une faux.

    (1982) PBLS 139. (Sant-Servez-Kallag) dramm, tr. «ce qu'une faux peut couper en une fois.»

    (4) (en plt de qqn) Lambin.

    (1879) ERNsup 152. dramm zo anout : lambine que tu est ! Trév[érec], Pléhédel.

  • dramm .2
    dramm .2

    m. –où Drogue, médicament.

    (1732) GReg 306b. Dragme, terme de Medecins, tr. «Dram. p. dramou.» ●(1744) L'Arm 13b. Antidote, tr. «Dram doh enn ampoéson. m.» ●355b. Séné, tr. «Séné, a laquérr enn drammeu. m.»

    (1825) COSp 141. dré er moyant-cé hui e rei ag en ampouison un dram. ●(1838) OVD 159. er ré e laboure é hobér drammeu en dès én ou zy quasi quement sorte ampoéson-zou. ●(1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 77. ré a nehai e houlenné drammeu guet-n-ein. ●(1856) VNA 229. demain vous prendrez aussi une médecine, tr. «arhoah hui e guemérou ehué ur medecin, pé un dram. ●(1861) BSJ 76. Medecinour, hum huelleit hui-memb guet hou trameu.

    (1927) GERI.Ern 120. dramm m. pl. eu, tr. «Potion, dose, remède, drogue.»

  • drammañ / drammiñ
    drammañ / drammiñ

    v.

    I. V. intr. Rester en javelle, javeler.

    (1910) EGBT 88. dramman, tr. «rester en javelle.» ●89. Pa ve troc'het ar c'herc'h, e lezer anean da zramman eur pennadig.»

    II. V. tr. d.

    A. Mettre en javelle, enjaveler.

    (1910) EGBT 158a. dramman, v. a., tr. «mettre en javelle.»

    B. Laisser en javelles.

    (1962) EGRH I 72. drammañ v., tr. « laisser en javelles, exposé au soleil. »

    C. sens fig.

    (1) Terrasser (qqn).

    (1879) ERNsup 152. me dramfe anout, je te renverserai, Lang[oat].

    (1956) LLMM 55/31. Drammañ hennezh din !

    (2) (?) Arracher, manger rapidement (?).

    (1969) BAHE 60/52. tra ma tramme Polo ur gazeliad velchon glas, al loenig mat anezhañ. ●(1973) BAHE 78/31. Pa dremenont a-rez ur bod balan e trammont ur c'henaouad en ur dirañsañ ar bleuñv.

    (3) Déchirer, mettre (des habits) en pièces.

    (1977) PBDZ 196. (Douarnenez) drammiñ, mettre (des habits) en morceaux, drammikiñ, déchirer (des habits).»

  • drammer / drammour
    drammer / drammour

    m. –ion Apothicaire, droguiste.

    (1744) L'Arm 14b. Apoticaire, tr. «Dramour.. erion.m.»

    (1856) VNA 53. un Apothicaire, tr. «un Dramour.» ●(1891) CLM 10. dégasset e mès guet n'ein a dy un dramour chinès ur voutouilladig hag e zoucei en droug.

    (1927) GERI.Ern 120. dramour m. pl. –erion, tr. «droguiste, pharmacien.» ●(1931) VALL 30a. Apothicaire, tr. «drammour V[annetais].» ●(1934) BRUS 271. Un pharmarcien, tr. «un drammour

  • drammerezh
    drammerezh

    m. Action de droguer, médicamenter.

    (1744) L'Arm 234b. Action de médicamenter, tr. «Dramereah

  • drammet
    drammet

    adj. Mis en pièces, en lambeaux.

    (1977) PBDZ 716. (Douarnenez) dilhad drammet, tr. «des vêtements mis en triste état, en lambeaux.»

  • drammiñ
    drammiñ

    voir drammañ

  • drammour
    drammour

    voir drammer

  • dramouchat
    dramouchat

    v. tr. d. Chahuter (qqn).

    (1969) LIMO 08 mars. é man aben é tramouchal er vestréz iouank, hem obér van erbed ag er boulom. ●Dramouchad, tr. «chahuter.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...