Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 176 : de dour-chag (8751) à dour-ster (8800) :
  • dour-chag
    dour-chag

    m. Eau stagnante.

    ●(1732) GReg 238a. Eau croupie, tr. « dour chag. » ●302a. Eau dormante, celle qui ne coule pas, tr. « dour chag. » ●311a. Eau dormante, tr. « dour chag. »

    ●(1847) MDM 294. dre an dour-chak-se.

    ●(1931) VALL 235a. Eau stagnante, tr. «dour-chag.»

  • dour-derv
    dour-derv

    m. (botanique)

    I.

    (1) Gui.

    ●(1633) Nom 100a. Viscum, offic. viscum quercinum : guy : dour deru.

    ●(1659) SCger 64b. gui, tr. «dour dero.» ●(c.1718) CHal.ms ii. guy de Chesne, tr. «deur derf ehüel var’.» ●(1732) GReg 480b. Gui, excroissance d’arbre, ou plante qui naît sur le chêne, sur le poirier, pommier, prunier &c., tr. « dour-déro (…) Van[netois] dëur-derv. »

    ●(1876) TDE.BF 168b. Dour-dero, s. m., tr. «Nom donné au gui.»

    ●(1904) DBFV 44a. deur derù, tr. «gui de chêne.»

    (2) Boisson tirée de la sève du chêne.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-derv m., tr. « sève de chêne qui en certains endroits sert de boisson. »

    II. Du evel dour-derv : (être) d’un noir profond.

    ●(1732) GReg 506b. Noir comme jais, tr. G. Rostrenenn «qer du evel dour déro.»

    ●(1952) LLMM 30/31 (T) *Jarl Priel. A-zindan he c'hoef e tifloup kizennoù blev, ken du ha dour derv.

  • dour-diluj
    dour-diluj

    m. Déluge.

    ●(1859) MMN 107. Petra zo bet kaos eus an dour-diluch ? ●(1869) HTC 8. Me a ia da zigass ar maro, dre eun dour-diluch, da gement tra a vev var an douar.

  • dour-diwan
    dour-diwan

    m. = (?) Eau de source (?).

    ●(1907) FHAB Eost 190. An dour da eva a vez peurvuia kemeret eus ster pe waz ; eus puns dour-diwan ; pe eus puns dour-glao. ●(1907) FHAB Gwengolo 202. ne 'z eus ket a bunsou dour diwan.

  • dour-diwask
    dour-diwask

    m. = (?).

    ●(1874) FHB 496/203b. chapel Brendaouez a ioa deut da veza eur pez trist (...) ha collet gant an dour diwask.

  • dour-eien
    dour-eien

    m. Eau de source.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-eien m., tr. « eau de source. »

  • dour-eog
    dour-eog

    m. Eau de rouissage.

    ●(1897) EST 48. ag en deur-aug é saù ur vlaz ponnér, tr. «de l'eau qui couvre ainsi le chanvre se dégagent des puanteurs.»

  • dour-fank
    dour-fank

    m. Excréments.

    ●(1925) FHAB Gouere 268. sailh an dour fank.

  • dour-Fask
    dour-Fask

    m. (religion) Eau bénite qu'on va chercher le samedi saint.

    ●(1942) VALLsup 59. Eau bénite ; celle que l'on va chercher après la bénédiction de l'eau le samedi saint, tr. «dour-Fask (pour dour-Pask.)»

  • dour-feunteun
    dour-feunteun

    m.

    (1) Eau de source.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-feunteun m., tr. « eau de source. »

    (2) Eau de fontaine.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-feunteun m., tr. « eau de fontaine. »

  • dour-gan
    dour-gan

    m. = (?).

    ●(1935) BREI 439/2c. dour fresk ha skler, dour-gân ar gwaziou !

  • dour-glav
    dour-glav

     m. Eau de pluie.

    ●(1633) Nom 218a. Aqua pluuia imbri collecta : eauë de pluye : dour glaò.

    ●(1732) GReg 733b. De l'eau pluviale, tr. «Dour-glao. Van[netois] déür-glaü.»

    ●(1907) FHAB Eost 190. An dour da eva a vez peurvuia kemeret eus ster pe waz ; eus puns dour-diwan ; pe eus puns dour-glao. ●(1924) ZAMA 195. an dour-glao o ruilh en traon gant ru ar Werc'hez. ●(1962) EGRH I 71. dour-glav m., tr. « eau météorique. »

  • dour-gouez
    dour-gouez

    m. Eau de ruissellement.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-gouez m., tr. « eau de ruissellement. »

  • dour-gwermin
    dour-gwermin

    m. (hydrologie) Eau stagnante.

    ●(1927) FHAB Gouere 152. (Roudoualleg) gwermin : dour-gwermin «eau rougeâtre des fossés» (?).

    ●(1931) VALL 235a. Eau stagnante, tr. «dour-gwermin C[ornouaille].»

  • dour-gwern
    dour-gwern

    m. (hydrologie) Eau stagnante.

    ●(1931) VALL 235a. Eau stagnante, tr. «dour-gwern.» ●(1962) EGRH I 71. dour-gwern m., tr. « eau rougeâtre, qui coule des marécages. »

  • dour-hañvouez
    dour-hañvouez

    m.

    (1) Eau croupie.

    ●(1744) L'Arm 86b. Eau croupie, puante, tr. «Deure-anho ou hango.»

    ●(1856) VNA 234. des mares d'eau croupie, tr. «poulleu deur-anho.»

    ●(1904) DBFV 7b. añho, hango, tr. «(eau) stagnante, dormante.» ●(1907) VBFV.fb 81b. purin, tr. «anho, m.» ●(1934) BRUS 168. Stagnant (liquide), tr. «hango.»

    (2) (agriculture) Purin.

    ●(1857) CBF 104. Dour hanvoez, tr. «Purin.»

    ●(1905) BOBL 03 juin 37/3d. Eur bugel beuzet en eur poull dour-hawe. ●(1906) KANngalon Gwengolo 206. dour anouez. ●(1908) FHAB Even 178. n'eo ket liou, dour-hanvoez, avad, a iafe d'he moula. ●(1908) BOBL 15 août 190/3a. streva dour haô war an douar labour. Neuz netra gwelloc'h ive evit drua ar prajeier. ●(1908) PIGO II 72. ho porz a zo leun a dour-hawe. ●(1932) KWLB 18. An teil hag an dour-hañvoez.

  • dour-hili
    dour-hili

    m. (alimentation) Saumure.

    ●(1906-1907) EVENnot 19. (Kemperven) Ar c'hik a ve bet eur pennad en dour-ili a deu da vean lec'hidennet, tr. «eau et saumure.»

  • dour-houarn
    dour-houarn

    m. Eau minérale ferugineuse.

    ●(1876) TDE.BF 169a. Dour-houarn, tr. «Eau minérale ferugineuse.»

  • dour-irin
    dour-irin

    m. (alimentation)

    (1) Piquette.

    ●(1857) CBF 12. Dour-irin m., tr. «Piquette, f.»

    ●(1927) GERI.Ern 118. dour-irin, tr. «piquette.»

    (2) plais. Vin.

    ●(1927) GERI.Ern 118. dour-irin, tr. «vin, par plaisanterie.»

  • dour-jostr
    dour-jostr

    m.

    (1) (agriculture) Purin.

    ●(1942) SAV 25/14. Sellit penaos en deus mastaret d'in leur an ti gant e zourjostr. ●(1970) BHAF 305. an dour-hañvoez, pe an dour-jost, evel ma vez lavaret en terouer. ●382. Dour-jostr. Dour-hañvoez (purin).

    (2) sens fig. Mauvais café, jus de chaussette.

    ●(1970) BHAF 171. Fall daonet e kavjom kafe Mikael. 'Zo kaerroh, pehed eo rei an ano-ze d'an dour-jostr a roas dim.

  • dour-koll
    dour-koll

    m.

    (1) Trop-plein d'eau.

    ●(1633) Nom 218b. Aqua caduca : eauë coulante des conduits : dour á ret ves an conduittou, dour coll pehiny á ya & ruïn.

    ●(1847) MDM 293. An dour-koll-se, o vont da en em skigna var ar prajeier.

    ●(1962) GERV 3. Eur stoc'h mein ha mouded, a-dreuz ar waz, (...) hag eur riboulig, er stoc'h a laoske an dour-koll da redek.

    (2) Débordement, inondation.

    ●(1876) TDE.BF 169a. Dour-koll, s. m., tr. «Inondation.»

    ●(1907) FHAB Here 240. an danjer a zo o pilat ar gwez hag ar c'hoajou a rea d'or meneziou eur gurunen kaër meurbet hag a vire ar vro a bez, en eun doare dispar, eus an dour koll.

    (3) Endroit profond d'un cours d'eau, où on n'a pas pied.

    ●(1909) KTLR 184. Hag hen rei eun taol krenn var dailler he varc'h hag er poulzaz en dour koll. Ar pillaouer hag al loan a neuiaz eur pennadik.

  • dour-kouevr
    dour-kouevr

    m. (?) Bouillie bordelaise (?).

    ●(1908) BOBL 03 octobre 197/2a. skuilla dour-râ pe dour-koueor war an had.

  • dour-kreñv
    dour-kreñv

    m. Eau-forte.

    ●(1914) DFBP 105a. eau-forte, tr. «Dour-krenv.» ●(1962) EGRH I 71. dour-kreñv m., tr. « eau forte. »

  • dour-kriz
    dour-kriz

    m. Eau pure.

    ●(1925) FHAB Mae 197. Yac'husoc'h e vezo eget dour kriz, eget laez ivez.

  • dour-laer
    dour-laer

    m. Eau qui fuite, qui déborde.

    ●(1950) KROB 25/13. ar rañvellou dic'hallout da zerc'hel an dour-laer.

  • dour-louzoù
    dour-louzoù

    m. (médecine) Tisane.

    ●(1876) TDE.BF 169a. Dour-louzou, s. m., tr. «Tisane, médecine.»

    ●(1931) VALL 741a. Tisane, tr. « dour-louzou (…) m. » ●(1963) LLMM 99/268. Met ar jeneral Miguel Arequipa a rae fae war ar mate hag an holl dourioù-louzoù.

  • dour-mal
    dour-mal

    m. Eau qui fait tourner la roue du moulin.

    ●(1889) ISV 170. Eur plac'hig (…) merc'h ive d'eur miliner, a goezas el lenn e kichen ranvell an dour mal.

  • dour-mammenn
    dour-mammenn

    m. Eau de source.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-mammenn m., tr. « eau de source. »

  • dour-marv
    dour-marv

    m. Eau stagnante, dormante.

    ●(1744) L'Arm 119b. Eau morte, sans écoulement, tr. «Deure-marhuë. m.»

    ●(1906-1907) EVENnot 18. (Landreger) Yac'husoc'h e kannan ebarz an dour-red ewit ebarz an dour-maro, tr. «eau courante et eau stagnante, dormante.»

  • dour-meal
    dour-meal

    voir mezal

  • dour-mel
    dour-mel

    m. (alimentation) Hydromel.

    ●(1633) Nom 64b-65a. Hydromeli, aqua mulsa, melicratum, aquamelle mista : bruuage d'eau & de miel : dour-mel.

    ●(1659) SCger 67a. hydromel, tr. «dourmèl.»

  • dour-melar
    dour-melar

    voir mezal

  • dour-meleder
    dour-meleder

    voir mezal

  • dour-melen
    dour-melen

     m. Eau de vie.

    ●(1907) KANngalon Mezheven 427. En ostaleri edo, dirak eur verennad dour melen. ●(1908) FHAB Du 347. eur bannig dour melen.

  • dour-melis
    dour-melis

    m. =

    ●(1868) FHB 193/295a. eur vezierez hag a efe dour melis.

  • dour-metal
    dour-metal

    voir mezal

  • dour-meur
    dour-meur

    m. (religion) Eau bénite.

    ●(1911) BUAZperrot 134. a skuilhas var e dâl dour-meur ar zakramant. ●191. dour-meur ar vadiziant.

  • dour-mezal
    dour-mezal

    voir mezal

  • dour-moan
    dour-moan

    m. (anatomie) Bile.

    ●(1941) FHAB Meurzh 127. teurel a ran douar moan dre va beg. ●(1952) LLMM 32-33/133. (Douarnenez) Dour, dour-moan : bile. An dour-moan 'teue din d'al laez.

  • dour-poz
    dour-poz

    m. Eau stagnante, dormante.

    ●(1996) CRYK 121. N'en kannit ket 'barzh an dour-poz, tr. «Ne le lavez pas dans l'eau dormante.»

  • dour-puñs
    dour-puñs

    m. Eau de puits.

    ●(1962) EGRH I 71. dour-puñs m., tr. « eau de puits. »

  • dour-raz
    dour-raz

    m. Eaux de chaux.

    ●(1876) TDE.BF 170a. Dour-raz, s. m., tr. «Eau de chaux.»

    ●(1908) BOBL 03 octobre 197/2a. skuilla dour-râ pe dour-koueor war an had.

  • dour-red
    dour-red

    m. (hydrologie) Eau courante.

    ●(1633) Nom 174a. Exipulæ : encloture de verges ou d'autre chose pour prendre les poissons aux coulants des eaux : an cloturic á grær á guyal pe á traezou all euit derchell pesquet en dour ret.

    ●(1659) SCger 169a. dour red, tr. «eau qui coule.» ●(1710) IN I 149. ur vezen, peini a so plantet var bord an dour-ret. ●(1732) GReg 311a. Eau courante, tr. «Dour red.»

    ●(1849) LLB 1462. Pé de dal en deur rid, pé de dal en aujeu. ●(1854) PSA I 31. melinegueu e huélét bugalé distér é laquat de droein ar riolennadeu deur-rid. ●(1869) FHB 207/404b. eur foennok e pehini e z'euz eur ganol dour-red. ●(1869) FHB 254/353b. mar zo eun dour red bennag, an dour-ze a zo en eur stanken stris avoalc'h. ●(1880) SAB 256. steriou, caniennou, voaziou dour red, traonennou, glazennou marelled gant peb seurt liou bokedou. ●(1889) SFA 148. eur c'houer dour-red.

    ●(1902) PIGO I 200. gwaziou dour-red. ●223. Dibri a rejont o-daou ar bara a oa gante, o tistrempan anean en dour-red. ●(1906-1907) EVENnot 18. (Landreger) Yac'husoc'h e kannan ebarz an dour-red ewit ebarz an dour-maro, tr. «eau courante et eau stagnante, dormante.» ●(1910) MAKE 81. n'eo ket dour punz, na dour-red. ●(1941) FHAB Genver 5. traoniennou glas ha doun, oc'h hiboudi dalc'h-mat gant kan an dour-red.

  • dour-rous
    dour-rous

    m.

    (1) eau de vie.

    ●(1868) FHB 170/108b-109a. ar plac'hed iaouank hag hi a veze neuze a vern o lonka dour rouz er c'hafeou, o trinka chigoden gant ar goazed en hostaleriou.

    (2) (physiologie) Sueur.

    ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. An dour rouz = la sueur, ex. : dont a raï an dour rouz dioutan. ●(1949) SIZH.llmm 43. Ma oa aet dezho an dour rouz.

  • dour-sac'h
    dour-sac'h

    m. Eau stagnante, dormante.

    ●(1633) Nom 218. Aqua stagnans, reses : eauë d'estang, eauë croupie, qui ne court point : dour stang, dour sach.

    ●(1659) SCger 46b. eau dormante, tr. «dour sac'h.» ●145b. dour sec'h (lire : dour sac'h), tr. «eau dormante.» ●170a. dour sac'h, tr. «eau dormante.» ●(1732) GReg 238a. Eau croupie, tr. «Dour sac'h.» ●302a. Eau dormante, celle qui ne coule pas, tr. «Dour sac'h. dour chac'h.»

    ●(1868) FHB 162/41b. a c'holoont dalc'h mad a zour sac'h. ●(1868) FHB 185/226a. geuniou ha lagigner goloet a zour sac'h. ●(1876) TDE.BF 170b. Dour-zac'h, s. m., tr. «Eau dormante.»

    ●(1931) VALL 235a. Eau stagnante, tr. «dour-sac'h.»

  • dour-sav
    dour-sav

    m. (hydrologie) Eau de source.

    ●(1732) GReg 311a. Eau de source, tr. «Dour sav. dour sao.»

    ●(1870) FHB 275/109b. evit efach nemet dour zao. ●(1876) TDE.BF 170b. Dour-zao, s. m., tr. «Eau de source qui jaillit de terre.»

    ●(1903) MBJJ 229. dour fresk heb bezan noazuz, dour-sav, mar plij 'pez a zo eur burzud er vro-man.

  • dour-sil
    dour-sil

    m. Eau d'infiltration.

    ●(1931) VALL 234a. Eau d'infiltration, tr. «dour-sil.»

  • dour-skoilh
    dour-skoilh

    m. (hydrologie) Eau stagnante, dormante.

    ●(1931) VALL 235a. Eau stagnante, tr. «dour-skoilh.»

  • dour-stank
    dour-stank

    m. (hydrologie) Eau stagnante, dormante.

    ●(1633) Nom 218. Aqua stagnans, reses : eauë d'estang, eauë croupie, qui ne court point : dour stang, dour sach.

  • dour-stêr
    dour-stêr

    m. Eau de rivière.

    ●(1834-1840) BBZcarn I 64. a nen deket gant han dour ster, tr. «Et ne l'emporter pas à l'eau de la rivière.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...