Devri

Recherche 'ba...' : 1151 mots trouvés

Page 2 : de babu (51) à badaouet (100) :
  • babu
    babu

    coll.

    I. (botanique)

    (1) Guignes.

    ●(1633) Nom 69a. Cerasum actium : grinche : babü.

    ●(1732) GReg 481a. Guigne, cerise douce, tr. «babuen. p. babu.»

    ●(1870) FHB 291/235a. eost ar babi. ●(c.1872) LVL 11. liou ar babu pe ar ghignez. ●(1878) SVE 158 §972. Ebarz e Trogeri / Eman bro ar babi, tr. «C'est à Troguéry / Qu'est le pays des guignes.»

    ●(1927) GERI.Ern 35. babu coll., tr. «Guignes, cerises douces.» ●(1936) IVGA 72. babu ruz. ●(1955) STBJ 145. Gouzout a ouie e pe lec'h kavout barbiolez, babu, kerez, per sifet, per trelonk, per gomier hag, ive, per jardin. ●(1967) BRUD 25/89. Euz beg ar wezenn 'n eur fluma pabu. ●(1979) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 25/38. Barz ar pardon-ze veze prenet babi ha prenet veze luriou babi da dibi ken e veze du genou ar vugale.

    (2) Babu bras =

    ●(1633) Nom 68b. Armeniacum, armenium, præcox : auant-pesche, abricot, pesche de Troie, carmaignole : arbricos, queres pe babu bras.

    II. sens fig.

    (1) Marc'h ar babu : mauvais cheval.

    ●(1910) FHAB Mae 153. sklear eo, al loën-ze n'eo ket goest da redet... marc'h ar babu n'eo ken.

    (2) Dilostañ ar babu da ub. : faire un dessin à qqn.

    ●(1966) BRUD 30/14. Na dalvez ket ar boan din dilosta ar babi deoh, lakeda... Aze e kemeris ar pok kenta.

    (3) Skeul vabu : grande personne dégingandée, échalas.

  • babua
    babua

    v. intr. Chercher, ramasser des guignes.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Babua (et babia), tr. «cueillir des guignes.»

  • babueg
    babueg

    f. –i, –où Lieu planté de guigniers.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. babueg, tr. «lieu planté de guignes.»

  • babuek
    babuek

    adj. Abondant en guigniers.

    ●(1927) GERI.Ern 35. babuek adj., tr. «abondant en guignes.» ●(1931) VALL 348b. abondant en guignes, tr. «babuek.»

  • babuenn .1
    babuenn .1

    f. –ed, babu (botanique) Guignier.

    ●(1879) BLE 344. Cerisier noir. (C. avium. DC. – Prunuus. L.) Babuen.

    ●(1927) GERI.Ern 35. babuenn f. pl. ed, tr. «guigner.» ●(1931) VALL 348b. Guignier, tr. «babuenn f. pl. ed.» ●(1964) KTMR 21. Dindan eur wezennig e kavas medalennou ruz eur babienn.

  • babuenn .2
    babuenn .2

    f. –où, babu

    (1) (botanique) Guigne.

    ●(1732) GReg 481a. Guigne, cerise douce, tr. «babuen. p. babu.»

    ●(1927) GERI.Ern 35. babuenn f. pl. ou, tr. «guigne.» ●(1931) VALL 348b. Guigne, tr. «babu col. sg. –enn pl. –ennou.»

    (2) sens fig. Coup de poing, châtaigne.

    ●(1976) TDBP III 240. H a me o rei ur babüenn dezañ war gostez e benn !, tr. « et moi de lui donner une guigne (un marron) sur le côté de la tête. » ●(1992) MDKA 74. Me rofe eur babuenn da hemañ.

  • bac'h .1
    bac'h .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) Clos.

    ●(1866) SEV 117. dalc'het enn eul leac'h bac'h, evel eunn torfedour.

    ●(1932) ALMA 85. klozet en eun arc'h koz ha bac'h.

    (2) =

    ●(1866) SEV 256. Deut ho kwarez d'ann eneou ! / Poaniuz ho stad, pounner ho beac'h, / Na list anezho enn tan bac'h.

    (3) (en plt d'un lieu clos) Étouffant, sans air, mal aéré.

    ●(1872) ROU 73b. On y manque d'air, tr. «eno eo bac'h.»

    ●(1917) KZVr 201 - 07/01/17. Bac'h, tr. «étouffant, sans air.» ●An ti a zo bac'h. ●(1927) GERI.Ern 35. bac'h adj., tr. «Renfermé, sans air.» ●(1948) LLMM 8/64. ur sal vac'h = une salle renfermée, a denner fall e anal enni peogwir ez eus re a dud.

    (5) Étriqué, étroit.

    ●(1867) MGK 59. Ar zolierou a zo re vac'h.

    ●(1925) BILZ 104. oabl bac'h hag arneuek an dud paour ?

    (6) (Chemin) barré.

    ●(1948) LLMM 8/64. bac'h eo an hent.

    (7) (Champ) où on a pas le droit d'entrer.

    ●(1948) LLMM 8/64. bac'h eo ar park = n'eus ket ar gwir da dremen drezañ.

    (8) =

    ●(1850) JAC 119. Me ya da reposi eun nebeudic amàn. / Va c'horf oll a zo bac'h, na ellàn mui miret.

    (9) Hent-bac'h : cul de sac.

    ●(1948) LLMM 8/64. un hent bac'h = un cul de sac.

    B. (en plt de qqn)

    (1) Bac'h a spered : d'esprit borné, étroit.

    ●(1924) BILZbubr 43-44/1022. Lellig ar Monkuz a oa eur pôtrig divaoue, leusk a gorf, bac'h a spered. ●(1925) BILZ 153. Homan ne oa ket, e tleet va c'hredi, bac'h a spered.

    (2) Timide. cf. ambazh / ambac'h

    ●(1904) DBFV 16a. bah, adj.n tr. «déconcerté, timide.» ●(1924) SBED 17. Mar bein kin bah é memb buhé.

    II. Adv. À voix basse.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. parlés tout bas, tr. «comset bah, comset bahic, comset Izel.»

    III. Bezañ bac'h toull an tan gant ub. : voir tan.

  • bac'h .2
    bac'h .2

    f./m. -ioù

    (1) Espace étroit et mal aéré.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bac'h, tr. «espace étroit, mal aéré, où l'on ne peut respirer que difficilement, Milin.»

    (2) Cachot, prison.

    ●(1847) FVR 12. Rei a rer d'ezhan he di evit bac'h. ●hag hel lekejont er bac'h. ●296. belek aluzuner e bac'h Fontevrault. ●376. Ar rouaned hon euz gwelet / Didronet, er vac'h paket. ●(1847) BDJ 74. eur bac'h tênval, tr. (GMB 49) «un sombre cachot.» ●(1857) CBF 66. Tremenet en deuz pemp miz er vac'h, tr. «Il a passé cinq mois en prison.» ●(1867) MGK 130. Da vreina er vac'h oc'h 'r c'hefiou. ●(1869) FHB 210/2a. dalc'het eno daou pe dri dervez en eur bac'h. ●(1889) ISV 250. Ar bac'h ma voant enha.

    ●(1925) FHAB Genver 34. lakaet ar brinsez er bac'h. ●(1927) GERI.Ern 35. bac'h f., tr. «lieu renfermé, prison.»

    (3) [au plur.] Bac’hioù : geôles.

    ●(1847) FVR 84. Da vreinan ebarz ar bac’hio.

    (4) (histoire) Bac’h an Templ : la prison du Temple.

    ●(1847) FVR 152. E skrivann ma zestamant, e bac’h ann Templ paket.

     

  • bac'h .3
    bac'h .3

    f./m. -où, -ioù

    (1) (agriculture) Croc pour l'arrachage des pommes de terre, du goémon, etc.

    ●(1499) Ca 66b. Diuach alias bach pe croc.

    ●(1659) SCger 34b. croc, tr. «bac'h.» ●130b. BAc'h, tr. «croc.»

    ●(1870) FHB 277/125a. na tranch, na bac'h, na boühel, na falc'h.

    ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. Ar ger-ze a vez graet ivez eus ar reiz gourel (masculin) : Eur bac'h. ●(1927) GERI.Ern 35. bac'h f. pl. (i)ou, tr. «Croc.» ●(1987) GOEM 64. en pays bigouden où un outil d'arrachage, ar bac'h, était couramment utilisé.

    (2) (pêche) Gros hameçon.

    ●(1927) GERI.Ern 35. bac'h f. pl. (i)ou, tr. «gros hameçon.»

  • bac'h .4
    bac'h .4

    interj. Onomatopée que l'on fait dans un endroit enfumé.

    ●(1732) GReg 375. La plainte qu'on fait lorsqu'on étouffe de fumée. Bac'h. Et on dit proverbialement. Bac'h, moged a ya em sac'h, ne c'hallan ket e nac'h.

    ●(1904) DBFV 15b. bah, interj. pour se plaindre d'être incommodé par la fumée (l'A.).

  • bac'had
    bac'had

    voir bazhad

  • bac'hadur
    bac'hadur

    m. –ioù Emprisonnement, détention.

    ●(1931) VALL 212a. Détention, tr. «bac'hadur m.»

  • bac'hañ / bac'hiañ
    bac'hañ / bac'hiañ

    v. tr.

    I. V. tr. d.

    (1) Mettre en séquestre, en fourrière des animaux qui ont causé des dommages.

    ●(1716) PEll.ms 39. Bac'ha, renfermer, retenir enfermé. Ce verbe se dit communement en Léon pour dire saisir, mettre en lieu fermé les bestes que l'on a trouvées en dommage, c'est à dire broutant les blez &c. à dessein de ne les rendre qu'à ceux qui paieront l'amende $$$ pour cela. Le participe passif est bac'het, enfermé. ●(1752) PEll 33. Bac'ha, renfermer, retenir enfermé. Ce verbe se dit communément en Léon au sens de saisir, confisquer & mettre en séquestre les bêtes de pâturage trouvées en dommage, jusques à l'amende payée. Participe pass. Bac'het.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bac'ha, tr. «saisir, confisquer, mettre en séquestre (les bêtes trouvées en dommage).» ●(1927) GERI.Ern 35. bac'ha v. a., tr. «mettre en fourrière.»

    (2) Pêcher (au filet, aux casiers).

    ●(1925) BILZ 103. Bac'ha a rê en e zein pesked-red : broged, meilhi. ●115. kevell evit bac'ha legistri, girvi-mor (lire : givri-mor).

    (3) Pêcher en enferrant.

    ●(1962) EGRH I 11. bac’hañ v., tr. « enferrer (à la pêche). »

    (4) Emprisonner.

    ●(1847) FVR 116. Ho heskina, ho bac'hia hag aliez ho c'has d'ar maro. ●346. Kolonou mobil a rede dre ar vro hag a vac'he hag a laze kement a vije diskuliet d'ez-ho.

    ●(1927) GERI.Ern 35. bac'ha v. a., tr. «emprisonner.» ●(1931) VALL 252a-b. Emprisonner, tr. «bac'ha.»

    II. V. tr. i. Bac'hañ ouzh ub. : l'empêcher de passer.

    ●(1948) LLMM 8/64. Bac'han v. berziañ, difenn an tremen war e zouaroù : bac'het en deus ouzhin = il me défend de passer, il m'a enlevé le droit de passage.

  • bac'haouiñ
    bac'haouiñ

    v. intr. (pêche) Pêcher avec les hameçons nommés «bac'hou».

    ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. bac'haoui, pesketa gant ar bac'hou. ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bac'haoui, tr. «pêcher à la ligne de fond (armée de gros hameçons appelés «bac'h pl. –ou») correspondant de Milin.» ●(1927) GERI.Ern 35. bac'haoui v. n., tr. «pêcher à la ligne de fond.»

  • bac'hata
    bac'hata

    voir bazhata

  • bac'heg
    bac'heg

    m. –ed Imbécile.

    ●(1939) RIBA 94. ur baheg hag ur mab-azen.

  • bac'hek
    bac'hek

    adj. Imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 5a. bahek, adj., tr. «sot, imbécile.» ●(1921) GRSA 264. un dén diskient ha bahek. ●(1939) RIBA 66. Ur péhed é (...) rein treu huek ha flour de dañoat d'er ré bahek.

  • bac'hellat / bac'helliñ
    bac'hellat / bac'helliñ

    v. intr. Haleter.

    ●(1897) EST 34. En huiz e rid doh t'ai ; peb unan e vahel, tr. «Tous sont ruisselants de sueur ; tous sont essoufflés.» ●73. Ind e huiz hag e derm, ne hrant meit bahellat, tr. «...ils sont haletant.»

    ●(1903) EGBV 74. bahellein, tr. «haleter.» ●(1904) DBFV 16a. bahellat, bahellein, v. n., tr. «haleter, être essoufflé.» ●(1907) VBFV.bf 4a. bahellat –ein, v. n., tr. «haleter, être essoufflé.»

  • bac'helliñ
    bac'helliñ

    voir bac'hellat

  • bac'her
    bac'her

    m. –ion Garde champêtre.

    ●(1916) KZVr 160 - 26/03/16. Bac'her, tr. «garde champêtre. Ploudalmézeau.» ●(1927) GERI.Ern 35. bac'her m., tr. «garde champêtre.»

  • bac'herezh
    bac'herezh

    m. Transissement.

    ●(1744) L'Arm 466a. Tranzissement, tr. «Bahereah. m.»

    ●(1904) DBFV 16a. bahereh, m., tr. «transissement (l'A.).»

  • bac'het
    bac'het

    adj. Déconcerté.

    ●(1902) LZBg Genver 13. Bahet é kleuet konz elsé. ●(1912) BUBU 63. lakat ér méz en iverion bahet kaer.

  • bac'hiañ
    bac'hiañ

    voir bac'hañ

  • bac'hidigezh
    bac'hidigezh

    f. Emprisonnement.

    ●(1931) VALL 252a. Emprisonnement, tr. «bac'hidigez f.»

  • bac'hig
    bac'hig

    f. bac'hioùigoù Petit croc, crochet, agrafe.

    ●(1927) GERI.Ern 35. bac'hig f. pl. bac'h(iou)igou, tr. «petit croc, crochet, agrafe.»

  • bac'hiñ
    bac'hiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Déconcerter.

    ●(1732) GReg 251a. Déconcerter, tr. «Van[netois] baheiñ. pr. bahet.» ●(1744) L'Arm 93b. Déconcerter, tr. «Bahein.» ●120a. Eblouir, causer une émotion dans la vûë & dans le cerveau, qui les empêche de faire leurs fonctions, tr. «bahein.»

    ●(1904) DBFV 16a. bahein, v. a., tr. «déconcerter, éblouir.» ●(1907) VBFV.bf 4a. bahein, v. a. tr. «déconcerter, interdir, éblouir.» ●(1907) VBFV.fb 22b. consterner, tr. «bahein.» ●28b. démonter, tr. «bahein.»

    (2) Bac'hiñ e c'henoù da ub. : clouer le bec à qqn.

    ●(1924) KANNgwital 255/125. Ar paour-keaz mestr-skol ne c'houie mui petra da lavaret. Bac'het oa e c'hinou d'ezan gant skiant-prena eur paotrik unnek vloaz.

    II. V. intr. Se déconcerter.

    ●(1732) GReg 251a. Se déconcerter, tr. «Van[netois] baheiñ. pr. bahet.»

  • bac'homiñ
    bac'homiñ

    voir mac'homiñ

  • bac'honi
    bac'honi

    voir bavoni

  • bac'hoù
    bac'hoù

    m. bac'heier (pêche) Ligne de fond à plusieurs hameçons.

    ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. War a skrive da G. Milin unan eus e vignoned, bac’hou a vije eur sort linen-besketa, stag outi higennou war he hed hag a astenner e goueled ar mor. ●(1909) BROU 204. (Eusa) Bac’hou, tr. «(pl.) Palanque, ligne dormante à plusieurs hameçons. Se dit aussi à Belle-Ile.» ●(1970) GSBG 199. (Groe) baxew (m.) pl. baxuwi:r, tr. «ligne de fond = grosse corde, attachée à deux bouées, à laquelle se trouvent des dizaines de lignes à hameçons.»

  • bac'hou
    bac'hou

    s. Bahot.

    ●(1904) DBFV 16a. baheu, tr. «bahot (marine).»

  • bac'hus
    bac'hus

    adj. Déconcertant.

    ●(1825) COSp 40. ne zizoler quet quen æs troyelleu en natur corromplet, péhani édan zigaréieu bahus en hum glasque perpet hi memb.

    ●(1904) DBFV 16a. bahus, tr. «déconcertant, spécieux.»

  • bacheler
    bacheler

    voir bachelour

  • bacheleri
    bacheleri

    f. Bachelerie.

    ●(c.1500) Cb 20b. [bacheler] Jnde baccalariatus / tus / tui. g. bachelerie. b. bachelery.

  • bachelour / bacheler
    bachelour / bacheler

    m. –ion Bachelier.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 47). Bachelier, bachelier. ●(1499) Ca 16a. Bacheler. g. bachelyer.

    ●(1732) GReg 74a. Bachelier, celui qui a le degré de baccalaureat, tr. «Bacheler. p. bacheléryen.»

    ●(1920) FHAB Mezheven 355. d'e 16 vloaz e oa bachelour. ●(1931) VALL 5 »b. Bachelier, tr. «bachelour.» ●(1954) VAZA 67. piv a felle dezhañ lakaat e anv war roll ar vachelourien da zont, rak ret e oa kas hep dale ar baperenn-se da Skol-Veur Roazhon.

  • bachelouriezh
    bachelouriezh

    f. Baccalauréat.

    ●(1931) VALL 53a. Baccalauréat, tr. «bachelouriez f.» ●(1954) VAZA 70. Hervez ma’z oan en gortoz, daou vloaz diouzhtu e teuas ganin da vat arnodennoù ar vachelouriezh. ●(1956) BAHE 8/13. Aotreegezh ha Bachelouriezh.

  • bad
    bad

    m. –où

    I. Étourdissement.

    ●(1927) GERI.Ern 35. bad m., tr. «Etourdissement.»

    II. [au plur.]

    (1) E badoù : en maladie.

    ●(1530) J p. 147a. En badou (variante : badaou) ra vech darnouet (variante : darnaouet), tr. «Que le ciel vous confonde et vous mette en morceaux !»

    (2) Kouezhañ e badoù : tomber en saisissement.

    ●(1530) Pm 114. Neuse an pobl diuat a coezas (variante : couezas) en badou, tr. «Alors les gens méchants tombèrent en saisissement.» ●(1580) G 1251-1252. Enguyn playsynet ha coezet en badou / Eu ma treyt dyf aman mo carhe en tañ glou, tr. «Terriblement empêtrés et tombés en saisissement / Sont mes pieds à moi : je les voudrais dans le feu de braise.»

    (3) Mont gant ar badoù : aller à sa perte.

    ●(1647) Am 545. Couls ve hen eur stroll ho guelet oll eat / Hen eur stacquellat gant ar badou, tr. «Autant vaudrait en un groupe les voir tous partis, en une file, à leur perte.» ●547. Foi gant ar badou he za traou den, tr. «Fi ! à leur perte vont les choses de l'homme.» ●548. Mazai ar coz tad prest gant ar badou, tr. «De sorte que le vieux père ira promptement à sa perte.»

    (4) Mont d'ar badoù : disparaître.

    ●(14--) N 1645-1646. Laqua euez mar comzez gou / ezay da hol mat dan badou, tr. «prends garde, si tu dis un mensonge, / Que tout ton bien s'évanouira.»

  • badadaou
    badadaou

    interj.

    (1) Onomatopée qui imite le bruit du galop.

    ●(1904) DBFV 19a. bededo ! bededo ! interj. figurant le bruit d'une course rapide.

    (2) Onomatopée qui imite le bruit d'une chute.

    ●(1910) DIHU 60/87. Un taul chach Ar ur penn anehi hag en dén, beb eil pen ér hoah, bededaou, plouf ! ●(1925) SFKH 7. Ne oé ket mat achiùet é gomz – «Be... de... daou...» – chetu ean ablat ér stanken.

  • badadouilh
    badadouilh

    interj. Onomatopée qui imite le bruit d'une chute.

    ●(1927) KANNkerzevod 12/13. Krak ! badadouilh ! E kreiz-holl' setu Youen o tapa eur dourtadenn zec'h war e c'houg ha mell divell war lin e gein etouez al lan… ●(1928) KANNkerzevod 24/5. Eno, siouaz, e oa toull ar c'huez vat hag ar galetez tano… Badaduilh… Koüeet ar mevel e kreiz ar «Yod».

  • Badagaz
    Badagaz

    m. –ed Badaga (Inde).

    ●(1917) LZBt Gouere 1. Pemp rum tud a gaver en dro d'ar meneïo-Glaz, korn izelan eus an Indez : ar Vadagazed, ar Gotazed, an Todazed, an Eroulazed hag ar C'houroumbazed.

  • badailh-
    badailh-

    voir bazailh-

  • badalenn
    badalenn

    f. –où Dague.

    ●(1499) Ca 16a. Badalen vide in dac.

  • badamant
    badamant

    m. –où Étourdissement.

    ●(1659) SCger 130b. Badamant, tr. «estourdissement.»

  • badañ
    badañ

    v. intr.

    (1) Avoir des étourdissements.

    ●(1580) G 1203-1204. Memeus sachat quen na badaf / ouz clasq e gourrenn e crena, tr. «J'ai un sac plein, si bien que je suis étourdi ; / En cherchant à le lever je tremble.»

    ●(1868) FHB 192/288a. evit miret oc'h va fenn da vada gant ho moget butun. ●(1870) FHB 280/152a. ha n'oa ket bet dare dezhan bada oc'h hen ober. ●(1872) ROU 78b. Il a des étourdissements continuels, tr. «Ne ra nemet bada.»

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bada a ra va fenn, tr. «la tête me tourne, Milin.» ●(1927) GERI.Ern 35. bada v. a., tr. «étourdir, éblouir.»

    (2) Se troubler.

    ●(14--) N 1648. Laqua euez mat na vady, tr. «Fais bien attention à ne pas te troubler.»

  • badaouell
    badaouell

    f. –où =

    ●(1948) LLMM 8/64. badouell pe badaouell ak (sic) tra drellus, badaouüs pe batadenn.

  • badaouellañ
    badaouellañ

    v. tr. d. Étourdir.

    ●(1977) PBDZ 711. (Douarnenez) badaouellañ, tr. «étourdi[r].»

  • badaouellet
    badaouellet

    adj. Étourdi.

    ●(1977) PBDZ 735. (Douarnenez) badaouellet, tr. «légèrement étourdi.»

  • badaouellus
    badaouellus

    adj. Étourdissant.

    ●(1977) PBDZ 711. (Douarnenez) badaouellus, tr. «étourdissant.»

  • badaouer
    badaouer

    m. –ion Étourdi, niais.

    ●(1927) GERI.Ern 35. badaouer m., tr. «badaud, niais.»

  • badaouerezh
    badaouerezh

    m. Action d’étourdir.

    ●(1962) EGRH I 11. badaouerezh m., tr. « action d’étourdir »

  • badaouet
    badaouet

    adj.

    (1) Étourdi.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Badaouet eo va fenn, tr. «la tête me tourne, Milin.» ●(1957) BRUD 2/47. Badaouet war an taol, e chomas ar houilh da grafigna chouk e gil.

    (2) (en plt des yeux) Ébloui.

    ●(1580) G 1237. am dou lagat ho dou an douffme badouet, tr. «De mes deux yeux, tous les deux ; ne suis-je pas ébloui ?»

    (3) Éméché, gris.

    ●(1868) FHB 193/293b. ne lavaran ket mezo, mes zoken abafet pe badaouet.

    ●(1932) FHAB kerzu 434. Ken bec'hiet e oa bet ar varlonkez ma chomas eur pennad mat eno difiñv evel badaouet d'ezi. ●(1938) SAV 11/17. Bez' e c'hell beza bistreñket, badaouet, tommet, tommet-mat, rous-vezo, mezo pe mezo-dall.

    ●(2005) SEBEJ 37. (Ar Yeuc'h) Badaoued était celui qui était légèrement ivre et meo dall s'il était ivre au point de tomber et de rester couché dans le fossé.

    (4) Assommé.

    ●(1868) KTB.ms 14 p 179. hag a kouez d'ann douar evel un ijenn badaouet.

    (5) Qui a perdu connaissance par la douleur.

    ●(1557) B I 593. Gruet hy entre dou badouet, tr. «que la douleur la fasse défaillir.»

    (6) Ahuri.

    ●(1919) DBFVsup 5a. badaùet (M[eslan]), tr. «ahuri.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...