Devri

Recherche 'ba...' : 1151 mots trouvés

Page 5 : de bailh-1 (201) à balan (250) :
  • bailh .1
    bailh .1

    adj.

    I. (en plt d'un animal)

    (1) (Animal) qui a une étoile blanche au front.

    ●(1732) GReg 162a. Cheval marqué de blanc au front, tr. «Marc'h bailh.»

    ●(1904) DBFV 16a. bailh, adj., tr. «(animal) qui a une tache blanche au front.» ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bailh, adj., tr. «qui a une tache (au front).» ●(1927) GERI.Ern 36. bailh adj., tr. «qui a une tache blanche au front.»

    (2) Bailh-dour, bailh betek an dour : (animal) dont l'étoile blanche descend jusqu'au naseaux.

    ●(1876) TDE.BF 811. Pa vez bet diwar eur gazek eul loen bihan hag a vez baill beteg ann dour, e vez roet peurvuia pemp kwennek d'ann hini a vez bet o tenna ar marc'h d'ar gazek. ●(1884) FHB 11/82b. n'euz bet biskoaz e penn ar c'houarnamant-ze nemet chatal baill beteg an dour. ●(1890) MOA 167b. Cheval qui a une grande tache blanche le long de la tête, tr. «marc'h bailh-dour.»

    (3) C'hwen-bailh : poux.

    ●(1732) GReg 743a-b. Pou, vermine, tr. «burlesquement ont dit : C'hoënen vailh. p. c'hoën bailh.»

    ●(18--) SBI II 86. C'huenn du, c'huenn ru, c'huenn griz, c'huenn bail, tr. «Puces noires, puces rouges, puces grises, puces mouchetées.» ●(18--) PEN 93/85. gant ar c'houen am draille / chouen da c'houen bail.

    (4) Plumes blanches sur la tête d'un oiseau.

    ●(1876) TDE.BF 32b. Bailh, adj., tr. «il se dit aussi d'un oiseau qui a des plumes blanches sur la tête.»

    II. (botanique) Qui a des feuilles panachées.

    ●(1876) TDE.BF 32b. Bailh, adj., tr. «il se dit aussi des plantes à feuilles panachées.»

    III. fam. (en plt de qqn) Sot.

    ●(1919) DBFVsup 5a. baill, adj. : heut ha baill, tr. «étourdi et nigaud.» ●(1927) GERI.Ern 36. bailh adj., tr. «sot.»

    IV.

    (1) Lammat/sailhañ er bailh : mourir.

    ●(1766) (Li) MM 15/18. D'o Beza paotret Diramaïl, / o d'eus ranquet Lamet er bail / a melver an despez Dezo, tr. G. Esnault «tels hommes intraitables qu'ils fussent, ont dû sauter dans la baille, et mourir, en dépit qu'ils en eussent.»

    ●(1878) SVE 621. Saillat er baill, tr. L.-F. Salvet «Sauter dans le baquet. (Mourir.)»

    (2) Sot evel ur bailh : très sot, imbécile, niais.

    ●(1942) (L) VALLsup 20b. Très bête, tr. F. Vallée «sot evel eur bailh L[éon].»

    (3) Bezañ lakaet er bailh gant ub. : être attrapé par qqu’un.

    ●(1869) (L) Y. P. FHB 245/286b. Ann Aotrou Koz ne oa ket o c'hortoz beza lakeet er baill gant ann Aotrou yaouank.

    (4) Gouzout na tailh na bailh → tailh.

    (5) Kouezhet an touseg e bailh ar yod → touseg.

  • bailh .2
    bailh .2

    m.

    (1) Tache blanche, étoile, pelote sur le front des animaux.

    ●(1744) L’Arm 232a. Marque (…) Blanche, au front des chevaux, tr. «Baill.»

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bailh, tr. «tache blanche au front d’un animal.» ●bail dourennek, tr. «tache qui va jusqu’aux narines, Even.» ●(1927) GERI.Ern 36. bailh m., tr. «Tache (surtout tache blanche au front d’un animal).»

    (2) Bailh dourennek : tache au front d’un animal qui descend jusqu’aux narines.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bailh, tr. «tache blanche au front d’un animal.» ●bail dourennek, tr. «tache qui va jusqu’aux narines, Even.»

    (3) par ext. Visage.

    ●(1959) BRUD 7/19. Saig a oa truezuz da weloud, hir e vailh, difoupet e zaoulagad (...) E vailh = e vizaj.

    (4) plais. Ober bailh : blesser qqn au front.

    ●(1732) GReg 440b. Blesser quelqu’un au front, burlesquement, tr. «ober bailh.»

  • bailh .3
    bailh .3

    adj. fam. (en plt de qqn) Sot, cruche. cf. bailh .4

    ●(1867) MGK 3. Pa’z oc’h holl deut ker baill. ●49. lakeat da vaill.

    ●(1919) DBFVsup 5a. baill, adj. : heut ha baill, tr. «étourdi et nigaud.» ●(1927) GERI.Ern 36. bailh adj., tr. «sot.»

  • bailh .4
    bailh .4

    m. –où

    I.

    (1) Baquet.

    ●(1633) Nom 159b. Vrceus, vrceolus aqualis : cruche : vr baill, baraz da lacquat dour. ●161b. Excipulus : receptacle : baill da lacquat dindan an guin.

    ●(1659) SCger 35b. cuueau, tr. «baill.» ●(1732) GReg 74a. Bacquet, ou, baquet, cuvier fait d’une futaille sciée, tr. «Bailh. p. bailhou.» ●241b. Cuveau, cuvier, cuvette, petite cuve, tr. «bailh. p. bailhou. bailhicq. p. bailhouïgou.»

    ●(1876) TDE.BF 657a. Baill, s. m., tr. «Baquet, moitié de barrique.»

    ●(1907) PERS 198. eur baill pe eur benvek benag all. ●(1915) HBPR 224. Ar baillou evit ober an ezomou oa e pevar c’horn ar gambr hag a ampoezone anezhi. ●(1925) FHAB Ebrel 144. eur bailh da ober ennan o ezommou. ●(1927) GERI.Ern 35. bailh m., tr. «baquet.» ●(1931) VALL 57b. Baquet, tr. «bailh m.» ●177b. Cuve, tr. «bailh m.» ●(1936) PRBD 45. e ranke kemeret da zibri, krabanajou boued e bailh ar moc’h.

    (2) Cylindre de machine, corps de pompe.

    ●(1931) VALL 177b. Cylindre de machine à pistons, tr. «bailh m.»

    (3) Bezañ er bailh = (?).

    ●(1847) MDM 395. gouskoude diaoul al laëroun a deu da veza ar mestr, ha setu ar paour keaz er baill !

    (4) plais. Bailh ar brenn : cul.

    ●(1923) BUBR 26/451. en eur drei bailh-ar-brenn d’an archerien diot.

    (5) Gouzout na tailh na bailh : ne rien savoir, connaître sur qqc.

    ●(1954) VAZA 181. Na tailh na bailh ne ouie kennebeut all diwar-benn ar seurt traoù.

    (6) Gouzout na tailh na bailh : n’avoir pas de mesure.

    ●(1978) PBPP 2.1/47. (Plougouskant) Ne oar na tailh na bailh, tr. «elle n’a pas de mesure.»

    II.

    (1) Lammat/Sailhañ er bailh : mourir.

    ●(1766) MM 15/18 (Li). D'o Beza paotret Diramaïl, / o d'eus ranquet Lamet er bail / a melver an despez Dezo, tr. G. Esnault «tels hommes intraitables qu'ils fussent, ont dû sauter dans la baille, et mourir, en dépit qu'ils en eussent.»

    ●(1878) SVE 621. Saillat er baill, tr. L.-F. Salvet «Sauter dans le baquet. (Mourir.)»

    (2) Sot evel ur bailh : très sot, imbécile, niais.

    ●(1942) VALLsup 20b (L). Très bête, tr. F. Vallée «sot evel eur bailh L[éon].»

    (3) Bezañ lakaet er bailh gant ub. : être attrapé par qqu’un.

    ●(1869) FHB 245/286b (L) Y. P.. Ann Aotrou Koz ne oa ket o c'hortoz beza lakeet er baill gant ann Aotrou yaouank.

    (4) Gouzout na tailh na bailh : voir tailh.

    (5) Kouezhet an touseg e bailh ar yod : voir touseg.

  • bailh .5
    bailh .5

    m. –où (droit) Bail.

    ●(1904) DBFV 16a. bailh, m. pl. eu, et bailh ferm, m. pl. bailheu ferm, tr. «bail.»

  • bailh .6
    bailh .6

    s. (?) Baie (?).

    ●(1659) SCger 130b. baill, tr. «baie.»

  • bailh .7
    bailh .7

    s. Béquille.

    ●(c.1718) CHal.ms i. anille, tr. «brenel, breneleu, bail, baileu, mal maleu Ie crois ce dernier meilleur pour vne male et des bougettes.»

  • bailh-kig
    bailh-kig

    m. Charnier.

  • bailh-kouez
    bailh-kouez

    m. bailhoù-kouez Lessiveuse.

    ●(1910) MAKE 91. eur podhouarn henvel awalc'h ouz eur bailh-kouez.

  • bailhad
    bailhad

    m. –où Contenu d'un baquet.

    ●(1732) GReg 241b. Cuvée, plein une cuve, ou cuveau, tr. «bailhad. p. bailhadou.»

    ●(1877) EKG I 135. eur baillad guelien.

    ●(1905) HFBI 116. eur baillad dour évit éném bropad. ●(1906) KANngalon C'hwevrer 36. bailladou dour. ●(1908) FHAB Mae 130. eur baillad dour. ●(1910) MAKE 83. eur bailhad jistr. ●(1923) KNOL 117. eur bailhad dour ouz va dremm. ●(1930) FHAB Ebrel 145. e pep bailhad gouelien. ●(1931) VALL 57b. Baquet [le contenu], tr. «bailhad m.» ●(1950) ANTK 53. en ur bailhad kaoc'h.

  • bailhañ
    bailhañ

    v. tr. d. plais. Blesser qqn au front.

    ●(1732) GReg 440b. Blesser quelqu'un au front, burlesquement, tr. «bailha. pr. bailhet.»

    ●(1927) GERI.Ern 36. bailha v. a., tr. «blesser en laissant une marque au front.»

  • bailhenn
    bailhenn

    f. –où

    (1) Tache blanche sur le front des animaux.

    ●(1895) FOV 239. ur vailhèn en é dâl, tr. «une tache au front.»

    ●(1904) DBFV 16a. bailhen, f., tr. «tache blanche au front.»

    (2) Nom donnée à une vache qui a une tache blanche au front.

    ●(1927) GERI.Ern 36. bailhenn f., tr. «nom d'une vache tachetée ainsi.»

  • bailhez .1
    bailhez .1

    f. Nom donnée à une vache qui a une tache blanche au front.

    ●(1906) DIHU 12/208. Fri du, me hi, e lipou er ioud hag er garoten e vou aveit Bailléz. ●(1927) GERI.Ern 36. bailhez f., tr. «nom d'une vache tachetée ainsi.»

  • bailhez .2
    bailhez .2

    f. –ed (ornithologie) Macreuse.

    ●(1732) GReg 589a. Macreuse, oiseau de mer semblable à un canard, dont les Brenaches et les Judelles sont des especes, tr. «Bailhès. p. bailhesed.»

    ●(1927) GERI.Ern 36. bailhez V[annetais], tr. «maquereuse.»

  • bailhezoù
    bailhezoù

    plur. Ober bailhezoù = (?) cf. Bail (?).

    ●(1945) GPRV 158. Pa vezit 'c'h ober bailhezou, / E vuzulit an douarou.

  • bailhoba
    bailhoba

    m. = (?) Destruction (?).

    ●(1978) BAHE 97-98/26. plas ar gwez ken dudius, ha heugus ar «bailhoba» 'zo graet er parkoù ma'z int kouezhet, pennadet ha diskourret.

  • bailhog .1
    bailhog .1

    m. –où (anatomie) Menton.

    ●(1732) GReg 615b. Menton, tr. «(Van[netois] bailhocq. mailhocq.» ●(1744) L'Arm 236b. Menton, tr. «Maillocq.. ogueu : Baloc.. ogueu. m.» ●323b. sous le menton, tr. «édan er mailloc.»

    ●(1849) LLB 1133-1134. un houlten / E rid ag er balog ar er bruch pen d'er ben. ●(1856) VNA 43. le Menton, tr. «er Maillog.» ●(1863) MBF 15. er maillog, tr. «le menton.»

    ●(1904) DBFV 16a. bailhog, m. pl. eu, tr. «menton.» ●(1906) DIHU 10/173. Hé balog doh hé fri e stok ! ●(1931) GUBI 31. er balog. ●(1934) BRUS 216. Le menton, tr. «er balog.» ●(1936) BREI 448/3b. dindan o balot (menton) ha dindan o fri. ●(1972) LIMO 25 mars. Aveid er baru, Tonton Job, e lakè ur mem plad édan balog en ostiz.

  • bailhog .2
    bailhog .2

    m. –où Baquet.

    ●(1732) GReg 74a. Bacquet, ou, baquet, cuvier fait d'une futaille sciée, tr. «bailhoc.» ●(1744) L'Arm 160b. Foncer un seau, un bacquet, tr. «Foncein ur seille, ur bailloc ou ranjott.»

    ●(1904) DBFV 16a. bailhog, m. pl. eu, tr. «baquet.»

  • bailhog .3
    bailhog .3

    s. = (?).

    ●(1744) L'Arm 248a. Mouver, tr. «Gobér ur boulgic de zoar ur bailloc.»

  • bailhog-karr
    bailhog-karr

    m. Pièce qui termine la charrette (?).

    ●(1919) DBFVsup 5b. balog-kar, m., tr. «pièce qui termine la charrette.»

  • bain
    bain

    voir begn

  • baionet
    baionet

    f. –où (armement) Baïonnette.

    ●(1744) L'Arm 28a. Bayonnette, tr. «Bayonette.. eu. f.»

  • baionetez
    baionetez

    f. –où (armement) Baïonnette.

    ●(c.1825-1830) AJC 6271-6272. scein o baioneteso / bete an nadoul a dreus en ne voellou. ●(1859) MMN 55. eus va bayonetez em eus great eur c'hantolor. ●(1877) EKG I 270. ho baionnettez e beg ho fuzil. ●271. A enep beg lemm eur vaionnettez, petra oa ho fenn-baz. ●(1878) EKG II 144. bayounettez e bek ho fuzil. ●277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...).

    ●(1906) BOBL 10 mars 77/2f. Eur jandarm en deuz bountet e vaïonetez e korf eun den. ●(1915) MMED 122. a lazas an tri genta gant he vaïonnettez. ●(1942) DRAN 78. Erwan, e letern-arouezier ouz e skoaz, e vaionetez ouz beg e fuzuilh.

  • baiz-
    baiz-

    voir beiz-

  • baja
    baja

    m. Une grande idiote.

    ●(1952) LLMM 31/55. (Douarnenez) ur mell baja : ur plac'h bras ha droch.

  • bajane
    bajane

    m. Idiot, crétin.

    ●(1872) ROU 92b. Un niais, tr. «ur bazane.»

  • bajaneg
    bajaneg

    m. bajaneion Idiot, crétin.

    ●(1836) FLF 28. Ur bajanec hanvet Garo.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bajaneg, f. –ez, tr. «celui qui n'est pas fin ; pauvre d'esprit, Trég[uier].» ●(1924) BILZbubr 43-44/1024. Ginaouek a zo ac'hanout, bajanek ! ●(1925) BILZ 164. An hini a reas ar zon d'an tad ne oa ket eur bajanek. ●(1964) LLMM 107/419. ar bajaneg anezhañ. ●(1964) BAHE 38/3. gerioù da douellañ ar bajaneien ! ●(1968) BAHE 56/7. ur bagad bajaneien divarrek da uhelaat, divarrek da zeskiñ mann.

  • bajanegez
    bajanegez

    f. –ed Idiote.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bajaneg, f. –ez, tr. «celui qui n'est pas fin ; pauvre d'esprit, Trég[uier].»

  • bajanek
    bajanek

    adj. Idiot, crétin.

    ●(1923) LZBt Gwengolo 38. ma gwreg 'zo re vajanek evit maësa ar zaout. ●(1924) BILZbubr 41/947. d'ar gaezed pe d'an dud bajanek, d'an dud diweat. ●(1924) ARVG Here 225. ne oa ket tud bajanek ar Vretoned a gempennas ken koant hon ilizou. ●(1925) LZBt Gwengolo 7. re vajanek 'on.

  • bajenn
    bajenn

    =

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Bajenn = «Bajenn d'it» = tizet, tapet out bet, er c'hoari tapout.

  • bak
    bak

    m. –ed (ichtyonymie) Bar.

    ●(1904) DBFV 16a. bak, m. pl. ed, tr. «bar mâle (poisson).» ●(1934) BRUS 255. Un bar, tr. «ur bak –ed (mâle).»

  • bakailhod
    bakailhod

    m. (ichtyonymie) Merluche.

    ●(1732) GReg 618b. Merluche, merlus, & lieux, désechez, tr. «bacailhot.»

  • bakl
    bakl

    m. –où, baklouier Béquille.

    ●(1906) HPSA 36. Ur hèh dén maheignet (...) e stag e vakleu doh mangoérieu en iliz. ●(1906) HIVL 143. Harpet ar é vakleu. ●(1919) DBFVsup 5a. bakleu, m. pl., 2e pl. –euier, tr. «béquille. V. maleu.»

  • bakol
    bakol

    m. –ioù

    (1) Ganache d'équidé.

    ●(1792) HS 92. e saillass ar vachôl unn azènn.

    ●(1903) EGBV 52. bachol, m., tr. «mâchoire de cheval, ganache.» ●(1904) DBFV 15a. bachol, bajol, m., tr. «ganache, mâchoire de cheval.» ●(1927) GERI.Ern 36. bakol, V[annetais] bachol m., tr. «Ganache, mâchoire de cheval.»

    (2) (marine) Pièce de bois fixée au grand mât.

    ●(1904) DBFV 15a. bachol, bajol, m., tr. «pièce de bois fixée au grand mât.»

  • bakonik
    bakonik

    s. (au jeu de carte appelé «la poule») Sept de cœur.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bakonik, le 7 de cœur dans le jeu de cartes appelé «la poule», Coadout.

  • bakul
    bakul

    m./f.

    I. M./F.

    (1) C'hoari bakul : baculer.

    ●(1633) Nom 195b. Oscillum, oscillatio, oscillis aut oscillatis ludere : baculer, hallocher : baculiff, hoary-bacul.

    (2) Reiñ ar vakul : baculer.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bakul f. rei ar vakul, tr. «frapper de force le derrière de quelqu'un contre terre, en le tenat suspendu par la tête et par les pieds.»

    II. Loc. adv. E-kreiz bakul : droit au milieu.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. bakul e-kreiz bakul, tr. «droit au milieu, Milin.»

  • bakulañ / bakuliñ / pakuladiñ
    bakulañ / bakuliñ / pakuladiñ

    v. tr. d. Baculer.

    ●(1499) Ca 16a. Baculaff. g. baculer. ●(1633) Nom 195b. Oscillum, oscillatio, oscillis aut oscillatis ludere : baculer, hallocher : baculiff, hoary-bacul.

    ●(1919) DBFVsup 10a. brakulein (Arv[or]) bakulein, pakulein (Pl.) v. a. suspendre quelqu'un par les épaules et les pieds lui faire toucher la terre. - Ailleurs stalonein, bastrouillein. ●53a. pakuillein, pakuilladein (Pl. Baud). V. Brakulein. ●(1957) ADBr LXIV 4/446. Bakuli : v. - Se dit quand deux jeunes gens saisissent une jeune fille - ou exceptionnellement une femme mariée - l'un par les épaules, l'autre par les pieds, pour lui faire toucher les fesses trois fois par terre. - (Jeu assez brutal, en honneur autrefois les soirs de battage, pratiquement disparu de nos jours). D'une femme qui avait subi cette plaisanterie on disait : bakulet eo bet, ou roet a zo bet eun tamm avel-eost dei. ●(1955) STBJ 169. Hervez ar c'hiz e yeas ar bôtred da barkula ar merc'hed, da lavarout eo da dapa peg en o diouskoaz hag en o zreid ha da stoka o fenn-adreñv ouz an douar, goude beza grêt un hij dezo en êr. ●201. skrig ha c'hoarz ar merc'hed faro, bouchet ha parkulet gant ar bôtred yaouank.

  • bakuler
    bakuler

    m. –ion =

    ●(1955) STBJ 169. e vouche ar barkulerien d'ar merc'hed.

  • bakuliñ
    bakuliñ

    voir bakulañ

  • bakus
    bakus

    adj. Perdu.

    ●(1914) KZVr 67 - 21/06/14. Bakus, (nous sommes) perdus, Besco.

  • bal
    bal

    m. –ioù, –où (danse) Bal.

    ●(1633) Nom 8a. Carmen nuptiale, coniugale : chanson nuptiale, ou quelque balade qu'on dit és nopces : an canoüen pe an bal pehiny á caner en euret.

    ●(1659) SCger 12a. bal, tr. «bal, p. iou.» ●(1792) BD 1338. pa ariuo ar maro erencont dont darbal, tr. «quand arrivera la mort ils devront aller au bal.» ●1415. erbaillo en danso, tr. «dans les bals, les danses.»

    ●(1838-1866) PRO.tj 189. Breman souden ne reïo bal. ●(1859) MMN 114. mont d'ar bâliou, d'an dansou.

    ●(1904) DBFV 16a. bal, m. pl. eu, tr. «bal.» ●(1910-15) CTPV I 159. Hag en dro fest a pe oè groeit, hag er bal oè achuet, tr. «Quand la danse fut finie et le bal terminé.» ●(1927) GERI.Ern 36. bal (par â long) m., tr. «Bal, sorte de danse bretonne.» ●(1964) BLBR 146/30. de goroll er laridéieu er ré hirran, er baleu hag er jabadoieu er ré ziêsan.

  • bal-dañs
    bal-dañs

    m. (danse) =

    ●(1905) BOBL 22 juillet 44/3c. Da beder heur, tro d'an dansou, jabadao, baldanz ha stoupik.

  • baladenn
    baladenn

    f. (littérature) Ballade.

    ●(1633) Nom 8b. Versus intercalaris : vers inseré, refrein de ballade : carm pe verset canet adarrè, an reffreïn ves an baladen.

  • balaenn
    balaenn

    f. –où Balai.

    ●(1633) Nom 165a-b. Scopæ : balay, verge à nettoyer, ramon : balaen, cubellen (lire : scubellen).

    ●(1659) SCger 130b. balaen, tr. «balai.»

    ●(1869) FHB 246/294a. gant eun taolik balaen. ●(1872) GAM 9. Eun taol balaen d'al leur.

    ●(1921) PGAZ 31. ne vezo ket ezpernet ar valaenn. ●(1927) GERI.Ern 36. balaenn f., tr. «Balai.» ●(1962) EGRH I 11. balaen f. -où gant un n hepken.

  • balafenn
    balafenn

    f. –ed

    (1) (entomologie) Papillon.

    ●(1499) Ca 16b. Balauenn. g. papeillon.

    ●(1659) SCger 130b. balaven, tr. «papillon.» ●(1710) IN I 77. varlerc'h balavennet. ●218. evel ma ve er (lire : ur) papilloun pe ur valavennic. ●(1732) GReg 690b. Papillon, petit insecte volant, tr. «Balavenn. p. balavennou. balavennicq-Douë.»

    ●(1866) BOM 10. Ar valafennik skan. ●(1889) ISV 347. Paca a rea ive palafennou ha bete zoken kellien hag ho stage gant spillou oc'h he daolennou paper. ●(18--) SAQ II 434. Mez varlerc'h e teu da veza eur balafen skedus ha skanv.

    ●(1909) BROU 204. (Eusa) Paláfen, tr. «Papillon. Au pluriel : palafenned, ou palafinier.» ●(1927) GERI.Ern 36. balafenn f., tr. «papillon.»

    (2) sens fig. Personne étourdie.

    ●(1927) GERI.Ern 36. balafenn f., tr. «un étourdi.»

  • balafenn-erc'h
    balafenn-erc'h

    f. balafennoù-erc'h (météorologie) Flocon de neige.

    ●(1895) GMB 52. Balauenn erch flocon de neige, est le même mot que balauenn papillon.

  • balafennañ
    balafennañ

    v. intr. Papillonner.

    ●(1927) GERI.Ern 36. balafenna v. n., tr. «papillonner.»

  • balailhat
    balailhat

    voir bazailhat

  • balalaika
    balalaika

    m. –ioù (musique) Balalaïka.

    ●(1957) AMAH 25. chourig mannous ha daskrennus ar balalaïka.

  • balan-
    balan-

    voir banal-

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...