Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

• sec'hek
  sec'hek

  adv. (Boire) avec soif.

  ●(1942) DHKN 225. Dèbrein e hrant hoantek hag ivet e hrant séhek !

• sec'henn
  sec'henn

  f. –ed

  (1) Femme stérile.

  ●(1732) GReg 887a. Femme sterile à raison de son âge, tr. «Séc'henn. p. séchenned.»

  ●(1877) BSA 17. e chomo Emerentiana sec'hen goude he c'henta frouez. ●44. Doue en deuz cavet mad e vijec'h sec'hen epad ho iaouankis.

  (2) Vieille personne très maigre.

  ●(1732) GReg 136a. Carcasse, parlant d'une vieille personne fort maigre, tr. «sec'hen. p. sec'henned.» ●249b. Une femme decharnée, tr. «Ur sec'henn. p. sec'henned, sec'hennou.»

  ●(1931) VALL 186b. personne décharnée, tr. «sec'henn.»

  (3) Arbre sec.

  ●(1732) GReg 48a. Arbre sec, tr. «Sec'henn. p. sec'hénned.»

• sec'her .1
  sec'her .1

  m. –ion

  (1) Homme qui fait sécher qqc.

  (2) Sec'her barrikennoù : ivrogne.

  ●(1983) PABE 198. (Berrien) seher-barrikennou, tr. «ivrogne (qui vide les fûts).»

• sec'her .2
  sec'her .2

  m. –ioù Torchon.

  ●(1931) VALL 744a. Torchon, tr. «sec'her, sec'hour m. pl. iou.» ●(1934) BRUS 245. Un torchon, tr. «ur séhér –ieu.»

• sec'herezh .1
  sec'herezh .1

  f. –ioù Séchoir.

  ●(1732) GReg 853a. Le lieu où l'on sèche la buée, tr. «sec'herez. p. sec'herezou.»

  ●(1931) VALL 681a. Sécherie, tr. «sec'herez f. pl. ou.»

• sec'herezh .2
  sec'herezh .2

  m. Siccité.

  ●(c.1718) CHal.ms iv. siccite, tr. «sehour, sehereh, Crasereh, sehouni.»

• sec'het
  sec'het

  adj.

  (1) Seché.

  ●(1866) LZBt Gouere 163. kik sec'het. ●(1897) EST 13. E garg er foen séhet ér har a forhadeu.

  ●(1970) GSBG 360. (Groe) bouzil saout sec'het, tr. «des bouses de vache séchées.»

  (2) Ruiné.

  ●(1924) ZAMA 176. Sac'h an dïenn ! emezan, eamoun sec'het ! ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «Emaon sec'het, sec'het on» a dalv kement ha «riset on».

  (3) fam. (en plt à un poisson) Pris.

  ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) Ur pesketaer, o komz ouzh ur pesk en deus tapet, a lavaro : «deus amañ, sec'het out !»

  (4) Vaincu.

  ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «sec'het on gantañ», faezhet on gantañ.

  (5) Tué.

  ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «emaon sec'het gantañ», va lazhet en deus.

• sec'hig
  sec'hig

  m. (botanique) Mousse.

  ●(1732) GReg 333b. Émousser, ôter la mousse des arbres, tr. «Distaga an séc'hiq diouc'h an guëz.» ●644a. Mousse terrestre, mousse rampante, tr. «Ar sec'hicq.»

  ●(1834) SIM 266. an amprevanic en em goach dindan ar sec'hic.

• sec'honi
  sec'honi

  f. Sécheresse.

  ●(c.1718) CHal.ms iv. siccite, tr. «sehour, sehereh, Crasereh, sehouni.»

• sec'hor
  sec'hor

  f. & adj. –ioù

  I. F.

  A. Sécheresse, le sec.

  ●(1659) SCger 171a. sec'her (lire : sec'hor), tr. «secheresse.» ●(1732) GReg 504b-505a. L'humide & le sec sont contraires, tr. «Ar glebor hac ar sec'hor a so countroll an eil da eguile.» ●853a. Secheresse, qualité de ce qui est sec, tr. «Sec'hor.»

  B. (météorologie)

  (1) Sécheresse.

  ●(1659) SCger 109a. secheresse, tr. «sec'hor.» ●(1710) IN I 400. deveziou sec'hor. ●(1727) HB 302. pe gant re a sec'hor, pe gant re a c'hlebor. ●(1732) GReg 853a. Secheresse, temperature de l'air, tr. «Sec'hor.» ●Il fait une grande secheresse depuis deux mois, tr. «Daou viz so hon eus ur sec'hor vras.»

  ●(1849) LLB 11. er glaw hag er séhour. ●(1860) BAL 17. ar bokedou (…) eb beza doured, e teuont da voevi gant ar zec'hor.

  ●(1907) FHAB Even 114. beradou dour a vezer laouen outo pa gouezont goude sec'hor vras. ●(1939) MGGD 61. Eur sec'hor vras. ●(1964) ABRO 53. ar pezh a viras outo da vont gant ar sec'hor.

  (2) Période de sécheresse.

  ●(1792) HS 140. ur séhour à dri blæ.

  ●(1870) FHB 281/158b. Er sizuniou tremenet ez eus bet eur zec'hor hag eun domder. ●(1877) FHB (3^e série) 7/53b. ar zec'horiou didruessa. ●(1883) MIL 174. Pa vije eur zec'hor vraz. ●(1894) BUZmornik 269. eur zec'hor vraz a badaz tri bloaz dioc'htu.

  ●(1907) FHAB Here 241. e mare ar sec'horiou bras. ●(1938) FHAB Gwengolo 197. sec'horiou direiz an nevez amzer.

  C. sens fig. Sécheresse (spirituelle).

  ●(1838) OVD 72. Er séhour spirituel durant en oræson.

  ●(1911) BUAZperrot 605. sêc'horiou he ene.

  II. Adj. Qui amène la sécheresse.

  ●(1978) BZNZ 38. (Lilia-Plougernev) An avel uhel a zo sec'horoc'h muioc'h.

• sec'horeg
  sec'horeg

  f. –où Séchoir à linge, etc.

  ●(1732) GReg 125a. Le lieu où l'on sèche la buée, le hâle, tr. «Sec'horecq. ar sec'horeq. p. sec'horegou.» ●368b. Essorer du linge, tr. «caçz an dilhad da'r sec'horecq.» ●369a. Essui, lieu où l'on met sécher le linge, le cuir tanné, &c., tr. «Sec'horecg. p. sec'horegou.» ●853a. Le lieu où l'on seche la buée, tr. «Ar sec'horecg. p. sec'horegou.»

• sec'horek
  sec'horek

  adj. Amzer sec'horek : sécheresse.

  ●(1732) GReg 853a. Secheresse, parlant de la temperature de l'air, tr. «amser sec'horecq.»

• sec'horenn
  sec'horenn

  f. Temps sec.

  ●(c.1836) COM vi moj. 4. glaô ha sec'hôren.

• sec'horiñ
  sec'horiñ

  v. intr. (météorologie) Devenir sec.

  ●(1961) BLBR 130/25. An amzer a zehoras, a deuas da veza tomm bero.

• sec'hornezh
  sec'hornezh

  f. Sécheresse.

  ●(1959) BRUD 10/19. ne oa ket bet a sehornez ! ●(1961) BLBR 130/25. Gand ar zehornez er bloavez-se, ar siterniou diwardro a oa oll dizouret.

• sec'horus
  sec'horus

  adj. (Temps) qui dessèche.

  ●(1921) PGAZ 91. Evel m'oa bet kaer ha sec'horuz an hanv.

• sec'horvezh
  sec'horvezh

  f. –ioù Période de sécheresse.

  ●(1841) IDH 312. Dré ur séhoureah vras.

• sechel
  sechel

  voir sachañ

• sed
  sed

  prép.

  (1) Volià.

  ●(1902) PIGO I 82. Sed breman petra fell d'id ober. ●(1931) VALL 787b. Voici, tr. «sed ; sad, L[eon].»

  (2) Sed aze : voilà.

  ●(1867) MGK 71. Mamm, sada-ze louzou a ve mad.

  ●(1929) SVBV 26. Sed aze eun doare amc'hiz d'en em benta !

  (3) Sed amañ : voici.

  ●(1867) MGK 139. sadama d'in eur guden / Ha ne zifuillin ket feteiz !

  ●(1902) PIGO I 6. Sed aman eur waz-vôr hag eur vag warni !

• sede
  sede

  prép.

  (1) Voici, voilà.

  ●(1499) Ca 36b. Chede. g. voy. ●183a. Sede pe selde pe chede. g. voecy. ●(1647) Am.ms 546. Caoch cheda collet net va lunedou, tr. «Merde ! voilà mes lunettes tout à fait perdues !» ●(1530) J p. 96a. Chede oar se da recreancc, tr. «Voici ta consolatrice.»

  ●(1834) SIM 195. Cede aont barnerien.

  ●(1931) VALL 787b. Voici, tr. «sada L[eon] ; sede (quand on tutoie).»

  (2) Sede zo mui : qui plus est.

  ●(1575) M 147. Ha hoaz (chede so muy), tr. «Et encore, (voilà plus).»

• seder
  seder

  adj.

  I. Attr./Épith.

  A. Certain.

  ●(1530) J 166a. Ha, pan caro, ez cavo lanc, / bezet seder, dam ober franc, tr. «oui, quand il le voudra, il trouvera le moyen de me rendre la liberté.» ●(1530) Pm 243. E-n bez gouruezet bez seder / Pan vyzy sygur mailluret, tr. «Dans la tombe étendu, sois certain, / Quand tu seras sûrement enveloppé.»

  B.

  (1) Gai, joyeux.

  ●(1838) CGK 4. eur stum souret pe seder. ●(1878) EKG II 270. ker seder ha ker mao.

  ●(1902) PIGO I 176. bet gwechall koant ha seder. ●(1908) FHAB Genver 19. e lagad seder. ●(1910) MBJL 192. mar gê seder hon zal. ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. seber, pour seder. ●(1964) ABRO 103. daoust da se, e veze seder deomp atav. ●(1982) PBLS 115. (Langoned) seber, tr. «gai, joyeux.»

  (2) =

  ●(1911) BUAZperrot 502. e drevajou seder.

  (3) Sain.

  ●(1732) GReg 445b. Gaillard, arde, alégre, dispos, sain, tr. «seder.» ●838b. Sain, saine, tr. «H[aut] Leon seder.»

  (4) =

  ●(1909) NOAR 5. Ar plac'hig yaouank a dremenas deiziou seder beteg an oad a zeg vloaz.

  II. Adv.

  A.

  (1) Bien, assurément, certainement.

  ●(1557) B I 684. En berr amser cret seder ez meruy / A un maru yen gant ancquen heb quen bry, tr. «sache bien que tu vas mourir que tu vas mourir (…) sans égard, d'une mort pleine d'angoisse.»

  ●(1659) SCger 171b. seder, tr. «asseurement.» ●(1732) GReg 145b. Certainement, tr. «seder.»

  (2) Certes.

  ●(1650) Nlou 317. Pan eo deuet map Doue an crouer, / En seder en em ober den, tr. «puisqu'il est venu le fils Dieu, le créateur / se faire homme, certes.»

  B.

  (1) Gaiement.

  ●(1903) MBJJ 18. drapoio bihan (…) a c'houe an avel enne. Chom a reont tenn, hag eun dudi eo gwelet 'nê o finval skanv hag o c'hlevet o trouzan seder. ●(1912) MMKE 129. Tarnij dre-oll ha kân seder. ●(1924) BILZbubr 37/807. n'an neus (…) kleir (lire : kleier) da gana ken seder, ken dudius hag o re.

  (2) Tranquillement.

  ●(1910) FHAB Kerzu 366. an diveza a gousk sederik enn e gavel.

  (3) =

  ●(1933) MMPA 145. Hag al lestr a yae eeun warzu ar porz, difazi ha seder.

  III.

  (1) Seder evel pemp gwenneg : voir gwenneg.

  (2) Seder evel ur pintig : voir pintig.

  (3) Seder evel ul laouenanig : voir laouenan.

  (4) Seder evel an deiz : voir deiz.

• sederaat
  sederaat

  v.

  I. V. intr.

  (1) Se rasséréner.

  ●(1878) EKG II 32. Sederaat a reaz va c'haloun ouc'h he c'haout.

  ●(1913) FHAB Kerzu 353. ra deuio kalon ar paourkêz den divadez da zederât. ●(1924) BILZbubr 43-44/1023. o daoulagad a sederaas. ●(1926) FHAB C'hwevrer 64. E zellou a sederaas. ●(1942) DRAN 94. gant ar barrikennadou sistr chomet er c’haviou, gant ar patatez nevez el liorzou, eo bet sederaet c’hoaz ar baotred.

  (2) Devenir plus gai.

  ●(1838) CGK 10. Lagad ar merc'het yaouancq ive a sederra.

  ●(1931) VALL 327a. devenir gai, tr. «sederaat.»

  (3) Sederaat ouzh ub. =

  ●(1869) EGB 158-159. sédéraad a ra oud an ann holl, tr. «il devient plus enjoué avec tout le monde.»

  (4) sens fig. (météorologie) =

  ●(1908) FHAB Mae 138. an oabl o skleraat, o sederaad.

  II. V. tr. d.

  (1) Égayer.

  ●(1838) CGK 9. eur banac'h guin mad / A sederre ma lagad.

  ●(1900) FHAB Genver 1. ar pez a deu da sederâd ho lagad ha da laouennâd ho chalon. ●(1900) MSJO 180. o velet ar joa zoken o sederrat he vizach alies. ●(1902) PIGO I 200. an holl dudi a zederae mui-ouz-mui he galon. ●(1903) MBJJ 65. kaout 'ra dalc'h-mad an tu da zederaat anomp. ●140. da zederaat ar galon. ●(1907) FHAB Kerzu 292. Evit achui, va lezit da sederaat ho penn gant eur gontadennik farsus. ●(1931) VALL 327a. rendre gai, tr. «sederaat.»

  (2) Égayer (qqc.).

  ●(1911) BUAZperrot 682. a lakeas ar bleuniou hag ar frouez da zederât hor maeziou. ●(1928) BREI 58/4b. an heol skedus o sederaat an treo hag an dud.

  (3) Raviver.

  ●(1911) BUAZperrot 426. Ar glav dour-bil a dorr, a denn hag a laz an trevajou ; ar glao habask a vag, a grenfa hag a zedera anezo.

• sederadenn
  sederadenn

  f. -où Apaisement.

  ●(1974) TDBP III 207. Pa oa lavaret dezañ e oa aezetaet d’e wreg e-nevoa bet evel ur sederadenn, tr. « lorsqu’on lui dit que sa femme allait mieux, il eut comme une expression de joie (il devint plus gai) »

• sederaenn
  sederaenn

  f. –où Sederaenn ar marv : rémission d'un mourant.

  ●(1890) MOA 432b. Dernier reflet d'un mourant, tr. «sederaenn ar maro.»

• sederded
  sederded

  f. Sérénité.

  ●(1913) PRPR 86. E lizerou a zalc'h, a hend all, da veza leun a zederded.

• sedision
  sedision

  f. Sédition.

  ●(1633) Nom 187a. Bellum intestinum : sedition, guerre entre bourgeois : sedition, bresel entrè bourchisyen.

• sedisius
  sedisius

  adj. Séditieux.

  ●(1783) BV 50/1250. allon sedisius quitteet ma falles.

• sedr
  sedr

  coll. Cèdres. cf. gwez-sedr

  ●(1499) Ca 34b. Cedr. g. cedre.

  ●(1633) Nom 104b. Cedrus, cedrus conifera : cedre : cedr, guezen cedr.

  ●(1855) BDE 135. er cedreu ihuél-hont ag Liban. ●448. er cedr a vanné el Liban.

• sedra
  sedra

  coll. (botanique) Koad sedra : du bois de cèdre.

  ●(1877) BSA 63. eur c'havel caer great gant coat zedra.

• sedrenn
  sedrenn

  f. –ed (botanique) Cèdre.

  ●(1732) GReg 142a. Cedre, arbre incorruptible, tr. «Cedrenn. p. cedrennou, cedrès.»

  ●(1847) BDJ 6. etre diou cedren. ●35. o valea / E dicheolen ar cedrenhou.

  ●(1931) VALL 103a. Cèdre, tr. «sedrenn pl. sedrenned.»

• sedrez
  sedrez

  coll. (botanique) Cèdres.

  ●(1732) GReg 142a. Cedre, arbre incorruptible, tr. «Cedrenn. p. cedrennou, cedrès.»

• sedulenn
  sedulenn

  f. –où Cédule.

  ●(1499) Ca 34b. Cedulenn. g. cedule. ●(1612) Cnf 47b. quittanczou, cedulennou, lizerou. ●(1633) Nom 2b. Pyctarium, vel potius, pyctacium : tablettes, bref vne descharge ou cedule : tabletesen, discarg pe cedulen. ●6b. Syngrapha tabulæ, syngraphum, chirographum, symbolum : cedule, obligation : cedulen, obligation.

  ●(1659) SCger 20b. cedule, tr. «cedulen.»

• segal
  segal

  coll. & m. –où

  I.

  (1) (botanique) Seigle sur pied.

  ●(1499) Ca 178b. Saegal. gallice saigle ou / ou segourgon.

  ●(1659) SCger 109a. seigle, tr. «segal.» ●171b. segal, tr. «segle.» ●(1732) GReg 854b. Ségle, où, seigle, tr. «Segal. p. segalou. Van[netois] id[em] p. segaléü.» ●Les ségles sont beaux, tr. «Caër eo ar segalou. Treg[or] caër e ar segalo.» ●(1790) MG 153. un doëzèn-segal.

  ●(1849) LLB 93. Segal arlerh segal. ●137. Er segal ha guneh. ●(1877) FHB (3^e série) 22/184a. Ar zegal hag ar c'herc'h a zo bet gouall ranvet gant an avel hag ar glaoeier.

  ●(1903) JOZO 23. me segal iohet ne chomeint ket ér lér. ●(1909) DIHU 45/236. trohein segal. ●(1929) FHAB 328. met ar gwiniz hag ar zegal a veze poan ganto. ●(1939) RIBA 12. Esteu kaer a segal, a gerh, a uénih, a vel, a uhénihtu.

  (2) Seigle en grain.

  ●(14--) N 1552. Vn res leal a segal glan, tr. «Une mesure plein de bon seigle.» ●(1499) Ca 178b. Saegal. gallice saigle ou / ou segourgon. ●1587-1588. Nem boe netra digant Alan / Na segal glan na nep danuez, tr. «Je n'ai rien eu d'Alain, / Ni seigle pur ni aucune marchandise.» ●(1633) Nom 57a. Panis secalicius : pain de seigle, pain brun : bara segal, bara brun. ●74b. Secale, farragor : sigle, segle : segal.

  ●(1792) BD 327. eur renat segal, tr. «un quarteron de seigle.»

  ●(1909) KTLR 124. boued bara segal.

  (3) Bara-segal : pain de seigle.

  ●(1838-1866) PRO.tj 184. Bara segal na zebrin mui. ●(1863) GBI II 486. Bara segal a vô mad d'hê.

  (4) Yann ar bara-segal hag amann : celui qui aime le pain de seigle et le beurre gagnés facilement.

  ●(1927) GERI.Ern 535-536. Yann ar bara segal hag amann, tr. «celui qui aime le pain de seigle et le beurre (gagnés sans peine).»

  (5) (argot de Pont-l'Abbé) Argent.

  ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Segal = Arc'hant.

  II.

  (1) Reiñ segal : battre. Cf. reiñ kerc’h.

  ●(1690) Qu 35 (MELU XI 371). Rei segal, battre.

  (2) Melen evel ar segal : très jaune.

  ●(1909) (L) K. Jezegou KTLR 186. An hini oa mestr var-n-ho, hen doa bleo melen evel ar zegal pa vez dare, var meneziou kerne.

  (3) Bout kerc'h e-mesk e segal : voir kerc'h.

  (4) Kouezhañ e gerc'h war e segal : voir kerc'h.

• segal-losk
  segal-losk

  coll. Seigle écobué.

  ●(1857) CBF 88. Ho segal losk a vezo dare dizale, tr. «Votre seigle écobué sera mûr bientôt.»

• segal-marr
  segal-marr

  coll. Seigle écobué.

  ●(1866) FHB 99/373a. kempenn he zouar da lakaat segall marr.

• segal-med
  segal-med

  coll. Seigle à couper en vert.

  ●(1931) VALL 683a. Seigle à couper en vert, tr. «segal-med.»

• segal-winizh
  segal-winizh

   coll. (botanique) Blé méteil.

  ●(1732) GReg 98a. Blé méteil, tr. «Segal-viniz.» ●621a. Meteil, blé mêlé de fromet & de seigle, tr. «ségal viniz.» ●854b. Ségle & froment mêlez, tr. «Ségal-viniz.»

  ●(1870) FHB 300/309b. eur zac'had segal-vinis. ●(1876) TDE.BF 561a. Segal-winiz, s. pl. m., tr. «Méteil, mélange de seigle et de froment.»

  ●(1949) KROB 13/11. kerc'h, eiz, segal, segal-winiz, gwiniz-du...

• segaleg
  segaleg

  f. –i, –où Champ de seigle.

  ●(1659) SCger 109a. champs de seigle, tr. «segalec.» ●171b. segalec, tr. «champs de segle.» ●(1732) GReg 654a. De la nége au commencement de l'hyver fait du bien au blez, tr. «Erc'h qent nedelecq, / Teil èr segalecg.» ●854b. Champ semé de ségle, tr. «Segalecg. p. segalegou.»

  ●(1849) LLB 73. Ur segaleg hum blij én doar skan hag ihuel. ●(1878) BAY 13. segalek, tr. «Lieu plein de seigle.»

  ●(1907) VBFV.bf 68a. segaleg, f. pl. i, tr. «champ de seigle.» ●(1916) KZVr 163 - 16/04/16. Segaleg, park segal.

• segalek
  segalek

  adj. Planté de seigle.

  ●(1927) GERI.Ern 536. segalek, tr. «abondant en seigle.» ●(1931) VALL 683a. couvert de seigle, tr. «segalek.»

• segalenn .1
  segalenn .1

  f. –ed (entomologie) Grosse sauterelle verte.

  ●(1947) TNOG 5/24. (Tregor ha Goelo) Lamperez, -ed, ak. gg. : petite sauterelle grise. Ar c'hilhog-raden a zo ul loen all, grosse sauterelle verte, anvet ivez e lec'hioù 'zo segalenn eus ar galleg cigale. E Kernev ivez evit petite sauterelle grise e vez implijet ur ger hañval, Lampikerez, –ed.

• segalenn .2
  segalenn .2

  f. –où

  I. (botanique) Brin de seigle, grain de seigle.

  ●(1872) ROU 99a. Les rares brins de seigle restés, tr. «ar zegalennou choumed.»

  II. sens fig.

  (1) Femme manièrée.

  ●(1927) GERI.Ern 536. segalenn f., tr. «femme maniérée.»

  (2) Segalenn diwanet re abred : enfant conçu avant le mariage.

  ●(1978) PBPP 2.1/9. (Plougouskant) ur segalenn diwanet re abred, tr. «un enfant né trop tôt /conçu avant le mariage, lit. un grain de seigle germé trop tôt/.»

• segalenn .3
  segalenn .3

  f. –où Cigare.

  I.

  ●(1867) FHB 104/410b. mont d'an hostaliriou da zevi eur segalen bennag. ●(1868) FHB 192/288a. pep a segalen gantho en ho bek. ●(1869) FHB 222/104a. eur segalen en he c'hinou. ●(1889) ISV 313. tokou goazed var ho fenn, eur gorzen en ho dorn hag eur segalen en ho ginou.

  ●(1954) VAZA 96. nann da, gaou eo ar vartezeadenn-se ha ken ker he n’eus forzh pelec’h e vez gwerzhet du-hont ar segalennoù a dalv ar boan bezañ tanet.

  II. Butuniñ e segalenn ziwezhañ : mourir. Cf. casser sa pipe.

  ●(1967) BAHE 54/27 (T) E. ar Barzhig. Met Fourkad a vutunas e ziwezhañ segalenn e 1939.

• segaliñ
  segaliñ

  v. tr. d. Contenter.

  ●(1965) BAHE 43/60. ez eo diaes dimp segaliñ an holl. ●(1967) BAHE 52/71. ez eo diaes segaliñ an holl.

• segalus
  segalus

  adj. Abondant en seigle.

  ●(1927) GERI.Ern 536. segalus, tr. «abondant en seigle.» ●(1931) VALL 683a. fertile en seigle, tr. «segalus.»

• segesten
  segesten

  m. (religion) Sacristain.

  ●(1887) LZBg 45^et blezad-3^e lodenn 173. Red e oé bet d'ein bout ar un drô escob, person, curé, ha liès seguestén.

• Seglean
  Seglean

  n. de l. Séglien.

  (1) Seglean.

  ●(1748) CI.pou 128. Seglian.

  ●(1902) LZBg Mae 104. Séglian. ●(1905) ALMA 70. Zeglian. ●(1912) PBHV 157. E Seglian / Lién ar lién hag en hiran édan. ●(1924) SBED 11. De véred borh Séglian. ●(1925) SFKH 8. é borh Seglian. ●(1934) BRUS 296. Séglian.

  (2) Gober diskourioù evel re Seglean : faire de grands discours, faire le vantard.

  ●(1911) DIHU 73/282. Laret e vé eùé : gobér diskourieu èl ré Seglian.

  (3) Expression proverbiale.

  ●(1912) PBHV 157. E Seglian / Lién ar lién hag en hiran édan.

  (4) Blasons populaires : voir foeñver, toner, maouton.

  (5) [Toponymie locale]

  ●(1924) SBED 9. Ean er brasan [pont] ar hoeh Tréskoéd. ●(1925) SFKH 16. Mañné Gugan.

• Segleaniz
  Segleaniz

  plur. Habitants de Séglien.

  ●(1925) SFKH 17. Mañné Gugan aveit Seglianis e zou roué er mañnéieu.

• segnell
  segnell

  s. –où Salière.

  ●(1732) GReg 840b. Saliere, tr. «Saignell. p. saignellou.» ●Saliere d'argent, tr. «Saignel arc'hand.»

• segous
  segous

  m.

  (1) Secousse.

  ●(1792) CAg 78. Er segousseu hag en heinge / E h'roeign hoah é oulieu.

  (2) Taol segous : saccade.

  ●(1744) L'Arm 345a. Sassade, tr. «Taule segousse m.»

• segresteneri
  segresteneri

  f. –où (religion) Sacristie.

  ●(1732) GReg 837b. Sacristie, tr. «Van[netois] segrestenery. p. segresteneryéü.»