Devri

Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

Page 7 : de sentiz (301) à serfilh (350) :
  • Sentiz
    Sentiz

    pl. Habitants du Saint.

    (1904) BMSB 89. Ar Zent, kanton Gourin (...) holl Zentiz.

  • sentoni
    sentoni

    f. Obéissance.

    (1910) ISBR 42. plegein d'en tri ro-men : sentoni, peuranté, guerhted.

  • sentorioù
    sentorioù

    plur. Ober e sentorioù ouzh ub. : faire les volontés de qqn.

    (1914) FHAB Eost 240. Grêt e veze e holl zentoriou outan. ●(1958) ADBr lxv 4/526. (An Ospital-Kammfroud) Sentoriou : n. m. pl : Ne s'emploie pas au singulier. – Dérivé de senti (obéir). Ober d'eur hrouadur e oll zentoriou hag e lavarou : céder à tous les caprices d'un enfant.

  • sentr
    sentr

    s. Centre.

    (1499) Ca 35a. Centr g centre cest a dire le point du milieu daulcune chose ronde. ●(c.1500) Cb 37b. Centr alias creys vn dra crenn. g. centre cest a dire le point du milieu daulcune chose ronde.

  • sentur
    sentur

    s. Ober e sentur ouzh ub. : faire les volontés de qqn.

    (1940) SAV 18/69. (Pleiben...) Sentur (n'ouzon ket pe reiz en deus ar ger-se). Ober e c'hoant, e c'hrad, e did da unan bennak. E galleg : faire les volontés de quelqu'un. Sk. : Per a vez eur paotr mat pa vez graet e sentur outañ (E Kastellin ez eus tud hag a zo o ano Sentur). ●(1955) STBJ 32. eur penn kalet a vaouez ha diês a-walc'h ober he zentur outi. ●62. Eur pennhêr (...) hag a veze grêt e holl zentur outañ gant e dud. ●225. Sentur (ober e) ouz : ober e did da... ●(1962) GERV 131. Ankeniet e oa ar briñsezig o kuitaat palez Cornelius ha Patricia, e-lec'h ma veze graet he holl sentur outi.

  • senturenn
    senturenn

    f. –où

    (1) (habillement) Ceinture.

    (1889) CDB 76. ma seturen geran, tr. «ma ceinture la plus belle.»

    (2) (marine) Banquière.

    (1979) VSDZ 6. (Douarnenez) ni lak ar jambetennoù e-plas, a dachomp anezho, ha goude-se a lakomp ar senturennoù en diabarzh, tr. (p. 175) «nous fixons les jambettes puis les banquières à l'intérieur.» ●10. goude-se vie lakaet ur mempr bennak ha goude-se vie lakaet ur senturenn el laez, tr. (p. 179) «Quand c'était fait, on fixait les membrures et une banquière en haut.»

  • sentus
    sentus

    adj.

    I.

    (1) Obéissant.

    (1732) GReg 665b. Obéissant, ante qui fait ce qu'on lui commande, tr. «Séntus

    (1862) JKS 179. beza sentuz e pep tra. ●(1878) EKG II 109. ni a vezo sentuz.

    (1911) BUAZperrot 722. Sentus, speredek ha poellet mat evel ma 'z oa. ●(1921) PGAZ 22. bugale fur ha sentuz.

    (2) Sentus ouzh : obéissant à.

    (1877) BSA 21-22. sentus ouz cannad Doue. ●(1877) EKG I 236. belek sentuz ouc'h lezennou he vro. ●(1883) MIL 23. senthus ous he gerent.

    (1900) MSJO 38. bezit sentus ous ho pried.

    II. Sentus evel ur c'hleuz ouzh ur park : voir kleuz.

  • sentvuhezour
    sentvuhezour

    m. –ion Hagiographe.

    (1931) VALL 351b. Hagiographe, auteur de vies de saints, tr. «sentvuhezour pl. ien

  • sentvuhezouriezh
    sentvuhezouriezh

    f. Hagiographie.

    (1931) VALL 351b. Hagiographie, tr. «sentvuhezouriez f.»

  • Senven
    Senven

    n. de l. Senven (Lanrodec).

    (1912) BUAZpermoal 836. chapeliou eleiz dre ar vro : en Bear, Beurlidi, Logivi, Plistin, Plouaret, Plougonver, Plouneve-Moedek, Peurit, Prat, Kemper, Senven, Trabriant, Tregrom, Tregidel, Trezelan, Plouganou.

  • Senven-Lehard
    Senven-Lehard

    n. de l. Senven-Léhart.

    (1925) ARVG 3/55. Parreziou Boulvriak, Sant-Drien, Plijidi, Sant-Pever, Senven, Koadou, Magor, Kerien, Sant-Negan, Pont-Melvez...

  • sep-
    sep-

    =

    (17--) Cc 1086. quent euit «ma» sepin, mem bo an daou chalant, tr. «avant de m'arrêter, j'aurai ces deux clients.»

  • sepanant
    sepanant

    adv. Cependant.

    (c.1825-1830) AJC 322. pa gredomb sepanand ehomb tost dar maro. ●351. arivoud a regomb sepanand en ne gichen. ●381. a men sepanand en em gonsole. ●1338. sepanand men nem gene a nonpas eb suged. ●1833. sepanand an de voar lerch ar sul goude creis te. ●2722. ar hentan a varchou sepanand a vous mé.

  • separasion
    separasion

    f. Séparation.

    (1575) M 1639. O pez diuision, separation creff, tr. «Oh ! quelle division, quelle séparation dure.»

  • separiñ / separañ
    separiñ / separañ

    v.

    (1) V. tr. d. Séparer.

    (1499) Ca 62a. separaff. ●184a. Separaff. g. separer.

    (1772) KI 395. a separ an dalch royal / Diouch hini ar c'hastel.

    (c.1825-1830) AJC 4788. eur poul dour du on separe.

    (2) V. intr. Se séparer.

    (1530) Pm 16. Quen na separo hoz eneff / Dan ioae bizhuiquen pan ay gueneff, tr. «Jusqu'à ce que votre âme se sépare, / Quand je l'emmènerai vers la joie à jamais.» ●(1633) Nom 246a. Diuortium aquarum, diuergium aquarum : là où la riuiere se vient à separer : an læch ma deu an riffier da separiff.

    (3) V. pron. réfl. En em separiñ : se séparer.

    (1621) Mc 42. pe a palamour da tra eo ret da quentaff em separiff.

    (c.1825-1830) AJC 5166. hac en em separgomb. ●(1839) BESquil 425. ha goudé ou dout hum vréhatteit, ind hum separas.

  • sepet
    sepet

    prép. & conj.

    (1) Prép. Excepté.

    (1834) APD 13. sepet demeus ho kostez e teufot d'e zicour. ●(1838) CGK 12. Cepet ar brago toul gouiz. ●(1867) BUE 31. Rak-se, seped ar pez a zelle ouz ar briedelez (...) an holl brosejo e oa echuet gant-han dre eunn intent vat etre an diou gosteen. ●(1868) GBI I 210. Met sepet, kloaregik, n'am euz ket liberte, tr. «excepté, clerc chéri, que je n'ai pas de liberté.»

    (1925) SFKH 19. Sétet (seulement) me vehé koutant bras de huélet hou kah. (...) setet (seulement) nen dé ket ret d'oh torrein er péh e zou ar er (lire : en) daul.

    (2) Loc. conj. Sepet e, ma : excepté que.

    (1829) HBM 6. Neus forç, eme Pêr, sepet e vezimp dindan toen. ●(1834) SIM 147. sepet ma zeo un nebeudic intourdi. ●(1850) JAC 14. Sepet ma teuimp oll dreist pep tra d'e garet. ●(1859) MMN 15. Ar Verc'hes, sepet ma z' eo bet concevet a ganet didach eus ar pec'het orijinel, a zo bet en dra edo var an douar, ar pez m'a zoump.

  • septuajezim
    septuajezim

    s. (religion) Septuagésime.

    (1499) Ca 184a. Septuagesiz. g. idem. ●(1576) H 24. Alleluya a lauarer a pasch bede an septuagesim, tr. « Hallelujah is said from Easter till Septuagesima. » ●53. A dal dez sul an septuagesim pe dez mercher an ludu bede an sul quentafu goude pasch hanuet quasimodo, tr. From Septuagesima Sunday of Ash-Wednesday till the first Sunday after Easter, names Quasi modo. »

  • sepulkr
    sepulkr

    m. Sépulcre.

    (1633) Nom 199a. Sepulchrum, sepultura, monumentum, tumulus, bustum : sepulchre : sepulchr, vn bez, monumant. ●199b. Cenotaphium, tumulus honorarius, bustum inane, tumulus inanis : sepulchre qui sert de monstre : sepulchr pe hiny á seruig de mounstr.

  • sepultur
    sepultur

    f. Sépulture.

    (1689) DOctrinal 200. é profetisas dezo an attercation, hac an disput, à tlié sevell, entre ar Chaloniet eux an Ilis Cathedral, hac y, evit ar plaç eux é sepultur.

  • ser
    ser

    prép. & adv.

    I. Prép.

    A. Loc. prép. Dre-ser.

    (1) Grâce à.

    (1868) FHB 188/251b. An Iliz goude, dre zerr ar Pab, an Isbibyen, ar veleien ha re-all, a gendalc'h an anaoudegezh euz ar guyrionezou-ze e touez an dud.

    (2) À force de.

    (1922) BUBR 17/133. dre serr en em zikour. ●(1924) ZAMA 207. Dre zerr poania, d'ar zadorn a-benn koan, a oa prest ar wiadenn.

    B. Loc. prép. E-ser.

    (1) Lakaat udb. e ser ub. : consacrer (son temps à qqn).

    (1925) FHAB Du 402. an Ao. Regnault a zigoras e di d'ar gannaded hag a lakas en o serr e amzer hag e boan.

    (2) =

    (1935) ALMA 173. He gwaz, bet tri bloaz war e wele, a zo bet en e serr mizou bras.

    (3) Bevañ e-ser ub. : vivre avec qqn.

    (1911) BUAZperrot 612. hag a jomas da vevañ en e zerr eur pennad. ●(1941) FHAB Du/Kerzu 93b. en o zouez ez eus tud o deus bevet en hor serr.

    (4) Parmi.

    (1921) FHAB Ebrel 76. daoust pegement a ziavezidi a vagomp en hor serr.

    (5) E-ser an dra-se : concurrement avec cela.

    (1872) ROU 78a. Concurrement avec cela, tr. «e serr an dra-se

    (6) E-ser ub. : avec le concours de qqn.

    (1872) ROU 78a. Avec son concours, tr. «En e serr

    III. Adv.

    (1) E-ser : ensemble, en même temps, par la même occasion.

    (1891) MAA 102. kemeret perz er pedennou, kovez e serr. ●162. n'hoc'h euz ket a zounj (…) enn induljansou a ellit gounit e serr.

    (2) Loc. adv. En ur ser : tous ensemble.

    (1931) VALL 260a. tous ensemble, tr. «en eur ser

  • ser-ha-ser
    ser-ha-ser

    adv. Ensemble.

    (1913) FHAB C'hwevrer 61. An Iliz hag ar Frans a veve gwechall serr-ha-serr.

  • serad
    serad

    s. =

    (1834) SIM 133. pansit ar gouli gant ur bluen goarnisset a chalpis induet a cerat.

  • seradell
    seradell

    coll. (botanique) Serradelle Ornithopus sativus.

    (1923) DIHU 146/312. hadet enta séradel pe paù-kah. (...) er séradel e vè hadet én achimant ag er miz-men, èl er melchon. ●(1923) DIHU 147/325. Er séradel pas muioh eit er melchon ne garant ket tam erbet en doar ré fouist. ●(1927) DIHU 194/315. É doar skan, peur é rad, é ma guel d'oh lakat serradel eit melchon (…) Nen des chet kalz a gem étré er melchon hag er serradel, èl magadur.

  • serafin
    serafin

    m. –ed (religion) Séraphin.

    (1732) GReg 861a. Seraphin, ange, tr. «Seraphin. p. seraphined

    (1882) BAR 159. ar cherubinet hag ar seraphinet.

  • seran
    seran

    m. –ed (ornithologie) Serin.

    (1732) GReg 861a. Serein, ou serin, oiseau qui chante agréablement, tr. «Seran. p. seraned. seranicg. p. seranigued

  • seranez
    seranez

    f. –ed (ornithologie) Serine.

    (1732) GReg 861a. Sereine, ou serine, la femelle du serein, tr. «Seranès. p. seranesed

  • Serb
    Serb

    m. –ed Serbe.

    (1913) LZBt Gwengolo 3. Ar Serbed, guir eo, a nevoa groet serrin hon skolio. ●(1941) ARVR 16/4a. ar Serbed diouiziek ha gouez.

  • serb
    serb

    adj. Serbe.

    (1913) LZBt Gwengolo 5. eur vro serb.

  • serbat
    serbat

    adj. Serbe.

    (1941) ARVR 16/4a. ar vistri serbat.

  • serbeg
    serbeg

    m. Serbe (langue).

    (1941) ARVR 16/4a. d'ezi eur yez nemetken : ar serbeg.

  • serc'haouiñ
    serc'haouiñ

    v. Forniquer.

    (1942) VALLsup 80b. Forniquer, tr. «serc'haoui

  • serc'heg
    serc'heg

    m. –ed Concubinaire.

    (1931) VALL 141a-b. Concubinaire, tr. «serc'heg m. pl. ed

  • serc'herezh
    serc'herezh

    m.

    (1) Concubinage.

    (1732) GReg 191b. Concubinage, état d'un homme & d'une femme qui vivent ensemble comme s'ils étoient mariez, tr. «serc'herez

    (1876) TDE.BF 563b. Serc'herez, s. m. T[régor], tr. «Concubinage.»

    (1931) VALL 141a. Concubinage, tr. «serc'herez (anc[ien]) m.»

    (2) Fornication.

    (1942) VALLsup 80b. Fornication, tr. «serc'herez

  • serc'hiñ .1
    serc'hiñ .1

    v. intr.

    (1) Vivre en concubinage.

    (1876) TDE.BF 563b. Serc'hiñ, v. n. T[régor], tr. «Vivre en concubinage.»

    (2) Être débauché.

    (1931) VALL 183a. être débauché, tr. «serc'hi

  • serc'hiñ .2
    serc'hiñ .2

    v. tr. d. Stupéfier.

    (1919) DBFVsup 62a. serhein, tr. «stupéfier.» ●(1934) BRUS 85. Stupéfier, tr. «serhein

  • serc'hus
    serc'hus

    adj. =

    (1939) RIBA 143. Serhus e vo en noz hénoah.

  • serch .1
    serch .1

    m. –où Cercueil.

    (1876) TDE.BF 563b. Serch, s. m. (anc.), tr. «Cercueil pour porter les morts en terre.»

    (1907) DIHU 24/399. ne oé memb moiand de dachein er chècheu pe vezé douget ré varù d'en doar. ●(1923) FHAB Gouere 251. An hini ne ra ket an dro vinihi ez-veo / A ra anezi ez-varv, / A hed e cherch bemdez. ●(1938) WDAP 2/125. Serch, hano gourel, liester : Serchou. Arched, laour, geler. Skouer : Lakaet eo an hini maro e-barz ar serch. (Pleiben, Gwezeg, Brieg, Ploudiern, Ar C'hastell-Nevez hag ar parreziou tro-war-dro.) ●(1938) BRHI 133-134. Eur sierj a deir, peder blankenn / Eul linselig a deir walenn / Eur boched plouz didan e benn, tr. «Une châsse de trois à quatre planches, un petit linceul de trois aunes, un bouchon de paille sous la tête.» ●181. Ann hini ne ra ket e Droveny ez beo, / A ra' nei e maro / A hed e chierj bemde ! ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Cherch. Fazi, evit serch. Sellet Ernault, p. 538.

  • serch .2
    serch .2

    s. Mont e serch : se mettre en grande colère.

    (1906) KPSA xxii. e kounnar, e cherch ez ea o velet an dud o trei kein d'ezan. ●(1924) NFLO. aller en grande colère, tr. «mont e serch

  • serch .3
    serch .3

    voir skoelf

  • seregenn
    seregenn

    f. (botanique)

    (1) Gaillet gratteron Galium aparine.

    (1499) Ca 121a. Lappadenn. l. hec lappa / pe Jdem philacrepos vide in saerheguenn. ●179a. Saereguenn. g. gliceron. ●(1633) Nom 93a. Smilax aspera, hedera cilissa, volubilis, pungens vel acuta : liset picquant : an sereguen.

    (1732) GReg 469b. Grateron, plante, dont le fruit s'attache aux habits, tr. «Ar sereguezn

    (1876) TDE.BF 563b. Seregenn, s. f., tr. «Bardane, glouteron, plantes.»

    (2) Petite bardane Arctium minor.

    (1879) BLE 63. Bardane mineure. (L. minor. DC) Sérégen.

  • seregenn-vihan
    seregenn-vihan

    f. (botanique) Gaillet gratteron Galium aparine.

    (1876) TDE.BF 563b. Seregenn-vihan, s. f., tr. «Grateron, plante.» ●(1879) BLE 356. Gaillet gratteron. (G. Aparine. L.) Sérégen-vihan.

    (1931) VALL 342b. Grateron, tr. «seregenn-vihan f.»

  • seregenn-vras
    seregenn-vras

    f. (botanique) Grande bardane Arctium lappa.

    (1732) GReg 80a-b. Bardane, ou glouteron, plante dont les fruits, ou les têtes s'attachent aux habits, tr. «ar sereguezn vras

  • seremoni
    seremoni

    s. –où

    (1) Cérémonie.

    (1499) Ca 35a. Cerimoniou. g. ceremonies sont les reuerences que les grantz seigneurs font les vngz aux aultres. ●(1633) Nom 199b. Funeralia, murmur ferale, mortualia, iusta funebria : funérailles : an mortuagou, an cirmoniou á grær goude'n maru. ●283a. Designator, arbiter funerum : maistre des ceremonies : mæstran cermoniou.

    (1659) SC 105. Petra liuirit-u eus are a laqua, pe a ya da vuiniguen oc'h drouc ar mamou, ar vizcoul, ar barr auèl, ar chancr, al laerès, an aviés, ar roncet, nag eus are a ya da spina, da stanca ar goat, pe da vellaat clênvegeou dre oræsounou ha cæremoniou, ne int quet approuuet gant an Ilis ? ●(1732) GReg 565b. Le lavement des piez se fait le Jeudy Saint, tr. «Ar goëlc'h eus an treid a rear gand cerimony d'ar yaou guemblyd.» ●(1790) Ismar 259. Er Circoncision e oai ur ceremoni gloæsus ha méhus.

    (1856) VNA 203. Descendez sans cérémonie, tr. «Dischennet hemb cérémoni.» ●225. sans tant de cérémonies, tr. «hemb quement-cé a cérémonieu

  • seremoniañ
    seremoniañ

    v. int. Faire une cérémonie.

    (1906) BOBL 28 juillet 97/1a. eur bern tud o seremonia var eur pez dolmen.

  • seren
    seren

    voir sirenn

  • sereñs
    sereñs

    f. –où Séran. cf. senes

    (1907) VBFV.bf 68b. serens, senes, pl. eu, tr. «séran, regayoir, peigne à chanvre.»

  • sereñsat
    sereñsat

    v. tr. d. Sérancer.

    (1897) EST 52. ar ur grib dent hoarn, goudé er serensat [er hoarh].

    (1907) VBFV.bf 68b. serensat, –ein, tr. «sérancer, peigner le chanvre.»

  • Serent
    Serent

    n. de l. Sérent.

    (1748) CI.pou 136. Sérent.

    (1847) FVR 288. Janetta Tregarat ha Jaketta Merli, euz a Zerent.

  • serf
    serf

    m. (zoologie) Cerf.

    (1633) Nom 31a. Ceruus, cerua : cerf, & vne biche : cærf, caro, hac vn carues, vn eizec (lire : eizes).

  • serfilh
    serfilh

    coll. (botanique) Cerfeuil.

    (1633) Nom 79b. Antriscum, enthusicum, chærephyllum : cerfueil : cerfill.

    (1659) SCger 21a. cerfeil, tr. «cerfil.» ●(1732) GReg 145b. Cerfeuil, plante potagere, tr. «Cerfilh.» ●(1744) L'Arm 49b. Cerfeuil, tr. «Cherfill. m.»

    (1856) VNA 19. du Cerfeuil, tr. «Cherfil.» ●(1879) BLE 273. Cerfeuil. (Chærophyllum. L.) Sarfil.

    (1904) DBFV 37a. cherfil, serfil, m., tr. «cerfeuil.» ●(1933) FHAB Meurzh 114. triñchin ha sarfilh. ●(1934) BRUS 264. Du cerfeuil, tr. «cherfil

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...