Devri

Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

Page 4 : de sekond (151) à selier (200) :
  • sekond
    sekond

    adj. Segond.

    (c. 1501) Donoet 3-18-19. nemet guir an second person an imper[atiff] / mot en leuie ha nese effe leuier, tr. « seul le mot de la seconde personne de l’impératif / mode le gouverne, et donc il est gouverné »

  • sekondenn
    sekondenn

    f. –où Seconde.

    (1907) FHAB Gwengolo 195. eun anter quart leo beb seconden.

  • sekouitet
    sekouitet

    adj. =

    (1935) ANTO 178. Begou ker sikouitet, krakaotrounez, koz itronezed (...) a gren diouz o sav.

  • sekouitiñ
    sekouitiñ

    v. tr. d. fam. Culbuter (des femmes).

    (17--) EN 221. rac ne och qued aman esequitin groagué, tr. «car vous n'êtes pas ici à culbuter des femmes.»

  • sekred
    sekred

    m. –où

    (1) Secret.

    (1530) J p. 20a. Da comps deoch huec darn am secret, tr. «pour vous communiquer tendre ment une partie de mes secrets.» ●(1557) B I 245. Petra voen secret aquetou / A compsech oar un dro hoz dou / huy han Autrou a guiryou bras ? tr. «Quel était le secret dont vous parliez tout à l'heure avec tant d'animation vous et le prince ?» ●(1612) Cnf 29a. reueliff nep secret. ●59b. disclaeryaff an secret cleuet en confession (…) Discleriaff an secredou eues an nessaff. ●(1633) Nom 200a. Mysteria, arcana sacra, seclusa : Mysteres : Mysterou, an sacredou (lire : secredou) sacr.

    (1732) GReg 186a. Communiquer un secret à quelqu'un, tr. «Disculya ur segred da ur re.» ●853b. Secret, un secret, tr. «Segred. p. segredou, segrejou. Van[netois] segret. p. segretéü

    (1839) BESquil 9. segrédeu digomprenable en Eutru Doué. ●(1846) DGG 393. ne all quet terri secret ar goëssion. ●(1872) ROU 102a. Secret, tr. «Secred

    (1914) KANNgwital 142/471. An ever dour a zalc'h he zekrejou : / Ar mezvier ho inkant var an hentchou, tr. «Ce que le sobre tient au cœur / Est sur la langue du buveur.»

    (2) E sekred : en secret.

    (1838) OVD 198. pedet é segrèd en Eutru Doué.

    (3) Nudité.

    (1557) B I 631. An tirantet carguet a raffetou / Ne galhent quet guelet da secredou, tr. «les bourreaux pleins de vices ne pourront point voir ta nudité.»

    (4) Recette.

    (1732) GReg 787a. Recette, la maniere de faire un remede, tr. «Segred evit ober ur remed.»

  • sekredour
    sekredour

    m. –ion Homme qui fait des secrets de rien.

    (1732) GReg 853b. on appelle aussi segredtour, & segrejour, celui qui fait des secrets de rien, & des misteres de bagatelles.

  • sekrep
    sekrep

    s. (botanique) = (?) Laîche ; Cyperus longus (?).

    (1876) TDE.BF 86a. Chekep, s. m., tr. «Souchet, laiche, plantes.»

    (1925) BILZ 105. Sekrep, tr. «herbe rude, dure, qui croit dans les prairies, tout à fait au bord de l'eau, et qui sert à faire des liens.» ●(1985) AMRZ 98. Ar beterabez, an irvin hag ar ruta a veze berniet en eur horn d'al leur ha laket warno eur gwiskad mad a jeked a veze trohet diwar pennou teo ar cheked a zave founnuz er bouillennou. 337. cheked, coll. : herbes coupantes qui poussent en grosses touffes dans les marais.

    (2007) AVGOR 450. Chifreg. Un doare broen, kutuilhet war bord al loc'hoù, lakaet da sec'hiñ hag implijet goude-se evit fardañ kolieroù d'ar c'hezeg. Klevet em eus ober anv deus ar chifreg gant ma c'henderv Marcel Bargain ganet er bloavezh 1920. Anv ebet eus ar chifreg gant ar geriadurioù. Hervez ma c'henderv, e veze ar plantennoù chifreg mat d'ober kolieroù gant ma ne vije ket Chagudioù (des épis) warno. « Chargudioù » eo e vez distaget ar ger-se gant ma c'henderv.

  • sekret
    sekret

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Secret.

    (1499) Ca 30b. Cambr secret. g. chambre secrete. ●183a. Secret. g. idem. ●(c.1500) Cb. g. entree et issue secrette. b. lech secret da antren ha da saillaff.

    (1732) GReg 853b. Secret, ette, caché, inconnu, tr. «Segredt.» ●Secret, ette, qui sait se taire, tr. «Segredt

    (2) Bezañ sekret da ub. : garder le secret de qqn.

    (17--) ST 330. Paotred vad, da ghenta, ha c'houi vo segret d'in ? tr. «D'abord, mes bons gars, promettez-vous de me garder le secret ?»

    II. Adv. (Ez) sekret : secrètement.

    (1612) Cnf 19b. an heny ho lazr hac ho dirob ez cuz hac ez secret.

    (c.1680) NG 1031. Groit voy segret.

    III. Bezañ sekret evel ur sac’had minaouedoù : voir minaoued

  • sekretenn
    sekretenn

    (religion) =

    (1910) MBJL 25. Pan arruas er sekreten an oferen.

  • sekreteraj
    sekreteraj

    m. Secrétariat, charge de secrétaire.

    (1732) GReg 853b. Secrétariat, Charge de Secretaire, tr. «Segretéraich

  • sekretiri / sekristiri
    sekretiri / sekristiri

    f. –où

    (1) Sacristie.

    (1633) Nom 197a. Adytum : Sacristie : Sacristery, secrettery.

    (1659) SCger 107a. Sacristie, tr. «Secresteri.» ●(1732) GReg 837b. Sacristie, tr. «Segretery. p. Segreteryou

    (1834) SIM 139. Simon a Vontroulez a antren e secristiri Plougaznou. ●(1877) EKG I 208. hag ez eaz var eeun d'ar segreteri.

    (1907) PERS 200. ez a d'ar zakretiri. ●(1910) MBJL 116. mont d'ar sekretiri da glask ur c'holist. ●(1915) HBPR 55. pa zeo bet eat ar persoun d'ar sakrateuri. ●(1917) LZBt Gouere 6. Karget 'oe eus ar sikitiri en iliz. ●(1922) LZBt Gwengolo 42. An iliz deus kollet toen he c'heur hag hini ar sikitiri. ●(1928) KANNgwital 308/183. roit hoc'h hano a vrema er sekreteuri. ●(1935) SARO 32. er sakreteri. ●(1966) BREZ février 101/6d. kavoud aneze en eur sikitiri.

    (2) Secrétariat.

    (1732) GReg 853b. Secrétariat, lieu où se gardent les minutes d'un Secretaire, &c., tr. «Segredtiry

  • sekretour / sekreter
    sekretour / sekreter

    m. –ion Secrétaire.

    (1499) Ca 183a. Secreter. g. secretaire.

    (1732) GReg 853b. Secretaire ; tr. «Segreter. p. segredtéryen. segretour. p. segredtouryen. segrejour. p. segrejouryen. Van[netois] segretour. p. segredtéryon.» ●Secrétariat, Charge de Secretaire, tr. «carg ur segretér.» ●Secrétariat, lieu où se gardent les minutes d'un Secretaire, &c., tr. «campr ar segredter.» ●(17--) ST 116. ann eskop hag he segretour a erru, tr. «Arrivent l'évêque et son secrétaire.»

    (1834) SIM 61. Ar c'harter-mestr am c'hemeras evit servich dezàn da zecretour. ●(1839) BESquil 122. a guetan Segretær a rannteleah.

    (1907) PERS 180. Frère Athanase a zo bet sekretour d'ezhan. ●(1909) FHAB Gouere 210. eun tenzorier, eur sekretour. ●(1910) MBJL 171. He sekretour hen e unan. ●(1915) HBPR 31. hanvet da sekretour.

  • sekristiri
    sekristiri

    voir sekretiri

  • seks
    seks

    m.

    (1) Sexe.

    (1612) Cnf 10a. an eil sex hac eguile.

    (1846) DGG 263. an eil sex hac eguile. ●(1846) BAZ 149. eur furnez dreist he oad ha dreist he sex.

    (2) Femmes.

    (1850) JAC 48. Mes ar sex zo frajil. ●54. ar sex frajil.

  • seksajezim
    seksajezim

    s. Sexagésime.

    (1499) Ca 184b. Sexagesim. g. sexagesime.

  • seksion
    seksion

    f. Division de paroisse.

    (1980) LLMM 210/258. ur paour pe baourez eus ar barrez, ha, end-eeun eus ar seksion pa veze tu. Seniñ ar glaz e chapel ar seksion.

  • sektenn
    sektenn

    f. –où (religion) Secte.

    (1910) MBJL 46. ar sekten ritualist.

  • sekularite
    sekularite

    f. Sécularité.

    (1499) Ca 183a. Secularite. g. idem.

  • sekulier
    sekulier

    adj. Séculier.

    (1499) Ca 183a. Seculier. g. idem. ●(1612) Cnf 31a. oz tretiff eues à afferou seculyer, pé à amouroustet.

    (1659) SCger 109a. seculier, tr. «item

  • sekusion
    sekusion

    f. Exécution.

    (1732) GReg 384a. Execution, tr. «Sicucion. p. sicucionou. secucion. p. secucionou

  • sekuter
    sekuter

    m. –ion

    (1) Exécuteur.

    (1732) GReg 384a. Executeur, qui execute les ordres, tr. «Sicuter. p. sicutéryen. secuter. p. yen. sicutour. p. yen

    (2) (droit) Sekuter testamantour, sekuter un testamant : exécuteur testamentaire.

    (1732) GReg 384a. Exécuteur testamentaire, tr. «Sicuter un testamand

    (1834) SIM 190. va institui e sicuter testamantour.

  • sekutiñ
    sekutiñ

    v. tr. d.

    I. Exécuter (un ordre, etc.).

    (1732) GReg 384a. Executer, tr. «Sicuti. pr. sicutet. secuti. pr. et.» ●J'ai executé l'ordre qu'il m'avoit donné, tr. «Sicutet am eus e urz.» ●(17--) TE 166. pe oai bet quêstion a secutein er santance. ●242. Nabuchodonosor (...) e secutas (...) en arrest.

    (c.1802-1825) APS 123. eit hé secutein. ●(1824) BAM 281. e vezo sicutet varnomp ar setanç terrupl. ●(1847) MDM 354. lakaat sikuti al labourou. ●(1879) GDI 95. ma sécutou Doué hun santanç. ●96. Doué e sécut liès mad en droug en dès desiret en dud d'en nessan.

    II. (droit)

    (1) Sikutiñ madoù ub. : exécuter un débiteur.

    (1732) GReg 384a. Executer les meubles d'un debiteur, tr. «Sicuti un dlëour.»

    (1824) BAM 134-135. Ar c'holl-ze martese a so bet caus ma ze bet heanet e drafic, pe ez ê bet sicutet e vadou.

    (2) Sikutiñ un testamant : exécuter un testament.

    (1732) GReg 384a. Executer un testamant, tr. «Sicuti un testamand

    (1824) BAM 132. mancout da secuti an testamanchou.

  • sel
    sel

    m. –où cf. stel

    (1) Ciel de lit.

    (1732) GReg 168b. Ciel de lit, tr. «cél. p. célou güele.» ●Sur le ciel du lit, tr. «var ar cél.» ●Un ciel brodé, tr. «ur cél broudet. p. célou broudet.»

    (2) Plafond.

    (1931) VALL 563b. Plafond, tr. «sel m.»

  • selamm
    selamm

    s. Flambée.

    (1919) DBFVsup 62a. selam (Arv[or]), f., tr. «flambée.» ●(1942) VALLsup 78b. Flambée, tr. «selam V[annetais] (Suppl. Goff).» ●(1942) DHKN ii. flam er selam.

  • selamm-dan
    selamm-dan

    f. Flambée, fouée.

    (1744) L'Arm 264a. Fouée, tr. «Chlamm dan.. meu-dan

    (1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 180. Izéloh eit en ty é oé bet allumet ur soulam-dan.

    (1904) DBFV 38a. chlam, m. pl. eu : chlam dan, tr. «fouée (l’A.).» ●(1925) DIHU 169/291. pe strimp er selam dan !

  • selaou .2
    selaou .2

    [subst. de selaou .1]

    m. Ober ur selaou : tendre l'oreille.

    (1910-15) CTPV I 67. Pe oen mé ariù ino, me hras mé ur cheleu, tr. «Une fois arrivé, je tendis l'oreille.» ●155. P'oemb ariù i kreiskér, mi e hras ur chileu, tr. «Arrivé au village, je tendis l'oreille.»

  • selaou / selaouat / selaouiñ .1
    selaou / selaouat / selaouiñ .1

    [mbr sezlou, mcorn siglowough (Beunans Ke, 2e pers. plur. impératif, George 250b), corn goslowes, < formations sur *clou (voir klevout / klevet) ; le mbr sezlou et le mcorn si-glow- remontent à une forme *se-clou (GMB 626) ; se- serait identique à se .1 & se .3 (cf. sede) ; le corn goslowes remonte à *guos-clou-et ; pour les marques infinitives voir -at & -iñ]

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Écouter.

    (14--) N 474-475. Eno hep gou ez sezlouhimp / Hon siluidiguez maz vizimp, tr. « Là, sans mentir, nous écouterons / Pour apprendre à faire notre salut » ●499-500. En placc man pan ouf ehanet // soingaf em caoudet me preder / 500. Hac a gray ma deuotion // ha sezlou don an sarmoner, tr. « Puisque je suis arrêtée à cette place, je veux méditer dans mon esprit ; / Je ferai mes dévotions et j’écouterai bien le prédicateur » ●(14--) Jer.ms 17. Autrou rez ham sezlou : Sede quehezlou mat, tr. « Juste Seigneur, écoute-moi : voici de bonnes nouvelles. » ●(1499) Ca 184b. Sezlou. g. escouter. ●(1530) J 190a (Resurrection). Possibl da monet de metou / Da sezlou e compsou louen, tr. « où je pourrais le rencontrer et entendre sa voix joyeuse ! » ●(1530) Pm 271 (Mab Den). Han ol ealez rez en dezrou / Innumerabl nedynt fablou / Dren coabrennou hep sezlou quen, tr. « Et tous les anges, bons au commencement, / Innombrables, ce ne sont pas des fables, / A travers les nuées, sans plus écouter » ●(1580) G 1179-1182. Clevet secret ha bezet dreau. // Eomp da grynnol Guenole. / Me laquay evez na sezleau, // ha hastomp breman quent an reu, tr. « Ecoutez secrètement et soyez joyeux. / Allons au grenier de Guénolé, / Je veillerai à ce qu’il n’entende pas ; / Et hâtons-nous maintenant avant la gelée » ●(1621) Mc 66-67. Me à selaouuo an pez à comso ma autraou enoff. ●(1647) Am.ms A.326. Sezlaouit quempenn a m'o guelenno (lire : quelenno), tr. « Écoutez avec soin et je vous instruirai » ●(1650) Nlou 447. Rouanes spes, an santesaou, / Chuy hep quet gaou, hon sezlaou ny, tr. « Noble reine des saintes, / vous nous écoutez, sans nul mensonge » ●499. Truez en deffoue Ro’uen effaou, / Ouz hon caffaou, pa’endoa sezlaouet, / Digac remet, en hon metaou, / A prederas hep gaou enaouet, tr. « Le roi des cieux eut pitié / de notre douleur, lorsqu’il eut entendu ; / à envoyer un remède parmi nous / il songea, sans mentir, reconaissez-le »

    (c.1680) NG 492. Cheleu er conseu-man. ●(1732) GReg 319b. Écouter, tr. «Sezlaou. pr. sezlaouët. sezlou. pr. sezlouët. chelaou. pr. chelaouët. Van[netois] cheléüeiñ.» ●Vous ne devez pas écouter ces discours, tr. «Ne dleit qet sezlaou an divisou-ze.» ●(1744) L’Arm 20a. Ecouter avec attention, tr. «Chéléhuein péh.»

    (1850) JAC 50. E selaou ho cojou nemet dispita ’ran. ●(1859) MMN 70. ar Verc’hes a selaoue piz oll gomsou Hor Salver. ●(1860) BAL 11. Silaouomp Sant Frances De Sall, silaouomp petra a lavare. ●90. cana, selaou udurnez. ●(1891) MAA 9. drailla ha selaou komzou goullo, hag alies siouas diotachou.

    (1902) PIGO i 81. en eur chilaou e jistr o virvi. ●(1904) DBFV 37a. cheleu, cheleuet, cheleuein, v. a. et n., tr. «écouter, entendre (avec ou sans la prép. doh).» ●(1907) PERS 218. ar re a oa ouz he zelaou. ●(1915) HBPR 79. ne vije koulz den o selaou ar prezeger. ●(1918) LZBl Du 442. Selaouit (...) eun diverrat an’ezhan. ●(1920) AMJV 115. mes al leanezed a rea ho labour heb selaou ho grosmol.

    ►absol.

    (14--) N 1647. Rac se sezlou guell ve poues, tr. « Aussi, écoute, il vaudrait mieux cesser » ●(1580) G 597. ha huy Guenole sezlouet (lire : sezleuet, rime interne en le), tr. « Et vous, Guénolé, écoutez ! » ●(1650) Nlou 277a. Fier an gueryaou, tuda ou sezlaouet, tr. « Écoutez bien les paroles, peuples »

    (1870) FHB 294/258a. eno e silaouent eveziant.

    (1908) PIGO ii 120. Fe ’vat, chilaouet, eme Julig, evelse ’man ar vrud ! ●(1926) FHAB Mezheven 229. o chilaou eveziek.

    (2) Selaou gant evezh, evezhded : écouter avec attention.

    (1864) SMM 206. silaou a ran gant ar brassa evezdet ar pez a zeskit din.

    (1911) BUAZperrot 20. Selaouomp eta gant evez komzou Doue ha greomp diouto piz.

    (3) Selaou gant pled : écouter avec attention.

    (17--) ST 416. selaouit gant pled ho setanz, tr. «écoutez attentivement votre sentence.»

    (4) Selaou gant steud : écouter avec attention.

    (1857) HTB 189. am chelaouet en deuz gant steud. ●(1896) GMB 654. gant steud (écouter) avec attention Histoariou 189.

    (5) Selaou gant arvest : écouter avec attention.

    (1834) KKK 38. d’hen selaou gand arvest.

    (6) Selaou gant preder : écouter avec attention.

    (1936) PRBD 174. Gortos a raan, eta, abalamour da se, ma teufoc’h da selaou gant preder, ar pez am eus da lavaret.

    (7) Selaou ub. gant tizh : écouter qqn avec ferveur.

    (1907) KANngalon Genver 307. Gant komzou intanet e tiskleriaz he venoz ; selaouet e oue gant tiz.

    B. Exaucer, accéder à.

    (1865) LZBt Gouere 21. selaouat pedenno ar bobl. ●(1876) TDE.BF 562a. Selaou, v. a. T[régor], tr. «Ecouter, exaucer.» ●Selaouet eo bet va fedenn, tr. «ma prière a été exaucée.» ●(1889) SFA 91. Ar Zant a zelaouaz ho goulenn.

    (1904) DBFV 37a. cheleu, cheleuet, cheleuein, v. a. et n., tr. «exaucer (avec ou sans la prép. doh).»

    II. V. tr. i.

    (1) Selaou ouzh ub. : écouter qqn.

    (1849) LLB 29-30. Rak me hues, é mé Doué, toret men gourhemen / Eid cheleu doh hou moez, chetui hou penijen.

    (2) Selaou ouzh ur bedenn : exaucer une prière.

    (1878) EKG ii 229. ha Doue a zelaouo ouc’h hor peden.

    (1901) GKLA (diskan). O zant Klaud, zervijer Doue, / Chilaoet ous hon peden.

    (3) Selaou gant ub. : écouter ce que qqn dit.

    (1869) FHB 215/44a. Breur, selaou ganen.

    (4) Selaou gant ub. : écouter qqn, se conformer à ses dires.

    (1916) LIKA 29. (Groe) Kar en dès goulenn dont ar el linen-tan, né chileùér ket geton.

  • selaouat
    selaouat

    voir selaou .1

  • selaouata
    selaouata

    [selaou .1 + -ata]

    v. Ausculter.

    (1931) VALL 47b. Ausculter, tr. « selaouata ».

  • selaouennañ / selaouenniñ
    selaouennañ / selaouenniñ

    [selaou .1 + -ennañ / -enniñ]

    v. Ausculter.

    (1931) VALL 47b. Ausculter, tr. «selaouenna, selaouenni.» ●(1951) LLMM N° 26/70. Jili en deus selaouennet kalon e vamm.

  • selaouenner
    selaouenner

    [selaou .1 + -enner]

    m. -ioù. Stéthoscope.

  • selaouennerezh
    selaouennerezh

    [selaou .1 + -ennerezh]

    v. Auscultation.

    (1931) VALL 47b. Auscultation, tr. «selaouennerez m.»

  • selaouenniñ
    selaouenniñ

    voir selaouennañ

  • selaouer
    selaouer

    [selaou .1 + -er]

    m. –ion

    (1) Écouteur, homme qui écoute.

    (1732) GReg 319b. Celui qui est aux écoutes, tr. «Sezlaouër. p. sezlaouéryen

    (2) Auditeur.

    (1910) MBJL 98. an histor-man (...) na vo ankaouet (lire : ankouaet) gwej ebet gant e selaouerien. ●(1934) BRUS 298. Un auditeur, tr. «ur cheleour –erion.» ●(1935) VKST Du 391. Setu m'en doa kavet, a-benn ar fin, selaouerien vadelezus.

    (3) plais. Épis qui restent droits du fait qu'ils sont vides de grains.

    (1958) ADBr lxv 4/526. (An Ospital-Kammfroud) Selaouerien (chilouerien) : n. m. pl. : Ne s'emploie pas au singulier. – Ce terme désigne les épis qui demeurent exceptionnellement droits dans une parcelle de blé mur (et qui semblent donc se tenir aux aguets) : Ar selaouerien n'int peurvuia nemed pennou goullo.

  • selaouer-brusk
    selaouer-brusk

    [selaouer + brusk]

    m. selaouerioù-. Stéthoscope.

    (1931) VALL 709b. Stéthoscope, tr. « selaouer-brusk (ou skevent) m. pl. selaoueriou-. »

  • selaouer-skevent
    selaouer-skevent

    [selaou .1 + skevent]

    m. selaouerioù- Stéthoscope.

    (1931) VALL 709b. Stéthoscope, tr. « selaouer-brusk (ou skevent) m. pl. selaoueriou-. »

  • selaouerez
    selaouerez

    [selaou .1 + -erez]

    f. –ed

    (1) Femme qui écoute.

    (1732) GReg 319b. Celle qui est aux écoutes, tr. «Sezlaouërès. p. sezlaouëresed

    (2) (Sœur) écoute.

    (1732) GReg 319b. Sœur écoute, terme de couvent de filles, tr. «Ar sezlaouërès

    (1876) TDE.BF 562a. Selaouerez, s. f., tr. «Terme des couvents de femmes. Sœur-écoute.»

    (1904) DBFV 37a. cheleueréz, f. pl. ed, tr. «(sœur) écoute.»

  • selaouet
    selaouet

    [selaou .1 + -et .1]

    adj. et s. Écouté.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 110. péhani ag er vartyrèd e zou er cheleuettan ér baraouis. ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 230. èl missionnerion, cheleuettoh guet en dud.

    (1922) EOVD 214. er ré cheleuetan ér gonpagnoneh.

  • selaouidigezh
    selaouidigezh

    [selaou .1 + -idigezh]

    f. Action d'écouter.

    (1732) GReg 64a. Audience, action d'écûter, tr. «Sezlaoüidiguez

  • selaouiñ
    selaouiñ

    voir selaou .1

  • selavis
    selavis

    voir salavis

  • selebrañ / selebriñ
    selebrañ / selebriñ

    v. tr. d. Célébrer.

    (1499) Ca 34b. Celebraff. g. celebrer. ●(1576) H 50. Losquer ha piller dan Ilysou. Celebrifu en stat a excommunication, tr. « burning and pillaging of the churches : saying mass in a state of excommunication. »

    (1659) SCger 20b. celebrer, tr. «celebri

    (1894) BUZmornik 17. selebri ar gouel kaer-ma ! ●864. p'e guir em euz selebret hebdout gouel Nedelek.

  • selebred
    selebred

    m. (religion) Célebret.

    (1950) ANTK 30. Me c'hall diskouez deoc'h va selebret.

  • selebriñ
    selebriñ

    voir selebrañ

  • selebrite
    selebrite

    f. Célébrité.

    (1659) SCger 20b. celebrité, tr. «celebrite

  • seles
    seles

    voir senes

  • selestiel
    selestiel

    adj. Célestiel.

    (1499) Ca 34b. Celestiel. g. celestial. ●(1576) Gk I 218. Elese, an tat celestiel, hac eternel, tr. «c'est-à-dire le Père céleste et éternel.» ●(1621) Mc 91. an heritaig celestiell.

    (1659) SCger 20b. celeste, tr. «celestiel

  • selid-
    selid-

    = (?) kellidañ (?).

    (1891) CLM 73. Er fé e selidas bean én é inean.

  • selidoen
    selidoen

    s. (botanique) Chélidoine.

    (1499) Ca 35a. Celidoen. g. celidoine. ●(c.1500) Cb 37b. Celidoen. g. celidoine. ●(1521) Cc. Celidoen. g. celidoine.

  • selier
    selier

    m. –où Cellier.

    (1499) Ca 35a. Celyer. g. idem. ●(1633) Nom 129a. Apothecq, cella vinaria : caue ou cellier à vin : caò, caff, pe celyer dan guin.

    (1732) GReg 143a. Cellier, lieu pour le vin, &c. moins profond qu'une cave, tr. «Cellyer. p. cellyerou. ceilher. p. ceilherou

    (1847) GBI I 432. Deut-c'hui ganin-me d'am sellier, tr. «Venez avec moi au cellier.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...