Devri

Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

Page 9 : de sershaat (401) à setu (450) :
  • sershaat
    sershaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir raide, s'escarper.

    (1931) VALL 618a. Devenir (plus) raide, tr. «sersaat

    (2) V. tr. d. Rendre raide.

    (1931) VALL 618a. Rendre (plus) raide, tr. «sersaat

  • serten
    serten

    adv. & pron.

    I. Adv.

    (1) Certes.

    (1530) Pm 286 (Mab Den). Maz sonche den certen en maru / Hac ouz pep baru peguenn garu eu, tr. «Si certes l’homme songeait à la mort, / Et combien à toute barbe elle est rude.» ●(1557) B I 587. An martyr bras ha diblas yen / A rer diff plen certen gant estren va, tr. «ce martyre, hélas ! si pénible et si affreux, qu’on me fait souffrir avec une cruauté raffinée.»

    (1732) GReg 145b. Certain, constant, veritable, assuré, tr. «Certen. Van[netois] certeen

    (2) [au dimin.] Sertenig : certain.

    (18--) SBI ii 84. Pe c’hui ho pezo zur, hep mar, / Sertenic zoubenn ar goz iar!, tr. « Sinon vous aurez bien sûr, sans nul doute, / Certaine petite soupe à la vieille poule »

    (3) Certain, certainement.

    (1659) SCger 21a. certain, tr. «certen.» ●(1732) GReg 145b. Un certain quidam, tr. «ur certen den.» ●(1773) GLouaneg 2c. mes mo digé certen studiet ho chentelliou, tr. Herve Bihan « Mais s’ils avaient certainement appris leurs leçons »

    II. Loc. adv.

    (1) Ent/Ez serten : certainement.

    (1732) GReg 145b. Certainement, certes, tr. «Ez certen

    (2) A-dra-serten : certainement, sans aucun doute.

    (1612) Cnf 6a. me cred à tra certen pa na vé mez, em lacquahent ouz an taul Pascal hep nep difficultez.

    (c.1680) NG 171. Hac a larou, a tra certein. ●(1792) BD 2987-2988. eur boureo a jerusalem / a digasso adra serten, tr. «Un bourreau de Jérusalem / il amènera, sans aucun doute.» ●4665-4666. arbecherien credet / so bet adra serten erbet quen revoltet, tr. «les pécheurs, croyez-le, / ont été, certainement, très rebelles en ce monde.»

    (1826/31) PPA 26. ma teuomp da vanquout brema a dra certen. ●(1839) BSI 316. Doue a dra certenn, en diguemero a vryad-caër.

    (3) A-daol-serten : à coup sur.

    (1792) Gerard-K 46. mæs a daol certen e vezo assuretoc'h en e gouraich da poulsa an inimiet.

    (4) Evit serten : pour sur, certainement.

    (1732) GReg 145b. Certainement, certes, tr. «evit certen

    (1834) SIM 38. Evit certen, ur maleur bras a erru ganêc'h, va mignon.

    III. Pron. ind.

    (1) [devant un subst. plur.] Certains.

    (1499) Ca 35a. Certen. g. certain.

    (1824) BAM 25. Petra a ra certen pec'heurien ? ●307. er breuiou bras pa renquer touet ez eus gret certen espledou. ●(1839) BSI 96. re familier gand certen tud yaouancq. ●(1887) SRD 17. Ar c'hiz a ioa eta enn amzer-ze lezel hep ober certen labouriou da vener.

    (2) Loc. pron. ind. [devant un subst. sing.] Ur serten : un(e) certain(e).

    (1659) SCger 21a. vn certain, tr. «vr certen

    (c.1825-1830) AJC 92. evid rein poan spered deur serten plac jouanc. ●(1852) MML 114. Mari (…) a neus (…) eur certen domani voar ar prison-ze. ●(1866) HSH 218. ur certen nombr a dud a un tu ganthan.

  • sertenamant
    sertenamant

    adv. Certainement.

    (1612) Cnf 4. Certenamant è dleaff deoch an veu-man.

    (c.1680) NG 148. Y er guelou certainement.

  • serteniañ
    serteniañ

    v. tr. d. Certifier.

    (1732) GReg 145b. Certifier, tr. «Certenya. p. certenyet

  • serteniezh
    serteniezh

    f. Certitude.

    (1732) GReg 145b. Certitude, tr. «Certenyez

  • sertes
    sertes

    adv.

    (1) Certes.

    (1499) Ca 35a. Certes. g. idem. ●(1575) M 942. Boet, ha goalenn certes, expres heruez ræson, / Dezaff encq á rencquy hac operation, tr. «Nourriture et discipline, certes, expressément suivant la raison / Tu lui devras strictement, et travail. ●(1650) Nlou 181. Certes hep espern, en Iffern, à bergnaou, / Ho quaccet en poan, ha queynuoan dan tan Glaou, tr. «Certes, sans pitié, en enfer, en tas, / on les envoyait dans la douleur et le gémissement au feu de charbon.»

    (2) A-sertes : certes.

    (14--) N 251. Tregont bloaz spes a certes ne lesat, tr. «il y a bien trente ans, certes, que nous ne l'avons quitté.»

  • sertifiañ
    sertifiañ

    v. tr. d. Certifier.

    (1499) Ca 35a. Certifiaff. g. tertifier (lire : certifier).

  • sertifiet
    sertifiet

    adj. Certifié.

    (1499) Ca 35a. Certifiet. g. certifie.

  • sertifikasion
    sertifikasion

    f. Certification.

    (1633) Nom 1a. Libellus : vne instruction ou certification : instruction pe certiffication, testeny.

  • seruza
    seruza

    s. (chimie) Céruse.

    (1633) Nom 250a. Cerussa : cerusse : fard : cerusa, fard.

  • serv
    serv

    m. Serf.

    (1499) Ca 184a. Serff. g. idem.

  • Servel
    Servel

    n. de l. Servel (Lannion).

    (1) Servel.

    (1793) RET 386. Person Serwel na vérit qet / Béan bélek.

    (1827-1829) VSA 1266. hac a ben degeur evoa aru en servel. (1848) PENdast 189. Personn Serwel a zo ie.

    (1974) TDBP III 78. E Servel e oa marvet person. ●(1977) TDBP II 384. Paotr Servel hag eñ, 'm-eus aon, n'en em reent ket kalz.

    (2000) TPBR 329. hennezh oa devezhier 'barzh en kostez Servel du-hont gwechall.

    (2) Dicton.

    (1974) TDBP III 368. Les gens de Servel disent : Plouberiz sod / A ra lein euz yod. Ceux de Ploubezre répliquent : Serveliz brein / A ra mern euz lein. ●(1994) BOUE 240. Plouberis sod / A ra lein eus youd / Servelis brein / A ra merenn eus lein (...) (J. Gros).

    (2004) TROMK 220b. Serweliz brein / A ra merenn eus lein. Jules Gros. ●(2016) TELGR (21.07.2016) [52a] (Daniel Giraudon). Plouberiz sot / A ra lein deus yod. (...) La réplique est fulgurante : Serweliz brein / A ra merenn deus lein.

    (3) Nom de famille.

    (1970) NFBT 258 N° 2031. Servel.

  • Serveliz
    Serveliz

    pl. Habitants de Servel (Lannion).

    (1974) TDBP III 368. Serveliz brein / A ra mern euz lein.

  • servell
    servell

    s. Cerveau.

    (1499) Ca 35a. Ceruell. g. idem ou cerueau. ●(c.1500) Cb 38a. gal. petit ceruel / ou ireux. bri. ceruel bihan pe ceruellic. ●(1621) Mc 110. bede é ceruel. ●(1633) Nom 16a. Cerebrum, vitalia capitis : le cerveau : ar ceruell. ●16a-b. Cerebellum : la cervelle : ceruellicq, ceruell bihan. ●16b. Meninges : les couuertures de la ceruelle : golo an ceruell. ●258b. Grauedo : distillation du cerueau, pesanteur de teste : distilation á ceruell, pa vez pounner pen vn dent (lire : den) gant humeuryou.

    (1659) SCger 21a. cerueau, tr. «ceruall.» ●(1710) IN I 305. e cervel nep a vez o clevet. ●(1732) GReg 145b-146a. Cerveau, tr. «(en quelques endroits, on dit cerval.)»

  • servelliñ
    servelliñ

    v. tr. d. =

    (c.1718) CHal.ms iii. pancer un cheual, tr. «serruelein, nettat ur marh.»

  • servez
    servez

    s. Cervoise.

    (1499) Ca 35a. Cerues. g. ceruoise. ●(c. 1501) Lv 235/119. cerues gl. seruisia.

  • serviañ
    serviañ

    v.

    (1) V. tr. d. Donner la communion.

    (1732) GReg 186a. Communier, donner la sainte Eucharistie, tr. «(Haute-Corn[ouaille] Servyo. pr. serviyet

    (2) V. intr. Communier.

    (1732) GReg 186a. Communier, recevoir la sainte Eucharistie, tr. «(Haute-Corn[ouaille] Servyo. pr. serviyet

  • serviapl
    serviapl

    adj. Serviable.

    (1499) Ca 184a. Seruiabl. g. seruiablez.

  • servidigezh
    servidigezh

    f. =

    (1995) BRYV II 73. (Milizag) beza onest hervez eur zervidigez. ●eur zervidigez : an dra-ze a zinifi eo red deklari visou an aneval da werza.

  • servied
    servied

    s. –où Serviette.

    (1633) Nom 157a. Mantile, mantelium : seruiette : seruiet.

    (1732) GReg 862b. Serviette, tr. «Van[netois] serviet. p. servyetéü.» ●Faire faire des serviettes fines, tr. «Lacqât ober servyedou moan.»

    (1923) FHAB Mezheven 216. e pres al lienach e kavet 111 toucher ha 550 servied ; mouchouer ebed avat.

  • serviedenn
    serviedenn

    f. –où, servied Serviette.

    (1499) Ca 184b. Seruiedenn. g. seruiete ou petite touaille a tourcher le visaige.

    (1659) SCger 110a. seruiette, tr. «seruieden.» ●171b. seruieden, tr. «vne serviette.» ●(1732) GReg 862b. Serviette, tr. «Servyedenn. p. serviedennou. selvyedenn. p. ou

    (1849) GBI I 36. Roët d'in skabel d'azeza, / Serviedenn d'em dic'houeza tr. «Donnez-moi un escabeau pour m'asseoir, / Et une serviette pour m'essuyer.» ●(1876) TDE.BF 563b. Serviedenn, s. f., tr. «Serviette de table ; pl. servied, masculin.» ●(18--) PEN 93/18. reid dim gadur da assean / servieden dam nem dic'houelan.

  • servij .1
    servij .1

    m. –où

    I.

    (1) Service.

    (1499) Ca 184a. Seruig. g. seruice. ●g. petit seruice. bri. seruigic.

    (1659) SCger 110a. seruice, tr. «seruich.» ●171b. seruich, tr. «seruice.» ●(1732) GReg 862b. Service, tr. «Servich. p. servichou, servijou. selvich. p. selvichou. van[netois] servich. p. servichéü. gervich. chervich. pp. éü.» ●à vôtre service, tr. «En oz servich

    (2) E servij ub. : au service de qqn.

    (1612) Cnf 28a [lire : 38a]. an den à armou, ha soudard pe-heny à so en è seruig à bep amser.

    (1727) HB 162. A-lod a vev contant / E servij va Doue.

    (1869) SAG 192. em-aoun en ho servich, keit aa mac'h ellin.

    (3) Marc'h servij : étalon.

    (1896) GMB 624. On dit en pet[it] tréc[orois] marc'h jervich, tr. «étalon.»

    (1920) FHAB C'hwevrer 235. ar Perch en deus gwerzet marc'hou-servich.

    (4) Service militaire.

    (1925) CHIM 8. arôk e zervij, kent mont d'ober e vlôaz. ●(1933) ALBR 40. Pa oan gwechall oc'h ober ma servij.

    (5) Amzer servij : période de service militaire.

    (1935) BREI 402/2d. d'ober e amzer servij. ●(1975) YABA 17.05. komz (…) ag o amzér servij.

    (6) Rentañ servij : rendre service.

    (1835) AMV 103. renta a rêent dezo an oll servichou, peguen poanius, peguen dic'hout benac e c'hellent beza.

    (1931) KANNgwital 345/110. ar baotred a veze atao var zao da renta servich a bep hent. ●(1933) ALBR 36. an evned bihan a rent d'al labourer eur servij dispar.

    II. (religion)

    (1) Service religieux.

    (c.1500) Cb 20a. [azeuliff] gal. seruice de dieu / ou cultiueure de dieu. bri. seruicc da doe. ●77b. [enterraff] g. enseuelir / ou officier corps. b. enterraff pe ober seruig dan tut maru.

    (1659) SCger 85a. obit, tr. «seruich.» ●(1732) GReg 862b. Faire faire un service, ou des services pour ses parents, & amis défunts, tr. «Lacqaat ober servich pe servijou, gad e guerend, hac e vignouned, a so eat d'an anaoun.»

    (1846) BAZ 306. Ar servich divin a ioa cazi abandonet, ha gret dre hast en Ilis-ze.

    (2) Communion.

    (1732) GReg 186a. Communier, donner, ou recevoir la sainte Eucharistie, tr. «(Haute-Corn[ouaille] ober e servich, faire son service, par excellence.»

    (3) Lakaat ur servij : mettre une messe anniversaire.

    (1859) MMN 123. lacât pep hini eur servich, eun eisvet, eun annuel.

    III. Mets.

    (1659) SCger 79a. mets, tr. «seruich

  • servij .2
    servij .2

    voir servijout

  • servij-soudard
    servij-soudard

    m. Service militaire.

    (1960) BAHE 25/2. ar pezh a lavaront diwar-benn ar servij-soudard.

  • servijañ
    servijañ

    voir servijout

  • servijer
    servijer

    m. –ion

    (1) Serviteur.

    (1575) M 205-206. Ho bezaff Duc na Roe, nep ploe ne auoehes / Muyget seruicheryen, pe peuryen diouz Renes, tr. «Tu ne reconnaîtrais pas qu'ils furent duc ou roi en aucun pays, / Plûtot que serviteurs, et tu ne distinguerais pas de ceux-ci des pauvres.» ●(1576) Cath 5. carguet a pep piuvidiguez hac a seruigeuryen, tr. «pourvue de toute richesse et de serviteurs.» ●10. ez vizy seruicher, tr. «tu seras serviteur.» ●(1576) H 49. An grouec, an bugale, an seruicher, nep ho admonet hac an re na gousont ho bezafu excommuniet, hac an re na guellont ho euitafu na techel, tr. « The wife, the children, the servant, he who admonishes them, and those that do not know that they are excommunicated, and those that cannot avoid them nor flee from them. » ●(1612) Cnf 64b. Miret è gobr hac è saler ouz an labourer, hac an seruicher. ●130a-b. Procœtium, antithalamus : salette deuvant la chambre, ou retrait des seruiteurs & seruantes : saletta dirac an cambr, pe retræt an seruicheryen, cambr an meuellou, pe'n mitizyen. ●(1621) Mc 65. à enep hoz seruicher.

    (1659) SCger 110b. seruiteur, tr. «seruicher.» ●171b. seruicher, tr. «seruiteur.» ●(1732) GReg 863b. Serviteur, tr. «Servicheur. p. servicheuryen. selvicher. servicher. pp. yen. Van[netois] servichour. servijour. Chervijour. pp. yon.» ●(17--) FG II 74. ho servicher er blaman veuteur eva boutaillat.

    (1824) BAM 282. e vezo taulet ar servicher dibrofit en devaligen eternel. ●(1847) MDM 61. meur a servicher ha tud a di. ●(1868) KMM 241. pebez joa d'ho servicheurien vad.

    (1900) MSJO 214. ar garg dispar-ze en deus roet Doue d'he zervicher dibab. ●(1908) KMAF 10. Dampret vo va ene, ma n'eo ket diwar an diaoul koz an holl zervicherien a zo en amzer-vreman ! ●(1915) HBPR 67. Servicherien d'an aerouant. ●(1921) PGAZ 3. da veza roet d'he servicher nerz-kalon avoalc'h.

    (2) Galant, amant.

    (18--) AID 287. ma servijer, tr. «mon galant.»

    (3) (religion) Servijer aoter : servant d'autel.

    (1880) SAB 75. calz servicheurien auter.

  • servijerez
    servijerez

    f. –ed Servante.

    (1659) SCger 21b. chambriere, tr. «seruicherés, pl. et.» ●110b. seruante, tr. «seruicheres.» ●171b. seruicherés, tr. «seruante.» ●(17--) ST 84. Aotrou, setu aman sur ho servicherez, tr. «Mon seigneur, je suis assurément votre servante.»

    (1854) MMM 158-159. an disterder eus he servicheres. ●(1868) KMM 203. Ur zervicheurez vad d'ar Verc'hez.

    (1911) BUAZperrot 473. taolet en deus e zaoulagad var izelded e zervicherez.

  • servijiñ
    servijiñ

    voir servijout

  • servijoù
    servijoù

    plur. servijeier (religion)

    (1) Service des défunts.

    (1925) SFKH 39. chervijeuiér ha pedenneu aral. ●(1935) ADBr xlii 3&4/402. cana ouh ar servichou.

    ►[au plur. après art. ind.] Ur servijoù : des services.

    (1923) DIHU 147/324. Ur chervijeu e oè lakeit get é inean.

    (2) Lakaat ober servij(où) gant ub. =

    (1732) GReg 862b. Faire faire un service, ou des services pour ses parents, & amis défunts, tr. «Lacqaat ober servich pe servijou, gad e guerent, hac e vignouned a so eat d'an anaoun.»

    (3) Servij bras =

    (1732) GReg 862b. Grand service, ou service pour un mort à la commodité de la famille, tr. «Servich bras

    (1913) FHAB Meurzh 77. Eno e oue kanet eur zervij bras.

    (4) Servij bloaz : obit.

    (1996) GESI 49 (Sant-Ivi). Ar servij-bloaz, servij relijiel, oferenn a vez lakaet lidañ, bloaz goude ma vez marvet u.b.

  • servijout / servijañ / servijiñ / servij
    servijout / servijañ / servijiñ / servij

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Servir (qqn).

    (14--) Jer.ms 63. Ha re eff bede syg hep tryg dam servychaff, tr. « Et mène-le jusqu’au trône, sans tricherie, pour me servir » ●(1499) Ca 184a. Serfigaff. g. seruir. ●(1530) Pm 16. Me hoz seruigo se so dle, tr. «Je vous servirai, c'est un dû.» ●45. Ha hep trig en he seruige / Dez nos en clos maz repose, tr. «Et sans tromperie il la servait, / Jour et nuit, afin qu'elle reposât complètement.» ●(1575) M 1159-1160. An amser so gant Doe, han (lire : hon) roe dymp auoeét, / Euit é seruichaff, é enoraff affet, tr. «Le temps nous est accordé par Dieu, notre roi, / Pour le servir, l'honorer effectivement.» ●(1612) Cnf 66a. en em efforciff muy ouz muy da seruichaff an Autrou Doué. ●(1621) Mc 50. Seruigaff à gra dan diaoul.

    (1659) SCger 110a. seruir, tr. «seruicha.» ●171b. seruicha, tr. «seruir.» ●(1732) GReg 863a. Servir, tr. «Servicha. pr. servichet. selvicha. pr. selvichet. Van[netois] servicheiñ. servigeiñ. ppr. et

    (17--) TE 149. chervige Doué.

    ►absol.

    (1633) Nom 162a. Vas coquinariu: vaisseau de cuisine : vessel da seruigaff en gueguin.

    (1908) PIGO II 5. 'lec'h 'man Marijob o serviji. ●(1908) FHAB Du 329. kas lod eus ar vugale da servicha. ●(1909) FHAB C'hwevrer 36. ne fell ket din goulskoude o kas da servicha.

    (2) Servijout taol : servir à table.

    (1911) BUAZperrot 209. ober ar gegin ha servicha taol. ●532. Martha a ioa o servicha taol.

    (3) Servijout an daol : mettre le couvert.

    (1732) GReg 229a. Mettre le couvert, tr. «servicha an daul

    II. V. tr. i. Servijout da.

    (1) Servir à (qqc.).

    (1633) Nom 177b. Inuolucre : linge d'vn barbier, enueloppoir : vn lien da anuelopiff, quement á seruig da cuzet vn dra bennac.

    (c.1680) NG 112. ne servigeas de netra.

    (2) Servir à (qqn).

    (1659) SCger 110a. cela me sert beaucoup, tr. «andra-se a seruich dîn a gals.»

    III. V. intr. Servir, être utile.

    (1732) GReg 863a. Il sert d'étudier, tr. «Servijout a ra studya.»

    IV. V. pron. réfl. En em servijout : se servir.

    (1612) Cnf.epist 22. an guir Christenyen ho deues em seruiget eus an iun, eguit beuaff chast.

    (1659) SCger 110a. se seruir de liure, tr. «en em seruicha eus vr leuur.»

    (1872) FHB 384/146a. hen hem zervijout euz a vadoberou he Grouer.

  • servijus
    servijus

    adj. Serviable.

    (1732) GReg 862b. Serviable, tr. «Servijus. servichus

  • servit
    servit

    m. –ed (religion) =

    (1857) LVH 11. hemb changein nitra quein meit hanhue er verdér Perdêguerion é hani er servited.

  • servitour / serviter
    servitour / serviter

    m. –ion Serviteur.

    (c.1500) Cb 70b. [donaesonaff] g. le don que les hommes baillent a leurs seigneurs / ou les estudians a leurs maistres : comme chapons, beurre froiz / iambons etc. b. an donaeson a ro vn seruiter de autrou pe vn scolier de mestr / euel cabonnet etc.

    (1818) HJC 97. ur servitour clan ac ir poènt à varhüe. ●(1855) BDE 445. me servitour.

  • servitourez
    servitourez

    f. –ed Servante.

    (1792) HS 232. mé zou servitouréze de Zoué.

  • servitud
    servitud

    s. Servitude.

    (1499) Ca 184b. Seruitud. g. seruitude.

  • serzh
    serzh

    adj., prép. & adv.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Abrupt.

    (1575) M 1909. nep trepas douç na serz, tr. «par aucun passage, doux ni rude.» ●(1647) Am 575. re serz da querzet, tr. «(c'est) trop abrupt pour marcher.» ●(1924) FHAB C'hwevrer 76. glannou serz an Arvorig.

    (1931) VALL 557a. à pic, tr. «serz.» ●(1960) BAHE 25/16. ar c'hrapennoù serzh.

    (2) Vertical.

    (1872) ROU 107b. Vertical, tr. «Sers

    B. sens fig.

    (1) (en plt de qqn) Fort, sain, en bonne santé, robuste, solide.

    (1862) BBR 8. Sempl e voann o vont tre ; o vont kuit ez onn serz, tr. «J'étais faible en venant ici ; en m'en allant je suis forte.» ●(1884) BUR I 74. pegen iac'h a pegen zers a oa.

    (1917) LZBt Gouere 28. eur vaouez vihan a bevar pe bemp bla, zerz da-vat. ●(1920) LZBt Meurzh 26. zerz c'hoaz, daoust ma 'n eus 80 vla. ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. serz, tr. «droit, par extension, en parlant d'une personne leste.» ●(1929) EMPA 17. ma ne deo ket serz ken war e ziouhar. ●(1933) IVGV 25. ar c'hosan eus Eskibien ar bed holl, serz ha sec'h.

    (2) (en plt d'une machine) Qui fonctionne encore bien.

    (1968) LOLE 38. ar fonograf koz a oa serz en e gozni.

    (3) Ur gentel serzh : une bonne leçon.

    (1968) BAHE 56/53. e oa bet graet ur gentel serzh a gatekiz dezho.

    (4) (en plt du vent) Vif.

    (1976) BAHE 91/9a. Serzh e oa an avel-viz. hennezh eo toull fall Logivi.

    (5) = (?) Paillard, grivois (?) raide (?).

    (1970) BHAF 249. on-eus dastumet meur a dro-lavar saouruz ha zoken tammou koñchennou serz ha farsuz.

    (6) Abondant, touffu.

    (1710) IN I 194. rac souden e savo hac e cresqo adarre [ar varo] da veza nompas hepmuiquen quer caer ha ma zoa, mæs da veza c'hoaz creoc'h ha cerzzoc'h eguet diaguent, tr. (GMB 624) «(barbe) plus touffue.»

    (7) Ar sershañ : le meilleur.

    (1992) MDKA 10. Gwelom petore klas vefe ar zersañ ? Ar hlas braz 'michañs ; ne chipotin ket war ar briz. ●23-24. me eo bet plijet din a-viskoaz ober farsou, ha hemañ (…) 'h a da vezañ an hini sersañ.

    (8) Bezañ serzh da : être compétent pour.

    (1988) TOKO 36. ne welan ket hini 'bed sersoh da ze evid ar Seur Goz.

    II. Adv.

    (1) Fermement.

    (1530) Pm 266. Ez renc tut fyer ober cont / Serz mar querzont oar an pont stryz, tr. «Les gens certes doivent tenir compte / fermement, s'ils marchent sur le pont étroit.»

    (2) A-serzh : à pic.

    (1927) GERI.Ern 538. a-zerz, tr. «à pic.» ●(1931) VALL 557a. à pic, tr. «a-zerz.» ●(1935) CDFi 14 decembre. Roc'h-al-Laz (...) kludet war zirabans eun tarnod a-zerz.

    III. Loc. prép. A-serzh war : perpendiculaire à.

    (1934) MENT 28. Ma'z eo eun eeunenn KD a-serz war eun eeunenn all AB.

  • serzhañ
    serzhañ

    v. intr. (en plt du vent) Remonter.

    (1931) VALL 27b. Anordir (vent), tr. «serza.» ●(1974) BAHE 81/13. en doa klevet a-walc'h an avel o serzhañ.

  • serzhenn
    serzhenn

    f. –où Côte, montée.

    (1972) SKVT I 153. serzhennig Keratur.

  • ses
    ses

    v. Cesser.

    (1732) GReg 146a. Cesse, sans cesse, tr. «Hep ceçz.» ●437a. Fretiller, être toûjours en mouvement, remuer dru & menu, sauter, danser, tr. «fichal hep ceçz.» ●(1790) Ismar 354. hemb cèss.

    (c.1802-1825) APS 79. pedein hemb cess.

  • sesañ
    sesañ

    v. pron. réfl. En em sesañ : s'immerger.

    (1936) IVGA 186. dour fresk d'en em sesa en o fodig gwer. (1973) SKVT II 131. En em sesañ a zo e yezh ar gouronkerien, sankañ ar c'horf a-bezh dindan gorre an dour.

  • Sesil
    Sesil

    n. pr. Cécile.

    (c.1500) Cb 37b. Cecil. g. cecile.

  • sesiñ / sesat
    sesiñ / sesat

    v. Cesser.

    (1530) Pm 67. Quentiz maz seczas an glau meur, tr. «Aussitôt que cessa la grande pluie.» ●(1575) M 1155-1156. Da den en oat parfet, ne soufyt quet seder, / Euyt dellit Ioa prop, cessaff á drouc ober, tr. «A l'homme à l'âge de raison il ne suffit pas sûrement, / Pour mériter le bonheur parfait, de cesser de mal faire.» ●2313. Ne cessont nep quentell, tr. «Ils ne cessent à aucun moment.» ●(1576) Cath p. 24-25. ha bede an amser presant ez dinaou an eol hep cessaff he relegou santell, tr. «et jusqu'au temps présent il découle de l'huile, sans cesse, de ses saintes reliques.» ●(1633) Nom 259b. Atrophia, nutrimenti cessatio : quand on est en chærete : vn den á ve claff gant naoun, pa deu an goüet (lire : boüet) da cessif.

    (c.1680) NG 963. Cessamp ol a pehign. ●(1744) L'Arm 50a. Cesser, tr. «Cessein.» ●(1790) Ismar 25. hemb cessein a vout Doué. ●(1792) BD 5184. na sesse o crial boes eben drer ruyo, tr. «il ne cessait de crier à tue-tête, dans les rues.»

    (1818) HJC 264. cessat à gonze.

  • sesion
    sesion

    f. Session (de tribunal).

    (1608) B II titre. E S. Malo, / Neuez imprimet gant P. Marcigay. / En Paipoul en Gouello he guerzer, e ty / Prigean Arguen, peheny à dalz estal / en chechon en Auditouer.

  • setañs
    setañs

    f. –où

    (1) Sentence.

    (1575) M 1351-1352. An eil abec dre cont, ara pront bout spontabl, / Cleuet setanç pan duy, eu he bout hy dihabl, tr. «La seconde raison, par ordre, qui rend aussitôt épouvantable, / D'entendre la sentence quand elle viendra, c'est qu'elle est rude.» ●1895-1896. traou arall / A cresq creff greffanç, dre chanç an Setanç sall, tr. «d'autres choses / Qui augmentent fort la grièveté de la sentence sévère.» ●(1576) Catechism 22 (= RECE 47, 108). sau, ha pign en lech an deuezo choaset an autrou da doué, ha deus dauet an bælegyen ves à lignez léuy, hac an barner à vezo en amser se, peré à interrogy, hac ez lauaro_int (lire : lauaroint) dit an guiryonez, an sentancz, tr. « lève-toi, et monte au lieu qu’aura choisi le Seigneur ton Dieu, et va trouver les prêtres de la lignée de Lévi, et le juge qui sera à ce moment, lesquels tu interrogeras, et ils te diront la vérité, la sentence. 

    (1659) SCger 109b. sentence, tr. «setancç.» ●171b. setan, tr. «sentence.» ●(1732) GReg 256b. Une Sentance deffinitive, tr. «Ur Setançz difinus. ur Setançz hep galv.» ●859a. Sentence, tr. «Setançz. p. setançzou.» ●(17--) ST 416. selaouit gant pled ho setanz, tr. «écoutez attentivement votre sentence.»

    (1824) BAM 281. e vezo sicutet varnomp ar setanç terrupl. ●(1857) HTB 4. Pa glevas he setans, neuse evit ar wech kenta, en em diskoueas anwasuz ha glac'haret. ●(1880) SAB 97. setans ar maro. ●(1894) BUZmornik 147. ar zetans a goundaonasion.

    (1900) MSJO 81. eur zetans rust. ●(1921) PGAZ 61. Ar zetans a glevint, a vezo dioc'h m'o dezo great.

    (2) Dougen ur setañs : prononcer une sentence.

    (1732) GReg 859a. Prononcer une sentnce, tr. «Dougen ur setançz.» ●Sentencier, tr. «douguen setançz aënep ur re.»

    (1838) OVD 143. er santance e zougue ur juge.

    (3) Sekutiñ ur setañs : exécuter une sentence.

    (17--) TE 166. pe oai bet quêstion a secutein er santance.

    (1824) BAM 281. e vezo sicutet varnomp ar setanç terrupl.

    (4) sens fig. Klevout e setañs : entendre ses quatres vérités.

    (1958) ADBr lxv 4/526. (An Ospital-Kammfroud) Setañs : n. f. ; pas de pluriel. – Décalque exact du français «sentance» : Bremaïg e klevi da setañs ! : ... tu entendras tes quatre vérités.

  • setañset
    setañset

    adj.

    (1) Condamné.

    (1575) M 677. da Couscianç, az groahe setancet, tr. «ta Conscience te rendrait condamnée.»

    (2) =

    (1557) B I 426. An disprisancc ann offrancc (variante : offancc) setancet / Deze gant queux en hoz reux oz eux groaet, tr. «pour le mépris offensant que vous avez eu le malheur de leur témoigner.»

  • setañsiñ
    setañsiñ

    v. tr. d. Sentencier, condamner.

    (1732) GReg 859a. Sentencier, tr. «Setanci ur re bennac.»

  • setañsus
    setañsus

    adj. Sentencieux.

    (1732) GReg 859a. Sentencieux, qui contient quelque beau sentiment, tr. «Setançzus.» ●Proverbe sentencieux, tr. «Lavar setançzus. p. lavarou setançzus

  • setet
    setet

    voir sepet

  • setim
    setim

    m. (botanique) Sétim.

    (1867) FHB 152/379a. koat setîm. ●(1868) FHB 158/11a. Speurennou koat setim. ●(1869) HTC 61. great gant coat setim.

  • setu
    setu

    adv. & conj.

    I. Adv.

    (1) Voilà/Voici.

    (14--) Jer.ms 43. Dre amour den courtes / Ouz ma gres denessyt. // En ty man damany / Loget menbry vyhet : // Her huy so a bro pell / Me en sell, ha travellet, // Queffret lequet an taoll / Setu an caoll benet, tr. « Par amour, homme courtois, approchez de mon sein. / En cette maison, certes, vous serez logé, je l’assure. / Car vous êtes d’un pays lointain, je le vois, et avez voyagé. / Ensemble dressez la table. Voici les choux coupés » ●(14--) N 710-712. Setu an reson autrounez, tr. «Voilà la raison, seigneurs.» ●(1530) Pm 59 (Tremenuan). Chetu an palm dinam, tr. «Voici la palme sans tache.» ●(1580) G 185-186. Allas chetu ny arryvet / eval tut dyrout hyrvodet, tr. «Hélas ! nous voici arrivés / comme des gens déroutés, affligés.»

    (1659) SCger 126a. voicy, tr. «chetu, chedu.» ●(c.1680) NG 85. Chetuy er pendec sin enterin.

    (1783) BV 12/280. demmat dach ma homer chettu quello neue.

    (1846) DGG 141. ha cetu ar pez a zifen Doue ouzomp. ●(1849) LLB 30. chetui hou penijen.

    (1912) LZBl Genver 304. Setu ar mennoziou a reketan evid-oc'h oll.

    (2) =

    (1834) SIM 204. Ha dabord, ne cetu qet aze hon feneantis.

    (3) Setu perak : voilà pourquoi.

    (1838) OVD 112. Chetu perac é sellér èl ur vertu (…). ●(1878) EKG II 43. Setu perag marteze e vevet kals kosoc'h en amzeriou-all eged breman. ●(1889) SFA 151. Setu perak e z'ea lod anez-ho gand ar skoul. ●(18--) MILg 318. Setu perak ez ann / ac'hann a vetepanz ha buana m'hellan.

    (1902) LZBt Du 4. Setu perag n'eo ket a boan deomp chomm a bik. ●(1903) MBJJ 149. Setu perak e welomp Jezuz (...) ha Pilat (...) o sevel a-gevred ar vins a gas d'ar pondale. ●(1907) AVKA 7. setu perak a rum da rum an oll dud am laro evruz. ●(1907) DIHU 24/403. chetu perak é ma deugrommet dré forh labourat. ●(1955) STBJ 32. Ha setu perak e kavas gwelloc'h chom hep bruda e daol-labour.

    (4) Setu amañ : voici.

    (1857) CBF 32. Setu aman da zerou mad, tr. «Voici tes étrennes.» ●(1860) BAL 218. Setu ama c'hoas ur vretonez. ●(1877) EKG I 1. setu aman eun abadenn euz he iaouankiz.

    (1906) KANngalon Du 253. Setu ama eur skuer kaer var gementze ha n'eo ket a bell zo. ●(1910) MBJL 101. Setu aman, berr ha-berr, ar pez a lavaras.

    (5) Setu aze : voilà.

    (1847) MDM 391. rag setu a-ze penaos em aouc'h, ep kuitip-unan ! ●(1860) BAL 111. Setu aze ho mam, eme Jesus. ●(1864) SMM 91. An ifern, an eternite, setu aze daou c'her hag a dlefe ho tiabafi. ●(1893) IAI 8. Setu aze eur merk splam ha diarvar. ●(1911) SKRS II 226. setu aze, a dra zur, an dervez kaera en ho puez.

    (1924) ZAMA 87. Setu aze eur wirionez hag a zo oajet.

    (6) Setu a zo : voilà ce que, ce qui.

    (1866) SEV 192. setu a zo he vennoz a-vepred.

    (7) Setu ar pezh a : voilà ce que.

    (1868) FHB 195/307b. Setu ar pez a ro puillentez d'an douarou dispar-ze. ●(1878) EKG II 40. Setu ar pez a riz, dre boan, mar kirit.

    (1935) KANNgwital 392/76. setu ar pez a lavar dezo o unan.

    II. Loc. conj. Setu ma : voilà que.

    (1924) FHAB Eost 287. setu ma krogas va amezeg da adstudia. ●(1932) ALMA 63. setu ma chomas hi nec'het-seiz. ●(1939) MGGD 61. Setu ma reas d'al listri tostaat ouz an aod.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...