Recherche 'sa...' : 846 mots trouvés
Page 3 : de sachek (101) à safarin-safarat-safar (150) :- sacheksachek
voir sachañ
- sachennañ
- sacher .1sacher .1
adj.
(1) Qui tire, qui remorque.
(2) (marine) Lestr-sacher : remorqueur.
●(1907) BOBL 15 juin 142/2e. N'en deuz gallet en em denn nemed gant skoazel eul lestr chacher !
- sacher .2sacher .2
m. –ion
(1) Homme qui tire (vers lui).
●(1732) GReg 924a. Celui qui tire, tr. «saichér. p. yen.»
(2) (chez les scieurs de long) =
●(1939) RIBA 88. muioh mui é kleu er chachour éh obér goap anehon.
(3) (sport) Sacher perchenn : leveur de perche.
●(1913) PRPR 17. gourennerien, chacherien-perchen.
(4) Sacher d'e du : accapareur.
●(1872) ROU 72a. Accapareur, tr. «sacheur d'e du.» ●(1890) MOA 102b. Accapareur, tr. «chacher (sacher) d'he du.»
- sacherez
- sacherezh
- sad / sadasad / sada
pron. ind. & conj.
(1) Pron. ind. Voilà.
●(1847) BDJ 38. Sada haze. ●39. Ha sada hamâ petra eo Jusas. ●(1876) TDE.BF 432b. Sada breman ar paotr, debret mad he goan gant-han.
●(1900) KAKE 147. sada dirollet / Eur barr amzer. ●(1913) KANNgwital 127/288. sad' aze ar justis. ●(1923) KNOL 115. Ha sada 'n tri mevel en-dro d'in.
(2) Loc. conj. Sada ma : voilà que.
●(1870) MBR 76. Sada ma oe kaset d'ar mechosi.
●(1909) KTLR 5. Sada ma lavaraz eun devez. ●(1923) KNOL 14. Sada ma klevas eur vouez o c'hopal. ●145. Sada ma'z eas da gaout e vab ermit. ●299. Sada ma klevas unan eus an archerien. ●(1936) PRBD 86. Sada ma tigouezas gantan eur c'hamarad.
- Sadorn .1Sadorn .1
m. –ioù
I.
(1) Samedi.
●(1499) Ca 178b. Sadorn. g. sabmedi.
●(1659) SCger 107b. Samedy, tr. «Sadorn.» ●170a. Sadorn, tr. «Samedy.» ●(1732) GReg 842a. Samedi, tr. «Sadorn.»
●(1907) AVKA 71-72. unan deus ar sadornio warlerc'h.
(2) D'ar Sadorn, da Sadorn : le samedi.
●(1732) GReg 842a. Au samedi, tr. «Da sadorn. da'r sadorn.»
●(1877) BSA 307. D'ar zadorn vintin.
(3) Ar Sadorn zo gant va butun : ma provision de tabac s'épuise.
●(1890) MOA 140a. Je n'ai plus beaucoup de tabac, tr. «ar zadorn a zo gant va butun.»
II. (religion)
(1) Sadorn santel : samedi saint.
●(1906) KANngalon Genver 17. Dont a reaz ar Zadorn Zantel.
(2) Terriñ ar sadorn : manquer à l'observance du samedi.
●(1907) AVKA 68. Gwasoc'h gwaz e klaskent en kas d'ar maro, hag abalamour ma torre ar sadorn, hag abalamour ma rae e dad deus Doue.
III.
(1) Bezañ ganet da sadorn da noz ha badezet goude koan : voir ganet.
(2) Bezañ ganet da sadorn da noz goude koan diwezhat : voir ganet.
(3) Bezañ ganet da sadorn goude koan : voir ganet.
(4) Bezañ bet ganet da sadorn da noz : voir ganet.
(5) Bezañ bet ganet da sadorn : voir ganet.
- Sadorn .2
- Sadorn-FaskSadorn-Fask
m. Samedi de Pâques.
●(1621) Mc 113. Dan sadorn pask.
●(1732) GReg 844a. Le samedi de Pâque, tr. «ar sadorn Phasq. ar sadorn Basq.» ●(1790) MG 247. Mem boai reit ur uéh Sadourn-Vasq ur mancheu d'ober.
●(1841) IDH 210. En noz a sadorne-vasque.
●(1912) FHAB Ebrel 101. Edot er Zadorn-Fask. ●(1929) FHAB 198. da zadorn-Fask.
- sadornegennsadornegenn
f. –ed Paresseuse.
●(1911) DIHU 73/278. Ur sadornegen e oé en davarnouréz : é lakat er blankad chistr ar en daul dirakton, hi oeit ha skuilhet en hantér anehon.
- sadornek
- sadornenn
- sadorniñsadorniñ
v. intr. (en plt de qqc.) S'épuiser.
●(1890) MOA 140a. Je n'ai plus beaucoup de tabac, tr. «sadorni a ra va butun gan-en.»
●(1927) GERI.Ern 527. Sadorni, tr. «arriver au samedi, sépuiser (parler d'une provision de la semaine).» ●(1936) BREI 447/2b. Dont a reas o arc'hant da sadorni abretoc'h 'get na sonjent.
- sadornvezhsadornvezh
m. –ioù Ur sadornvezh : un certain samedi.
●(1869) TDE.FB 805a. C'était un samedi matin, tr. «eur zadornvez vintin oa.» ●(1889) SFA 78-79. Eur zadornvez da bardaez e z'eaz da Asiz.
●(1974) TDBP III 215. Ur sadornvez e oa marvet. ●(1990) MARV I 26. (Plouenan) Eur zadornvez e oa, diouz ar mintin.
- saduse
- saesae
f. –où (habillement)
I.
(1) Robe (homme et femme).
●(1499) Ca 108a. Hanter sae. g. demy robe. ●178b. Sae. g. robe / cotte. ●g. robe rayee my partie. b. sae briz. 1633) Nom 113b. Toga, palmata, picta, trabea : robbe de l'ordre : sæ an vrz.
●(1659) SCger 106a. robe, tr. «sae.» ●(c.1680) NG 1717. Vr say ru a scarlat. ●(1732) GReg 824b. Robe, vêtement, tr. «Saë. p. saëou. (Par syncope, sæ. p. sæyou.) Van[netois] sæ. p. sæéü.» ●Voilà Monsieur le Juge en robe, tr. «Cétu an Autrou'r Barneur gad e saë. cetu ar Barneur, hac e saë gand-hâ.» ●(1752) PEll 787. Scars ew oh sahe, votre robe est trop courte, on y a épargné l'étoffe.
●(1821) SST 44. ur saye guen.
●(1900) MSJO 176. eur zaë ven. ●(1905) KANngalon Ebrel 378. he zae a vanac'h. ●(1911) BUAZperrot 93. e wiskas eno saë ar venec'h.
(2) Robe (femme).
●(1732) GReg 825a. Robe de femme, tr. «Saë. saë grecg.»
●(1862) JKS.lam 511. hep beza gwisket ho sae eured.
●(1913) AVIE 260. gusket é sé éred. ●(1963) LLMM 99/264. Loudourennoù a droñse hep mezh o sae war o c’hof-kar.
(3) Sae blaen : robe sans dentelle.
●(1909) FHAB Ebrel 113. n'o deus nemet lizerennou ha saëou plean [ar c'hleier].
II.
(1) Ober ur sae nevez da ub. : médire à propos de qqn.
●(1866) (L) FHB 57/36a. Hag e lavaraz evid oll respount e c'houisie manivic ober d'ezi eur zae nevez, hag eleal ne zalc'haz nemed re vad d'he gær.
(2) Dispenn e sae da ub. : défaire la réputation de qqn.
●(1920) (T) *Dir-na-dor FHAB Meurzh 274. En nozvez-ze m'edo va eontr tagnous o tispenn e zae d'ezan. ●(1923) G. P. FHAB Gouere 266. Hag ar gaskon, na petra 'ta, a en em lakeas, evel an taol kenta, da zispenn o sae d'ar Vretoned.
(3) Ober un diframm da sae ub. : médire à propos de qqn.
●(18--) (L) G. Morvan ISV 402. Hag an droug prezeg a iea en dro; hag an teodou a gave peg en hema, en hounhont; eun difram bennag a gavet da ober e sae pep unan.
(4) Nezañ e sae : être près de la mort.
●(1943) (Ki-Sant Vig) J.-L. Peron FHAB Meurzh/Ebrel 269. Nea (neza) e zae = ober e dalarou = être proche de la mort.
(5) Gwalc’hiñ gros saeoù : défaire la réputation (de qqn).
●(1995) (Li-Milizag) BRYV v 31. Gwalhi a veze greet groz saeou : brud fall a veze graet er poull.
- sae-al-lagadsae-al-lagad
f. (anatomie) Sclérotique.
●(1499) Ca 178b. serilotica / ce (lire : sclerotica). b. sae an lagat.
- sae-gambrsae-gambr
f. (habillement) Robe de chambre.
●(c.1718) CHal.ms i. Il est dans son deshabillé, tr. «ema en e säe-cambr', n'endequet houah guisquet.» ●(c.1718) CHal.ms iii. une robbe de Chambre, tr. «ur saë cambr'.» ●(1732) GReg 825a. Robe de chambre, tr. «Saë gampr. p. saëou gampr.» ●(1745) BT 328. ur say-à-gambre divanche, tr. «une robe de chambre sans manches.»
- sae-gouronkañ
- sae-houarn
- sae-noz
- sae-reun
- sae-vailhek
- sae-vanac'hsae-vanac'h
f. (religion) Bure.
●(1911) BUAZperrot 119. hen e unan eo a wiskas ar zaë-vanac'h da Ber.
- sae-veleg
- sae-zusae-zu
f. (religion)
(1) Soutane.
●(1872) GAM 45. roget he zae-zu gant ann tennou.
(2) fam. Surnom des prêtres.
●(1906) DIHU 13/221. «Er méz a Frans er séieu du / Vou boutet peb unan d'é du. ●(1907) BOBL 11 mai 137/1b. dihuna bep an amzer ar gasoni eneb ar zaeou du. ●(1908) FHAB Even 185. Pell 'zo, n'am meuz guelet sae zu ebed em zi.
- saeadsaead
f. –où
(1) Plein une robe.
●(1931) VALL 662b. plein une robe, tr. «saead f.»
(2) Quantité d'éléments assimilée à un vêtement.
●(1911) BUAZperrot 219. ar gwez a zo dudius da welet gant o saeadou bleun marellet.
(3) Saead vazhadoù : quantité de coups.
●(1894) BUZmornik 693. ha bez'en devoue zoken eur zaead vazadou.
●(1905) KANngalon Here 526. ganthi e roaz eur zaead bazadou d'an hini a dlie beza roue Bro-Zaoz. ●(1911) BUAZperrot 10. hag a roas d'ezan eur zaead bazadou. ●(1915) HBPR 80. Digaset oa bet d'ar gear gant eur zaëad bac'hadou. ●(1931) VALL 662b. eur saead bazadou, tr. «une raclée de coups de bâton, etc.»
►absol.
●(1869) FHB 255/363a. hag e rojont dezhan eur zaeat. ●(1876) TDE.BF 555b. Eur zaead en deuz bet digant-hi, tr. «il a reçu d'elle une bonne raclée.»
(4) Ur saead vinim : une éruption de boutons purulents.
●(1909) BROU 206. (Eusa) Binim, tr. «Se dit aussi d'un bouton purulent. De quelqu'un qui aurait la rougeole, une urticaire, etc., on dirait : Eur zaead binim a zo didarzet ennhan.»
(5) Quantité (de honte, etc.). cf. brozhad
●(1911) BUAZperrot 272. Ar zaead vez a dapas eno a reas vad d'ezan. ●(1931) VALL 662b. au fig. eur saead vez, tr. «une grande honte.»
(6) Saead c'hlav : grosse averse.
●(1919) MVRO 14/1e. abalamour m'en deus tapet eur zaeat c'hlao.
- saeek
- Saena
- saeson / saezonsaeson / saezon
(1) Kig-saeson : de la viande salée.
●(1924) BUBR 39/878. kik-saezon, crêpes et laitage. ●(1943) SAV 26/69. eur pez mat a gig-seson. ●(1943) SAV 29/15. marteze kig seson ? ●(1978) BAHE 97-98/60. Sezon : kig seson an hini a glever e Bro-Dreger (sêson), bevin sall. Gwechall e veze lazhet saout en tiegezhioù ha sallet ar c'hig anezho : hennezh eo a oa ar c'hig-sêson.
(2) Bevin-saeson : du bœuf salé.
●(1732) GReg 91b. Beuf salé & fumé, tr. «Bévin-saëzon.» ●147b. Chair de beuf fumée, tr. «Bévin saëzon.»
●(1896) GMB 593. pet[it] tréc[orois] bivin zèson.
(3) Boued-saeson : conserve.
●(1955) VBRU 34. ar boestoù ma kaver enno togoù-touseged, piz bihan a boued saezon all.
(4) Épices, assaisonnement.
●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. saeson, tr. «épices.»
- saesonamant / saezonamant
- saesonet / saezonetsaesonet / saezonet
adj.
(1) =
●(1850) MOY 281. Abalamour ma ê saezonet e visach, / E teu ar bobl d'ober deàn homach.
(2) =
●(1838) OVD 198. un dra souéhus-é gùélet péguement er honzeu mad ha santel, péré e vé sæsonnet èl ma faut dré en isprid a zoustér, e zou puissant eit gounie calon mab-dén de Zoué. ●199. conzeu sæsonnet dré er sorte finesseu-zé.
- saesoniñ / saezoniñsaesoniñ / saezoniñ
v. tr. d. Épicer, assaisonner.
●(1744) L'Arm 18a. Assaisonner, tr. «Saisonnein.» ●138b. Epices, tr. «Pibre, Géloufle, Muscade, Canelle ha quementra de saisonnein er bouitt.» ●Epicer, tr. «Saizonein.. étt.»
●(1905) BOBL 09 décembre 64/3e. sêzonit gant ur brinsad haolen, pebr, persil, lore. ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. saesoni, tr. «épicer.»
- SaezhSaezh
hydronyme Ar Saezh : la Flèche (source à Bodilis, aber à Goulven).
●(1877) EKG I 135. E leac'h diskenn da Groaz-ar-C'hildu, var an hent braz, an Tunk a lakeaz he dud da ziskenn, oc'h en em guzet a-hed ar c'hleuziou, dre an tu a-enep, da bount ar Zeaz, evit ho c'has dre an hentchou a-dreuz.
●(1905) BOBL 09 septembre 51/3a. e ribl ster ar Seaz, e tal aod Treflez. ●(1930) TLK III vii. rivinet gant dic’hlann ar Zeaz, a dremen dre barrez Treflez.
- saezhsaezh
f. –ioù
I.
(1) Flèche.
●(1464) Cms (d’après GMB 593). Saez, flèche. Pl. sazeou. ●(1499) Ca 9b. pennon bretonice stuchyen saez. ●36a. Chas an saezou. chasse a flaiches. ●40a. Cog saez. g. cohe de fleche. ●179a. Saez. g. saitte flaiche. ●(c.1500) Cb (d’après GMB 593). Saez, flèche. Pl. saczou. ●(1521) Cc (d’après GMB 593). Saez, flèche. Pl. seziou. ●(1575) M 2360-2362. alies cargazou / Carguet á sezyou lem : hac á lies flemou, / An rese lem ha moan : ho goan euel tan glaou, tr. «beaucoup de carquois / Remplis de flèches aiguës et de beaucoup de traits ; / Ceux-là, aigus et minces, les piquent comme des charbons ardents.» ●(1633) Nom 185a-b. Sagitta, calamus, arundo, spiculum : flesches : sæz, tenn. ●185b. Alæ sagittæ : aisles de flesches : stuyou an sezyou. ●Pharetra : trousse ou carquois de flesches : vn bouelstr coat pe leezr da douguen an sezyou pe tennou.
●(1732) GReg 418a. Flèche, tr. «sæz. p. sæzyou.»
●(1896) SBW 2. gwelet ann enebourien ha tennan saezio war-n-he, euz ar c’hranel.
●(1907) VBFV.bf 68. seah, m., tr. «carreau.»
(2) Foudre.
●(c.1718) CHal.ms II foudre, tr. «foeltr’, scah.» ●Il ua comme la foudre, tr. «redec ara quer bean el er scah.» ●(1732) GReg 552b. Jurer, proferer des execrations &c dans l’emportement, tr. «Van[netois] (seaheiñ.) de seah, foudre.» ●(17--) VO 107. deèt er seah fouildrus de gouéh ar n’an.
●(1861) BSJ 245. laq er seàh de gouéh ar ha ç’anemisèd.
●(1907) VBFV.bf 68. seah, m., tr. «foudre.»
(3) Tan saezh : foudre.
●(c.1718) CHal.ms II foudre, tr. «foeltr’, scah, en tan scah.»
(4) Saezh-tan : carreau de foudre.
●(c.1680) NG 1819. Scehieu tan er bet a vezou.
II. sens fig. Stupéfaction, foudroiement.
●(1921) GRSA 191. fredet é er roué get er seah. ●241. Hag éan get er seah, dihunein én ul laret : «Marù on !»
- saezhad
- saezhañ
- saezhatasaezhata
v. Frapper à coups de flèches.
●(1931) VALL 308a. frapper à coups de flèches, tr. «saezata.»
- saezhennsaezhenn
f. –où
(1) Flèche (arme).
●(1867) FHB 143/307a. Eur bourreo a blantaz eur saezen dezhan en he ziouscouarn.
(2) (architecture) Flèche d'une tour.
●(1870) FHB 280/152a. bete bek saezen an tour.
(3) Rayon (de soleil).
●(1732) GReg 778b. Raion, lueur qui par du corps du Soleil, tr. «Sæzen. p. sæzyou.»
●(1911) SKRS II 80. An heol, pa gouez an hadennik, / A daol varnhi eur zaezennik.
- saezhenn-heol
- saezhenniñ
- saezhennus
- saezhiñsaezhiñ
v.
I. V. intr.
(1) Jurer, blasphémer.
●(1732) GReg 552b. Jurer, proferer des execrations &c dans l'emportement, tr. «Van[netois] (seaheiñ.) de seah, foudre.» ●(1744) L'Arm 210a. Jurer, proférer des execrations, tr. «Séahein.»
●(1907) VBFV.bf 68a. seahein, v. n., tr. «jurer, blasphémer.»
(2) S'épouvanter.
●(1921) GRSA 22. Perak é soéhet hag e seahet hui ? ●(1934) MAAZ 72. Sel mui éh arvellè el laeron, sel mui é sinsakrent, é tiskrap ar ou dornadeu eur, ha sel mui é seahè Jannig.
II. V. tr. d.
(1) Foudroyer.
●(1907) VBFV.bf 68a. seahein, v. a., tr. «foudroyer.»
(2) [au passif] Épouvanter.
●(1905) LZBg Gwengolo 209. en diaul (…) hag el laeron, é hoskor, e rid dré er vro, én ur skontein en ol. Sehet e vér dehé.
- saezhussaezhus
adj.
I Attr./Épith.
(1) Rayonnant.
●(1732) GReg 779a. Raionnant, ante, environné de raïons, tr. «sæzyus.»
(2) Épouvantable.
●(1921) GRSA 31. Digor e hran el lévr dirakzè ha diskrap e hrant én é raok get trouz seahus. ●282. un huchaden sklintin ha seahus. ●369. de zistan d'em foénieu seahus.
II. Adv. Épouvantablement.
●(1921) GRSA 251. D'er hourzad-sé é saù en aùél hag en em laka da huéhein seahus meurbet.
- safarsafar
m. –ioù, –où
(1) Vacarme, paroles bruyantes.
●(1499) Ca 179a. Saffar sagaill ect. vide in murmur. ●(1557) B 77. Lest hoz saffar, ha darbaret, tr. «Ne faites plus de bruit, et aidez-nous.» ●(1650) Nlou 160. An Roue Baltasar, hep saffar tam, / A proffas spes dre doneson / Myr, tr. «Le roi Balthasar, sans le moindre éclat, / offrit brillamment en cadeau / de la myrrhe.»
●(1659) SCger 170a. safar, tr. «bruit.» ●(1732) GReg 123a. Bruit, grand bruit, crierie, tintamarre, tr. «safar. p. safarou. savar. p. savarou.» ●153b. Charivari, bruit confus fait en débauche, ou dans les querelles domestiques, tr. «safar p. safarou.» ●945a. Tumulte, tr. «savar.» ●945b. Vacarme, tr. «Safar. p. safarou.» ●(17--) TE 153. ur brud hac ur safar horrible.
●(1838) OVD 77. é creis er sermoul hag er safar ag é labourieu bras. ●(1841) IDH 49. Péh un trous ! péh ur safar ér bourheu. ●(1849) LLB 1113. Pel a zoh er hérieu, pel a zoh er safar.
●(1910) MAKE 60. ne oan ken evit serra lagad ebet, gant ar zavar hag ar jabadao a veze bep noz. ●(1954) VAZA 91. C'hoarzh, ha skrign, ha garm, ha youc'h, ne baouezent ket gant o safar.
(2) Langage (d'un métier).
●(1957) BRUD 2/30. Kemered ar hrad, e savar an noterien, a zo lakaad notennou war baper evid derhel soñj euz ar pez a vez da zougen e-barz eur hontrad.
(3) Bruit.
●(1908) PIGO II 178. An tôl fin, mezevennet gant safar an emgann, e stlapas e gleze. ●(1937) DIHU 310/253. É mant pardefi [er hanoñneu] de ouiet più anehè e hrei er muian a safar. ●(1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/19. a dorr an toennou, ar gwér, gand eur zafar skrijuz.
(4) Kaout safar ouzh ub. : parler à qqn.
●(1874) FHB 479/70a. ar re a felle dezho caout savar outha.
●(1958) BRUD 3/30. ouz hema hebken e falveze deañ kaoud savar.
(5) Kemer safar =
●(1880) SAB 182. arabat kemer re a dregass, re a nec'h ac a zafar er bed-ma.
(6) Reiñ safar da ub. =
●(1905) KANngalon Ebrel 376. ne m'euz ket da zourcial euz kement a draou a ro zafar d'an dud.
(7) Kas safar : faire du bruit en criant.
●(1744) L'Arm 60b. Clabauder, tr. «Casse trouss ou safar.»
●(1861) BSJ 238. en trous hag er safar e gassé er Juiffèd én dro dehou en trelaté tostig.
(8) (religion) Safar(où) ar bed : mondanités.
●(17--) VO 157. peèl doh safare er béd.
●(1860) BAL 11. Selaouomp petra a lavare [Sant Frances De Saal] da un den a veve e creiz savarou ar bed. ●179. o veza m'eo diez, etouez savariou ar bed, delher sonj mad evit petra eamoump var an douar. ●(1868) KMM 81. dreist savarou ar bed-ma.
●(1910) ISBR 54. chuéhet get safar er bed, monet e hras de guh pel doh en dud. ●(1922) EOVD 82. pèl doh safar er bed.
- safarersafarer
m. –ion
(1) Clabaudeur.
●(1732) GReg 171a. Clabaudeur, grand criailleur, tr. «safarer. p. yen.» ●(1744) L'Arm 60b. Clabaudeur, tr. «Safarour... rerion. m.»
●(1870) FHB 278/129a. Ar pez a glask ar safarerien-ze.
(2) = (?) Agitateur (?).
●(1861) BSJ 231. péhani-é ennta en torfæt e demalet de Jesus ? Ur saffarour-é, emé-ind, ne glasq meit laquat trous é mis er bobl.
●(1913) AVIE 321-322. Um gavein e hré nezen ér prizon un torfetour bras hanùet Barabbas. Lakeit e oé bet abarh ar un dro get safarerion aral.
- safaretsafaret
adj. Préoccupé. (?) cf. dafaret, darbaret (?).
●(1872) GAM 44. Ar re-ze n'int ket safaret kalz gant eneou ar zoudardet.
- safari
- safariñ / safarat / safarsafariñ / safarat / safar
v.
I. V. intr.
(1) Faire du bruit.
●(1659) SCger 170a. safari, tr. «faire bruit.» ●(1732) GReg 123a. Faire un grand bruit, tr. «safari. pr. et.» ●171a. Clabauder, criailler, faire grand bruit, comme les chiens clabauds, ou, à grandes oreilles, tr. «Safari. pr. safaret.» ●234b. Criailler, gronder, tempéter souvent, tr. «saffari. pr. saffaret. Van[netois] saffareiñ. pr. et.» ●945b. Faire un vacarme, tr. «safari.» ●(1744) L'Arm 60b. Clabauder, tr. «Casse trouss ou safar : Safarein.»
●(1908) FHAB Gouere 202. safari gwalc'h o c'halon, eb ma ve den aliès da lakat urs varno.
(2) par ext. Parler.
●(1869) FHB 243/268b. Savaret mad a ra, ac eun den tre eo. ●(1874) FHB 474/31b. Epad ma safare ar re goz. ●(1889) ISV 2. Aliez e komzer pe e savarer divar benn hema, divar benn enhont, hag e koezer peurliesa en drouk-prezegerez. ●(1905) KZVr Eost-Gwengolo. o savarat e yez va mamm. (d'après KBSA 73). ●(1913) FHAB Mezheven 187. Etre ma savarent. ●(1927) KANNkerzevod 12/9. daou vartolod koz a oa o savaret e tal an ôd. ●(1957) BRUD 1/107. A-vouez uhel e savaren ha ma homzou, dientent d'am gwreg ha da dud-all an ti, n'o devoa na penn na lost. ●(1957) BRUD 2/29. Hag a-greiz savarad an eil gand egile.
II. V. tr. d. Parler (une langue).
●(1978) BRUDn 19/11. Pa errufent, cholori vraz ganto o safari brezoneg, e lammfe war an hent evel eur jañbleo o sailla euz e voest. ●(1984) EBSY 139. (Sant-Ivi) n'hor boa ket droad da safar brezhoneg, tr. «Nous n'avions pas le droit de parler breton.»