Devri

Recherche 'disk...' : 404 mots trouvés

Page 7 : de diskraberezh (301) à diskriver (350) :
  • diskraberezh
    diskraberezh

    m. Action de gratter.

    ●(1732) GReg 470a. L'action de gratter, tr. «discrabérez.»

  • diskragnañ
    diskragnañ

    voir diskrognañ

  • diskramailh
    diskramailh

    adj.

    I. Débraillé, négligé.

    ●(1857) CBF 85. He gouzouk zo diskramail, tr. «Elle est débraillée.» ●(1870) MBR 296. digor frank ha diskramaill he vruched gant-han, tr. «la poitrine ouverte et même débraillée.» ●(1876) TDE.BF 145a. Diskramaill, adj., tr. «débraillé.»

    ●(1915) HBPR 192. tud diskramail ha difesoun. ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 6. Evit e ziaveaz, ne garfen ket komz d'eoc'h anezan ; gwelet a reoc'h hoc'h-unan an den divalo hag an den diskramailh ma'z eo. (...) Na pebez diskramailh a zen ! ●(1927) GERI.Ern 111. diskramailh, diramailh, tr. «Débraillé.»

    II. par ext.

    (1) Qui se tient mal, sans foi, ni loi.

    ●(1866) FHB 87/273a. ar bandennou tud discramail-ze a veler e kær hag avechou var ar meaz oc'h ober freuz, trouz ha safar, o lacat an dizurz e pep leac'h. ●(1872) FHB 404/311b. pa edo Gambetta e Grenobl ha bandennou discramailh oc'h e heul. ●(1872) GAM 51. tud ar vro-ze, difeiz ha diskramail. ●(1876) TDE.BF 145a. Diskramaill, adj., tr. «dévergondé.»

    ●(1909) HBAL 25. hag ho guiskamant a verk daou zen diskramailh. ●(1915) HBPR 75. tud diskramailh hag ho doa hen pedet da zont. ●(1935) VKST Du 384. Eur paotr yaouank diskramailh eo a zislonke ar moc'herez-se. (…) Den ne gredas stanka e veg d'an diskramailh a lampon.

    (2) Rude, intrépide, décidé.

    ●(1876) TDE.BF 145a. Diskramaill, adj., tr. «courageux.»

    ●(1925) FHAB Ebrel 136. Fanch, Doue r'e bardouno, a oa eun diskramailh a zen, ha gand an dra-ze eur marc'h-labour. ●(1927) GERI.Ern 111. diskramailh, diramailh, tr. «gaillard, courageux, qui n'a peur de rien.» ●(1931) VALL 187b. (caractère) décidé, tr. «diskramailh.»

  • diskramailherezh
    diskramailherezh

    m. Chansons osées, gauloiserie, grivoiserie.

    ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 209. kanerien diskramailherez hudur.

  • diskrankañ
    diskrankañ

    v. tr. d. Sortir (son argent).

    ●(1924) ZAMA 200. Laou a ziskrankas e wenneien, hep dizerra grik.

  • diskrap .1
    diskrap .1

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Agitation.

    ●(1902) PIGO I 185. Aman e savaz diskrap ha mesk.

    (2) Dispute, différend, querelle.

    ●(1970) BHAF 314. kontet e-neus din an tamm diskrap a zo bet etrezoh.

    (3) Dispute sur une marchandise.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Le feu est Sur cette marchandise, tr. «ema en tan ar er marhandereh se, en discrap aso ar er varhadoureh se.»

    ●(1904) DBFV 59a. diskrap, s., tr. «(le) feu (est sur cette marchandise) (Ch. ms.), c'est-à-dire il y a presse à l'acheter.»

    II. Loc. adv.

    (1) Skrap-diskrap : qui n'arrête pas de faire des larcins.

    ●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) skrap-diskrap, tr. «qui n'arrête pas de prendre, de s'emparer de diverses choses, main croche.»

    (2) D'an diskrap : à qui l'aura.

    ●(1934) BRUS 95. A qui l'aura, tr. «d'en diskrap.»

    (3) Bevañ a-skrap hag a-ziskrap : vivre d'expédients.

    ●(1931) VALL 284b. vivre d'expédients, tr. «beva a-skrap hag a-ziskrap.»

    (4) Teurel war ziskrap : jeter (comme des sous aux enfants).

    ●(1942) VALLsup 102a. jeter comme des sous aux enfants, tr. «teurel war ziskrap.»

  • diskrap .2
    diskrap .2

    voir diskrapañ

  • diskrapadeg
    diskrapadeg

    f. –où Mêlée, échauffourée.

    ●(1920) FHAB Gwengolo 448. Aze ez a da veza breman souden eun diskrapadeg hag a vo fentus, pa vo dizoloet ar pod.

  • diskrapadenn
    diskrapadenn

    f. –où Éboulis au flanc d'une colline.

    ●(1975) YABA 19.07. en toull groeit barh er vein, duzé, ar en diskrapadenn én turall de Geryaguin. ●YABAlevr 243. Diskrapadenn f. –où, tr. «éboulis au flanc d'une colline, bosse qui offre l'apparence d'un éboulis.» ●(1976) LIMO 14 août. Seih anehè [deved] en des achapet dré un diskrapadenn. ●Diskrapadenn, tr. «éboulis, brèche dans un talus.» ●(1981) LIMO 13 novembre. Tapet é bet édan er vein betag boud goleit ged en diskrapadenn. ●Diskrapadenn, tr. «éboulement (d'usage populaire inconnu des lexiques).»

  • diskrapañ / diskrapat / diskrapout / diskrap
    diskrapañ / diskrapat / diskrapout / diskrap

    v.

    I. V. intr.

    (1) Décamper.

    ●(1921) GRSA 31. Digor e hran el lévr dirakzè ha diskrap e hrant én é raok get trouz seahus. ●(1939) RIBA 55. diskrapout e hra, édan é zeulagad, ol piligad er ré dañnet.

    (2) Se dépêcher, faire de son mieux, s'éfforcer.

    ●(1903) MBJJ 28. daoust pegement a oa da ziskrapan, ne c'hwitaz ket war skol ar Mil Micher. ●304. Bean 'zo anê koulskoude ha n'int ket paour dre o goall. Diskrapan a reont euz o gwellan. ●(1922) FHAB Mae 144. d'ar mare ma oa ar reta d'ezi diskrapa evit peuraoza ar pred.

    (3) Se démener.

    ●(1939) MGGD 50. Ne zaleas ket ar c'haro da vervel en eur vlejal spouronus hag en eur ziskrapa ken na oa eun euz e welout.

    (4) Diskrapañ war udb. : s'arracher qqc.

    ●(1906) BOBL 08 septembre 103/3a. daou gok a zo bet taolet deuz lein an tour d'ar bobl da ziskrapa varnê.

    (5) fam. Diskrapañ ouzh : se défendre contre.

    ●(1910) ISBR 231. hé lézel hé unan kaer de ziskrap doh er Fransizion.

    (6) Faire la révérence.

    ●(1659) SCger 105b. faire la reuerence, tr. «discrapat oc'h.»

    II. V. pron. réfl. En em ziskrapañ : s'évader.

    ●(1982) LIMO 03 décembre. Arlerh boud bet dalhet prizonet ged roue Frans, gellet en doè em ziskrap. ●Em ziskrap, tr. «se délivrer, s'évader.»

  • diskrapat
    diskrapat

    voir diskrapañ

  • diskrapellat / diskrabellat
    diskrapellat / diskrabellat

    v. intr.

    (1) Gratter la terre.

    ●(1912) DIHU 82/61. Er iar e oé é tiskrapellat ér rakér.

    (2) Se débattre.

    ●(1912) BUBU 27. hé mab hum laka de grial forh ha de ziskrapellat. ●(1918) BNHT 8. Er hrouèdurig en doé kement a zroug hag e ziskrapellé kement ma n'hellé ket diskuéh tam erbet.

  • diskrapellerezh
    diskrapellerezh

    m. par ext. Échauffourée.

    ●(1913) HIVR 37. Én Hantér-Hent de Josselin ha de Bloermel é oé bet en diskrapellereh.

  • diskraper
    diskraper

    m. –ion fam. Nageur.

    ●(1903) MBJJ 275. Setu perak ive ec'h a war helpenn neb a glas nanvial er Mor Maro, met bean vefe eun diskraper euz ar c'hentan.

  • diskraperez
    diskraperez

    f. –ioù (agriculture) Déchaumeuse à dents étroite.

    ●(1960) EVBF I 336. Déchaumeuse à dents : diskraperez, Ploz[évet], Plouhinec (étroite ; peut passer entre les rangs de choux, pour le binage) ; diaoul, plus large (diable ; diaoula, passer le diable).

  • diskrapout
    diskrapout

    voir diskrapañ

  • diskravañ / diskraviñ
    diskravañ / diskraviñ

    v.

    I. V. intr. Lâcher prise.

    ●(1923) ADML 116. Ker en d'euz en em ziffreta, ne c'hell ket lakâd egile da ziskrava.

    II. V. tr. i.

    (1) Diskravañ diouzh : se démunir de, se séparer de.

    ●(1926) SAHE 23. evel peb den divar ar meaz a ziskraf en eur c'hina deuz eul loden deuz e zouar. ●(1929) FHAB Gwengolo 324. n'oant ket buan da ziskrava diouz o gwenneien.

    ►absol. Dépenser.

    ●(1922) IATA 27. berr eo kena he vemor pa rank diskrava.

    (2) Diskravañ diouzh : délaisser (un travail).

    ●(1929) FHAB 328. met kerkent an ed ne vezent ket mui kraz a-walc'h hag oa dare diskrava diouz an dourna.

    III. V. tr. d.

    (1) Dégraffer.

    ●(1923) ADML 81. Me velaz anezan o tiskrava e vantel diwar e ziouskoaz.

    (2) Gratter.

    ●(1977) PBDZ 776. (Douarnenez) diskraviñ, tr. «gratter.»

  • diskraviñ
    diskraviñ

    voir diskravañ

  • diskred
    diskred

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Méfiance, défiance, soupçon.

    ●(1866) FHB 74/172b. ober brezel d'an discred a so hirio e touez an dud. ●(1876) TDE.BF 145a. Diskred, s. m., tr. «Soupçon, défiance.»

    ●(1904) DBFV 59a. diskred, m., tr. «soupçon.»

    (2) Kaout diskred war : douter de.

    ●(1870) MBR 22. Map ar roue en doa diskred war he vamm, tr. «Le fils du roi se méfiait de sa mère.» ●(1878) EKG II 197. Ma vefe unan-bennag hag en defe diskred var ar varnedigez-se.

    (3) Bezañ e diskred : être dans le doute.

    ●(1862) JKS 93. ann hini a zo ginet ha drouk, hennez a zo bepred he spered e diskred.

    II. Loc. adv. Kred-diskred : sans trop y croire.

    ●(18--) SAQ II 4. An holl evelkent, ne lavaront ket ar c'homzou difeiz-se a galoun. Mes var bouez klevet, lod a lavar etre fars ha drevi, kred diskred ; Lod all a lavar heb ho c'hredi, lod all a zelaou heb lavaret.

  • diskredañs
    diskredañs

    f. (religion) Incrédulité, incroyance.

    ●(1732) GReg 525a. Incrédulité, tr. «Discredançz.»

  • diskredapl
    diskredapl

    adj. Incroyable.

    ●(1732) GReg 525a. Incroïable, tr. «Discredapl.»

  • diskredenn
    diskredenn

    f. –où

    (1) Doute.

    ●(18--) SAQ II 210. Ar re ma 'c'helfe kaout eun diskreden, eun douetanz benag. ●360. kaout diskreden.

    ●(1907) AVKA 331. Rebech a reas d'he ho diskreden.

    (2) spécial. (religion) Incrédulité, incroyance.

    ●(1732) GReg 525a. Incrédulité, tr. «discredenn.»

    ●(1846) DGG 433. an discreden, an avi, an aheurtamant hac an obstination da chom er pec'het. ●(1857) HTB 41. tud impi, tud a ziskreden o attaki ar relijion.

    ●(1926) FHAB C'hwevrer 50. eun enebiez peurbadus, diremed, a zo bet, a zo hag a vo da viken etre ar Gredenn hag an Diskredenn.

  • diskredig
    diskredig

    m.

    (1) Personne sceptique, soupçonneuse.

    ●(1908) FHAB Du 322. blenia an discredic.

    (2) =

    ●(1904) DBFV 59a. diskredik, s. m., tr. «discrédit (l'A.).»

  • diskredigezh
    diskredigezh

    f. Irréligion.

    ●(1921) GRSA 228. de bedein Doué d'ankoéhat é ziskredigeh.

  • diskredik
    diskredik

    adj. Incrédule, sceptique.

    ●(1659) SCger 41a. deffiant, tr. «discridic.» ●69a. incredule, tr. «discridic.» ●143b. discridic, tr. «qui ne croit point.» ●(1732) GReg 9b. Il est difficile de lui en faire accroire, tr. «Discridic eo térrupl.» ●(17--) TE 58. Doué en dès merchét en Histoërieu-ze ér Scritur eit contraignein er-ré discrediquan d'avouéein é ma ean e regl tout ér béd.

    ●(1868) FHB 172/124a. tud amzent ha diskredik. ●(1869) HTC 262. ne d'it ket da ober an den discredic. ●(1876) TDE.BF 145a. Diskredik, adj., tr. «Incrédule, défiant, méfiant, soupçonneux.» ●(1895) GMB 178. pet[it] Trég[uier] diskrideq méfiant, peu crédule.

    ●(1904) DBFV 59a. diskredik, adj., tr. «défiant, incrédule, mécréant.»

  • diskrediñ
    diskrediñ

    v.

    I. V. intr. Ne pas avoir la foi.

    ●(1894) BUZmornik 857. e leac'h diskredi, bez eunn den leun a feiz.

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Ne pas croire.

    ●(1659) SCger 143b. discridi p discredet, tr. «mecroire.»

    ●(1860) BAL 89. discredi ur virionez bennac. ●(1876) TDE.BF 145a. Diskredi, v. n., tr. «Ne pas croire à, se méfier de, avoir des soupçons, soupçonner.»

    ●(1904) DBFV 59a. diskredein, v. a., tr. «décroire, ne pas croire, douter, soupçonner.»

    (2) Diskrediñ udb. diwar-benn ub., war ub. : soupçonner, suspecter qqn de qqc.

    ●(1876) TDE.BF 145a. Diskredet eo bet laeroñsi war-n-ezhañ, tr. «on l'a soupçonné de vol.» ●(18--) SAQ II 102. An drouk-sounjer ne ziskleir da zen an drouk a ziskred, heb rezoun, divar benn eun all...

    ●(1915) HBPR 133. an dud oa o tarempredi an hospital a ziskredas eun dra benag divar benn ar seur Lazare.

    (3) [devant une prop. amenée par la part. verb. «e, ne»] Se douter que.

    ●(1878) EKG II 265. diskredi a rea n'e doa ket izoum a galz. ●(18--) SAQ I 120. e c'hellan diskredi e zeuz ama, kouls hag e peb leac'h, tri seurt tud.

    (4) Ne pas croire (qqn).

    ●(1732) GReg 253a. Je ne le crois, ni le decrois, tr. «Ne'r c'hredañ, na ne'-n discredañ.»

    (5) Se douter.

    ●(1878) EKG II 285. mez breman, pa rank kuitaat he zi, hag her c'huitaat evit biken, hen diskredi a ra, he c'haloun a venn mankout d'ezhi.

    B. V. tr. i.

    (1) Diskrediñ war ub. : se méfier de qqn.

    ●(1866) FHB 69/134a. ha discredi a rafez var d'ha dad ? ●(1862) JKS 93. Ann hini a vev er gwir beoc'h ne ziskred war nep den. ●(1877) EKG I 82. e ranket diskredi var an oll, dreist pep tra var an divroidi. ●(1878) EKG II 156. Eur c'hraouadur ker iaouank ne c'hell ket diskredi var-n-omp.

    (2) Diskrediñ war ub. : soupçonner qqn.

    ●(1659) SCger 112b. Soupçonner, tr. «diiscredi.»

    ●(1876) TDE.BF 145a. Diskredi a reer war-n-ezhañ da veza great, etc., tr. «on le soupçonne d'avoir fait, etc.» ●(1894) BUZmornik 126. Diskredi a rejot var eur paour keaz hag ar paour keaz-ma a oue koundaonet d'ar maro.

    (3) Diskrediñ d'ub. : soupçonner qqn.

    ●(1955) STBJ 100. Ne ouien ket petra da respont hag e chomis mezek ha dilavar, ar pez he lakeas da ziskredi din.

  • diskredoni
    diskredoni

    f.

    (1) Incrédulité.

    ●(1876) TDE.BF 145a. Diskredoni, tr. «Soupçon, défiance.»

    ●(1904) ARPA 114. Ne reas ket eno calz a vurzudou abalamour d'ho discredoni. ●147. Credi a ran, Aotrou. Sicourit va discredoni. ●(1931) VALL 230a. Doute, incrédulité, tendance à l'incrédulité, tr. «diskredoni f.»

    (2) Irréligion.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. Eur barrez hag a vezo lennet ennhi skridou fall a zo sur da goueza en disurz hag en discredoni.

  • diskredus
    diskredus

    adj.

    (1) Incroyable.

    ●(1732) GReg 525a. Incroïable, tr. «discredus.»

    (2) Incrédule.

    ●(17--) TE 66. réd-è bout discredus ha diavis hilleih eit refus hanàuein é ma Doué-è tout. ●85. Mæs en Israëllèt perpet ahurtét ha discredus.

  • diskregiñ
    diskregiñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Décrocher.

    ●(1732) GReg 253a. Decrocher, tirer du crochet, d'un accroc, tr. «Discregui. pr. discroguët. Van[netois] discrogueiñ. pr. discroguet.»

    ●(1904) DBFV 59a. diskrog, diskrogein, tr. «décrocher.» ●(1924) BILZbubr 38/843. Madelen a ziskroge ar sklisenn eus an tach.

    (2) (marine) = (?) Délaisser un amer (?).

    ●(1925) BILZ 109. Pa vi erru, eme Saïg, da ziskregi ar garreg a ra Beg-ar-Fri eus ar stereden a welez aze en e noroa, e tihuni ac'hanon.

    (3) absol. Dépenser.

    ●(1872) ROU 80a. Il faudra beaucoup débourser, tr. «Goall-discregi a vezo ranked.»

    B. V. tr. i.

    (1) Diskregiñ diouzh udb. : délaisser (un travail).

    ●(1910) MBJL 181. lezel 'nean da gousket ha diskrigi da vat eus o labour.

    (2) Diskregiñ diouzh ub. : lâcher qqc.

    ●(1870) MBR 42. hep diskregi tamm euz ar gaoued. ●(1889) ISV 488. he zaouarn a ioa cropet, hag e vele ervad e tiscrokje ep dale euz he vean.

    ●(1939) MGGD 22. ne oa ket gouest da ziskregi diouz he yalc'had.

    ►absol.

    ●(1860) BAL 35. mar discrogfe ho torn, ez afe adarre an holl draou ne ve mui anezo.

    ●(1915) HBPR 83. unan (...) a grogas en aotrou Hervian. Mez n'oa ket pell e rankaz diskregi.

    (3) Diskregiñ diouzh : décrocher de.

    ●(1659) SCger 40b. decrocher, tr. «discregui dioc'h.»

    II. V. intr.

    (1) Démordre.

    ●(1659) SCger 42a. demordre, tr. «discregui.» ●(1732) GReg 265b. Demordre, tr. «Discregui. pr. discroguet. Van[netois] discrogueiñ. pr. discroguet.»

    ●(1904) DBFV 59a. diskrog, diskrogein, tr. «démordre.»

    (2) Lâcher prise.

    ●(1866) FHB 96/346b. hag unan bennag o tiscregui hag o vont d'ar gouelet ! ●(1876) TDE.BF 145a. Diskregi, v. a. et n., tr. «Décrocher, démordre, lâcher ce que l'on tient à la main.» ●(1889) ISV 98. Azalek neuze ar c'helnvet ne ziscrogas mui.

    III. V. pron. réfl. En em ziskregiñ diouzh udb. : se séparer de.

    ●(1985) AMRZ 272. Kemend-all a boan a veze oh en em ziskregi diouz ar hezeg pe ar bouchou bihan.

  • diskrelu / diskrulu / diskurlu
    diskrelu / diskrulu / diskurlu

    adj. cf. difurlu

    I. Attr./Épith.

    (1) Infect, fétide.

    ●(1530) Pm 248. Ho brut quen munut ha ludu / Cougant dysmantet hac eat du / A pep tu dyscurlu puant, tr. «(?) Leur renom (?) aussi menu que cendre, / Entièrement détruit et noirci, / De toute part (?) fétide (?) et puant.»

    ●(1732) GReg 529a. Infect, ecte, tr. «flæryus brein ...oc'h ...añ. ãls. discurlu.»

    (2) Débraillé.

    ●(1927) GERI.Ern 111. di(sk)relu V[annetais] adj., tr. «Négligé, débraillé.» ●(1931) VALL 184b. Débraillé, tr. «diskrelu.» ●(1934) BRUS 111. Débraillé, tr. «diskrelu.» ●(1942) VALLsup 154b. sale, négligé, mal tenu, tr. «V[annetais] diskrelu.»

    (3) Mal conformé.

    ●(1934) MAAZ 129. Pep tra difistur e zo dehon ha groeit geton ; en treu distér, er ré truhek, er ré diskrulu e zo d'er réral. ●(1941) SAV 20/19. Diskurlu, ano gwan. Neuziet-gros ha divalo. Sk. : Eur vuoc'h diskurlu a oa gantañ o vont d'ar foar (Pleiben ha tro-war-dro). ●(1944) DIHU 392/57. ieh distrampet, diskrelu ha pounnér. ●(1945) GPRV 156. N'oc'h nemet eun dournad ludu / Ouz tammou eskern diskurlu. ●(1962) GERV 20. ne ra mann eus e gorf diskurlu. ●170. diskurlu : difurm, neuziet gros ha divalo.

    (4) Sale.

    ●(1935) FHAB Here 307. Penaos neuze, a gav d'eoc'h, e c'hellfen me beva en un toull ken diskurlu hag hemman tr. (VALLsup 154b) «comment pourrai-je vivre dans un trou aussi sale que celui-ci ?»

    (5) (Maison) non-confortable.

    ●(1921) GRSA 369. Kaer bras e oè diabarh er hastel na bout éh oè koh ha diskrulu. ●(1942) VALLsup 37b. Non confortable, tr. «diskurlu L[éon] (Perrot).»

    (6) (Maison) exposée à tous les vents.

    ●(1942) VALLsup 71a. (maison) exposée à tous les vents, tr. «diskurlu (L. ar Fl[oc'h].» ●(1995) EIGV 146. Pegen disturlu eo amañ bremañ, digor d'ar pevar avel, freuzet ar hleuziou.

    (7) =

    ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 138. ur vro deserh ha distrelu.

    II. Adv. Àr ziskrulu : en désordre.

    ●(1932) BRTG 119. béhieu koarh ha lin, kéjet get bréhadeu plouz, ar ziskrulu.

  • diskrepez
    diskrepez

    adj.

    (1) Débraillé.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/456. (An Ospital-Kammfroud) Diskrepez : adj. – Se dit d'un homme qui a le col de chemise déboutonné et dont la poitrine est exagérément découverte (mot voisin par le sens : diskramailh) eun den diskrepez ; eun diskrepez a zen.

    (2) par ext. Peu fréquentable (d'après les apparences).

    ●(1868) FHB 183/209a. tud discrepez, liou ar pec'het var ho min, ho daoulagad skeulf.

  • diskresion
    diskresion

    f. Discrétion.

    ●(1499) Ca 64b. Discretion. g. idem / ou sagesse.

  • diskreskiñ
    diskreskiñ

    v. intr. Décroître.

    ●(c.1718) CHal.ms i. decroistre, tr. «discresquein, bihannat.»

    ●(1904) DBFV 52b. diskreskein, v. n., tr. «décroître (Ch. ms.).»

  • diskret .1
    diskret .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Discret, sage.

    ●(1499) Ca 64b. Discret. g. discrez ou sagez. ●(1575) M 1200. an nep nac eu discret, tr. «ceux qui ne sont pas modérés.»

    (2) =

    ●(14--) N 1685-1686. Deomp dan ylis pan out discret / Maz vizi mist acolistet, tr. «Allons à l'église, puisque tu es bien disposé, / Pour que tu deviennes bon acolyte.»

    (3) Mystérieux.

    ●(1557) B I 8. Vn tour fournis, de guis discret, tr. «Une tour épaisse, mystérieuse, à son goût.»

    (4) (religion) Discret.

    ●(1831) RDU 89. é veint lamet ag en Urh dré avis er-ré discret.

    II. Adv. Ent diskret : discrètement.

    ●(1499) Ca 41b. Comps ent discret. g. parler discretement.

  • diskret .2
    diskret .2

    m. –ed (religion) Père discret.

    ●(1831) RDU 87. ou impléein revé avis er Supérior ha discrétet, pé er Supériorés ha discrétezet.

  • diskretez
    diskretez

    f. –ed (religion) Mère discrète.

    ●(1831) RDU 87. ou impléein revé avis er Supérior ha discrétet, pé er Supériorés ha discrétezet.

  • diskreunañ / diskreuniañ
    diskreunañ / diskreuniañ

    v. tr. d. Écroûter.

    ●(1909) BROU 226. (Eusa) Ecroûter, tr. «Diskreunna.» ●(1914) DFBP 108b. ecroûter, tr. «Diskreunia.»

  • diskreuniañ
    diskreuniañ

    voir diskreunañ

  • diskreuniñ
    diskreuniñ

    voir disgreuniañ

  • diskri .1
    diskri .1

    m. –où Décri.

    ●(1904) DBFV 55a. diskri, m. pl. eu, tr. «décri.»

  • diskri .2
    diskri .2

    voir diskrial

  • diskrial / diskri
    diskrial / diskri

    v. tr. d. Détracter, décrier, diffamer.

    ●(1904) DBFV 55a. diskri, diskrial, v. a., tr. «décrier ; diffamer.»

  • diskribilhon
    diskribilhon

    m. Herse.

    ●(1927) GERI.Ern 111. diskribilhon V[annetais] m., tr. «Herse.»

  • diskribilhonat
    diskribilhonat

    v. tr. d. Herser.

    ●(1927) GERI.Ern 111. diskribilhonat V[annetais], tr. «Herser.»

  • diskrid
    diskrid

    s. =

    ●(1866) LZBt Gouere 152. ean den nemet-han n'en devoa diskrid anhe.

  • diskrignañ
    diskrignañ

    voir diskrognañ

  • diskriv
    diskriv

    m. –où Réponse à une lettre.

    ●(1931) VALL 649a. réponse à une lettre, tr. «diskriv m.»

  • diskrivadenn
    diskrivadenn

    f. –où Réponse à une lettre.

    ●(1931) VALL 649a. réponse à une lettre, tr. «diskrivadenn f.»

  • diskrivañ
    diskrivañ

    v. tr. d.

    (1) Diskrivañ ul lizher : répondre par courrier à qqn.

    ●(1866) FHB 79/212b. pehini a ziscrifas eul lizer eleac'h ma verke kement a voa d'ober.

    ●(1915) HBPR 22. Setu ama al lizer oa diskrivet d'hezo.

    ►absol.

    ●(1866) LZBt Gwengolo 187. perak (...) on-me ken divalo da diskrivan d'hac'h ? ●(1867) FHB 147/342a. unan euz ar re en doa tennet a dre daouarn al laeron eo a ziscrifas dezhan. ●(1868) FHB 156/414a. Discrif din dioc'htu... Kenta ma elli...

    ●(1909) KTLR 195. Ar gouarnour a ziskrivaz en eur lavaret d'ezhan oa Karo penn-kaoz he unan deuz ar pez a ioa c'hoarvezet. ●(1915) HBPR 71. Konsaillerien Plougerne a ziskrivas d'ezhan dioc'h-tu.

    (2) Diskrivañ ub. : répondre par courrier à qqn.

    ●(1933) BRND 56. Hag heñ diyac'h, dre hegarated vras, en deus mennet va diskriva.

    (3) (Re)copier, transcrire.

    ●(1732) GReg 253a. Decrire, transcrire, tr. «Discriva. pr. discrivet. (Treg[or] discrifañ.) Van[netois] discriuëiñ.»

    ●(1866) LZBt Gwengolo 195. Re hirr eo ar Brezegen gaer-ze, evit he diskrivan aman war hec'h hed.

    (4) Décrire.

    ●(1659) SCger 143b. discriua, tr. «decrire.» ●(17--) TE 195. ul lestr-arem, péhaini a gaus d'e vrastæd ha d'é ledandæd, e zou discrihuét pèn-d'er-bèn ér Scritur.

    ●(1904) DBFV 59a. diskriùein, v. a., tr. «décrire.»

    (5) Récrire.

    ●(1659) SCger 104b. rescrire, tr. «discriua.»

  • diskriver
    diskriver

    m. –ion (journalisme) Correspondant.

    ●(1870) FHB 269/58b. ervez discrifer (correspondant) an Univers.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...