Devri

Recherche 'ra...' : 736 mots trouvés

Page 7 : de rakvarn-1 (301) à ramok (350) :
  • rakvarn .1
    rakvarn .1

    f. –ioù Préjugé.

    (1931) VALL 585b. Préjugé, tr. «ragvarn f.» ●(1962) BAHE 31/40. distrujañ ar rakvarnioù kozh.

  • rakvarn .2
    rakvarn .2

    v. tr. d. Préjuger.

    (1931) VALL 585b. Préjuger, tr. «ragvarn

  • rakveno
    rakveno

    m. –ioù Idée préconçue.

    (1931) VALL 584b. idée préconçue, tr. «ragveno m.»

  • rakverb
    rakverb

    m. –où (grammaire) Adverbe.

    (1732) GReg 14a. Adverbe, tr. «Rag-verb

  • rakverzhad
    rakverzhad

    m. –où Anticipation.

    (1931) VALL 28a. Anticipation (philos. antiq.), tr. «rak-verzad m.»

  • rakvezañ
    rakvezañ

    v. intr. Préexister.

    (1931) VALL 585b. Préexistant, tr. «rak-vezant

  • rakvezant
    rakvezant

    adj. Préexister.

    (1931) VALL 585b. Préexistant, tr. «rak-vezout

  • rakvoud
    rakvoud

    m. (philosophie) Objet.

    (1931) VALL 504b-505a. Objectif (philo.), tr. «ragvoudel

  • rakvoudel
    rakvoudel

    adj. (philosophie) Objectif.

    (1931) VALL 504b. Objectif (philo.), tr. «ragvoudel

  • rakvur
    rakvur

    f. –ioù Barbacane.

    (1931) VALL 57b. Barbacane ouvrage avancé, tr. «rag-vur f. pl. iou

  • rakward
    rakward

    m. –où Avant-garde.

    (1957) AMAH 32. er rakgward nepell diouzh ar Voched.

  • rakweler
    rakweler

    m. –ion Voyant.

    (1931) VALL 792b. Voyant, tr. «ra(g)gweler

  • rakwelerezh
    rakwelerezh

    m. Prévoyance.

    (1931) VALL 591b. Prévoyance, action de voir d'avance, tr. «ra(g)gwelerez

  • rakwelouriezh
    rakwelouriezh

    f. Esprit prophétique.

    (1931) VALL 598b. esprit prophétique, tr. «ragwelouriez f.»

  • ral
    ral

    adj. & adv.

    I. Adj.

    A. Attr.

    (1) (en plt d'un phénomène) Rare.

    (18--) SAQ I 335. Menec'h, soeurezet, tud devot, ral e ve du ho zal.

    (1900) MSJO 242. ral eo ma sonjont en eürusted parfet. ●(1902) MBKJ 186. Brud vad an den, eur wêch kollet, ral ma c'heller he c'haout en dizro. ●(1909) FHAB Kerzu 357. Ral eo e kollfe ar C'houarnamant dirak ar varnerien. ●(1909) KTLR 71. n'euz ket kalz a anavezfe anezhan, rag n'eo ket ral, guisket a aour hag a berlez. ●(1915) HBPR 163. Mez râl oa ma kavet anezo. ●(1958) ADBr lxv 4/520. (An Ospital-Kammfroud) Ral : adv. – Pas courant, pas ordinaire, rare (en parlant de phénomènes) : Ral eo gweled erh war an douar pad eu ar miz mê. Quand on veut préciser que les unités d'un ensemble sont rares, on fait usage de rouez.

    (2) (en plt de choses dénombrables) Rare, comme il en est peu.

    (1909) FHAB Kerzu 353. Feiz ha Breiz hen deus mignonet râl ; e vevans hen deus evit netra diganto.

    (3) Kavout ral : trouver beau.

    (1868) FHB 156/410b. Assa, Aotrou, ral e caven pep tra

    B. Épith.

    (1) Ur pezh ral : une chose rare.

    (1872) ROU 99a. Rareté, tr. «pez ral.» ●(1879) BMN 212. Eur guir vignon a zo eur pez ral var an douar.

    (2) (en plt de qqn) Exceptionnel.

    (1924) BILZbubr 43-44/1029. Kroc'hen kurunou ! Eur pôtr ral Bilzig pa lavaran d'ec'h !

    II. Adv.

    A. Exceptionnellement.

    (1838) CGK 16. Diboanyus ral e zeo arstad.

    B. Loc. adv.

    (1) Ral-a-wech / Ral-a-wezh : rarement.

    (1906) KANngalon Mezheven 123. darn ne deont nemed ral a vech. ●(1911) SKRS II 30. ne gouesfemp nemet ral a vech.

    (2) Dre ral : rarement.

    (1868) FHB 160/29a. ne zigor he ginou nemet dre ral, evit flipata tad, mam, breur, c'hoar… ●(1868) FHB 203/372a. ne vije mui distroet d'ar gear nemet dre ral.

    C. Adv. intens. Très.

    (1909) FHAB Meurzh 76. an oll dud (…) a azezaz koumpez ral. ●(1920) AMJV 19. Eaz ral e vezo. ●(1924) BILZbubr 41/949. Fonnus-ral ec'h et gant hoc'h hent. ●(1924) BILZbubr 46/1089. Brao ral an ôtrou Beskont. ●(1925) BILZ 137. diês ral da zibuni. ●(1925) BUAZmadeg 459. tec'het kuit eaz ral.

    III. [empl. comme subst.]

    (1) Ur ral (+ v. bezañ) il est rare de, que.

    (1827/29) VSA 315. eur rar a voa dean cousqued en e voele.

    (1913) FHAB Kerzu 372. Aman e ve eur ral kaout eur beleg. ●(1915) HBPR 178. Eur ral e ve d'eomp en em velet mui er bed-ma. ●(1954) VAZA 170. tapout a rae betek o bandenn ar c’hizennoù aour, rak ur ral e veze kejañ gant un duardez. ●(1957) AMAH 23. Ur ral e veze e welout divezv.

    (2) [en fin d’énoncé] Véritablement, vraiment.

    (1868) FHB 203/371b. eul labourer coz, a blij din-me eur ral.

  • raleget
    raleget

    adj. (habillement) (Chaussure) usée anormalement.

    (1978) BRUDn 19/17. Ar boutou-lèr, Monig, pa vezont raleget, e heller o has d’ar here pe gemered eur re nevez. ●19. raleget : usé d’un côté.

  • ralegiñ
    ralegiñ

    v. intr.

    (1) Marcher en appuyant trop d’un côté.

    (1931) VALL 450a. Marcher en appuyant trop d’un d’un côté, tr. «ralegi(ñ) T[regor].»

    (2) Ralegiñ war ar barzh/war an dastum : marcher les pieds tournés ver l'intérieur.

    (1895) GMB 13. Pet[it] Trég[uier] ralegein war ar barz (ou war an destum), tourner le pied en dedans en marchant, opposé à war ar méz, en dehors.

    (1914) KZVr 75 - 09/08/14. ralegein war ar barz (ou war an destum), tourner les pieds en dedans quand on marche (opposé à war ar mêz) H[au]t-Trég[uier].»

  • ralek
    ralek

    adj.

    (1) Qui use ses chaussures d'un côté.

    (1879) ERNsup 165. ralek, qui use ses chaussures plus d'un côté que de l'autre, Trév[érec].»

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. ralek, qui se blesse en marchant, qui use ses chaussures d'un côté. ●(1931) VALL 450a. Marcher en appuyant trop d'un d'un côté, tr. «ralegi(ñ) T[regor] ; qui marche ainsi ralek»

    (2) (Chaussure) usée d'un côté.

    (1879) ERNsup 165. ralek, (soulier) usé d'un côté, Trév[érec].

    (1960) BAHE 24/10. c'hoari polotenn gant e votoù-koad ralek

  • ralentez
    ralentez

    f. –où

    (1) Rareté, chose rare.

    (1738) GGreg 38. raléntez p. raléntezou, tr. «rareté, curiosité.»

    (1834) SIM 101. ma zeo ur rarentez guelet ar re so conservet. ●(1872) ROU 99a. Rareté, tr. «Ralentez

    (2) Ned eo ket ralentez : ce n'est pas rare.

    (1792) BD 4151. nen deo quet rarette, tr. «ce nn'est pas rare.»

    (3) Un dra a ralentez : un objet rare.

    (1792) BD 4157. hag aglasco dezy vn dra a ralette, tr. «me mettrai en quête de quelque objet rare pour elle.» ●(17--) CT Acte II 707. hag a gasou desi un dra a ralite, tr. «et lui apporterai une rareté.»

  • raliet
    raliet

    adj.

    (1) Entier.

    (14--) N 721. E Bretoneri raliet, tr. «Dans tout le pays breton.»

    (2) Accouplé.

    (14--) N 284. Me meux liffrini raliet, tr. «J'ai des lévriers découplés.»

  • raling
    raling

    s. (marine) Ralingue.

    (1925) BILZ 106-107. spisa eur penn oser, eur greling, eur raling. ●Raling, tr. «ralingue : cordage qui sert à border une voile et à laquele il est cousu.»

  • ram .1
    ram .1

    m. Rame (de papier).

    (1659) SCger 101a. rame de papier, tr. «ram paper.»

  • ram .2
    ram .2

    interj. Dame ! cf. dam .2

    (1911) DIHU 73/283. É Surhur é larér ia ram é léh ia dam ha chetu perak é vé groeit ramed a Surhuriz. ●(1947) BRMO 31. ceux [= paysans] de Surzur, Ramed (ils disaient "Ia Ram!" pour "oui dame").

  • ram-goutur
    ram-goutur

    m. (argot de Pont-l'Abbé) Tailleur.

    (1974) SKVT iii 84. Ar ram-goutur, emezañ, Pik-Chupenn !. ●85. Da adtapout an amzer gollet, mechañs, pe marteze da ziskouez ne oa ket kizidikoc’h staoñ ur ram-goutur eget hini ur mañsoner, ur piker-mein pe un toer.

  • ramadan
    ramadan

    m. (religion) Ramadan.

    (1904) LZBg Gouere 152. Ramadan an Turked. ●(1927) LZBt Meurzh 40. Setu arru ar Ramadan, C'hoareiz ar Vuzulmaned.

  • ramagn
    ramagn

    m. -où

    (1) Restes, reliefs.

    (1659) SCger 38b. le demeurant, tr. «ar ramaign.» ●(1732) GReg 815a. Reste de viande, &c. dont un autre a mangé, tr. «Ramaign. ar ramaign.» ●Je ne veux point de ce reste, tr. «Ne fell qet din ar ramaign-ze. ne brisen qet cahout ar ramaign-ze.»

    (2) [au pluriel] popu. Ramagnoù : relief de cuisine.

    (1931) VALL 640a. Relief de cuisine, tr. «ramagnou pl. popul.»

  • ramagnant
    ramagnant

    m.

    (1) Restes, reliefs.

    (1499) Ca 172b. Ramaignant vide in terriff. ●(1575) M 220. ramaignant preuet, tr. «restes de vers.»

    (1732) GReg 815a. Reste de viande, &c. dont un autre a mangé, tr. «ramaignand

    (1907) VBFV.fb 26b. débris, tr. «ramegnant, m.» ●(1921) BUFA 30. er ramegnanteu en des chèret.

    (2) Ramagnant ar groug : gibier de potence.

    (1792) BD 3305. romoignant argrouc och bepret, tr. «Vous êtes toujours le rebut du gibet.»

    (3) Ramagnant ar prizon : gibier de potence.

    (1773) GLouaneg 3d. hac e guillé a so rammaniant ar prison, tr. « Et l’autre un gibier de potence. »

  • ramaj
    ramaj

    s.

    (1) =

    (1982) HYZH 147/22. (Treboull) amañ e-giz-mañ n'eus ket ramaj kement all peogwir eo ur wenodenn ha n'int ket gouest da lak o otoioù en enni.

    (2) (argot de Pont-l'Abbé) Famille.

    (1974) SKVT III 54. ur sulvezh penn-da-benn gant e ramaj. ●77. Dav vo din mont gant va ramaj d'ur pardon bennak. ●79. Panevet-se, e vijen aet da Venez-Piked gant va ramaj.

  • ramas
    ramas

    v. tr. d.

    (1) Ramasser.

    (1982) MABL I 95. (Lesneven) ramas an delioù. ●(1984) HYZH 154-155/39. ramañs ar mein veze graet ivez d'ar poent-se.

    (2) Économiser.

    (1995) BRYV II 127. (Milizag) ramas moneiz.

    ►absol.

    (1995) BRYV I 137. (Milizag) diêz eo ramas, mes êz eo drebi.

  • rambler / ramblour
    rambler / ramblour

    m. –ion Vantard.

    (1939) RIBA 37. Sellet er foèuour ! Sellet er ramblour !

  • ramblerezh
    ramblerezh

    m. Vantardises.

    (1934) MAAZ 127. Tad er plah e voem é kleuet ramblereh Iann.

  • ramblet
    ramblet

    adj.

    (1) =

    (1906) DIHU 18/303. Er foèuour e chomas ranblet ar en dachen.

    (2) (Les quatre pattes) écartées.

    (1907) VBFV.bf 64a. ranblet, part., tr. «les jambes écartées.» ●(1942) DHKN 14. Hag ean [en toseg] araok, a bazeu bras, krugennet é gein, ramblet é bedér gar geton.

    (3) Accroupi.

    (1925) SFKH 4. ar meùel bihan étal ton, ranblet tréz un dorn cherret hemb kin. ●18. lonket en doé er héh dén kement a chopinadeu-chistr, ma chomas ramblet bet hantér-noz ramblet doh tor Mañné Gugan. ●(1942) VALLsup 2b. Accroupi : ramblet V[annetais].»

  • rambliñ
    rambliñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Écarter les jambes.

    (1903) EGBV 154. ranblein, tr. «écarter les jambes violemment.» ●(1907) VBFV.bf 64a. ranblein, tr. «écarter les jambes.»

    (2) Marcher bon pas.

    (1907) SPON 7. ranblamb grés, ér giz-sé / E vein sur mat ér gér ken ma vou splann en dé. ●(1939) RIBA 38. trousein é vourdonnig lost ha ramblet de hentat.

    II. V. tr. d. Écarter (les jambes).

    (1934) BRUS 59. Ecarter (les jambes), tr. «ramblein

  • ramblour
    ramblour

    voir rambler

  • ramblus
    ramblus

    adj. Plein de vantardise.

    (1939) RIBA 37. kleuet devizeu ramblus ha goapus er foèuour.

  • rambluskiñ
    rambluskiñ

    v. tr. d. Rajouter (ce qui manque) dans une barrique pour qu'elle soit pleine.

    (1919) DBFVsup 58a. rambluskein (M.), v. a., tr. «faire le plein dans une barrique aussi avouillein.» ●(1934) BRUS 127. Faire le plein, tr. «rambluskein

  • ramboursiñ
    ramboursiñ

    v. tr. d. Rembourser.

    (1659) SCger 103a. rambourser, tr. «ramboursi

  • rambraz
    rambraz

    m. –où (habillement) Rabat (de prêtre, etc.).

    (1732) GReg 775a. Rabat, collet, tr. «rambras. p. rambrasou

  • rambre
    rambre

    m. –où

    I. M.

    (1) Extravagance, paroles extravagantes, radotage.

    (1530) J p. 225b. Nem emellaf tam ho rambre, tr. «Je ne m'occupe point de leurs rêveries.» ●(1557) B I 775. les diff da rambre, tr. «laisse donc tes rêveries.»

    (1659) SCger 11b. bagatelle, tr. «rambre plur. ou.» ●100b. radoterie, tr. «rambre.» ●(1732) GReg 325a. Egarement d'esprit, tr. «rambre. p. ou.» ●389a. Extravagance, discours vuide de bon sens, tr. «rambre. p. rambrëou.» ●777a. Radoterie, tr. «Rambre. p. rambreou

    (1879) MGZ 205. Comzou an testou faos a ioa bet kemeret gant ar varnerien evit babouzerez ha rambreou : netra ken. ●(1894) BUZmornik 76. rei skouarn d'ar seurt rambreou pe zorc'hennou-ze ?

    (1905) IVLD 191. rei a reont skouarn da zelaou rambreou eur verc'h hag a zonj d'ezhi beza guelet ar Verc'hez. ●(1911) SKRS II 11-12. Ne dlefes ket, gant ar vez, kountan deomp rambreou ha sorc'hennou ar seurt hon euz klevet bremaik ! ●(1936) PRBD 131. Setu aze, eur bern rambreou, komzou goullo ! ●(1954) VAZA 190. mar n'on ket bet un torr-penn re enoüs gant va rambre.

    (2) Bagatelle.

    (1659) SCger 11b. bagatelle, tr. «mibiliaich.» ●(1710) IN I 46. pe evit rambre ha pe evit bagatelez em eus-me offanset va Doue ! ●174 [imprimé : 274]. Ar sperejou mad n'en em amusont quet gant ar rambreou-se.

    (1860) BAL 45. Gounid ar Baradoz, diouall ouz an ifern, eno ema tout, an traou all a zo evel rambreou, pa zonjer en affer vraz-se. ●(1869) FHB 210/5b. he zestum er prizon, divar eun netra, divar eur rambre… ●(1872) ROU 101a. Des riens, tr. «rambreou

    (3) (insulte) Lost rambre =

    (1803) MQG 9. Penn scanv, penn avelet, jacqezen, libouden / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe / Couillouren iffrontet, catell-glanv didalve, / Pillerez he guenou, conterez mil fablen, / Goast-langach, ampoeson ha planquen millaouen, Babillerez hep fin, lost-rambre, pil-cojou, / mastrouill, ragacherez, souillerez an treujou.

    II. Épith. Penn rambre : écervelé, rêveur.

    (1870) FHB 308/373b. Ne veler netra en he doare hag e ve ar merk euz eur penn scanv, euz eur penn avelet, euz eur penn rambre

  • rambreal / rambreañ
    rambreal / rambreañ

    v. intr. Divaguer, extravaguer, radoter.

    (1647) Am 796. (a) Va bugale tao d'yff, a na rambre muy, tr. «Mes enfants. Tais-toi, et ne radote plus.» ●(b) Aoun bras a m'be ne met rambreal, tr. «J'aurais grand peur, rien que radoter.»

    (1659) SCger 12a. baguenauder, tr. «rambreal pr. eet» ●100b. radoter, tr. «rambreal.» ●168b. rambrea, tr. «radoter.» ●(1732) GReg 74b. Badiner, faire le badin, tr. «rambreal. pr. rambreët.» ●325a. S'égarer, devenir un peu fou, tr. «Rambreal a amser-ê-amser. pr. Rambreet.» ●389a. Dire des extravagances, tr. «rambreal. pr. rambreët.» ●777a. Radoter, tr. «Rambreal. pr. rambreët

    (1862) JKS 339. tevel e-lec'h rambreal.

    (1954) VAZA 33. Siwazh, emaon o rambreal diwar-benn traoù tremenet ! ●(1983) PABE 52. (Berrien) rambreal, tr. «réver, divaguer.»

  • rambreañ
    rambreañ

    voir rambreal

  • rambreer / rambreour
    rambreer / rambreour

    m. –ion Radoteur.

    (1732) GReg 74b. Badin sot, ridicule, tr. «Rambreër. p. rambreëryen.» ●389a. Extravagant, impertinent, tr. «rambreër.» ●777b. Radoteur, tr. «Rambreèr. p. rambreéryen. rambreour. p. yen

    (1872) ROU 101a. Rêveur, tr. «Rambreeur

  • rambreerezh
    rambreerezh

    m.

    (1) (Avoir de l’) imagination.

    (1732) GReg 7a. Abus, erreur, tr. «Rambrérez. p. rambrérezou. ●C'est un abus de dire que, tr. «Rambrérez eo lavaret penaus.»

    (2) Muguetterie.

    (1710) IN I 286. en em amusi gant ar sotoni hac ar rambreerez-se. ●(1732) GReg 74b. Badinage, maniere sotte & ridicule, tr. «Rambrérez. p. ramberezou

    (3) Rêveries, extravagances, etc.

    (1659) SCger 11b. bagatelle, tr. «rambrerez.» ●168b. rambrerez, tr. «reuerie.» ●(1732) GReg 325a. Egarement d'esprit, tr. «rambrérez. pp. ou.» ●375b. Vous m'étourdissez de vos bruits, de vos discours, & de vos contes, tr. «torret eo va phen gad ho trous, gad ho rambrérez.» ●389a. Dire des extravagances, tr. «lavaret rambrérez

    (4) Sornettes.

    (1847) MDM 67. kounta rambrerez. ●285. Ar sord ne deo nemet eur fablen hag rambrerez. ●(1869) SAG 97. A gouzkoude petra'gaver er c'hazetennou-ze ? Petra'lenner en-ho ? Nemet rambrerez, a netra ken.

  • rambrener
    rambrener

    m. –ion Radoteur.

    (1924) NFLO (ms Rennes). répéter. qui répète souvent la même chose, tr. «rambrenner

  • rambreour
    rambreour

    voir rambreer

  • rambreüs
    rambreüs

    adj. Radoteur.

    (1659) SCger 168b. rambrëus, tr. «radoteur.»

    (1732) GReg 74a. Badin, folâtre, tr. «Rambreüs.» ●389a. Extravagant, impertinent, tr. «rambrëus.» ●777a. Qui est sujet à radoter, tr. «Rambreüs.» ●(17--) FG II 100. a petek ma vesimb rambreus.

  • ramezenniñ
    ramezenniñ

    voir ranezenniñ

  • ramgloud
    ramgloud

    m. –ed Ogre, grand mangeur.

    (1927) GERI.Ern 497. ramgloud m. pl. ed, tr. «Grand mangeur ; ogre.» ●(1931) VALL 510a. Ogre, tr. «ramgloud pl. ed

  • ramgloudiñ
    ramgloudiñ

    v. Manger comme un ogre.

    (1927) GERI.Ern 497. ramgloudi, tr. «être difficile à satisfaire, insatiable.» ●(1931) VALL 510a. manger comme un ogre, tr. «ramgloudi

  • ramok
    ramok

    m. Remorquage.

    (1744) L'Arm 384b. Touage, tr. «Remorque. m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...