Devri

Recherche 'ra...' : 736 mots trouvés

Page 6 : de raklavar (251) à rakuiter (300) :
  • raklavar
    raklavar

    m. –ioù

    (1) Avant-propos.

    (1931) VALL 50b. Avant-propos, tr. «raglavar m.»

    (2) Préface.

    (1921) LABR i. Raglavar, tr. « Préface ». ●(1963) LLMM 99/266. gant ur raklavar sinet gant Don Alonzo Mendoza, Ministr an Deskadurezh.

  • rakled
    rakled

    m. –où

    I. Fermeture à glissière (d'un guichet).

    (1902) PIGO I 115. eun ael (…) a zigoraz raklet an nor. ●(1942) VALLsup 90b. Guichet, tr. «rakled («Breiz»), C'est prop[rement] la fermeture à glissière.»

    II. Kaout ur rakled koad : être refusé à l’absolution, à un examen.

    (1978) PBPP 2.2/268 (T-Plougouskant). Bet en deus ur rakled koad, tr. J. le Du «le prêtre lui a refusé l'absolution /lit. il a eu une raclette de bois/»

  • raklenn .1
    raklenn .1

    f. –où (marine) Avant-bassin.

    (1931) VALL 50b. Avant-bassin, tr. «raklenn f.»

  • raklenn .2
    raklenn .2

    s. Radoteur.

    (1931) VALL 617a. Radoteur, tr. «raklenn

  • raklenner
    raklenner

    m. –ion Radoteur.

    (1931) VALL 617a. Radoteur, tr. «raklenner

  • raklennoù
    raklennoù

    plur. (marine) Racage.

    (1633) Nom 152a. Mala lignea : bois rond qui tourne pour esleuer les voilles : an raclennou, an patterennou racl.

    (1732) GReg 652b. Boulettes pour élever la voile, racages, ou la trosse, tr. «Ar raqlennou. ar paterennou raql.» ●775b. Racages, terme de marine, tr. «Raqlennou. paterennou raql.»

  • rakler
    rakler

    m. -ion

    (1) Racleur.

    (1963) EGRH II 169. rakler m. -ien, tr. « racleur. »

    (2) Racloir.

    (1963) EGRH II 169. rakler m. -ien, tr. « racloir. »

  • raklerez
    raklerez

    f. –ioù Racloire.

    (1633) Nom 182a. Ferramentum conciforium : ce qui taille les cornes des cheuaux : an hiny á taill carnou rounçeet, raclerefs.

    (1732) GReg 776b. Racloire, instrument à couper, ou à racler une mesure de blé, tr. «raclerès. p. racleresou

  • raklerezh
    raklerezh

    m. –où

    (1) Raclure(s).

    (1633) Nom 252a. Ramentum : raclure, raboteure : raclerez, raboterez.

    (1659) SCger 100b. raclure, tr. «raclerez.» ●(1744) L’Arm 460b. Parure de peaux, tr. «Raclereaheu diar er hourhænneu covéétt.»

    (2) Action de racler.

    (1963) EGRH II 169. raklerezh m., tr. « action de racler. »

  • raklet
    raklet

    adj. Raclé.

    (1633) Nom 99a. Pix radulana : poix raclée : pecq raclet.

  • rakleur
    rakleur

    f. –ioù (théâtre) Avant-scène.

    (1931) VALL 50b. Avant-scène, tr. «rakleur f. (ancien).» ●(1957) AMAH 159. lein ar rakleur.

  • rakleür
    rakleür

    m. –où Raclure.

    (1732) GReg 776b. Raclures, ce qui se détache d’un corps qu’on racle, tr. «Racleür

  • rakleuriad
    rakleuriad

    m. rakleuridi Précurseur.

    (1931) VALL 584b-585a. Précurseur, tr. «ragleuriad pl. –ridi

  • raklin
    raklin

    m. (pêche) Avançon.

    (1931) VALL 426b. partie antérieure de la ligne, avançon, tr. «raglin m.»

  • raklinenn
    raklinenn

    f. (pêche) Avançon.

    (1931) VALL 426b. partie antérieure de la ligne, avançon, tr. «raglin m.»

  • raklouer
    raklouer

    m. Racloir.

    (1633) Nom 163b. Tyrocnetis, radula : vn racloir : vr racloüer. ●173b. Radius, hostorium : racloir, rouleau : racloüer, ruillen, ruilleres.

    (1659) SCger 101a. rape, tr. «raclouer.» ●168b. raclouer, tr. «rape.» ●(1732) GReg 113a. Boutoir, instrument de maréchal, tr. «racloüer. p. racloüerou.» ●695b. Paroir, boutoir, instrument de Maréchal, tr. «racqlouër. p. racqlouërou.» ●776b. Racloir, instrument à racler un peu de la superficie de quelque chose, tr. «Raclouër. p. raclouërou

  • rakpaeañ
    rakpaeañ

    v. pr. d. Payer d'avance.

    (1931) VALL 49b. Payer d'avance, tr. «rakpaea

  • rakpenn
    rakpenn

    m. –où (anatomie) Devant de la tête.

    (1923) SKET I 97. bleo drouk-liou touz war ar rak-penn.

  • rakpoellad
    rakpoellad

    m. –où

    (1931) VALL 586a. Préméditation, tr. «rak-poellad

  • rakpoelladiñ
    rakpoelladiñ

    v. tr. d. Préméditer.

    (1931) VALL 586a. Préméditer, tr. «rak-poelladi

  • rakporzh
    rakporzh

    m. –ioù

    (1) Avant-cour.

    (1931) VALL 50b. Avant-cour, tr. «rakporz m. pl. –ioù, –perzier

    (2) (marine) Avant-port.

    (1931) VALL 50b. Avant-port, tr. «rakporz m.» ●(1955) SKOL 3/22. rakporzh g. –ioù, tr. «avant-port.»

  • rakpreder
    rakpreder

    m. –ioù Préoccupation.

    (1931) VALL 587a. Préméditation, tr. «(rak-)preder m.»

  • rakpren
    rakpren

    m.Souscription.

    (1935) BREI 402/1a. Echu d'ar rakpren.

  • rakprenadenn
    rakprenadenn

    f. –où (Une) souscription.

    (1931) VALL 705a-b. Souscription, tr. «rakprenadenn f.»

  • rakprenañ
    rakprenañ

    v. tr. d. Souscrire.

    (1931) VALL 705b. Souscrire, tr. «rakprena.» ●(1959) BAHE 19/17. Ur priz ispisial a vo graet d'ar strolladoù breizhek a rakpreno al levr.

  • rakprener
    rakprener

    m. –ion Souscripteur.

    (1912) MMKE xx. hep digerri al levr, ma chomo ar boulc'h anezan gant e rakprenerien niverus. ●(1931) VALL 705a. Souscripteur, tr. «rakprener pl. ien.» ●(1935) BREI 402/1a. Arôk moula an hini kentan, en deus ezomm 1.000 rakprener. ●(1957) BAHE 14/16. ne vo moulet levrioù nemet evit rakprenerien.

  • rakprezeg
    rakprezeg

    m. –où Préambule.

    (1931) VALL 583b. Préambule, tr. «rakprezeg m.»

  • rakreder
    rakreder

    m. –ion Avant-courrier.

    (1931) VALL 50b. Avant-courrier, tr. «rak-reder

  • rakris
    rakris

    adj. Hypocrite.

    (1913) RNDL 94. En ouélerion rakris é ma geu ou glahar, tr. «Les pleureurs hypocrites dont la douleur est mensonge.»

  • raksal
    raksal

    f. –ioù Vestibule.

    (1931) VALL 780b. Vestibule, tr. «raksal f.»

  • raksant
    raksant

    m. –où Pressentiment.

    (1914) DFBP 259b. pressentiment, tr. «Ragsant

  • raksantout
    raksantout

    v. tr. d. Pressentir.

    (1914) DFBP 259b. pressentir, tr. «Ragsantout.» ●(1959) BAHE 19/16. evel pa raksantfe hep gouzout dezhi ez eus ur gevredigezh nevez o sevel.

  • rakselledoù
    rakselledoù

    plur. Prévisions.

    (1942) VALLsup 141a. des prévisions, tr. «rakselledou

  • raksellus
    raksellus

    adj. Prévoyant.

    (1942) VALLsup 141a. Prévoyant, tr. «raksellus

  • rakskeudenn
    rakskeudenn

    f. –où Préfiguration.

    (1931) VALL 585b. Préfiguration, tr. «rakskeudenn f.»

  • rakskeudennadur
    rakskeudennadur

    m. –ioù Préfiguration.

    (1931) VALL 585b. Préfiguration, tr. «rakskeudennadur m.»

  • rakskeudenniñ / rakskeudennañ
    rakskeudenniñ / rakskeudennañ

    v. tr. d. Préfiguration.

    (1931) VALL 585b. Préfigurer, tr. «rakskeudenni, rakskeudenna

  • rakskrid
    rakskrid

    m. –où Préface.

    (1931) VALL 585b. Préface, tr. «rakskrid m.» ●(1959) BAHE 18/5. E penn al levr e vo kavet ur rakskrid.

  • raksoñj
    raksoñj

    m. –où Idée préconçue.

    (1914) DFBP 259b. présupposition, tr. «Ragsonj.» ●(1960) BAHE 24/29-30. Hag-eñ e vije skiantel kaout raksoñjoù evel-se ?

  • raksoñjal
    raksoñjal

    v. tr. d. Présupposer.

    (1914) DFBP 259b. présupposition, tr. «Ragsonjal

  • raktal .1
    raktal .1

    adv., adj. & conj.

    I. Adv.

    (1) Aussitôt, tout de suite.

    (17--) CBet 1929. Tec'h alesse ractal, tr. «Retire-toi de là bien vite.»

    (1831) MAI 25. ractal e hat-coueen bars an abim. ●(1866) LZBt Ebrel 105. dibennet raktal hep barn e-bed war-n-he. ●(1889) SFA 108. Raktal ar guennelied a davaz. ●(1894) BUZmornik 881. raktal e oue laosket ar prizounier da redet.

    (1907) PERS 281. Ar respont a deuaz raktal, berr ha sklear.

    (2) [au passé] Tout de suite.

    (1909) TOJA 40. N'e ket te 'teus laret d'in raktal 'foa deset da vragou ?

    II. Épith.

    (1) (en plt de qqn) Franc, catégorique.

    (1962) TDBP II 433. O ! ya, eur plah raktal eo hag a lavar krak he soñj, tr. «oh ! oui, c'est une femme franche, catégorique, qui dit tout net sa pensée.»

    (2) (en plt de qqc.) Gwele raktal =

    (1919) FHAB Kerzu 187. Er Roz, hed ar wech, e veze er c'hraou eur gwele raktal grêt gant tammou koat ha gwial.

    III. Loc. conj. Raktal ma : dès que, aussitôt que.

    (1860) BAL 16. ractal ma en em laca un den da glasc midita. ●(1868) KMM 21. Rac-tal ma c'hallas. ●(1872) ROU 108b. Dès que je le perds de vue, je suis triste, tr. «rac-tal m'en disvelan, diouz-tu pa tisvelan aneza, e vezan var aoun, nec'hed.» ●(1890) BSS 3. Ace z eas di ractal ma teuas oad ac anaoudeguez avoalc'h deza.

    (1902) PIGO I 35. rak-tal m'hen gweljont o tont. ●(1904) ARPA 50. Ractal ma tirollas al levr. ●103. An ed a zavas, ha ractal ma tivodas e oue guelet an dreog. ●302. Ractal ma lavaras d'ezho : «Me eo,» ez ejont diouthan war ho c'hiz. ●313. Ha ractal m'han devoa lavaret ar ger-ze, ez eas adarre da gavout prinsed ar veleien.

  • raktal .2
    raktal .2

    m. Hep raktal ebet : sans perdre de temps.

    (1905) HFBI 128. erfin ho dévoa enem glevet étrézo évit cas an traou araoc, ep ractal ébet, hé voant bet eureujet gant eur bélec cos. ●134. ep ractal ebet hé c'herrujont en ho c'héar.

  • raktañva .1
    raktañva .1

    m. Avant-goût.

    (1963) EGRH II 169. raktañva m., tr. « avant-goût. »

  • raktañva .2
    raktañva .2

    v. tr. d. Goûter.

    (1963) EGRH II 169. raktañva v., tr. « goûter par avance. »

  • rakti
    rakti

    m. Partie construite devant une maison.

    (1963) EGRH II 169. rakti m., tr. « construction devant une maison. »

  • raktres
    raktres

    m. –où Projet.

    (1956) BAHE 9/8. ar Raktres Nevez.

  • raktroc'h
    raktroc'h

    m. –où (linguistique) Aphérèse.

    (1931) VALL 29b. Aphérèse, tr. «rak-trouc'h (er geriou) m.»

  • rakuit
    rakuit

    m. –où (droit)

    (1) Éviction, retrait.

    (1732) GReg 380b. Eviction, action par laquelle on dépossède quelqu'un d'un heritage qu'il avoit acquis, tr. «Racquyd. p. racquydou.» ●818a. Retrait, action de retraire, tr. «Racquydt. p. racquydou.» ●Demander le retrait, tr. «Goulenn ar racquyd.» ●Retrait lignager, tr. «Racquyd dre ar guïr a nesanded.» ●(1744) L'Arm 146a. Eviction, tr. «Raqùitte ag enn danné. m.» ●337b. Retrait, tr. «Raqùitte

    (2) War dermen rakuit =

    (1824) BAM 141. Hac-èn a ell beza usurerez er c'hontrageou var termen raquit ? Ya, an dra-se a arru alies, rac beza ez eus tud pere n'o deus quet a volontez da brena, mæs pere ne glascont nemet interest d'o arc'hant.

  • rakuitañ
    rakuitañ

    v. tr. d.

    I. (droit) Évincer, retraire.

    (1732) GReg 380b. Evincer, déposseder quelqu'un d'un heritage, le priver d'un droit qu'il prétendoit, tr. «Racquyta ul leach.» ●818a. Retraire, retirer un héritage des mains d'un acquereur, tr. «Racquyta. pr. racquytet. Van[netois] raquyteiñ.» ●(1744) L'Arm 146b. Evincer, tr. «Raqùittein.. tétt

    II.

    (1) Racheter (un captif).

    (1752) BS 94. e cassas daou eus e Religiuset da Varoc, e pelec'h e racquitsont evit ar c'henta gueich c'huec'h captif ha nao-uguent. ●95. evit o racquita. ●391. racquita he map peini a voa captif.

    (1866) HSH 193. e racquitchont, da gomanç, c'huec'h captif ha nao uguent.

    (2) =

    (1854) PSA I 164. raquittein er gueu en dès bet én é guevér.

    (3) (religion) : racheter (ses péchés).

    (1752) BS 495. raquita o pec'hejou.

    (1824) BAM 153. an amser o veza bet roet deomp evit raquita hor pec'hejou dre ar binijen.

  • rakuiter
    rakuiter

    m. –ion Retrayant, homme qui exerce une action en retrait.

    (1732) GReg 818b. Retraiant, ante, qui exerce une action en retrait, tr. «Racquytèr. p. racquytéryen

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...