Recherche 'ra...' : 736 mots trouvés
Page 5 : de rak-rak-rak-3 (201) à raklat-2 (250) :- rak / rak-rak .3rak / rak-rak .3
m. Coassement.
●(1847) FVR 177. kan ann Eostik-noz er c’hoat, rak-rak ar ranned el lagennou.
- rak-dremmrak-dremm
prép.
(1) spat. Droit devant.
●(1732) GReg 308a. Droit devant lui, tr. «rag dremm.»
(2) temp. Bientôt.
●(14--) N 1012. Pemdec bloaz so rac drem breman, tr. «Il y a tout à l'heure quinze ans.»
►[form. comb.]
S1 rak ma dremm
●(1530) J p. 224b. Me a ya da Hierusalem / Tizmat, devoat, rac ma drem / Bede Nichodem tr. «Je me rends à Jérusalem ; je vais devant moi d'un pied leste et dégajé, jusqu'à la demeure de Nicodème.»
S2 rak da zremm
●(14--) N 47. Quae rac da drem lem a breman, tr. «Va tout droit, à l'instant.»
S3m rak e zremm
●(1732) GReg 308a. Droit devant lui, tr. «rag e zremm.»
P2 rak ho tremm
●(14--) N 1845. Sellet rac hoz drem a breman, tr. «Regardez devant vous maintenant.»
- rak-eeunrak-eeun
voir rageeun
- rak-eneprak-enep
voir ragenep
- rak-karrak-kar
conj. coord. Car.
●(1907) AVKA 91. Rak-kar me, ha nan on nemed un den. ●129. rak-kar tôlet ho devoa evez na oa nemed ur vag. ●289. Rak-kar, araog ma oa gir a ved, c'houi oc'h eus ma c'haret !
- rak-rakrak-rak
voir rak .3
- rak-serak-se
prép. Donc, aussi, par conséquent, partant.
●(14--) N 317-320. Ha rac se parfet hoz pedaff / Donet breman a perz an roe, tr. «Je vous prie donc instamment / De venir sans retard ; c'est de la part du roi.» ●643. Rac se presant car vn ment daz hentez, tr. «Aussi dès à présent (soit), dans une certaine mesure, l'ami de ton prochain.» ●(1499) Ca 172a. Rac se. g. pour ce. ●(1530) J p. 112a. Racse hep sy bezet crucifiet ! tr. «Qu'il soit crucifié sans faute !» ●(1575) M 954. Rac se beu hac euez, pe en rez é mezur, tr. «Aussi vis et prends garde de quelle manière le nourrir.» ●1761. Rac se auys Cristen, oar penn tremen dren pont, / Sentyff ouz da Eneff, tr. «Pense donc, chrétien, avant de passer le pont / A obéir à ton âme.»
●(1659) SCger 20a. a cause de cela, tr. «rac-se.» ●88b. parquoy, tr. «rac-se.» ●168b. rac-se, tr. «partant.» ●(c.1680) NG 467. Rac se, peherion peur, / Ur folleh bras a ret. ●1618. Rac cé en um grogas. ●(1732) GReg 301a. Donc il faut le faire, tr. «Rag-ze ez eo red e ober.»
●(1818) HJC 42. Hraccen int e saüas. ●53. Hraccen ion e choma un dé benec ino. ●(1840-1841) LAUrenspab.ms p. 106. Rac se songet erfat quent enem angagin / ha chui a allo nem acquittan en ny. ●(1857) GUG 1. Ha raccé é ran d'oh en dé e gommançan, / En implé eid hou cloër abéh-caër e vennan. ●(1883) SAQ I 27. Daoust, rak-se, hog hor c'henta soursi na dle ket beza klask anaoud pehini eo ar volontez-se en hor c'hever.
●(1911) SKRS II 35. Rak-se, an dud vad a dle beva dispount kaer. ●(1911) BUAZperrot 561. Rak-se, kement a oa d'ar zociete-ze a dlie dont d'ar c'houarnamant. ●(1936) PRBD 31. Rag-se, kofes a zo red pa c'heller.
- rak-talrak-tal
adv. & prép.
I. Adv.
(1) En face, droit devant.
●(1659) SCger 24a. cheminer vis a vis, tr. «querset rac tall.» ●125a. vis a vis, tr. «ractal.» ●168b. ractal, tr. «tout droit deuant vous.» ●(1732) GReg 282b. Tout devant, vis-à-vis, tout droit, tr. «rag-tal.» ●308a. Droit, directement, tout droit, tr. «rag-tal.» ●675b. Opposite, qui est à l'opposite, tr. «Ar pez a so rag-tal.»
(2) Directement.
●(1732) GReg 291b. Directement, tr. «rag-tal.»
II. Prép.
A. S3m rak e dal
●(1732) GReg 308a. Droit devant lui, tr. «rag e dal.»
B. Loc. prép. Rak-tal da.
(1) [avec un v. de situation] En face de.
●(1732) GReg 963a. Vis-à-vis de l'Eglise, tr. «rag tal d'an Ilis.»
●(1924) SBED 7. un ti (…) / Distroeit rektal d'en hiaul kreisté.»
(2) [avec un v. de mouvement] En direction de.
●(1904) BSAB 20. Hag ar zant da vont rak-tal d'ar c'hrouadur.
- rakaraka
s. (mot biblique) Fou.
●(1904) ARPA 75. An hini a lavaro d'he vreur : raca ! penn-scanv, a ielo dirag ar c'honseil bras.
- rakadrakad
s. (en plt de la mer) Agitation.
●(1869) TDE.FB 26a. La mer est agitée, tr. «rakad a zo er mor. Gr.»
- rakadeg
- rakadenn
- rakadur
- rakaj .1
- rakaj .2
- rakalrakal
v. intr. (en plt de la mer) Être agitée. cf. regiñ
●(1869) TDE.FB 26a. La mer est agitée, tr. «rakal a ra ar mor. Gr.»
- rakañ
- rakanellatrakanellat
voir raganellañ
- rakatrakat
v. intr. Coasser.
●(1732) GReg 175b. Coacer, faire le cri des grenoüilles, tr. «Racqat. pr. racqet.»
●(1866) BOM 40. Bouzared eo ma diou skouarn, / O kleved ann dud o rakad / Evel glazarded enn eur prad ! tr. «Mes oreilles sont assourdies à force d'entendre les gens coasser comme des grenouilles dans un marais.»
- rakc'hoari .1
- rakc'hoari .2
- rakdeiziañ
- rakdifennrakdifenn
m. –où Fortification avancée.
●(1975) LLMM 170/211. rakdifennoù ar c'hreñvlec'h a voe torret.
- rakdiviz
- raked
- rakennrakenn
f.
(1) (marine) Rocambeau.
●(1978) ARVA I 51. On ne voit jamais, sur les chaloupes, de poulies ou de réa en tête de mât. Les marins de Cornouaille leur préfèrent un système qu'ils ont, semble-t-il, eux-mêmes mis au point, et qu'on appelle à Douarnenez ar rakenn. ●(1979) VSDZ 19. (Douarnenez) E penn ar wern oa ur c'helc'h vie staget deus an etak, an dra-se oa ur rakenn. Un war bep gwern a oa. An etak a basez er rakenn ek laez hag an dris a basez er poleoù, tr. (p. 188) «Au bout du mat il y avait un cercle où passait l'itague : ce cercle s'appelait 'le rocambeau'. Il y en avait un sur chaque mât. L'itague passe dans le rocambeau et la drisse passe dans les poulies.»
(2) fam. Sexe féminin.
●(1978) ARVA I 51. Les marins de Cornouaille leur préfèrent un système qu'ils ont, semble-t-il, eux-mêmes mis au point, et qu'on appelle à Douarnenez ar rakenn. (c'est aussi le nom donné familièrement au sexe féminin).
- rakenn-wernrakenn-wern
f. rakennoù-gwern (marine) Rocambeau.
●(1979) VSDZ 31-32. (Douarnenez) Er skloupoù oa kilc'hi-gwern evit derc'hel ar ouel stag deus ar wern : pevar pe bemp kelc'h-gwern – kilc'hi-gwern a vez lavaret pet (lire : pe) lod a lavar rakennoù-gwern, tr. (p. 200) «Sur les sloups tu avais des cercles de mât pour tenir la voile au mât. : il y en avait quatre ou cinq. On les appelle 'cercles de mât' ou 'rocambeaux'.»
- raker
- rakerez
- rakerezh
- rakger
- rakgeriañ
- rakharpell
- rakig
- rakkambr
- rakkannadrakkannad
m. –ed Précurseur.
●(1923) SKET I 98. an evned hir-askellek, rak-kannaded ar barradou-amzer.
- rakkarvanegezh
- rakkarvanek
- rakkeltiek
- rakkemenn .1
- rakkemenn .2
- rakkêrrakkêr
m.
(1) Glacis, esplanade, place à la sortie d'un village.
●(c.1718) CHal.ms iii. pastis, placis, prateau, ou Issue d'une maison d'un village, tr. «raquer, pradel.» ●Placis, pasti ou prateau, issue d'une maison, ou d'un village, issu caer Raquer, frostag' pratel. ●(c.1718) CHal.ms iv. sortie, placis qui est au deuant d'une maison de Campagne, tr. «Issu' raquer.» ●(1732) GReg 549a. Issuë, sortie d'un village, espace attenant au village, tr. «Van[netois] raguær.» ●(1744) L'Arm 173b. Glacis, esplanade, tr. «Raquérr.. rieu.»
●(1895) FOV 241. Doh er brid é trottas get é vestr ér rakér, tr. «Son maître, le tenant par la bride, le fit trotter dans tout le village.»
(2) Banlieue.
●(1937) TBBN 16. Jorj e oé ataù é chom en é diig, é rakér Pariz.
- rakkerzh
- rakkristenrakkristen
adj. Préchrétien.
●(1944) GWAL 165/288. pleustriñ war zarvoudoù rakkristen. ●298. dre ma'z eus e-barzh elfennoù rakkristen evel ar strobinellour Aongus hag an hiliberenn.
- raklrakl
s. (marine) Paterennoù rakl : Racage.
●(1633) Nom 152a. Mala lignea : bois rond qui tourne pour esleuer les voilles : an raclennou, an patterennou racl.
●(1732) GReg 652b. Boulettes pour élever la voile, racages, ou la trosse, tr. «Ar raqlennou. ar paterennou raql.» ●775b. Racages, terme de marine, tr. «Raqlennou. paterennou raql.»
- rakladur
- rakladurezhrakladurezh
f. Raclure(s).
●(1732) GReg 776b. Raclures, ce qui se détache d'un corps qu'on racle, tr. «racladurez.»
- raklañ / raklatraklañ / raklat
v. tr. d.
(1) Racler, râper.
●(1659) SCger 100b. racler, tr. «racla.» ●(1710) IN I 273. pismigat pe raclat quement a vez roet deoc'h da zebri. ●(1732) GReg 776b. Racler, emporter un peu de la superficie d'une chose, tr. «Racla. p. raclet.» Van[netois] raclein.» ●Racler de la corne de cerf, tr. «Racla corn caro.» ●782a. Raper, tr. «Racla. pr. raclet.» ●Raper de la muscade, tr. «Racla craouñ vusqadès.» ●Raper du tabac, tr. «Racla butum.» ●(1744) L'Arm 320b. Racler, tr. «raclein.»
●(1872) ROU 98a. Racler, tr. «Raclat.»
●(1914) FHAB Mae 150. ne c'helle ket chom ouz ar chifalont da raklat ar c'hrec'hen ; e zivesker a vanke d'ezan.
(2) Éplucher.
●(1877) BSA 191. epad m'edo o racla carotez.
(3) Tondre (la barbe).
●(1870) FHB 285/190b. he varo a ioa raklet, he vleo griz difuillet.
- raklat .1
- raklat .2raklat .2
voir raklañ