Devri

Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés

Page 14 : de boued-gevr (651) à boufantig (700) :
  • boued-gevr
    boued-gevr

    voir boued-gavr

  • boued-glas
    boued-glas

    m. (agriculture) (?) Fourrage vert (?).

    (1906) BOBL 08 septembre 103/3a. Ar foar a zo bet dilun ; mez nebeud a brenourien. Al loned n'eont ket 'meaz, o veza zo neubeud a voued glaz. ●(1907) BOBL 27 avril 135/1f. ha rouez eo ar plasou na meur ket e gortoz euz ar boued glaz. ●(1911) BOBL 29 juillet 344/2c. hada gwiniz du goude fin miz Heven. Kouskoude n'eo ket digoulzet hen hada en miz ar foennou mar zo c'hoant da ober boued glaz gantan.

  • boued-goañv
    boued-goañv

    m. (agriculture) Fourrage d'hiver.

    (1907) BOBL 27 avril 135/1f. dija ar boued goanv a zo echu e kalz tiegeziou. ●(1929) FHAB Genver 9. ar foenneier a zo o feuri eur boued-hanv hag o foenn eur boued-goanv.

  • boued-gwenn
    boued-gwenn

    m. Laitage(s).

    (1829) IAY 87. boed gouen pe lez, evel aman, lez pe fromaj.

  • boued-hañv
    boued-hañv

    m. (agriculture) Fourrage d'été.

    (1929) FHAB Genver 9. ar foenneier a zo o feuri eur boued-hanv hag o foenn eur boued-goanv.

  • boued-houidi
    boued-houidi

    m. (botanique) Lentilles d'eau.

    (1876) TDE.BF 60a. Boed-houidi, s. m. tr. «Herbe aux canards.»

    (1927) GERI.Ern 56. boued-houidi, tr. «l'herbe aux canards, lentille d'eau.»

  • boued-kafe
    boued-kafe

    m. Café.

    (1962) EGRH I 17. boued kafe.

  • boued-laezh
    boued-laezh

    m. Laitage.

    (1931) VALL 415b. Laitage, tr. «boued-laez m. pl. bouedou-

  • boued-mir
    boued-mir

    m. Nourriture de conserve.

    (1944) GWAL 163/177. (Ar Gelveneg) ul labouradeg boued-mir. ●(1957) AMAH 115. ur valizennad boestoù boued-mir.

  • boued-naered
    boued-naered

    m. (botanique) =

    (1973) SKVT II 61. kanetennoù ruz-bev ar boued-naered.

  • boued-petis
    boued-petis

    m. (phycologie) Algues Pelvetia canaliculata.

    (1968) NOGO 216. Pelvetia canaliculata. bwed 'petiz, «nourriture de marphyse» Marphysa sanguinéa est un ver de pêche extrêmement recherché, que l'on conserve dans ce goémon : Molène.

  • boued-ruz
    boued-ruz

    m. (ichtyonymie) Corail de crustacés.

    (1944) GWAL 163/176. (Ar Gelveneg) Ouzhpenn ar c'hig e kaver er c'hrank daou dra vouedus : ar fouer (anv deut diwar liv-foerell an dra ?) hag ar boued ruz : «ne vez ket atav boued ruz er c'hranked» ; «ar fouer hag ar boued ruz a zo dispar».

  • boued-sec'h
    boued-sec'h

    m. Foin de prairie artificielle.

    (1931) VALL 310a. animal nourri au foin de prairie artificielle, tr. «war voued sec'h

  • boued-soubenn
    boued-soubenn

    m. Soupe.

    (1962) EGRH I 17. soupe, tr. « boed soubenn. »

  • boued-touseg
    boued-touseg

    m. (mycologie) Champignons.

    (1964) BRUD 17/34. Lakaad ar paour-kêz Gwillou da zebri konkombrez, épinards ha boued-touseg !

  • bouedad
    bouedad

    m. Gros-lait chauffé.

    (1927) GERI.Ern 56. boédad, bouidad V[annetais] m., tr. « partie solide du lait caillé qu'on a chauffé.» ●(1985) ADEM 17. (An Arradon) pas ar laezh bihan, mes ar bouedad. ●bouedad = laezh tew tiommet.

  • bouedañ / bouediñ
    bouedañ / bouediñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se garnir.

    (1907) FHAB Du 269. Ra zeuio pennou an anevalet da greski ha da voeda evel penn an den ha setu an aneval ken speredek hag an den.

    (2) (en plt des céréales) Grener, se former en grain.

    (1732) GReg 467b. Se former en grain, parlant du blé, tr. «Boëda. pr. boëdet.» ●Le blé se forme en grain, ou le grain se forme dans le blé, tr. «Boëda a ra an ed.»

    (1968) BAHE 57/18. Gwinizh / Da guzhet em boa, da gala-goañv / E gwasked an erv / En douar-se prientet evidout / Gant kement a breder. / N'out ket bet trubard d'am Spi / Tro-pad nav miz ac'h eus poaniet ! / Glec'hiañ. Kellidañ. Diwan. / Kefiañ. Garenniñ. Koeñviñ. / Disac'hañ. Bleuniañ. / Bouediñ. Dareviñ. / 'Vit dont da bezañ / Ar pezh m'eo tonket dit bezañ : / Promesa bara !

    (3) Se former en amande.

    (1962) EGRH I 17. bouedañ v., tr. « se former en amande. »

    II. V. tr. d.

    (1) Nourrir.

    (1904) DBFV 27b. bouidein, v. a., tr. «nourrir.» ●(1927) GERI.Ern 56. boédein, bouidein V[annetais] v. a., tr. «nourrir.»

    (2) Approvisionner (une machine).

    (1904) DBFV 27b. bouidein, v. a., tr. «fournir de grain (un moulin).» ●(1927) GERI.Ern 56. boédein, bouidein V[annetais] v. a., tr. «fournir de grain (un moulin).»

    (3) (agriculture) Javeler (les sillons).

    (1927) GERI.Ern 56. boédein, bouidein V[annetais] v. a., tr. «javeler (les sillons).»

  • bouedeg
    bouedeg

    f. (agriculture) Réserve de nourriture pour animaux.

    (1904) DBFV 27b. bouideg, boédeg, f., tr. «foin, etc. nourriture des animaux entassée (dans un grenier).» ●(1927) GERI.Ern 56. boédeg, bouideg V[annetais], tr. «foin, etc. entassé (dans un grenier).»

  • bouedek
    bouedek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Charnu.

    (1499) Ca 24a. plain de viande. b. boedec.

    (2) Nourrissant.

    (1732) GReg 662a. Nourriçant, ante, tr. «boëdecq

    (1876) TDE.BF 60a. Boedek, adj., tr. «Nourrissant.»

    (1904) DBFV 27b. bouidek, boédek, adj., tr. «succulent, nourrissant.» ●(1909) FHAB C'hwevrer 44. eur vagadurez bouedok ha c'houek. ●(1911) BUAZperrot 254. an traou bouedek a zo en dro d'ezan. ●(1935) BREI 411/2c. yeot flour ha boedek.

    (3) (en plt de fumier) Riche.

    (1868) FHB 200/350a. eur bern teïl quer bouëdec.

    (4) (en plt d'une maison) Bien approvisionnée.

    (1878) SVE 318. Gwelloc'h eun ti bihan ha bouedok / Evit eun ti bras hag eo avelok, tr. «Mieux vaut maisonnette bien approvisionnée / Que grande maison pleine de vent.»

    (5) (en plt de céréales) Qui s'est formé en grain.

    (1732) GReg 467b. Le blé se forme en grain, ou le grain se forme dans le blé, tr. «Boëdecq eo an yd.»

    (1806) JOS 11. Seis penn ed ac a yoa leun a bouedec meurbed, / En o c'hichen e savas seiz goullou ha divoed.

    B. Épith. Kaol-bouedek : choux-fleurs.

    (1732) GReg 167a. Choux-fleurs, tr. «caul boëdecq

    II. sens fig.

    (1) (en plt d'un écrit, d'un discours) Substantiel.

    (1877) FHB (3e série) 16/130a. Ar scrid n'eo ket hir, mez bouedec eo.

    (1910) FHAB Eost 248. karet am bije roi d'eoc'h eun tanva eus ar prezegennou bouedek-se. ●(1935) BREI 394/4a. Prezegenn voedek ha nerzus. ●(1936) KANNgwital 396/128. eur skol hag a zo treac'h d'an holl skoliou all dre ar gelennadurez bouedok a ro.

    (2) (Travail) qui porte des fruits.

    (1935) LZBl Du/Kerzu 274. ra vezo ken bouedeg hon labour !

    (3) (au jeu) Coup avantageux.

    (1879) ERNsup 149. taol boedek, coup avantageux (au jeu).

    (4) =

    (1995) BRYV IV 182. (Milizag) Eur sakre labour 'oa expertiza eur ferm vraz, surtoud ma'z oa bouedeg ar ferm.

  • bouedenn
    bouedenn

    f. –où

    I.

    (1) Amande d'un noyau.

    (1464) Cms (d’après GMB 72). boden bon (d’une noix). ●(1499) Ca 23b. Boedenn an knouenn. g. le bon de la noix.

    (1732) GReg 659a. Le noïau, ou ce qui se mange de la noix, tr. «Boëdenn ar graouën. ar voëdenn

    (1927) GERI.Ern 56. boedenn f., tr. «pulpe (des noix, etc.).» ●(1934) BRUS 259. L'amande d'un noyau, tr. «er vouiden

    (2) Moëlle, substance intérieure.

    (1464) Cms (d’après GMB 72). Boeden (moelle d’une plume). ●(1499) Ca 23b. Boedenn an pluuenn. g. mouele de plume.

    (1659) SCger 80a. moelle des arbres, tr. «boeden ar gués.» ●(c.1718) CHal.ms ii. moelle des arbres, tr. «boet, boeden er guée.» ●(1744) L'Arm 242a. Moèlle (...) Des arbres, tr. «Bouidænn. f.»

    (1849) LLB 979-980. Lod e daill er grefad é plât ag ur hosté, / E hra bet er vouiden un troh a drez él lué. ●(1867) MGK 140. Penn kaer, ma ve enn-han boeden ! ●(1876) TDE.BF 60a. Boedenn, s. f., tr. «moelle des végétaux.»

    (1904) DBFV 27b. bouiden, boéden, f., tr. «moelle (des arbres).» ●(1927) GERI.Ern 56. boedenn f., tr. «moelle (surtout des plantes).»

    (3) Moelle épinière.

    (1909) BROU 207. (Eusa) Bouéden, tr. «Se dit aussi de la moelle épinière.»

    (4) Germe (de la graine, de l'œuf).

    (1876) TDE.BF 60a. Boedenn, s. f., tr. «Germe de graine, germe de l'œuf.»

    (1927) GERI.Ern 56. boedenn f., tr. «germe, (de la graine, de l'œuf).»

    (5) = (?) Espace ; substance (?).

    (1909) KTLR 183. Mez ar voueden lezet gant an dour var ar chauser n'oa ket ledan awalc'h d'he varc'h da drei en dro.

    II. sens fig.

    (1) Mougañ udb. en e vouedenn : étouffer dans l'œuf, couper à la racine.

    (1931) FHAB Mae 163. mouga en o bouedenn ar birc'hirineziou a dlie, er c'hantvejou da zont, digas milionou a gristenien.

    (2) Betek ar vouedenn : jusqu'au vif.

    (1879) BMN 286. ma'z oa scoet calonou an oll beteg ar voeden, beteg ar beo.

    (3) Betek bouedenn ar galon : jusqu'au plus profond du cœur.

    (1970) BHAF 291. Eet oa an daou her-ze beteg bouedenn e galon… ●308. ar joa hag an dudi en em zilas beteg bouedenn kalon seurez Sant-Gweltaz.

    (4) Bouedenn an droug : la racine, le siège du mal.

    (1955) VBRU 94. Hervez ar c'hozhiad e verr-alan e tlee bouedenn an droug bezañ er c'hof pe er vamm.

  • bouedenn-benn
    bouedenn-benn

    f. (anatomie) Cerveau.

    (1732) GReg 145b-146a. Cerveau, tr. «(en quelques endroits, on dit boëdenn ar penn. boëdeñ-benn.)»

    (1876) TDE.BF 60a. Boedenn-benn, s. f., tr. «Cervelle.»

    (1927) GERI.Ern 56. boedenn-benn f., tr. «cervelle.»

  • bouedenn-lost
    bouedenn-lost

    f. Tronçon de queue.

    (1867) MGK 5. Daou Varc'h a iea enn hent : unan a gerc'h sammet. (…) / Bete boeden he lost enn-han lorc'h ha fouge.

  • bouedenn-vi
    bouedenn-vi

    f. Germe d'œuf.

    (1876) TDE.BF 60a. Boedenn-vi, s. f., tr. «Germe de l'œuf.»

  • bouedennek
    bouedennek

    adj. Moelleux, qui contient de la moëlle.

    (c.1718) CHal.ms ii. moelleus, tr. «boedennec, melus, carguet, leen a vel'.» ●(c.1718) CHal.ms iv. sauouret, tr. «ascourn' boedennec, ascourn' melec.» ●(1723) CHal 9. Ascourn boedennec, tr. «Savouret, Os moulier.»

    (1927) GERI.Ern 56. boedennek adj., tr. «plein de moelle, etc.»

  • boueder
    boueder

    adj. Boueder lark : homme hospitalier, généreux en nourriture.

    (1499) Ca 23b. Jtem hic et hec dapsilis et hoc dapsile gallice large en viande. b. boeder larc. ●(c.1500) Cb 27b. g. large en viande. bri. boeder larg.

  • bouederc'h
    bouederc'h

    m. (météorologie) Neige fondue.

    (1966) BAHE 50/36. dec'h da noz e krogas bouederc'h da gouezhañ. ●(1969) BAHE 59/35. menegomp hepken amañ daou c'her nebeut anavezet er yezh lennegel : Bouederc'h ha Glawerc'h (Glaverc'h). ●(1970) BHAF 349. krog e oa frim ha bouederh da goueza.

  • bouedet
    bouedet

    adj.

    (1) Qui est bien fourni en nourriture.

    (1499) Ca 23b. gallice large en viande. boeder larc (lire : boedet larc).

    (1904) DBFV 27b. bouidet mat, boédet mat, adj., tr. «riche en nourriture, plantureux, substanciel.»

    (2) (Céréales) dont le grain s'est formé.

    (1732) GReg 467b. Le grain est formé, tr. «Boëdet eo an ed.»

    (1866) FHB 88/284b. oc'h ed dija savet uhel, dija diodet, dija bouedet mad marteze ? ●(1877) FHB (3e série) 17/140a. guiniz bouedet brao.

    (3) sens fig. Bien instruit.

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 197a. eur spered bouedet mat ha lemm.

  • bouediñ
    bouediñ

    voir bouedañ

  • bouedus
    bouedus

    adj. Substantiel.

    (1927) GERI.Ern 56. boedus, tr. «substantiel.»

  • boueh
    boueh

    adj. Ed boueh : blé sans barbes. cf. bouc'h (?).

    (1934) BRUS 263. Du blé sans barbes, tr. «ed boueh

  • boueta
    boueta

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Nourrir (des animaux).

    (1464) Cms (d’après GMB 72-73). boeta, nourrir. ●(1499) Ca 23b. Boeta. donner viande ou paistre. ●(1633) Nom 180b. Aqualiculus : auge : vn luauer (lire : laoüer) da boüetaff an moch.

    (1659) SCger 133a. boeta, tr. «donner a manger.» ●(1790) MG 55. hui e dremén hou ç'amzér é néein hac é hoarn hou lonnèt : petra e vir dohoh, a pe arrihuét él léh ma hét d'ou bouétta, a hum laquad ar hou teulin. ●378. er mæstr e gri bouétta el lonnèt.

    (1849) LLB 209. Lod aral e vouita en ehen ha beuhed.

    (1904) DBFV 28a. bouitat, boétat, boéta, bouitein, etc., v. n. et a. part. eit, tr. «paître, faire paître, faire manger, alimenter.» ●(1910) MAKE 86. bet o voueta ar c'hezeg. ●(1927) GERI.Ern 57. boeta, boueta V[annetais] boéta, bouitein, v. n., tr. «Nourrir, alimenter.»

    (2) Faire paître.

    (1927) GERI.Ern 57. V[annetais] boétat, bouitein, v. n., tr. «faire paître.»

    (3) par ext. Alimenter (une machine).

    (1879) ERNsup 149. boeta, mettre les gerbes dans la mécanique. Trév[érec].

    (1909) FHAB Mezheven 182. kerz da voueta an dornerez. ●(1916) KZVr 187 - 01/10/16. boeta, tr. «alimenter une machine.» ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. N'oa ket stank kennebeut ar re a oa gouest da voueta an dournerez dre gezeg. ●(1943) SAV 27/84. He gwaz a oa o voueta ar benveg.

    ►absol.

    (1909) FHAB Mezheven 183. ar boetter a voette hardis.

    (4) Amorcer, embecquer (un hameçon, etc.).

    (1869) TDE.FB 40a. Amorcer, garnir d'appât un piége, un hameçon, tr. «boueta

    (1962) TDBP II 57. Ar brizili a zo mad da voueta kerden, tr. «les maquereaux sont bons pour boetter les cordes (les lignes).»

    II. V. intr.

    (1) Manger, se nourrir.

    (1818) HJC 75. un tolpad mòh i voèta.

    (1903) LZBg Gwengolo 216. be zou seud é vouitat. ●(1909) BROU 207. (Eusa) Boueta mad a ran, tr. «je me traite bien.» ●(1916) KZVr 187 - 01/10/16. Boaet (lire : boeta), verbe neutre, tr. «s'alimenter, manger (mat, bien), Biler.» ●(1927) GERI.Ern 57. boeta, boueta V[annetais] boéta, bouitein, v. n., tr. «se nourrir, manger.» ●V[annetais] boétat, bouitein, v. n., tr. «se nourrir.»

    (2) spécial. Paître.

    (1849) LLB 725-727. Lausket (…) / Doh tor er manéieu hou tevend de vouitat.

    (1927) GERI.Ern 57. V[annetais] boétat, bouitein, v. n., tr. «paître.»

    (3) [empl. comme subst.] Nourriture.

    (1876) FHB 36/279a. guelloc'h boueta a zo du-man eun tam.

    III. Boueta ar c'hwen : voir c'hwen.

    ►Paradigme

    prétérit

    S3 bouedjod

    (1575) M 943. Penaux en boetesot, nac en macqsot noter, tr. « Comment tu le nourris et le sustentas, notoirement. »

  • bouetaat
    bouetaat

    v. tr. d. Alimenter (une machine).

    (1916) KZVr 187 - 01/10/16. Boetât, tr. «alimenter une machine.»

  • bouetadeg
    bouetadeg

    f. Service de la machine à battre.

    (1962) EGRH I 17. bouetadeg f., tr. « service de la machine à battre. »

  • bouetadenn
    bouetadenn

    f. Bonne pâture.

    (1927) GERI.Ern 57. boetadenn V[annetais] f., tr. «bonne pâture.»

  • bouetadur
    bouetadur

    m. Nourriture.

    (1962) EGRH I 17. bouetadur m., tr. « nourriture. »

  • bouetadurezh
    bouetadurezh

    f. Alimentation.

    (1962) EGRH I 17. bouetadurezh f., tr. « alimentation. »

  • bouetaer .2
    bouetaer .2

    voir boueter .1

  • bouetaer / boueter .1
    bouetaer / boueter .1

    m. –ion

    (1) Celui qui alimente une machine, serveur.

    (1909) FHAB Mezheven 183. ar boetter a voette hardis. ●(1916) KZVr 187 - 01/10/16. boetaer, tr. «celui qui alimente (une machine).» ●(1927) GERI.Ern 57. boetaer m., tr. «celui qui alimente (une machine).» ●(1949) KROB 17/13. ar bouetaer a freuz an hordenn, lonket hep dale gant an dornerez. ●(1996) VEXE 179. Le difreter défait les gerbes en les secouant (…) et les passe, ni trop, ni trop peu à la fois, au boueter (celui qui nourrit) chargé d’alimenter la machine.

    (2) Personne qui mange beaucoup.

    (1962) EGRH I 17. boueter m. -ien, tr. « qui mange beaucoup. »

  • bouetaj
    bouetaj

    m. Fourrage.

    (1849) LLB 1187-1188. loned (…) / Duehoh doh er bouitaj hag en er ag er vro. ●(1878) BAY 13. bouitaj, tr. «matière à nourrir.» ●(1897) EST 85. n'en dès bouitaj druoh.

    (1904) DBFV 28a. bouitaj, boétaj, tr. «pâture, nourriture des bestiaux, verdure.» ●(1907) VBFV.fb 45b. fourrage, tr. «bouitaj, m.»

  • bouetañs
    bouetañs

    f.

    (1) Nourriture.

    (1767) ISpour 302. el ur peure é oulenn é fouittance.

    (2) Vivres.

    (1977) PBDZ 749. (Douarnenez) bouetañs, tr. «des vivres.»

  • boueter .2
    boueter .2

    voir bouetaer

  • boueter / bouetaer .1
    boueter / bouetaer .1

    m. Mangeoire.

    (1948) LLMM 8/65. (Ar C'hab) Boueter g. prezeb.

  • boueterezh
    boueterezh

    m. Action de nourrir.

    (1962) EGRH I 17. boueterezh m., tr. « action de nourrir, de servir la machine à battre. »

  • bouetet
    bouetet

    adj.

    (1) Qui a pait.

    (1499) Ca 23b. Jtem cibatus cibata cibatum. gallice peutz. britonice boetet.

    (2) Repu.

    (c.1500) Cb 27b. Item cibatus / ta / tum. g. repeutz. bri. boetet.

  • bouezh
    bouezh

    voir mouezh .1

  • bouf
    bouf

    m.

    (1) Bouffissure, gonflement.

    (1927) GERI.Ern 60. bouf m., tr. «bouffissure, gonflement.»

    (2) Ar bouf eus al laezh : la crème du lait.

    (1927) GERI.Ern 60. ar bouf eus al lêz, tr. «la crème du lait.» ●(1931) VALL 169a. Crème, tr. «bouf (eus al leaz).»

    (3) fam. (La) meilleure part.

    (1927) GERI.Ern 60. ar bouf, tr. «la meilleure part.»

  • boufad
    boufad

    s. –où Bouffée.

    (c.1718) CHal.ms i. bouffeê de uent, tr. «cahoüat, gohat, bouffat aüel taan, bouffadeu, gohadeu, cahoüadeu, tantat bouffée de feu.»

    (1904) DBFV 27b. boufad, s. pl. eu tr. «boufée (de vent, de feu) (Ch. ms).»

  • boufam
    boufam

    f./m. –ed Bonne-femme.

    (1790) MG 333. ur goh bonn-famm.

    (1876) RECe III 233. är vounefam dë lariet t'ai, tr. «la bonne femme s'en vint leur dire.»

    (1905) DIHU 1/16. Petra e faut d'oh hui, boufamig, e houlenas ean get hi ? ●(1906) DIHU 9/157. avizeu mat er boufam ! ●(1906) DIHU 18/294. ur boufam é klash hé bouid. ●(1912) DIHU 83/69. ne oé ket mui anat erbet ag er boufam. ●(1925) SFKH 20. Er boufam e ouilé…

  • boufañ
    boufañ

    v.

    (1) Enfler.

    (1927) GERI.Ern 60. boufa v. a., tr. «enfler.»

    (2) Gonfler de vanité.

    (1927) GERI.Ern 60. boufa v. a., tr. «gonfler de vanité.»

  • boufantig
    boufantig

    m. Vaniteux.

    (1927) GERI.Ern 60. boufantig m., tr. «vaniteux.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...