Devri

Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés

Page 10 : de bosac_henn (451) à bot-1 (500) :
  • bosac'henn
    bosac'henn

    f. –où Fondrière.

    (1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bosac'henn f.»

  • bosac'hus
    bosac'hus

    adj. Orgueilleux.

    (1876) TDE.BF 63a. Bosac'hus, adj. (anc.), tr. «Orgueilleux.»

  • bosad
    bosad

    m. –où

    (1) =

    (1925) DIHU 166/242. Hi de lezel hé bosad ar en uéled.

    (2) Tas.

    (1906) KANngalon Here 228. hag ec'h azezaz var eur bosad douar letounet. ●(1925) SFKH 6. er livreu hont e oé en ur bosad é korn er gambr. ●(1925) FHAB Meurzh 80. (divinadell) Eur paotr koz war an hent / Keit e varo hag e zent. (respont) (FHAB Ebrel 120. Eur bosad kaoc'h kezeg louet.

  • bosadell
    bosadell

    f. –ed Femme bossue.

    (1744) L'Arm 33b. Bossuë, tr. «bossadelle.. étt. f.»

  • bosañ .1
    bosañ .1

    v. tr. d. Faire une bosse (à qqn, qqc.).

    (1732) GReg 104b. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «Boçza penn ur re.» ●105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «Boçza. pr. boçzet

  • bosañ .3
    bosañ .3

    v. intr. Bourgeonner.

    (1962) EGRH I 17. bosañ v., tr. « bourgeonner. »

  • bosañ / bosiñ .2
    bosañ / bosiñ .2

    v. tr. d. Tuer, abattre, pointer (des animaux de boucherie).

    (1732) GReg 944a. Tuer des cochons, des bêtes à cornes, tr. «Boçza. pr. boçzet.» ●(1744) L'Arm 462a. Pointer un bœuf, tr. «Bocein unn ijonn.»

    (1904) DBFV 27a. bosein, v. a., tr. «bosser, pointer (un bœuf).»

  • bosard
    bosard

    m. (marine) Brion, ringeot.

    (1732) GReg 119b. Brion, terme de marine, tr. «Boçzard.» ●652a. Brion, ou ringeot, tr. «Ar boçzard

    (1876) TDE.BF 63b. Bosard, s. m., tr. «Avant da quille d'un navire.»

    (1914) DFBP 38b. brion, tr. «Bosard.» ●(1931) VALL 661b. Ringeot, pièce de la quille d'un bateau, tr. «bosard m.»

  • boseal
    boseal

    v. intr. Casser des mottes de terre.

    (1879) ERNsup 149. boseal, casser des mottes de terre, Trév[érec] ; bosein, St-M[ayeux]. ●(1895) GMB 72. pet[it] Trég[uier] boséal casser des mottes de terre.

    (1927) GERI.Ern 59. boseal v. n., tr. «casser des mottes de terre.»

  • boseg
    boseg

    m. –ed, boseion Bossu.

    (1732) GReg 104b-105a. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq. p. boçzegued, boçzéyen

  • bosegez
    bosegez

    f. –ed Bossue.

    (1732) GReg 104b. Bossue, celle qui a une bosse, tr. «Boçzeguès. p. boçzeguesed

  • bosek
    bosek

    adj.

    (1) Plein de bosses, bosselé.

    (1659) SCger 15b. bossu, tr. «bossec.» ●(1774) AC 36. eur gorzen bossec.

    (1904) DBFV 27a. bosek, adj., tr. «bossu.» ●(1930) DOBR 38. Hag e fri 'vel eur sivienn, / Bosek, teo ha ru ! ●(1934) BRUS 102. Bossu, tr. «bosek

    (2) Saillant.

    (1914) DFBP 295b. saillant, tr. «Bosek

    (3) Bon.

    (1863) MBF 32. Bossek e vou, tr. «il sera bon.»

    (4) (en plt du bois) Plein de nœud, noueux.

    (1732) GReg 104b. Arbre plein de bosses, tr. «Guëzen boçzeq

    (5) (en plt de qqn) Bossu.

    (1732) GReg 104b. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq

    (6) Dont les bords sont crénelés.

    (1633) Nom 98a. Folium crenatum, pinnatum : fueille crenée : delyen bossecq.

    (7) Bossueux.

    (1927) GERI.Ern 59. bosek adj., tr. «montueux.»

    (8) Pourvu de bourgeons.

    (1962) EGRH I 17. bosek a., tr. « pourvu de bourgeons. »

  • bosenn
    bosenn

    f. & interj. –où

    I.

    A. (pathologie)

    (1) Bosse, enflure, excroissance.

    (1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hec struma / me. g. boce. b. bocenn. ●(1633) Nom 263b. Tuber : bosse : boçc, boçen, couefuadur.

    (2) Bubon.

    (1633) Nom 264a. Bubo, panus inguinis : bosse, clapoir : boçcen, apostum.

    (3) Peste.

    (1499) Ca 23b. Bocenn. boce epydimie. la. hec epydimia epidimie. ●(1612) Cnf 2b. bocen bras. ●(1633) Nom 256a. Morbus pestilens, pestis, pestilitas : Exitialis morbus, Pestilentia : peste : boçc, boçcen, pestilançc.

    (1659) SCger 91b. peste, tr. «bocen.» ●132b. bocen, tr. «peste.» ●(1732) GReg 716b. Pestiferé, ée, qui a la peste, tr. «nep so ar voçzenn gandhâ.» ●(1790) MG 94. Ni e bèd ehue S. Roch eit bout preservét ag er vocèn. ●(1792) BD 86. goude ma veso bet quernes voar an douar / eteuy choas ar vossen, tr. «Après qu'il y aura eu la disette sur la terre, / viendra encore la peste.» ●704. comandet d'ar vossen enem deurl voar arbet, tr. «Commandez à la Peste de se jeter sur le monde.» ●715. bossen voar andouar, tr. «la peste sur la terre.» ●2251. ober aray bresel ha quernes ha bossen, tr. «Il y aura guerre et famine et peste.»

    (1867) MGK 2. bosen ha kernez. ●(1877) BSA 251. beza diouallet euz ar vosen. ●(1889) ISV 146. Eun alvocad (…) a grogaz ar vosen en eur map dezhan. ●147. Eur bugel all (…) a voue scoet ive gant ar vosen. ●(1894) BUZmornik 223. edo ar vosenn er vro.

    (1902) MBKJ 183. Pa zirollas ar vosen e kear Marseill. ●(1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «peste.» ●(1909) KTLR 71. Marvet int gant ar vosen. ●(1911) BUAZperrot 448. ar vosen a grogas e kear Rom. ●(1913) AVIE 270. bout e vou, a gornadeu, kréneu doar, ha bosenneu.

    (4) Contagion.

    (1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «contagion.»

    (5) local. Épanchement de synovie.

    (1960) GOGO 220. (Kerlouan, Brignogan) Cette affection [épanchement de synovie] est appelée «boen» (bosenn) et lūpen (loupenn) lorsqu'elle parvient à une phase aiguë.

    B. (botanique) Louzaouenn-ar-vosenn : carline.

    (1933) OALD 45/215. Louzaouen ar vosen, tr. «Carline.»

    C. sens fig. Fléau, peste.

    (1710) IN I 250. bocen ar galon.

    (1849) LLB 1915. Er hartouzed neoah, bosen er rucheneu. ●(1856) VNA 185. ils seront bientôt la peste du quartier, tr. «quênt pêl é veint er vocen ag er hartér.»

    (1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «fléau, désastre.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «fléau.»

    II. Bosse de bossu.

    (1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hic gilbus / bi. g. boce au dos. b. bocenn en queyn.

    III. Interj.

    (1) Peste !

    (1936) IVGA 314. Bosenn !» emezañ. «Atao 'maint aze.

    (2) (insulte) Boued ar vosenn ! : futur pestiféré !

    (1732) GReg 716b. Reste de peste, tr. «Bouëd ar voçzenn

    (3) Tad ar vosenn ! =

    (1972) SLVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, tourc'h togn hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...

    IV.

    (1) Bout gwazh eget ar vosenn : la pire chose à attraper.

    (17--) CCn 1039. Goas ynt «e»bars en quer euit nen de ar vosen, tr. V. Tourneur «Ils sont pires dans la ville que n'est la peste.» ●(1790) (G) I. Marion MG 149. Mæs me mès ur gammèl, péhani e zou goah eid er vocèn. ●198. Ur flatéour e zou goah eid er vocèn.

    (2) Flaeriañ evel ar vosenn : puer abominablement.

    (1910) (G) *Penetiour DIHU 61/107. Un dé ma oé Kériolet e tistroein dé vanér é kavas én un ivarh ur hlaskour e fleié èl er vosen.

  • bosennet
    bosennet

    adj. Pestiféré.

    (1744) L'Arm 100a. la Brebis pestiférée, tr. «enn Avatt bocennétt

    (1904) DBFV 27a. bosennet, tr. «pestiféré.»

  • bosenniñ
    bosenniñ

    v. tr. d. Empester.

    (1904) DBFV 27a. bosennein, v. a., tr. «empester.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenni v. a., tr. «infecter de la peste.»

  • bosennour
    bosennour

    m. –ion Homme criailleur.

    (1927) GERI.Ern 59. bosennour V[annetais], tr. «criailleur.»

  • bosennus
    bosennus

    adj.

    I.

    (1) Pestiféré.

    (1790) MG 338. tud bocènnus.

    (2) (Endroit) où il y a la peste.

    (1866) LZBt Genver 70. lec'hio bosennuz.

    (3) Pestilentiel, qui cause de la mortalité.

    (1732) GReg 202a. Contagieux, euse, pestilent, ente, tr. «Boçzennus.» ●716b. Maladie pestilencielle, tr. «clêved boçzennus

    (1876) TIM 191. clinhuédeu bocennus.

    (4) Pestilentiel, qui répand un mauvaise odeur.

    (c.1785) VO 143. ur vlass bocennus.

    (1861) BSJ 189. ha ma taulant ur vlas bocénus.

    (1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «pestilenciel.»

    (5) (Douceur) empoisonnée.

    (1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «(douceur) empoisonnée.»

    II. sens fig.

    (1) =

    (1767) ISpour 404. Péd ihuern é verite er sorte tutt bocennuss-cé ?

    (2) Détestable.

    (c.1785) VO 126. er re e héli é vodeu bocennus, tr. (GMB 72) «les mœurs détestables (du monde).» ●(17--) TE 5. disprisein boéh bocènnus hé enemis.

    (1834) SIM 247. ar goler so bocennus. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah.

    (1904) DBFV 27a. bosennus, tr. adj. «(mœurs) détestables.»

  • boser
    boser

    m. –ion

    (1) Tueur d'animaux de boucherie.

    (1732) GReg 944b. Tueur, celui qui tuë les bestiaux, tr. «Boçzèr. p. boçzéryen

    (1849) LLB 1306. ehen mat t'er boser. ●(1897) EST 39. ou hass d'er bosér [hou ehen].

    (2) Boucher.

    (1499) Ca 23b. Bocer vide in quiguer et bouchier cest tout vng.

    (1659) SCger 15b. boucher, tr. «bocer.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucher, tr. «Bocère.. cerion. m.» ●(1790) MG 187. Ur bocér e gommèt er memb péhet, a pe uèrh quiq-lonnèt e vai bet cavét marhue.

    (1904) DBFV 27a. bosér, m. pl. –serion, tr. «boucher.» ●(1925) SFKH 21. El mé oé fal en hent bihan, er bosér e ias a droed. ●(1934) BRUS 269. Un boucher, tr. «ur bosér.» ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Boser = g. ar c'higer.

    (3) (zoologie) Hypoderme, varon, varron.

    (1970) GSBG 160. (Groe) ǝrbosuri:n (= ar bosourion), tr. «insectes suçant du sang dans la peau des vaches.»

  • boser-moc'h
    boser-moc'h

    m. Charcutier.

    (1973) LIMO 28 septembre. é ti er bosér-moh.

  • boserez
    boserez

    f. –ed Bouchère.

    (1744) L'Arm 34a. Bouchère, tr. «Boceréss.. ézétt. f.»

  • boserezh .1
    boserezh .1

    f. –ioù

    (1) Abattoir.

    (1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «Boçzérez. p. boçzerezou. Van[netois] Bocereh. p. bocereheü.» ●944b. Tuerie, boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzérez.» ●(1790) MG 309. larein e rér (...) é vai mui a bènneu layeu ér vocereah, eid a bènneu éhén, de larèt-è, é varhue mui a dud youanq eid a dud coh. ●(1792) HS 278. châss bocereah, acourset de üélet er gouaid é ridec. ●(17--) TE 454. Conduiét-è bet èl un avad d'er vocereah.

    (1821) SST.ab xxxvii. ur vanden lonnet e larder d'er vocereah. ●(1854) PSA I 273. un oén douç ha mad e gassér d'er vocereah.

    (2) Boucherie (local).

    (1732) GReg 106a. Boucherie, la ou l'on vend de la grosse viande, tr. «Van[netois] Bocereh.» ●(1790) MG 208. er hiq e za gueneign ag er vocereah. ●(1790) Ismar 346. er hiq e bernér ér vocereah.

    (1856) VNA 234. auprès d'une boucherie, tr. «tost d'ur vocereah

    (1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «boucherie.» ●(1934) BRUS 269. Une boucherie, tr. «ur vosereh –eu

  • boserezh .2
    boserezh .2

    m. –ioù sens fig. Tuerie, massacre, boucherie.

    (1732) GReg 106a. Boucherie, grand massacre d'hommes, tr. «Boçzerez. Van[netois] Bocereah.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucherie, tr. «Bocereah.. heu. f.» ●393a. Tuerie, carnage, massacre, tr. «Bocereah.. heu.» ●(1752) BS 403. Ebars ar vocerez horribl-se e achuas e vuez an escop santel.

    (1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «tuerie, carnage.»

  • boseri
    boseri

    f. –où Abattoir.

    (1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzery. p. boçzæryou

  • boset
    boset

    adj.

    (1) Squarreux, boutonneux.

    (1464) Cms (d’après GMB 72). bocet, l. squarosus.

    (2) Qui a des bosses.

    (1847) MDM 400. eur vezen envleac'h, diskoultret ha boset holl.

  • bosig
    bosig

    voir bos .6

  • bosigellat
    bosigellat

    v. tr. d. Bosseler.

    (1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigellat.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigellat

  • bosigern
    bosigern

    s.

    (1) Bosse.

    (1732) GReg 104b. Bosse à la tête, tr. «boçziguern

    (2) Bosselure.

    (1732) GReg 104a. Bosse à la vaisselle, tr. «boçziguern. p. ou

  • bosigernañ / bosigerniñ
    bosigernañ / bosigerniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Faire une bosse (à qqn).

    (1732) GReg 104a. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «boziguerni e benn da ur re.»

    (2) Bosseler, bossuer.

    (1732) GReg 105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «boçziguerni. pr. boçziguernet

    (1914) DFBP 34b. bossuer, tr. «bosigerni.» ●(1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigerna.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigerni

    II. V. intr. Se bosseler.

    (1931) VALL 73b. Se bosseler, tr. «bosigerni

  • bosigernet
    bosigernet

    adj. Bosselé, bossué.

    (1732) GReg 105a. La vaisselle d'étain, d'argent, est toute bossuée, tr. «boçziguernet eo oll al listry.»

    (1934) BRUS 102. Bosselé, tr. «bosegernet.» ●(1976) YABA 10.01. taleu bosigernet.

  • bosigerniñ
    bosigerniñ

    voir bosigernañ

  • bosilhañ
    bosilhañ

    v. tr. d. Dégrossir les ardoises.

    (1732) GReg 312a. Ebaucher les ardoises, tr. «Boçzilha. pr. boçzilhet

  • bosiñ
    bosiñ

    voir bosañ .2

  • boskad
    boskad

    m. –où Tas.

    (1937) DIHU 312/275. ur boskad krampoeh dré leah ar en daol.

  • boskard
    boskard

    m. –ed (entomologie) Tique.

    (c.1718) CHal.ms iv. Tarrag' petite beste grosse coë une punaise qui se trouue dans les landes qui s'attache aus vaches lieures et aus hommes par un aiguillon, I'en ai eü une a la cheuille du pied, Se dit en Breton, Boscart, p. Boscardet. ●(1723) CHal 20. Boscart, pl. boscardét, tr. «petite Bète, comme une punaise, qui s'attache aux chairs par un éguillon : les vaches, liévres, &c. les ramassent.» ●(1732) GReg 921a-b. Ticque, insecte noirâtre qui s'engendre dans la chair en été, & qui ronge les oreilles des chiens, des beufs, &c., tr. «(Van[netois]. boscard. p. boscarded

    (1904) DBFV 27a. boskard, m. pl. ed, tr. «tique.» ●(1919) DBFVsup 8b. boskér, tr. «(B[as] v[annetais] tique. Cf. boskard, petite tique.» ●(1931) VALL 740. Tique, tr. « V[annetais] boskard m.» ●(1934) BRUS 250. Un tique, tr. «ur boskard -ed; ur boskér -ed

  • boskardet
    boskardet

    adj.

    (1) =

    (1922) DIHU 135/135. En diaol bras, bojardet, chonj mat dehon de gaout Eutru Kremeneg kent pel e huint é sahad mein doh tor er mañné.

    (2) Cabossé.

    (1974) SKOL 56/19. e dog du deut da vezañ damc'hlas, gweget-tout, boskardet evel ma lavar Muriz.

  • boskardiñ
    boskardiñ

    v. tr. d.

    (1) Assommer.

    (1919) DBFVsup.ad. 73. bojardein, tr. «étourdir d'un coup sur la tête.»

    (2) =

    (1921) DIHU 118/229. bojardet get en ivaj. ●(1925) SFKH 14. er hlohour, bojardet get en ivaj. ●16. Er Hernèuad é tihun hantér bojardet berpet d'en ivaj. ●33. boskardet get é sam ken ne huélé nitra meit stired dirak é zeulagad.

  • Boskazoù
    Boskazoù

    n. de l. Boquého. Noms de famille.

    (1970) NFBT 15 N° 109. Boquého. ●17 N° 119. Botcazou.

  • boskon
    boskon

    m.

    (1) (agriculture) Criblure.

    (1876) TDE.BF 63b. Boskonn, boskoun, s. m., tr. «Criblure de blé vanné.»

    (1927) GERI.Ern 59. boskoun, boskon m., tr. «Criblure.» ●(1931) VALL 170b. Criblure, tr. «boskoun, boskon m.»

    (2) (botanique) Colchique.

    (1957) PLBR 133. (…) dans le vieux pl[uriel] boscon, de lazer ki, « colchique », relevé par M. Yézou dans une enquête, demeurée inédite, sur les noms des plantes.

  • Bosniad
    Bosniad

    m. –ed Bosniaque.

    (1935) BREI 392/3c. eur Vosniadez hag he deus mignoned er vro-man. ●(1935) BREI 393/3c. ar Vosniaded a voe mestr d'eze o-unan.

  • bosniat
    bosniat

    adj. Bosniaque.

    (1935) BREI 401/3c. al labourerien bozniat.

  • bosoù-teurk
    bosoù-teurk

    plur. (pathologie animale) Bosses qui viennent sur la peau des bestiaux.

    (1942) VALLsup 22b. Bosses qui viennent sur la peau des bestiaux, tr. «bosou-teurk

  • bosouer
    bosouer

    m. Bossoir.

    (1914) DFBP 34b. bossoir, tr. «Bosouer

  • bostad
    bostad

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) Foule (de gens, d'animaux), multitude.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 134. ur vostad speredeu. ●143. bostadeu quelion. ●(1861) BELeu 59. bostadeu tud couh ha youanq. ●(1861) BSJ 137. bostadeu tud mahignet. ●(1896) HIS 132. tolpet en doé ur vostad Farizianed én é di.

    (1904) DBFV 27a. bostad, f. pl. eu, tr. «bande, troupe, foule.» ●(1904) LZBg Gouere 183. er pemp kant a vugalé é diù vostad. ●(1908) NIKO 174. Sel ta er vostad tud e zou deit. ●(1913) AVIE 133. groeit d'en dud men choukein, a vostadeu, hantér-hant é pep bostad. ●249. ol er vostad ag é zisipled. ●(1921) BUFA 39. ur vostad perhinderion. ●(1931) VALL 607b. grande quantité, tr. «bostad f.» ●(1954) BGUE 33/6. ur vostad groagé.

    (2) Ur vostad a : un groupe de.

    (1861) BSJ 111. ur vostad a ré clan e oé étal d'hou.

    B. sans compl.

    (1) Foule de gens.

    (1907) BSPD I 36. er vugalé e ié guéh get ur vostad ha guéh get ur vostad aral. ●(1913) AVIE 61. Neoah a bep tu é té bostadeu bras d'er havet.

    (2) Bout gant ur vostad : être accompagné par beaucoup de gens.

    (1787) PT 30. Mé gleu laret é h'ous attav guet ur vostad.

    C. Quantité (de choses, etc.).

    (1825) COSp 201. er vostad poénieu-zé.

    (1931) GUBI 26. Kenevé ur vostad déieu / E zou rekis miret dalhmat.

    II. Adv.

    A. A-vostad

    (2) En foule.

    (1787) BI 212. Enn dutt ë-yai à vostad. ●(1792) CAg 23. E rider oll à vostad.

    (1849) LLB 1860. En ol ged un drouz vras hi heli a vostad.

    (1904) DBFV 27a. a vostad, tr. «en foule.» ●(1906) HIVL 6. é ta krechénion a vostad de bedein. ●(1921) BUFA 71. En dud ag er gér-sé e ridé a vostad de cheleuet predègeu er sant.

    (2) En quantité.

    (1804) RPF 153. ul-léh éahus, à béhani é h'ùélait en tan hac er flamm é sehùel à-vostad.

    B. A-vostadoù : en foules.

    (1856) GRD 236. a vostadeu é ridé en dud ar é lerh. ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 231. hum dolpein a vostadeu.

    (1907) BSPD I 36. er hoazed e ié a vostadeu d'un tu hag er merhed d'en tu aral. ●(1921) BUFA 133. er ré ievank e zé a vostadeu trema er menati.

  • bostadet
    bostadet

    adj. Rassemblé, groupé en foule.

    (1861) BSJ 196. en dud bostadet rah ar en hent.

  • bostu
    bostu

    adj. Bossu.

    (1924) SBED 6. Ré maheignet, kam ha bostu.

  • bosu .1
    bosu .1

    adj. Bossu.

    (1499) Ca 23a. Boczu. g. bossu. ●g. bossu deuant. b. boczu arauc.

  • bosu .2
    bosu .2

    m. –ed Bossu.

    (1744) L'Arm 33b. Bossu, tr. «Bossu.. étt. m.»

    (1904) DBFV 27a. bosu, m. pl. ed, tr. «bossu.»

  • bosuadell
    bosuadell

    f. –ed Bossue.

    (1744) L'Arm 33b. Bossuë, tr. «Bossuadelle.. étt. f.»

    (1904) DBFV 27a. f. bosuadel, pl. –lled tr. «bossu.»

  • bosus
    bosus

    adj. Pestilenciel, qui cause de la mortalité.

    (1732) GReg 594a. Maladie contagieuse, tr. «clêved boçzus.» ●716b. Maladie pestilencielle, tr. «Clêved boçzus

  • bot .1
    bot .1

    f. –où (habillement) Chaussure.

    (1790) MG 333. é hoai bet laqueit én hé bott ur péh argant. ●338. sottoh eid ou botteu.

    (1904) DBFV 27a. bot, f. pl. boteu tr. «chaussure.» ●bot lér, tr. «soulier.» ●bot koed, tr. «sabot.» ●(1927) GERI.Ern 59. botez et V[annetais] bot f., tr. «chaussure, pl. botou (une paire), boteier des chaussures.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...