Devri

Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés

Page 10 : de bosac_henn (451) à bot-1 (500) :
  • bosac'henn
    bosac'henn

    f. –où Fondrière.

    ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «bosac'henn f.»

  • bosac'hus
    bosac'hus

    adj. Orgueilleux.

    ●(1876) TDE.BF 63a. Bosac'hus, adj. (anc.), tr. «Orgueilleux.»

  • bosad
    bosad

    m. –où

    (1) =

    ●(1925) DIHU 166/242. Hi de lezel hé bosad ar en uéled.

    (2) Tas.

    ●(1906) KANngalon Here 228. hag ec'h azezaz var eur bosad douar letounet. ●(1925) SFKH 6. er livreu hont e oé en ur bosad é korn er gambr. ●(1925) FHAB Meurzh 80. (divinadell) Eur paotr koz war an hent / Keit e varo hag e zent. (respont) (FHAB Ebrel 120. Eur bosad kaoc'h kezeg louet.

  • bosadell
    bosadell

    f. –ed Femme bossue.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bossuë, tr. «bossadelle.. étt. f.»

  • bosañ .1
    bosañ .1

    v. tr. d. Faire une bosse (à qqn, qqc.).

    ●(1732) GReg 104b. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «Boçza penn ur re.» ●105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «Boçza. pr. boçzet.»

  • bosañ .3
    bosañ .3

    v. intr. Bourgeonner.

    ●(1962) EGRH I 17. bosañ v., tr. « bourgeonner. »

  • bosañ / bosiñ .2
    bosañ / bosiñ .2

    v. tr. d. Tuer, abattre, pointer (des animaux de boucherie).

    ●(1732) GReg 944a. Tuer des cochons, des bêtes à cornes, tr. «Boçza. pr. boçzet.» ●(1744) L'Arm 462a. Pointer un bœuf, tr. «Bocein unn ijonn.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosein, v. a., tr. «bosser, pointer (un bœuf).»

  • bosard
    bosard

    m. (marine) Brion, ringeot.

    ●(1732) GReg 119b. Brion, terme de marine, tr. «Boçzard.» ●652a. Brion, ou ringeot, tr. «Ar boçzard.»

    ●(1876) TDE.BF 63b. Bosard, s. m., tr. «Avant da quille d'un navire.»

    ●(1914) DFBP 38b. brion, tr. «Bosard.» ●(1931) VALL 661b. Ringeot, pièce de la quille d'un bateau, tr. «bosard m.»

  • boseal
    boseal

    v. intr. Casser des mottes de terre.

    ●(1879) ERNsup 149. boseal, casser des mottes de terre, Trév[érec] ; bosein, St-M[ayeux]. ●(1895) GMB 72. pet[it] Trég[uier] boséal casser des mottes de terre.

    ●(1927) GERI.Ern 59. boseal v. n., tr. «casser des mottes de terre.»

  • boseg
    boseg

    m. –ed, boseion Bossu.

    ●(1732) GReg 104b-105a. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq. p. boçzegued, boçzéyen.»

  • bosegez
    bosegez

    f. –ed Bossue.

    ●(1732) GReg 104b. Bossue, celle qui a une bosse, tr. «Boçzeguès. p. boçzeguesed.»

  • bosek
    bosek

    adj.

    (1) Plein de bosses, bosselé.

    ●(1659) SCger 15b. bossu, tr. «bossec.» ●(1774) AC 36. eur gorzen bossec.

    ●(1904) DBFV 27a. bosek, adj., tr. «bossu.» ●(1930) DOBR 38. Hag e fri 'vel eur sivienn, / Bosek, teo ha ru ! ●(1934) BRUS 102. Bossu, tr. «bosek.»

    (2) Saillant.

    ●(1914) DFBP 295b. saillant, tr. «Bosek.»

    (3) Bon.

    ●(1863) MBF 32. Bossek e vou, tr. «il sera bon.»

    (4) (en plt du bois) Plein de nœud, noueux.

    ●(1732) GReg 104b. Arbre plein de bosses, tr. «Guëzen boçzeq.»

    (5) (en plt de qqn) Bossu.

    ●(1732) GReg 104b. Bossu, qui a une bosse, tr. «Boçzeq.»

    (6) Dont les bords sont crénelés.

    ●(1633) Nom 98a. Folium crenatum, pinnatum : fueille crenée : delyen bossecq.

    (7) Bossueux.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosek adj., tr. «montueux.»

    (8) Pourvu de bourgeons.

    ●(1962) EGRH I 17. bosek a., tr. « pourvu de bourgeons. »

  • bosenn
    bosenn

    f. & interj. –où

    I.

    A. (pathologie)

    (1) Bosse, enflure, excroissance.

    ●(1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hec struma / me. g. boce. b. bocenn. ●(1633) Nom 263b. Tuber : bosse : boçc, boçen, couefuadur.

    (2) Bubon.

    ●(1633) Nom 264a. Bubo, panus inguinis : bosse, clapoir : boçcen, apostum.

    (3) Peste.

    ●(1499) Ca 23b. Bocenn. boce epydimie. la. hec epydimia epidimie. ●(1612) Cnf 2b. bocen bras. ●(1633) Nom 256a. Morbus pestilens, pestis, pestilitas : Exitialis morbus, Pestilentia : peste : boçc, boçcen, pestilançc.

    ●(1659) SCger 91b. peste, tr. «bocen.» ●132b. bocen, tr. «peste.» ●(1732) GReg 716b. Pestiferé, ée, qui a la peste, tr. «nep so ar voçzenn gandhâ.» ●(1790) MG 94. Ni e bèd ehue S. Roch eit bout preservét ag er vocèn. ●(1792) BD 86. goude ma veso bet quernes voar an douar / eteuy choas ar vossen, tr. «Après qu'il y aura eu la disette sur la terre, / viendra encore la peste.» ●704. comandet d'ar vossen enem deurl voar arbet, tr. «Commandez à la Peste de se jeter sur le monde.» ●715. bossen voar andouar, tr. «la peste sur la terre.» ●2251. ober aray bresel ha quernes ha bossen, tr. «Il y aura guerre et famine et peste.»

    ●(1867) MGK 2. bosen ha kernez. ●(1877) BSA 251. beza diouallet euz ar vosen. ●(1889) ISV 146. Eun alvocad (…) a grogaz ar vosen en eur map dezhan. ●147. Eur bugel all (…) a voue scoet ive gant ar vosen. ●(1894) BUZmornik 223. edo ar vosenn er vro.

    ●(1902) MBKJ 183. Pa zirollas ar vosen e kear Marseill. ●(1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «peste.» ●(1909) KTLR 71. Marvet int gant ar vosen. ●(1911) BUAZperrot 448. ar vosen a grogas e kear Rom. ●(1913) AVIE 270. bout e vou, a gornadeu, kréneu doar, ha bosenneu.

    (4) Contagion.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «contagion.»

    (5) local. Épanchement de synovie.

    ●(1960) GOGO 220. (Kerlouan, Brignogan) Cette affection [épanchement de synovie] est appelée «bos̥en» (bosenn) et lūpen (loupenn) lorsqu'elle parvient à une phase aiguë.

    B. (botanique) Louzaouenn-ar-vosenn : carline.

    ●(1933) OALD 45/215. Louzaouen ar vosen, tr. «Carline.»

    C. sens fig. Fléau, peste.

    ●(1710) IN I 250. bocen ar galon.

    ●(1849) LLB 1915. Er hartouzed neoah, bosen er rucheneu. ●(1856) VNA 185. ils seront bientôt la peste du quartier, tr. «quênt pêl é veint er vocen ag er hartér.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosen, f. pl. –nneu, tr. «fléau, désastre.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenn f., tr. «fléau.»

    II. Bosse de bossu.

    ●(1499) Ca 23a. [boczu] Jtem hic gilbus / bi. g. boce au dos. b. bocenn en queyn.

    III. Interj.

    (1) Peste !

    ●(1936) IVGA 314. – Bosenn !» emezañ. «Atao 'maint aze.

    (2) (insulte) Boued ar vosenn ! : futur pestiféré !

    ●(1732) GReg 716b. Reste de peste, tr. «Bouëd ar voçzenn.»

    (3) Tad ar vosenn ! =

    ●(1972) SLVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, tourc'h togn hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...

    IV.

    (1) Bout gwazh eget ar vosenn : la pire chose à attraper.

    ●(17--) CCn 1039. Goas ynt «e»bars en quer euit nen de ar vosen, tr. V. Tourneur «Ils sont pires dans la ville que n'est la peste.» ●(1790) (G) I. Marion MG 149. Mæs me mès ur gammèl, péhani e zou goah eid er vocèn. ●198. Ur flatéour e zou goah eid er vocèn.

    (2) Flaeriañ evel ar vosenn : puer abominablement.

    ●(1910) (G) *Penetiour DIHU 61/107. Un dé ma oé Kériolet e tistroein dé vanér é kavas én un ivarh ur hlaskour e fleié èl er vosen.

  • bosennet
    bosennet

    adj. Pestiféré.

    ●(1744) L'Arm 100a. la Brebis pestiférée, tr. «enn Avatt bocennétt.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosennet, tr. «pestiféré.»

  • bosenniñ
    bosenniñ

    v. tr. d. Empester.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennein, v. a., tr. «empester.» ●(1927) GERI.Ern 59. bosenni v. a., tr. «infecter de la peste.»

  • bosennour
    bosennour

    m. –ion Homme criailleur.

    ●(1927) GERI.Ern 59. bosennour V[annetais], tr. «criailleur.»

  • bosennus
    bosennus

    adj.

    I.

    (1) Pestiféré.

    ●(1790) MG 338. tud bocènnus.

    (2) (Endroit) où il y a la peste.

    ●(1866) LZBt Genver 70. lec'hio bosennuz.

    (3) Pestilentiel, qui cause de la mortalité.

    ●(1732) GReg 202a. Contagieux, euse, pestilent, ente, tr. «Boçzennus.» ●716b. Maladie pestilencielle, tr. «clêved boçzennus.»

    ●(1876) TIM 191. clinhuédeu bocennus.

    (4) Pestilentiel, qui répand un mauvaise odeur.

    ●(c.1785) VO 143. ur vlass bocennus.

    ●(1861) BSJ 189. ha ma taulant ur vlas bocénus.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «pestilenciel.»

    (5) (Douceur) empoisonnée.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, adj., tr. «(douceur) empoisonnée.»

    II. sens fig.

    (1) =

    ●(1767) ISpour 404. Péd ihuern é verite er sorte tutt bocennuss-cé ?

    (2) Détestable.

    ●(c.1785) VO 126. er re e héli é vodeu bocennus, tr. (GMB 72) «les mœurs détestables (du monde).» ●(17--) TE 5. disprisein boéh bocènnus hé enemis.

    ●(1834) SIM 247. ar goler so bocennus. ●(1857) GUG 56. Er péhèd bocennus ag er baillardigueah.

    ●(1904) DBFV 27a. bosennus, tr. adj. «(mœurs) détestables.»

  • boser
    boser

    m. –ion

    (1) Tueur d'animaux de boucherie.

    ●(1732) GReg 944b. Tueur, celui qui tuë les bestiaux, tr. «Boçzèr. p. boçzéryen.»

    ●(1849) LLB 1306. ehen mat t'er boser. ●(1897) EST 39. ou hass d'er bosér [hou ehen].

    (2) Boucher.

    ●(1499) Ca 23b. Bocer vide in quiguer et bouchier cest tout vng.

    ●(1659) SCger 15b. boucher, tr. «bocer.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucher, tr. «Bocère.. cerion. m.» ●(1790) MG 187. Ur bocér e gommèt er memb péhet, a pe uèrh quiq-lonnèt e vai bet cavét marhue.

    ●(1904) DBFV 27a. bosér, m. pl. –serion, tr. «boucher.» ●(1925) SFKH 21. El mé oé fal en hent bihan, er bosér e ias a droed. ●(1934) BRUS 269. Un boucher, tr. «ur bosér.» ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Boser = g. ar c'higer.

    (3) (zoologie) Hypoderme, varon, varron.

    ●(1970) GSBG 160. (Groe) ǝrbosuri:n (= ar bosourion), tr. «insectes suçant du sang dans la peau des vaches.»

  • boser-moc'h
    boser-moc'h

    m. Charcutier.

    ●(1973) LIMO 28 septembre. é ti er bosér-moh.

  • boserez
    boserez

    f. –ed Bouchère.

    ●(1744) L'Arm 34a. Bouchère, tr. «Boceréss.. ézétt. f.»

  • boserezh .1
    boserezh .1

    f. –ioù

    (1) Abattoir.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «Boçzérez. p. boçzerezou. Van[netois] Bocereh. p. bocereheü.» ●944b. Tuerie, boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzérez.» ●(1790) MG 309. larein e rér (...) é vai mui a bènneu layeu ér vocereah, eid a bènneu éhén, de larèt-è, é varhue mui a dud youanq eid a dud coh. ●(1792) HS 278. châss bocereah, acourset de üélet er gouaid é ridec. ●(17--) TE 454. Conduiét-è bet èl un avad d'er vocereah.

    ●(1821) SST.ab xxxvii. ur vanden lonnet e larder d'er vocereah. ●(1854) PSA I 273. un oén douç ha mad e gassér d'er vocereah.

    (2) Boucherie (local).

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, la ou l'on vend de la grosse viande, tr. «Van[netois] Bocereh.» ●(1790) MG 208. er hiq e za gueneign ag er vocereah. ●(1790) Ismar 346. er hiq e bernér ér vocereah.

    ●(1856) VNA 234. auprès d'une boucherie, tr. «tost d'ur vocereah.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «boucherie.» ●(1934) BRUS 269. Une boucherie, tr. «ur vosereh –eu.»

  • boserezh .2
    boserezh .2

    m. –ioù sens fig. Tuerie, massacre, boucherie.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, grand massacre d'hommes, tr. «Boçzerez. Van[netois] Bocereah.» ●(1744) L'Arm 34a. Boucherie, tr. «Bocereah.. heu. f.» ●393a. Tuerie, carnage, massacre, tr. «Bocereah.. heu.» ●(1752) BS 403. Ebars ar vocerez horribl-se e achuas e vuez an escop santel.

    ●(1904) DBFV 27a. bosereh, f. pl. eu, tr. «tuerie, carnage.»

  • boseri
    boseri

    f. –où Abattoir.

    ●(1732) GReg 106a. Boucherie, lieu où l'on tuë les bêtes, tr. «boçzery. p. boçzæryou.»

  • boset
    boset

    adj.

    (1) Squarreux, boutonneux.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 72). bocet, l. squarosus.

    (2) Qui a des bosses.

    ●(1847) MDM 400. eur vezen envleac'h, diskoultret ha boset holl.

  • bosig
    bosig

    voir bos .6

  • bosigellat
    bosigellat

    v. tr. d. Bosseler.

    ●(1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigellat.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigellat.»

  • bosigern
    bosigern

    s.

    (1) Bosse.

    ●(1732) GReg 104b. Bosse à la tête, tr. «boçziguern.»

    (2) Bosselure.

    ●(1732) GReg 104a. Bosse à la vaisselle, tr. «boçziguern. p. ou.»

  • bosigernañ / bosigerniñ
    bosigernañ / bosigerniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Faire une bosse (à qqn).

    ●(1732) GReg 104a. Faire une bosse à la tête de quelqu'un, tr. «boziguerni e benn da ur re.»

    (2) Bosseler, bossuer.

    ●(1732) GReg 105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «boçziguerni. pr. boçziguernet.»

    ●(1914) DFBP 34b. bossuer, tr. «bosigerni.» ●(1931) VALL 73b. Bosseler, tr. «bosigerna.» ●88b. Cabosser, tr. «bosigerni.»

    II. V. intr. Se bosseler.

    ●(1931) VALL 73b. Se bosseler, tr. «bosigerni.»

  • bosigernet
    bosigernet

    adj. Bosselé, bossué.

    ●(1732) GReg 105a. La vaisselle d'étain, d'argent, est toute bossuée, tr. «boçziguernet eo oll al listry.»

    ●(1934) BRUS 102. Bosselé, tr. «bosegernet.» ●(1976) YABA 10.01. taleu bosigernet.

  • bosigerniñ
    bosigerniñ

    voir bosigernañ

  • bosilhañ
    bosilhañ

    v. tr. d. Dégrossir les ardoises.

    ●(1732) GReg 312a. Ebaucher les ardoises, tr. «Boçzilha. pr. boçzilhet.»

  • bosiñ
    bosiñ

    voir bosañ .2

  • boskad
    boskad

    m. –où Tas.

    ●(1937) DIHU 312/275. ur boskad krampoeh dré leah ar en daol.

  • boskard
    boskard

    m. –ed (entomologie) Tique.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. Tarrag' petite beste grosse coë une punaise qui se trouue dans les landes qui s'attache aus vaches lieures et aus hommes par un aiguillon, I'en ai eü une a la cheuille du pied, Se dit en Breton, Boscart, p. Boscardet. ●(1723) CHal 20. Boscart, pl. boscardét, tr. «petite Bète, comme une punaise, qui s'attache aux chairs par un éguillon : les vaches, liévres, &c. les ramassent.» ●(1732) GReg 921a-b. Ticque, insecte noirâtre qui s'engendre dans la chair en été, & qui ronge les oreilles des chiens, des beufs, &c., tr. «(Van[netois]. boscard. p. boscarded.»

    ●(1904) DBFV 27a. boskard, m. pl. ed, tr. «tique.» ●(1919) DBFVsup 8b. boskér, tr. «(B[as] v[annetais] tique. Cf. boskard, petite tique.» ●(1931) VALL 740. Tique, tr. « V[annetais] boskard m.» ●(1934) BRUS 250. Un tique, tr. «ur boskard -ed; ur boskér -ed.»

  • boskardet
    boskardet

    adj.

    (1) =

    ●(1922) DIHU 135/135. En diaol bras, bojardet, chonj mat dehon de gaout Eutru Kremeneg kent pel e huint é sahad mein doh tor er mañné.

    (2) Cabossé.

    ●(1974) SKOL 56/19. e dog du deut da vezañ damc'hlas, gweget-tout, boskardet evel ma lavar Muriz.

  • boskardiñ
    boskardiñ

    v. tr. d.

    (1) Assommer.

    ●(1919) DBFVsup.ad. 73. bojardein, tr. «étourdir d'un coup sur la tête.»

    (2) =

    ●(1921) DIHU 118/229. bojardet get en ivaj. ●(1925) SFKH 14. er hlohour, bojardet get en ivaj. ●16. Er Hernèuad é tihun hantér bojardet berpet d'en ivaj. ●33. boskardet get é sam ken ne huélé nitra meit stired dirak é zeulagad.

  • Boskazoù
    Boskazoù

    n. de l. Boquého. Noms de famille.

    ●(1970) NFBT 15 N° 109. Boquého. ●17 N° 119. Botcazou.

  • boskon
    boskon

    m.

    (1) (agriculture) Criblure.

    ●(1876) TDE.BF 63b. Boskonn, boskoun, s. m., tr. «Criblure de blé vanné.»

    ●(1927) GERI.Ern 59. boskoun, boskon m., tr. «Criblure.» ●(1931) VALL 170b. Criblure, tr. «boskoun, boskon m.»

    (2) (botanique) Colchique.

    ●(1957) PLBR 133. (…) dans le vieux pl[uriel] boscon, de lazer ki, « colchique », relevé par M. Yézou dans une enquête, demeurée inédite, sur les noms des plantes.

  • Bosniad
    Bosniad

    m. –ed Bosniaque.

    ●(1935) BREI 392/3c. eur Vosniadez hag he deus mignoned er vro-man. ●(1935) BREI 393/3c. ar Vosniaded a voe mestr d'eze o-unan.

  • bosniat
    bosniat

    adj. Bosniaque.

    ●(1935) BREI 401/3c. al labourerien bozniat.

  • bosoù-teurk
    bosoù-teurk

    plur. (pathologie animale) Bosses qui viennent sur la peau des bestiaux.

    ●(1942) VALLsup 22b. Bosses qui viennent sur la peau des bestiaux, tr. «bosou-teurk.»

  • bosouer
    bosouer

    m. Bossoir.

    ●(1914) DFBP 34b. bossoir, tr. «Bosouer.»

  • bostad
    bostad

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) Foule (de gens, d'animaux), multitude.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 134. ur vostad speredeu. ●143. bostadeu quelion. ●(1861) BELeu 59. bostadeu tud couh ha youanq. ●(1861) BSJ 137. bostadeu tud mahignet. ●(1896) HIS 132. tolpet en doé ur vostad Farizianed én é di.

    ●(1904) DBFV 27a. bostad, f. pl. eu, tr. «bande, troupe, foule.» ●(1904) LZBg Gouere 183. er pemp kant a vugalé é diù vostad. ●(1908) NIKO 174. Sel ta er vostad tud e zou deit. ●(1913) AVIE 133. groeit d'en dud men choukein, a vostadeu, hantér-hant é pep bostad. ●249. ol er vostad ag é zisipled. ●(1921) BUFA 39. ur vostad perhinderion. ●(1931) VALL 607b. grande quantité, tr. «bostad f.» ●(1954) BGUE 33/6. ur vostad groagé.

    (2) Ur vostad a : un groupe de.

    ●(1861) BSJ 111. ur vostad a ré clan e oé étal d'hou.

    B. sans compl.

    (1) Foule de gens.

    ●(1907) BSPD I 36. er vugalé e ié guéh get ur vostad ha guéh get ur vostad aral. ●(1913) AVIE 61. Neoah a bep tu é té bostadeu bras d'er havet.

    (2) Bout gant ur vostad : être accompagné par beaucoup de gens.

    ●(1787) PT 30. Mé gleu laret é h'ous attav guet ur vostad.

    C. Quantité (de choses, etc.).

    ●(1825) COSp 201. er vostad poénieu-zé.

    ●(1931) GUBI 26. Kenevé ur vostad déieu / E zou rekis miret dalhmat.

    II. Adv.

    A. A-vostad

    (2) En foule.

    ●(1787) BI 212. Enn dutt ë-yai à vostad. ●(1792) CAg 23. E rider oll à vostad.

    ●(1849) LLB 1860. En ol ged un drouz vras hi heli a vostad.

    ●(1904) DBFV 27a. a vostad, tr. «en foule.» ●(1906) HIVL 6. é ta krechénion a vostad de bedein. ●(1921) BUFA 71. En dud ag er gér-sé e ridé a vostad de cheleuet predègeu er sant.

    (2) En quantité.

    ●(1804) RPF 153. ul-léh éahus, à béhani é h'ùélait en tan hac er flamm é sehùel à-vostad.

    B. A-vostadoù : en foules.

    ●(1856) GRD 236. a vostadeu é ridé en dud ar é lerh. ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 231. hum dolpein a vostadeu.

    ●(1907) BSPD I 36. er hoazed e ié a vostadeu d'un tu hag er merhed d'en tu aral. ●(1921) BUFA 133. er ré ievank e zé a vostadeu trema er menati.

  • bostadet
    bostadet

    adj. Rassemblé, groupé en foule.

    ●(1861) BSJ 196. en dud bostadet rah ar en hent.

  • bostu
    bostu

    adj. Bossu.

    ●(1924) SBED 6. Ré maheignet, kam ha bostu.

  • bosu .1
    bosu .1

    adj. Bossu.

    ●(1499) Ca 23a. Boczu. g. bossu. ●g. bossu deuant. b. boczu arauc.

  • bosu .2
    bosu .2

    m. –ed Bossu.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bossu, tr. «Bossu.. étt. m.»

    ●(1904) DBFV 27a. bosu, m. pl. ed, tr. «bossu.»

  • bosuadell
    bosuadell

    f. –ed Bossue.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bossuë, tr. «Bossuadelle.. étt. f.»

    ●(1904) DBFV 27a. f. bosuadel, pl. –lled tr. «bossu.»

  • bosus
    bosus

    adj. Pestilenciel, qui cause de la mortalité.

    ●(1732) GReg 594a. Maladie contagieuse, tr. «clêved boçzus.» ●716b. Maladie pestilencielle, tr. «Clêved boçzus.»

  • bot .1
    bot .1

    f. –où (habillement) Chaussure.

    ●(1790) MG 333. é hoai bet laqueit én hé bott ur péh argant. ●338. sottoh eid ou botteu.

    ●(1904) DBFV 27a. bot, f. pl. boteu tr. «chaussure.» ●bot lér, tr. «soulier.» ●bot koed, tr. «sabot.» ●(1927) GERI.Ern 59. botez et V[annetais] bot f., tr. «chaussure, pl. botou (une paire), boteier des chaussures.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...