Devri

Recherche 'ma...' : 1293 mots trouvés

Page 21 : de mari-chlaziou (1001) à markinou (1050) :
  • Mari-C'hlazioù
    Mari-C'hlazioù

    voir glas .1

  • mari-flav
    mari-flav

    f. Femme sans ordre.

    ●(1876) TDE.BF 430a. Mari-flao, eur Vari-flao, s. f., tr. «une femme sans ordre.»

    ●(1931) VALL 298b. Femme sans ordre, tr. «Mari-flao.»

  • mari-forc'h
    mari-forc'h

    f. Souillon.

    ●(1857) CBF 85. eur vari-forc'h, tr. «une souillon.» ●(1876) TDE.BF 430a. Mari-forc'h, s. f., tr. «Souillon, femme malpropre. Eur Vari-forc'h, une souillon.» ●(1890) MOA 455. Femme ordinairement sale, tr. «mari-forc'h.»

    ●(1931) VALL 298b. Femme sans ordre, tr. «Mari-forc'h.»

  • mari-froterez
    mari-froterez

    f. Rebouteuse.

    ●(1890) MOA 150a-b. Une brisure est plus grave qu'une simple rupture, disait une remetteuse de membres démis, tr. «eur brev (breo) a zo goasoc'h eged eunn torr, eme eur gouracherez (eme eur Vari-froterez).»

  • mari-grag
    mari-grag

    f. (argot de Pont-l'Abbé)

    (1) Poule.

    ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Mari-grag = Yar. ●(1973) SKVT II 27. ur «vari-grâg» pe ur skouarneg. ●103. da vont da c'hlud Vari-Grag. ●(1974) SKVT III 127. ur vari-grag o tont.

    (2) Sotrailhoù mari-grag : œufs.

    ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Sotrailhou Mari-Grag = Vioù. ●(1974) SKVT III 129. Sotrailhoù mari-grag !... Vioù !... ●Ne oa ket bet fall e goan sotrailhoù mari-grag.

  • mari-vastrouilh
    mari-vastrouilh

    f. Salope.

    ●(1890) MOA 455. Femme ordinairement sale, tr. «mari-vastrouill.»

  • mari-vorgan
    mari-vorgan

    f.

    (1) (mythologie) Sirène.

    ●(1732) GReg 869b. Sirene, monstre marin, tr. «Mary-morgand.»

    ●(1876) TDE.BF 430a. Mari-morgañt, s. f., tr. «Sirène, poisson fabuleux.»

    (2) iron. Poissarde.

    ●(1876) TDE.BF 430a. Mari-morgañt, s. f., tr. «poissarde. A la lettre, Marie arrogante. – Eur Vari-morgañt, une poissarde.»

    ●(1931) VALL 572b. Poissarde marchande de poisson aux halles, tr. «Mari-Vorgan ironiq[uement].»

  • Maria
    Maria

    n. pr. Marie, Maria.

    ●(1456) Credo 6-7. So conceuet an spirit glan han / guerhes maria ganet, tr. «Qui a été conçu de l'esprit sain / et est né de la Vierge Marie.» ●(1621) Mc 110. ez liuiry chapelet an itron maria.

    ●(1966) YDERrien 7c. Ha gant Maria ac’h eomp toud bep sadorn da noz.

  • marichal
    marichal

    m. –ed

    I.

    (1) Maréchal.

    ●(1633) Nom 286a. Præfectus prætorij Augustalis, hodie Mareschalcus : Mareschal : Mareschal.

    (2) Maréchal ferrant.

    ●(1633) Nom 302b. Veterinarius, mulomedicus, equarius medicus : mareschal : marischal.

    ●(1659) SCger 59b. forgeron, tr. «mareschal.» ●77a. Mareschal, tr. «go, maréchal.» ●(c.1718) CHal.ms i. boutoir d'un marechal, tr. «paroer ur marechal.» ●(1732) GReg 386b. Ce maréchal est expert, tr. «Ar marichal-hont a so ur mailh.»

    ●(1849) LLB 1901. forj er varchaled. ●(1847) MDM 190. o teski beza marichal. ●325. A kredi a rit-hu e veulan ar c'harrerien hag ar varijaled. ●(1890) KTB.ms 15 p 14. N'am eûz ket labouret c'hoas en ti marichal a-bed, mes da skeï war ann tomm a vin mad bepred.

    ●(1902) PIGO I 48. Skei a ree 'vel eur marichal war an annê. ●(1920) AMJV 66-67. eun nebeut artizaned : marichaled, kilvizien, mansounerien.

    II. Deviñ e c'hlaou a-raok mont da varichal : voir glaou.

  • marichalig
    marichalig

    m. –ed (ornithologie) Mésange charbonnière.

    ●(1984) ECDR 123. Wa'r roz, er bodoù lann izel, pe war an douar e kavemp neizhioù fitrak pe marechaliged (pennduig). ●124. vioù pig, pig a garzh, moualc'h, milc'houid, bombalenig, pint, perig kof ruz, kolvan, chilk, marechalig, laouenanig, ha re all, na anavezemp ket.

  • marigell
    marigell

    f. –où Marbrure.

    ●(1931) VALL 449a. Marbrure, tr. «marigell f.»

  • marigelladur
    marigelladur

    m. –ioù Marbrure.

    ●(1931) VALL 449a. Marbrure, tr. «marigelladur m.»

  • marigellañ
    marigellañ

    v. tr. d. Marbrer.

    ●(1931) VALL 449a. Marbrer, tr. «marigella.»

  • marigellek
    marigellek

    adj. Marbré.

    ●(1931) VALL 449a. marbré, tr. «marigellek.»

  • marigellet
    marigellet

    adj. Bariolé.

    ●(18--) SBI II 282. A winis ru marigellet, tr. «De froment rouge bariolé.»

    ●(1903) MBJJ 223. eur gwiad gloan marigelled. ●242. dilhad marigellet gant arc'hant.

  • marigod
    marigod

    s. m. (ichtyonymie) = (?).

    ●(1876) TDE.BF 430a. Marigod, s. m., tr. «Certain poisson dont j'ignore le nom en français.»

  • mariklezañ
    mariklezañ

    v. tr. d. Enjoliver.

    ●(1874) TLK I FHB 481/88a. Ouc'hpenn-ze c'hoaz e varikleze ar c'helc'hou-metal a lakea an dud iaouank var ho bouteier da zul.

  • marilh
    marilh

    m. –où Registre.

    ●(1633) Nom 2b. Album : registre, marille : registr, marill.

    ●(1732) GReg 794b. Regitre, ou registre, livre non imprimé où sont enregistrez les actes publics, tr. «marilh. p. marilhou.» ●Les registres du greffe, tr. «ar marilhou eus ar c'hreff.»

    ●(1931) VALL 637a. Registre, tr. «marilh m.»

  • marilhadur
    marilhadur

    m. –ioù Enregistrement.

    ●(1931) VALL 374b. Immatriculation, tr. «marilhadur m.»

  • marilhañ
    marilhañ

    v. tr. d. Enregistrer, inscrire au registre.

    ●(1931) VALL 374a. Immatriculer, tr. «marilha.» ●637a. inscrire au registre, tr. «marilha.»

  • marined
    marined

    m. –où (habillement) Chausses.

    ●(c.1718) CHal.ms i. haut de chausse, tr. «bragueu, laureg lauregueu, hotteu, marinedeu.» ●(1732) GReg 158b. Chausses, ou, haut de chausses, tr. «marinedeü.» ●240b. Culotte, haut de chausse serré, tr. «Van[netois] marinedéü.» ●(1744) L'Arm 55b. Haut-de-chausses, tr. «Marinaid.. deu m.»

    ●(1903) EGBV 40. marined m. plur. eu, tr. «culotte.» ●(1919) DBFVsup 48a. marnad, s. plur. –eu, culotte (Pontivy), plus fréq. que marined. ●(1934) MAAZ 161. lan é varnadeu. ●(1934) BRUS 234. Une culotte, tr. «ur marined –eu, m.»

  • mariol
    mariol

    pron. ind. & interj. cf. hollvad, yol

    I. Pron. ind.

    (1) [au négatif ; devant un subst.] Aucun.

    ●(17--) SP II 185. nopije mariol hini, tr. «vous n'en auriez pas un seul.»

    ●(c.1820) KIM. ne voa maryol qi / a voa fidel evel ma oa, tr. (ADBR lxxv 774) «il n'y avait diable de chien fidèle comme lui l'était.»

    ●(c.1930) VALLtreg 1437. Marioll hani : absolument, aucun. Me 'meuz eur ven e pen ma zi / E kousk al louarn dindan-i // A vejaou daou, a-vejaou tri / A-vejaou marioll hani. (Chanson de Hte-Corn. recueillie par Mr Le Besco.)

    II. Interj.

    (1) Mariol biken =

    ●(17--) BMa 797. Mar jol biquen hep ma santche / Em bige hi lamet achané, tr. «Du diable si jamais, sans qu'il ne sentît, / Je l'avais ôtée de là.»

    (2) Mariol biskoazh =

    ●(1933) ALBR 50. Maï holl-biskoaz ! ●(1934) FHAB C'hwevrer 60. Barzonegou… ha… soniou ? Mari-holl-viskoaz ! Awalc'h e huchont dre-aze !...

  • marist
    marist

    m. –ed (religion) Mariste.

    ●(1868) FHB 183/216. An tad Faur, a urz ar Maristed.

  • maritell
    maritell

    f. –où

    (1) Peine d'esprit.

    ●(1659) SCger 49a. emoy, tr. «maritell.» ●158b. maritell, tr. «peine d'esprit.» ●(c.1718) CHal.ms iii. perplexité, tr. «dout', maritel.» ●(1732) GReg 707a. Peine d'esprit, tr. «B[as] Leon, tr. «maritell. p. maritellou.»

    (2) Doute.

    ●(1659) SCger 45b. doute, tr. «maritell.» ●91a. perplexité, tr. «maritell.»

  • maritellañ / maritellat
    maritellañ / maritellat

    v.

    (1) V. intr. Être tracassé, ennuyé.

    ●(1659) SCger 49a. s'emoier, tr. «maritellat.» ●158b. maritella, tr. «estre a peine d'esprit.» ●(1732) GReg 707a. Avoir des peines d'esprit, tr. «B[as] Leon, tr. «maritella. pr. maritellet.»

    (2) V. tr. d. Tracasser, ennuyer.

    ●(1955) VBRU 36. ne talve ar fardach-se da zaoubenniñ ha da varitellañ an dudigoù direbech.

  • maritellat
    maritellat

    voir maritellañ

  • maritellus
    maritellus

    adj.

    (1) Peiné.

    ●(1732) GReg 707a. Qui a des peines d'esprit, tr. «B[as] Leon, tr. «maritellus.»

    ●(1907) MVET 32. A bep seurt sonjezonou tenval a ruilhas adarre dre e spered maritellus.

    (2) Capricieux.

    ●(1732) GReg 96b-97a. Bizarre, bourru, capricieux, fantasque, qui a des mœurs inegales, des opinions extraordinaires & particulieres, tr. «maritellus.» ●398a. Fantasque, bourru, capricieux, fou, tr. «maritellus.»

    (3) Perplexe.

    ●(1659) SCger 91a. perplex, tr. «maritellus.»

  • maritim
    maritim

    adj. Maritime.

    ●(1633) Nom 241a. Vrbs maritima, oppidum maritimum : ville près de la mer, ou située sur la mer : vn kær maritim, á ve situet è quichen an mor.

  • marj
    marj

    s. Marge (d'un livre).

    ●(1633) Nom 5a. la marge, tr. «an mairg.»

  • marjenn .1
    marjenn .1

    f. –où Marge (d'un livre).

    ●(1633) Nom 5a. la marge, tr. «an margen.»

  • marjenn .2
    marjenn .2

    f. –où (habillement) =

    ●(1924) SBED 11. D'er bautred me hra ou sé, marjenneu, brageu bér. ●13. Haneh nen doé get é vuren, / Get marjenneu hag ur jagen, / Meit ur poulpan.

    ●(1925) SFKH 4. deu vouton marjen.

  • marjin
    marjin

    s. Marge (d'un livre).

    ●(1499) Ca 132b. Margin. g. margine de liubre.

  • marjol
    marjol

    s. (botanique)

    (1) Marjolaine, origan.

    ●(1633) Nom 80a. Asyla, ferus oculus : morgeline : marjol, ooüriganel.

    ●(1732) GReg 604a. Marjolaine, plante d'odeur forte, tr. «Marjol.»

    (2) Marjol Bro-Saoz : marjolaine d'Angleterre, thym Thymus vulgaris.

    ●(1633) Nom 94a. Thymus : marjolaine d'Angleterre : marjol bro-saux.

    ●(1732) GReg 604a. Marjolaine d'outremer, tr. «Marjol bro-sauz.»

  • marjol-ki
    marjol-ki

     s. Marjolaine sauvage.

    ●(1732) GReg 604a. Marjolaine sauvage, tr. «Marjol qy.»

  • marjolenn .1
    marjolenn .1

    f. Coquette.

    ●(1876) TDE.BF 430a. Marjolenn, s. f., tr. «Coquette en mauvaise part.»

  • marjolenn .2
    marjolenn .2

    f. (botanique)

    (1) Marjolaine.

    ●(1659) SCger 77a. mariolaine, tr. «mariolen.»

    ●(1836) GBI I 494. ur bouked louzou-finn, / A vajolain, a durkantinn, tr. «un bouquet de fines herbes (fleurs), / De marjolaine et de thym.»

    (2) Marjolenn saoz : marjolaine d'Angleterre.

    ●(1732) GReg 604a. Marjolaine d'outremer, tr. «ar varjolen saus.»

  • Mark
    Mark

    n. pr. Marc.

    ●(1499) Ca 131b. Marc g. idem propre nom. ●(1576) H 53. An passion, heruez sant Marc.

  • mark .1
    mark .1

    m. (numismatique) Marc.

    ●(1732) GReg 606a. marc, poids de huit onces, tr. «Marcq. ur marcq.» ●Un marc d'or, tr. «Ur marcq aour.»

  • mark .2
    mark .2

    m. Marc.

    ●(1499) Ca 132a. Marc an resin. g. le marc du raisin. ●(1633) Nom 63b. Vinum tortiuum : le pressoirage : an pressouraig, an guin græt á marc an ræsin. ●71b. Folliculi, vel retrimenta vuarum : le marc : an marc an gouascadur ves an ræsin. ●72a. Magma, recrementum vnguentorum fex, lutum, crassamentum, sedimentum : le marc : an marc, an goüascadur. ●102b. Vinaceus, vinaceum : le marc de raisins : an marc pe gouascadur an ræsin.

    ●(1659) SCger 76b. marc de pommes, tr. «marac aualou.»

  • marka
    marka

    m. = (?) coquille pour «markaj» (?).

    ●(1913) DIHU 99/331. A pe hréer chistr hemb deur, é hellér eùé get er marka, doh ou fondein hag ou lakat de dranpein, gobér chistr bihan ag er guellan.

  • markaj .1
    markaj .1

    m. Marc.

    ●(1903) LZBg Gwengolo 200. markaj resin. ●(1907) VBFV.bf 50b. markaj, m. pl., tr. «marc restes de fruits foulés.» ●(1930) DIHU 231/141. Lausket hou markaj da varkein ur pendé érauk ou lakat ér presoér. ●(1934) BRUS 242. Le marc, tr. «er markaj (marc pressé).»

  • markaj .2
    markaj .2

    s. Courant marin.

    ●(c.1718) CHal.ms i. courants dans la mer, tr. «marcag', red abarh er mor.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Ratz courant d'eau sur la mer, tr. «Red, marcag a barh er mor.»

  • markajenn
    markajenn

    f. –où Marc.

    ●(1907) VBFV.bf 50b. markajen, f. pl. neu, tr. «masse (de pommes écrasées).» ●(1934) BRUS 242. Le marc, tr. «er varkajen –neu, f.»

  • markaou
    markaou

    m. Putassier.

    ●(1970) BHAF 247. eur gwir gastaouer, eur markaou, evel ma lavar Muriz.

  • markenn .1
    markenn .1

    voir marc'hkenn

  • markenn .2
    markenn .2

    f. Marc.

    ●(1934) BRUS 242. Le marc, tr. «er varken –neu, f.»

  • markez
    markez

    f. Marécage.

  • markiñ
    markiñ

    v. intr. Macérer.

    ●(1930) DIHU 231/141. Lausket hou markaj da varkein ur pendé érauk ou lakat ér presoér. ●(1943) DIHU 387/316. ou lakat épad un nebed déieu de varkein é deur sal. A pe uélér é mant market eroalh, é vent tennet ag en deur.

  • markinajoù
    markinajoù

    plur. Résidus de graisse de porc fondue.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/472. (An Ospital-Kammfroud) Markinachou ou Malkinachou : n. plur. (pas de sing.) – Graillons ; résidus de la fonte de la graisse brute de porc : ar markinachou tomm, war-bouez ma'z-eus eur meutad mad a holen ganto, n'int ket fall da zribi.

  • markinoù
    markinoù

    plur.

    (1) Marc de fruits foulés.

    ●(1876) TDE.BF 430a. Markinou, s. pl. m., tr. «le marc des fruits foulés pour faire de la boisson.»

    (2) Marc de graisse fondue.

    ●(1876) TDE.BF 430a. Markinou, s. pl. m., tr. «le marc de la graisse fondue et décantée.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...