Devri

Recherche 'ma...' : 1293 mots trouvés

Page 25 : de masedonian (1201) à matadenn (1250) :
  • Masedonian
    Masedonian

    m. –ed Macédonien.

    ●(1866) HSH 150. an hano a Vacedonianet.

  • maseron
    maseron

    s. (botanique) Macérone Smyrnium oulusatrum.

    ●(1633) Nom 93a. Smyrnium : macerone : maceroun.

    ●(1732) GReg 579a. Livéche, plante medecinale, tr. «Maceroun.»

  • masikod
    masikod

    m. –ed (religion) Enfant de chœur.

    ●(1732) GReg 166a. Enfans de chœur, tr. «Maçzicod. p. maçzicoded.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Masikod, s. m. C[ornouaille], tr. «Enfant de chœur d'église.»

    ●(1929) GWAL 20/24. Mouez ar varchigoded. ●(1941) SAV 19/28. eur roue koz (…) oc'h ober marchigod.

    ●(2005) SEBEJ 171. (Ar Yeuc'h) il fut enfant de chœur, machikod.

  • maskajoù
    maskajoù

    plur. Marc de pommes qui ont servi à faire du cidre.

    ●(1957) PLBR 50. maskachou, tr. «marc (de pommes).»

  • maskalenn
    maskalenn

    f. –où Personne déguisée pour les Gras.

    ●(1982) TKRH 83. An deiz-se eo e veze maskalennoù. ●84. Nag em eus bet me aon dirak ar maskalennoù pa oan bihan !

  • maskañ
    maskañ

    voir masklañ

  • maskaradenn
    maskaradenn

    f. –ed, –où

    (1) Mascarade.

    ●(1612) Cnf.epist. 22. comediennou profan, bancquedou, mascaradennou, hoariou, danczou, gourenerez, chasceal, festou dez, ha festou nos.

    (2) Personne déguisée pour les Gras.

    ●(1944) ARVR 168/1. ar maskaradennoù, an ebatoù a bep seurt a vourre kement Douarneneziz ganto.

    (3) Femme habillée inconvenablement (d'après la morale chrétienne).

    ●(1944) VKST Mae 149. ober maskaradenned eus hor merc'hed yaouank.

  • maskenn
    maskenn

    f. –où (agriculture) Gerbe. cf. feskenn

    ●(c.1718) CHal.ms ii. gerbe, tr. «menal, fesquen, masquen.»

    ●(1919) DBFVsup 47a. machen, masken (M[eslan]), f., tr. «gerbe.» ●(1931) VALL 334b. Gerbe, tr. «machenn f. pl. ou T[régor] V[annetais].»

  • maskl
    maskl

    m. –où Masque.

    ●(1659) SCger 77b. masque, tr. «masq.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masque, tr. «masqu'.» ●(1732) GReg 263b. Demasqué, ée, sans masque, tr. «hep masql.» ●Se demasquer, tr. «sevel ar masql.» ●606b. Masque, tr. «Mascl. p. masclou.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Maskl, s. m., tr. «Masque ; pl. ou.» ●(18--) SAQ II 315. lod en em zic'hiz, a laka masklou var ho dremm (...) pa dennont ho masklou.

    ●(1949) ENRO 294. Distagit hi ! eme E Veurded an Ijinour Lemel-Eneoù, o tiwiskañ e vaskl.

  • maskl enep-gaz
    maskl enep-gaz

    m. Masque à gaz.

    ●(1941) ARVR 25/3a. Emañ ar masklou enep-gaz o paouez erruout e Brest.

  • maskladur
    maskladur

    m. Action de se masquer.

    ●(1732) GReg 606b. L'action de se masquer, tr. «mascladur.»

  • masklañ / maskliñ
    masklañ / maskliñ

    v.

    (1) V. tr. d. Masquer.

    ●(1659) SCger 77b. masquer, tr. «masqua.» ●(c.1718) CHal.ms ii. masquer tr. «masquein, mouchein.» ●(1732) GReg 606b. Masquer, tr. «Mascla. pr. masclet.»

    (2) V. pron. réfl. En em vasklañ : se masquer.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Les Dames se masquent de peur du hale, tr. «him vasqu' ara en Damet, rac er sehour, rac er spinech.» ●(1732) GReg 606b. Se masquer, tr. «Hem vascla.»

  • maskler
    maskler

    m. –ion Fabricant de masques.

    ●(1732) GReg 606b. Celui qui fait des masques, tr. «Mascler. p. yen.»

  • masklet
    masklet

    adj. Masqué.

    ●(1824) BAM 301. un den masclet.

  • masklidigezh
    masklidigezh

    f. Action de se masquer.

    ●(1732) GReg 606b. L'action de se masquer, tr. «Masclidiguez.»

  • maskliñ
    maskliñ

    voir masklañ

  • maskloù
    maskloù

    plur.

    (1) Marc de fruits foulés.

    ●(1659) SCger 76b. marc de pommes, tr. «masclou.» ●(1732) GReg 601a. Marc, le restant d'une chose, tr. «Mascl. p. maclou.» ●Marc de pommes, tr. «Masclou avalou.» ●Marc de raisin, tr. «Masclou résin.»

    ●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc des fruits foulés pour faire de la boisson.»

    (2) Marc de graisse fondue.

    ●(1876) TDE.BF 430a. masklou, s. pl. m., tr. «le marc de la graisse fondue et décantée.»

  • maskoù
    maskoù

    plur. Marc.

    ●(1955) STBJ 206. maskou kastrilhez du.

  • Mason
    Mason

    n. de pers. Ar Mason : Le Masson.

    ●(1792-1815) CHCH 121. Matelin er Mason, tr. « Mathurin Le Masson. »

  • mastar
    mastar

    m.

    (1) Souillure.

    ●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «lacaat leun a vastar.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastar, s. m., tr. «Peu ou pas usité ; souillure, ordure, salissure.»

    ●(1901) FHAB Genver 208. aben an noz e veze eun tam mad a veillen en he c'hinou, a vastar ag a ionen oc'h e vuzellou.

    (2) Souillure morale.

    ●(1933) MMPA 17. kement bugel a deu war an douar a zigas gantan mastar pec'hed hon zad kentan. (…) diwallet diouz mastar ar pec'hed kentan.

  • mastaradur
    mastaradur

    m. Salissure.

    ●(1732) GReg 841a. Salissure, tr. «mastaradur.»

  • mastaraj
    mastaraj

    m. Salissure.

    ●(1732) GReg 841a. Salissure, tr. «mastaraich.»

  • mastarañ / mastariñ
    mastarañ / mastariñ

    v.

    (1) V. tr. d. Salir, maculer, souiller.

    ●(1732) GReg 451a. Gâter, soüiller, tacher, tr. «Treg[or] mastarañ. pr. mastaret.» ●841a. Salir, gâter, soüiller, tr. «mastari. mastara. ppf. mastaret.»

    ●(1857) HTB 5. Mes hep dale hoc'h euz mastaret ar sae-ze. ●(1863) GBI II 74. Gant aoun mastari ho koeffo, tr. «De crainte de salir vos coiffes.» ●(1867) FHB 104/412b. sklabeza, mastara, saôtra, goalla eun dra zakr. ●(1872) ROU 102a. Salir, tr. «Mastara.» ●103b. Souiller, tr. «Mastara.» ●(1876) TDE.BF 444b. Mastara, v. a., tr. «Salir ; p. et.»

    ●(1902) PIGO I 81. Merc'hik a gar lipad gweren / A vastaro prest he rozen. ●(1908) PIGO II 90. Petra ra d'ac'h dont da vastari ma zi d'in ? ●(1925) FHAB Gouere 253. Mastari paper.

    (2) V. pron. réfl. En em vastariñ : se souiller moralement.

    ●(1852) MML 160. enem oalc'hîn dimeus ar c'hrimo deus pere a nefoa enem vastaret.

    ●(1912) BUAZpermoal 744. hag en em vastari a reont en kement a anavezont. ●(1914) FHAB Gouere 221. evit en em vastara er gwad hag e pep seurt torfejou heuzus.

  • mastarenn
    mastarenn

    f. –où Chose sale.

    ●(1882) CDFi 124-4 novembre p 3. eur vaoues dalc'hmad ar vastaren oc'h he fri.

    ●(1906) KANngalon Mae 101. goloet a vastouren. ●(1910) FHAB C'hwevrer 54. He zal hag he divoc'h oa roufennet doun ; mes eur vastaren a veze varno, peurvuia teo avoalc'h evit karga an aroudennou. ●(1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.

  • mastarennañ
    mastarennañ

    v. tr. d. Salir, souiller.

    ●(1872) ROU 103b. Souiller, tr. «mastarenna.»

  • mastarennet
    mastarennet

    adj. Sali.

    ●(1909) KTLR 52. n'oa mui banne leaz ebet en he c'hodel hag e oa mastourennet oll he zillad.

  • mastariñ
    mastariñ

    voir mastarañ

  • master
    master

    m. (langage des Joniged) Chef.

    ●(1979) LJDR 22. le chef que l'on appelait avec respect «Ar Master», quelquefois avec crainte, surtout chez kes «Nevezshanted».

  • mastik
    mastik

    m.

    (1) Mastic.

    ●(1633) Nom 99a. Resina lentiscina, mastiche : mastic : masticq.

    ●(1934) BRUS 275. Du mastic, tr. «mastig.» ●(1962) TDBP II 72. Geo, evel ouzout, ar mastik evel-se n'eus ket a chadenn, tr. «si, tu sais bien, le mastic comme cela n'a pas de «filant» (ne file pas).»

    (2) (argot de Morlaix) Beurre.

    ●(1912) KZVr 419 - 07/04/12. Mastig – amann.

  • mastikañ
    mastikañ

    v. tr. d. =

    ●(1849) LLB 1688-1689. De stefein ged koer blot er feuteu disteran / É vastikant a beh ou zi bet er bordeu. ●1780. [er guérein] E vastik hag e stag en tereneu nehué.

  • mastin .1
    mastin .1

    m.

    (1) Chien de berger.

    ●(1499) Ca 133a. Mastin. g. matin. ●(1557) B I 736. Ma laca iffam hac amguin / A dehast euel un mastin / En un iain abhominabl, tr. «que je sois, infâme et misérable / jeté à la hâte, comme un chien, dans une affreuse torture !» ●(1633) Nom 30b. Canis molossus : mastin, chien, dogue : mastin, quy bras, dogues.

    ●(1732) GReg 164b. Chien de Berger, tr. «Mastin. p. mastined.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «Gros chien.»

    (2) Homme brutal.

    ●(14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. » ●204. Noman Baspasian mastin qui payen, tr. « Maintenant, Vespasien, / Mâtin, chien payen »

    ●(c.1680) NG 275. er mastin diuat. ●(1792) BD 2869-2870. neuse an traitour hantecrist / ar mastin cry aveso trist, tr. «Alors le traître Antéchrist / ce cruel homme brutal sera malheureux.» ●3265. Que mastin que mab da Satan, tr. «Va, homme brutal, va, fils de Satan.» ●3443. ar mastin cry, tr. «Ce cruel homme brutal.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastin, s. m., tr. «par extension, homme brutal et grossier.»

  • mastin .2
    mastin .2

    m. Pièce de métier à tisser, cliquet.

    ●(1732) GReg 925a. Le renard, tr. «Ar mastyn.»

  • mastinañ
    mastinañ

    v. tr. d. Mâtiner.

    ●(1732) GReg 608b. Matiner, parlant d'une belle chienne, tr. «Mastina. pr. mastinet.»

    ●(1876) TDE.BF 444b. Mastina, v. n., tr. «Faire ses petits, mettre bas, parlant d'une chienne.»

  • mastoc'hañ / mastoc'hiñ
    mastoc'hañ / mastoc'hiñ

    v. tr. d.

    (1) Cochonner, mal faire (un travail).

    ●(1952) LLMM 34/43. (Douarnenez) mastoc'hiñ : ober fall ul labour. ●(1957) PLBR 121. Plozévet : bastoc'ha, cochonner, saboter un travail. ●(1974) THBI 215. meus aon da vostoc'hi an ostel-man. ●(1984) EBSY 32. (Sant-Ivi) mastoc'hiñ, tr. «faire du mauvais travail.» ●105. Eñ zo 'vastoc'hiñ e labour, tr. «Il fait du mauvais travail.»

    (2) Abîmer, esquinter.

    ●(1935) NOME 114. ar melc'houed a vastoc'he ar c'haol.

  • mastoc'het
    mastoc'het

    adj. (Travail) mal fait.

    ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) labour mastoc'het, tr. «du travail mal fait.»

  • mastoc'hiñ
    mastoc'hiñ

    voir mastoc'hañ

  • mastokin
    mastokin

    m. –ed Coquin.

    ●(1659) SCger 14a. belitre, tr. «mastoquin, p. et.» ●31b. coquin, tr. «mastoquin.» ●76a. mal autru, tr. «mastoquin p. et.» ●158b. mastoquin, tr. «cohuaut.» ●(c.1718) CHal.ms ii. maraud, tr. «Idem, mastoquin haillon.» ●(1732) GReg 210b. Coquin, faineant, lâche, libertin, gueux, tr. «mastoqin. p. mastoqined.»

    ●(1829) HBM 4. ha perac, mastoqin, e lezes-te antren ebars va zy ur seurt canailles ? ●(1872) FHB 407/334a. ober muioc'h a blijadur d'ar vastokined-ze. ●(1876) TDE.BF 444b. Mastokin, s. m., tr. «Malotru, coquin ; pl. ed.»

  • mastokiñ
    mastokiñ

    v. tr. d. Laisser de côté.

    ●(1983) GOEL 116. (Bro-Oueloù) Mastokiñ, tr. «laisser de côté.»

  • mastokinaj
    mastokinaj

    m. Coquinerie.

    ●(1732) GReg 210b. Coquinerie, action de coquin, tr. «mastoqinaich.»

  • mastoufet
    mastoufet

    adj. =

    ●(1956) BLBR 92/12. hanter vastoufet daou bemoc'h. ●(1958) BRUD 4/49. mastoufet a daoliou balaenn eur haz-noz ! ●58. Mastoufet : mouget.

  • mastourenn
    mastourenn

    voir mastarenn

  • mastrouilh
    mastrouilh

    voir bastrouilh

  • masu
    masu

    s. Massue.

    ●(1499) Ca 129b. Maczu. g. massue.

  • masuet
    masuet

    adj. Meurtri.

    ●(1732) GReg 207b. Contus, usé, meurtri, froissé, tr. «maçzuet.»

  • mat
    mat

    adj., adv. & interj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Bon.

    ●(1331) Bo f° 299 Henri Bossec alauar mar car doe me ambezo auantur mat ha quarzr tr. « Henri Bossec dit : si Dieu le veut, moi j'aurai bonne et belle aventure » ●(c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Iuonet omnes so map mat ha quar. tr. «Ivonet Omnès est un fils bon et aimant.» ●(1499) Ca 133a. Mat. g. bon.

    (2) (en plt de qqn) Fort, costaud.

    ●(c.1825-1830) AJC 2587. me a voa bepred prond vigiland a pod mad.

    ●(1932) ALMA 113. evit guelet ha paotred vat e oamp. ●(1942) FHAB Du/kerzu 223. Savet he deus strolladou paotred-vat eus pep parrez. ●(1985) AMRZ 119. ober o 'faotr mad.

    ►[au comp.]

    ●(1904) BOBL 31 décembre 15/1b. Echu ar gann, an traou n'eont na matoc'h na falloc'h. ●(1907) BOBL 05 janvier 119/2e. An Eosterez hag an erërez a c'hello tremen easoc'h etouez an ed, hag an eost a vezo great buanoc'h ha matoc'h.

    ●(1938) SAV 11/18. Gwelloc'h paotr egedoc'h e ranko beza an hini am zaolo el lec'h-se.

    (3) (en plt de mets)

    ►[à l'exclam.] Matat : quel bon.

    ●(1926) FHAB C'hwevrer 64. Na matat friko !

    ►[au superl.] Matañ : meilleur.

    ●(1861) BSJ 59. en deur e oé bet changet ét matan gùin.

    ●(1922) FHAB Mae 148. hag a raio d'eoc'h braoa ha mata ma c'hello.

    (4) Mat ouzh : bon pour.

    ●(1633) Nom 277a. Med. hydragogum, aquiducum : medecine bonne contre l'hydropisie : medicinerez mat ouz an hidropisy.

    ●(1732) GReg 111b. La bouse est propre contre les piqueures des mouches à miel, & pour resoudre les apostumes, tr. «Ar beuzeul a so mad ouc'h flemmadur ar guënan.»

    ●(1928) LEAN 35. mammennou dour tomm mat ouz ar remm, e glenved.

    (5) Bezañ mat da (+ subst.) : faire un bon.

    ●(1890) BSS 4. Edot eno o sonjal piou a vize mad da eskob.

    (6) Bezañ mat da (+ v.) : être bon pour, être propre à.

    ●(1732) GReg 380a. Cela est propre à éveiller, ou à réveiller l'esprit, tr. «Mad eo an dra-ze da divanega ar spered.»

    (7) [an négat.] Bezañ mat nemet da : n'être bon qu'à.

    ●(1916) KZVr 185 - 17/09/16. an atrejou-ze nan int mat nemet da vodenni loened fall, tr. «ces débris ne sont propres qu'à attirer en foule les bêtes nuisibles (Bourdelès).»

    B. Épith.

    (1) Dorn mat : main droite.

    ●(1907) VBFV.bf 50b. en dorn mat, tr. «la main droite.» ●(1926) FHAB Mae 190. Neuze, war e zorn mat, war bouez eur pemp munutenn bale, e welas ar vêreri.

    (2) Paotr mat : solide gaillard.

    ●(1870) MBR 142. em euz douet c'houi a zo paotr mad ivez, tr. «je crois que vous êtes aussi un solide gaillard.»

    II. Adv.

    A.

    (1) =

    ●(1917) KANNgwital 170/193. Ra vezo savet ar vugale mad ha kristen.

    (2) Bien, complètement, tout à fait.

    ●(1911) RIBR 82. N'oa ket eat mat en ti pa dremenas eur maread tud, prez bras warnezo. ●(1927) FHAB Gouere 141. Ne oant ket kroget mat gant o labour pa, teuas an otrou d'ober gweladenn d'ezo.

    (3) [sujet : qqc.] Dont da vat gant ub. : réussir (qqc.).

    ●(1839) BESquil 296. Doué e hroei, dré é vénediction, ma tei peb-tra de vad guet-n-oh. ●(18--) CST 3. Diwar ar pred-ze, pep tra a zeuas da vad ganen.

    ●(1906) BOBL 10 février 73/2b. Troc'ha rin da benn ouzit avad, ma ne zeu ket da vad ganez ar pez a roin d'id da ober. ●(1964) ABRO 9. Hag eus an holl droiadoù a ris er broioù estren, honnezh hepken a zeuas ganin da vat.

    (4) [sujet : qqn] Dont da vat : guérir.

    ●(18--) SAQ I 304. Eun den klanv, pa goummanz dont da vad.

    ●(1921) GRSA 378. alien dein petra obér aveit donet de vâd. ●(1937) TBBN 59. chetu un huizen é torrein ar Guéreg : deit e oé de vad.

    (5) Kas ub. da vat : guérir qqn.

    ●(1921) GRSA 382. anaùout e hran mat ul lezeuen e zo tré d'hou kas de vad.

    (6) Dont da vat : revenir à soi.

    ●(1919) TOBB 29. A nevez e kollan va anaoudegez. Pa deuan adarre da vad, e oan va unan.

    (7) Dont war vat : s'améliorer.

    ●(1924) BILZbubr 42/977. evelkent, abaoe m'eo dimeet, eo deut eun tammig war vad. ●(1924) BILZbubr 43-44/1020. Bilzig a oa eur pôtr dihun, hag a deuje buan war vad.

    (8) Mont da vad : aboutir.

    ●(1907) PERS 375. Goude ar prosezou kenta, ha pa 'z eont da vad, ez int hanvet Vénérable. ●376. Leac'h so da gredi, emezhan, ez ai ar prosez da vad.

    (9) Da vat : pour de bon.

    ●(1973) LBFR 148. N'oa ket komprenet la oen davat o ober goap eus outan. ●(1974) THBI 209. Ar mitizien ruz ha mibin zo davat o selvich.

    (10) Evit mat : pour de bon, définitivement.

    ●(1877) EKG I 32. Mez siouaz ! maro oa evit mad.

    (11) Gouzout da vat : savoir exactement.

    ●(1919) MVRO 13/1c. Petra zo a wir en kement man ; n'ouzer ket da vad.

    (12) Da vat ha kaer : sérieusement.

    ●(1906) KPSA 213. pe gomz ouzoc'h da vad ha kaer pe c'hoapaat ac'hanoc'h. ●(1963) LLMM 99/268. met kerkent ha ma teuas da intent e oa bet tennet warnañ da vat ha kaer.

    (13) Ober mat : bien faire, agir correctement.

    ●(1790) MG 13. eit hor recompancein a pe ramb mat, pé eit hur punissein a pe ramb fall.

    B. Loc. adv. Da vat ha da fall =

    ●(1869) FHB 232/181b. amzer da ober eur briz confession ha da reseo, da vad ha da fall, (...) unan bennag euz a zakramanchou an ilis.

    III. Interj.

    (1) Bon !

    ●(1869) EGB 130. Mâd ! tr. «bon ! bien !»

    ●(1950) KBSA 287. Mat ! Me a laero ar c'havrig a zo gantañ.»

    (2) Ha mat pell zo ! : c’est tout, ça suffit !

    ●(1944) VKST Genver 8. Eun akt a geuz da lavarout ; an abolvenn war ar marc'had, ha mat pell 'zo ! ●(1982) HYZH 147/59. (Treboull) ur mañjer er gêr, ur banne pe zaou ha mat pell zo !

    IV.

    (1) Mat zo graet : c'est bien fait !

    ●(1894) BUZmornik 425. Mad zo great, emezhan, o koundaoni Anthim.

    (2) Mat zo graet dit : c'est bien fait pour toi.

    ●(1908) FHAB Gouere 211. Sac'h geier, eme ar vamm d'he mab, en taol-man out flemmet en eur wech, ha mad 'zo great d'it.

    V. [empl. comme subst. m. ou f., mat > mad] (en plt de qqn) Ur mad, ur vad : un bon, une bonne ; compétent.

    ●(1912) BUEV 31. Ur mat e oé é vonet de huélet er ré klan. ●(1912) DIHU 82/51. Er ruchennad-sé e zou ur vat. ●(1914) MABR 13. Ur soudard ! Hag ur mat. ●(1932) BRTG 99. Ur mat onn bet de charéat chistr.

    VI.

    (1) Drouk ha mat gant ub. : voir drouk.

    (2) Mat evel un tamm bara : voir bara.

    (3) Bezañ mat da lakaat dindan lost ar c'hazh : voir kazh.

  • mat-ha-ma
    mat-ha-ma

    conj. Tant mieux si.

    ●(1902) LZBt Du 19. Mad ha m'ar gallan, e lariz d'in ma-unan. ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. taoliou mad ha ma teuont.

  • mat-ha-ma-koll-gonit
    mat-ha-ma-koll-gonit

    adv. =

    ●(1988) TOKO 83. Setu-me da vond, hag a welas eno eur pez koulouar hag eur bern dorojou. War behini skei ? Mata koll gonid, war an hini vraz a-fas.

  • mat-ha-mat-ha
    mat-ha-mat-ha

    adv. Comme-ci, comme ça.

    ●(1959) BAHE 19/2. ha pep tra o terc'hel da vont war-raok mata-mata. ●(1983) LLMM 228/7. Kenderc'hel a rae an traoù da vont en-dro mata-mata.

  • mataat
    mataat

    v.

    I. V. intr. Mataat eus udb. : tirer profit de qqc. (en bonne part).

    ●(1872) ROU 76a. Bénéficier, tr. «Vataat h[aut] L[éon].» ●97a. Si vous pouvez en tirer du profit, tr. «Mar gallit vataat aneza.» ●(1880) SAB 59. sicour ar spered da vataat euz ar pez a veler. ●125. grit d'in, d'am zud tout, vataat, beza vell eus ho pizit.

    ●(1909) KTLR 235. Mez deuz he arc'hant he vugale ne vataent tamm. ●(1935) LZBl Du/Kerzu 199. n'eman ket he-unan o vataat eus ar glao madelezus a gouez war he uhelennou.

    II. V. pron. réfl. En em vataat eus udb.

    (1) Tirer son bien, profit de qqc. (en bonne part).

    ●(1911) BUAZperrot 346. piou oar ha nerz awalc'h hon devezo d'en em vatât anezi [ar c'hras] goudeze.

    (2) Se contenter de qqc., de ce qu'il y a.

    ●(1953) BLBR 63/4. en em vataomp eus ar puñs koz da c'hortoz ma vo prest ar puñs nevez.

  • matadenn
    matadenn

    f. –où Amélioration.

    ●(1931) VALL 22a. Amélioration, tr. «matadenn T[régor] f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...