Recherche 'ka...' : 2103 mots trouvés
Page 24 : de kaol-broust (1151) à kaotel (1200) :- kaol-broust
- kaol-brusel
- kaol-dantek
- kaol-dourkaol-dour
coll. Nénuphars.
●(1973) LIMO 17 mars. Loéieu-ranned, nénuphars, littéralement : cuillers de grenouilles ; ailleurs on dit aussi kaol-deur, choux d'eau.
- kaol-du
- kaol-fleur
- kaol-frezennek
- kaol-friz
- kaol-gallekkaol-gallek
coll. (botanique) Guimauve.
●(1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»
- kaol-garvkaol-garv
coll. (botanique) Bourrache.
●(1659) SCger 16b. bouroche, tr. «caul garo.» ●(1732) GReg 110b. Bourrache, ou, bourroche, plante, tr. «Caul-garo.»
●(1876) TDE.BF 320b. Kaol-garo, s. m., tr. «Chardon, plante. On donne aussi ce nom à la bourrache.» ●(1879) BLE 22. Bourrache. (Borrago. T.) Kaol-garô.
●(1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-garo, e galleg la bourrache. ●(1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»
►kaolenn-c'harv f. : feuille de bourrache.
●(1732) GReg 110b. Une feüille de bourrache, tr. «Caulen-garo.»
●(1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»
- kaol-glas
- kaol-go
- kaol-goet
- kaol-gwenn
- kaol-gwrac'hkaol-gwrac'h
coll. (botanique) Grande bardane Arctium lappa.
●(1905) BOBL 21 octobre 57/1a. eur journal ledan evel eun delien kaol grac'h.
- kaol-Herodezkaol-Herodez
coll. (botanique) Arroches.
●(1732) GReg 51b. Aroche, herbe potagere, tr. «Caul-herodès.»
- kaol-irvinkaol-irvin
coll. Rutabagas.
●(c.1500) Cb 36b. napocaulis / lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaux. b. coal yruin. ●(1521) Cc. napocaulis lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaulx. b. caul yruin.
●(1876) TDE.BF 320b. Kaol-irvin, s. m., tr. «Rutabaga, légume fourrager.»
►
●(1939) KLDZgwal 126/44-45. re-bar da ziou gaolirvinenn.
►
●(1914) DFBP 53a. chou-navet, tr. «Kaolen-irvin.»
- kaol-kabuskaol-kabus
coll. Choux cabus.
●(1633) Nom 80b. Brassica capitata, tritiana, imperialis : choux cabus : caul cabuçc.
- kaol-kutuilhkaol-kutuilh
coll. Choux blancs.
●(1890) MOA 169b. Choux blancs ou choux à vaches, tr. «kaol-kutuill, m. pl.»
- kaol-malvkaol-malv
coll. (botanique) Mauve.
●(1659) SCger 77b. Mauue, tr. «caul malo.» ●(1732) GReg 609b. Mauve, plante, tr. «caul malo.» ●(1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»
●(1847) MDM 235. grichou kaol-malo. ●(1879) BLE 255. Mauve. (Malva. L.) Kaol-malô.
●(1907) BOBL 16 février 125/3a. lakat eur palastr var he deve great gant kol-maro. ●(1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-malo, anavezet gant an holl.
- kaol-melerkaol-meler
coll. (botanique) = cf. kaol-Milar ?
●(1864) KLV 67. Ho dispeuri war ar melchennou, pe gand ann eostou kaol-meler araok ober patatez.
- kaol-merdeatkaol-merdeat
coll. (botanique) Soldanelles, choux de mer, choux marins.
●(1633) Nom 80b. Brassica marina, vulgò soldanella. Saldano soldanelle : caul merdeat.
- kaol-Milarkaol-Milar
coll. (botanique) Choux de Milan. cf. kaol-meler ?
●(1962) EGRH I 26. kaol Milar, tr. « chou de Milan. »
- kaol-moc'hkaol-moc'h
coll. (botanique)
(1) Parelle Rumex crispus.
●(1732) GReg 702b. Patience, plante, tr. «caul-moc'h.»
●(1876) TDE.BF 321a. Kaol-moc'h, s. m., tr. «Patience, plante sauvage.» ●(1879) BLE 321. Parelle crispée. (L. crispum. Lm. – R. crispus. ) Kaol moc'h. – Patience.
●(1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.» ●(1934) BRUS 267. De la parelle, tr. «kaol-moh.» ●(1955) VBRU 190. kaol-moc'h : ur blantenn, e galleg «patience».
►kaolenn-voc'h f. : pied de patience.
●(1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.»
(2) Espèce de pavot jaune qui pousse sur la grève.
●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Kaol-moc'h = Eur seurt roz-moc'h melen o kreski e traez an aod.
- kaol-palmez
- kaol-podekkaol-podek
coll. (botanique) Choux cabus.
●(1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-podek.»
- kaol-pomkaol-pom
voir kaol-pomez
- kaol-pometkaol-pomet
coll. (botanique) Choux pommés.
●(1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Van[netois] col-pommet.»
- kaol-pomez / kaol-pomkaol-pomez / kaol-pom
coll. (botanique) Choux pommés.
●(1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Caul-poumez.»
●(1890) MOA 169b. Choux pommés, tr. «kaol-pomme, m. pl.»
●(1902) PIGO I 4. kôl-pome, karotez ha pesked Sant-Briek. ●(1906) BOBL 28 avril 84/3d. eur mestr eo da gultiva kaol-pomm. ●(1933) ALBR 35. Hada : kaol-pome.
●(1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-pome(z).»
►kaolenn-bomez f. : chou pommé.
●(1766) MM 858. er gaolen bomé, tr. «un pied de chou-pomme.»
●(1906) BOBL 28 avril 84/3d. dirag beb a gaolen-bomm. ●(1924) BILZbubr 38/841. eur gôlenn-bome, eun irvinenn.
- kaol-ruzkaol-ruz
coll. (botanique) Choux rouges.
●(1633) Nom 80b. Brassica cumana læuis, rubra : choux rouge : caul ruz.
- kaol-saoutkaol-saout
coll. (botanique) Choux fourragers.
●(1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-saout.»
- kaol-stlejkaol-stlej
coll. (botanique) Choux fourragers.
●(1659) SCger 136a. caul stlej, tr. «gros choux.» ●(1732) GReg 167a. Gros choux, tr. «Caul stlech.»
●(1896) GMB 658. espèce de choux qui monte toujours, et dont on arrache les feuilles pour les bestiaux, pet[it] Trég[uier] kôl skléñch.
●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sklej : pour skej ; kaol sklej. ●(1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-stlej.»
►kaolenn-stlej f. Chou fourrager.
●(1924) BILZbubr 45/1066. Kôlenn sklech, tr. «chou à vache.»
- kaol-teal
- kaol-terezkaol-terez
(botanique) coll. =
●(1982) PBLS 37. (Sant-Servez-Kallag) kaol-terez, tr. «rumex, oseille épinard.»
- kaol-yarig
- kaolajkaolaj
coll. (phycologie)
(1) Laminaires épaves.
●(1987) GOEM 44. Le râteau de grève (…) rastell gaolach (râteau de laminaire-épave) à Plougoulm.
(2) Ulve, laitue de mer Ulva lactuca.
●(1968) NOGO 212. Ulva lactuca. kao:laʒ, «mauvais choux» : Mogueriec en Sibiril, Le Dossen en Santec.
(3) Kaolaj hir : Alaria esculenta.
●(1968) NOGO 219. Alaria esculenta. kaolaʒ-'ir, «mauvais choux longs» : Le Dossen en Santec.
(4) Kaolaj : Fucus serratus.
●(2007) GOEMOn 119b. Kaolac'h (se prononce kolac'h : il a la forme et la consistance des choux=kaol) : fucus serratus.
- kaolegkaoleg
m. –i, –où, kaoleier Terrain planté de choux.
I.
●(1732) GReg 167b. Le quartier des choux dans un Jardin, ou, courtil à choux, tr. «Caulecq. p. caulegou. ar gaulecq.» ●(1738) GGreg 17. caulecg, tr. «carré de choux.» ●(1744) L'Arm 58b. Choutier, tr. «Caulêc.. égui. f.» ●(1779) BRig I 27. zoul, gled, zouleier, des champs de gleds ; de caul, choux, cauleier.
●(1864) KLV 54. Ar c'haoleier a zrebe ann eostou melchen, ha dre zouar, ha dre deil. ●(18--) RGE 37. guelet ur c'haor en ur golec.
●(1939) RIBA 158. kardellat me haoleg geton. ●(1942) DHKN 13. é grien ur gaoleg.
II. Teurel mein e kaoleg ub. : voir mein.
- kaolekkaolek
adj. Legumaj kaolek : légumes feuilles.
●(1933) ALBR 74. Pevar seurt legumaj a zo re gaolek, re wriennek, re ognonek, ha re sec'h.
- kaolennkaolenn
f. –où, kaol
(1) Choux.
●(1499) Ca 34a. Caulenn. g. choul. ●(c.1500) Cb 36b. maguderis / is. cest le second choul. i. broisson de choul. b. bruncen an caulenn.
●(1659) SCger 136a. caulen, pl. caul, tr. «choux.» ●(1732) GReg 167a. Chou, herbe potagere, tr. «Caulenn. p. caul.» ●(1744) L'Arm 58a. Chou, tr. «Cauleenn.. le. f.»
●(1869) EGB 12. koalen (lire : kaolen) tr. «un seul chou.» ●kaolennou, tr. «quelques choux.»
(2) (?) Histoire incroyable, exemplaire (?).
●(1924) FHAB Mezheven 214. ha setu aman ar gaolenn a roas d'ar barrisioniz diskiant-ze pa bignas er gador : (...).
(3) (phycologie) Laminaria digitata.
●(1968) NOGO 220. Laminaria digitata. kaol, col. kaolen, singf. «choux» : Karreg-Hir en Kerlouan, Meneham en Kerlouan, Kerhurus en Plouneour-Trez.
- kaolennadkaolennad
f. –où Plein une feuille de choux.
●(1857) CBF 14. Hag ar gaolennad sivi ? tr. «Et la feuille de fraises ?»
- kaolmoc'hakaolmoc'ha
v. Kas da gaolmoc'ha : envoyer promener.
●(1955) VBRU 15 (T) *Jarl Priel. e voen kaset gantañ da gaolmoc'ha. ●(1968) LOLE 12 (T) *Roc'h Vur. Hini ebed aneze ne veze kaset da gaolmoha. ●(1970) BHAF 241 (T) E. ar Barzhig. Eleh kas anezañ da golmoha, an davarnourez Selina Tangi he-doa roet ton d'e ardou.
- kaoñkaoñ
interj. Onomatopée qui imite le son des cloches qui sonnent pour un enterrement.
●(1932) ALMA 172. Pa glevas ar c'hleier braz o lavaret : kaon kaon kaon... hag ar re vian o respount : kaon var gaon.
- kaon-kaon-
voir kan-
- Kaorel
- kaosion
- kaotkaot
m.
(1) Bouillie.
●(1499) Ca 34a. Caut. g. bouillie. ●(1633) Nom 55a. Puls, pulmentum, pulmentarium, & pulmentarius cibus : boulie, potage espais : yot, caut, potaig, pe souben teu.
●(1659) SCger 16a. bouïllie fort claire, tr. «caut.»
●(1909) KTLR 165. Skei a reaz var an diaoul bihan ken a oa bruzunet he eskern hag eat he gik e kaot. ●(1924) SBED 57. kaot d'en hani bihan.
(2) (cuisine) Pâte liquide (à crêpes, etc.).
●(1744) L'Arm 272a. Faire la pâte, pour les crêpes, tr. «Gobérr caud eitt crampoaih.»
●(1931) FHAB Du 417. Ne veze ket pell evit leda he c'haot war ar billig.
(3) Kaot brignen : bouillie de gruau.
●(1857) CBF 10. Kaot brignen, m., tr. «Bouillie de gruau.»
(4) Boue.
●(1867) FHB 143/308a. dindan ar glao pil, e kreiz ar pri, e kreiz ar c'haot.
(5) Encollage, apprêt, cati.
●(1790) MG 210. er haud-ce e bouïs ehue un dra-benac.
●(1869) FHB 224/119a. Lammit ar c'hod euz eun tok, hag ho tok a zibastel, a ya da yod.
(6) Colle.
●(1659) SCger 27a. colle, tr. «caut.» ●(1732) GReg 179b. Colle, ce qui sert à joindre du papier, du cuir, &c., tr. «Codt.»
●(1876) TDE.BF 321a. Kaot, s. m., tr. «Colle de farine ou autre.»
(7) Potage.
●(1931) VALL 579a. Potage, tr. «kaot m.»
(8) Dre e gaot : (vêtement) neuf, non encore lavé.
●(1962) EGRH I 26. dre e g[aot], tr. « (vêtement) neuf, non encore lavé. »
- kaot-askorn
- kaotadennkaotadenn
f. –où (Un) encollage.
●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou. hag eur gotaden eo ar pez a vez kaotet en eur vech.
- kaotañkaotañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Kaotañ al leur : appliquer de la bouse sur l'aire à battre.
●(1866) FHB 58/46a. cota al leur ; appliquer de la bouse sur l'aire.
(2) Kaotañ ar stal : faire échouer une entreprise par maladresse.
●(1935) CDFi 23 novembre. n'eo ket pa vezer erruet tost d'ar pal eo mont da gota ar stal. ●(1935) CDFi 30 novembre. da gaota ar stal.
(3) Encoller, coller, apprêter, catir (une étoffe).
●(1790) MG 210. Eit gobér ur uiad, réd-è caudein en ned.
●(1870) FHB 299/301b. Al lian (...) a dle beza kotet, koted mad, ewid ne yalo ket an er, an avel dre enn-ha.
●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou.
(4) fam. Kaotañ a, gant : enduire de.
●(1878) EKG II 71. guelet eur zoudard kaotet he varo d'ezhan a iod gand eur vaouez. (...) ar zoudard kaotet he varo gand iod.
(5) Coller.
●(1659) SCger 27a. coller, tr. «cauta.» ●(1732) GReg 180a. Coller, joindre avec de la colle, tr. «Codta. pr. codtet.»
●(1876) TDE.BF 321a. Kaota, v. a., tr. «Coller avec de la colle.»
II. V. pron. réfl. En em gaotañ : se salir.
●(1866) FHB 58/46a. da zerc'hal an allar ha d'he nem gota e craou ar zaoud.
- kaotel