Devri

Recherche 'ka...' : 2103 mots trouvés

Page 24 : de kaol-broust (1151) à kaotel (1200) :
  • kaol-broust
    kaol-broust

    coll. Choux de Bruxelles.

    (1931) VALL 121b. Choux de Bruxelles ; tr. «kaol-broust

  • kaol-brusel
    kaol-brusel

    coll. Choux de Bruxelles.

    (1933) ALBR 35. Hada : kaol-brusel.

    kaolenn-Brusel f. : chou de Bruxelles.

    (1934) BRUS 264. Un chou de Bruxelles, tr. «ur gaolen-Brusel

  • kaol-dantek
    kaol-dantek

     coll. Choux crépus.

    (1633) Nom 80b. Brassica Apiana, sabelica, crispa : choux crespuz : caul dantecq, caul fresennec.

    (1732) GReg 167a. Choux crepus, tr. «Caul dantecq

  • kaol-dour
    kaol-dour

    coll. Nénuphars.

    (1973) LIMO 17 mars. Loéieu-ranned, nénuphars, littéralement : cuillers de grenouilles ; ailleurs on dit aussi kaol-deur, choux d'eau.

  • kaol-du
    kaol-du

    coll. Couleuvrée noire.

    (1732) GReg 221b. Coleuvrée noire, plante dont on mange les premiers bourgeons en salade comme des asperges, tr. «caul du

    (1876) TDE.BF 320b. Kaol-du, s. m., tr. «Couleuvrée, plante, et aussi brionne.»

    note : erreur pour kol-du, cf. Nom 81a.

  • kaol-fleur
    kaol-fleur

    coll. Choux-fleurs.

    (1633) Nom 80b. Brassica Pompeiana, cypria : choux fleuris : caul fleur.

    (c.1718) CHal.ms i. chous fleur, tr. «caul bleu, bleüet, caul fleur

  • kaol-frezennek
    kaol-frezennek

    coll. Choux frisés.

    (1633) Nom 80b. Brassica Apiana, sabelica, crispa : choux crespuz : caul dantecq, caul fresennec.

    (1732) GReg 167a. Choux crepus, tr. «caul-fresennecq

  • kaol-friz
    kaol-friz

    coll. Choux frisés.

    (1941) ARVR 6/3a. kaol-frij, kaol-fleur, pour, karotez.

  • kaol-gallek
    kaol-gallek

    coll. (botanique) Guimauve.

    (1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»

  • kaol-garv
    kaol-garv

    coll. (botanique) Bourrache.

    (1659) SCger 16b. bouroche, tr. «caul garo.» ●(1732) GReg 110b. Bourrache, ou, bourroche, plante, tr. «Caul-garo

    (1876) TDE.BF 320b. Kaol-garo, s. m., tr. «Chardon, plante. On donne aussi ce nom à la bourrache.» ●(1879) BLE 22. Bourrache. (Borrago. T.) Kaol-garô.

    (1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-garo, e galleg la bourrache. ●(1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»

    kaolenn-c'harv f. : feuille de bourrache.

    (1732) GReg 110b. Une feüille de bourrache, tr. «Caulen-garo

    (1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»

  • kaol-glas
    kaol-glas

    coll.

    (1) Choux cabus, vert.

    kaolenn-c'hlas f. : chou cabus.

    (1934) BRUS 264. Un chou cabus, tr. «ur gaolen-glas

    (2) (phycologie) Ulve, laitue de mer Ulva lactuca.

    (1968) NOGO 212. Ulva lactuca. kaol 'gla:z, «choux verts » (Kerhuon).

  • kaol-go
    kaol-go

    coll. (cuisine) Choucroute.

    (1931) VALL 121b. Choucroute, tr. «kaol-go

  • kaol-goet
    kaol-goet

    coll. (cuisine) Choucroute.

    (1931) VALL 121b. Choucroute, tr. «kaol-gôet

  • kaol-gwenn
    kaol-gwenn

    coll. (botanique) Arroches.

    (1732) GReg 51b. Aroche, herbe potagere, tr. «Caul-güénn

    (1914) DFBP 21a. aroche, tr. «Kaol-gwen

  • kaol-gwrac'h
    kaol-gwrac'h

    coll. (botanique) Grande bardane Arctium lappa.

    (1905) BOBL 21 octobre 57/1a. eur journal ledan evel eun delien kaol grac'h.

  • kaol-Herodez
    kaol-Herodez

    coll. (botanique) Arroches.

    (1732) GReg 51b. Aroche, herbe potagere, tr. «Caul-herodès

  • kaol-irvin
    kaol-irvin

    coll. Rutabagas.

    (c.1500) Cb 36b. napocaulis / lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaux. b. coal yruin. ●(1521) Cc. napocaulis lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaulx. b. caul yruin.

    (1876) TDE.BF 320b. Kaol-irvin, s. m., tr. «Rutabaga, légume fourrager.»

    (1939) KLDZgwal 126/44-45. re-bar da ziou gaolirvinenn.

    (1914) DFBP 53a. chou-navet, tr. «Kaolen-irvin

  • kaol-kabus
    kaol-kabus

    coll. Choux cabus.

    (1633) Nom 80b. Brassica capitata, tritiana, imperialis : choux cabus : caul cabuçc.

  • kaol-kutuilh
    kaol-kutuilh

    coll. Choux blancs.

    (1890) MOA 169b. Choux blancs ou choux à vaches, tr. «kaol-kutuill, m. pl.»

  • kaol-malv
    kaol-malv

    coll. (botanique) Mauve.

    (1659) SCger 77b. Mauue, tr. «caul malo.» ●(1732) GReg 609b. Mauve, plante, tr. «caul malo.» ●(1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»

    (1847) MDM 235. grichou kaol-malo. ●(1879) BLE 255. Mauve. (Malva. L.) Kaol-malô.

    (1907) BOBL 16 février 125/3a. lakat eur palastr var he deve great gant kol-maro. ●(1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-malo, anavezet gant an holl.

  • kaol-meler
    kaol-meler

    coll. (botanique) = cf. kaol-Milar ?

    (1864) KLV 67. Ho dispeuri war ar melchennou, pe gand ann eostou kaol-meler araok ober patatez.

  • kaol-merdeat
    kaol-merdeat

    coll. (botanique) Soldanelles, choux de mer, choux marins.

    (1633) Nom 80b. Brassica marina, vulgò soldanella. Saldano soldanelle : caul merdeat.

  • kaol-Milar
    kaol-Milar

    coll. (botanique) Choux de Milan. cf. kaol-meler ?

    (1962) EGRH I 26. kaol Milar, tr. « chou de Milan. »

  • kaol-moc'h
    kaol-moc'h

    coll. (botanique)

    (1) Parelle Rumex crispus.

    (1732) GReg 702b. Patience, plante, tr. «caul-moc'h

    (1876) TDE.BF 321a. Kaol-moc'h, s. m., tr. «Patience, plante sauvage.» ●(1879) BLE 321. Parelle crispée. (L. crispum. Lm. – R. crispus. ) Kaol moc'h. – Patience.

    (1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.» ●(1934) BRUS 267. De la parelle, tr. «kaol-moh.» ●(1955) VBRU 190. kaol-moc'h : ur blantenn, e galleg «patience».

    kaolenn-voc'h f. : pied de patience.

    (1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.»

    (2) Espèce de pavot jaune qui pousse sur la grève.

    (1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Kaol-moc'h = Eur seurt roz-moc'h melen o kreski e traez an aod.

  • kaol-palmez
    kaol-palmez

    coll. (botanique) Choux palmiste.

    (1931) VALL 121b. Chou palmiste, tr. «kaol-palmez

  • kaol-podek
    kaol-podek

    coll. (botanique) Choux cabus.

    (1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-podek

  • kaol-pom
    kaol-pom

    voir kaol-pomez

  • kaol-pomet
    kaol-pomet

    coll. (botanique) Choux pommés.

    (1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Van[netois] col-pommet

  • kaol-pomez / kaol-pom
    kaol-pomez / kaol-pom

    coll. (botanique) Choux pommés.

    (1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Caul-poumez

    (1890) MOA 169b. Choux pommés, tr. «kaol-pomme, m. pl.»

    (1902) PIGO I 4. kôl-pome, karotez ha pesked Sant-Briek. ●(1906) BOBL 28 avril 84/3d. eur mestr eo da gultiva kaol-pomm. ●(1933) ALBR 35. Hada : kaol-pome.

    (1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-pome(z).»

    kaolenn-bomez f. : chou pommé.

    (1766) MM 858. er gaolen bomé, tr. «un pied de chou-pomme.»

    (1906) BOBL 28 avril 84/3d. dirag beb a gaolen-bomm. ●(1924) BILZbubr 38/841. eur gôlenn-bome, eun irvinenn.

  • kaol-ruz
    kaol-ruz

    coll. (botanique) Choux rouges.

    (1633) Nom 80b. Brassica cumana læuis, rubra : choux rouge : caul ruz.

  • kaol-saout
    kaol-saout

    coll. (botanique) Choux fourragers.

    (1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-saout

  • kaol-stlej
    kaol-stlej

    coll. (botanique) Choux fourragers.

    (1659) SCger 136a. caul stlej, tr. «gros choux.» ●(1732) GReg 167a. Gros choux, tr. «Caul stlech

    (1896) GMB 658. espèce de choux qui monte toujours, et dont on arrache les feuilles pour les bestiaux, pet[it] Trég[uier] kôl skléñch.

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. sklej : pour skej ; kaol sklej. ●(1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-stlej

    kaolenn-stlej f. Chou fourrager.

    (1924) BILZbubr 45/1066. Kôlenn sklech, tr. «chou à vache.»

  • kaol-teal
    kaol-teal

    coll. (botanique) Parelle.

    (1896) GMB 684. parelle (...) pet[it] tréc[orois] kôl téal.

  • kaol-terez
    kaol-terez

    (botanique) coll. =

    (1982) PBLS 37. (Sant-Servez-Kallag) kaol-terez, tr. «rumex, oseille épinard.»

  • kaol-yarig
    kaol-yarig

    coll. (botanique) Mouron.

    (1985) OUIS 264note. neuf feuilles de kaol yaric (mouron).

  • kaolaj
    kaolaj

    coll. (phycologie)

    (1) Laminaires épaves.

    (1987) GOEM 44. Le râteau de grève (…) rastell gaolach (râteau de laminaire-épave) à Plougoulm.

    (2) Ulve, laitue de mer Ulva lactuca.

    (1968) NOGO 212. Ulva lactuca. kao:laʒ, «mauvais choux» : Mogueriec en Sibiril, Le Dossen en Santec.

    (3) Kaolaj hir : Alaria esculenta.

    (1968) NOGO 219. Alaria esculenta. kaolaʒ-'ir, «mauvais choux longs» : Le Dossen en Santec.

    (4) Kaolaj : Fucus serratus.

    (2007) GOEMOn 119b. Kaolac'h (se prononce kolac'h : il a la forme et la consistance des choux=kaol) : fucus serratus.

  • kaoleg
    kaoleg

    m. –i, –où, kaoleier Terrain planté de choux.

    I.

    (1732) GReg 167b. Le quartier des choux dans un Jardin, ou, courtil à choux, tr. «Caulecq. p. caulegou. ar gaulecq.» ●(1738) GGreg 17. caulecg, tr. «carré de choux.» ●(1744) L'Arm 58b. Choutier, tr. «Caulêc.. égui. f.» ●(1779) BRig I 27. zoul, gled, zouleier, des champs de gleds ; de caul, choux, cauleier.

    (1864) KLV 54. Ar c'haoleier a zrebe ann eostou melchen, ha dre zouar, ha dre deil. ●(18--) RGE 37. guelet ur c'haor en ur golec.

    (1939) RIBA 158. kardellat me haoleg geton. ●(1942) DHKN 13. é grien ur gaoleg.

    II. Teurel mein e kaoleg ub. : voir mein.

  • kaolek
    kaolek

    adj. Legumaj kaolek : légumes feuilles.

    (1933) ALBR 74. Pevar seurt legumaj a zo re gaolek, re wriennek, re ognonek, ha re sec'h.

  • kaolenn
    kaolenn

    f. –où, kaol

    (1) Choux.

    (1499) Ca 34a. Caulenn. g. choul. ●(c.1500) Cb 36b. maguderis / is. cest le second choul. i. broisson de choul. b. bruncen an caulenn.

    (1659) SCger 136a. caulen, pl. caul, tr. «choux.» ●(1732) GReg 167a. Chou, herbe potagere, tr. «Caulenn. p. caul.» ●(1744) L'Arm 58a. Chou, tr. «Cauleenn.. le. f.»

    (1869) EGB 12. koalen (lire : kaolen) tr. «un seul chou.» ●kaolennou, tr. «quelques choux.»

    (2) (?) Histoire incroyable, exemplaire (?).

    (1924) FHAB Mezheven 214. ha setu aman ar gaolenn a roas d'ar barrisioniz diskiant-ze pa bignas er gador : (...).

    (3) (phycologie) Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 220. Laminaria digitata. kaol, col. kaolen, singf. «choux» : Karreg-Hir en Kerlouan, Meneham en Kerlouan, Kerhurus en Plouneour-Trez.

  • kaolennad
    kaolennad

    f. –où Plein une feuille de choux.

    (1857) CBF 14. Hag ar gaolennad sivi ? tr. «Et la feuille de fraises ?»

  • kaolmoc'ha
    kaolmoc'ha

    v. Kas da gaolmoc'ha : envoyer promener.

    (1955) VBRU 15 (T) *Jarl Priel. e voen kaset gantañ da gaolmoc'ha. ●(1968) LOLE 12 (T) *Roc'h Vur. Hini ebed aneze ne veze kaset da gaolmoha. ●(1970) BHAF 241 (T) E. ar Barzhig. Eleh kas anezañ da golmoha, an davarnourez Selina Tangi he-doa roet ton d'e ardou.

  • kaoñ
    kaoñ

    interj. Onomatopée qui imite le son des cloches qui sonnent pour un enterrement.

    (1932) ALMA 172. Pa glevas ar c'hleier braz o lavaret : kaon kaon kaon... hag ar re vian o respount : kaon var gaon.

  • kaon-
    kaon-

    voir kan-

  • Kaorel
    Kaorel

    n. de l. Caurel.

    (1) Kaorel.

    (1847) FVR 273. ann Aotrou Josse, Persoun Korel.

    (1925) ARVG 3/55. an O. Bacon, mestr-kizeller e Kaurel. ●(1995) LMBR 83. Kaorel.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 34-35 N° 257. Caurel.

  • kaosion
    kaosion

    f. –où Caution.

    (1499) Ca 34a. Caucion. g. idem.

    (1659) SCger 20a. caution, tr. «caution

    (1852) MML 37. c'houi enem ra caousion evit-he.

  • kaot
    kaot

    m.

    (1) Bouillie.

    (1499) Ca 34a. Caut. g. bouillie. ●(1633) Nom 55a. Puls, pulmentum, pulmentarium, & pulmentarius cibus : boulie, potage espais : yot, caut, potaig, pe souben teu.

    (1659) SCger 16a. bouïllie fort claire, tr. «caut

    (1909) KTLR 165. Skei a reaz var an diaoul bihan ken a oa bruzunet he eskern hag eat he gik e kaot. ●(1924) SBED 57. kaot d'en hani bihan.

    (2) (cuisine) Pâte liquide (à crêpes, etc.).

    (1744) L'Arm 272a. Faire la pâte, pour les crêpes, tr. «Gobérr caud eitt crampoaih.»

    (1931) FHAB Du 417. Ne veze ket pell evit leda he c'haot war ar billig.

    (3) Kaot brignen : bouillie de gruau.

    (1857) CBF 10. Kaot brignen, m., tr. «Bouillie de gruau.»

    (4) Boue.

    (1867) FHB 143/308a. dindan ar glao pil, e kreiz ar pri, e kreiz ar c'haot.

    (5) Encollage, apprêt, cati.

    (1790) MG 210. er haud-ce e bouïs ehue un dra-benac.

    (1869) FHB 224/119a. Lammit ar c'hod euz eun tok, hag ho tok a zibastel, a ya da yod.

    (6) Colle.

    (1659) SCger 27a. colle, tr. «caut.» ●(1732) GReg 179b. Colle, ce qui sert à joindre du papier, du cuir, &c., tr. «Codt

    (1876) TDE.BF 321a. Kaot, s. m., tr. «Colle de farine ou autre.»

    (7) Potage.

    (1931) VALL 579a. Potage, tr. «kaot m.»

    (8) Dre e gaot : (vêtement) neuf, non encore lavé.

    (1962) EGRH I 26. dre e g[aot], tr. « (vêtement) neuf, non encore lavé. »

  • kaot-askorn
    kaot-askorn

    m. (cuisine) Gélatine.

    (1931) VALL 332b. Gélatine, tr. «kaot-askourn m.»

  • kaotadenn
    kaotadenn

    f. –où (Un) encollage.

    (1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou. hag eur gotaden eo ar pez a vez kaotet en eur vech.

  • kaotañ
    kaotañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Kaotañ al leur : appliquer de la bouse sur l'aire à battre.

    (1866) FHB 58/46a. cota al leur ; appliquer de la bouse sur l'aire.

    (2) Kaotañ ar stal : faire échouer une entreprise par maladresse.

    (1935) CDFi 23 novembre. n'eo ket pa vezer erruet tost d'ar pal eo mont da gota ar stal. ●(1935) CDFi 30 novembre. da gaota ar stal.

    (3) Encoller, coller, apprêter, catir (une étoffe).

    (1790) MG 210. Eit gobér ur uiad, réd-è caudein en ned.

    (1870) FHB 299/301b. Al lian (...) a dle beza kotet, koted mad, ewid ne yalo ket an er, an avel dre enn-ha.

    (1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou.

    (4) fam. Kaotañ a, gant : enduire de.

    (1878) EKG II 71. guelet eur zoudard kaotet he varo d'ezhan a iod gand eur vaouez. (...) ar zoudard kaotet he varo gand iod.

    (5) Coller.

    (1659) SCger 27a. coller, tr. «cauta.» ●(1732) GReg 180a. Coller, joindre avec de la colle, tr. «Codta. pr. codtet

    (1876) TDE.BF 321a. Kaota, v. a., tr. «Coller avec de la colle.»

    II. V. pron. réfl. En em gaotañ : se salir.

    (1866) FHB 58/46a. da zerc'hal an allar ha d'he nem gota e craou ar zaoud.

  • kaotel
    kaotel

    s. Cautèle.

    (1499) Ca 34a. Cautell. g. cautelle. ●(1557) B I 442. Dre un cautel bras, tr. «par une grande perfidie.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...