Devri

Recherche 'ka...' : 2103 mots trouvés

Page 24 : de kaol-broust (1151) à kaotel (1200) :
  • kaol-broust
    kaol-broust

    coll. Choux de Bruxelles.

    ●(1931) VALL 121b. Choux de Bruxelles ; tr. «kaol-broust.»

  • kaol-brusel
    kaol-brusel

    coll. Choux de Bruxelles.

    ●(1933) ALBR 35. Hada : kaol-brusel.

    ►kaolenn-Brusel f. : chou de Bruxelles.

    ●(1934) BRUS 264. Un chou de Bruxelles, tr. «ur gaolen-Brusel.»

  • kaol-dantek
    kaol-dantek

     coll. Choux crépus.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica Apiana, sabelica, crispa : choux crespuz : caul dantecq, caul fresennec.

    ●(1732) GReg 167a. Choux crepus, tr. «Caul dantecq.»

  • kaol-dour
    kaol-dour

    coll. Nénuphars.

    ●(1973) LIMO 17 mars. Loéieu-ranned, nénuphars, littéralement : cuillers de grenouilles ; ailleurs on dit aussi kaol-deur, choux d'eau.

  • kaol-du
    kaol-du

    coll. Couleuvrée noire.

    ●(1732) GReg 221b. Coleuvrée noire, plante dont on mange les premiers bourgeons en salade comme des asperges, tr. «caul du.»

    ●(1876) TDE.BF 320b. Kaol-du, s. m., tr. «Couleuvrée, plante, et aussi brionne.»

    note : erreur pour kol-du, cf. Nom 81a.

  • kaol-fleur
    kaol-fleur

    coll. Choux-fleurs.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica Pompeiana, cypria : choux fleuris : caul fleur.

    ●(c.1718) CHal.ms i. chous fleur, tr. «caul bleu, bleüet, caul fleur.»

  • kaol-frezennek
    kaol-frezennek

    coll. Choux frisés.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica Apiana, sabelica, crispa : choux crespuz : caul dantecq, caul fresennec.

    ●(1732) GReg 167a. Choux crepus, tr. «caul-fresennecq.»

  • kaol-friz
    kaol-friz

    coll. Choux frisés.

    ●(1941) ARVR 6/3a. kaol-frij, kaol-fleur, pour, karotez.

  • kaol-gallek
    kaol-gallek

    coll. (botanique) Guimauve.

    ●(1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»

  • kaol-garv
    kaol-garv

    coll. (botanique) Bourrache.

    ●(1659) SCger 16b. bouroche, tr. «caul garo.» ●(1732) GReg 110b. Bourrache, ou, bourroche, plante, tr. «Caul-garo.»

    ●(1876) TDE.BF 320b. Kaol-garo, s. m., tr. «Chardon, plante. On donne aussi ce nom à la bourrache.» ●(1879) BLE 22. Bourrache. (Borrago. T.) Kaol-garô.

    ●(1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-garo, e galleg la bourrache. ●(1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»

    ►kaolenn-c'harv f. : feuille de bourrache.

    ●(1732) GReg 110b. Une feüille de bourrache, tr. «Caulen-garo.»

    ●(1931) VALL 77a. Bourrache, tr. «kaol-garo col. sg. kaolenn-c'haro f. (une feuille, un plant de bourrache).»

  • kaol-glas
    kaol-glas

    coll.

    (1) Choux cabus, vert.

    ►kaolenn-c'hlas f. : chou cabus.

    ●(1934) BRUS 264. Un chou cabus, tr. «ur gaolen-glas.»

    (2) (phycologie) Ulve, laitue de mer Ulva lactuca.

    ●(1968) NOGO 212. Ulva lactuca. kaol 'gla:z, «choux verts » (Kerhuon).

  • kaol-go
    kaol-go

    coll. (cuisine) Choucroute.

    ●(1931) VALL 121b. Choucroute, tr. «kaol-go.»

  • kaol-goet
    kaol-goet

    coll. (cuisine) Choucroute.

    ●(1931) VALL 121b. Choucroute, tr. «kaol-gôet.»

  • kaol-gwenn
    kaol-gwenn

    coll. (botanique) Arroches.

    ●(1732) GReg 51b. Aroche, herbe potagere, tr. «Caul-güénn.»

    ●(1914) DFBP 21a. aroche, tr. «Kaol-gwen.»

  • kaol-gwrac'h
    kaol-gwrac'h

    coll. (botanique) Grande bardane Arctium lappa.

    ●(1905) BOBL 21 octobre 57/1a. eur journal ledan evel eun delien kaol grac'h.

  • kaol-Herodez
    kaol-Herodez

    coll. (botanique) Arroches.

    ●(1732) GReg 51b. Aroche, herbe potagere, tr. «Caul-herodès.»

  • kaol-irvin
    kaol-irvin

    coll. Rutabagas.

    ●(c.1500) Cb 36b. napocaulis / lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaux. b. coal yruin. ●(1521) Cc. napocaulis lis. cest vne maniere de choulx ressemblantz a naueaulx. b. caul yruin.

    ●(1876) TDE.BF 320b. Kaol-irvin, s. m., tr. «Rutabaga, légume fourrager.»

    ►

    ●(1939) KLDZgwal 126/44-45. re-bar da ziou gaolirvinenn.

    ►

    ●(1914) DFBP 53a. chou-navet, tr. «Kaolen-irvin.»

  • kaol-kabus
    kaol-kabus

    coll. Choux cabus.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica capitata, tritiana, imperialis : choux cabus : caul cabuçc.

  • kaol-kutuilh
    kaol-kutuilh

    coll. Choux blancs.

    ●(1890) MOA 169b. Choux blancs ou choux à vaches, tr. «kaol-kutuill, m. pl.»

  • kaol-malv
    kaol-malv

    coll. (botanique) Mauve.

    ●(1659) SCger 77b. Mauue, tr. «caul malo.» ●(1732) GReg 609b. Mauve, plante, tr. «caul malo.» ●(1774) AC 59. grisiou a delliou eus a gol malo pe gol gallec, tr. «des racines & des feuilles de mauve, de guimauve.»

    ●(1847) MDM 235. grichou kaol-malo. ●(1879) BLE 255. Mauve. (Malva. L.) Kaol-malô.

    ●(1907) BOBL 16 février 125/3a. lakat eur palastr var he deve great gant kol-maro. ●(1925) FHAB Gwengolo 333. Ar c'haol-malo, anavezet gant an holl.

  • kaol-meler
    kaol-meler

    coll. (botanique) = cf. kaol-Milar ?

    ●(1864) KLV 67. Ho dispeuri war ar melchennou, pe gand ann eostou kaol-meler araok ober patatez.

  • kaol-merdeat
    kaol-merdeat

    coll. (botanique) Soldanelles, choux de mer, choux marins.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica marina, vulgò soldanella. Saldano soldanelle : caul merdeat.

  • kaol-Milar
    kaol-Milar

    coll. (botanique) Choux de Milan. cf. kaol-meler ?

    ●(1962) EGRH I 26. kaol Milar, tr. « chou de Milan. »

  • kaol-moc'h
    kaol-moc'h

    coll. (botanique)

    (1) Parelle Rumex crispus.

    ●(1732) GReg 702b. Patience, plante, tr. «caul-moc'h.»

    ●(1876) TDE.BF 321a. Kaol-moc'h, s. m., tr. «Patience, plante sauvage.» ●(1879) BLE 321. Parelle crispée. (L. crispum. Lm. – R. crispus. ) Kaol moc'h. – Patience.

    ●(1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.» ●(1934) BRUS 267. De la parelle, tr. «kaol-moh.» ●(1955) VBRU 190. kaol-moc'h : ur blantenn, e galleg «patience».

    ►kaolenn-voc'h f. : pied de patience.

    ●(1931) VALL 540a. Patience, plante, tr. «kaol-moc'h col sg. kaolenn-voc'h f.»

    (2) Espèce de pavot jaune qui pousse sur la grève.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Kaol-moc'h = Eur seurt roz-moc'h melen o kreski e traez an aod.

  • kaol-palmez
    kaol-palmez

    coll. (botanique) Choux palmiste.

    ●(1931) VALL 121b. Chou palmiste, tr. «kaol-palmez.»

  • kaol-podek
    kaol-podek

    coll. (botanique) Choux cabus.

    ●(1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-podek.»

  • kaol-pom
    kaol-pom

    voir kaol-pomez

  • kaol-pomet
    kaol-pomet

    coll. (botanique) Choux pommés.

    ●(1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Van[netois] col-pommet.»

  • kaol-pomez / kaol-pom
    kaol-pomez / kaol-pom

    coll. (botanique) Choux pommés.

    ●(1732) GReg 167a. Choux cabus, ou, pommez, choux à pommes, tr. «Caul-poumez.»

    ●(1890) MOA 169b. Choux pommés, tr. «kaol-pomme, m. pl.»

    ●(1902) PIGO I 4. kôl-pome, karotez ha pesked Sant-Briek. ●(1906) BOBL 28 avril 84/3d. eur mestr eo da gultiva kaol-pomm. ●(1933) ALBR 35. Hada : kaol-pome.

    ●(1931) VALL 121b. Choux cabus, pour la soupe, tr. «kaol-pome(z).»

    ►kaolenn-bomez f. : chou pommé.

    ●(1766) MM 858. er gaolen bomé, tr. «un pied de chou-pomme.»

    ●(1906) BOBL 28 avril 84/3d. dirag beb a gaolen-bomm. ●(1924) BILZbubr 38/841. eur gôlenn-bome, eun irvinenn.

  • kaol-ruz
    kaol-ruz

    coll. (botanique) Choux rouges.

    ●(1633) Nom 80b. Brassica cumana læuis, rubra : choux rouge : caul ruz.

  • kaol-saout
    kaol-saout

    coll. (botanique) Choux fourragers.

    ●(1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-saout.»

  • kaol-stlej
    kaol-stlej

    coll. (botanique) Choux fourragers.

    ●(1659) SCger 136a. caul stlej, tr. «gros choux.» ●(1732) GReg 167a. Gros choux, tr. «Caul stlech.»

    ●(1896) GMB 658. espèce de choux qui monte toujours, et dont on arrache les feuilles pour les bestiaux, pet[it] Trég[uier] kôl skléñch.

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sklej : pour skej ; kaol sklej. ●(1931) VALL 121b. Choux fourragers, à vaches, tr. «kaol-stlej.»

    ►kaolenn-stlej f. Chou fourrager.

    ●(1924) BILZbubr 45/1066. Kôlenn sklech, tr. «chou à vache.»

  • kaol-teal
    kaol-teal

    coll. (botanique) Parelle.

    ●(1896) GMB 684. parelle (...) pet[it] tréc[orois] kôl téal.

  • kaol-terez
    kaol-terez

    (botanique) coll. =

    ●(1982) PBLS 37. (Sant-Servez-Kallag) kaol-terez, tr. «rumex, oseille épinard.»

  • kaol-yarig
    kaol-yarig

    coll. (botanique) Mouron.

    ●(1985) OUIS 264note. neuf feuilles de kaol yaric (mouron).

  • kaolaj
    kaolaj

    coll. (phycologie)

    (1) Laminaires épaves.

    ●(1987) GOEM 44. Le râteau de grève (…) rastell gaolach (râteau de laminaire-épave) à Plougoulm.

    (2) Ulve, laitue de mer Ulva lactuca.

    ●(1968) NOGO 212. Ulva lactuca. kao:laʒ, «mauvais choux» : Mogueriec en Sibiril, Le Dossen en Santec.

    (3) Kaolaj hir : Alaria esculenta.

    ●(1968) NOGO 219. Alaria esculenta. kaolaʒ-'ir, «mauvais choux longs» : Le Dossen en Santec.

    (4) Kaolaj : Fucus serratus.

    ●(2007) GOEMOn 119b. Kaolac'h (se prononce kolac'h : il a la forme et la consistance des choux=kaol) : fucus serratus.

  • kaoleg
    kaoleg

    m. –i, –où, kaoleier Terrain planté de choux.

    I.

    ●(1732) GReg 167b. Le quartier des choux dans un Jardin, ou, courtil à choux, tr. «Caulecq. p. caulegou. ar gaulecq.» ●(1738) GGreg 17. caulecg, tr. «carré de choux.» ●(1744) L'Arm 58b. Choutier, tr. «Caulêc.. égui. f.» ●(1779) BRig I 27. zoul, gled, zouleier, des champs de gleds ; de caul, choux, cauleier.

    ●(1864) KLV 54. Ar c'haoleier a zrebe ann eostou melchen, ha dre zouar, ha dre deil. ●(18--) RGE 37. guelet ur c'haor en ur golec.

    ●(1939) RIBA 158. kardellat me haoleg geton. ●(1942) DHKN 13. é grien ur gaoleg.

    II. Teurel mein e kaoleg ub. : voir mein.

  • kaolek
    kaolek

    adj. Legumaj kaolek : légumes feuilles.

    ●(1933) ALBR 74. Pevar seurt legumaj a zo re gaolek, re wriennek, re ognonek, ha re sec'h.

  • kaolenn
    kaolenn

    f. –où, kaol

    (1) Choux.

    ●(1499) Ca 34a. Caulenn. g. choul. ●(c.1500) Cb 36b. maguderis / is. cest le second choul. i. broisson de choul. b. bruncen an caulenn.

    ●(1659) SCger 136a. caulen, pl. caul, tr. «choux.» ●(1732) GReg 167a. Chou, herbe potagere, tr. «Caulenn. p. caul.» ●(1744) L'Arm 58a. Chou, tr. «Cauleenn.. le. f.»

    ●(1869) EGB 12. koalen (lire : kaolen) tr. «un seul chou.» ●kaolennou, tr. «quelques choux.»

    (2) (?) Histoire incroyable, exemplaire (?).

    ●(1924) FHAB Mezheven 214. ha setu aman ar gaolenn a roas d'ar barrisioniz diskiant-ze pa bignas er gador : (...).

    (3) (phycologie) Laminaria digitata.

    ●(1968) NOGO 220. Laminaria digitata. kaol, col. kaolen, singf. «choux» : Karreg-Hir en Kerlouan, Meneham en Kerlouan, Kerhurus en Plouneour-Trez.

  • kaolennad
    kaolennad

    f. –où Plein une feuille de choux.

    ●(1857) CBF 14. Hag ar gaolennad sivi ? tr. «Et la feuille de fraises ?»

  • kaolmoc'ha
    kaolmoc'ha

    v. Kas da gaolmoc'ha : envoyer promener.

    ●(1955) VBRU 15 (T) *Jarl Priel. e voen kaset gantañ da gaolmoc'ha. ●(1968) LOLE 12 (T) *Roc'h Vur. Hini ebed aneze ne veze kaset da gaolmoha. ●(1970) BHAF 241 (T) E. ar Barzhig. Eleh kas anezañ da golmoha, an davarnourez Selina Tangi he-doa roet ton d'e ardou.

  • kaoñ
    kaoñ

    interj. Onomatopée qui imite le son des cloches qui sonnent pour un enterrement.

    ●(1932) ALMA 172. Pa glevas ar c'hleier braz o lavaret : kaon kaon kaon... hag ar re vian o respount : kaon var gaon.

  • kaon-
    kaon-

    voir kan-

  • Kaorel
    Kaorel

    n. de l. Caurel.

    (1) Kaorel.

    ●(1847) FVR 273. ann Aotrou Josse, Persoun Korel.

    ●(1925) ARVG 3/55. an O. Bacon, mestr-kizeller e Kaurel. ●(1995) LMBR 83. Kaorel.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 34-35 N° 257. Caurel.

  • kaosion
    kaosion

    f. –où Caution.

    ●(1499) Ca 34a. Caucion. g. idem.

    ●(1659) SCger 20a. caution, tr. «caution.»

    ●(1852) MML 37. c'houi enem ra caousion evit-he.

  • kaot
    kaot

    m.

    (1) Bouillie.

    ●(1499) Ca 34a. Caut. g. bouillie. ●(1633) Nom 55a. Puls, pulmentum, pulmentarium, & pulmentarius cibus : boulie, potage espais : yot, caut, potaig, pe souben teu.

    ●(1659) SCger 16a. bouïllie fort claire, tr. «caut.»

    ●(1909) KTLR 165. Skei a reaz var an diaoul bihan ken a oa bruzunet he eskern hag eat he gik e kaot. ●(1924) SBED 57. kaot d'en hani bihan.

    (2) (cuisine) Pâte liquide (à crêpes, etc.).

    ●(1744) L'Arm 272a. Faire la pâte, pour les crêpes, tr. «Gobérr caud eitt crampoaih.»

    ●(1931) FHAB Du 417. Ne veze ket pell evit leda he c'haot war ar billig.

    (3) Kaot brignen : bouillie de gruau.

    ●(1857) CBF 10. Kaot brignen, m., tr. «Bouillie de gruau.»

    (4) Boue.

    ●(1867) FHB 143/308a. dindan ar glao pil, e kreiz ar pri, e kreiz ar c'haot.

    (5) Encollage, apprêt, cati.

    ●(1790) MG 210. er haud-ce e bouïs ehue un dra-benac.

    ●(1869) FHB 224/119a. Lammit ar c'hod euz eun tok, hag ho tok a zibastel, a ya da yod.

    (6) Colle.

    ●(1659) SCger 27a. colle, tr. «caut.» ●(1732) GReg 179b. Colle, ce qui sert à joindre du papier, du cuir, &c., tr. «Codt.»

    ●(1876) TDE.BF 321a. Kaot, s. m., tr. «Colle de farine ou autre.»

    (7) Potage.

    ●(1931) VALL 579a. Potage, tr. «kaot m.»

    (8) Dre e gaot : (vêtement) neuf, non encore lavé.

    ●(1962) EGRH I 26. dre e g[aot], tr. « (vêtement) neuf, non encore lavé. »

  • kaot-askorn
    kaot-askorn

    m. (cuisine) Gélatine.

    ●(1931) VALL 332b. Gélatine, tr. «kaot-askourn m.»

  • kaotadenn
    kaotadenn

    f. –où (Un) encollage.

    ●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou. hag eur gotaden eo ar pez a vez kaotet en eur vech.

  • kaotañ
    kaotañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Kaotañ al leur : appliquer de la bouse sur l'aire à battre.

    ●(1866) FHB 58/46a. cota al leur ; appliquer de la bouse sur l'aire.

    (2) Kaotañ ar stal : faire échouer une entreprise par maladresse.

    ●(1935) CDFi 23 novembre. n'eo ket pa vezer erruet tost d'ar pal eo mont da gota ar stal. ●(1935) CDFi 30 novembre. da gaota ar stal.

    (3) Encoller, coller, apprêter, catir (une étoffe).

    ●(1790) MG 210. Eit gobér ur uiad, réd-è caudein en ned.

    ●(1870) FHB 299/301b. Al lian (...) a dle beza kotet, koted mad, ewid ne yalo ket an er, an avel dre enn-ha.

    ●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou.

    (4) fam. Kaotañ a, gant : enduire de.

    ●(1878) EKG II 71. guelet eur zoudard kaotet he varo d'ezhan a iod gand eur vaouez. (...) ar zoudard kaotet he varo gand iod.

    (5) Coller.

    ●(1659) SCger 27a. coller, tr. «cauta.» ●(1732) GReg 180a. Coller, joindre avec de la colle, tr. «Codta. pr. codtet.»

    ●(1876) TDE.BF 321a. Kaota, v. a., tr. «Coller avec de la colle.»

    II. V. pron. réfl. En em gaotañ : se salir.

    ●(1866) FHB 58/46a. da zerc'hal an allar ha d'he nem gota e craou ar zaoud.

  • kaotel
    kaotel

    s. Cautèle.

    ●(1499) Ca 34a. Cautell. g. cautelle. ●(1557) B I 442. Dre un cautel bras, tr. «par une grande perfidie.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...