Devri

Recherche 'bou...' : 666 mots trouvés

Page 2 : de boucher-2 (51) à boudoudoum (100) :
  • boucher .2
    boucher .2

    m. –ion Embrasseur.

    ●(1732) GReg 76a. Baisotteur, qui est sans cesses à donner des baisers, tr. «boucher. p. bouchéryen.»

  • boucherez
    boucherez

    f. Bouchère.

    ●(c.1500) Cb 28a. Boucher vide in Quiguer : Quod idem est / et in Boucherez.

  • boucherezh .1
    boucherezh .1

    f. –ioù Boucherie.

    ●(1499) Ca 24a. Boucherez. g. boucherie.

  • boucherezh .2
    boucherezh .2

    m. Baisoterie.

    ●(1732) GReg 76a. Baisotterie, tr. «Van[netois] bouchereah.» ●(1744) L'Arm 24b. Baisoteie, tr. «Bouchereah.. heu. m.»

  • bouchet
    bouchet

    voir bouchañ

  • bouchig .1
    bouchig .1

    m. –où

    (1) Petite touffe.

    ●(1927) GERI.Ern 60. bouchig m., tr. «petite touffe.»

    (2) Barbe (de bouc).

    ●(1659) SCger 133a. bouchic gaufr, tr. «la barbe d'vne chevre.»

    ●(1927) GERI.Ern 60. bouchig m., tr. «barbe (de bouc).»

  • bouchig .2
    bouchig .2

    s. –où (habillement)

    (1) Coiffe de Plouguerneau.

    ●(1942) HERV 70-71. e bouchigou Plougerne pe chikolodennou Kastell ?

    (2) Koef bouchig : coiffe de Plouguerneau.

    ●(1950) KROB 22/11. Rouez-kenañ eo ar c'hoefou all : teir pe beder sparlenn, eun dregeriadez, eur c'hoef-bouchig deuet eus goueled Leon.

  • bouchig-gavr
    bouchig-gavr

    m. (botanique) Salsifis des prés.

    ●(1879) BLE 86. Salsifis des prés. (T. pratense. L.) Bouchik-gavr. Barbe de bouc.

  • bouchiñ
    bouchiñ

    voir bouchañ

  • bouchon .1
    bouchon .1

    m. –où

    (1) Enseigne de cabaret.

    ●(1904) DBFV 27b. bouchon, m. pl. eu, tr. «enseigne de cabaret.»

    (2) par méton. Taverne, cabaret.

    ●(1910) MBJL 72. an darn-vuian eus ar bouchonno.

  • bouchon .2
    bouchon .2

    m. –où

    I.

    (1) Bouchon (de qqc.).

    ●(1633) Nom 164a. Echinus : instrument fait de soye de porc, pour lauer les pots : vr bouchoun græt á reun moch euit goüalchiff an podou.

    (2) Chiffon.

    ●(1849) LLB 1876. ur bouchon liein.

    ●(1904) DBFV 27b. bouchon, m. pl. eu, tr. «chiffon (de linge).»

    (3) Bouchon listri : lavette.

    ●(1982) PBLS 331. (Sant-Servez-Kallag) bouchen listri, tr. «lavette.» ●(1994) MARV xiii 37. (Kanihuel) Ha hi da dremen ar bouchon listri war he hastolorennou.

    (4) Bouchon skudilli : lavette.

    ●(1982) PBLS 331. (Langoned) bouchen skudilli, tr. «lavette.»

    (5) Bouchon (de paille).

    ●(1904) DBFV 27b. bouchon, m. pl. eu, tr. «bouchon (de paille).»

    (6) Bourre.

    ●(1904) DBFV 27b. bouchon, m. pl. eu, tr. «bourre.»

    II. (phycologie)

    (1) Chondrus crispus.

    ●(1954) BISO.llmm 25. ar bizhin krenn glas-melen ma reont anezhañ bouchounoù pe c'hoazh pioka. ●26. ar sac'h leun-kouch a vouchounoù.

    (2) Pioka-bouchonoù : Chondrus crispus.

    ●(1968) NOGO 225. Chondrus crispus. pioka buu:nu, «tapioca en pompoms» : Kerhurus en Plouguerneau, Kerfizien en Cleder.

  • bouchon-forn
    bouchon-forn

    m. Écouvillon.

    ●(1910) EGBT 102. bouchon-forn, tr. «écouvillon.»

  • bouchona
    bouchona

    v. intr. Cueillir du goémon Chondrus crispus.

    ●(1954) BISO.llmm 25. Môn a dapas krog en ur bouteg. Lakaat a reas e-barzh ur sac'h huanoù, peñseliet e meur a lec'h, ha dav da vouchounañ.

    ●(2003) ENPKP 34. (Ploueskad) En aod e vezen e vouchouna, tr. (p. 35) «Ils allaient aussi à la grève cueillir le lichen.»

  • bouchonad
    bouchonad

    m. –où Bouchon de foin.

    ●(1895) FOV 244. ur bouchonnad foen.

    ●(1904) DBFV 27b. bouchonad, m. pl. eu, tr. «poignée, bouchon (de foin).»

  • boud .1
    boud .1

    adj. & interj.

    I. Adj.

    (1) Bezañ boud gant ub. : être foutu, être à bout.

    ●(1964) ABRO 11. O welout e oa boud ganin. ●83. «Ma c'hell derc'hel da gerzhout evel ma ra e-pad ur pennadig c'hoazh», emezon, «e vezin boud gantañ.» ●(1965) VROG 32/49. Arabat d'an aotrou person goulenn netra ouzhpenn, rak boud e vefe ganin.

    (2) Bezañ boud d'ober udb. : ne pas réussir à faire qqc., être incapable de, impuissant à faire qqc.

    ●(1961) LLMM 88/320. Boud e vin, emezañ, da dizhout an Holland hep skoazell un nadoz-vor. ●(1964) ABRO 125. Hogen boud e voent d'he morañ.

    (3) Bezañ boud gant al labour : débordé de travail.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/449. (An Ospital-Kammfroud) Être «débordé» par son travail, «noyé» : Boud emaon gand va labour.

    (4) Lakaat ub. boud : mettre en échec, mettre à quia.

    ●(1909) FHAB Du 345. Gant ar c'hoariou gwella e veze lakeat boùt.

    (5) Chom boud : rester court (dans un discours, etc.).

    ●(1981) ANTR 98-99. A-raog ober e bask kenta e tle peb bugel gouzoud e gatekiz, dindan eñvor (…) Arabad chom boud re aliez. Sur eur da veza korbelled.

    (6) Chom boud war udb. : rester sec.

    ●(1985) AMRZ 130-131. Ar verbou-ze, gand or galleg saout, a oa diêz daoneet da zisplega. Plegou ken luziet o-doa ma chomem boud warno.

    II. Interj. (jeu) Exclammation quand on passe son tour.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/448. (An Ospital-Kammfroud) Boud ! Exclamation ; quand un joueur de cartes ne peut jouer, faute de posséder une carte convenable, il déclare : boud ! ou boud on.

  • boud .2
    boud .2

    adj. (Son) grave, sourd.

    ●(1967) KNDR 114. Tavet beogadennou boud an tarv.

  • boud .3
    boud .3

    m. Bruit sourd et confus, bourdonnement.

    ●(1499) Ca 24b. b. Jnde bombus / bi. b. bont. ●(c.1500) Cb 28a. Inde bombus / bi. b. bont.

    ●(1847) FVR 125. boud ho c'hirri mesket gant fringol ho ho mouesiou. ●(1872) ROU 76b. Bourdonnement, tr. «Boud.» ●Bruit sourd et confus, tr. «boud.»

    ●(1927) GERI.Ern 60. boud m., tr. «Bourdonnement, bruit sourd.»

  • boud .4
    boud .4

    m. –où

    (1) Être, individu.

    ●(1931) VALL 278b. Être, subs. (un) être, tr. «boud.»

    (2) Être, existence.

    ●(1931) VALL 278b. l'être et le non-être, tr. «ar boud hag an divoud.»

  • boudadeg
    boudadeg

    f. -où Bourdonnement.

    ●(1962) EGRH I 17. boudadeg f. -où, tr. « bourdonnement. »

  • boudadenn
    boudadenn

    f. –où (Un) bruit confus.

    ●(1870) FHB 279/155a. ar boudadennou skiltruz ha skrijus-ze.

  • boudadouf
    boudadouf

    interj. Onomatopée qui imite le bruit d'une chute de choses.

    ●(1935) BREI 426/2b. Boudadouf ! Ar c'harr war e c'henou hag ar patatez a-bembouell d'an ôd….

  • boudal
    boudal

    v.

    I. V. intr.

    A. Produire un bruit sourd et confus.

    (1) Bourdonner.

    ●(1464) Cms (d’après DEBm 233). boudal. ●(1499) Ca 24b. Bondal. g. bondier. ●(c.1500) Cb 28a. Bondal. g. bondier. ●(1521) Cc [boudal]. Boudal. g. bondier. ●(1633) Nom 212a. Buccina : cornet : corn da boudal.

    ●(1659) SCger 16a. bourdonner, tr. «boudal.» ●133a. boudal, tr. «corner.» ●(c.1718) CHal.ms i. bourdonner, tr. «bondal, cornal.»

    ●(1872) ROU 76b. Bruit sourd et confus, tr. «boud ; d'où boudal (comme une batteuse).»

    ●(1904) DBFV 26b. bondal, v. n. tr. «bourdonner (Ch. ms.).» ●(1927) GERI.Ern 60. boudal v. n., tr. «bourdonner, murmurer, corner, tinter.»

    (2) (en plt d'un insecte) Bourdonner.

    ●(1732) GReg 4b. Faire du bruit comme les Abeilles, tr. «Boudal. pr. boudet.» ●110a. Bourdonner, faire un bruit sourd comme les bourdons, tr. «Boudal. pr. boudet.»

    ●(1876) TDE.BF 65a. Boudal, v. n., tr. «Bourdonner comme mouches.»

    ●(1906) SAQ-Jezegou I ix. klevet e vije bet eur gellienen o voudal dre an iliz. ●(1915) HBPR 53. eur gellienen o voudal dre an iliz.

    (3) Beugler.

    ●(1909) BROU 206. (Eusa) Boudal, tr. «beugler.»

    (4) =

    ●(1936) PRBD 157. komzou an Aotrou person a voude en he fenn.

    (5) Corner, bourdonner.

    ●(1659) SCger 32a. les oreilles cornent, tr. «boudal a ra an diouscoarn.» ●(c.1718) CHal.ms i. corner, les oreilles me cornent, tr. «boudal ara men discouarn' din.»

    ●(1876) TDE.BF 65a. Boudal, v. n., tr. «tinter ou corner, en parlant des oreilles.»

    ●(1923) KNOL 52. E ziskouarn a voude.

    (6) (en plt du vent) Mugir.

    ●(1906) KPSA 11. An avel (...) o voudal dindan kroummen ar c'hoajou braz. ●(1909) KTLR 74. An douar oa goloet a erc'h, an avel a voude, ien oa.

    ►par méton.

    ●(1904) SKRS I 39-40. An avel ken diroll a c'houez / Ma klever an nor o strakal / hag ar siminal o voudal.

    (7) (musique) Bourdonner, produire le son du bourdon de biniou.

    ●(1939) RIBA 98. Boudal ha skuermal e hra er binieu geton, édan é gazal.

    (8) (en plt d'un projectile) Vrombir.

    ●(1867) MGK 83. hag enn dro d'am diskouarn / E klevan ann tennou, bolodou o voudal.

    (9) Bougonner.

    ●(1876) TDE.BF 65a. Boudal, v. n., tr. «Par extension, il a le sens de parler entre ses dents, en signe de mécontentement.»

    B. Loc. verb. Da voudal =

    ●(1975) UVUD 137. (Plougerne) martehe 'm ije bet ranket mont kuit adarre dac'h an noz. O ! da voudal ! (…) Da voudal ! oan ket deut !●163. Setu me lavare : – Da voudal, ia, me ne din ket.

    II. V. tr. d. (musique) Boudal un ton : bourdonner un air.

    ●(1909) KTLR 205. Etre he muzellou e lakeaz eur bigorn guen hag ec'h en em lakeaz da voudal eun ton douz, douz.

    III. Boudal ar c'hwil gant ub. : voir c'hwil.

  • boudañ
    boudañ

    v. intr. Tomber en panne.

    ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199b. Arabat teurel eur vendosenn en he fez ebarz, bouda rafe an dournerez.

  • Boudedeo / Boudedev & boudedeo / boudedev
    Boudedeo / Boudedev & boudedeo / boudedev

    m. –ed

    I.

    (1) Le juif errant.

    ●(1732) GReg 364b. Le Juif errant, tr. «Ar Boudedéau.»

    ●(1876) TDE.BF 813. Ar boudedeo a valeo / Endra vezo daou zen beo. ●(1896) GMB 326. petit Trég[uier] Boudedî.

    ●(1927) GERI.Ern 60. boudedeo m., tr. «Juif-errant.» ●(1982) PBLS 53. (Sant-Servez-Kallag) Boudedeo, tr. «le Juif Errant.»

    (2) Homme fort, costaud.

    ●(1982) PBLS 53. (Sant-Servez-Kallag) Boudedeo, tr. «le mot sert aussi à désigner quelqu'un de costaud.»

    (3) Homme qui n'aime pas rester à la maison.

    ●(1732) GReg 364b. Un homme errant qu'on ne trouve jamais chez lui, tr. «Ur boudedéau. p. boudedéved.»

    ●(1927) GERI.Ern 60. boudedeo m., tr. «celui qui n'aime pas rester à la maison.»

    II. Kozh evel Boudedeo : très vieux, ancien.

    ●(1954) VAZA 34 (T) *Jarl Priel. Ken kozh ha Boudedeo e tlee bezañ ar paour-se.

  • boudegezh
    boudegezh

    f. (philosophie & théologie) Qualité d’un être qui possède la raison et le principe de son existence propre.

    ●(1744) L'Arm 417b. Asséité, tr. «Boudiguiah ou Bédiguiah, a nehou é huénan.»

  • boudel
    boudel

    adj.

    (1) Ontique, ontologique, relatif à l’ontologie.

    ●(1931) VALL . Ontologique, tr. «boudel.»

    (2) Entitatif, essentiel.

    ●(1962) EGRH I 17. boudel a., tr. « plutôt entitatif, essentiel (hervez M. Glanndour). »

  • boudelezh
    boudelezh

    f. (philosphie) Essence, entité.

    ●(1962) EGRH I 17. boudelezh f., tr. « (philosophie), essence, entité (hervez M. Glanndour). »

  • boudellañ
    boudellañ

    v. intr. =

    ●(1984) HYZH 154-155/85. boudellañ : trenkañ. Ne boudelle ket ar gwad.

  • boudenn
    boudenn

    f. –où (agriculture) Meule (de paille).

    ●(1939) WDAP 3/191. Boudenn, ano gwregel, liester : Boudennou. Gwrac'hell. Skouer : Emañ ar paotrig o teurel horzennou–ed diwar ar voudenn. (Speied.)

  • boudennad
    boudennad

    f. –où Coup donné du revers.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/449. (An Ospital-Kammfroud) Boudennad : n. f. (s'emploie rarement au pluriel). – Un revers de manche ; skoi eur voudennad gantañ (...) paket am-eus eur voudennad war va skouarn ken na voude va 'fenn !

  • bouder
    bouder

    m. –ion Mauvais orateur, qui reste court dans ses discours.

    ●(1962) EGRH I 17. bouder m. -ien, tr. « qui parle sans suite, d’une manière fatigante, comme en bourdonnant. » ●(1990) TTRK 141. An Aotrou Person ne oa tamm ebet ur prezeger helavar, «ur bouder» a lavared alies diwar e benn.

  • bouderez .1
    bouderez .1

    f. –ed (entomologie) Bourdon.

    ●(1633) Nom 48a. Vespa : guespe, bourdon : guespen, bouderes. ●48a-b. Fucus, fur : bourdon, mouche, guespe : bouderes, quelyenez bras.

  • bouderez .2
    bouderez .2

    f. = (?) Sirène (?).

    ●(1923) FHAB Gouere 264. Eun taol bouderez, hag an trên da jomm a zav...

  • bouderezh
    bouderezh

    m. –ioù Bourdonnement.

    ●(1633) Nom 258b. Aurium fibilus, tinnitus : le tintement des oreilles, ou cornement des oreilles : an tintamant ves an diuscouarn, an bouderez ves an diuscouarn.

    ●(1659) SCger 118a. tintement des oreilles, tr. «bouderez an diouscoarn.» ●133a. bouderez, tr. «bruit des oreilles.» ●(1732) GReg 110a. Bourdonnement, bruit des mouches, & des hommes qui murmurent sourdement, tr. «Boudérez. p. bouderezou.» ●Bourdonnement d'oreilles, tr. «Boudérez an divscoüarn.»

    ●(1924) CBOU 2/27. e klever bouderez eun neiziad gwesped. ●(1927) GERI.Ern 60. bouderez m., tr. «Bourdonnement, bruit sourd.»

  • bouderig
    bouderig

    m. –ed (ornithologie) Huppe.

    ●(1499) Ca 24b. Bouderic. g. huppe vng oisel.

  • boudet
    boudet

    adj. (au jeu de domino) Qui ne peut plus jouer.

    ●(1990) MARV II 15. (Gwiseni) «Boudet», eme Gatell.

  • boudienniñ
    boudienniñ

    v. intr.

    (1) Produire un bruit sourd et confus.

    ●(1659) SCger 16a. bourdonner, tr. «boudienni.»

    ●(1924) LZMR 13. Ar siminal a voudiennas. ●15. An avel a voudienne en eur zont en diabarz.

    (2) (en plt des oreilles) Bourdonner.

    ●(1846) DGG 184. ma voudienno diouscouarn quement ini a glêvo parlant a guement-ma. ●(1866) HSH 69. ma voudienno scouarn quement hini a glevo coms eus a guement-mà.

  • boudig
    boudig

    f./m. –ed

    (1) F. Fée.

    ●(1732) GReg 402a. Fée, nom honête de sorcières, ou enchanteresse, tr. «boudicq. p. boudigued.»

    ●(1821) GON 48a. Boudik, s. f. C'est un des noms que l'on donne aux fées, aux sorcières, aux enchanteresses. Pl. boudiged. Lavared eüz din é oa gwélet boudiged aman, on m'a dit qu'on avait vu des fées ou des sorcières ici. ●(1869) TDE.FB 393b. Fée, tr. «boudik, f. pl. boudiged.» ●Lieu habité par les fées, tr. «ti ar boudiged.» ●(1876) TDE.BF 65a. boudik, s. f., tr. «Sorcière, fée. pl. boudiged (boudig-ed).»

    ●(1910) MBJL 22. Kavet an eus ar strobineller eno ar voudig Gwibiana. ●(1927) GERI.Ern 60. boudig f., tr. «Fée, sorcière.» ●(1951) LLMM 28/12. Grit tri goulenn, a-raok hanternoz, hag e vezint sevenet. Me a zo ur voudig koant kuzhet dindan stumm ar gorkerez.

    (2) M. Sorcier.

    ●(1869) TDE.FB 834a. Sorcier, tr. «Boudik, m. pl. ed.»

  • boudinell
    boudinell

    f.

    (1) Tintouin, acouphène.

    ●(1867) FHB 122/143b. Eur voudinel a ioa en he benn. ●(1872) ROU 76b. Bourdonnement, tr. «boudinell.» ●(1874) FHB 507/290b. e santen eun doare boudinel em scouarn deou. ●(1890) MOA 147b. Bourdonnement, Tintement dans l'oreille, tr. «boudinell, f.»

    (2) Bourdonnement.

    ●(18--) SAQ II 172. eur strollad fubu a zo ganthan eur voudinel sklintin.

    ●(1909) FHAB Ebrel 113. lakat a reont [ar c'hleier] an douar da dregerni hag eur voudinell spontus da sevel pa skojont peb a daol evit saludi ar Pab. ●(1931) VALL 77a. Bourdonnement, tr. «boudinell m.» ●(1976) LLMM 175/115. A-greiz-holl, e savas ur voudinell e-touez an dud hag e redas an holl etrezek an ti-kêr.

  • boudinellañ / boudinellat
    boudinellañ / boudinellat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Bourdonner, tinter.

    ●(1872) ROU 76b. Bourdonner, tr. «boudinella.» ●(1876) TDE.BF 65a. Boudinella, v. n., tr. «Tinter, parlant des oreilles.» ●(1878) EKG II 53. va fenn a voudinelle.

    (2) (en plt de paroles, etc.) =

    ●(1866) FHB 56/29a. mil ha mil dra a zeue da voudinellat en dro d'he speret. ●(1889) SFA 26. mouez ar grusifi a gleve atao o voudinella enn he skouarn.

    ●(1905) IVLD 117. komzou al leanez ne reant nemet boudinella e penn Fransez. ●(1911) BUAZperrot 150. soniou divalo da voudinellat en he diskouarn. ●(1915) MMED 74. ho komzou a joume da voudinella em fenn.

    (3) Boudinellañ gant = (?).

    ●(1926) FHAB Here 372. pep unan a yeas da glask e lojeiz, e ziskouarn o voudinella gant an traou kaer en devoa klevet.

    II. V. tr. d. Assommer, étourdir.

    ●(1909) NOAR 49. Boudinellet e oa bet hepken gant an taoliou, ha glazet e meur a dachen.

  • boudinellat
    boudinellat

    voir boudinellañ

  • boudinellerezh
    boudinellerezh

    m. Bourdonnement.

    ●(1931) VALL 77a. Bourdonnement, tr. «boudinellerez m.»

  • boudinellet
    boudinellet

    adj. Abasourdi.

    ●(1890) MOA 99b. Etourdi par le bruit, tr. «boudinellet he ziskouarn.»

  • boudinellus
    boudinellus

    adj. Bourdonnant.

    ●(1931) VALL 76b-77a. Bourdonnant, tr. «boudinellus.» ●(1962) EGRH I 17. boudinellus a., tr. « assourdissant, qui fait bourdonner les oreilles. »

  • boudist
    boudist

    m. –ed (religion) Bouddhiste.

    ●(1935) BREI 401/4d. ar voudisted eo tristoc'h c'hoaz o stad. ●(1940) LZBl Gouere/Eost 331. Er familhou boudisted.

  • boudoniel
    boudoniel

    adj. Ontologique.

    ●(1962) EGRH I 17. boudoniel a., tr. « ontologique. »

  • boudoniezh
    boudoniezh

    f. Ontologie.

    ●(1931) VALL 513a. Ontologie, tr. «boudoniez f.»

  • boudoniezhel
    boudoniezhel

    adj. Ontologique.

    ●(1931) VALL 513a. Ontologique, tr. «boudoniezel.»

  • boudoudouf
    boudoudouf

    interj. Onomatopée qui imite le bruit d'une chute.

    ●(1925) FHAB Meurzh 95. Eul lamm e-traon diwar ar c'hleuz ha... boudoudouf ! setu hor Fanchig er fontigell betek e ziougroazel... ●(1932) BSTR 37. A benn daou pe dri-c'hant pas, boudoudouf ! Hag e kouezont, var panerou ha kasedou frouez, lakeat gant eur marc'hadour dirag e di. ●(1935) BREI 399/2b. boudoudouf..., ha me o koueza evel eur freilh.

  • boudoudoum
    boudoudoum

    interj.

    (1) Onomatopée qui imite le bruit d'une chute.

    ●(1908) FHAB Gwengolo 270. Boudoudoum ! ha setu Fanch var gorn ar billik.

    (2) Onomatopée qui imite le bruit du tonnerre.

    ●(1958) BRUD 5/39. Kerkent er zolier : boudoudoum... boudoudoum... trouz ar gurun o krozal.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...