Devri

Recherche 'ro...' : 455 mots trouvés

Page 2 : de rochell-1 (51) à rodenn (100) :
  • roc'hell .1
    roc'hell .1

    f. –où, rec'hell

    I.

    (1) Rocher.

    (1633) Nom 251b. Saxum, petra : caillou, pierre grande : rochel mæn, mæn bras. ●252b. Silex : caillou : męn bras, rochel męn.

    (1728) Resurrection 1042-1043. an tempesto bras adeu da frigassin / Ar lest ous ar rochel. ●(1732) GReg 825a. Roche, tr. «Roc'hell. p. roc'hellou

    (1889) ISV 346. begou ar rec'hil-ze. ●405. eur roc'hel vraz.

    (1902) PIGO I 32. diou roc'hel vraz. ●(1903) MBJJ 41. Netra nemet rec'hel garo, warne banno touskan louet. ●(1933) MMPA 144. En despet d'an avel foll ha d'ar rec'hell treitour.

    (2) Maen-roc'hell : rocher.

    (1659) SCger 169b. men roc'hel, tr. «grande pierre.» ●(1732) GReg 825a. Roche, tr. «mæn-roc'hell. p. mein-roc'hell

    II. Kousket evel ur roc'hell : dormir comme un roc.

    (18--) KTB.ms 15 p 248 (T). Hag hi c'havas kousket evel ur roc'hel. ●(1869) KTB.ms 14 p 38 (T). N’am selaoues ket, hag e kouskes evel ur roc’hell !

  • roc'hell .2
    roc'hell .2

    m. Râle.

    (1732) GReg 780a. Ralement, difficulté de respirer par des obstructions, tr. «roc'hell

    (1909) NOAR 37. roc'hell eun den dishanalet. ●(1936) IVGA 230. trikamardet e oa ken na oa gant eur roc'hell diastal a rastelle e askre.

  • Roc'hell-ar-C'had
    Roc'hell-ar-C'had

    n. de l. (Saint-Pabu).

    (1987) BRUDn 110/26. Rohell ar Had (St Pabu).

  • Roc'hell-Benzez
    Roc'hell-Benzez

    n. de l. (La Roche-Maurice).

    (1987) BRUDn 110/27. Er Roh (« Morvan »), harp er Roh Vraz (m’ema warni dismantrou ar hastell) ez eus eur Rohell Beñzez...

  • roc'hellaj
    roc'hellaj

    m. Rocaille.

    (1732) GReg 780a. Rocaille, assemblage de coquillage & de pierres dont on fait des grottes, tr. «roc'hellaich

  • roc'hellat
    roc'hellat

    v. intr.

    (1) Râler, ronfler.

    (1732) GReg 780a. Raler, ronfler, tr. «Roc'hellat. pr. roc'hellet

    (2) Râler, avoir le râle de la mort.

    (1732) GReg 780a. Raler, avoir le râle de la mort, tr. «roc'hellat. pr. et

  • roc'hellek
    roc'hellek

    adj. Rocheux.

    (1870) FHB 280/147b. A zeou dezho e voa meneziou roc'helleg.

    (1927FHAB Gouere 146. eur vro goadek ha roc'hellek.

  • roc'hennad
    roc'hennad

    f. –où Grande quantité.

    (1958) ADBr lxv 4/523. (An Ospital-Kammfroud) Rohennad : n. f. ; pl. ou. – Se dit d'une grande quantité d'unités de même espèce. Ainsi, en parlant de pommiers : Beh awalh eo d'ar gwez dougen ar rohennadou avalou a zo ganto.

  • roc'her
    roc'her

    m. –ion Ronfleur.

    (1732) GReg 829a. Ronfleur, tr. «roc'hèr. p. yen

  • roc'hiennet
    roc'hiennet

    adj. Froissé.

    (1927) FHAB Meurzh 61. da lakaat elec'h e hini, bet roc'hiennet ha chaoket gant pemp devez beaj, eur wiskamant nevez-flamm.

  • Roc'hiz
    Roc'hiz

    pl. Habitants de la Roche-Derrien.

    (1870) FHB 291/234b. Jubile-mision Ar Roc’h-Derrien. (...) Kleier ar Roc’h. (...) ma weler ar roc’hiz o tostaat.

    (1930) DOBR 45. Penôs o devoa ar Roc’hiz / Laeret d’an dukez he gouriz ! ●(1974) TDBP III 368. Roc'hiz paour, Roc'hiz fall.

    (2000) TPBR 296. Roc'hiz paour, Roc'hiz fall / O tebriñ laou gant kig sall.

  • roc'hkenn
    roc'hkenn

    f. –où Râle.

    (1732) GReg 780a. Ralement, le bruit de la gorge d'un agonisant, tr. «Van[netois] Rohqen.» ●(1744) L'Arm 322a. Ralement, tr. «Rohquênn.. neu. f.»

    (1804) RPF 50. goleit ag un huizèn yein ha lardec, en hanal é verrat, er rohquèn é cresquein.

  • roc'hkennat
    roc'hkennat

    voir roc'henniñ

  • roc'hkennek
    roc'hkennek

    adj. Rauque.

    (1744) L'Arm 324b. Rauque, tr. «Rohquennec

    (1903) LZBg Du 268. nezé é koéhas én ur housked rokennek. ●(1907) VBFV.fb 84a. rauque, tr. «rohkennek

  • roc'hkenniñ / roc'hkennat
    roc'hkenniñ / roc'hkennat

    v. intr. Râler, avoir le râle de l'agonie.

    (1732) GReg 780a. Raler, avoir le râle de la mort, tr. «Van[netois] rohqenneiñ.» ●(1744) L'Arm 322a. Raller, tr. «Rohqênnein.» ●(1792) CAg 53. Ha guet poén rohquennein. ●54. ma rohquennou me halon.

    (1857) GUG 97. guet poén rohquennein.

    (1937) TBBN 216. rohkennat, tr. «râler.»

  • roc'honal
    roc'honal

    v. intr. =

    (1934) MAAZ 173. péar hoc'h é vojellat hag é rohoñnal.

  • roc'honell
    roc'honell

    f. Râle de l'agonie.

    (1941) SAV 20/20. (Pleiben) Roc'honell, ano gwregel. Ronkell pe roc'h ar re a zo war o zremenvan. Sk. : Emañ ar roc'honell e toull e c'houzoug.

  • roched
    roched

    m./f. & adv. –où (habillement)

    I. F./M.

    (1) Chemise.

    (1499) Ca 176b. Rochet. g. chemise. ●(c. 1501) Lv 236/137. rochet gl. camisia. ●(1633) Nom 113b. Tunica intima, interiora, interula, tunica : chemise : rochet, iuis.

    (1659) SCger 24a. chemise d'homme, tr. «rochet, p. dou.» ●(1732) GReg 160b. Chemise à homme, tr. «Roched. p. rochedou

    (1900) KEBR 9. Eur roched wenn, tr. « Une chemise blanche ». ●(1902) PIGO I 203. e roched dantelez. ●(1903) MBJJ 40. eur roched hag eur porpant. ●(1936) PRBD 104. rochedou ar baotret, ivizou ar merc'hed. ●(1955) STBJ 207. bep a roched wenn ampezet.

    (2005) SEBEJ 48. (Ar Yeuc'h) diou roched evit Tad.

    (2) spécial. Chemise de nuit d'homme.

    (1877) EKG I 131. ar persoun intru var an hent braz, enn he roched, diarc'henn ha diskabell. ●(18--) SBI II 200. Ar c'hemener a chomm en noaz, / Epad ann noz cravastel, / En he roched, er baner, / O vriata ar voger, tr. «le tailleur reste, tout nu, suspendu, / En chemise, dans le panier…»

    (3) Kannañ e roched da ub. : passer un savon à qqn.

    (1949) LLMM 17/22. Daonet e vo kroc'hen va ene, kannañ a rin e roched da Erwan. ●(1962) LLMM 90/36-37. Galvit, mar plij, dre bell-gomzer an Uhel-Strollad, din da gannañ o roched d'an Aotrounez-se. ●(1965) BRUD 20/16. Ensellout ma ofiserien : evel ma ouzout, darn e vez red kanna o roched deze gwech ha gwech all.

    II. Loc. adv.

    A. A-roched : en chemise.

    (1744) L'Arm 255b. En chemise, tr. «A rochêtt ou A hiviss.»

    B. A-gorf-roched.

    (1) Manches retroussées.

    (1906) HPSA 36. marteloded a gorv-roched, diskabel ha diarhen. ●57. diarhen, a gorv-roched, ha diskabel. ●(1973) LIMO 09 juin. Mab er hlohour e vo duhont, a gorv roched !

    (2) Pour de bon.

    (1912) BUAZpermoal 110. En eur boanial a gorf-roched. ●604. En em rei a reas a gorf roched d'al labour. ●(1935) BREI 436/2b. d'o alia d'en em lakat a gorf-roched gant al labouriou. ●(1936) BREI 444/2a. o c'hazetennou a grog a-gorf-roched gant al labour.

    C.

    (1) War gorf ar roched : en corps de chemise.

    (1910) MAKE 97. Hag hen, war gorf e roched, an dour warnan. ●(1961) BLBR 130/24. Toulla, dihagni war gorv ar roched. (..) Dihagnit, paotred !

    (2) E korf e roched : en corps de chemise.

    (1912) BUAZpermoal 925. dierc'hen hag en korf o roched. ●(1963) LLMM 99/264 (T) Jarl Priel. e korf e roched hag eñ gleb dour-teil gant ar c’hwezenn.

    (3) A-bouez e roched : en chemise.

    (1941) DIHU 360/276. Arriù oè dija réral éno, lod a bouéz ou roched, merhed a bouez ou huloteu.

    (4) En e roched : en corps de chemise.

    (1847) FVR 122. ne choumaz ket da varc'hata hag e lammaz enn he roched er meaz ann ti.

    (5) En e roched bloc'h : en corps de chemise.

    (1857) HTB 113. Warlerc'h kement-ze oll en em gaviz em rochet bloc'h. ●(1890) MOA 166b. En corps de chemise, tr. «enn he roched bloc'h. (T[regor]).»

    III.

    (1) Lavaret etre e roched hag e choug : parler à soi-même.

    (1970) BHAF 146 (T) E. ar Barzhig. Hag eñ d'en em lavared etre e roched hag e choug.

    (2) Etre e roched hag e vruched : en soi-même. Cf. lavaret d'e vañch, d'e dog.

    (1981) ANTR 21 (L) *Tad Medar. Etre e vruched hag e roched Yann-Gouer, dre ma teu skiant prena dezañ, a blij dezañ mala soñjoù. ●81. Gweled e vo, aotrou Person, a hrosmol pep unan etre e roched hag e vruched.

    (3) Dic'hras evel ur roched nevez : être très raide.

    (1872) ROU 48 (L) V. Roudaut. J'ai cependant entendu, il y a bien des années : dichras (lenn : dic'hras) evel ur roched nevez. ●(1878) SVE 626. Dic'hrass evel eur roched nevez, tr. L.-F. Salvet «Raide comme une chemise neuve.» ●(1890) MOA 300 (L). Impoli, tr. J. Moal «dic'hras, (evel eur roched nevez Fam.)» (18--) MIL.ms (d’après MELU XI 278). Dic'hras evel eur roched nevez, tr. E. Ernault «(Lien) raide comme une chemise neuve.»

    (1931) VALL 627. Rébarbatif, tr. F. Vallée «dic'hras (evel eur roched nevez fam.)»

    (4) Diaes evel en ur roched reun : être mal à l’aise.

    (1970) BHAF 356 (T) E. ar Barzhig. Ar vez hag ar heuz da veza bet ken loukez am lakae diaez evel en eur roched reun.

    (5) Bezañ e roched e gwask e revr : être d’une humeur exécrable.

    (1958) ADBr LXV-4 521 (K-An Ospital Kammfroud). Ema e roched (ou : he hiviz) e gwask e rêr (ou : he rêr) : Être d'une humeur exécrable.

    (6) Bezañ e roched ub. : être à la place de qqun.

    (1866) FHB 85/259b (L) Gel Morvan. N'e ket me a garfe beza en ho roched. ●(18--) SAQ I 393 (L) J. Quéré. Respount unan hag oa lakeat var an douar noaz : «Guelloc'h eo ganhen beza e m'roched eget e roched ar bourreo...

    (7) Na gaout ur roched da wiskañ : être très pauvre.

    (1953) BLBR 57/3. An den eürus n'en doa ket eur roched da wiska !...

    (8) Bezañ evel kein ha roched : voir kein.

  • roched-forzh
    roched-forzh

    m./f. rochedoù-forzh Camisole de force.

    (1905) BOBL 18 novembre 61/3d. red e oa lakat eur roched-forz d'ezan. ●(1906) BOBL 24 novembre 113/3a. gwisket eur roched-fors d'ezan.

  • roched-reun
    roched-reun

    m./f. rochedoù-reun (habillement) Cilice.

    (1838) OVD 108-109. er rochèdeu hran, en dichipline. ●304. hac e zougué ur rochæd-ran.

  • rochedenn
    rochedenn

    f. –où Chemisette.

    (1659) SCger 24a. chemisette, tr. «roc'heden (liire : rocheden)

  • rod
    rod

    f. –où

    I.

    (1) Roue.

    (1499) Ca 26a. b. brech an rot. ●30b. Camhet an rot. g. cant de roue. ●(1576) Cath p. 20. peder rot a houarn, tr. «quatre roues en fer.» ●(1633) Nom 180a. Rota : rouë : an rot. ●180b. Sufflamen : enrayoir : vn pez coet á læcquer da arrettiff an rogou pa disquenner en vn trauyen (lire : traouyen) bennac. ●214b. Stridor rotarum : crissement de rouës : tourny an rodou, trous an rodou.

    (1659) SCger 106b. rouë, tr. «rot, p. rodou.» ●169b. rot p. rodou, tr. «roue.» ●(c.1680) NG 933. hou dent tenaillet hac ar rodeu draillet. ●(1732) GReg 831a. Roue, tr. «Rod. p. rodou

    (1849) LLB 1303-1304. en ahel e griou, / Édan ou beh ponner er rodeu e darhou.

    (1903) MBJJ 6. kalz primoc'h e tro ar rojo. ●(1938) DIHU 321/44. É ma é néein, ar ur rod.

    (2) Terriñ war ar rod : rouer, rompre vif.

    (1732) GReg 831a. Rouer, rompre un criminel, tr. «Terri var ar rod.» ●(1792) BD 2285-2286. Diframet avo darn entree gant ronset / ha toret voar arrot ha darn al hesquennet, tr. «Certains d'entre eux seront écartelés par des chevaux, / et brisés sur la roue, et d'autres (seront) sciés.»

    (3) Rouet.

    (1633) Nom 172a. Licaitorium, iugum : roüet : rot.

    (1767) ISpour 387. niein guet ur rode.

    II. sens fig. Jambe.

    (1935) BREI 427/2b. Hon c'henlabourer ker, an Ao. Clisson (Paotr Juluen) a zo tri miz 'so dalc'het gant an droug-izili. Ma n'eo ket «likan awalc'h e rodou», evel ma lavar, e bluenn a zo ken skanv ha ken lemm ha biskoaz.

    III.

    (1) Bezañ mat da dreiñ ar rod : être fou.

    (1978) PLONEIZH (Ki) It. Goalic. Hennezh zo mat da dreiñ ar rod !

    (2) Mont evel war rodoù : bien aller. Cf. Ça roule.

    (1866) LZBt Gwengolo 189 (T). Oh ! evel war rojo a ia ann treo gan-in.

    (1907) MVET 21 (L) Glaoda ar Prat. N’ez aio ket an traou en-dro evel war rojou.

  • rod-heol
    rod-heol

    f. Auréole.

    (1934) ALMA 78. d'an Ite Missa est eur rodig-heol a c'hloar a gelc'has e dal. ●(1949) ENRO 301. Skuizh-divi e tiskouez bout, nemet ez eus endro d'e benn evel ur rod-heol !

  • rod-herr
    rod-herr

    f. Volant (de machine).

    (1931) VALL 789b. Volant ; de machine, tr. «rod-herr pl. rodou-herr, rojou-herr

  • rod-karvan
    rod-karvan

    f. Ensouple.

    (c.1500) Cb 35b. g. cest linstrument en quoy on enuelope le fil. b. rot caruan.

  • rod-kentr
    rod-kentr

    f. Molette d'éperon.

    (1732) GReg 633b. Molette d'éperon, tr. «Rod-qentr. p. rodou-qentr

  • rod-lañs
    rod-lañs

    f. Volant (de machine).

    (1931) VALL 789b. Volant ; de machine, tr. «rod-lañs pl. rodou-lañs, rojou-lañs

  • rod-nezañ
    rod-nezañ

    f. Rouet.

    (1744) L'Arm 344b. Rouet, tr. «Rott de néein. f.»

  • rod-skav
    rod-skav

    f. =

    (1907) BOBL 20 avril 134/2a. Ar gwiader 'barz en e stern, / En em zebat 'vel en ifern / Gant e rod-skao hag e vulzen.

  • rod-stur
    rod-stur

    f. Volant (de véhicule).

    (1931) VALL 789b. Volant ; de direction (automobile, etc.), tr. «rod-stur pl. rojou-stur

  • rod-vilin
    rod-vilin

    f. Roue de moulin.

    (1499) Ca 130b. royet de molin.qui faict tourner la meule. bri. rot melin.

    (1732) GReg 508a. Jantiller, tr. «Palya ur rod milin

    (1911) BUAZperrot 894. beza flastret dindan eur rod-vilin. ●(1938) ARBO iv. en deur é lammein ar er rod-melin hag é strimpein d'er oah-val.

  • rod-vleinañ
    rod-vleinañ

    f. Volant (de véhicule).

    (1931) VALL 789b. Volant ; de direction (automobile, etc.), tr. «rod-vlenia pl. rojou-blenia.» ●(1941) ARVR 3/3a. ouz e rod-vlenia. ●(1974) SKVT III 18. a-zindan ar rod-bleniañ, er c'harrtan.

  • rod-vleinerez
    rod-vleinerez

    f. Volant (de véhicule).

    (1922) BUBR 18/205. e zaouarn krog er rod-vleinerez.

  • rodadenn
    rodadenn

    f. –où Supplice de la roue.

    (1950) ANTK 75. Da zek eur eo merket ar rodadenn.

  • rodal .1
    rodal .1

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se pavaner.

    (1732) GReg 137b. Se carrer, marcher avec affectation, tr. «Rodal. pr. rodet.» ●688b. Panader, se panader, se quarrer comme un pan quand il regarde sa queuë éclairée du soleil, tr. «Rodal. pr. rodet.» ●831a. Faire la rouë, parlant du pan, tr. «Rodal. pr. rodet.» ●(1766) MM 846. ac en eur roda e raje / Poufe, poufe, poufe, poufe... tr. «et, tout en rodant de la poupe, faisait plic, ploc, plic, ploc, plic, ploc...»

    (1910) MAKE 112. n'en doa ket e bar evit rodal. ●(1935) BREI 390/2a. te 'peus neuz breman avat, pac'h out o rodal dre ar prajou.

    (2) Rôder.

    (1727) HB 533-534. abalamour ma ema hoc'h adversour an Droucsperet o rodal endro deoc'h.

    (1878) EKG II 140. sellet a rean a bep tu da velet hag eur zoudard-bennag a viche chomet da rodal enn dro d'an ti.

    (3) Rodal da : s'en aller à.

    (1936) ONEN 18. Ar plac'hed yaouank a rod d'ar gêr.

    II. V. tr. d. Rodal e revr : se pavaner.

    (1917) LILH 2 a viz Genver. é rodal ou rér doh bréh ou fried.

  • rodal .2
    rodal .2

    v. intr. Rôder.

    (1732) GReg 825b. Roder, tr. «rodal. pr. rodet

  • rodeal
    rodeal

    v. intr.

    (1) Faire la roue.

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. rodeal, tr. «faire la roue.»

    (2) Tournoyer.

    (1933) MMPA 26. eur sparfel, o rodeal a-uz d'ezan.

  • rodek
    rodek

    adj.

    (1) Bouclé.

    (1633) Nom 17b. Lanugo, flos : poil folet, la première barbe : bleoïgou füil, bleo rodec ha iaouancq.

    (2) Pourvu de roues.

    (1955) STBJ 100. ar marc'h rodek-se.

  • rodell
    rodell

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Boucle (de cheveux).

    (1732) GReg 106b. Boucle de cheveux, tr. «Rodell-bléau. p. rodellou-bléau.»

    (2) En e rodelloù : enroulé.

    (1896) GMB 579. pet[it] tréc[orois] 'n i rodelo (reptile) pelotonné sur lui-même, en rond.

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. eman ar c'hi, ar c'haz, en o rodellou, tr. «roulés sur eux-mêmes.»

    (3) (boucherie) Rouelle.

    (1931) VALL 665b. Rouelle, tranche ronde, tr. «rodell f. (Ouess[ant].»

    (4) Maen-rodell =

    (1928) FHAB Gouere 249. eur maen-rodell bennak o koueza eus a gern ar menez. ●(1929) FHAB Genver 28. eur boaead douar fall, ha ne oa ennan nemet reier ha mein rodell. ●(1932) FHAB Mezheven 231. Eun dervez e reas eun oaled gant mein rodell dastumet gantan.

    (5) Roc'h-rodell =

    (1929) FHAB C'hwevrer 53. etouez ar reier-rodell hag an douar-stlej.

    II. Adv. A-rodell.

    (1) En roulant.

    (1710) IN I 400. hac e vuez a red var an douar evel an dour, o vont a flod hac a rodel continuelamant evel ar goagou e naouspet fæçon dishêvel, tr. (DEBR 4/228) «et sa vie s'écoule sur la terre comme l'eau, allant à flot et roulant continuellement comme les vagues en je ne sais combien de façons différentes.»

    (2) En quantité.

    (1870) FHB 291/238a. e doare da rei eost a rodel.

  • rodellad
    rodellad

    f. –où Boucle (de cheveux).

    (1929) SVBV 106. he rodelladou bleo peurzu.

  • rodellañ / rodellat
    rodellañ / rodellat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Boucler, anneler.

    (1732) GReg 106b. Boucler des cheveux, les friser par anneaux, tr. «Rodella bléau.» ●163a. Friser les cheveux, tr. «Rodella e vléau.» ●438a. Friser, parlant des cheveux, tr. «Rodella ar bléau.»

    (1925) FHAB Ebrel 146. eun houarn da rodella ar bleo.

    (2) Enrouler (qqc. autour de soi).

    (1923) KNOL 302. en eur rodella al linsel en-dro d'ezan.

    (3) Enrouler, mettre en rouleau.

    (1857) CBF 93. Rodellat al lin, tr. «Le mettre en rouleau [le lin].»

    (4) Entortiller.

    (1659) SCger 169b. rodella, tr. «entortiller.»

    B. sens fig.

    (1) Renverser (un homme).

    (1924) NFLO. renverser. r[enverser] un homme, tr. «rodella eun den.»

    (2) Tourner (une pensée dans sa tête).

    (1928) BFSA 196. Rodellat a rae en e spered kement-man : (…).

    II. V. intr.

    (1) Se vautrer.

    (1907) DRSP 48. soroc'h ar wiz koz o rodella er fank.

    (2) Dégringoler en roulant, valdinguer.

    (1911) BUAZperrot 296. Ha kerkent e rodellas divar he zrôn, anezi heu nan [an idol]. ●(1925) FHAB Meurzh 89. e tistagas eun taol troad ganti hag e kasas anezi, pladenn arc'hant hag all, da rodella pell ac'hano.

    (3) Marcher en se déhanchant.

    (1896) GMB 579. pet[it] tréc[orois] rodelat se carrer en marchant, rodeler, tr. «celui qui le fait.»

    (4) Rodellañ war an dispalu = (?) être à l'abandon (?).

    (1925) FHAB Mae 189. En doare-ze, e tiskouezit beza berrwelet, merc'hed, pa zonjit eo gwelloc'h gwiska dilhajou kêr evel ma teufe d'eoc'h spered ha gened gand ar c'hoz traoueziou a gaver eno o rodella war an dispalu.

    (5) Se pavaner.

    (c.1718) CHal.ms i. Il se donne des airs, tr. «eam him oura bras ean a oura er fanfaron, er galant, ean a Rodell, Rodellat

    (6) Trotter (dans la tête).

    (1908) FHAB Meurzh 93. pe seurt sonjou a rodelle en e ben. ●(1911) BUAZperrot 290. gant ar c'homzou-ze o rodella en o sperejou. ●(1912) MMPM 70. ema ar zounj-se o rodellat var va spered. ●(1922) KAAG 92. Tud so hag a zalc'h a volonte vad, sonjou vil da rodella var ho spered. ●(1928) BFSA 98. E-pad ma rodelle ar sonj-se en he spered.

    (7) Rôder.

    (1907) KANngalon Gouere 438. Hon enebour «ne baouez da rodellat dalc'hmad en dro deomp evel eun aneval e kounnar». ●(1909) NOAR 77. En nozvez eta m'oa sioul pep tra, ar strollad laeron a rodelle, evel kustum, e kroaz-hent an Toull-Du. ●140. ur spier kavet ganto o rodellat wardro an teltennou.

    (8) Déferler.

    (1941) SAV 19/10. Eun tarz-mor divent o rodella.

    (9) Ondoyer, onduler.

    (1925) FHAB Mae 186. ar pennou ed melen o tarevi a zeblante goustadig daoublega ha rodella evel koummou ar mor.

    (10) =

    (1929) FHAB Gouere 243. Hag ar paotrig bihan trizek vloaz a yeas da rodella e touez an dud, da vevel-kouer, da vevel-kemener (…).

    (11) =

    (1911) RIBR 164. Dioc'h an noz e oa great ar vadiziant, ar gwin tomm a rede, ar c'hraon hag ar madigou a rodelle.

    (12) Boucler.

    (1931) VALL 74b. se former en boucles (cheveux), tr. «rodella, rodelli

    III. V. pron. réfl. En em rodellañ : se tortiller.

    (1872) GAM 5. Diskuez a ra he flemm ; en em rodella, fichal a ra evel an aer viber.

  • rodellaouiñ
    rodellaouiñ

    v. intr. Boucler.

    (1931) VALL 74b. se former en boucles (cheveux), tr. «rodellaoui

  • rodellat
    rodellat

    voir rodelliñ

  • rodellata
    rodellata

    v. tr. d. Manipuler.

    (1911) BUAZperrot 444. rodellata ar peziou aour a zo en o armel.

  • rodellek
    rodellek

    adj.

    (1) À roulettes.

    (1744) L'Arm 343a. Berceau à roulettes, tr. «Cavæl-rodællêc.» ●466b. Vinaigrette, tr. «Cadoairr rodaillæc

    (1907) VBFV.bf 66a. kavel rodellek, tr. «berceau à roulettes.»

    (2) Kravazh-rodellek : brouette.

    (1464) Cms (d’après GMB 292). Graffaz rodellec, civière. ●(1499) Ca 100a. Grafaz rodellec. g. ciuiere.

    (1732) GReg 170b. Civiere à roue, broüette, tr. «Cravaçz rodellecq. p. cravaçzou rodellecq

    (1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.

    (1922) IATA 5. eur c'hravaz-rodelloc, karget a bep seurt traou.

    (3) (habillement) Bragez-rodellek =

    (1732) GReg 158b. Haut-de-chausses amples & plissez ; à la mode de Leon, tr. «Braguès rodellecq

    (1924) FHAB Genver 10. ar bragou-bras, ar bragez-rodellek a oa gwechall douget gand an holl war ar meaz.

    (4) (Cheveux, poils) frisés naturellement.

    (1732) GReg 163a. Cheveux frizez, tr. «Bleau rodellecq.» ●233a. Crepu, uë, frisé, frisotté, tr. «rodellecq.» ●438b. Cheveus naturellement frisez, tr. «Bléau rodellecq

    (1878) FHB 3e série 53/16a. eur c'hi rodellec.

    (5) En forme de roue.

    (1744) L'Arm 342b. Le Paon & le Dindon font la roue, tr. «Er Pan hag er Hocq-Spaign a ra el loste rodællæc

  • rodellenn
    rodellenn

    f. –où (cuisine) Rouelle.

    (1942) VALLsup 152b. Rouelle, tr. «rodellenn (de veau –leue) f. («Breiz»).»

  • rodellenniñ
    rodellenniñ

    v. pron. réfl. En em rodellenniñ : s'enrouler.

    (1857) HTB 43. aered-viber (…) o n'em rodelenni a dro d'he gorf holl.

  • rodeller
    rodeller

    m. –ion Homme qui se déhanche.

    (1896) GMB 579. pet[it] tréc[orois] rodelat se carrer en marchant, rodeler, tr. «celui qui le fait.»

  • rodellet
    rodellet

    adj.

    (1) (Cheveux, poils) bouclés.

    (1633) Nom 17a. Tricæ. Capillus intricatus : cheueux entortillez : bleo rodellet. ●36b. Lanugo : poil follet, barbe qui commence à venir : bleu rodellet.

    (1659) SCger 25a. cheueux entortillés, tr. «bleo rodellet.» ●169b. bleo rodellet, tr. «cheueux frizez.» ●(c.1718) CHal.ms i. cheueus frisés entortillés, tr. «bleü, bleau rodellet, friset.» ●(1732) GReg 163a. Cheveux frizez par artifice, tr. «Bleau rodellet

    (1924) FHAB Meurzh 113. Babaigou diboell, rodellet o bleo.

    (2) sens fig. (Propos) entortillés.

    (1975) YABA 12.04. Genom-ni ne vè ket komzeu rodellet elsé. ●(1975) LIMO 12 avril. rodellet, tr. «tarabiscotés.»

  • rodenn
    rodenn

    f. –où

    I. Roue.

    (1868) SBI I 18. Ter gentifarinn (?) / Diou rodenn ar vilinn, tr. «Trois gentifarinn (?) / Les deux roues du moulin.»

    II. (astronomie)

    (1) Halo.

    (1934) BRUS 186. Un halo, tr. «ur rodenn neu. f.» ●(1982) PBLS 553. (Langoned) rodenn pell, glaw tost, rodenn tost, glaw pell, tr. «quand le halo est loin de la lune, la pluie est proche, quand le halo est proche, la pluie est loin.»

    (2) Rodenn-loar : halo lunaire.

    (1919) DBFVsup 60b. roden loér, tr. «halo lunaire.» ●(1931) VALL 352b. Halo lunaire, tr. «rodenn-loar V[annetais] f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...