Devri

Recherche 'ro...' : 455 mots trouvés

Page 8 : de roulamant (351) à rouzenn-1 (400) :
  • roulamant
    roulamant

    m. –où Roulement (de tambour).

    ●(1834) SIM 54. Qerqent ha ma voe achuet ar roulamant, an embanner en em breparas da lenn e ziscours.

  • roulañ / roulal / roular / roulat
    roulañ / roulal / roular / roulat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Rouler.

    ●(1849) LLB 100. Kiri mat te roulal é dan ou beh ponner.

    ●(1904) LZBg Mae 104. roular e hram a neùé.

    (2) sens fig. Faire la fête.

    ●(17--) EN 688. ne neus groed a boe (ne)med roulad hac efan, tr. «il n'a fait depuis que de rouler et boire.»

    ●(1859) SAVes 40. qenderc'hel da roulli. ●(1870) KTB.ms 14 p 293. ar re-se a zo et da roula. ●(1888) SBI II 176. Da c'hoari paotr ha da roula, tr. «A mener la vie de garçon et à s'ivrogner.»

    ►[empl. comme subst.]

    ●(17--) EN 691. pa scuisou er rouly, tr. «quand il se fatiguera de rouler.»

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Faire rouler (un véhicule).

    ●(18--) GBI II 131. ur c'haronz akoutret mad, / Eiz a gezek euz hen roulad, tr. «un carosser bien accoutré, / Avec huit chevaux pour le traîner.»

    (2) Enrouler.

    ●(1861) BSJ 76. én amzér-hont el livreu e oé folenneu bras e roulér hag e ziroulér.

    B. par ext.

    (1) Faire rouler (divers éléments).

    ●(1849) LLB 474-475. En deur én ur ridek e den er vein, er gué, / E roul én doar er sabl ar en ed diskaret.

    (2) Roulañ an diñsoù : jouer aux dés.

    ●(18--) BSG 214. Me danso, me efo hac a roulo dinço, / A garesso merc'hed, hac a vesco carto.

    C. sens fig.

    (1) Roulañ ar yaouankiz : rouler sa jeunesse.

    ●(1838) CGK 30. Pautret gret o peus evel-hon pa roulen ma yaouancquis.

    ●(1913) PRPR 19. da foueta bro, da «rouli ar iaouankiz,» evel ma leverer.

    (2) Roulañ e vicher : faire son métier.

    ●(1910-15) CTPV I 58. I roular ou mechir, tr. «Qui exercent leur métier.»

    (3) Roulañ an ebat : courir les ébats.

    ●(18--) SBI II 248. rouli an ebat, tr. «courir les ébats.»

    (4) Roulañ udb. en e benn : tourner qqc. dans sa tête.

    ●(1790) Ismar 367. un dén en dès volanté de laireah, e roull én én bèn er moyandeu e fal dehou impléein eit quemènt-ce.

  • roular
    roular

    voir roulañ

  • roulat
    roulat

    voir roulañ

  • roule
    roule

    s. Ober ur roule =

    ●(1996) CRYK 150. Me 'ya d'ober ur roule'barzh Paris ! tr. «Je m'en vais ravager Paris !»

  • rouler
    rouler

    m. –ion Ivrogne, fêtard, pistard.

    ●(1872) ROU 90b. Ivrogne, tr. «Roulleur, lapeur.» ●(1890) MOA 312b. Ivrogne, tr. «rouler.» ●(18--) CST 52. Koulskoude, oun c'hoaz muioc'h souezet gant ar roulerien.

    ●(1903) BTAH 273. Erwan a oa… rouler, tr. «On disait Yves… pochard.» ●(1904) BOBL 22 octobre 5/2d. eur rouler euz an dibab. Vid lâret ar virione, na vije ken mêo, hadvêo avad… ●(1935) KANNgwital 389/56. reolen a vuhez an dud digalon, ar re n'int mat da netra, ar roulerien.

    ●(1977) VWMZ 75. (Treboull) hon tud zo bet roulerien e-giz-se. ●(1978) PBPP 2.1/475. (Plougouskant) rouller m. roullerien, tr. «fêtard.»

  • roulerez
    roulerez

    f. –ed Ivrognesse, rouleuse, fêtarde.

    ●(1977) PBDZ 633. (Douarnenez) roulerez, roulerezed, tr. «ivrognesse.» ●(1978) PBPP 2.1/475. (Plougouskant) roullerez f. roullerezed, tr. «femme qui fait la fête.»

  • roulerezh
    roulerezh

    m. Débauche.

    ●(1915) HBPR 31. Disurz ha roulerez en iliz.

  • rouletat
    rouletat

    v. tr. d.

    (1) Rouler.

    ●(1923) KADO 9. ar meinigeu / Guen-kann en des er mor rouletet pèl amzér.

    (2) (marine) Roulotter.

    ●(1978) BZNZ 32. (Lilia-Plougerne) tammoù kerdin bep an amzer en enno evit rouletat al lien neuze.

    (3) (agriculture) Rouler, passer le rouleau agricole.

    ●(1945) DWCZ 54. rouletet ar park ganti.

  • roulier
    roulier

    m. –ion Roulier.

    ●(18--) SBI II 112. Oa equipet 'vel eur rouiller, tr. «Il était équipé comme un roulier.»

  • roulod
    roulod

    m. –où Rouleau agricole.

    ●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) roullod, tr. «rouleau.»

  • roulodiñ
    roulodiñ

    v. tr. d. Rouler, passer le rouleau agricole.

    ●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) roullodiñ, tr. «passer le rouleau (sur les champs).»

  • roulouerat
    roulouerat

    v. tr. d. Rouler, passer le rouleau agricole.

    ●(1928) FHAB Meurzh 101. met red e vezo freuza ha krana (roulouerat) an douar.

    ►absol.

    ●(1929) FHAB Genver 11. ha goudeze e vezo rouloueret.

  • roumaneg
    roumaneg

    m. Roumain (langue).

    ●(1941) ARVR 16/4a. komzet (…) ar roumaneg gant 240.000.

  • roumaniat
    roumaniat

    adj. Roumain.

    ●(1941) ARVR 32/3e. ar soudarded roumaniat.

  • roumarin
    roumarin

    m. (botanique) Romarin.

    ●(1633) Nom 88a. Libanotis coronaria, rosmarinus, salutaris herba : rosmarin : roumarin.

    ●(1659) SCger 106b. rosmarin, tr. «roumarin.» ●(1732) GReg 828a. Romarin, arbrisseau ligneux, tr. «Roumarin.»

  • roumigell
    roumigell

    s. (pêche) = (?) cadre pour enrouler les palangres et les mettre à sécher (?).

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (Plouarzhel) Roumigell = stern da drei an higenn en-dro d'ezan da sec'ha.

  • roupi
    roupi

    s. (numismatique) Roupie.

    ●(1903) LZBg Gwengolo 213. Reit e vé dehé 8 roupi peb unan.

  • roüs
    roüs

    adj. Généreux.

    ●(1905) BOBL 02 décembre 63/2f. Ker rouz hag hi e vezin, eme rouanez Laz o rei eur ialc'had aour ivez da Gunv.

  • rous
    rous

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Roux.

    ●(1499) Ca 177b. Rous. g. roux / roncel. ●(c.1500) Cb. Rous. g. roux / roncel. ●(1521) Cc [rous]. Rous. g. roux. ●(1633) Nom 75a. Panicum, vel frugum : paniz, panis, vn seurt greun roux. ●124a. Rufus : roux : rous. ●Fuinus, mustellinus : roux : liou rous.

    ●(1659) SCger 106b. roux, tr. «rous.» ●(1732) GReg 832b. Rousseur, couleur rousse, tr. «lyou rouz.» ●833a. Poil roux, tr. «Bléau rouz.»

    (2) Brun, marron.

    ●(1870) FHB 303/333a. guisket e mezer rouss.

    (3) (cuisine) Kig rous =

    ●(1902) PIGO I 71. poac’het d’in eun hanter lur gik euz hennez rouz a welan aze e-pign.

    (4) Basané, hâlé.

    ●(1732) GReg 82a. Basané, hâlé, brûlé par le soleil, tr. «rous evel eur c’had. rous.»

    B. (en plt de la robe d’animaux)

    (1) (en plt d’animaux) Fauve, brun.

    ●(1803) MQG 11. ar c’had a zo rous, bêr a lost, scouarnec.

    (2) Rous-gwenn : alezan.

    ●(c.1718) CHal.ms I. alezan, tr. «roüs-güen.»

    (3) Rous-du : alezan brûlé.

    ●(c.1718) CHal.ms I. alezan-bruslé, tr. «rous-du.»

    II. Épith.

    (1) Moc’h rous =

    ●(1957) BLBR 103-104/22. «Moh war vale», moh krenn (...) E Landudeg e vez lavaret «moh rouz».

    (2) Maen-rous =

    ●(17--) CBet 1886. Entre ma daou vin rous, tr. «entre mes deux pierres grises.»

    ●(1928) SAKO 16. kribennou ar mein rouz. ●(1955) STBJ 18. Gant mein rous, pe mein-benerez bolzet.

    (3) Loar rous : lune rousse.

    ●(1866) FHB 67/119a. Al loar rouz e deus roet eun nosvez ien. ●(1870) FHB 274/104a. Loar ebrel, evel ma c’hoar an oll, a zo hanvet al loar rous. ●ibid. Al loar rous gant he reo, / Bleun, deliou, bouillastr a zêo.

    (4) Man rous : mousse des talus.

    ●(1931) VALL 484a. mousse des talus, tr. «man rous.»

    (5) Soubenn rous : soupe à l’oignon.

    ●(1973) LBFR 63. Souben rouz da verenn, soubenn rouz da goant.

    (6) Rae rous : raie étoilée Raja asterias.

    ●(1977) PBDZ 1038. (Douarnenez) ur rae rous vihan, tr. «une petite raie rousse.» ●(1979) VSDZ 95. (Douarnenez) ar raeed rous, tr. (p. 259) «les raies étoilées.»

    (7) Sac’h-rous : sac de jute.

    ●(1984) ECDR 147. Ar gwinizh a veze taolet en ur sac’h rous. ●(1988) TIEZ ii 155. un sac de jute (sac’h rouz).

    (8) Selloù rous : regards méchants.

    ●(1936) DIHU 296/28. Selleu rous e estan get en ol ha gozik é karér dein er fal lojeris !

    III. Adv. Sellout rous : regarder méchamment.

    ●(1910) DIHU 58/62. Er perhen (propriétaire), Ineg e hanù, e sellas rous doh er sant, meit èl men doé grateit hennen en digol ag er geu e ié d’hobér en é édeg Ineg e laras : « Trohet er péh e hrei plijadur d’oh, jédet ped féchen e droheet hag a p’arriùou en est, hui e zakorou d’ein er péh e za d’ein.

    IV.

    (1) Bezañ rous an eil ouzh egile : être fâché l’un envers l’autre.

    ●(1912) MELU XI 360 (T-Plistin). Bean rous an eil deus egile, tr. E. Ernault «Etre roux l'un envers l'autre (fâché, mécontent). (Plestin.)»

    (2) Sellet rous ouzh ub. : faire figure agressive vis-à-vis de qqun.

    ●(1910) DIHU 58/62 (G) L. Herrieu. Er perhen, Ineg é hanù, e sellas rous doh er sant. ●(1936) DIHU 300/96 (G) L. Herrieu. Akourset ma oent de vout chervijet doh taol ha doh tuel, er ré-man e sell rous.

    (3) Ober bizaj rous : faire grise mine.

    ●(1912) MELU XI 360 (T-Plistin). Ober bizach rous, tr. E. Ernault «Faire visage roux (grise mine); (Plestin.)»

    (4) Bezañ fas rous ouzh ub. // rous e vizaj : être de mauvaise humeur, fâché.

    ●(1912) MELU XI 360 (T-Trevereg). Rouz e vizach, tr. E. Ernault «son visage est roux, il est fâché. (Trév[érec])» ●(1978) PBPP 2.2/475 (T-Plougouskant). Fas rous a oa outañ, tr. J. le Du «il était de mauvaise humeur /lit. il avait une face rousse/»

    (5) Bezañ rous e zaoulagad : voir daoulagad.

    (6) Rous evel ur c'had : voir gad.

    (7) Rous evel ur c'hwil : voir c'hwil.

    (8) Rous evel kroc'hen ur c'hwil : voir c'hwil.

    (9) Ober kof rous : voir kof.

    (10) Kaout marc'h rous : voir marc'h.

    (11) Bezañ ar marc'h rous gant ub. : voir marc'h.

    (12) Kaout ur bided rous : voir bided.

    (13) Bezañ bet un taol ki rous : voir ki.

  • rousaat
    rousaat

    v. intr.

    (1) Roussir, devenir roux.

    ●(1732) GReg 832b. Roussir, devenir roux, tr. «Rouçzaat. pr. rouçzeët.» ●Les cheveux blonds roussissent avec l'âge, tr. «Rouçzaat a ra ar bléau mèlen gad an amser.»

    (2) (en plt de la nuit) Tomber.

    ●(1982) PBLS 650. (Sant-Servez-Kallag) roussad, tr. «tomber (crépuscule).» ●(1982) PBLS 650. (Langoned) roussaad ra, tr. «la nuit tombe.»

  • rouset
    rouset

    adj. = (?) Rousselet (?).

    ●(1850) JAC 86. Per musqet, per rousset, avalou renettàn.

  • rousin
    rousin

    m. & interj.

    I. M.

    (1) Résine.

    ●(1633) Nom 95b. Arbor conifera, resinifera : d'où degoute la resine : vn guezen pe á hiny ez deu an roussin. ●99a. Resina : resine : roussin. ●Lacryma abiegna, resina oleosa : resine de sapin : roussin á coat sapr.

    ●(1659) SCger 104b. rosine, tr. «rousin.» ●170a. roussin, tr. «rousine.» ●(c.1718) CHal.ms iii. resine, ou rousine, tr. «Rousin', roussin.» ●(1732) GReg 737a. Poix résine, tr. «Rousin.» ●812a. Resine, tr. «Rouczin.» ●(1744) L'Arm 335b. Resine, tr. «Roussin. m.»

    ●(1894) BUZmornik 118. e oue great tan braz gant stoup, rousin hag eol.

    ●(1910) MAKE 75. enaoui al lutigen rousin. ●(1954) VAZA 16. E-pad ar brezel diwezhañ, ne veze du-mañ na tredan, na gouloù, na rousin.

    (2) Bazh-rousin : lumignon de résine.

    ●(1902) PIGO I 174. ar vaz rousin en e zorn. ●176. eun nor sklerijennet gant eur vaz rousin.

    (3) Gouloù-rousin : chandelle de résine.

    ●(1732) GReg 150a. Chandelles de resine, tr. «Goulou rouçzin.»

    ●(1878) EKG II 267. eur pennad goulou rousin.

    ●(1973) KOBL 190. (Plougerne) Ha gouloù rouchin !

    II. Loc. interj. Rousin dezhi ! =

    ●(1965) KATR 14. lark-kêr, ha rouzin dezi !

  • rousinat
    rousinat

    v. intr. Stagner, végéter.

    ●(1982) PBLS 57. (Langoned) rousinat, tr. «stagner, végéter.»

  • rousinek
    rousinek

    adj. Résineux.

    ●(1732) GReg 812a. Resineux, euse, bois resineux, tr. «Rouczinecq. coad rouczinecq. guëz rouczinecq.»

    ●(1914) DFBP 286b. résineux, tr. «Rousinek.» ●(1944) DGBD 180. ur c'hoad rousinek eo.

  • rousinet
    rousinet

    adj. Enduit de résine.

    ●(1847) GBI I 220. Gwisket d'ei inviz rousinet, tr. «Et on lui revêtit une chemise enduite de rousine.» ●(1864) GBI I 280. Gwisket a oé d'ez-he peb a rochet rousinet, tr. «On leur revêtit à chacun une chemise enduite de résine.»

  • rousken
    rousken

    m. Résine.

    ●(1857) CBF 29. goulou rousken, tr. «de la chandelle de résine.»

  • roustad
    roustad

    m. –où

    (1) Rouste, raclée.

    ●(1867) FHB 141/292b. lammat gant-hân ha reï d'heân roustadou druz. ●(1872) ROU 101b. Rouer, tr. «Rei ur roustad da.»

    ●(1911) BUAZperrot 163. bep wech e reomp eur roustad d'an drouk-spered. ●(1920) FHAB Mae 323. ar C'hallaoued a roe ar roustad diveza da bôtred Bro-Zaoz. ●(1943) FATI 44. a dapas adarre eur roustad eus ar c'henta.

    (2) Roustad bazhadoù : volée de coups de bâton.

    ●(1889) SFA 248. rei d'eomp bep a roustad bac'hadou.

    ●(1929) FHAB Genver 33. rei d'ezho eur roustad bazadou.

  • roustadenn
    roustadenn

    f. –où Rouste, raclée.

    ●(1910) BUJA 10. reï dezhan eur roustaden. ●(1924) BILZbubr 46/1092. n'an eus ket bet eur roustadenn digant e vamm. ●(1982) HYZH 147/9. (Treboull) paneve-se pie paket ur roustadenn !...

  • roustañ
    roustañ

    v.

    (1) V. tr. d. Donner une rouste à.

    ●(1872) ROU 101b. Rouer, tr. «Rousta.»

    (2) V. intr. Filer.

    ●(1924) ZAMA 12. ha roust, en em denn ac'halen da glask va gwezenn.

  • rousted
    rousted

    f. Hâle du visage.

    ●(1732) GReg 485a. Hale du visage, tr. «rousded.»

  • rouster
    rouster

    m.

    (1) Couleur rousse.

    ●(1732) GReg 832b. Rousseur, couleur rousse, tr. «Rouzder.»

    (2) Hâle du visage.

    ●(1732) GReg 485a. Hale du visage, tr. «rousder.»

  • rousvezv
    rousvezv

    adj. Gris, éméché.

    ●(1938) SAV 11/17. Bez' e c'hell beza bistreñket, badaouet, tommet-mat, rous-vezo, mezo pe mezo-dall.

  • rouswenn
    rouswenn

    m. Roux clair.

    ●(1803) MQG 12. Margot a voa güisqet simplamant en rous-venn.

  • routañ
    routañ

    v. intr.

    (1) (?) Faire du chemin (?).

    ●(1530) Pm 260 (Mab Den). Bepret ezedout ouz routa, tr. «Toujours tu es (?) à faire du chemin (?).»

    (2) Se mettre en route.

    ●(1973) SKVT II 57. mall bremañ warnañ routañ d'ar gêr. ●(1974) SKVT III 109. Bremañ, routomp !

  • routenn
    routenn

    f. –où Route.

    ●(1996) CRYK 148. war routenn vraz Gwengamp, tr. «sur la grand-route de Guingamp.»

  • routinenn
    routinenn

    f. Routine.

    ●(1612) Cnf 5b. pé-ré ho deueus vn rotinen arall. ●7a. an memes routinen.

  • rouz .1
    rouz .1

    m.

    I. Roux, couleur rousse.

    ●(1633) Nom 123a. Hellus, giluus : couleur paillet, ou de paille, couleur entre blanc & roux : liou paillet ô tennaff entr'en guen hac an roux.

    II. (cuisine)

    (1) Roux.

    ●(1911) DIHU 68/206. Groeit rouz get amonen ha bled.

    (2) Soubenn ar rouz : soupe à l'oignon.

    ●(1978) BAHE 97-98/59. Rouz : soubenn ar rouz : sou benn graet gant an ognon, soubenn an ognon, soubenn ar vezvierien !

  • rouz .2
    rouz .2

    m. Ober e rouz : faire le fou.

    ●(1969) LLMM 132/54. Ober e rouz = ober e sod (evit ar blijadur).

  • rouz-an-noz
    rouz-an-noz

    m. Crépuscule, la brune.

    ●(1879) BMN 252. dioc'h rouz an noz.

    ●(1952) LLMM 32-33/75. pa gouezhe rouz an noz.

  • rouz-beure
    rouz-beure

    m. Point du jour, aube.

    ●(1974) BAHE 81/16. Skarzhañ a raent buan er rouz-beure.

  • rouzañ / rouziñ
    rouzañ / rouziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Roussir.

    ●(1659) SCger 106b. roussir, tr. «rousi.» ●(1732) GReg 832a. Roussir, rendre roux, tr. «Rouza. pr. rouzet. Van[netois] rouzeiñ.»

    (2) Faire bronzer.

    ●(1957) BREZ février 3/2d. Warlene e teuas da rouza e grohenn war aotchou Breiz. Evel just, den ne oar euz a beleh e tiskoach ar rouzer. ●(1969) BAHE 60/40. an daou babor a oa o rouzañ o c'hein en heol kentañ an nevez-amzer.

    B. (cuisine)

    (1) Faire revenir.

    (2) (en plt du beurre) Faire prendre une couleur noisette.

    ●(1732) GReg 832b. Faire roussir du beurre, tr. «Rouza amann.»

    (3) Rouzañ ur friko : préparer un bon repas.

    ●(1975) YABA 01. 03. ne oè ket par dehi é borh En Ignel de rouzein ur friko.

    C. sens fig. Duper, rouler, berner.

    ●(1909) HBAL 5. ken aliez guech ma teuont d'ho kwelet, ne reont nemet ho rouza, ha kerkent a ma vez ho zreid er meaz, e torollont da c'hoarzin goap… ●31. morse ne peuz klasket an tu da rouza Tonton Biel. ●(1935) SARO 18. ne glaskent nemet rouza ar bobl.

    II. V. intr.

    A. (cuisine)

    (1) (en plt du beurre) Roussir, prendre une couleur noisette.

    ●(1908) DIHU 34/58. Lakeit amonen de rouzein. ●(1982) PBLS 650. (Langoned) Lakaet 'm eus un tamm amanenn da rouso, tr. «j'ai mis un morceau de beurre à revenir.» ●(1984) LPPN 790. (Poullaouen) «lesk an amann da rousañ on tamm», laisse le beurre roussir un peu.

    (2) (en plt de viande) Revenir.

    ●(1958) BRUD 3/35. Lakeet em-eus evitañ eun tamm kig dous da rouza er gaoter.

    B.

    (1) Bronzer.

    ●(1868) FHB 157/5a. Gant an heol e rouzan.

    ●(1982) PBLS 650. (Sant-Servez-Kallag) rouso, tr. «bronzer au soleil.»

    (2) (en plt de la nuit) Tomber.

    ●(1902) PIGO I 69. An amzer a oa war rouzan. ●(1908) PIGO II 132. pa oa an amzer war rouzan, e skoas warzu Lanuon. ●148. arru 'oa an amzer war rouzan.

    C. Fondre.

    ●(1970) GSBG 8. (Groe) rouziñ, tr. «fondre.»

    III. Rouzañ e gased da ub. : voir kased.

  • rouzaon
    rouzaon

    m. Petite peur.

    ●(1963) EGRH II 176. rouzaon, m. et f., tr. «un peu peur.»

  • rouzard
    rouzard

    m. –ed Roussard.

    ●(1732) GReg 832b. Roussatre, qui tire sur le roux, tr. «Rouzard. p. rouzarded.»

  • rouzardenn
    rouzardenn

    f. –ed Femme aux cheveux roux.

    ●(18--) GBI I 328. Ann diou-all 'zo diou rouzardenn, tr. «les deux autres sont rousses.» ●(1871) GBI II 386. Ha c'hui n'hoc'h met ur rousardenn, tr. «et vous, vous n'êtes qu'une rousse !»

    ●(1927) GERI.Ern 26. rouzardenn, tr. «une rousse.»

  • rouzardig
    rouzardig

    m. (ornithologie) Fauvette.

    ●(1975) UVUD 15. (Plougerne) An 'eichou rouzardig ar rehe vehe klasket.

  • rouzart
    rouzart

    adj. Fauve.

    ●(1732) GReg 157a. Chatain, tr. «rousart.» ●401b. Fauve, poil qui tire sur le roux, tr. «rousard.» ●Bêtes fauves, biches, cerfs, daims, chevreuils, à la différence des bêtes noires, comme les sangliers, ou rousses, comme le renard, tr. «al loëned rousard.»

  • rouzegan
    rouzegan

    m. –ed

    I. (herpétologie) Lézard.

    ●(1896) GMB 585. Dans certaines localités des Côtes-du-Nord, je crois, on appelle le lézard rouzigânik, pl. et.»

    II. (ornithologie)

    (1) Verdier femelle.

    ●(1896) GMB 585. pet[it] tréc[orois] rouzegañn verdier femelle.

    (2) Fauvette.

    ●(1890) MOA 264a. Fauvette, s. f. Oiseau, tr. «Rouzegan, m. en Léon.»

  • rouzell
    rouzell

    f. -ed (ichtyonymie) Rouget.

    ●(1850) HHO 71. Rougets, Mullus barbatus, tr. « Rougellet. »

  • rouzenn .1
    rouzenn .1

    f. –ed

    (1) Femme au teint basané.

    ●(1732) GReg 82a. Basanée, tr. «rousenn. p. rousenned.»

    (2) (ichtyonymie) Barbue.

    ●(1977) PBDZ 630. (Douarnenez) rouzenn, rouzenned, tr. «barbue.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...