Devri

Recherche 'ro...' : 455 mots trouvés

Page 8 : de roulamant (351) à rouzenn-1 (400) :
  • roulamant
    roulamant

    m. –où Roulement (de tambour).

    (1834) SIM 54. Qerqent ha ma voe achuet ar roulamant, an embanner en em breparas da lenn e ziscours.

  • roulañ / roulal / roular / roulat
    roulañ / roulal / roular / roulat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Rouler.

    (1849) LLB 100. Kiri mat te roulal é dan ou beh ponner.

    (1904) LZBg Mae 104. roular e hram a neùé.

    (2) sens fig. Faire la fête.

    (17--) EN 688. ne neus groed a boe (ne)med roulad hac efan, tr. «il n'a fait depuis que de rouler et boire.»

    (1859) SAVes 40. qenderc'hel da roulli. ●(1870) KTB.ms 14 p 293. ar re-se a zo et da roula. ●(1888) SBI II 176. Da c'hoari paotr ha da roula, tr. «A mener la vie de garçon et à s'ivrogner.»

    ►[empl. comme subst.]

    (17--) EN 691. pa scuisou er rouly, tr. «quand il se fatiguera de rouler.»

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Faire rouler (un véhicule).

    (18--) GBI II 131. ur c'haronz akoutret mad, / Eiz a gezek euz hen roulad, tr. «un carosser bien accoutré, / Avec huit chevaux pour le traîner.»

    (2) Enrouler.

    (1861) BSJ 76. én amzér-hont el livreu e oé folenneu bras e roulér hag e ziroulér.

    B. par ext.

    (1) Faire rouler (divers éléments).

    (1849) LLB 474-475. En deur én ur ridek e den er vein, er gué, / E roul én doar er sabl ar en ed diskaret.

    (2) Roulañ an diñsoù : jouer aux dés.

    (18--) BSG 214. Me danso, me efo hac a roulo dinço, / A garesso merc'hed, hac a vesco carto.

    C. sens fig.

    (1) Roulañ ar yaouankiz : rouler sa jeunesse.

    (1838) CGK 30. Pautret gret o peus evel-hon pa roulen ma yaouancquis.

    (1913) PRPR 19. da foueta bro, da «rouli ar iaouankiz,» evel ma leverer.

    (2) Roulañ e vicher : faire son métier.

    (1910-15) CTPV I 58. I roular ou mechir, tr. «Qui exercent leur métier.»

    (3) Roulañ an ebat : courir les ébats.

    (18--) SBI II 248. rouli an ebat, tr. «courir les ébats.»

    (4) Roulañ udb. en e benn : tourner qqc. dans sa tête.

    (1790) Ismar 367. un dén en dès volanté de laireah, e roull én én bèn er moyandeu e fal dehou impléein eit quemènt-ce.

  • roular
    roular

    voir roulañ

  • roulat
    roulat

    voir roulañ

  • roule
    roule

    s. Ober ur roule =

    (1996) CRYK 150. Me 'ya d'ober ur roule'barzh Paris ! tr. «Je m'en vais ravager Paris !»

  • rouler
    rouler

    m. –ion Ivrogne, fêtard, pistard.

    (1872) ROU 90b. Ivrogne, tr. «Roulleur, lapeur.» ●(1890) MOA 312b. Ivrogne, tr. «rouler.» ●(18--) CST 52. Koulskoude, oun c'hoaz muioc'h souezet gant ar roulerien.

    (1903) BTAH 273. Erwan a oa… rouler, tr. «On disait Yves… pochard.» ●(1904) BOBL 22 octobre 5/2d. eur rouler euz an dibab. Vid lâret ar virione, na vije ken mêo, hadvêo avad… ●(1935) KANNgwital 389/56. reolen a vuhez an dud digalon, ar re n'int mat da netra, ar roulerien.

    (1977) VWMZ 75. (Treboull) hon tud zo bet roulerien e-giz-se. ●(1978) PBPP 2.1/475. (Plougouskant) rouller m. roullerien, tr. «fêtard.»

  • roulerez
    roulerez

    f. –ed Ivrognesse, rouleuse, fêtarde.

    (1977) PBDZ 633. (Douarnenez) roulerez, roulerezed, tr. «ivrognesse.» ●(1978) PBPP 2.1/475. (Plougouskant) roullerez f. roullerezed, tr. «femme qui fait la fête.»

  • roulerezh
    roulerezh

    m. Débauche.

    (1915) HBPR 31. Disurz ha roulerez en iliz.

  • rouletat
    rouletat

    v. tr. d.

    (1) Rouler.

    (1923) KADO 9. ar meinigeu / Guen-kann en des er mor rouletet pèl amzér.

    (2) (marine) Roulotter.

    (1978) BZNZ 32. (Lilia-Plougerne) tammoù kerdin bep an amzer en enno evit rouletat al lien neuze.

    (3) (agriculture) Rouler, passer le rouleau agricole.

    (1945) DWCZ 54. rouletet ar park ganti.

  • roulier
    roulier

    m. –ion Roulier.

    (18--) SBI II 112. Oa equipet 'vel eur rouiller, tr. «Il était équipé comme un roulier.»

  • roulod
    roulod

    m. –où Rouleau agricole.

    (1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) roullod, tr. «rouleau.»

  • roulodiñ
    roulodiñ

    v. tr. d. Rouler, passer le rouleau agricole.

    (1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) roullodiñ, tr. «passer le rouleau (sur les champs).»

  • roulouerat
    roulouerat

    v. tr. d. Rouler, passer le rouleau agricole.

    (1928) FHAB Meurzh 101. met red e vezo freuza ha krana (roulouerat) an douar.

    ►absol.

    (1929) FHAB Genver 11. ha goudeze e vezo rouloueret.

  • roumaneg
    roumaneg

    m. Roumain (langue).

    (1941) ARVR 16/4a. komzet (…) ar roumaneg gant 240.000.

  • roumaniat
    roumaniat

    adj. Roumain.

    (1941) ARVR 32/3e. ar soudarded roumaniat.

  • roumarin
    roumarin

    m. (botanique) Romarin.

    (1633) Nom 88a. Libanotis coronaria, rosmarinus, salutaris herba : rosmarin : roumarin.

    (1659) SCger 106b. rosmarin, tr. «roumarin.» ●(1732) GReg 828a. Romarin, arbrisseau ligneux, tr. «Roumarin

  • roumigell
    roumigell

    s. (pêche) = (?) cadre pour enrouler les palangres et les mettre à sécher (?).

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (Plouarzhel) Roumigell = stern da drei an higenn en-dro d'ezan da sec'ha.

  • roupi
    roupi

    s. (numismatique) Roupie.

    (1903) LZBg Gwengolo 213. Reit e vé dehé 8 roupi peb unan.

  • roüs
    roüs

    adj. Généreux.

    (1905) BOBL 02 décembre 63/2f. Ker rouz hag hi e vezin, eme rouanez Laz o rei eur ialc'had aour ivez da Gunv.

  • rous
    rous

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Roux.

    (1499) Ca 177b. Rous. g. roux / roncel. ●(c.1500) Cb. Rous. g. roux / roncel. ●(1521) Cc [rous]. Rous. g. roux. ●(1633) Nom 75a. Panicum, vel frugum : paniz, panis, vn seurt greun roux. ●124a. Rufus : roux : rous. ●Fuinus, mustellinus : roux : liou rous.

    (1659) SCger 106b. roux, tr. «rous.» ●(1732) GReg 832b. Rousseur, couleur rousse, tr. «lyou rouz.» ●833a. Poil roux, tr. «Bléau rouz

    (2) Brun, marron.

    (1870) FHB 303/333a. guisket e mezer rouss.

    (3) (cuisine) Kig rous =

    (1902) PIGO I 71. poac’het d’in eun hanter lur gik euz hennez rouz a welan aze e-pign.

    (4) Basané, hâlé.

    (1732) GReg 82a. Basané, hâlé, brûlé par le soleil, tr. «rous evel eur c’had. rous

    B. (en plt de la robe d’animaux)

    (1) (en plt d’animaux) Fauve, brun.

    (1803) MQG 11. ar c’had a zo rous, bêr a lost, scouarnec.

    (2) Rous-gwenn : alezan.

    (c.1718) CHal.ms I. alezan, tr. «roüs-güen

    (3) Rous-du : alezan brûlé.

    (c.1718) CHal.ms I. alezan-bruslé, tr. «rous-du

    II. Épith.

    (1) Moc’h rous =

    (1957) BLBR 103-104/22. «Moh war vale», moh krenn (...) E Landudeg e vez lavaret «moh rouz».

    (2) Maen-rous =

    (17--) CBet 1886. Entre ma daou vin rous, tr. «entre mes deux pierres grises.»

    (1928) SAKO 16. kribennou ar mein rouz. ●(1955) STBJ 18. Gant mein rous, pe mein-benerez bolzet.

    (3) Loar rous : lune rousse.

    (1866) FHB 67/119a. Al loar rouz e deus roet eun nosvez ien. ●(1870) FHB 274/104a. Loar ebrel, evel ma c’hoar an oll, a zo hanvet al loar rous. ●ibid. Al loar rous gant he reo, / Bleun, deliou, bouillastr a zêo.

    (4) Man rous : mousse des talus.

    (1931) VALL 484a. mousse des talus, tr. «man rous

    (5) Soubenn rous : soupe à l’oignon.

    (1973) LBFR 63. Souben rouz da verenn, soubenn rouz da goant.

    (6) Rae rous : raie étoilée Raja asterias.

    (1977) PBDZ 1038. (Douarnenez) ur rae rous vihan, tr. «une petite raie rousse.» ●(1979) VSDZ 95. (Douarnenez) ar raeed rous, tr. (p. 259) «les raies étoilées.»

    (7) Sac’h-rous : sac de jute.

    (1984) ECDR 147. Ar gwinizh a veze taolet en ur sac’h rous. ●(1988) TIEZ ii 155. un sac de jute (sac’h rouz).

    (8) Selloù rous : regards méchants.

    (1936) DIHU 296/28. Selleu rous e estan get en ol ha gozik é karér dein er fal lojeris !

    III. Adv. Sellout rous : regarder méchamment.

    (1910) DIHU 58/62. Er perhen (propriétaire), Ineg e hanù, e sellas rous doh er sant, meit èl men doé grateit hennen en digol ag er geu e ié d’hobér en é édeg Ineg e laras : « Trohet er péh e hrei plijadur d’oh, jédet ped féchen e droheet hag a p’arriùou en est, hui e zakorou d’ein er péh e za d’ein.

    IV.

    (1) Bezañ rous an eil ouzh egile : être fâché l’un envers l’autre.

    (1912) MELU XI 360 (T-Plistin). Bean rous an eil deus egile, tr. E. Ernault «Etre roux l'un envers l'autre (fâché, mécontent). (Plestin.)»

    (2) Sellet rous ouzh ub. : faire figure agressive vis-à-vis de qqun.

    (1910) DIHU 58/62 (G) L. Herrieu. Er perhen, Ineg é hanù, e sellas rous doh er sant. ●(1936) DIHU 300/96 (G) L. Herrieu. Akourset ma oent de vout chervijet doh taol ha doh tuel, er ré-man e sell rous.

    (3) Ober bizaj rous : faire grise mine.

    (1912) MELU XI 360 (T-Plistin). Ober bizach rous, tr. E. Ernault «Faire visage roux (grise mine); (Plestin.)»

    (4) Bezañ fas rous ouzh ub. // rous e vizaj : être de mauvaise humeur, fâché.

    (1912) MELU XI 360 (T-Trevereg). Rouz e vizach, tr. E. Ernault «son visage est roux, il est fâché. (Trév[érec])» ●(1978) PBPP 2.2/475 (T-Plougouskant). Fas rous a oa outañ, tr. J. le Du «il était de mauvaise humeur /lit. il avait une face rousse/»

    (5) Bezañ rous e zaoulagad : voir daoulagad.

    (6) Rous evel ur c'had : voir gad.

    (7) Rous evel ur c'hwil : voir c'hwil.

    (8) Rous evel kroc'hen ur c'hwil : voir c'hwil.

    (9) Ober kof rous : voir kof.

    (10) Kaout marc'h rous : voir marc'h.

    (11) Bezañ ar marc'h rous gant ub. : voir marc'h.

    (12) Kaout ur bided rous : voir bided.

    (13) Bezañ bet un taol ki rous : voir ki.

  • rousaat
    rousaat

    v. intr.

    (1) Roussir, devenir roux.

    (1732) GReg 832b. Roussir, devenir roux, tr. «Rouçzaat. pr. rouçzeët.» ●Les cheveux blonds roussissent avec l'âge, tr. «Rouçzaat a ra ar bléau mèlen gad an amser.»

    (2) (en plt de la nuit) Tomber.

    (1982) PBLS 650. (Sant-Servez-Kallag) roussad, tr. «tomber (crépuscule).» ●(1982) PBLS 650. (Langoned) roussaad ra, tr. «la nuit tombe.»

  • rouset
    rouset

    adj. = (?) Rousselet (?).

    (1850) JAC 86. Per musqet, per rousset, avalou renettàn.

  • rousin
    rousin

    m. & interj.

    I. M.

    (1) Résine.

    (1633) Nom 95b. Arbor conifera, resinifera : d'où degoute la resine : vn guezen pe á hiny ez deu an roussin. ●99a. Resina : resine : roussin. ●Lacryma abiegna, resina oleosa : resine de sapin : roussin á coat sapr.

    (1659) SCger 104b. rosine, tr. «rousin.» ●170a. roussin, tr. «rousine.» ●(c.1718) CHal.ms iii. resine, ou rousine, tr. «Rousin', roussin.» ●(1732) GReg 737a. Poix résine, tr. «Rousin.» ●812a. Resine, tr. «Rouczin.» ●(1744) L'Arm 335b. Resine, tr. «Roussin. m.»

    (1894) BUZmornik 118. e oue great tan braz gant stoup, rousin hag eol.

    (1910) MAKE 75. enaoui al lutigen rousin. ●(1954) VAZA 16. E-pad ar brezel diwezhañ, ne veze du-mañ na tredan, na gouloù, na rousin.

    (2) Bazh-rousin : lumignon de résine.

    (1902) PIGO I 174. ar vaz rousin en e zorn. ●176. eun nor sklerijennet gant eur vaz rousin.

    (3) Gouloù-rousin : chandelle de résine.

    (1732) GReg 150a. Chandelles de resine, tr. «Goulou rouçzin

    (1878) EKG II 267. eur pennad goulou rousin.

    (1973) KOBL 190. (Plougerne) Ha gouloù rouchin !

    II. Loc. interj. Rousin dezhi ! =

    (1965) KATR 14. lark-kêr, ha rouzin dezi !

  • rousinat
    rousinat

    v. intr. Stagner, végéter.

    (1982) PBLS 57. (Langoned) rousinat, tr. «stagner, végéter.»

  • rousinek
    rousinek

    adj. Résineux.

    (1732) GReg 812a. Resineux, euse, bois resineux, tr. «Rouczinecq. coad rouczinecq. guëz rouczinecq

    (1914) DFBP 286b. résineux, tr. «Rousinek.» ●(1944) DGBD 180. ur c'hoad rousinek eo.

  • rousinet
    rousinet

    adj. Enduit de résine.

    (1847) GBI I 220. Gwisket d'ei inviz rousinet, tr. «Et on lui revêtit une chemise enduite de rousine.» ●(1864) GBI I 280. Gwisket a oé d'ez-he peb a rochet rousinet, tr. «On leur revêtit à chacun une chemise enduite de résine.»

  • rousken
    rousken

    m. Résine.

    (1857) CBF 29. goulou rousken, tr. «de la chandelle de résine.»

  • roustad
    roustad

    m. –où

    (1) Rouste, raclée.

    (1867) FHB 141/292b. lammat gant-hân ha reï d'heân roustadou druz. ●(1872) ROU 101b. Rouer, tr. «Rei ur roustad da.»

    (1911) BUAZperrot 163. bep wech e reomp eur roustad d'an drouk-spered. ●(1920) FHAB Mae 323. ar C'hallaoued a roe ar roustad diveza da bôtred Bro-Zaoz. ●(1943) FATI 44. a dapas adarre eur roustad eus ar c'henta.

    (2) Roustad bazhadoù : volée de coups de bâton.

    (1889) SFA 248. rei d'eomp bep a roustad bac'hadou.

    (1929) FHAB Genver 33. rei d'ezho eur roustad bazadou.

  • roustadenn
    roustadenn

    f. –où Rouste, raclée.

    (1910) BUJA 10. reï dezhan eur roustaden. ●(1924) BILZbubr 46/1092. n'an eus ket bet eur roustadenn digant e vamm. ●(1982) HYZH 147/9. (Treboull) paneve-se pie paket ur roustadenn !...

  • roustañ
    roustañ

    v.

    (1) V. tr. d. Donner une rouste à.

    (1872) ROU 101b. Rouer, tr. «Rousta

    (2) V. intr. Filer.

    (1924) ZAMA 12. ha roust, en em denn ac'halen da glask va gwezenn.

  • rousted
    rousted

    f. Hâle du visage.

    (1732) GReg 485a. Hale du visage, tr. «rousded

  • rouster
    rouster

    m.

    (1) Couleur rousse.

    (1732) GReg 832b. Rousseur, couleur rousse, tr. «Rouzder

    (2) Hâle du visage.

    (1732) GReg 485a. Hale du visage, tr. «rousder

  • rousvezv
    rousvezv

    adj. Gris, éméché.

    (1938) SAV 11/17. Bez' e c'hell beza bistreñket, badaouet, tommet-mat, rous-vezo, mezo pe mezo-dall.

  • rouswenn
    rouswenn

    m. Roux clair.

    (1803) MQG 12. Margot a voa güisqet simplamant en rous-venn.

  • routañ
    routañ

    v. intr.

    (1) (?) Faire du chemin (?).

    (1530) Pm 260 (Mab Den). Bepret ezedout ouz routa, tr. «Toujours tu es (?) à faire du chemin (?).»

    (2) Se mettre en route.

    (1973) SKVT II 57. mall bremañ warnañ routañ d'ar gêr. ●(1974) SKVT III 109. Bremañ, routomp !

  • routenn
    routenn

    f. –où Route.

    (1996) CRYK 148. war routenn vraz Gwengamp, tr. «sur la grand-route de Guingamp.»

  • routinenn
    routinenn

    f. Routine.

    (1612) Cnf 5b. pé-ré ho deueus vn rotinen arall. ●7a. an memes routinen.

  • rouz .1
    rouz .1

    m.

    I. Roux, couleur rousse.

    (1633) Nom 123a. Hellus, giluus : couleur paillet, ou de paille, couleur entre blanc & roux : liou paillet ô tennaff entr'en guen hac an roux.

    II. (cuisine)

    (1) Roux.

    (1911) DIHU 68/206. Groeit rouz get amonen ha bled.

    (2) Soubenn ar rouz : soupe à l'oignon.

    (1978) BAHE 97-98/59. Rouz : soubenn ar rouz : sou benn graet gant an ognon, soubenn an ognon, soubenn ar vezvierien !

  • rouz .2
    rouz .2

    m. Ober e rouz : faire le fou.

    (1969) LLMM 132/54. Ober e rouz = ober e sod (evit ar blijadur).

  • rouz-an-noz
    rouz-an-noz

    m. Crépuscule, la brune.

    (1879) BMN 252. dioc'h rouz an noz.

    (1952) LLMM 32-33/75. pa gouezhe rouz an noz.

  • rouz-beure
    rouz-beure

    m. Point du jour, aube.

    (1974) BAHE 81/16. Skarzhañ a raent buan er rouz-beure.

  • rouzañ / rouziñ
    rouzañ / rouziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Roussir.

    (1659) SCger 106b. roussir, tr. «rousi.» ●(1732) GReg 832a. Roussir, rendre roux, tr. «Rouza. pr. rouzet. Van[netois] rouzeiñ

    (2) Faire bronzer.

    (1957) BREZ février 3/2d. Warlene e teuas da rouza e grohenn war aotchou Breiz. Evel just, den ne oar euz a beleh e tiskoach ar rouzer. ●(1969) BAHE 60/40. an daou babor a oa o rouzañ o c'hein en heol kentañ an nevez-amzer.

    B. (cuisine)

    (1) Faire revenir.

    (2) (en plt du beurre) Faire prendre une couleur noisette.

    (1732) GReg 832b. Faire roussir du beurre, tr. «Rouza amann.»

    (3) Rouzañ ur friko : préparer un bon repas.

    (1975) YABA 01. 03. ne oè ket par dehi é borh En Ignel de rouzein ur friko.

    C. sens fig. Duper, rouler, berner.

    (1909) HBAL 5. ken aliez guech ma teuont d'ho kwelet, ne reont nemet ho rouza, ha kerkent a ma vez ho zreid er meaz, e torollont da c'hoarzin goap… ●31. morse ne peuz klasket an tu da rouza Tonton Biel. ●(1935) SARO 18. ne glaskent nemet rouza ar bobl.

    II. V. intr.

    A. (cuisine)

    (1) (en plt du beurre) Roussir, prendre une couleur noisette.

    (1908) DIHU 34/58. Lakeit amonen de rouzein. ●(1982) PBLS 650. (Langoned) Lakaet 'm eus un tamm amanenn da rouso, tr. «j'ai mis un morceau de beurre à revenir.» ●(1984) LPPN 790. (Poullaouen) «lesk an amann da rousañ on tamm», laisse le beurre roussir un peu.

    (2) (en plt de viande) Revenir.

    (1958) BRUD 3/35. Lakeet em-eus evitañ eun tamm kig dous da rouza er gaoter.

    B.

    (1) Bronzer.

    (1868) FHB 157/5a. Gant an heol e rouzan.

    (1982) PBLS 650. (Sant-Servez-Kallag) rouso, tr. «bronzer au soleil.»

    (2) (en plt de la nuit) Tomber.

    (1902) PIGO I 69. An amzer a oa war rouzan. ●(1908) PIGO II 132. pa oa an amzer war rouzan, e skoas warzu Lanuon. ●148. arru 'oa an amzer war rouzan.

    C. Fondre.

    (1970) GSBG 8. (Groe) rouziñ, tr. «fondre.»

    III. Rouzañ e gased da ub. : voir kased.

  • rouzaon
    rouzaon

    m. Petite peur.

    (1963) EGRH II 176. rouzaon, m. et f., tr. «un peu peur.»

  • rouzard
    rouzard

    m. –ed Roussard.

    (1732) GReg 832b. Roussatre, qui tire sur le roux, tr. «Rouzard. p. rouzarded

  • rouzardenn
    rouzardenn

    f. –ed Femme aux cheveux roux.

    (18--) GBI I 328. Ann diou-all 'zo diou rouzardenn, tr. «les deux autres sont rousses.» ●(1871) GBI II 386. Ha c'hui n'hoc'h met ur rousardenn, tr. «et vous, vous n'êtes qu'une rousse !»

    (1927) GERI.Ern 26. rouzardenn, tr. «une rousse.»

  • rouzardig
    rouzardig

    m. (ornithologie) Fauvette.

    (1975) UVUD 15. (Plougerne) An 'eichou rouzardig ar rehe vehe klasket.

  • rouzart
    rouzart

    adj. Fauve.

    (1732) GReg 157a. Chatain, tr. «rousart.» ●401b. Fauve, poil qui tire sur le roux, tr. «rousard.» ●Bêtes fauves, biches, cerfs, daims, chevreuils, à la différence des bêtes noires, comme les sangliers, ou rousses, comme le renard, tr. «al loëned rousard

  • rouzegan
    rouzegan

    m. –ed

    I. (herpétologie) Lézard.

    (1896) GMB 585. Dans certaines localités des Côtes-du-Nord, je crois, on appelle le lézard rouzigânik, pl. et

    II. (ornithologie)

    (1) Verdier femelle.

    (1896) GMB 585. pet[it] tréc[orois] rouzegañn verdier femelle.

    (2) Fauvette.

    (1890) MOA 264a. Fauvette, s. f. Oiseau, tr. «Rouzegan, m. en Léon.»

  • rouzell
    rouzell

    f. -ed (ichtyonymie) Rouget.

    (1850) HHO 71. Rougets, Mullus barbatus, tr. « Rougellet. »

  • rouzenn .1
    rouzenn .1

    f. –ed

    (1) Femme au teint basané.

    (1732) GReg 82a. Basanée, tr. «rousenn. p. rousenned

    (2) (ichtyonymie) Barbue.

    (1977) PBDZ 630. (Douarnenez) rouzenn, rouzenned, tr. «barbue.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...