Devri

Recherche 'm...' : 3749 mots trouvés

Page 36 : de mentoniour (1751) à meret (1800) :
  • mentoniour
    mentoniour

    m. –ion Géomètre.

    ●(1931) VALL 334b. Géomètre, tr. «mentoniour pl. ien.»

  • mentukañ
    mentukañ

    v. tr. d. cf. meudikañ

    (1) Palper, tâter.

    ●(1922) FHAB Eost 248. tri oant o vintuka ac'hanon. ●(1931) VALL 729a. Tâter, tr. «meudika (et mintuka, butuka).»

    (2) Pincer.

    ●(1931) VALL 560b. Pincer, tr. «mentuka b[as] L[éon].»

    (3) (jeu) Pousser la noix d'une pitchenette.

    ●(1924) NFLO. noix. pousser la noix dans le trou avec l'index plié, tr. «muntaka.»

  • meok
    meok

    m. Grand imbécile.

    ●(1919) DBFVsup 49a. méok (Gr[oix]), tr. «grand imbécile.»

  • meot
    meot

    plur. maout

  • meprisañs
    meprisañs

    f. Mépris.

    ●(18--) SCD 177. c'houi en poa roet dime gant cals a veprisans.

  • meprizout
    meprizout

    v. tr. d. Mépriser.

    ●(18--) SBI I 210. hep meprizout hini, tr. «sans mépriser personne.»

  • mer .1
    mer .1

    m. –où Cage à transporter les porcs.

    ●(1919) DBFVsup 49a. mér, m., tr. «loge à claire-voie pour le transport des porcs. V. muér.» ●(1934) BRUS 275. Une loge à porc transportable, tr. «ur mér –eu, m.»

  • mer .2
    mer .2

    Mer gout piv = (?) aner gouzout gant piv (?).

    ●(1790/94) PC I 206. Ar pap ne mui pen an ilis – Gouvernet vezo mer gout piou.

  • merad
    merad

    m. –où Contenu d'une cage à transporter les porcs.

    ●(1928) DIHU 201/45. Mérad, tr. «(s. m.) plein une cage à porc.»

  • meradur
    meradur

    m. Maniement, action de manier.

    ●(1732) GReg 599a. Maniement, action de manier avec les mains, tr. «méradur.»

  • merak
    merak

    prép., conj. & adv.

    (1) Prép. Sans, n'était.

    ●(1852) MML 87. sant Thomas a ra remarqin penos, merag he vam, Jesus na nije qet c'hoas comanset he viraclo. ●97. O ! Merag ho pedennou ha sicour Mari, petra a vijen-me breman c'hoas ?

    ●(1908) GBDT 112. En Goelo merak ('met rak) a le sens de panevet.

    (2) Conj. Si (ce n'était).

    ●(1852) MML 53. prest ec'h oun da goean en disesper, merag am eus c'hoas eun neubeut a esperans. ●73. Ha petra e vijemp deut merag oc'h eus bet toret hon chadenno. ●(1863) MML 77. Ha petra e vijemp deut merag oc'h eus toret hon chadenno, tr. «que serions-nous devenus si vous n'aviez brisé nos chaînes.»

    ●(1901) EPLQ 25. merag (…) pet[it] tréc[orois] merek. ●(1983) GOEL 116. (Bro-Oueloù) mérak e, tr. «sans que.»

    (3) Loc. adv. Merak da se : sans cela.

    ●(1983) GOEL 116. (Bro-Oueloù) méraktesé, tr. «sans cela.»

    ►[form. conju.]

    S1 merakzon

    ●(1906-1907) EVENnot 30. (Ar Veuzid) Mez o gwelet e vije bet o loened merag-z-hon.

  • merañ
    merañ

    voir merat

  • merat / merañ
    merat / merañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Malaxer, pétrir.

    ●(1659) SCger 76a. manier, tr. «merat.» ●87b. paistir (lire : paistrir), tr. «merat an toas.» ●116a. tastonner, tr. «merat.» ●159a. merat, tr. «maniere (lire : manier).» ●(1732) GReg 687a-b. Paitrir, tr. «mérat toas. pr. méret.»

    ●(1849) LLB 1781. Lod e vêra er mél.

    ●(1907) PERS 143. pa' oub bet eat da verad an toaz. ●(1936) BREI 457/2b. o sila lêz, o vêrat amann.

    B. par ext. Manier (les armes, un outil).

    ●(1921) GRSA 214. duah e oè a belzo de véléat kléañniér. ●(1936) BREI 458/2a. Na da vonet war vicher na da vêrat benvek.

    C. sens fig.

    (1) Manipuler.

    ●(1907) AVKA 304. Med Prinset ar veleien hag ar Penno braz ho devoa meret ar bobl, ha graet e c'heno dehan.

    (2) Merat e gorf : ne plus tenir en place.

    ●(c.1825-1830) AJC 296. Me a vere ma horf o clasc goud petra a voa ar sujed, tr. «Et moi je m'évertuai à savoir de quoi il s'agissait».

    (3) Merat e gorf hag e zilhad : se battre et déchirer ses vêtements (en parlant des enfants).

    ●(1924) BILZbubr 38/841. Ha da redek, da c'hourenn, da vera o c'horf hag o dilhad. ●ibid. Mera o c'horf hag o dilhad, expression courante pour dire que les enfants se battaient et déchiraient leurs habits.

    (4) Merat ub. : rosser qqn.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Ie L'ay bien pelaudé, tr. «memés ean meutet, bloncet, eiget meret mat, el me faut.»

    II. V. intr.

    (1) Se démener.

    ●(1919) MVRO 7/1ab. E kement bro a zo, e sav an dud da c'houlenn ar pez a vank d'ezo, ar pez a zo dleet d'ezo, sevel a reont o mouez, hopal a reont, merat a reont, en em zifreta a reont, evit difenn o zra.

    (2) Merat en-dro da ub. : s’agiter près de qqun.

    ●(1957) AMAH 244. Klev’ta, emezañ, a-benn ur sizhun e vo aet kuit ar ganfarded-se, rak n’int ket kustum da welout ur vaouez o verat en-dro dezho pa vefe o spiañ outo. ●(1960) LLMM 79/77. skuizh o verat en aner en-dro din.

    (3) Se démener, travailler pour s'en tirer.

    ●(1970) BHAF 19. Gand he fañsion intañvez na oa ket red dezi merad kement-se.

    III. V. pron. réci. En em verat : s'entre-toucher.

    ●(1732) GReg 355b. S'entre-toucher des mains, tr. «em merat. pr. em méret.»

  • merata
    merata

    v. tr. d. Masser.

    ●(1931) VALL 453a. Masser, tr. «merata.»

  • merataer
    merataer

    m. –ion Masseur.

    ●(1931) VALL 453a. Masseur, tr. «merataer pl. ien.»

  • merataerezh
    merataerezh

    m. Massage.

    ●(1931) VALL 453a. Massage, tr. «merataerez m.»

  • merc'h
    merc'h

    f. –ed

    I. (en plt de qqn)

    (1) Fille (sens filial).

    ●(1499) Ca 136a. Merch. g. fille. ●(1557) B I 35. Memeux un merch net ha derch, so guerches, tr. «J'ai une fille pure et belle, qui est vierge.» ●(1576) Cath p. 5. Sanctes Cathel merch dan roe Coste, tr. «Sainte Catherine, fille du roi Coste.» ●(1580) G 512. Nac an merch nac an mam a drouc lam ne blamat, tr. «Ni la mère, ni la fille ne furent blâmés de leurs fautes.»

    ●(1659) SCger 57b. fille de famille, tr. «merc'h an ti.»

    ●(1849) LLB 234. Er vearh a Lustregand d'un intanw e zimé. ●908. É vearh hag é bried. ●(1878) EKG II 226. pevar map hag eur verc'h.

    (2) Fille (sens non filial).

    ●(1612) Cnf 23b. eguit deceu graguez ha merchet, pé eguit caffet ho carantez ha dimiziff dezo. ●(1633) Nom 10b. Puella, pupa, virguncula : fillette : merchic, plachic bihan.

    ●(1659) SCger 57b. fille, tr. «merc'h p. et.» ●(c.1680) NG 207. er verh iaouanc-se. ●1034. ur verh, Marië hanuet. ●1978. Entre en ol merhet e voy choezet.

    ●(1821) SST 37. ne ouai quet el er merhiet aral. ●(1838) OVD 170. pautrèd ha merhèd. ●(1849) LLB 527. Er vearh iouank. ●(1878) EKG II 64. aman n'euz nemed merc'hed. ●(1889) CDB 163. Pa ia de gemer dour binniget, / A ra taol lagad d'ar meried, tr. «lorqu'il va pour prendre de l'eau bénite – il donne un coup d'œil aux filles.»

    ●(1912) KANNjuch Genver 1/4. dillad kaer merriet ar Yeuc'h. ●(1927) KANNkerzevod 9/4. merc'hied yaouank fur ha santel. ●(1927) KANNkerzevod 12/18. ar meried yaouank.

    (3) Merc'h plac'h yaouank : jeune fille non-mariée.

    ●(1912) CHEG 6. an tad, ar vamm, eur verc'h plac'h yaouank hag eur paotrig a bevarzek vloaz.

    (4) [au plur. avec le suff. plur. –où]

    ●(1908) FHAB Gwengolo 277. tro ar beorien, ar merc'hejou koz, ridennet. ●(1925) BILZ 150. skanv he fenn, herve m'eman ar c'hiz gant ar merc'hedou yaouank.

    (5) Femme.

    ●(1849) LLB 215-218. Er bautred e dill koarh, (…) / Er merhed e zeli néein ou gourhedad.

    ●(1904) ARPA 266. Maleur d'ar merc'hed a zougo ha d'ar re a vago en deveziou-ze !

    II. (en plt de qqc.) Pièce du rouet.

    ●(1941) ARVR 13/4b. tra ma sach primoc'h war he c'hegeliad kreoñiet ha ma tro buan ha skañv ar «verc'hig» etre he bizied.

    III. (botanique) Merc’hed Keroulle : chardon des champs Circium vulgare.

    ●(1995) PLTZ 18. Askol du : circium vulgare (chardon des champs), lesanvet ive e Plougastell : ... merhed Keroulle ! (Kerroulle a zo eur gêrig vihan e parrez Plougastell. Moarvad, d'eur mare bennag, merhed yaouank ar gêr-ze a oa diêz tostaad diouto, abalamour d'o harakter leun a bikou!).

    IV. (blason populaire) Merc’hed ruz : surnom des gens du Moustoir-Rémungol.

    ●(1911) DIHU 73/283. Ér Voustoer-Remengol é hes kaillaj, merhed ru, chas ru. Touierézed e rhér hoah a verhed er barréz-sé.

  • merc'h-a-enor
    merc'h-a-enor

    f. Fille/Demoiselle d’honneur.

    ●(1840) EBB 42. verhk à hinour, tr. « la fille d’honneur ».

  • merc'h-enor
    merc'h-enor

    f. merc'hed-enor Demoiselle d'honneur dans un mariage.

    ●(1936) IVGA 25. Ar wreg yaouank, avat, hag an darn-vuia eus ar merc'hed-enor.

  • merc'h-fall
    merc'h-fall

    f. merc'hed-fall Putain.

    ●(1687) MArtin 3. Gant Merc'het fal bordelerien. ●(1792) BD 4286. euit da orchedis ha da ol merchet fal, tr. «En ce qui concerne ta luxure et toutes tes mauvaises filles.»

    ●(1847) MDM 311. gand ar merc'hejou fall.

  • merc'h-kaer
    merc'h-kaer

    f. (famille)

    (1) Belle-fille, fille du mari ou de la femme.

    ●(1732) GReg 88b. Belle-fille, fille d'un autre lit, tr. «Merc'h-caër. p. merc'hed-caër.»

    (2) Belle-fille, bru.

    ●(1732) GReg 88b. Belle-fille, bru, tr. «Merc'h-caër. p. merc'hed-caër.»

  • merc'h-nevez
    merc'h-nevez

    f. Jeune mariée.

    ●(1659) SCger 77a. Nouuelle mariée, tr. «merc'h neuez.»

  • merc'h-vihan
    merc'h-vihan

    f. (famille) Petite-fille.

    ●(1732) GReg 413b. Petite fille de la petite fille, ou du petit fils (quatrième degré) tr. «Merc'h vihan an douarenès, pe an douarèn.»

    ●(1876) TDE.BF 452a. Merc'h-vihan, s. f., tr. «Petite-fille, degré de parenté.»

  • merc'heg
    merc'heg

    f. –ed (famille)

    (1) Belle-fille, fille du mari ou de la femme.

    ●(1732) GReg 413b. Belle-fille, fille d'un autre lit, tr. «Van[netois] merhecq. p. merhegued, merhigued.» ●(1744) L'Arm 29a. Belle-Fille, fille d'un autre lit, tr. «Meairhaic.. aiguétt. f.» ●(1790) MG 92. Me mès dessàuét mignon ur vèrheq pehani, eit recompance, en dès groeit he goalh a boén deign. (…) èl ma pardonét d'hou mèrheq.

    (2) Belle-fille, bru.

    ●(1792-1815) CHCH 121. merheg er Gunen, tr. « la bru de la femme Le Cunff. » ●(1821) SST.ab iii. é dri mab hac é dair merhec.

  • Merc'her .1
    Merc'her .1

    m. –ioù

    I. Mercredi.

    ●(1621) Mc 111. Dan mercher dirac maz dibry ha maz eufy.

    ●(1659) SCger 159b. Merc'her, tr. «Mercredy.» ●(1792) HS 302. D'er merhérieu ha d'er gunérieu a gorf er blæ.

    ●(1902) PIGO I 69. eur merc'her, devez ar marc'had. ●(1969) BAHE 62/32. D'ar merc'herioù e veze foar ar C'houerc'had.

    II. (religion)

    (1) Merc’her ar Basion : mercredi saint.

    ●(1974) YABA 23.02. Moned e hrènt de govesat de merhér er Basion.

    (2) Merc'her-al-Ludu : le mercredi des cendres.

    ●(1576) H 53. A dal dez sul an septuagesim pe dez mercher an ludu bede an sul quentafu goude pasch hanuet quasimodo, tr. « From Septuagesima Sunday or Ash-Wednesday till the first Sunday after Easter, names Quasi modo. »

    ●(1633) Nom 226a. Cineralia : le iour des Cendres : Demercher an meur, pe Demercher an ludu.

    ●(c.1718) CHal.ms i. le Iour des cendres, tr. «merherh el luru, merherh.»

    ●(1855) BDE vi. er merhér cé ezou hanhuet merhér el ludu.

    (3) Merc'her-ar-Meur : le mercredi des cendres.

    ●(1917) LZBt Gouere 18. Pemzek dioute a'n em rentas en Kimbenza da vercher-ar-meur. ●34. Nouet de ar merc'her ar meur, he tremenas eus ar bed-man d'ar Baradoz de Wener ar groaz.

    (4) Merc’her ar peuzlard : mercredi de la Septuagésime.

    ●(1909) MMEK 75. gouel an tri berad goad, en em gav da verc'her ar puz-lard.

    (5) local. Merc'her ar bijon : le mercredi des cendres.

    ●(c.1718) CHal.ms i. le Iour des cendres, tr. «merherh er bijon a sarz[eau].»

  • Merc'her .2
    Merc'her .2

    m. (astronomie) Mercure.

    ●(1732) GReg 729a. Mercure, tr. «Merçz. Merc'her.»

    ●(1876) TIM 47. ni e huélou de guetan pen er stiren-rid, hanhuet Merhér.

    ●(1907) FHAB Here 228. Ar blanedenn hanvet Mercur, pe Merc'her, a zo ker garo hag ar verelaouen.

  • merc'hervezh
    merc'hervezh

    m. –ioù

    (1) Durée d'un mercredi.

    ●(1877) EKG I 217. Pemp devez goude-ze, eur merc'hervez, etre dek hag unnek heur euz ar mintin.

    (2) Ur merc’hervezh : un certain mercredi.

    ●(1974) TDBP III 215. Ur merc’hervez e oa degouezet deomp mond euz ar gêr.

  • merc'heta
    merc'heta

    v. intr. Courir les filles.

    ●(1732) GReg 414a. Aller chercher des filles, tr. «Mont da verc'hedta.»

    ●(1868) SBI I 294. C'hui na oc'h ket o kezeca, / C'hui 'zo en hent o verc'heta tr. «Vous, ce n'est pas des chevaux que vous cherchez, / Vous êtes en route pour courir les filles.» ●(1878) BAY 22. merheta, tr. «fréquenter les filles.» ●(1890) MOA 191b. Courir les filles, tr. «merc'heta.»

    ●(1964) LLMM 107/415. Ma, Kokig kaezh, o verc'heta emeur ivez ?

  • merc'hetaer
    merc'hetaer

    m. –ion Coureur de femmes.

    ●(1732) GReg 446a. Galant, qui aime une dame, & qui en est aimé, tr. «merc'hetaër. p. merc'hetaëryen.» ●(17--) FG II 29. messier ivé a merchettaër. ●(17--) EN 2835. Bougour dit, merhetair, tr. «Bonjour à toi, coureur de filles.»

    ●(1838) CGK 3. neus quet crioc'h planeden vit hini eur merc'hetaër. ●(1890) MOA 370a. Paillard, s. m. tr. «merc'hetaer.»

    ●(1921) GRSA 390. merhetaour dibar eùé.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(17--) EN 1900. ar hoquin merhetair, tr. «le coquin coureur de filles.»

  • merc'hetaerezh
    merc'hetaerezh

    m. =

    ●(1910) ISBR 303. spontein er vro get lahereh, laeronsi, entañnereh ha merhetereh.

  • merc'hodenn
    merc'hodenn

    f. –où, –ed

    (1) Poupée.

    ●(1499) Ca 136a. Merchodenn. g. poupee.

    ●(1659) SCger 95b. poupine ou poupée, tr. «merc'hoden.» ●(1732) GReg 744a. Poupée, jouet de petite fille, tr. «Merchodenn. p. merc'hodennou.»

    ●(1866) FHB 66/111b. c'hoari gant ar verc'hoden. ●(1876) TDE.BF 452a. Merc'hodenn, merc'hodik, s. f., tr. «Poupée.»

    ●(1980) EBSB 43. (Ar vro vigoudenn) ur verc'hodenn, tr. «une poupée.» ●(1983) PABE 50. (Berrien) merhodenn, tr. «poupée.»

    (2) Femme.

    ●(1933) KANNkerzevod 77/9. Ha c'houi, merc'hodenned, tammou chuchu, / Da janch mod d'an traou, ne gavit ket an tu ?

    (3) Fantoche.

    ●(1907) BOBL 12 octobre 159/1b. ar ministr koant Picquart, mestr an armeou, jeneral merc'hoden a zo anezan.

  • merc'hodennañ
    merc'hodennañ

    v. Faire des poupées.

    ●(1732) GReg 744b. Faire des poupées d'enfans, tr. «Merc'hodenna. pr. merc'hodennet.»

    ●(1876) TDE.BF 452a. Merc'hodenna, v. n., tr. «Faire des poupées.»

  • Merchaned
    Merchaned

    pl. (blason populaire) Surnom des gens de Languidic.

    ●(1911) DIHU 71/255-256. Penneu bras Lanngedig e zou merchañned a hendaral. Deu morhanù nen dé ket rè eùé d'ur barréz ker bras! E Kistinig e larér a ré Lanngedig : Ré Lanngedig, penneu bras, / Penneu potin dré en dias / Sanklen, gunéhen / Tokeu éhén ar ou fen / É monet d'en overen. Laret e vé hoah é léh aral : Ré Lanngedig, penneu du / E hra kranpoeh get ludu / Aveit armerh ou gunéhtu ! Nezé é mant peruéh mat alkent!...

  • merdead
    merdead

    m. merdeidi Marin.

    ●(1499) Ca 46a. Cordenn merdeat. g. corde a marinyer. ●90b. g. clameur ou cri des nautoniers. b. garm pe cri an merdeidi. ●96b. gallice loyer de marinyer. britonice. gopr merdeat. ●136a. Merdeat. g. maronnier / ou naute. ●(1633) Nom 111a-b. Bardocuculus, pallium Hispanicum, sagum, cuculum : coqueluchon, cape de marinier, ou de chartier : capot, cabell, cap merdeat, pe an charratter. ●116a. Caligæ follicantes, laxæ brachæ : chausses larges ou marinieres : bragesou pe hautou ledan, eguis re'n merdeïdy. ●129a. Fabrica materaria, lignaria : l'ouuroir du marinier : an plaçc ma vez an merdeat ô ober ez afferou. ●151b. Transtra, iuga : les bancs des gascheurs, ou rameurs : an tostou, ar bancquou ma vez, an merdeidy ò rouëuat. ●168b. Segestria : enueloppoir où dorment les nautonniers : anueloppoüer, pe guelè an merdeïdy.

    ●(1659) SCger 77a. Marinier, tr. «merdeat, deïdi.» ●(1728) Resurrection 990. Ret uoa bout merdeat ha tremen ar mor bras. ●(1732) GReg 607b. Matelot, tr. «Merdead. p. merdaïdy, merdeidy. mordead. p. mordeidy.» ●652a. Navigant, qui navigue actuellement, tr. «Merdead. p. merdaïdy. mordead. p. mordeady. Van[netois] merdead. p. merdeïdy.»

    ●(1888) SBI II 300. groeg 'r merdead, tr. «La femme de l'homme de mer.» ●(1879) ERNsup 162. merdead, mordead, plur. merdeidi, merdidi, matelot, se dit en Trég[uier], sur les côtes.

    ●(1921) LABR ii. haval e oè geton e oè ur merdéat tolet en ur vag hedorr.

  • merdeadenn
    merdeadenn

    f. –où Voyage par mer.

    ●(1914) RNDL 108. er verdéaden éh omb geti, tr. «la navigation que nous faisons.»

  • merdeadur
    merdeadur

    m. Navigation.

    ●(1732) GReg 652a. Navigation, tr. «Mordeadur.»

  • merdeadurezh
    merdeadurezh

    f.

    (1) Navigation.

    ●(1732) GReg 652a. Navigation, tr. «merdeadurez.»

    ●(1964) ABRO 9. A-barzh pell em boe gouiziegezh war ar jedoniezh ha skiant ar verdeadurezh hag e tapis difazi an tu da embreger ar gouelioù, da roeñvat ha da sturiañ.

    (2) Marine.

    ●(1732) GReg 207a. Le controlleur de la marine, tr. «counteroller ar verdadurez.»

    (3) Merdeadurezh a vrezel : marine de guerre.

    ●(1941) ARVR 27/4c. eilvestr eus ar Verdeadurez a Vrezel.

  • merdeiñ / merdeañ
    merdeiñ / merdeañ

    v. intr. Naviguer.

    ●(1499) Ca 141a. Mordeiff. g. naiger. l. nauigo / gas. ●(1633) Nom 149-b. Nauis oraria, actuariola, horia : nacelle pour ramener au bord de l'eau : lestr euit mordoiff pe rouenat è bord an mor. ●220b. Vento secundo, aut ferente currere : nauiguer prosperement : nauigaff pe mordeiff er vat, gant prosperitè. ●(1647) Am 542. Lavar pe hen bro eo he mordoez, tr. «Dis, dans quel pays est-ce que tu navigues ?»

    ●(1659) SCger 83a. nauiger, tr. «merdei.» ●(1732) GReg 652a. Naviger, ou en terme de marine, naviguer, tr. «Merdei. pr. merdeët. mordei. pr. mordeët. Van[netois] merdeeiñ.» ●966b. Voguer en plein mer, tr. «Merdei èñ doun-vor.»

    ●(1889) ISV 16. tud hag a raje micher da verdea. ●342. Abaoue pemp bloaz hag antercant zo ma zoun ganet, ha bremaik c'huec'h vloaz hag antercant ma emaoun o verdea var ar gazek c'hlaz...

  • merdous
    merdous

    adj. =

    ●(1906) BOBL 19 mai 87/2d. Honez a zo merdouz vel na zo bet biskoaz.

  • Merdrigneg
    Merdrigneg

    n. de l. Merdrignac.

    (1) Merdrigneg.

    ●(1847) FVR 114. belek a Verdrignak.

    ●(1905) ALMA 67. Merdrignac. ●(1933) BREI 319/4b. mestrez-skol kristen e Merdrignac.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 196 N° 1509. Merdrignac.

  • merenn
    merenn

    f. –où

    (1) Repas de midi, déjeuner.

    ●(c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Panesen ha suruguen hambezou dameren, etc. tr. « J'aurai un panais et un pain cuit sous la cendre pour le déjeuner, etc »

    ●(1836) FLF 3. Deut dumâ varc'hoas d'ho meren. ●(1849) LLB 1066. arlerh er veren. ●(1857) HTB 103. epad meren. ●(1878) EKG II 69. eun tamm araok mare mern.

    ●(1903) MBJJ 37. dibri eur begad da c'hortoz meren. ●(1906) KANngalon Genver. red e ve chom gant ho mern en hon ti-ni. ●(1910) MBJL 116. da vont da glask ma meren. ●(1910) EGBT 97. peb unan a lôsk neuze e falz war ar c'houlien hag ac'h a d'e veren. ●(1942) DADO 11. Ya vat, hag eur verenn diouz ar c’henta am eus bet : soubenn ar c’hig, ha goude eur pikol plaïsenn, rouzet’barz an amann. ●(1985) ADEM 118. (An Arradon) ni yae da Voenneg, d'hon merennoù.

    (2) Collation, goûter.

    ●(1499) Ca 136a. Merenn. g. ression. ●(1633) Nom 53b. Merenda : le reciner : au (lire : an) meren.

    ●(1659) SCger 159b. meren, tr. «collation.» ●(1732) GReg 179b. Collation, repas entre le dîner et le souper, tr. «Merenn. p. merennou.» ●787b. Recine, ou recion, collation des Ouvriers à trois heures après midi, tr. «Merenn. p. merennou.» ●(1744) L'Arm 63b. Collation, entre le souper & le diner, tr. «Mireenn.. neu f.»

    (3) Goude-merenn : l'après-midi.

    ●(1903) MBJJ 27. Goude meren, da div eur. ●66. Goude meren e hadkrog ar mor da finval.

    (4) Bezañ gant e verenn : être en train de déjeuner.

    ●(1921) PGAZ 37. edo an dud gant ho mern, ha pod ar iod a ioa var an daol.

    (5) Pred-merenn : repas de midi, déjeuner.

    ●(1921) PGAZ 32. goude ar pred-mern.

  • merenn-enderv
    merenn-enderv

    f. Collation, goûter.

    ●(1744) L'Arm 63b. Collation, entre le souper & le diner, tr. «Mireenn-anderhuë.. enneu-anderhuë. f.»

    ●(1831) RDU 62. diovér déjun pé miren anderhue.

    ●(1903) EGBV 34. miren-anderù, f., tr. «goûter.» ●(1935) CDFi 14 septembre. Marc'haridig aman a aozo merenn ha merenn-enderv. ●(1972) LIMO 22 juillet. De véren-anderu e vezè liés-erhoalh krampoèh. ●(1982) PBLS 152. (Langoned) merenn-endero, tr. «goûter (repas).»

  • merenn-vihan
    merenn-vihan

    f. Collation, goûter.

    ●(1732) GReg 179b. Collation, repas entre le dîner et le souper, tr. «mereñ vihan. p. merennou vihan.»

    ●(1911) SKRS II 123. He vamm he doa roet dezhan he veren-vihan.

  • merennañ / merenniñ
    merennañ / merenniñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Manger le repas de midi, déjeuner.

    ●(1818) HJC 226. A pe faute doh reign de vérenneign pé de goénieign. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 76. raccé é oé bet ret d'eign chom hemb leignein hag hemb mirennein arré. ●(1849) LLB 1093. peb unan e veren. ●(1866) FHB 96/348b. Ac'hané ec'h éaz da vernan gant ar veleien hag ar penno kentan deûz ar barrouz. ●(1906) KANngalon Genver 15. merna a rin gant ar barrez oll. ●(1910) MBJL 87. pelec'h mont nemet d'hon hôtel evit mernian. ●(1934) BRUS 58. Dîner (midi), tr. «mérennein.»

    ●(1929) MKRN 25. N'hellont ket merenni heb eun tamm kanaouenn, tr. «aussi ne peuvent-ils pas dîner sans un bout de chanson.»

    (2) Collationner, goûter.

    ●(1647) Am 760. Va list d’a cranchat ; rac hem gargaden eux greun pe reunen goude merenna.

    ●(1659) SCger 159b. merenna, tr. «faire collation.» ●(1732) GReg 179b. Collationer, faire un repas entre le dîner & le souper, tr. «Merenni. pr. merennet.»

    II. V. tr. d. Donner le repas de midi (à).

    ●(1878) EKG II 69. mernia kemend-all a dud.

    ●(1910) YPAG 6. ma moc'h da vernian.

  • merenniñ
    merenniñ

    voir merennañ

  • merennvihanañ
    merennvihanañ

    v. intr. Collationner, goûter.

    ●(1943) FATI 88. O verenn-vihana gant mez.

  • merer
    merer

    m. –ion

    (1) Métayer.

    ●(1659) SCger 79a. metaier, tr. «merour, merer.» ●159b. merour, tr. «metaier.» ●(1732) GReg 621a. Metaier, fermier de campagne, tr. «Mérer. p. mérèryen. mérour. p. yen.» ●(1752) PEll 597. Mêrer, Mêreur, Mêrour, Métayer.

    ●(1877) EKG i 93. ma velfac’h ho merour o vont kuit. ●(1878) EKG ii 9. Mez he verourien en deuz kemennet mad, hag ober a raint evidomp ar pez a c’hellint da ober.

    ●(1900) KEBR 60. Ar merour, tr. « Le fermier ou métayer » ●Ar verourien, tr. « Les fermiers ou métayers » ●(1904) ARPA 205. hiviziken ne c’helli ket beza va merer. ●(1920) FHAB Genver 195. eget pa ne oa nemet mêrour.

    (2) Fermier.

    ●(1659) SCger 57a. fermier, tr. «merour.» ●(1732) GReg 621a. Metaier, fermier de campagne, tr. «Mérer. p. mérèryen. mérour. p. yen.»

    ●(1854) GBI i 234. da welet ma mererienn, tr. «Pour aller voir mes fermiers.» ●(18--) GBI i 116. Ann aotro ’n doa ur merer, tr. «Le seigneur avait un fermier.»

    ●(1900) KEBR 60. Ar merour, tr. « Le fermier ou métayer » ●Ar verourien, tr. « Les fermiers ou métayers »

    (3) Mestr-merer =

    ●(1880) SAB 191. ur mestr merour (…) var nez coll e vestroni ac e garg.

  • mererez
    mererez

    f. –ed Métayère.

    ●(1732) GReg 621a. Metaiere, tr. «Mérerès. p. mèreresed. mérourès. p. mérouresed.» ●(1752) PEll 597. Mêrer, Mêreur, Mêrour, Métayer. Féminin Mererés, Mereurés, Merourés, Métayere.

    ●(1900) KEBR 60. Eur verourez, tr. « La fermière » ●Ar merourezed, tr. « Les fermières » ●(1908) PIGO II 171. A greiz kalon, eme ar vêrerez.

  • mererezh
    mererezh

    m.

    (1) Maniement, action de manier.

    ●(1732) GReg 599a. Maniement, action de manier avec les mains, tr. «mérérez.»

    (2) Gestion.

    ●(1904) ARPA 205. Ro count deuz da vererez, rag hiviziken ne c'helli ket beza va merer. ●(1907) AVKA 208. Rent cont d'in deus da vererez, rak a vrema, n'alli ken bea ma merer. (...) mererez e vadou.

  • meret
    meret

    adj. Bezañ meret e bleud tanav : voir bleud.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...