Devri

Recherche 'ka...' : 2103 mots trouvés

Page 39 : de katechenin (1901) à kavadenner (1950) :
  • katecheniñ
    katecheniñ

    v. intr. (religion) Enseigner le catéchisme.

    (1790) Ismar 77. ne vér quet ol ér stad de berdêq, de gatechenein.

  • katechim / katechin
    katechim / katechin

    m. –où (religion) Catéchisme.

    (1744) L'Arm 47a. Catéchumene, tr. «A zissque é Gatechime devoutt badéett. ●(17--) VO 54. revé er Hatechén. ●(1790) Ismar 76. é tesquein ou Fedèenneu, ou Hatechen.

    (1907) VBFV.bf 38a. katechim (b[as] van[netais] katekiz), m. pl. eu, tr. «catéchisme.»

  • katechimer / katechimour
    katechimer / katechimour

    m. –ion (religion) Catéchiste.

    (1744) L'Arm 47a. Catéchiste, tr. «Catechimour.. merion. m.»

    (1902) LZBg Mae 130. deuzek katéchimour. ●132. de houlen genein katechimerion. ●(1907) VBFV.bf 38a. katechimour, m. pl. –erion, tr. «catéchiste.»

  • katechimiñ / katechiniñ
    katechimiñ / katechiniñ

    v. tr. d. Catéchiser.

    (1907) VBFV.bf 38a. katechimein, v. a. tr. «catéchiser.»

    ►absol.

    (1787) BI 26. Predeg ë-reer hoah lièss, catechenein ë-reer.

  • katechimour
    katechimour

    voir katechimer

  • katechin
    katechin

    voir katechim

  • katechiniñ
    katechiniñ

    voir katechimiñ

  • katechism
    katechism

    m. Catéchisme.

    (1659) SCger 20a. catechisme, tr. «catechism

  • katechizañ
    katechizañ

    v. tr. d. Catéchiser.

    (1659) SCger 20a. Catechiser, tr. «catechisa

    (1914) LZBt Du 25. mont da gatechisan an dud er billajenno.

  • katedral .1
    katedral .1

    adj. Cathédral.

    (1689) DOctrinal 197. hac é pourveas é daouzec Bælec eux an Dignitéou, hac ar Canonicquadou principala eux an Ilis Cathedral da pen ur spaç amser goude ó redouti ar paoues eux ar carg Pastoral.

    (1839) BESquil 574. Goarne e rér ér guér a Naple corve sant Janvier én ilis cathedral. ●(1877) EKG I 30. e iliz kathedral Landreger oa eur volz euz ar re gaera, ha ioa ennhi relegou sant Yvon.

    (1907) KANngalon Gouere 454. chaloni an iliz kathedral. ●(1907) KANngalon Eost 469. Var gaierou iliz katedral Castres (…) var gaierou iliz Sales.

  • katedral .2
    katedral .2

    f. –ioù Cathédrale.

    (1499) Ca 33b. Cathedral. g. idem.

    (1878) EKG II 229. renka ar c'hadoriou er gathedral. ●(1883) KNZ 70. Ann otro Zant Ervoan a zo bet interret enn Katedral Landreger.

    (1910) MBJL 53. eur gatedral neve.

  • katekism
    katekism

    m. –où

    (1) Catéchisme.

    (1732) GReg 139b. Catechisme, instruction des principes, & des misteres de la Foi Chrétienne, tr. «catecism. p. catecismou.» ●Catechiste, tr. «bælec ar c'hatecism

    (1838) CGK 32. Disqi o catekismou.

    (1906) KPSA 5. mont da zelaou katekismou Persoun Ars. ●(1915) KANNlandunvez 49/353. An tadou hag ar mammou hag a gaoze ar brezounek en ho zi a raffe mad deski d’ho bugale ar c’hatekismou brezounek.

    (2) Livre de catéchisme.

    (1882) BAR 228. An traou burzuduz a lennomp aman a zo bet scrivet ive gant an Tad Bellarmin, en he gatekismou.

  • katekismour
    katekismour

    m. –ion Catéchiste.

    (1906) KPSA 5. ar c'hatekismour benniget.

  • katekiz
    katekiz

    m.

    (1) Catéchisme.

    (1732) GReg 139b. Catechiser, tr. «ober ar c'hatecis.» ●Catechisme, instruction des principes, & des misteres de la Foi Chrétienne, tr. «Catecis. p. catecisou

    (1847) FVR 164. Hon c'hatekiz a disk d'imp penoz a hell ann holl badein, mar deou red a grenn. ●(1857) CBF 60. Piou eo belek ar c'hatekiz ? tr. «Quel est le prêtre qui fait le catéchisme ?»

    (1907) VBFV.bf 38a. katechim (b[as] van[netais] katekiz), m. pl. eu, tr. «catéchisme.»

    (2) Livre de catéchisme.

    (1904) SKRS I 110. ho pet sonj da ober kement a zo merket deoc'h var ho katekiz divar benn pedi.

  • katekizañ / katekizat
    katekizañ / katekizat

    v. tr. d. (religion)

    (1) Catéchiser.

    (1732) GReg 139b. Catechiser, tr. «Catecisa. pr. cateciset

    (1846) BAZ 568. catekiza a ree ar vugale hac e tremene eun amzer vras o coves.

    (1907) BSPD I 508. karg dehon de gatékizat er vugalé. ●(1911) BUAZperrot 221. Etouez ar vugale a gatekize. ●(1913) FHAB Mae 134. katekiza a rea ar vugale. ●(1920) AMJV 111. katekiza ar merc'hed iaouank.

    (2) [empl. comme subs.] Catéchisme.

    (1960) BAHE 25/23. mont eus an eil skol gatolik d'eben evit ar c'hatekizañ.

  • katekizat
    katekizat

    voir katekizañ

  • katekizer / katekizour
    katekizer / katekizour

    m. –ion (religion) Catéchiste (homme).

    (1732) GReg 139b. Catechiste, tr. «Cateciser. p. cateciséryen

    (1865) LZBt Gouere 23. Eur misioner hag e gatekiser. ●(1867) LZBt Genver 231. Ann Otro-'n Eskop Retord a gollaz unan euz he gatekizerien.

    (1907) KANngalon Du 547. gant an hini a c'halvimp ar C'hatekizer. ●(1962) EGRH I 28. katekizour m. -ien, tr. « catéchiste. »

  • katekizerez
    katekizerez

    f. –ed Catéchiste (femme).

    (1907) KANngalon Du 546. eur vreg iaouank, katekizerez e Pariz. ●(1908) FHAB Even 166. ar gatekizerezet a volontez vad.

  • katekizour
    katekizour

    voir katekizer

  • katekorik
    katekorik

    adj. Relatif aux catégories.

    (1499) Ca 33b. Cathecoric. g. cathecorique.

  • katekouilheg
    katekouilheg

    m. Homme qui s’adonne aux travaux réservés aux femmes.

    (1895) GMB 125. en petit Trég[uier] dans katekouyek, (de katek kouillek), homme qui s'occupe des travaux des femmes.

  • Katelin
    Katelin

    n. pr. Catherine.

    (1499) Ca 119a. Kathelin. g. Katheline.

    (1790) MG 20. Laquamb é teli Cathelin mil-scouét de Bierr.

    (1856) GRD 326. Santès Cathelin.

    (1906) DIHU 12/206. Katelin Er Gad, meitouréz Kerboteu.

  • katell
    katell

    f.

    (1) Homme efféminé, qui s'adonne aux travaux réservés aux femmes.

    (1919) KZVr 354 - 15/12/19. Katel ou pitel, tr. «(homme) qui s'occupe des travaux de femme.» ●(1984) EBSY 325. (Sant-Ivi) tamm katellig, tr. «un efféminé.»

    (2) Putain.

    (1943) TRHS 9. ar re-mañ n'o deus anv ebet e brezhoneg ; e Paris ez in anvet «souteneur». An div verc'h a zo ganto a zo div gatell. ●(1954) BGUE 32/11. o vonet ag en eil katell d'er gilé…

    (3) Ober ar gatell : faire la putain.

    (1971) LIMO 10 avril. é voéz e oè eh ober er gatel tré ma oè ean pelleit.

  • Katell
    Katell

    n. pr.

    (1) Catherine.

    (1576) Cath p. 1. bvhez an itron sanctes Cathell, tr. «la vie de madame sainte Catherine.»

    (1878) EKG II 84. Katell Eukat a ioa beo c'hoaz pa deuaz an Aoutrou Cren euz he fallaen.

    (1936) IVGA 45. Katell Vloagen n'oa ket o fistilh ouz he doare.

    (2) Bretonne type.

    (c.1820) COF 38. C'hoant dimisi, c'hoant beva pell / En deus pep Yan ha pep Catel ; / Demeset int, pell e vevont ; / Tout voar o c'his e carent dont.

    (3) Katell-Gollet : archétype de la prostituée.

    (1927) CONS 1161. Houman en he beo a oa eur Gatel-Gollet o c’helvel ar baotred el lec’h-se.

  • katerat
    katerat

    v. intr.

    (1) Caqueter.

    (1967) LIMO 25 août. Er big ar en doen é tansal, é katérad, é pigosad pé é hoari a lost. ●(1975) YABA 08.11. ur yar goh é katérad !

    (2) sens fig. Caqueter.

    (1932) BRTG 173. Katar e hra er Meillouz, èl ur iar de gourz Malardé. ●(1975) YABA 18.01. Ean nezé de gatérat d'é dro ar goust er person. ●YABAlevr 247. Katerat v., tr. «caqueter, bavarder au figuré.» ●Bepred e vezent é katerat, èl ar yer.

  • katev
    katev

    coll. Gâteaux.

    (1732) GReg 451a. Gâteau, tr. «Van[netois] gatéüenn. p. gatéüennëu, gatëu

    (1840) EBB 43. catève, tr. « petits gâteaux anisés ». ●(1891) CLM 54. catèu ha gùin gùen.

    (1915) LIKA 13. (Groe) Dusti piw en dès greit er heteù.

  • katevenn
    katevenn

    f. –où, katev (pâtisserie) Gâteau.

    (1732) GReg 451a. Gâteau, tr. «Van[netois] gatéüenn. p. gatéüennëu, gatëu.»

    (1904) DBFV 124a. katèuen, f. pl. –enneu, katèu, tr. «casserole.» ●(1906) DIHU 11/186. En nor e zou ur gatéuen, / Er glustrou tammeu amonen. ●(1934) DIHU 275/71. Tetad, koutant oh ma prenein ur gatèuen ? ●(1974) YABA 14.09. ur pikol katèvenn mod er vro.

  • katiolenn
    katiolenn

    f. –où (habillement) Grande coiffe de Tréguier.

    (1954) VAZA 32. Hag ar gatiolenn 'ta, koef bras Landreger. ●33. ar c'hatiolennoù gwenn-erc'h. ●(1979) BRUDn 27/25. Ar gatiolenn veze laket vid an deiziou braz : vid an eur’jou, ar prosisionou. ●(1987) MZLC 68. Kenkoulz-all em eus desket lakaat ar c'hoef-bras, ar gatriolenn.

  • Kato
    Kato

    n. pers. Catherine.

    (1947) YNVL 85. A ! Ur weladenn all ?... Kato, it da zigeriñ !...

  • katogan
    katogan

    m. (coiffure) Catogan.

    (1772) KI 517. ky Gasneuv papillotet, / he lost en catogan, tr. «le chien de Cazeneuve (...), à queue en catogan.»

  • katolig
    katolig

    voir katolik .2

  • katoligelezh
    katoligelezh

    f. Catholicité, caractère catholique.

    (1931) VALL 101b. Catholicité (d'une opinion), tr. «katoligelez f.»

  • katoligiezh
    katoligiezh

    f.

    (1) Catholicisme.

    (1931) VALL 101b. Catholicisme, tr. «katologiez f.»

    (2) Catholicité, monde catholique, ensemble des catholiques.

    (1931) VALL 101b. la Catholicité, tr. «ar Gatoliked pl. ar bed katolik m. ar Gatoligiez f.»

  • katolik .1
    katolik .1

    adj.

    (1) Catholique, universel.

    (1659) SCger 20a. Catholique, tr. «Catholic.» ●(1732) GReg 139b. Catholique, universel, general, tr. «Catolicq

    (2) (en plt de qqn) Qui est de foi catholique.

    (1910) MBJL 184. an ere a garante doujus a stag o c'henvroïz katolik ouz kador sant Pêr. ●(1941) FHAB Gouere/Eost 58b. an istorierien gatolik.

    (3) (en plt d'institution) Qui professe le catholicisme.

    (1732) GReg 139b. La Foi Catholique, Apostolique, & Romaine, tr. «Ar feiz Catolicq, Abostolicq, ha Romen.

    (1906) KANngalon Genver 3. enebourez touet d'ar feiz katolik. ●(1907) KANngalon Gwengolo 484. O velet sikouret ar skoliou katolik. ●(1910) MBJL 177. 'n eur waskan a ratoz kaer an Iliz katolik.

  • katolik / katolig .2
    katolik / katolig .2

    m. –ed (religion) Catholique.

    (1499) Ca 33b. Catholic. g. catholique crestien droiturier. ●(1612) Cnf 1b. disput an questionou subtil entre an Catholiquet.

    (1732) GReg 139b. Veritable Catholique, tr. « Guïr Gatolicq. p. guïr gatolicqed

    (1906) KANngalon Mae 105. katoliked lakeat en amand. ●(1910) MBJL 121. eur c'hatolik gresian. ●(1937) DIHU 310 Ebrel 242. é tihuno er gatoliged souéhet é huélet hor pobl é heuli réral.

  • katolikez
    katolikez

    f. –ed Catholique.

    (c.1500) Cb 36b. Idem hec catolica / ce. g. catholique. bri. catholiques.

    (1870) FHB 283/170a. pemp c'hoar protestant a zo en em c'hreat catolikezed er sizuniou-ma.

    (1911) BUAZperrot 345. dimezet d'eur gatholikez vat.

  • katolikon
    katolikon

    m. Catholicon.

    (1499) Ca 33b. Catholicon. g. et. l. idem.

  • katolikted
    katolikted

    f. Catholicité, caractère catholique.

    (1931) VALL 101b. Catholicité (d'une opinion), tr. «katolikted f.»

  • Katou
    Katou

    n. pr.

    (1) Diminutif de Katell.

    (1838) CGK 24. Leveret din moëreb Cato, voant quet pocqo pen da ben ?

    (1920) MVRO 53/1e. Nonden dichou ! Katou ! m’hen talvezo d’ih (lire : d’it) ! ●(1942) DADO 10. Astenn a ra Gwilho e vrec’h evit komz, hogen Kato a drouc’h d’ezañ e c’her.

    (2) Yann Gatou : personnalisation des hommes efféminés.

    (1934) CDFi 21 avril. va zammik aotrou-me a fell d'ezan chom er gear da ober e Yann gatou !

  • Katouch
    Katouch

    n. pr. local. (nom de sorcière, île de Sein).

    (1977) ESIT 69. C’est toujours une veuve qui a le « mauvais œil ». La plus redoutée fut, longtemps, la noctambule Katouch.

  • katoufenn
    katoufenn

    f. –ed Fille-mère.

    (1984) EBSY 77. (Sant-Ivi) katoufenn, tr. «fille mère.»

  • katouronenn
    katouronenn

    f. –où =

    (1905) FHAB Gwengolo/Here 150. An neud o tont divar ar garvan a zo dispartiet e diou loden gant ar gatourounen.

  • katre
    katre

    Luch-katre : qui louche énormément.

    (1959) BRUD 7/19. Luch-katre, Saig a wele dre ar memez tro-zell eur marh-tan hag eur harr-nij asamblez. ●24. Luch-katre. – luch-kenañ.

  • kav .1
    kav .1

    m. –ioù

    (1) Cave.

    (1464) Cms (d’après GMB 91). Caff, cave. ●(1499) Ca 29b. Caf. g. caue. ●(1633) Nom 129a. Apothecq, cella vinaria : caue ou cellier à vin : caò, caff, pe celyer dan guin. ●135a. Labrum : cuue : caff, cau.

    (1659) SCger 20a. Caue, tr. «cavv, cao.» ●(1732) GReg 140a. Cave, tr. «Caff. p. caffyou. cao. p. cavyou. ar c'haff. ar c'hao. Van[netois] Caü. p. caüeü. er haü

    (1857) CBF 81. Diskennit er c'hao da gerc'hat eunn horden geuneud, tr. «Descendez à la cave pour chercher une charge de bois.» ●(1878) EKG II 71. mont a reaz gand ar re-all d'ar c'hao. ●(1894) BUZmornik 313. pa veze kaset d'ar c'hav da gerc'hat guin.

    (1907) PERS 95. Er c'hao ne oa ket a vin kennebeut. ●(1926) ARVG (niv 7 gouere) 146. Daou gao ’n oa Per ; unan war e leur, eun all ’n e borz. ●(1934) BRUS 238. La cave, tr. «er haù, m.» ●(1942) DRAN 94. gant ar barrikennadou sistr chomet er c’haviou, gant ar patatez nevez el liorzou, eo bet sederaet c’hoaz ar baotred. ●(1963) LLMM 99/264. Edo un toullad micherourien kluchet e freskter ur c’hav.

    (2) local. Usine.

    (1970) GSBG 117. (Groe) me 'ya arc'hoazh da labourat d'ar c'hav, tr. «Demain je vais travailler à l'usine.»

  • kav .2
    kav .2

    m. Action de trouver.

    (1902) LZBg Meurzh 67. ne oé ket bet a gav dehé.

  • kava
    kava

    s. (botanique) = (?).

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 103. ur gaër a hourien cava.

  • kavad
    kavad

    m. –où

    (1) Trouvaille.

    (1866) LZBt Gouere 151. Ann Tad a deuaz a rein kelo d'in euz ar c'havad evurus-ze. ●(1866) LZBt Du 203. Nebeut amzer goude ar c'havad-ze.

    (2) Ober ur c'havad : faire une trouvaille.

    (c.1825/30) AJC 192. rac eur haved cair on eus groed voar a glevan, tr. «Car nous avons fait une belle découverte, semble-t-il !» ●(1849) GBI I 238. 'Nn itron a Lezhildri (…) a deveuz gret ur c'havad, tr. «La dame de Leshildri (…) fit une trouvaille.»

  • kavadenn
    kavadenn

    f. –où

    (1) Trouvaille, action de trouver qqc.

    (1732) GReg 943a. Trouvaille, tr. «Cafadenn. cavadenn. p. cavadennou

    (1911) BUAZperrot 573. Tri bloaz goude ar gavaden-ze. ●(1931) VALL 189b. Découverte, tr. «kavadenn f.»

    (2) Trouvaille, chose trouvée.

    (1859) MMN 82. den n'en doa anaoudeguez eus e gavaden.

    (1908) PIGO II 6. mantret gant e gavaden. ●(1925) FHAB Meurzh 84. e tiskouezas d'ezan ar gavadenn edo o paouez ober. ●(1935) BREI 390/4b. Kas a reas e gavadenn da Aotrou Rener ar Skol. ●(1974) TDBP III 206. Me, ’vat, paotr, am-eus graet ur gavadenn, unan ouesk, tr. « eh bien ! moi, mon vieux, j’en ai fait une trouvaille, une fameuse ! »

    (3) Invention, découverte.

    (1732) GReg 252a. Decouverte, trouvaille de quelque chose de nouveau, tr. «Cafadenn. p. cafadennou. cavadenn. p. ou

    (1834) SIM 193. Ar c'henta cavaden a ris ennon (...) a voe hini eur c'hreunnennic ambition. ●(1866) LZBt Ebrel 130. o pinvikaat ar skiancho gant he gavadenno. ●(1876) TDE.BF 327a. Kavadenn, s. f., tr. «Trouvaille, invention.» ●(18--) SAQ II 211. mar ho c'heuz great e guirionez ar gavaden-ze.

    (1910) MAKE 22. mes koulskoude eur gavaden am eus great : penôs lakât ar jistr trenk da zousaat. ●(1920) FHAB Genver 201. Er bloaz 1819 e lakeas moulla al levr hanvet «Traité de l'auscultation médiate» a oa displeget ennan e gavaden dispar. ●(1931) VALL 400a. (une) invention, tr. «kavadenn f.»

    (4) Enfant abandonné.

    (1903) MBJJ 285. Darn anê 'zo kavadenno, bet dilezet gant o zud.

    (5) Rencontre.

    (1903) MBJJ 25. E-tal d'in c'hoaz e zo eur belek breton euz a Vro-Leon, an Au. Kerjean, person Lampaul-Gwimilio, eur gavaden evidon hag a dalv aour ! ●(1910) MBJL 104. eur gavadenn : an otro chaloni Buleon.

    (6) Kavadenn ebet : rien.

    (1903) MBJJ 276. 'Vit Sodom, na chom ket diouti an disteran tra. Klasket 'zo bet war ribl al lagen, klasket en he goeled. Poan golled : kavaden e-bed.

  • kavadennañ
    kavadennañ

    v. tr. d. Découvrir, faire une découverte.

    (1931) VALL 189b. Découvrir, faire une découverte, tr. «kavadenna

  • kavadenner
    kavadenner

    m. –ion Découvreur, inventeur.

    (1927) GERI.Ern 11. kavadenner, tr. «découvreur.» ●(1931) VALL 189b. Découvreur, tr. «kavadenner, kavadennour pl. ien.» ●400a. Inventeur, tr. «kavadenner

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...