Devri

Recherche 're...' : 811 mots trouvés

Page 3 : de reder-mor (101) à refoulan (150) :
  • reder-mor
    reder-mor

    m. rederion-vor

    (1) Corsaire.

    ●(1874) FHB 489/150a. Ar rederien-vor a ioa savet e ber amzer oll var al lestr saoz.

    ●(1924) FHAB Ebrel 99. hag e hano dija, evel reder-mor, a ioa brudet ha doujet.

    (2) Pirate.

    ●(1915) MMED 264. D'ar mare ma saille an Turked divadez, rederien vor, var bagou ha douarou ar gristenien. ●(1921) PGAZ 90. ar rederien-vor o devoa lakeat ar freuz hag an tan var douarou ar C'hernik. ●(1959) LLMM 74/195. Norvegiz, ne lavaran ket, gouenn ar Vikinged, Veig, rederien-mor touet evel paotred da vro.

  • reder-noz
    reder-noz

    m. rederion-noz Coureur de nuit.

    ●(1732) GReg 224b. Coureur de nuit, tr. «reder-nos. p. rederyen-nos.»

    ●(1938) WDAP 2/106. Eur jouadenn a yeas drezoun ken enkrezet ma voen pa veizis e teue ar reder-noz war-eeun etrezek hon ti.

  • reder-pri
    reder-pri

    m. Homme qui est toujours en chemin, quelque soit le termps.

    ●(1874) FHB 516/377a. Te reder-pri, beleg santel.

  • redere
    redere

    voir redele

  • rederez .2
    rederez .2

    f. –ioù

    I.

    (1) Porte coulissante.

    ●(1732) GReg 221b. Coulisse, porte-coulisse, herse sarrasine, tr. «redeurès.»

    (2) (botanique) Rederez wenn : nénuphar blanc Nymphea alba.

    ●(1933) FHAB Gwengolo 389. evel ar rederez-wenn war gorre an dour.

    (3) Partie mobile (par oppostion à dormant).

    ●(1942) VALLsup 31b. Dans un chassis à partie mobile, la partie fixe, kouskerez f., la pièce mobile, rederez f.

    II. [en apposition]

    (1) Stalaf rederez : chassis coulissant.

    ●(1732) GReg 221b. Chassis, ou contrevent à coulisse, tr. «Stalaph rederès. p. stalaphou rederès.»

    (2) Dor rederez : pourte coulissante.

    ●(1732) GReg 221b. Coulisse, porte-coulisse, herse sarrasine, tr. «Dor rederès.»

    (3) (astronomie) =

    ●(1914) MAEV 30. evel eur stereden rederez.

  • rederez .3
    rederez .3

    f. –ioù (pathologie)

    (1) Diarrhée.

    ●(1947) YNVL 103. Du-mañ ’z eus louzou forzh pegement ouzh ar rederezh (sic).

    (2) Abcès volant.

    ●(1934) BRUS 221. Un abcès, tr. «ur réderéz (abcès volant).»

  • rederez / redourez .1
    rederez / redourez .1

    f. –ed

    (1) Vagabonde.

    ●(1744) L'Arm 394b. Vagabonde, tr. «Ridéréss.»

    (2) Femme qui fréquente (les jeux, etc.).

    ●(1860) BAL 233. rederez ar c'hoariou ac an ebatou.

    (3) Putain.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. fille de mechante vie, tr. «pautrés, gast, ur rederés, ur plah a c'hoal uuhé, a c'hoal gondu, ur plah libertin, ur fal dra, er plah sé n'endé nemeit ur uiles.» ●garce, tr. «gast' pl. güisti, rederés, redereset, puten.» ●(1732) GReg 225a. Coureuse, femme prostituée, tr. «rederés. p. rederesed. Van[netois] ridoures. p. ed.» ●(1744) L'Arm 169b. Garce, tr. «Ridouréss.. ézétt. f.» ●311b. Prostituée, tr. «Rideréss.»

    (4) Coureuse.

    ●(1963) EGRH II 171. rederez f. -ed, tr. « coureuse. »

  • rederezh
    rederezh

    m.

    (1) Rederezh gant al lañsoù : tournois de lances.

    ●(1633) Nom 187b. Decursio, decursus, decursio ludicra, Troiæ lusus : ioustes, tournois, courrement de lances : stourmerez, rederez gant an lançou.

    (2) Course (de guerre).

    ●(1633) Nom 188a. Expeditio : voyages de guerre, cours de guerre : beagou á bresel, rederez á bresel.

    (3) Course.

    ●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Ar pur-sang, pe skanv-tre, a zo kezek mistr, dister da welet. Diwoanet euz an Arabie pe euz ar rummou norfolk-saoz, ez int great evit an daoulamm hag ar redërez. ●(1931) VALL 283b. l'exercice de la course, tr. «ar rederez m.» ●(1937) TBBN 52. ridereh ronsed. ●(1974) YABA 26.01. Nag ur riderèh e zo bet ! ●(1976) LIMO 29 mai. léh ma oè rederèh kezeg.

    (4) Rederezh noz =

    ●(1767) ISpour 184. er ridéreaheu noss. ●(1790) Ismar 221. er riderreaheu noz, é spécial ag ur guær d'un-aral.

  • rederig
    rederig

    m. –où

    (1) Calèche.

    ●(1732) GReg 130b. Caleche, tr. «Redeuric. p. redeurigou. (de Redec, courir.).»

    (2) Chaise de poste.

    ●(1732) GReg 147b. Chaise de poste, tr. «Redeuricq. p. redeurigou.» ●742a. Chaise de poste, tr. «Rhedeuricg. p. rhedeurigou.»

  • redet
    redet

    voir redek

  • redi
    redi

    m. Contrainte, force.

    ●(1650) Nlou 96. Ez vo'en bet en redy, / En Ifern ez bergnet, tr. «le monde fut dans la contrainte, / On l'entassait en enfer.»

    ●(1659) SCger 169a. redi, tr. «contrainte.» ●dre nep redi, tr. «sans contrainte.» ●(1732) GReg 204b. Contrainte, violence, tr. «redy.» ●Par contrainte, tr. «gand redy.» ●Sans nulle contrainte, tr. «hep nep redy.» ●423b. De force, ou par force, tr. «dre redy.» ●654a. Necessité, contrainte, tr. «redy.»

  • rediañ
    rediañ

    v. tr. d. Contraindre, forcer.

    ●(1732) GReg 204b. Contraindre, violenter, tr. «redya. pr. redyet.»

    ●(1867) FHB 150/361a. da redia, a heller lavaret, an Env da zont da zifen an ilis.

  • redigezh
    redigezh

    f. Contrainte.

    ●(1499) Ca 174a. Redigaez en ret est.

  • redijañ
    redijañ

    v.

    (1) V. tr. d. Rédiger.

    ●(1499) Ca 174a. Redigaff. g. rediger. ●(1612) Cnfepist $$$. Quement à galler da lauaret, dré an læsén diuin ha humen ves an traezou à apparchant ouz an buhez, ha custumou an bellegyen, ha Ecclesiastiquet, à galler da redigeaff è try poent.

    (2) V. pron. réfl. En em redijañ =

    ●(1625) Bel 169. Bezaff ezeus niuer bras deueus à vertuzyou , hoguen an re principalaff , ha pe da re en em redig an holl re arall, à so seiz : Da gouzout teir Theologal, Feiz, Spi (autramant Esperancc) ha Charitez, (autramant Charantez) ha peder Cardinal, an Prudancc, an Iusticc : an Nerz, hac an Temperancc.

  • redimañ
    redimañ

    v. tr. d. Racheter.

    ●(1499) Ca 174a. Redimaff. g. redimer. ●(1576) Gk II 102. Redimafu an prisonyeryen. ●(1576) H 19. Redim an prysonyer gant da aour ha da argant, tr. « Redeem the prisoner with thy gold and thy silver. »

    ●(1659) SCger 100a-b. racheter, tr. «redima.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Rachetable, tr. «un dra suiet de rachat, un dra a hell' bout redimet acquittet.» ●racheter, tr. «redimein, acquittein amortissein.» ●racheter au pois de L'or, tr. «redimein doh poës en eur.» ●(1727) HB 12. An hini en deus crouet / Ha redimet ar bed.

    ●(1834) APD 121. hon redima. ●(1850) JAC 12. Ouz da raç e savo / An hini er bed-màn eun deiz as redimo.

    ●(1907) AVKA 225. rei e vue da redima an oll.

  • redimer
    redimer

    adj. Rédempteur.

    ●(1728) Resurrection 555. Doue an natur diuin ha redimer.

  • redisañ / rondisañ
    redisañ / rondisañ

    v.

    (1) V. tr. d. (cuisine) Faire bien bouillir.

    ●(1659) SCger 88a. parbouillir, tr. «redissa.» ●169a. redissa, tr. «pourbouillir.» ●(1732) GReg 791b. Refaire la viande, dans l'eau boüillante, &c., tr. «Rediçza. pr. rediçzet. rondiçza. pr. rondiçzet.»

    ●(1907) FHAB Eost 190. an dour fall ne ra nemet rondissa an traou.

    (2) V. intr. Être sur le point de bouillir.

    ●(1931) VALL 75b. être sur le point de bouillir, tr. «redisa.»

  • rediset
    rediset

    adj. (?) Cuit dans son jus (?).

    ●(1633) Nom 60a. Caro iussulenta, iurulenta : fourboully : quic redisset.

    ●(1732) GReg 147a. Chair cuite dans du jus, tr. «Qicq rediçzet.»

  • Redon
    Redon

    n. de l. Redon.

    (1) Redon.

    ●(1499) Ca 174a. Redon. ga. idem.

    ●(1732) GReg 209a. Sant Conoyon, Abad a sant Salvèr a Redon. ●821a. Redon. rezon. reon. ●(1779) BRig I 22. trémen dre’ Redon, tr. « passer par Rhédon. »

    ●(1847) FVR 196. ma oa ar re ma o vont da gemer Redon. ●(1849) GBI I 272. Bars ar ger euz a Rudon, war ann hent pa her da Rom. ●(1865) FHB 19/152a. Eus a Gastellin da Redon. ●(1891) VNB 223. arrihet é Redon.

    ●(1902-1905) LARB 198a. Ur fest èl nen dès ket a Gemper de Redon. ●(1907) DIHU 19/IV. Sant Tetouiu monah Redon. ●(1910) ISBR 106. Hennen e ias nezé de venati Redon de drugèrékat Doué. ●(1911) BUAZmadeg 585. Hervez ar skridou koz, Nominoe, roue Breiz, a drec'haz ar Fransizien er bloaz 845 e kichen Redon. ●(1919) BSUF 24. Uisant e arriùas é Redon. ●(1922) GLPI 6. E-kichen kêr Redon. ●(1937) TBBN 58. Fulkrig, abad Redon.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 242 N° 1892. Redon.

    (3) [Toponymie locale]

    ●(1732) GReg 209a. Sant Conoyon, Abad a sant Salvèr a Redon.

    ●(1923) FHAB Eost 8/290. Daou vloaz goudeze, pa voe laket e penn manati pinvidik Sant-Salver Redon.

  • redoublet
    redoublet

    adj. Redoublé.

    ●(1633) Nom 177a. Diploma, plagella : linge redoublé : liennen redoublet.

  • redour .1
    redour .1

    voir reder

  • redour .2
    redour .2

    m. (ornithologie) Râle d’eau.

    ●(1924) DIHU 159/132. (Groe) Ridour, tr. «râle d’eau.» Dastumet get J. P. Kalloh. 1913. ●(1931) VALL 619b. Râle d’eau, tr. « V[annetais] redour m. » ●(1934) BRUS 254. Un râle d’eau, tr. «ur rédour –erion.» ●(1970) GSBG 195. (Groe) redour, tr. «oule d’eau.»

  • redour-bro
    redour-bro

    voir reder-bro

  • redourez
    redourez

    voir rederez .1

  • redoutenn
    redoutenn

    f. (domaine militaire) Redoute.

    ●(1834) SIM 214. Ar c'henta zo en ur redouten formidabl.

  • redoutiñ
    redoutiñ

    v. tr. d. Redouter.

    ●(1689) DOctrinal 197. hac é pourveas é daouzec Bælec eux an Dignitéou, hac ar Canonicquadou principala eux an Ilis Cathedral da pen ur spaç amser goude ó redouti ar paoues eux ar carg Pastoral.

    ●(1834) SIM 220. tud muioc'h da redouti eguet ar brigantet.

  • reduiañ
    reduiañ

    v. tr. d. Réduire.

    ●(1575) M 69-70. an danuez (…) / Ha plen pe en heny ez duy da reduiaff, tr. «la matière (…) / Et à laquelle il sera entièrement réduit.»

  • reduiet
    reduiet

    adj. Réduit.

    ●(1575) M 221. En douar bet nary, ez indy reduiet, tr. «En terre à jamais ils sont réduits.»

  • redus
    redus

    adj. Coulant, fluide.

    ●(1732) GReg 220a. Coulant, ante, fluide, tr. «redus.» ●224a. Courant, ante, qui court, qui s'écoule, tr. «Redus.» ●(1744) L'Arm 79b. Coulant, fluide, tr. «Riduss.»

  • reed
    reed

    s. (botanique) Piment royal (?).

    ●(1879) BLE 13. Myrica (L.) Reed.

  • reedifiañ
    reedifiañ

    v. tr. d. Réédifier.

    ●(c.1500) Cb 74a. [ediffiaff] g. redifier. b. reediffiaff.

  • reer
    reer

    m. –ion Meneur, conducteur. cf. rener

    ●(1499) Ca 173b. Reer pe reeres vide in ren. ●174b. g. meneur. b. reer.

    ●(1732) GReg 193a. Conducteur, qui mene & ramene quelqu'un d'autre, tr. «Reer ha dirëer. p. reeryen. p. dirëeryen.» ●614b. Meneur, tr. «Reër. p. reëryen.» ●Les Dames de robe ont des meneurs, les Princesses des écuïers, pour leur aider à marcher, tr. «Itrounesed an dud a lès o devéz reëryen, hac ar Brincesed floc'hed, evit o c'haçz dre'r gasell.»

  • reerez
    reerez

    f. –ed Meneuse.

    ●(1499) Ca 173b. Reer pe reeres vide in ren.

  • refeksion
    refeksion

    f. Réfection, repas.

    ●(14--) N 428. Bara ha dour eguit e saourj / ne vezo muy e hol refection, tr. «Du pain et de l'eau comme aliment / Voilà tout ce qu'il prendra pour se soutenir.» ●(1576) Gk II 102. beuafu gant vn pret ha refection en dez, tr. «vivre avec un seul repas et réfection dans la journée.»

  • refektouer
    refektouer

    m. Réfectoire.

    ●(1499) Ca 174a. Refectoer g refectouer.

    ●(1933) OALD 45/196. Er refektouer, pad prejou kreisde hag inder.

  • referiñ
    referiñ

    v. tr. d. Redire.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. redire, tr. «larein arré, repetein lies, refellein.»

  • refetiñ
    refetiñ

    v. tr. d. (cuisine) Faire revenir.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. faire reuenir une viande, tr. «tremen vn tam quic dre en taan, pe dre en deur berüant, refettein quic pe ar er gleü, pé en deur.»

  • refien
    refien

    m. –ed Fanfaron. (?) cf. rufien (?).

    ●(1934) BRUS 197. Un fanfaron, tr. «ur refien –ed.»

  • refinañ
    refinañ

    v. tr. d. = (?).

    ●(1752) BS 794. e cunduas ur vuez quen devot (…) ma teuas Charles a Grussôl (…) da refina dezàn e Abaty.

  • refiziout
    refiziout

    v. tr. i. Avoir trop confiance.

    ●(1860) BAL 89. difiziout eus trugarez Doue, refiziout.

  • refleksion
    refleksion

    f. –où Réflexion.

    ●(1790) MG 347. meid un distér reflexion.

    ●(1829) IAY 75. Dleout a rer bean en gorto deus ar reflexiono diblacet-se. ●(1838) OVD 85. Sant Françæs Borgia (…) e derlatté ol er chongeu en doé ér giboès é réflexioneu devot. ●(1852) MML 115. Antren a ra en-han ec'h-unan, ober a ra reflexion voar he stad.

  • reform
    reform

    m. Réforme.

    ●(1732) GReg 792b. Reforme de Soldats, tr. «Reform.»

  • reformet
    reformet

    adj. Réformé.

    ●(1732) GReg 792b. Soldat reformé, tr. «Soudard reformet.»

  • reformiñ
    reformiñ

    v. tr. d. Réformer.

    ●(1659) SCger 102a. reformer, tr. «reformi.» ●(1732) GReg 792b. Reformer un Regiment, tr. «Reformi ur Regimand. pr. reformet.»

  • refors
    refors

    m., adv. & prép.

    (1) M. Gros effort.

    ●(1904) DBFV 194a. refors, s., tr. «renfort.»

    (2) Adv. A-refors : de renfort, qui est là pour renforcer.

    ●(1787) BI 150. arairieu à reforce. ●233. Er Harroche-zè ë h'ouai stleiget guet roncet à reforce.

    ●(1904) DBFV 194a. souben a refors get kabon, s., tr. «soupe à laquelle on donne du ton avec du chapon (l'A.).»

    (3) Loc. prép. A-refors ouzh : de surplus, de renfort contre.

    ●(1904) DBFV 194a. dilhad a refors doh en aneouid, tr. «vêtement de surplus contre le froid.»

  • reforserezh
    reforserezh

    m. Gros efforts.

    ●(1767) ISpour 85. dré hou molliaheu ha reforcereah. ●(1787) BI 185. Ur horf nerhuss, hemb jamæss reforcereah. ●(1790) Ismar 66. er fal daicheu péré e lah en inean ha memb er horf guhavè, èl er horvadeu chérvad, er reforcereah, er moliaheu, er horolleu, &c. ●125. Guæd a dud e hum grev èl-ce dré ou moliaheu ha reforcereah. ●213. hastein hur marhue dré reforcereah.

  • reforset
    reforset

    adj. =

    ●(1792) HS 93. Red-é laret ur guir d'er-ré reforçet e gleüou conze ag enn treu-menn. Samson ne oai quet gloriuss guet é nerh ; ha lod e hum gave guet hou nerh.

  • reforsiñ
    reforsiñ

    v. pron. réfl. En em reforsiñ : fournir de gros efforts.

    ●(1787) BI 186. enn devezai groeit dehou hum reforcein.

    ●(1904) DBFV 194a. hum reforsein eit bout sellet, tr. «faire des efforts pour être remarquée (par sa toilette, à la danse) (Inst., 138).» ●(1906) DIHU 8/134. er peurkeh amoèdelled-sen é vragal ha doh hum reforsein eit bout sellet.

  • refouladur
    refouladur

    m. –ioù Foulure.

    ●(1914) DFBP 147a. foulure, tr. «Refouladur.»

  • refoulañ
    refoulañ

    v. tr. d. Fouler (un nerf).

    ●(1914) DFBP 147a. fouler un nerf, tr. «refoula.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...