Devri

Recherche 'm...' : 3749 mots trouvés

Page 65 : de mot (3201) à mouch-avel (3250) :
  • mot
    mot

    adj.

    (1) Immobile.

    ●(1900) KZVr 104 - 18/02/00. (Lannuon) Mott pe fero a ve laret en Lannuon euz eun dra na finv ket. Da skouer : «Chomet eo mott ; eun dra fero 'n e blas. ●(1908) PIGO II 140. ar paour kez a chomas mot dirak beg ar fuzuilh. ●(1964) LLMM 107/420. e chomas mot dirak taolenn ar chas liesliv.

    (2) Mot-mik : complètement immobile.

    ●(1902) PIGO I 62. ar marc'h a chom mot-mik ive. ●(1908) PIGO II 49. Oc'h arruout en toull an nor e chomis mot-mik.

  • motad
    motad

    plur. motenn

  • motadeg
    motadeg

    f. =

    ●(1910-15) CTPV I 131. I mant duhont ir votadec.

  • motañ
    motañ

    v. intr. Rester caché sans bouger ni parler.

    ●(1940) SAV 18/69. Mota, verb. Chom skoachet, difiñv ha mut, en eur c'hogn bennak.

  • motant
    motant

    s.

    (1) Partie ouest de l'horizon.

    ●(1970) GSBG 345. (Groe) motant, tr. «toute la partie ouest de l'horizon.»

    (2) Avel-votant : vent du ouest-nord-ouest.

    ●(1919) DBFVsup 4b. A Groix, auél votant, vents de N.-O. à S.-E.» ●51a. (Gr[oix]) auel votant, tr. «vent entre goulern et biz.» ●(1970) GSBG 345. (Groe) avel votant, tr. «vent de la partie ouest de l'horizon.»

    (3) Kornôg-votant : ouest-nord-ouest.

    ●(1970) GSBG 345. (Groe) kornog-votant, tr. «(f.) ouest-nord-ouest.»

  • motantaat
    motantaat

    v. intr. (en plt du vent) Monter vers le nord.

    ●(1919) DBFVsup 51a. motantat (Gr[oix]), tr. «monter vers le nord (en parl[ant] du vent).»

  • motata
    motata

    v. intr. Ramasser des mottes.

    ●(c.1718) CHal.ms i. esmotter lemel er votenneu, divottennein mais si esmotter signifie ramasser desmottes, il faudra dire auec mr de queru [= recteur de Kervignac] motatein, ober motteu

  • motataer
    motataer

    m. –ion Ouvrier qui fait des mottes de gazon.

    ●(1919) DBFVsup 51a. motatér, tr. «ouvrier qui fait des mottes de gazon.»

  • motenn .1
    motenn .1

    f. –où

    (1) (géographie) Colline.

    ●(c.1718) CHal.ms i. une bosse de terre, tr. «ur uotten doüar, ur vottennic doüar.» ●butte, tr. «motten.» ●Eleuation, tr. «motten, ur votten.» ●Eminence, tr. «v/motten.» ●(c.1718) CHal.ms ii. mont, tr. «mane, maneieu, quelq' fois v./motten.» ●(c.1718) CHal.ms iv. tertre, tr. «motten ur uotten.» ●(1723) CHal 123. Motténe, pl. motenneu, tr. «éminence, cime d'un côteau.» ●(1732) GReg 332b. Eminence, petite terre, ou coline, qui est élevée au dessus de la rase campagne, tr. «Van[netais] mottenn. p. mottennëu.» ●(1744) L'Arm 246a. Motte, tr. «Motenn neu f.» ●(1787) BI 43. Tro-ha-tro d'é zi ne ouai meit mottenn, meinn ha doar carnet. ●150. à-ziar ur vottenn. ●(17--) VO 80. doh torr ur votèn.

    ●(1821) SST.ab xlii. er motenneu brassan ar en doar. ●(1849) LLB 871. étré diw voten.

    ●(1906) HIVL 22. krapein doh tor er voten. ●72. doh tor er motenneu. ●(1912) BUEV 37. er votennig e zou étal er vorh. ●(1921) BUFA 210-211. toulet mem bé ar votten en Ihuern. ●(1924) NOLU 41. Ni e drez flangenneu, motenneu ha borheu.

    (2) A votenn da flagenn : par monts et par vaux.

    ●(1925) SFKH 15. Ré ziés é kavé monet èlsé berpet én éandér, ha dré er bed, a voten de flagen.

  • motenn .2
    motenn .2

    f. –où, motad

    I. Motte (de terre).

    ●(1732) GReg 641a. Motte de terre labourée, & non rompuë, tr. «Van[netois] mottenn. p. mottennëu.»

    ●(1849) LLB 108. Eid torein er motad luemet dent en hoged. ●399. Kemeret hou pigel hag, avel moteneu, / Sawet ihuel en doar doh treid er planteneu. ●692. sewel motad ged hou marreu. ●871. étré diw voten.

    ●(1913) HIVR 8. é hobér pep unan é lojellig get motad pé get planch. ●(1934) BRUS 279. Une motte, tr. «ur voten, pl. motad.»

    II. spécial.

    (1) Motte (de tourbe).

    ●(1744) L'Arm 246a. Motte à bruler, tr. «Motenn. motatt.» ●385a. Tourbe, tr. «Moteenn de losquein.. Motatt.»

    (2) Motenn-varr : motte d'écobue.

    ●(1744) L'Arm 246a. Motte, d'écaubu, tr. «Motenn-marre.. motatt-marre. f.»

    ►absol.

    ●(c.1718) CHal.ms i. escaubuer, tr. «ober motat.» ●le gazon qu'on leue en Etrepant, se dit motten, mottat.

  • motenn-verien
    motenn-verien

    f. motennoù-merien Fourmilière.

    ●(1925) SFKH 8. é oé lan men gulé a ziauled, él ur voten velion...

  • motennek
    motennek

    adj.

    I. (en plt d'un terrain) Montueux.

    ●(c.1718) CHal.ms i. un lieu bossu, tr. «ul leh mottennec.»

    ●(1912) BUEV 20. un apostol bras ag er vro motennek hanùet Cévennes.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Joufflu, lippu.

    ●(1919) DBFVsup 51a. motennek, adj., tr. «joufflu, lippu.»

    (2) Lourd d'esprit.

    ●(1907) VBFV.fb 75a. pesant, tr. «motennek.» ●(1919) DBFVsup 51a. motennek, adj., tr. «imbécile.»

  • motennet
    motennet

    adj. Plein de mottes.

    ●(1861) BELeu 8. Er place e oé rah motennet guet doar péhani e gresqué bamdé guet er fank e zistagué a zoh er boteu.

  • motet
    motet

    adj.

    (1) Immobile.

    ●(1940) SAV 18/69. (Pleiben) Pa vez kurun ha luc'hed e chom motet va c'hi en e doull. ●(1962) GERV 3. an digoadenn motet en he c'housk. ●90. Hag e chomas motet en e doull. ●(1964) ABRO 75. Skoachet ha motet e korn an ti.

    (2) Profondément endormi.

    ●(1982) PBLS 68. (Langoned) motet, tr. «profondément endormi.»

  • motig-bilhed
    motig-bilhed

    m. =

    ●(1947) YNVL 12. pelec'h an diaoul eo aet va «motig-bilhed ?»

  • motiñ .1
    motiñ .1

    v. intr. Rester tout interdit.

    ●(1900) KZVr 105 - 18/02/00. moti evit chom batet, dare da semplat. Da skouer : Darbet e oe d'in moti, da laret eo, ken spontet e oen ma oa darbet d'in semplaat. ●(1942) VALLsup 99a. Rester tout interdit moti : Darbet e voe d'iñ moti (gand ar spont) («Kroaz ar V.», 18 c'houevrer, 1900).

  • motiñ .2
    motiñ .2

    v. intr. Voter. cf. votiñ

    ●(1904) BOBL 22 octobre 5/e. Moti evid Barbier a ve mad ober, mar 'geo troet gant e vro.

  • moto
    moto

    m. –ioù Moto.

    ●(1935) TRAG 12. gweturiou, motoiou, veloiou.

  • motor
    motor

    m. –ioù Moteur.

    ●(1914) DFBP 216b. moteur, tr. «Motor.» ●(1920) MVRO 40/1a. An adjutant Bernard a zisklerias (…) e c'houitas ar motor, hag e oue red d'ezo douara war an taez (lire : traez).

  • Motrev
    Motrev

    n. de l. Motreff.

    (1) Motrev.

    ●(1792-1815) CHCH 86. Naù a barrez Montré ha nandek a Hourin. ●(1850) PENgwerin8 89. eur seiz kant deus a motref ha nao kant a Gourin. ●(1890) MOA 23a. Motref.

    ●(1902-1905) LARB 130a. Ha seih a baréz Paùl, eih aral a Fluri, / Naù a baréz Montré ha nandek a Hourin.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 200-201. Motreff.

  • mou
    mou

    interj. Onomatopée qui imite le beuglement des vaches.

    ●(1870) FHB 283/172b. evel ma eo natural d'an eujenn lavaret moû hag oûc'h evid gelver, beû evit gourdrouz euz he gernou.

  • moualc'h
    moualc'h

    f. & interj. mouilc'hi

    I. (ornithologie)

    A. Merle.

    ●(1499) Ca 141b. Moualch. g. merlle. vng oisel. ●(1633) Nom 40a. Merula : merle : moüalch.

    ●(1659) SCger 78b. merle, tr. «moualc'h p. mouilc'hi.» ●160b. moualc'h p. mouilc'hi, tr. «merle.» ●(1732) GReg 618a. Merle, oiseau, tr. «Moualc'h. p. mouïlc'hy. (Van[netois] mouyalh. p. moulhy.» ●(1738) GGreg 20. moüalc'h, ar voüalc'h, tr. «merle.»

    ●(1849) LLB 199. er vouialh, er golvan.

    ●(1907) VBFV.bf 54b. mouialh, malh, f. pl. moulhi, tr. «merle.» ●(1954) VAZA 33. hag an evned ’ta, tudoù, ne glevit ket ar mouilc’hi o tic’hargadenniñ da drugarekaat o C’hrouer abalamour ma’z oa bet plezhennet o neizh e kaerañ korn ar bed-mañ, va bro-Dreger ? ●(1970) GSBG 197. (Groe) bolc'h (f.) pl. bolc'hi, tr. «merle.»

    B.

    (1) Tad-moualc'h : merle mâle.

    ●(1889) CDB 205. Ann tad-moualc'h. ●(1896) GMB 682. pet[it] tréc[orois] tad moelc'h, tr. «merle mâle.»

    ●(1932) BRTG 37. un tad mouialh.

    (2) Mamm-voualc'h : merlette.

    ●(1732) GReg 618a. Femelle du merle, ou merlesse, tr. «ur vam voüalc'h. p. mamou-voüalc'h.» ●(1744) L'Arm 237a. Merlesse, tr. «Mam mouïalh ou vouialh. f.»

    ●(1876) TDE.BF 468a. Moualc'hez, s. f., tr. «Femelle du merle. Ce mot est moins usité que mamm-voualc'h, mère-merle.»

    II. Loc. interj.

    (1) Mab ar voualc'h !

    ●(1939) RIBA 132. A ! mab er vouialh ! Me gavè genein ataù éh oeh paot diambahet a oudé eid dé.

    (2) Suner mouilc'hi trenket !

    ●(1935) CDFi 21 septembre. Akre ! korbiner ma 'z out ! Suner mouilc'hi trenket ! Debrer c'houiled !

    III.

    (1) Lazhañ div voualc'h gant ur maen : arriver à faire deux choses à la fois. Cf. LOFR 18 : to kill two birds with one stone.

    ●(1954) VAZA 151 (T) *Jarl Priel. Dreist pep tra e plij din ar sonerezh, met mat e kavan ivez va zamm boued, ha n'on ket evit lazhañ div voualc'h gant ur maen.

    (2) Diskoachañ ar voualc'h war he neizh : découvrir qqun.

    ●(1973) SKVT II 88 (Ki) Y. Drezen. Diskoachet ar voualc'h war he neizh ha gouezet, memes gant mamm Paotr-Teo, abaoe pegeit ne oa ket aet tost da skol Sant-Gabriel.

    (3) Kas da c'hwitellat mouilc'hi da Venez Are : envoyer paître.

    ●(1939) MGGD 71 (K) Y. ar Gow. Ma vefe ret d'in ober al labour-se va-unan e kavfen koulz mont da c'houitellat mouilc'hi da Venez-Arre. ●(1962) LLMM 90/23 (K) Y. ar Gow. Hag an urcher, gwashoc'h eget ar re all, her pedas da vont da c'hwitellat mouilc'hi da Venez Are. ●(1962) LLMM 94/352 (K) Y. ar Gow. Pe, neuze, n'hoc'h eus nemet mont holl da c'hwitellat mouilc'hi da Venez Are !

    (4) Dallañ mouilc'hi : se crever les yeux à essayer de voir clair.

    ●(1962) TDBP II 85 (T Langoad). Alumit ar goulou 'ta ! Ez oh aze o talla mouilhi ! tr. J. Gros «allumez donc la lumière ! vous faites se crever les yeux aux merles (vous vous crevez les yeux à essayer de voir clair) (Lg).»

    (5) Bezañ heñvel evel daou vi moualc'h : voir vi.

    (6) Mont da sutal gant e voz d'ar mouilc'hi : voir boz.

  • moualc'h-arc'hant
    moualc'h-arc'hant

    f. (ornithologie) Loriot.

    ●(1744) L'Arm 221b. Loriot, tr. «Mouialh argantt.. moulhi-argantt. f.»

    ●(1910-15) CTPV I 71. Er valh argand en hopirek, tr. «Le merle d'argent et la huppe.» ●(1934) BRUS 253. Le loriot, tr. «er vouialh-argant, pl. moulhi…» ●(1982) LIMO 28 mai. er voualh argant, tr. «le loriot.»

  • moualc'h-vor
    moualc'h-vor

    f. (ornithologie) Alcyon.

    ●(1876) TDE.BF 469a. Moualc'h-vor, s. m., tr. «Alcyon, oiseau marin.»

    ●(1936) LVPR 56. Ar voualc'h-vor a ra he neiz epad ar goanv.

  • moualc'hez
    moualc'hez

    b. –ed Merlette.

    ●(1732) GReg 618a. Femelle du merle, ou merlesse, tr. «ur vam voüalc'h. p. mamou-voüalc'h.» ●(1744) L'Arm 237a. Merlesse, tr. «Mam mouïalh ou vouialh. f.»

    ●(1876) TDE.BF 469a. Moualc'hez, s. f., tr. «Femelle du merle. Ce mot est moins usité que mamm-voualc'h, mère-merle.»

  • mouañ
    mouañ

    v. intr. Se fâcher.

    ●(1659) SCger 160b. moua, tr. «se fascher.»

  • mouañs
    mouañs

    f. (droit) Mouvance.

    ●(1732) GReg 644b. Mouvance, superiorité d'un Fief dominant à l'égard d'un qui en releve, tr. «Moüançz.»

  • mouant
    mouant

    adj. (droit) Dalc'h mouant : fief mouvant.

    ●(1732) GReg 645a. Fief mouvant d'un autre, tr. «dalc'h moüant.»

  • mouar
    mouar

    coll. (botanique) Mûres.

    I.

    ●(1499) Ca 141b. Mouar. g. meure.

    ●(1659) SCger 160b. mouar, tr. «meure.» ●(1710) IN I 210. ar vugaligou, pere a zalc'h crog en o Zat gant un dourn hac a gutuil mouar gant eguile ahed ar c'harz. ●(1790) MG 56. monèt de glasq mouiar.

    ●(1879) BLE 349. Ronce frutescente. (R. fruticosus. L.) Drézen. (…) Fruit noir, luisant (Mouar. – Mûre.) ●(1896) GMB 427. moâl du.

    ●(1907) VBFV.bf 54b. mouiaren, f. pl. mouiar (b[as] van[netais] moal), tr. «mûre.» ●(1934) BRUS 261. Une mûre, tr. «ur vouaren, pl. mouar.»

    II. Du evel ar mouar(-enn) : très noir. Cf. FUB 22 : pa vec'h ken dû haf ar mouar / Gwenn kan oc'h d'ann hini hô kar.

    ●(1838) CGK 32 (Ku) P. Proux. E bleo du vel eur vouarenn.

    ●(1903) MOAO 17. Na dosta ket (...) / ouz grounn-aot ken du ha mouar, tr. «N'approche pas (...) de la grève où pourrit une masse de goémon noir comme la mûre.» ●(1912) MELU XI 282. Du 'vel mouar, tr. E. Ernault «Noir comme la mûre.» ●(1929) MKRN -- (K) P. Martin. Hag e vec'h ken du ha mouar, / Guenn-kann oc'h d'an hini ho kar. ●(1933) FHAB Meurzh 111. Va fec'hejou a vezo lammet diwarnon hag e vijen du evel ar mouar, gwenn e teuin da veza evel an erc'h. ●(1936) PRBD 17 (L) K. Jezegou. Ha goude ma vije oc'h ene, dre ar pec'hed, lakeat du evel ar mouar. ●(1960) LLMM 79/77 (T) *Jarl Priel. an tan c'hoantek o verviñ en e lagad du-mouar. ●(1962) TDBP Ia 38 (T). Mari a ao du 'vel eur vouarenn, tr. J. Gros «Marie était noire (avait les cheveux noirs) comme une mûre.»

  • mouar-bod
    mouar-bod

     coll. (botanique) Mûres des haies.

    ●(1744) L'Arm 239a. Des mures de ronces, tr. «Mouyar Bott.»

  • mouar-drein
    mouar-drein

     coll. Mûres de haies.

    ●(1732) GReg 623a. Meure de haïes, tr. «Van[netois] mouyar-drein.»

  • mouar-drez
    mouar-drez

    coll. (botanique) Mûres de haies.

    ●(1732) GReg 623a. Meure de haïes, tr. «moüar-drez.»

    ●(1876) TDE.BF 469a. Mouar-drez, s. pl. m., tr. «Des mûres de haies, fruits.»

    ►mouarenn-drez f. : mûre de haies.

    ●(1876) TDE.BF 469a. mouarenn-drez, tr. «mûre de haie.»

  • mouar-garzh
    mouar-garzh

     coll. (botanique) Mûres de haies.

    ●(1633) Nom 70a. Morum rubi, morum sentis, vaccinium : le fruict d'vne ronce : moüar garz, frouez an dresen.

    ●(1732) GReg 623a. Meure de haïes, tr. «moüar-garz. Van[netois] moar-garh.»

    ●(1876) TDE.BF 469a. Mouar-garz, s. pl. m., tr. «Mûres de haies.»

    ►mouarenn-c'harzh f. : mûre de haie.

    ●(1876) TDE.BF 469a. mouarenn-garz, tr. «mûre de haie.»

  • mouar-louarn
    mouar-louarn

     coll. (botanique) Mûres des haies.

    ●(1732) GReg 623a. Meure de haïes, tr. «moüar loüarn.»

    ●(1927) GERI.Ern 403. mouar louarn, tr. mûres de haies.»

  • mouar-prenn
    mouar-prenn

    voir mouarbrenn

  • mouara
    mouara

    v. intr. Chercher, cueillir des mûres.

    ●(1878) BAY 22. mouiara, tr. «ramasser des mûres.» ●(1879) ERNsup 145. moala, chercher des mûres (Lanrodec). ●(1896) GMB 427. pet[it] tréc[orois] moâla chercher des mûres.

    ●(1925) BILZ 115. ec'h ênt da graon-kelvea pe da gistina pe da vouara, da c'hregona, da avalaoua, herve ar miz. ●(1931) VALL 174b. Cueillir des mûres, tr. «mouara.»

  • mouaraer
    mouaraer

    m. –ion Celui qui cherche, qui cueille des mûres.

    ●(1879) ERNsup 145. moala, chercher des mûres ; subs. moalàr (Lanrodec).

    ●(1931) VALL 174b-175a. celui qui fait la cueillette : de mûres, tr. «mouaraer.»

  • mouarbrenn .1
    mouarbrenn .1

    m. (botanique) Mûre de mûrier.

    ●(1633) Nom 70a. Morum : meure : moüar prenn.

    ●(1659) SCger 79b. meure fruit de meurier, tr. «mouarbren» ●(1732) GReg 623a. Meure, ou mûre, fruit du meûrier, tr. «Moüar-bren. (idem, moüar-prenn, meures de bois.) Van[netois] mouyar-brenn.» ●(1744) L'Arm 239a. Meure, mûre, [fruit], tr. «Mouyarenn-Brenn.. are, &c.»

  • mouarbrenn .2
    mouarbrenn .2

    m. (botanique) Mûrier.

    ●(1499) Ca 141b. g. meurier. b. mouarprenn.

  • mouareg
    mouareg

    f. –i =

    ●(1732) GReg 623a. Meurier, ou mûrier, arbre, tr. «Van[netois] mouyarenn. p. mouyaregui.» ●(1744) L'Arm 239a. Meurier, mûrier, tr. «Mouyarenn.. rêgui. f.»

  • mouarenn .1
    mouarenn .1

    f. –ed (botanique) Mûrier.

    ●(1659) SCger 160b. mouaren, tr. «meurier.»

    ●(1818) HJC 239. P'hou pehai en distèran fé, èl ur gran senevé hemp quin, hui e larehai d'er voaren-cen : En hum zirouïenne ac querh d'en hum blanteign i creiz er mor. ●(1856) VNA 21. un Mûrier, tr. «ur Vouyaren.»

  • mouarenn .2
    mouarenn .2

    f. –où, mouar (botanique) Mûre de haie.

    I.

    ●(1659) SCger 79b. meure de haie, tr. «mouaren drez, p. mouar.»

    ●(1907) VBFV.bf 54b. mouiaren, f. pl. mouiar (b[as] van[netais] moal), tr. «mûre.» ●(1934) BRUS 261. Une mûre, tr. «ur vouaren, pl. mouar.» ●(1942) DADO 10. Sellit ouz ho fri ! erru eo ken ruz hag eur vouarenn hanter-dare !

    II. Cf. mouar (II.).

  • mouarenn-vras
    mouarenn-vras

    f.(botanique) =

    ●(1864) KLV vii-viii. Ar vouaren-vraz, he-unan, a skuille ar maro d'ar preved a vaghe er c'hreisteiz, evit ober seiz gant he deliou.

  • mouch .1
    mouch .1

    adj. (botanique) Kraoñ-mouch : avelines.

    ●(1935) CDFi 21 septembre. pemp lur kraon-mouch.

  • mouch .2
    mouch .2

    adv. Faezh-mouch : très las.

    ●(1932) ALMA 62. feas mouch a oa eat.

  • mouch .3
    mouch .3

    m. –où

    I. (habillement)

    (1) Bandeau pour voiler les yeux.

    ●(1913) FHAB Genver 14. eur mouch a ioa var e zaoulagad hag eun hual ouz e dreid.

    (2) Voile d'apiculteur.

    ●(1926) FHAB Mezheven 214. eur mouch evid en em ziouall diouz flemm al loened madoberus-ze.

    II. sens fig.

    (1) Agonie, dernier souffle.

    ●(1732) GReg 4a. Il est reduit aux abbois, tr. «Ez ma rentet bede ar mouich.» ●74b. Il a plié bagage, il est mort, ou, assuré de mourir dans peu, tr. «ez ma rentet èr mouich.»

    ●(1866) FHB 96/345b. Ne dremene miz ebet ep caout eur sourrat poan griz bennag hag he c'hasse beteg ar mouch. ●(1889) ISV 154. Al louzeier a gemeras ne reant vad ebet dezhi, hag ep dale e voa eat bet'r mouch ha ne c'hortoze nemet he heur diveza. ●(1890) MOA 100. Il est aux abois, tr. «eat eo beteg ar mouch.» ●257. Exténué, tr. «eat beteg ar mouch.» ●258. Il est a l'extrémité, tr. «beteg ar mouch eo aet.»

    (2) C'hwezenn ar mouch : sueur de la mort.

    ●(1732) GReg 891a. La sueur de la mort, tr. «c'hoesenn ar mouich.»

    III.

    (1) Tremen evel ur mouch(ig) gouloù : passer/mourir très vite, sans agonie.

    ●(1866) FHB 53/6a. Tremen a reas evel eur mouchig goulou, hag he zremenvan a oue evel ouz he buez. ●(1866) FHB 62/80b (L) G. Morvan. Tremenet eo evel eur mouch-goulou ep beza couls lavaret tam ebet clan.

    (2) Bezañ ur mouchig avel en e letern : voir avel.

    (3) Mervel e vouchig gouloù : voir gouloù.

  • mouch .4
    mouch .4

    m.

    (1) Bout charbonneux d'un moucheron de chandelle.

    ●(1732) GReg 641b-642a. Moucheron, le bout de la mêche d'une chandelle qui brûle, tr. «mouch. p. mouchou. ar mouch. mouch-goulou.»

    ●(1907) VBFV.bf 54b. mouch, m., tr. «charbon au bout du moucheron d'une chandelle.»

    (2) Gwerzhañ diouzh ar mouch : vendre à la chandelle.

    ●(1732) GReg 951a. Vendre à éteinte chandelle, tr. «Güerza diouh ar goulou, ou, diouh ar mouich. ●Vendu à la chandelle, tr. «Güerzet diouh ar mouich.»

  • mouch .5
    mouch .5

    s. (anatomie chevaline). Kerzhet war mouchoù e dreid : marcher en très mauvais aplomb.

    ●(1982) PBLS 489. (Langoned) ar jaw gerze war mouchoù e dreid, tr. «le cheval marchait sur les talons (très mauvais aplomb).»

  • mouch .6
    mouch .6

    s. (en plt de qqn) Gabarit.

    ●(1925) DIHU 168/281. (Groe) Mouch, tr. «gabarit (en parlant d'un homme).» Dastumet get Bleimor.

  • mouch-avel
    mouch-avel

    m. Souffle de vent léger.

    ●(1869) TDE.FB 6. Il y sera à l'abri du vent, tr. «eno ne zeuio mouch avel d'ezhañ.» ●(1876) TDE.BF 469a. Mouch-avel, s. m., tr. «Vent si léger qu'on le sent à peine.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...