Devri

Recherche 'm...' : 3749 mots trouvés

Page 70 : de mousc_hoarzhin (3451) à moustig (3500) :
  • mousc'hoarzhin
    mousc'hoarzhin

    v. intr.

    I.

    (1) Sourire.

    ●(1659) SCger 112b. sourire, tr. «mus oarzin.» ●(c.1718) CHal.ms iv. sous rire, tr. «mushoarhein.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, tr. «Musc'hoarzin. pr. musc'hoarzet. moushoarzin. pr. moushoarzet. Van[netois] mushoarheiñ.» ●(1752) PEll 632. Moushwarzin, soûris, soûrire.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-c'hoarzin, v. n., tr. «Sourire.» ●(1878) EKG II 66. n'oun ket evit miret da vousc'hoarzin ouc'h ho klevet (…) Mousc'hoarzhit keit ha ma raio vad d'ho kaloun. ●110. enn eur vousc'hoarzin. ●(1890) MOA 85. mous c'hoarzin (v. n.), tr. «sourire.»

    ●(1929) FHAB Ebrel 139. Ar roue a vouzc'hoarzas eun tammig.

    (2) Mousc'hoarzhin ouzh ub. : sourire à qqn.

    ●(1912) AHBT 96. ar hé barlen é vushoarhein dohti.

    II. Mousc'hoarzhin en e varv : voir barv.

  • mousc'hoarzhus
    mousc'hoarzhus

    adj. Souriant.

    ●(1908) PIGO II 38. he muzellou mouc'hoarzus. ●(1927) FHAB Meurzh 60a. eun dremm tener ha mousc'hoarzus.

  • moused
    moused

    m. Morceau, cf. (?) moñsad (?).

    ●(1910) FHAB Genver 22. goazed, merc'hed, moused, bep a falz pe bep a gountel a zalc'h ganto gant eur mell moused bara-aman ebarz.

  • mouselin
    mouselin

    s.

    (1) (textile) Mousseline.

    ●(1790) MG 365. couiffeu mourselin.

    ●(1856) VNA 170. Les marchands de draps, d'indiennes, de dentelles et de mousseline, tr. «Er varhadision mihér, indién, dantel ha mousselin.» ●(1895) GMB 15. pet[it] Trég[uier] moñselin, tr. «mousseline.»

    ●(1907) KANngalon Mezheven 426. garlantezennou kaer great gant mouselin skanv. ●(1914) DFBP 217b. mousseline, tr. «Mousilin.» ●(1934) BRUS 235. De la mousseline, tr. «mourselin.»

    (2) fam. Kalon mouselin : personne de santé délicate, fragile.

    ●(1895) GMB 15. pet[it] Trég[uier] kalon moñselin, tr. «santé délicate.»

  • mousetaj
    mousetaj

    plur. Ar vousetaj : les enfants.

    ●(1984) HYZH 154-155/38. ar voustetach bremañ 'blij dezho mont d'ar skol.

  • mousfent
    mousfent

    m. Humour.

    ●(1968) BAHE 57/24. mousfent brudet Yann Saoz. ●(1977) PBDZ 759. (Douarnenez) mousfent, tr. «humour.»

  • mousiñ
    mousiñ

    voir mousañ

  • mousk
    mousk

    voir moust

  • mouskan
    mouskan

    m. –où Chantonnement.

    ●(1954) VAZA 116. pe vouskan melkonius ur paotrig saout. ●(1981) ANTR 46. Ne blij ked ar mouskan-ze d'ar Person.

  • mouskanañ
    mouskanañ

    v.

    (1) V. intr. Chantonner.

    ●(1866) FHB 91/309b. hag en em lakeas da vouscana en eur vont gant an hent. ●(1868) FHB 203/372b. kana, brous-kana dalc'h-mad o chasa gueach var eur vransel, gueach var eur c'havel. ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-kana, v. n., tr. «Fredonner un air de chanson.» ●(1889) ISV 477. hor c'hantonier a grogaz adarre en he labour en eur vouscana.

    ●(1909) KTLR 136. eur vaouez iaouank c'hoaz a vouskane en eur luskellat he c'hrouadur. ●(1939) KTMT 121. Ha Nedig nijal kuit evel eun evnig fritilhek, o c'hoarzin hag o vouskana.

    (2) V. tr. d. Chantonner.

    ●(1903) MBJJ 50. mouskanan 'nei [ma gwerz]. ●(1911) BUAZperrot 870. e vouskanas an diskan. ●(1925) FHAB Du 414. en eur vouskana kanenn «Ho mamm». ●(1964) LLMM 107/411. en ur vouskanañ Kantik Sant Merven.

  • mousked
    mousked

    m. mouskidi, –où (armement) Mousquet.

    ●(1732) GReg 644a. Mousquet, arme à feu, tr. «Mousqed. p. mousqidy, mousqedou.»

    ●(1856) VNA 58. un Mousquet, tr. «ur Mousquêd.»

  • mouskedadeg
    mouskedadeg

    f. –où Mousquetade.

    ●(1931) VALL 484a. Mousquetade, tr. «mouskedadeg f.»

  • mouskeder
    mouskeder

    m. –ion Mousquetaire.

    ●(1732) GReg 644a. Mousquetaire, tr. «Mousqeder. p. mousqedéryen.»

    ●(1856) VNA 57. Mousquetaire, tr. «Mousquettour.»

  • mouskederezh
    mouskederezh

    m. Mousqueterie.

    ●(1732) GReg 644a. Mousqueterie, tr. «Mousqederez.»

    ●(1914) DFBP 217b. mousqueterie, tr. «mouskederez.»

  • mouskedig
    mouskedig

    m. –où (armement) Mousqueton.

    ●(1856) VNA 58. un Mousqueton, tr. «ur Mousquêdig.»

  • mouskediri
    mouskediri

    m. Mousqueterie.

    ●(1732) GReg 644a. Mousqueterie, tr. «mousqedtiry.»

  • mouskin
    mouskin

    = (?).

    ●(1874) FHB 507/293a. Pegement a verc'het pennek leun a foge, o klask plijout d'ar goazet all, mouskin, o c'hoari ho fenn fall, pere a rent ho friejou malheüruz.

  • mouskled
    mouskled

    m. –i (armement) Mousquet.

    ●(1792) BD 3070. mouscledy clenvé fusullio, tr. «mousquets, épée(s), fusils.»

    ●(18--) PEN 92/61. c'hoarri mosklet c'hoarri ar fleured.

  • mousklemm
    mousklemm

    v.

    (1) V. intr. Geindre.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/468-469. (An Ospital-Kammfroud) Kranahad, Granahad : v. – S'applique à un enfant qui se plaint, mais qui ne pleure pas franchement. On dit aussi gragnouzad et mousklemm, dont les sens sont cependant légèrement différents. ●(1959) TGPB 78. hag en deñvalijenn e kleven a-wechou egile o vousklemm goustad.

    (2) [empl. devant une subord.] Se plaindre que.

    ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 205. Daoust ma klever an holl o klemm hag o vousklemm ne gaver mui tamm da zebri na banne da eva, e c'heller evelato ober frikoiou.

  • mousklenn
    mousklenn

    f.

    (1) Moue.

    ●(1931) VALL 483a. Moue, tr. «mousklenn (gamm) f.»

    (2) Sourcil.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mousklenn, s. f., tr. «Sourcil.»

    (3) Fille qui semble être de mauvaise humeur.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mousklenn, s. f., tr. «Fille qui a l'air d'être de mauvaise humeur.»

  • mousklenneg
    mousklenneg

    m. mousklenneion Celui qui fait la moue.

    ●(1931) VALL 483a. celui qui fait la moue, tr. «mousklenneg.»

  • mousklennek
    mousklennek

    adj. Qui fait la moue.

    ●(1877) FHB (3e série) 2/11b. ho bec a deu da veza mousclennec.

    ●(1931) VALL 483a. celui qui fait la moue, adj., tr. «mousklennek.»

  • mousklenner
    mousklenner

    m. –ion Personne renfrognée.

    ●(1868) FHB 177/164b. lezet ar vousklennerien da vaga, da uza ho imor. ●(1874) FHB 490/157a. mouzerien, mousklenner, tavedek...

  • mousklennet
    mousklennet

    adj. Renfrogné.

    ●(1867) FHB 121/134b. dieguz eo avad ha pennog, ato mousclennet.

    ●(1908) FHAB Gwengolo 267. Philip oa c'hoas mousklennet e vuzel goude ar begad hen doa bet digant Fanch. ●(1909) FHB Gouere 197. na vezo ket red e kemerfac'h evit-se nag eun doare ginet, nag eun dremm mousklennet.

  • mousklenniñ
    mousklenniñ

    v. intr. Faire la moue.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mousklenni, s. m., tr. «Se refrogner, froncer le sourcil.»

    ●(1931) VALL 483a. faire la moue, tr. «mousklenni.»

  • mouskomz .1
    mouskomz .1

    f. –où Mot couvert.

    ●(1876) TDE.BF 472a. Mous-komz, s. m., tr. «Parole couverte, à double entente.» ●(1890) MOA 193a. Parole couverte, tr. «mous-komz, f.»

    ●(1955) STBJ 176. ne zeue nemet mouskomzou berr eus e c'henou.

  • mouskomz .2
    mouskomz .2

    v.

    I. V. intr.

    (1) Parler à mots couverts.

    ●(1732) GReg 229a. Parler en paroles couvertes, tr. «Muzcomps. pr. muzcomset.»

    ●(1931) VALL 166b. parler à mots couverts, tr. «mouskomz.»

    (2) Parler à mi-voix.

    ●(1924) NFLO. voix. il me parla à mi-voix, tr. «mouskomz a reas ouzin.» ●(1925) BILZ 127. An ôtrou hag an itron a vousgomzas entreê.

    II. V. tr. [au narratif indir.]

    (1) Murmurer, dire à voix basse.

    ●(1924) BILZbubr 39/866. Torret an nor ! a vourc'homze (lire : vouskomze) ar person. ●(1924) BILZbubr 43-44/1030. Peoc'h ! peoc'h ! a vousgomze an ôtrou person. ●(1925) BILZ 114. Arabad eo koll an nord, ya, ya ! a vousgomze ar pôtr. ●146. Koll a rafomp hon eor ! a vousgomzas ar pôtr.

    (2) Mouskomz da ub. : murmurer à qqn.

    ●(1929) FHAB Ebrel 138. O welout an hini a grede d'ezañ beza an aotrou Broc'h, e vouskomzas da unan eus ar re a oa en e gichen : – Va Doue, penaoz eo deut da veza.

  • mouslavarout
    mouslavarout

    v. tr. d.

    (1) Murmurer.

    ●(1911) KANNgwital 106/71. an Eal (...) a vuzlavaraz dezhan : (…). ●(1922) FHAB Mae 144. Houman a vouslavaras etre he dent : «N'eo ket re abret !»

    (2) Insinuer.

    ●(1931) VALL 392b. Insinuer, tr. «mouslavarout.»

  • mousluc'hañ
    mousluc'hañ

    v. intr. Scintiller.

    ●(1949) SIZH 43. un uhel a grib olifant, o vousluc'hañ dindan rouedenn ar vantilh.

  • mousmeenn
    mousmeenn

    f. mousmeezed Mousmée.

    ●(1931) VALL 483b. Mousmée, tr. «mousmeenn pl. –meezed.»

  • mousognañ
    mousognañ

    v. Être lent et maladroit.

    ●(1752) PEll 632. Mousogna, Etre malhabile, & lent à faire quelque chose.

  • mousogner
    mousogner

    m. –ion Homme lent et maladroit.

    ●(1752) PEll 632. Mousogner, celui qui tarde à faire une commission.

  • mouson
    mouson

    (météorologie) Avel mouson : mousson.

    ●(1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 227-228. en aùél mouson èl ma hrér a nehou.

  • mouspennek
    mouspennek

    adj. Boudeur.

    ●(1752) PEll 632. Mouspennec, de même signification que Moulbennec.

  • mouspenniñ
    mouspenniñ

    v. intr. Bouder.

    ●(1752) PEll 632. Mouspenni, de même signification que Moulbenni.

    ●(1872) ROU 99b. Refrogner, tr. «(Moulbenni ?) Mouspenni, signifie plutôt, bouder.» ●(1890) MOA 147a. Bouder, tr. «moulbenni.»

  • moust .1
    moust .1

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Élégant, pimpant.

    ●(1909) TOJA 37. sell te aze breman eur pôtr moust. ●(1913) HIGO 5. ken koant ha ken moust ! ●(1913) KOME 8. Ken brao e juntont d'in ha ken moust ec'h on gante ! ●(1925) CHIM 11. Me a oa eur pôtr moust gwechall… ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «moust.»

    (2) Léger, agile, vif.

    ●(1899) BOL 22. goude e vimp divac'hain ha moust, tr. «ensuite nous serons ingambes et légers.»

    II. (en plt de qqc.) Pimpant.

    ●(1936) BREI 450/3b. pegen kempenn ha moust eo hirie [iliz Kerien].

  • moust .2
    moust .2

    adv. intens.

    (1) Complètement, tout à fait.

    ●(1838) CGK 8. Teuët moust eo var (lire : va) c'hof carr. ●(1879) ERNsup 163. mousk, moust : maro-mousk, tout à fait mort, Go[ello].

    ●(1902) PIGO I 162. krouget moust. ●(1909) LZBt Du 7. friket ha lac'het mousk. ●(1964) KTMR 15. deg kelienenn lazet moust. ●(1965) KATR 11. maro-moust e oa.

    (2) Tout naet moust : tous jusqu'au dernier.

    ●(1879) ERNsup 163. toud ned moust, tous jusqu'au dernier, Lanr[odec].

    (3) = (?) Complètement (?).

    ●(1914) KZVr 52 - 01/03/14. Plijout a ra d'ê traou krenn ha ouesk, da zerri moust o izili gwevn.

  • moust .3
    moust .3

    m. Moût.

    ●(1499) Ca 142a. Moust. g. idem.

    ●(1732) GReg 644b. Mout, vin doux qui n'a pas encore boüilli, tr. «Moust.»

  • moust .4
    moust .4

    s. (habillement) Pennoù moust : franges.

    ●(1942) VALLsup 82a. Franges, tr. «pennou moust pl.» ●(2013) COSBI 14. la veste et le gilet sont agrémentées de franges, les pennoù mouss.

  • moustach
    moustach

    m. –où Moustache.

    I.

    ●(1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou.

    ●(1732) GReg 644b. Moustache, tr. «Moustaich. p. moustaichou.» ●(17--) CT Acte II 1191. ma moustago friset, tr. «mes moustaches frisées.»

    ●(1866) BOM 24. da droc'ha ma moustachou.

    ●(1909) KTLR 7. friza, zoken, he moustachou.

    II. Krennañ e voustachoù da ub. : régler son compte à qqun.

    ●(1825-1830) CON 4199-4200 (Go) J. Conan. Nin retornas dar han da anons don hamaradet / Emoamb crened o moustagou da gals a rusianed, tr. F. Favereau «... Que nous avions raccourci les moustaches à pas mal de Russes.»

  • moustachenn
    moustachenn

    f. –où Moustache.

    ●(1633) Nom 17b. Alæ, barbæ, mustax : les moustaches : an moustachou, moustagennou. ●(1647) Am A.345(c). Ma hellemp ataich deoch eur moustachen / A se ouz ho pen evel cuchennou, tr. « Si nous pouvions vous attacher une moustache, / Là, à votre tête, comme des mèches »

    ●(1659) SCger 82a. moustache, tr. «moustachen.» ●(1732) GReg 644b. Longue moustache, tr. «Moustachenn. p. moustachennou.»

  • moustachenneg
    moustachenneg

    m. moustachenneion Homme qui a une longue moustache.

    ●(1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq. p. moustachennéyen.»

  • moustachennek
    moustachennek

    adj. Qui a une longue moustache.

    ●(1732) GReg 644b. Celui qui a une longue moustache, tr. «Moustachennecq.»

  • moustachoù
    moustachoù

    pl. moustach

  • moustailhenn
    moustailhenn

    f. (météorologie) Brouillard épais, pluie fine.

    ●(1931) VALL 84a. Brouillard épais, pluie fine, tr. «moustailhenn f.»

  • moustañva
    moustañva

    v. tr. d. Goûter du bout des lèvres.

    ●(1890) MOA 148b. Goûter du bout des lèvres, tr. «muz-tanva, – mouz-tanva, v. a. et n.»

    ●(1942) VALLsup 88a. Goûter du bout des lèvres, tr. «moustañva.» ●(1957) AMAH 206. ne raen nemet moustañva va boued.

  • mouster
    mouster

    f. –ioù (religion) Monastère.

    ●(1732) GReg 138b. Levr an dyellou, (...) vès a ur voustèr. ●228b. Les couvens sont les maisons des Religieux, les Monasteres & les Abbayes celles des Moines, tr. «Ar C'houvénchou a so evit ar Religiused, ar moustéryou hac an Abatyou evit ar vænec'h.» ●634a. Monastere, maison solitaire de Religieux, tr. «Moustér. p. moustéryou.»

    ●(1866) SEV 251. abad mouster Landevennek.

  • Mousteruz
    Mousteruz

    n. de l. Moustéru.

    I. Mousteruz.

    ●(1866) FHB 52/412a. vikel e Mousteruz. ●(1877) EKG I 83. ac'hano oa deuet da gostez Mousteruz. ●(18--) SON II 146. En peb dorn boutaillad gwin ru, / Vont etrezec ar Vonsteru; // Vont etrezec ar Vousteru / Da welt he eontr, ar c'hure du !

    ●(1914) ARVG 139. an nevoa da zerviji Treglanviz, Mousteru ha Koadout (…) Parouz Mousteru, stag gwechall ouz Pedernek. ●(1922) EMAR 129. E skol merc'hed Mousteruz, / 'Weler eun dra souezus. ●(1933) BREI 332/1a. Goualan, person Mousteru. ●(1935) BREI 423/4a. bourk Mousteru. ●(1935) BREI 431/4a. e bourk Mousteru.

    ●(2002) TEBOT 106a. Treglañvuz ha Gurunuhel / Mousteruz, Boulvriag / Ha Pont-Melvez ha Bulad / Mael, Sant-Servez ha Kallag.

    II.

    (1) Étymologie populaire.

    ●(1859) GUIn I 17. Mousterus, qui doit son nom au manteau rouge des Templiers.

    (2) Dicton.

    ●(2004) TROMK 219a. Mousteruz, / Botoù-koad ha loeroù ruz. Aotrou Olier.

    III. [Toponymie locale]

    ●(c.1870) GBI II 42. 'Tre Gwengamp ha santes Katelin, 'Deûz lac'het pewarzek kant den.

  • Mousteruziz
    Mousteruziz

    pl. Habitants de Mousteru.

    ●(1914) ARVG Eost 139. betek ar c’houlz ma teurveas Mousteruiz sevel d’ean eur presbitoar neve.

  • moustig
    moustig

    m. (botanique) Mousse.

    ●(1973) SKVT II 47. da gerc'hat eus ar moustig-se.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...