Devri

Recherche 'gwe...' : 605 mots trouvés

Page 6 : de gwentl-red (251) à gwerchenn-gwerzhenn (300) :
  • gwentl-red
    gwentl-red

    m. (pathologie) Rhumatisme.

    ●(1876) TDE.BF 268b. Gweñtl-red, s. m., tr. «Rhumatisme.»

    ●(1904) LZBg Meurzh 76. ge (lire : get) er goal amzér é tei er guendr rid hag hilleih a glinùedeu aral.

  • gwentle
    gwentle

    voir gweltre

  • gwentouz
    gwentouz

    s. Ventouse.

    ●(1499) Ca 23b. Boest an guentus. g. ventouse a ventouser qui est fait de voirre.

  • gwentrik
    gwentrik

    adj. En chaleur, en plt d'une jument.

    ●(1890) MOA 162b. Être en chaleur, parlant des femelles d'animaux, beza ludik (C), (parlant de truies), - dirik (C.), parlant de vaches, - gouentrik (C), parlant de juments.).

    ●(1984) ECDR 163. Pa veze ar gazeg e gentriz, a veze kaset d'ar marc'h stalon e Pont Prenn.

  • gwentus
    gwentus

    adj.

    (1) Qui donne des vents.

    ●(1942) VALLsup 174b. Venteux, au sens physiol[ogique], tr. «Gwentus.» ●Ar panez…, a vez gwentus d'ar chatal (Perrot).

    (2) Difficile à voir, à supporter.

    ●(1959) BRUD 7/28. An oll-mañ, gwentusoh avad, a hoarvezas du-mañ. ●31. Gwentuz. – Diêz da weled pe da houzañv.

  • gweñv
    gweñv

    interj. =

    ●(1964) BRUD 18/43. Mi...a...ou ! eme unan, hir e huanadenn. / Miaou ! eme eun all, evel eur hi o kregi. / Oaoñv ! eme egile, evel eur hagn goz, goeñvet, paket ganti eur stokadenn. / Ou... ou... ou.. eñv... eme henhont, pelloh, krog ennañ ar boan-gov emichañs. / Gweñv ! eme unan, harp ennoun, ken taer ma skrijan evel m'am-be paket eur stavad.

  • gwenva
    gwenva

    m. Paradis, élysée.

    ●(1931) VALL 246b. Élysée ; en général, tr. «gwenva m. pl. ou.»

  • gweñvadur
    gweñvadur

    m. –ioù Flétrissure.

    ●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «Van[netois] gouïvadur.»

  • gweñvadurezh
    gweñvadurezh

    f. Flétrissure.

    ●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «goëzvadurez.»

  • gweñval
    gweñval

    voir gweñviñ

  • gwenved .1
    gwenved .1

    adj. Bienheureux.

    ●(1530) J 174a. Guennuet en bet man / An mam az ganas, tr. «Bénit soit dans ce monde la mère qui t'as enfanté !» ●(1575) M 2964. Guenn bet à certen an heny, / Goude penet en bet chetuy, tr. « Bienheureux, certainement, celui / Qui après la peine du monde, voilà » ●3144. Guenuet an den laouen hep vileny, tr. «Heureux l'homme joyeux sans tache.»

  • gwenved .2
    gwenved .2

    m. Paradis.

    ●(1906) BOBL 03 novembre 110/1b. an Ene en em gave er Gwenved. ●(1910) MAPH 22. evurusted ar Gwenved / A ziskenn en hon c'hreiz.

  • gwenvedus
    gwenvedus

    adj. Paradisiaque.

    ●(1910) MAPH 23. Lez gwenvedus Keltia.

  • Gwenvenez-Penfaou
    Gwenvenez-Penfaou

    n. de l. Guéméné-Penfao.

    ●(1732) GReg 476b. Gue-menez Penn-fao.

  • gweñvet
    gweñvet

    adj.

    I. (en plt de plantes, de fruits)

    (1) Fané, flétri.

    ●(1633) Nom 66b. Pomum vietum : fruict flestri : frouez gouezuet, gouazæt. ●95b. Vrticalabeo, lamium, vrtica mortua vel iners : ortie morte : linaden maru, linaden gouezuet. ●103a. Calyx, alabastrus, cohiuum, vel, ut alij, coniuum : boutton des roses non espanies : an boutoun ros na ve quet goüezuet.

    ●(1825) COSp 351. Haval doh boqueteu gouivet. ●(1864) SMM 132. Eur rozen goenvet. ●(1897) EST 12. A zoh er foen goinwet pé séhet a hantér.

    ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) fleur gweñvet, tr. «des fleurs fanées.»

    (2) Talé.

    ●(1838) OVD 152-153. fréh péré e zou hoah tout én ou féh ; mæs ur huéh meint gouihuet pé darnet.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Enclin à pleurer facilement, pleurnichard.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 28. Eur joa e vez evithi entent he unan ouz he bugel hag e ve kasaüz ha goenvet. ●(1995) BRYV I 27. (Milizag) va hini-me a zo bet goeñvet. (...) goeñvet : troet da leñva.

    (2) Toujours de mauvaise humeur.

    ●(1958) BRUD 4/50. Eun den goeñvet : eun den hag a vez aliez en imor fall.

  • gwenvidig
    gwenvidig

    m. gwenvidion Bienheureux.

    ●(1732) GReg 94b. Bienheureux dans le ciel, tr. «Guenvidic. p. guenvidyen.» ●Les Esprits bienheureux, tr. «Ar guenvidyen. ar guinvidyen.» ●182b. Dieu comblera les bienheureux de joïe & de gloire, tr. «Douë a leunyo ar guenvidyen a joa hac a c'hloar.»

  • gweñvidigezh
    gweñvidigezh

    f. Flétrissure.

    ●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «Goëzvidiguez. goëvidiguez.»

  • gwenvidigezh
    gwenvidigezh

    f. –ioù Béatitude, félicité.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 298). guenuidigaez, félicité. ●(1499) Ca 103b. g. bieneurete / felicite. b. guinuidigaez. ●(c.1500) Cb 103b. [guennuidic] Jtem hec felicitas / tis. g. bieneurete / felicite. b. guenuidigaez.

    ●(1659) SC 85. Eus ar beatitudou pe guinvidiguezou. ●(1732) GReg 86a. Beatitude, la felicité éternelle, tr. «Guenvidiguez. guinvidiguez.» ●Les Beatitudes, dont parle l’Evangile, tr. «Ar guenvidiguezou pe eus a re e prezeg an avyel.» ●Les huits Beatitudes, tr. «An eiz guinvidiguez.» ●144b. Dieu vous donne le centuple en ce monde, & la vie éternelle en l’autre, tr. «Doüe raz autreo dec’h ar c’hantdoubl èr bed-mâ, hac ar guenvidiguez èr bed-hont.» ●402b. Felicité, souverain bien, beatitude, tr. «Guenvidiguez.»

    ●(1931) VALL 62a. Béatifitude, tr. «gwenvidigez f.»

  • gwenvidik
    gwenvidik

    adj. Bienheureux.

    ●(1499) Ca 103b. Guennuidic. g. bieneure. ●(c.1500) Cb 103b. Guennuidic. g. bieneure. ●(1530) Pm 22. Guerhez guynuidic benniguet / Gant he map quer ouz hon erbet / Hac ouz mennat don hon rouez, tr. «Vierge bienheureuse, bénie, / A son cher fils nous recommandant, / Et demandant instamment notre bien.» ●(1576) H 4. eurux out ha guinuizic, tr. « Happy are you and beatified. » ●(1580) G 1091-1092. Guenole guynuydyc a ros dour bennyguet / Dyf doz aspergyaf, tr. «Guénolé le bienheureux a donné de l'eau bénite / A moi pour vous asperger.»

    ●(1659) SCger 66a. heureux, tr. «guinvidic.» ●(1732) GReg 94b. Les Esprits bienheureux, tr. «ar re guenvidic. ar re guinvidic.» ●Les corps bienheureux, ou, glorieux, tr. «ar c'horfou guenvidic.» ●164a. Bien-heureux le pecheur à qui Dieu fait la grace de se relever apres sa chûte, tr. «Guenvidicq nep piou-bennac o veza coüezet ê pec'hed, èn deveus an amser hag ar c'hras da sevel eus e boull da stad vad.» ●684a. Bienheureux les pacifiques, parce qu'ils seront appelez enfans de Dieu, tr. «Guenvidicq eo a vrémañ ar re beoc'hus, eme hon Salver, rac galvet vizint bugalé Douë.»

  • gwenvidikaat
    gwenvidikaat

    v.

    (1) V. tr. d. Béatifier.

    ●(c.1500) Cb 103b. [guennuidic] Jtem felicito / as. ac. g. bieneurer. b. guennuidicat.

    ●(1732) GReg 94b. Rendre bienheureux, tr. «Guenvidicqât. pr. guenvidiqëet.»

    (2) V. intr. Devenir bienheureux.

    ●(1732) GReg 94b. Rendre bienheureux, tr. «Guenvidicqât. pr. guenvidiqëet.»

  • gwenvidikadur
    gwenvidikadur

    m. –ioù Béatification.

    ●(1931) VALL 62a. Béatification, tr. «gwenvidikadur m.»

  • gwenvidikadurezh
    gwenvidikadurezh

    f. –ioù Béatification.

    ●(1931) VALL 62a. Béatification, tr. «gwenvidikadurez f.»

  • gweñviñ / gweñval
    gweñviñ / gweñval

    v

    I. V. intr.

    (1) Se faner.

    ●(1499) Ca 95a. Goeffaff. g. matir fletir.

    ●(1659) SCger 55b. se fanner, tr. «goênui.» ●(1732) GReg 418b. Flétrir, gâter, ôter le vif, l'éclat & la beauté : parlant des fleurs, tr. «Goëzvi. pr. goëzvet. goëvi. goëñvi. ppr. et. Van[netois] goëveiñ. gouïveiñ. ppr. et.» ●(1767) ISpour 358. Gouiüiein é-rant. ●(1792) CAg 153. ur boquet é sehùele, / E ouihuë, hac ë couéh en un dé.

    ●(1838) OVD 125. ur boquet (…) ma ne faut quet d'oh ma houivo. ●(1849) LLB 1015. Touchant neoah é houiv hag é koeh ol er bleu. ●(1860) BAL 17. e teuont da voevi gat ar zec'hor. ●(1882) BAR vii. Bokedou ar bed-ma ne badont ket ; ne reont nemet gouevi ha disliva. Bokejou an env a zo caeroc'h ha ne c'houevont ket. ●56. eur boked caer eo, mez tener ouz ar scourn hag eaz da c'hoenvi. ●(1895) GMB 277. pet[it] Trég[uier] gwéñveign. ●(1897) EST 69. é huélér é houiùein / Er bleu.

    ●(1909) MMEK 15-16. al lilien (…) e teuaz da c'hoenvi.

    (2) Se ternir.

    ●(1659) SCger 117b. se ternir, tr. «goevi.»

    (3) Pleurer.

    ●(1958) BRUD 4/50. eur ouenn pe ziou a gizier-noz, a hoeñv evel ar hizier-deiz. ●58. Goeñval : miaoui, leñva. ●(1995) BRYV III 32. (Milizag) c'hoant leñva, beteg gweñval deom, gweñval.

    II. V. tr. d. Flétrir.

    ●(1659) SCger 58a. flestrir, tr. «goênvi.» ●150b. goezvi, tr. «flestrir.»

    ●(1825) COSp 347. Nitra n'éel mui gouivein ou hourone.

    ●(1933) MMPA 83. bleuenn ar gwerc'hted (…) an disteran barr-avel a zo awalc'h evit he gwenvi hag he dispenn.

  • gweñvus
    gweñvus

    adj. Qui rend renfrogné.

    ●(1931) VALL 645a. qui rend renfrogné, tr. «gwevus L[éon].»

  • Gwer
    Gwer

    hydronyme Ar Gwer : Le Guer. Cf. Leger

    ●(1865) FHB 12/90b. Var ar sterig hanvet Guer eus great ar pez a c’halver eur ramble.

    ●(1980) HYZH 136/35 [F. Kervella]. klevet em eus tud o lavarout ar Gwer evit ar stêr a zo anavezetoc’h dindan an anv Leger. An diouer a gemmadur a zo kazus en anv ar stêr, rak diskouez a ra e ve gourel an anv-se.

  • gwer .1
    gwer .1

    adj. Vert (couleur).

    ●(1633) Nom 123a. Vitreus, hyalinus : couleur de verre, ou ressemblant le verre : liou guerz, pe euel ouz an guezr.

    ●(1659) SCger 153a. guezr, tr. «de couleur de verre.» ●(1732) GReg 221a. Couleur de verd de fougere, tr. «liou guëzr.» ●953b. Verd, couleur de fougere, tr. «Güezr. lyou güezr.»

    ●(1908) FHAB Genver 5. al liou guer, a zao divar ar glaz hag ar ruz. ●(1982) PPBA 42. (Argol) Gwer eo va hravatenn, tr. «Ma cravate est verte.» ●(1979) VSDZ 64. (Douarnenez) Ar mor gwer zo mat d'ar brilli, tr. (p. 228) «La mer verte, c'est bon pour le maquereau.»

    ●(2013) COSBI 52. «Eun abi neud ver voe gantan» (il portait un habit de fil vert).

  • gwer .2
    gwer .2

    m. & coll. –où

    I. M. Verre (matière).

    ●(1633) Nom 253a. Specularia : verrieres, fenestres de verre : guezrerez, prenestou guezr.

    ●(1732) GReg 955a. Verre, corps artificiel, fragile et transparent, tr. «Güezr.» ●(1744) L'Arm 400a. Verre, tr. «Gùirr.» ●(1792) BD 825. Men aya em sy goer da sellet an astro, tr. «Je vais dans ma maison de verre regarder les astres.»

    ●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent.»

    ●(1931) VALL 778b. gwerou, tr. «des sortes de verre.»

    II. Coll.

    A. (récipients)

    (1) Verres à boire.

    ●(1633) Nom 134a. Hyalotheca : quelque table pour mettre les verres : vn taul bennac euit lacquat an guezr.

    ●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent. Il est aussi le pluriel de gwerenn, verre à boire.»

    (2) Suner gwer : ivrogne.

    ●(1868) FHB 198/331b. «Klevit ar vigodez gan he zarmon !» eme ar suner-gwer.

    B. Vitres, carreaux de verre.

    ●(1857) CBF 80. Netait gwer ar prenestr, tr. «Nettoyez les carreaux de la fenêtre.» ●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent. Il est aussi le pluriel de gwerenn, carreau de vitre.» ●(1894) BUZmornik 31. ne oa ket ken nebeut a ver var ar prenecher.

    ●(1955) VBRU 30. A-greiz-holl e tiredas un ofiserig herr warnañ hag eñ da vlejal ken ma vouboue gwer ar prenestroù.

    III.

    (1) Sklaer evel gwer : très clair.

    (2) Lugernus evel gwer : très brillant.

    ●(1857) HTB 23. lugernuz evel gwer.

    (3) Kleuzañ gwer : voir kleuzañ.

    (4) Sklaer evel dour en ur werenn : voir dour.

  • gwer .3
    gwer .3

    m. Couleur verte.

    ●(1732) GReg 221a. Couleur de verd de fougere, tr. «Guëzr.» ●908b. Teindre en verd, tr. «lyva ê güezr.»

  • gweradur
    gweradur

    m.

    (1) Vitrerie.

    ●(1732) GReg 964a. Vitrerie, art, commerce du vitrier, tr. «güezradur.»

    (2) Vitrage.

    ●(1931) VALL 786b. Vitrage, tr. «gweradur m.»

  • gweraer
    gweraer

    m. –ion Marchand de verre.

    ●(1732) GReg 964a. Vitrier, tr. «Güezraër. p. güezraëryen. Leon. guezraeur. p. yen. van[netois] güeraour. p. guëraeryon, guëraouryan.» ●(1744) L'Arm 400a. Verrier, tr. «Gùiraourr.. arion.» ●(17--) BMa 575. Poderjen sten a gueraerjen, tr. «des potiers d'étain et des marchands de verre.»

    ●(1876) TDE.BF 268b. Gweraer, s. m., tr. «Vitrier ; pl. ien.» ●(1894) BUZmornik 31. mansounerien, gueraerien ha penturerien.

    ●(1906) KANngalon Genver 14. ne vank mui nemed an ôr hag [ar] prennezier ; ar c'halvez hag ar guerer a zo varnho. ●(1934) BRUS 271. Un verrier, tr. «ur guéraour.»

  • gweraj
    gweraj

    m.

    (1) Verroterie.

    ●(1732) GReg 955b. Verroterie, ou verrerie, marchandise de verre, tr. «Güezraich. p. güezraichou.»

    ●(1931) VALL 786b. gwerach, gweraj, tr. «verroterie.» ●(1964) ABRO 15. Hor marc’hadourez (...) a oa kinkailh dreist-holl hag ivez traouerez dister evel gweraj livet.

    (2) Vitrages, grande surface vitrée.

    ●(1980) LIMO 25/10. er pikol savadur houarnaj ha gweraj ne vè gwelet dehon na krohenn, na tonenn, med a gentih kaer ar boelleu, ar hoedegenneu, er horzenneu.

  • gwerajerezh
    gwerajerezh

    m. Vitrerie.

    ●(1732) GReg 964a. Vitrerie, art, commerce du vitrier, tr. «Guëraichérez.»

  • gweran
    gweran

    m. –ed Saunier. cf. gwenegan

    ●(1744) L'Arm 248b. Muletier, tr. «Gùêran.. nétt. m.»

    ●(1931) VALL 676b. Saunier, tr. «gwéran, gwérigan (gwenegan C[ornouaille]).»

  • gwerañ
    gwerañ

    v. tr. d. Vitrer.

    ●(1732) GReg 964a. Vitrer, tr. «guëzra. pr. guëzret.»

    ●(1931) VALL 786b. Vitrer, tr. «gwera.»

  • gwerat
    gwerat

    v. tr. i. Taquiner.

    ●(1931) VALL 727b. Taquiner, tr. «gwérat (ouz) C[ornouaille].»

  • gwerbilh
    gwerbilh

    s. Boue, eau sale.

    ●(1984) LPPN 789. (Poullaouen) «gwerbilh peus rosellet beket ho taoulin», de la boue, de l'eau sale que vous avez ramassé jusqu'aux genoux.

  • gwerbl
    gwerbl

    f. –où (pathologie) Bubon.

    ●(1499) Ca 104a. Guerbl. g. caple. ●(1633) Nom 263b. Phlegmone, inflammation : inflammation, que les Chirugiens appellent vn flegmon : vn verbl.

    ●(1659) SCger 152b. guerbl, tr. «glande.» ●(1732) GReg 23a. Glandes, ou, émonctoires de l'aine, ou se forment les bubons pestilentiels, & les maux veneriens, tr. «Güerblen. p. güerbl. güerbl toull ar vorsed.» ●Avoir l'aine enflée, tr. «Cahout ar güerbl. cahout ar verbl. beza clañ gand ar verbl. ●Guerir l'aine enflée, tr. «Discounta ar verbl.» ●124b. Bubon, tumeur aux glandes des aines, tr. «Drouq ar guërbl. ar guërbl. ar verbl. gor er guërbl.» ●459b. Glande, partie du corps, molle & spongieuse, tr. «guërblenn. p. guërblennou. guërbl.» ●(1744) L'Arm 10a. Guérir par maléfice l'aîne enflée, tr. «Disscontein er Vêlbre.»

    ●(1876) TDE.BF 268b. Gwerbl, s. m., tr. «Bubon, glande, érysipèle.»

  • gwerblenn
    gwerblenn

    f. –où, gwerbl (pathologie) Glande.

    ●(1732) GReg 459b. Glande, partie du corps, molle & spongieuse, tr. «guërblenn. p. guërblennou. guërbl.»

  • gwerblennañ
    gwerblennañ

    v. intr. (pathologie) Se former en glande.

    ●(1732) GReg 459b. Se former en glandes, tr. «guërblenna. pr. et.»

    ●(1876) TDE.BF 269a. Gwerblenna, v. n., tr. «Se former en bubon.»

  • gwerblennek
    gwerblennek

    adj. (pathologie) Qui a des bubons.

    ●(1876) TDE.BF 269a. Gwerblennek, adj., tr. «Qui a des bubons.»

  • gwerblennus
    gwerblennus

    adj. (pathologie) Glanduleux.

    ●(1732) GReg 459b. Plein de glandes, tr. «Guërblennus.» ●Glanduleux, euse, composé de glandes, tr. «Guërblennus.»

  • gwerblus
    gwerblus

    adj. (pathologie) Bubonique.

    ●(1931) VALL 86a. peste bubonique, tr. «bosenn werblus.»

  • Gwerc'h
    Gwerc'h

    voir Enez-Werc'h

  • gwerc'h .1
    gwerc'h .1

    adj.

    I. (en plt de qqn) Vierge.

    ●(1499) Ca 104a. Guerch. g. vierge. l. hic et hec virgo / nis. ●(1530) Pm 10. Merch guerch ha dic, tr. «fille vierge et zélée.»

    ●(1732) GReg 959b. Vierge, qui n'a eu aucun commerce avec le sexe different tr. «Güerc'h. Treg[or] & Van[netois] goüerc'h.»

    ●(1838) OVD 156. Ne houyan quet, emé-ean, petra-é er groagué, ha neoah nen d'on quet guêrhe. ●157. en dud gùerhe ha vertuus.

    ●(1911) BUAZperrot 454. an eneou gwerc'h (…) dudiou an dud gwerc'h.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Mel gwerc'h =

    ●(1849) LLB 2117. Er mél avel se groeit e zou hanwet mél guerh.

    (2) Eoul gwerc'h : huile vierge.

    ●(1732) GReg 959b. Huile vierge, qui n'a point été pressurée, tr. «Eol güerc'h.»

    (3) Koar gwerc'h : cire vierge.

    ●(1633) Nom 48a. Cera punica, candida : cire blanche : coar guen, coar guerch.

    ●(1732) GReg 959b. De la cire vierge, tr. «Coar güerc'h.»

    (4) Kleze gwerc'h : épée vierge.

    ●(1732) GReg 959b. Epée vierge qui n'a ni tué, ni blessé, tr. «Cleze güerc'h. p. clezéyer güerc'h.»

    (5) (en plt d'une étoffe) = (?) vierge ou vert (?).

    ●(1849) LLBg I 6. Ou brohieu miher guerh.

    ●(1931) FEZO 5. get hé dantér belouz guerh ?

  • gwerc'h .2
    gwerc'h .2

    m. Homme vierge.

    ●(1612) Cnf 39a. an guerch pé an guerches.

  • gwerc'h .3
    gwerc'h .3

    f. Vierge.

    ●(1530) Pm 36. Dan guerch guynuidic benniguet, tr. «A la bienheureuse Vierge bénie.»

  • gwerc'hded / gwerc'hted
    gwerc'hded / gwerc'hted

    f.

    (1) Virginité.

    ●(1499) Ca 104a. Guerchdet. g. virginite. ●(1530) Pm 13. Euel merch a quendelch guerchdet, tr. «Autant que fille qui gardez la virginité.» ●(1612) Cnf 39a. terriff virginité, guerchdet, an guerch pé an guerches.

    ●(1659) SCger 124b. virginité, tr. «guerc'hdet.» ●152b. guerc'hdet, tr. «virginité.» ●(1732) GReg 963a. Virginité, pureté virginale, tr. «Güerc'hded Van[netois] güerhded. goüerhded. Treg[or] goërhted.»

    ●(1821) SST 34. col hé guerhtet.

    ●(1906) KANNgwital 40/315. Stad ar guerc'hded a zo dreizhan he-unan ar guella. ●(1911) BUAZperrot 397. A vihanik e westlas he gwerc'hded da Zoue. ●454. Ar werc'hded kristen.

    (2) Lemel e wec'hded digant ub. : déflorer qqn.

    ●(1732) GReg 257a. Deflorer, tr. «lémel he guërc'hted digand ur verc'h.»

    (3) Terriñ e werc'hded : perdre sa virginité.

    ●(1911) BUAZperrot 164. e kavas gwell koll e vuez eget astenn anezi o terri e werc'hded.

  • gwerc'hder
    gwerc'hder

    m. Virginité.

    ●(1852) MML 127. eur burete hag eur guerc'hder.

  • gwerc'hedigezh
    gwerc'hedigezh

    f. Virginité.

    ●(1838) OVD 153. Er stad a huerhedigueah, er burtæt.

  • gwerc'henn / gwerzhenn
    gwerc'henn / gwerzhenn

    f. Canal d'irrigation dans une terre. (?) cf. gwazhenn, gouerenn (?)

    ●(c.1718) CHal.ms i. canal, tr. «ur han, guerhen ur c'huerhen.» ●(c.1718) CHal.ms ii. le fil de l'eau, tr. «cann' en deur, er guerhen es en deur, un oüaratan deur.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Saignée dans les terres, tr. «ur g/han, ur g./uerhen, queüet aüeit sehein ul leh benac.»

    ●(1904) DBFV 101b. guerhen, f., tr. «canal, saignée dans les terres (Ch. ms.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...