Devri

Recherche 'kou...' : 462 mots trouvés

Page 7 : de kouratan-kouratat-kouratin (301) à kourser-1 (350) :
  • kouratañ / kouratat / kouratiñ
    kouratañ / kouratat / kouratiñ

    v. tr. d.

    (1) Maquignonner.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonner, tr. «Van[netois] courretat. courreteiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 229b. Maquignoner, tr. «Courættatt roncétt.»

    (2) Faire le courtier.

    ●(1931) VALL 165b. faire le courtier, tr. «kourati, kourata.»

    (3) Proposer (un employé, qqn en mariage).

    ●(1936) IVGA 237. me ’m eus eur mab-kaer da gourita d’it. ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourita eur plac’h yaouank = proposer une jeune fille en mariage. ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourita eur mevel = proposer un domestique.

  • kouratat
    kouratat

    voir kouratañ

  • kourater
    kourater

    m. –ion

    (1) Courtier.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 127). Courrater (entremetteur). ●(1499) Ca 48b. Courreter. g. courrateur. ●(c.1500) Cb 50b. Courreter. ga. courrateur.

    ●(1659) SCger 33a. couretier, tr. «coureter.» ●138b. coureter, tr. «maquignon, corretier.» ●(1732) GReg 226b. Courtier, qui moyenne le debit des marchandises, qui negocie les lettres des autres, tr. «Courater. p. couratéryen. coureter. p. yen. couroter. p. yen. Van[netois] couretour. p. yon.»

    ●(1931) VALL 165b. Courtier, tr. «kourater.» ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourater = courtier. ●(1942) HERV 105. Marc'hadourien ha kouraterien a chomo ganto atao kement ha kement dre gant.

    (2) Entremetteur de mariage.

    ●(1744) L'Arm 312b. Proxenete, entremetteur, tr. «Courattérr.. terion.»

    ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kouriter = entremetteur.

  • kourater-mor
    kourater-mor

    m. Courtier maritime.

    ●(1931) VALL 165b. Courtier maritime, tr. «kourater-mor.»

  • kourateraj
    kourateraj

    m.

    (1) Courtage.

    ●(1732) GReg 226b. Couretage, le metier de courtier, tr. «Couratéraich.»

    (2) Maquignonnage.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonnage, adresse de vendre, & de faire vendre des chevaux, mauvais trafic, & negociation peu honnête, tr. «Courrauteraich. courrateraich.»

  • kouraterat
    kouraterat

    v. Maquignonner.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonner, tr. «Courrauterat. pr. courrauteret. courrateryat. pr. yet.»

  • kouraterez
    kouraterez

    f. –ed Courtière.

    ●(1732) GReg 227a. Courtiere, tr. «Couraterès. p. courateresed.»

  • kouraterezh .1
    kouraterezh .1

    f. –ioù Agence (local).

    ●(1910) MBJL 77. a-beurz ar Gouraterez (agence) Lubin da gerc'hat he beajourien.

  • kouraterezh .2
    kouraterezh .2

    m. Kouraterezh roñseed : maquignonage.

    ●(1744) L'Arm 229b. Maquignonage, trafic mauvais & peu honête, tr. «Courettereah roncétt.»

  • kouratiñ
    kouratiñ

    voir kouratañ

  • kourbouilhoñs
    kourbouilhoñs

    m. (cuisine) Court-bouillon.

    ●(1732) GReg 226b. Court-bouillon, maniere de faire cuire certains poissons, tr. «Courbouilhonçz.»

  • kourd .1
    kourd .1

    m.

    (1) Cour non murée.

    ●(1633) Nom 130b. Impluuium : la court : an court. ●Cauedium, cauum ædium : la court à l'entrée d'vne maison : an court á vez en antrè vn ty.

    ●(1732) GReg 223b. Cour de maison, non fermée de murs, tr. «Court. p. courtou. courdou.» ●(1744) L'Arm 80b. Cour qui n'est point murée, tr. «Court.. rdeu. m.»

    ●(1913) AVIE 311. monet e hras get Jézus é kourd er beleg bras. ●314. Un herradig arlerh é has ag er hourd édan er porched hag er hog e gañnas.

    (2) Cour (du roi).

    ●(1838) OVD 85. arlerh me oè hum dennet a gourd er Roué.

  • kourd .2
    kourd .2

    m. (argot des tailleurs vannetais) Homme, époux.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» kourd ha goem = priedeu. ●77. kourd = goaz.

  • kouren-douar
    kouren-douar

    m. (pathologie) Tétanos.

    ●(1939) DIHU 331/200. kouren-doar : tétanos. Kleuet e vé : Er houren, er horen, er houlen.

  • kouricher
    kouricher

    m. –où (habillement)

    (1) Couvre-chef.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 123). Coufforcher, couvre-chef. ●(1499) Ca 48b. Couffuerchez g. couurecheff.

    ●(1633) Nom 115b. Capitium : couurechef, ou chapperon : couriger, chappouroun.

    (2) Coiffe de deuil.

    ●(1723) CHal 41. Courchér beguin, tr. «une coife de deüil.» ●(1732) GReg 176b. Coëffe de deüil pour les femmes de la campagne, tr. «Couricher. p. couricherou.»

    (3) local. Coiffe.

    ●(1732) GReg 229b. Couvre-chef de femme ancienne de la campagne, tr. «Couricher. p. couricherou.»

    ●(1909) BROU 218. (Eusa) Kouricher, tr. «C'est le nom usuel pour désigner la coiffe des femmes, sans doute à cause de sa forme qui semble bien dériver d'une coiffure de deuil.» ●(1921) PGAZ 6. Guelet e vez c'hoaz brosou gloan, koricher ha kazeken. ●(1985) OUIS 225. la coiffe proprement dite : c’est le kouricher.

  • kourin
    kourin

    m. =

    ●(2003) TONKA 37. N'ez ket bepred, Gilbert, da damall din ma eo c'hoanteet gwreg René gand ar hourin koz-se. ●ar hourin : lampon.

  • kourit-
    kourit-

    voir kourat-

  • kourlazenn
    kourlazenn

    f. kourlazed (ichtyonymie) Courlazeau, crénilabre Crenilabrus melops, Symphodus mélops.

    ●(1850) HHO 71. Corlazos, Labrus cornubius, tr. « Courlazet. » ●(1856) VNA 26. un Corlazeau,tr. «ur Gourlazen.»

    ●(1962) EGRH I 42. kourlazenn f. kourlazed, tr. « vieille noire (Crenilabrus melops). »

  • kourlibenn
    kourlibenn

    f. = (?).

    ●(1931) BREI 183/3d. nemet kôziou skwiz, kinkanellou, temziou livet ha fardet evel beg eur gourlibenn ! Gwir penn-da-benn !....

  • kouron
    kouron

    f. Couronne.

    ●(1745) BT 330. ur gouronn bonætæc, tr. «une couronne à bonnet.»

    ●(1821) SST 45. ur goronne spern ar é ben. ●(1849) LLBg III 32. Hag a ziar me fen é skrapeint me houron. ●150. Ur gouron ligernus.

  • kouronenn
    kouronenn

    f. –où Couronne.

    ●(1896) HIS 70. kouronen er roué ar é ben.

    ●(1907) BSPD I 91. kouronen er vartired. ●177. resèu er gouronen. ●(1907) VBFV.bf 43a. kouronen, f. pl. neu, tr. «couronne.» ●(1913) HIVR 60. lakeit ur gouronen ar ben Rouañnez er Arvor.

  • kouronk / koronk
    kouronk / koronk

    m.

    (1) Bain.

    ●(1931) VALL 54b. Bain, tr. «koronk, kouronk m.»

    (2) Action de se baigner.

    ●(1962) EGRH I 41. koronk m., tr. « action de se baigner. »

    (3) Lieu où l’on se lave.

    ●(1962) EGRH I 41. koronk m., tr. « lieu où l’on se lave. »

  • kouronkadeg / koronkadeg
    kouronkadeg / koronkadeg

    f. –où Bain collectif.

    ●(1931) VALL 54b. bain d'un grand nombre, tr. «koronkadeg f. pl. ou.»

  • kouronkadenn
    kouronkadenn

    f. –où Bain.

    ●(1931) VALL 54b. (un) bain, tr. «koronkadenn f.» ●(1962) GERV 9. ober e gouronkadenn bemdeziek.

  • kouronkadenn / koronkadenn
    kouronkadenn / koronkadenn

    f. –où

    (1) Endroit où se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncqenn. coroncq.»

    (2) (histoire) Kouronkennoù a-darzh : baignades verticales.

    ●(1847) FVR 156. Karrier a c'halve kement-se, Korronkennou a-darz.

  • kouronkañ / kouronkat / koronkañ / koronkat
    kouronkañ / kouronkat / koronkañ / koronkat

    v. intr.

    (1) Se baigner.

    ●(1659) SCger 12a. baigner, tr. «couroncat.» ●138b. coronqa, tr. «se baigner.» ●(1732) GReg 75a. Se baigner à la riviere, ou à la Mer, tr. «Couroncqa. pr. Couroncqet. coroncqat. pr. coroncqet.»

    ●(1857) CBF 86. deomp da gorronka, tr. «allons nous baigner.» ●(1896) GMB 504-505. (Sarzeau) mognet d’oroñkiet, tr. « aller se baigner. »

    ●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 126. deu di ou des saùet hag ul len ou des krouizet aveit ronkek én-hou ha golhein ou dillad. ●(1942) HERV 20. hag ivez eveljust he sae kouronka.

    (2) Patauger.

    ●(1962) EGRH I 41. koronkat v., tr. « patauger. »

  • kouronkat
    kouronkat

    voir kouronkañ

  • kouronkeder
    kouronkeder

    m. –ion Homme qui se baigne.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 291). gouzroncqueder, baigneur. ●(1499) Ca 99b. [gouzroncquet] Jtem hic mediustinus / ni. g. baigneur. b. gouzronqueder.

    ●(1732) GReg 75b. Baigneur qui se baigne en belle eau, tr. «Gouroncqeder. p. Gouroncqedéryen.» ●(1744) L'Arm 24b. Baigneur, tr. «Gronquédour.. rion. m.»

  • kouronkederez
    kouronkederez

    f. Baigneuse.

    ●(c.1500) Cb 99b-100a. [gouzroncquet] Jtem hec balneatrix / cis. g. baigneresse. b. gouzonquederes.

  • kouronkediñ
    kouronkediñ

    v.

    (1) V. intr. Se baigner.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 291). Gouzroucquet, baigner. ●(1499) Ca 99b. Gouzroncquet. g. baignier. l. balneo / as.

    ●(1732) GReg 75a. Se baigner à la riviere, ou à la Mer, tr. «Gouronqedi. pr. gouronqedet.» ●(1744) L'Arm 24b. Baignoir, tr. «Léh de ronquétt. m.» ●(1790) MG 201. Hui e zeliehai enta crial ar re-ré e ya de hronquêd , hac e rid nuah-glan ital en deur.

    (2) V. tr. d. Donner le bain.

    ●(1744) L'Arm 24b. Donner le bain, tr. «Gronquédein.»

    (3) V. pron. réfl. En em gouronkediñ : se baigner.

    ●(1744) L'Arm 24b. Se baigner, tr. «Um ronquédein.» ●(17--) TE 179. ur voès e remerquas tost d'inou doh hum hronquedein.

    ●(1838) OVD 191. eit gûellat en daibrance a gorve mab-dén, n'en dé quet requis hum ronquédein èl mei purifiein er fal-hoaid.

  • kouronkenn / koronkenn
    kouronkenn / koronkenn

    f. –où

    (1) Endroit où se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncqenn. coroncq.»

    (2) (histoire) Kouronkennoù a-darzh : baignades verticales.

    ●(1847) FVR 156. Karrier a c’halve kement-se, Korronkennou a-darz.

  • kouronker / koronker
    kouronker / koronker

    m. –ion Homme qui se baigne.

    ●(1732) GReg 75b. Baigneur qui se baigne en belle eau, tr. «coroncqer. p. coroncqéryen.»

    ●(1962) EGRH I 41. koronker m. -ien, tr. « baigneur. »

  • kouronkerezh
    kouronkerezh

    m. Action de se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, l'action de se baigner en belle eau, tr. «Gouroncqérez.» ●(1744) L'Arm 24b. Bain, tr. «Gronquereah.. heu. m.»

  • kouronklec'h
    kouronklec'h

    m. –ioù Endroit où se baigner.

    ●(c.1500) Cb 99b-100a. [gouzroncquet] vnde hoc balneum / ei. g. baing. b. gouzroulech.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncq-lec'h. coroncqlec'hyou.»

  • Kouroumbaz
    Kouroumbaz

    m. –ed Kurumbas (sud de l’Inde, près du Nilgiris).

    ●(1917) LZBt Gouere 1. Pemp rum tud a gaver en dro d'ar meneïo-Glaz, korn izelan eus an Indez : ar Vadagazed, ar Gotazed, an Todazed, an Eroulazed hag ar C'houroumbazed.

  • kourous
    kourous

    f. Courroux.

    ●(1621) Mc 35-36. Euel hen à ententer ves à courroux.

    ●(1710) IN I 138. lavaret comsou a gourrouç. ●319. gant ur gourrouç vras.

  • kourousañ
    kourousañ

    voir kourousiñ

  • kourousiñ / kourousañ
    kourousiñ / kourousañ

    v.

    (1) V. tr. d. Mettre en colère.

    ●(1826-1831) PPA 10. quemence, men assur, a gouroustas Arlequin, tr. «cela, je vous l'assure, courrouça Arlequin.»

    (2) V. pron. réfl. En em gourousiñ : se courroucer.

    ●(1710) IN I 182 [lire : 192]. d'en em gourrouci ouz an injuriou hac ouz an droug a lavarer ac'hanomp.

    ●(18--) AID 169. Tavit, Almandor, ne neum gourroucet quet, tr. «Taisez-vous, Almandor, ne vous courroucez pas.»

    (3) V. intr. Bouder.

    ●(1982) PBLS 635. (Sant-Servez-Kallag) kouroussa, tr. «bouder.»

  • kourrez
    kourrez

    m.

    (1) (minéralogie) Terre glaise.

    ●(1732) GReg 225b. Courroy, ou, corroy, terre glaise dont on garnit les fontaines, les canaux pour retenir l'eau, tr. «Courrez.»

    ●(1851) QLG 10. abalamour d'an douar dindan, pini zo aliez courri melen ha nalquet beza treuzet gât an dour. ●(1866) FHB 63/85a. ar vein hag ar c'hourri. ●(1870) FHB 286/196a. henvel ouz moudet pe courraz.

    ●(1960) EVBF I 328. terre argileuse (…) (pri, argile), et douar prî meal, Plougoulm, douar prielleg, l'Hôpital (où pri signifie boue, et non argile), –kourieg, L'Hôpital, même sens (kouri, argile ; koure, Pommerit-le-V., torchis : murio koure).

    (2) (marine) Courée.

    ●(1732) GReg 224b. Courée, composition de suif, de soufre, de resine, & de verre pilé pour suiver un Navire, tr. «Courrez.»

    (3) (peausserie) Corroi.

    ●(1633) Nom 118a. Corrigia calceamenti, obstragulum, ligula calceorum : courroye : an courrez, stoliquennou an boutou.

    ●(1732) GReg 225b. Courroy, ou, corroy, la derniere façon que l'on donne au cuir, tr. «Courrèz.»

  • kourrezañ
    kourrezañ

    v. tr. d.

    (1) Garnir de terre glaise.

    ●(1732) GReg 225b. Garnir une chaussée &c. de courroy, tr. «Courreza. pr. courrezet.»

    (2) Corroyer.

    ●(1499) Ca 48b. Courrezaff. g. correer.

    ●(1659) SCger 30a. conroier, tr. «coureza.» ●138b. coureza, tr. «conroier.» ●(1732) GReg 225b. Courroyer, ou corroyer, donner la derniere préparation au cuir, après qu'il est sorti de la tannerie, tr. «Courrèza. courrèza pr. courrèzet.»

    (3) (marine) Calfater, suiver.

    ●(1732) GReg 893b. Suiver un Navire, tr. «Soavi ul lestr. On dit mieux, Courrèza ul lestr.»

  • kourrezek
    kourrezek

    adj. (géologie) Terrain (de glaise).

    ●(1866) FHB 54/14a. ar guisq dindan zo peurvuian meinec, courriec pe tuffec. ●(1866) FHB 58/46a. ar parcou courriec.

    ●(1960) EVBF I 328. terre argileuse (…) (pri, argile), et douar prî meal, Plougoulm, douar prielleg, l'Hôpital (où pri signifie boue, et non argile), –kourieg, L'Hôpital, même sens (kouri, argile ; koure, Pommerit-le-V., torchis : murio koure).

  • kourrezer
    kourrezer

    m. –ion

    (1) Corroyeur.

    ●(1499) Ca 48b. Courrezer an lerz. g. courroyeur de cuir.

    ●(1659) SCger 30a. Conroieur, tr. «courezer.» ●(1732) GReg 226a. Corroyeur, qui courroye les cuirs, tr. «Courrèzer. p. courrezéryen.»

    ●(1905) IVLD 215. Alfred a oe kourrezer, pe, evel ma lavarer e leac'hiou a zo, kere-koun. ●(1924) FHAB Gouere 264. eur c'hourrezer, marc'hadour ler. ●265. kivijer pe gourrezer.

    (2) (marine) Calfat.

    ●(1732) GReg 893b. Calfat qui suive un Navire, tr. «Courrèzer. p. courrezéryen.»

  • kourrezerezh .1
    kourrezerezh .1

    m. Action de corroyer du cuir.

    ●(1732) GReg 225b. L'action de corroyer, tr. «Courrezérez.»

  • kourrezerezh .2
    kourrezerezh .2

    f. Corroierie.

    ●(1962) EGRH I 42. kourrezerezh f., tr. « corroierie. »

  • kourrezet
    kourrezet

    adj. Corroyé.

    ●(1633) Nom 160a. Vter : outre, cheure : vn crochen gaufr pe bouch courrezet da lacquat guin.

    ●(1732) GReg 225b. Cuir corroyé, tr. «Lezr courrézet.»

  • kours
    kours

    s. –ioù

    I.

    (1) Course.

    ●(1499) Ca 49a. Cours. vide in redec. ●(1633) Nom 188a. Excursio : course : an cours, an ret.

    ●(1943) HERV 69. Mont a rae dilu, gwisket evel deiz ar c’hoursiou. ●(1982) MABL i 57. (Lesneven) Kourchoù ’veze d’a’ sul. ●(1985) AMRZ 77. koursiou kezeg.

    (2) hist. Armañ listri e kours // Mont e kours : faire la course sur la mer avec commission de la Cour.

    ●(1732) GReg 226a. Faire la course sur Mer avec commission de la Cour, tr. «Arma listry ê Cours. mônet ê Cours.»

    II. Bezañ gwisket evel deiz ar c’hoursioù : être habiller comme un dimanche, chic.

    ●(1943) HERV 69. Mont a rae dilu, gwisket evel deiz ar c’hoursiou.

  • koursal
    koursal

    voir koursañ

  • koursañ / koursial / koursiñ / koursal
    koursañ / koursial / koursiñ / koursal

    v. intr.

    (1) Courir.

    ●(1970) BHAF 124. koursa a rajom warlerh an oll verhed.

    (2) Prendre part à une course, faire la course.

    ●(1970) BHAF 316. Echu ar skol, e lavarom ada da gêr Roazon hag e kemerom hent Mur, ni en on gwetur ha Mark warlerh war e «skouter», joauz evel eur hant tachou, o c'hoari koursa ganim penn-da-benn. ●(1971) BAHE 68/8. ur bern kranked bihan eta a zastumen evit lakaat anezhe da « goursal », met ne oant ket gwall sentus 'vat. ●(1982) MABL I 57. (Lesneven) Anna ha Valentine 'veze gwelet 'kourchiñ.

    ►[en apposition à l'inf.] Kezeg koursal : chevaux de course.

    ●(1985) AMRZ 77. Ar hezeg kourchal.

    (3) Koursiñ war : guetter qqun.

    ●(1962) EGRH I 42. k[oursiñ] war, tr. « g[uetter] qqun. »

  • koursenn
    koursenn

    voir korzenn

  • kourser .1
    kourser .1

    adj. Lestr kourser : bateau corsaire.

    ●(1633) Nom 149b. Nauis prædatoria, piratica, paro, myoparo, & pyraticus myoparo : barque, batteau de corsaire, brigantin : barcq bag vn lestr piller, corsær, pe briguand.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...