Devri

Recherche 'kou...' : 462 mots trouvés

Page 9 : de kouskeder (401) à kouvierez (450) :
  • kouskeder
    kouskeder

    m. –ion Endormeur.

    ●(1732) GReg 340a. Endormeur, qui endort par ses fariboles, tr. «Cousqeder. p. cousqéderyen.»

  • kouskedik
    kouskedik

    adj. Endormant.

    ●(1732) GReg 340a. Endormant, qui endort, tr. «Van[netois] Cousqedicq.» ●874a. Mets qui provoquent le sommeil, tr. «Van[netois] boëd cousqedicq.»

  • kouskedus
    kouskedus

    adj. Dormitif, assoupissant.

    ●(c.1718) CHal.ms i. assoupissant, tr. «cousquedus, er peh a zigass' er c'housquet.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Letargie, tr. «darian Cousquedus hunnadus.»

    ●(1732) GReg 57b. Assoupissant, qui assoupit, tr. «V[annetois] cousqedus.» ●340a. Endormant, qui endort, tr. «Cousqedus.» ●874a. Mets qui provoquent le sommeil, tr. «Van[netois] boëd cousqedus.»

    ●(1876) TDE.BF 369b. Kouskeduz, adj. V[annetais], tr. «Assoupissant, qui provoque le sommeil.»

  • kousker .1
    kousker .1

    adj. Qui endort, qui fait dormir.

    ●(1732) GReg 285b. Le diable assoupissant, qui fait dormir à l'Eglise, & aux Prieres, tr. «An diaul cousquer.»

  • kousker .2
    kousker .2

    m. –ed (ichtyonymie) Dormeur, tourteau.

    ●(1931) VALL 747b. Tourteau crabe, tr. «kousker m. pl. ed.»

  • kousker .3
    kousker .3

    m. –ion

    (1) Coucheur.

    ●(1732) GReg 219b. Coucheur, qui couche avec un autre, tr. «Cousqer. p. cousqéryen.»

    (2) Dormeur, personne qui aime dormir.

    ●(1732) GReg 302a. Dormeur, grand dormeur, tr. «Cousqer. p. cousqéryen.»

    ●(1957) AMAH 107. ur c'housker a zen.

    (3) (blason populaire) Kouskerion : Les dormeurs (de Mendon).

    ●(1911) DIHU 72/271. Tud dihousket e zou é Mendon ha neoah é hrér kouskerion anehé.

  • kouskerez .1
    kouskerez .1

    f. –ed

    I. (en plt de qqn)

    (1) Dormeuse.

    ●(1732) GReg 302a. Dormeuse, tr. «Cousqerès. p. cousqeresed.»

    ●(1977) PBDZ 549. (Douarnenez) ur gouskerez fall, tr. «une femme qui dort mal.»

    (2) Diseuse de bonne aventure.

    ●(1932) BRTG 123. ur lostad kouskerézed é labourat, ar dirageu ou hiri.

    II. (ichtyonymie)

    (1) Loche à moustache Cibitis barbatula.

    ●(1936) DIHU 303/137. Ur oahig deur lan a bisked / Kouskerézed ha koh loched.

    (2) Dormeur, tourteau Cancer pagurus.

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) Kouskerez (anvet e lec'hioù all «kousker»). ●(1970) GSBG 193. (Groe) kouskourez (f.) pl. kouskourezed, tr. «dormeur.»

  • kouskerez .2
    kouskerez .2

    f. –ioù Dormant.

    ●(1942) VALLsup 31b. Dans un chassis à partie mobile, la partie fixe, kouskerez f., la pièce mobile, rederez f.

  • kouskerezh
    kouskerezh

    m. Endormissement.

    ●(1633) Nom 257a. Torpor : endormissement des membres : cousquerez á memprou, pa vez cousquet vn den.

  • kouskerig
    kouskerig

    m. Diable qui fait dormir à l'église.

    ●(1732) GReg 285b. Le diable assoupissant, qui fait dormir à l'Eglise, & aux Prieres, tr. «ar c'housqericq.»

  • kousket .1
    kousket .1

    adj.

    (1) Endormi.

    ●(c.1500) Cb 51a. g. endormy. b. cousquet. ●(1633) Nom 257a. Torpor : endormissement des membres : cousquerez á memprou, pa vez cousquet vn den.

    ●(1790) MG 248. mèrhèt cousquét.

    ●(1857) CBF 49. Gwall bell oc'h bet kousket, tr. «Vous avez dormi bien longtemps.»

    (2) =

    ●(1957) ADBr lxiv 4/461. (An Ospital-Kammfroud) Gourd : adj. – Humide, moite. À placer dans la progression suivante : kraz, seh, dizroet, kousket, gourd, leiz, gleb, gleb-teil.

    (3) Dorn kousket : main pote.

    ●(1744) L'Arm 297a. Pote, main pote, tr. «Dourñ coussquétt.»

    (4) [empl. comme subst.] =

    ●(1732) GReg 59a. C'est un atrabilaire, tr. «Ur housqet a zeen eü.»

    (5) Kousket kalet : profondément endormi.

    ●(1914) MAEV 130. Dihuna reas anezo, rak kousket kalet oant ●206. Ne oe ket eas dihuna anezo ; kousket kalet oant.

    (6) Menel kousket : s'endormir.

    ●(1935) ANTO 181. ne zaleis ket da venel kousket.

  • kousket / kouskiñ .2
    kousket / kouskiñ .2

    I. V. intr.

    (1) Dormir.

    ●(1499) Ca 49a. Cousquet. g. dormir. ●(c.1500) Cb 104a. [guers] Jtem hec nenia / e. g. chanczon quon chante aux enfans pour leur faire dormir. b. guers da ober cousquet an bugale.

    ●(1732) GReg 302a. Dormir, tr. «cousqet. pr. cousqet. Van[netois] cousqet. cousqeiñ. ppr. et.»

    ●(1849) LLB 1419. é kousket ar en doar.

    (2) Kousket kalet : dormir profondément.

    ●(1872) ROU 81b. Dormir, profondément, tr. «cousked caled.»

    ●(1910) MAKE 60. ne viras ket ouzin da gousket kloz ha kalet. ●(1914) MAEV 190. a-veac'h kouezet war va zorchen brug ec'h en em rois da gousket kalet ●218. kousket kalet a reas end-eün.

    (3) sens fig. (en plt d'une toupie) Faire du bruit en tournant.

    ●(1879) ERNsup 163. kousket a ra 'nn doupin, elle dort [la toupie], Trév[érec], Lanr[odec], Gurunh[uel].

    II. V. tr. d.

    (1) Endormir.

    ●(c.1500) Cb 104a. [guers] g. chanczon que len di aux enfans pour endormir. b. canauenn da cousquet an bugale.

    (2) Coucher (les enfants).

    ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 235. idan é hès hoah ul léh franq e chervij de gousquein er vugalé.

    III.

    (1) Kas da gousket : envoyer paître.

    ●(1866) FHB 59/51b Y. P.. Iit da gousket ma ne ket mad an dra-ze evidoc'h.

    ●(1908) KMAF 3 E. Crocq. Dek skoed ? Da gousket, va niz ! ●(1924) LZMR 63 (Ki) J. Riou. Met kas a reas an archerien da gousket. ●(1932) FHAB 366 G. Segalen. Daoust ma klask a-wechou eur gall genaouok bennak ober goap diouzomp Bretoned, ne vez ket pell evit beza kaset da gousket.

    (2) Kousket evel ur roc'h : voir roc'h.

    (3) Kousket evel ur broc'h : voir broc'h.

    (4) Kousket evel ur broc'h en e doull : voir broc'h.

    (5) Kousket evel ur varrikenn : voir barrikenn.

    (6) Bezañ kousket evel gozed en o zoulloù : voir gozed.

    (7) Kousket e kambr ar stered : voir stered.

    (8) Kousket dindan bolz ar stered : voir stered.

    (9) Kousket dindan bolz an neñv : voir neñv.

    (10) Kousket e-barzh liñselioù sant Pêr : voir liñsel.

    (11) Kousket dindan liñselioù an Tad Eternel : voir liñsel.

    (12) Kas da gousket d'an heol : voir heol.

    (13) Bout lakaet da gousket ar an douar : voir douar.

    (14) Bout lakaet da gousket ar ar plouz : voir plouz.

  • kouskidik
    kouskidik

    adj. Qui s'endort facilement, enclin au sommeil.

    ●(1985) DGBD 65. e teufe da vezañ «kouskidik» kement hini bet flemmet gant kelien tsetse.

  • kouskiñ
    kouskiñ

    voir kousket .2

  • kouskous
    kouskous

    m. (cuisine) Couscous.

    ●(1927) LZBt Meurzh 40. o c'halon o (lire : a) zo troet rik gant o c'houskous. ●(1965) BAHE 44/59. o tebriñ kouskous.

  • kouskus
    kouskus

    adj. Somnifère.

    ●(1732) GReg 302a. Dormitif, qui fait dormir, tr. «lousou cousqus.» ●340a. Endormant, qui endort, tr. «cousqus.» ●874a. Mets qui provoquent le sommeil, tr. «bouëd cousqus.»

    ●(1878) BAY 19. Kouskus, tr. «Qui cause le sommeil.»

  • koust
    koust

    m., prép. & conj.

    I. M. Coût.

    ●(1659) SCger 33b. coust ou coustage, tr. «coust.» ●(1732) GReg 227b. Cout, ou, coust, depense, frais, tr. «Coust. p. coustou.»

    ●(1849) LLB 705. Ne selet t'oh labour, doh koust.

    ●(1982) PBLS 137. (Sant-Servez-Kallag) eur bern koust am-eus bed, tr. «j'ai eu des frais importants.»

    II. Prép.

    A. Prép. Diwar-goust.

    (1) Aux dépens de.

    ●(1612) Cnf 17a. an ré a lazr diuoar goust an paour.

    ●(1772) KI 280. dor goust an divenneur, tr. «aux dépens du défendeur.»

    ●(1834) SIM 32. pa ne deo quet divar goust ar re-all. ●(1877) EKG I 237-238. tud hag a felle d'ezho en em binvidikaat divar goust an nesa.

    ●(1935) ANTO 88. da veva aezet diwar goust o nesa.

    ►[form. comb.]

    S3m diwar e goust

    ●(1907) PERS 196. ha divar he goust eo on deuz kemeret kalz deuz an traou a lakeomp el leor-man.

    P2 diwar ho koust

    ●(1868) KMM 29. marteze divar ho coust.

    (2) À cause de.

    ●(1893) IAI 52. mervel a reas zo ken abenn eur pennad divar goust ar pez a yoa bet great dezan.

    ●(1900) MSJO 240. Ar Verc'hes, eme Vari Agreda, a zantas eur boan vras divar goust maro Joseph. ●(1925) BUAZmadeg 459. meur a grouadur hag a oa choumet minoret divar goust ar brezel.

    (3) Au sujet de.

    ●(1900) MSJO 206. an tad a oa glac'haret-oll divar goust he vab ena a zalc'he penn dezhan.

    B. Loc. conj. Diwar-goust ma : parce que, à cause que.

    ●(1995) BRYV III 106. (Milizag) diwar-goust ma'h en em anaouient abaoe e oant yaouank.

  • koustadenn
    koustadenn

    f. Personne asociale.

    ●(1982) PBLS 79. (Langoned) koustadenn, tr. «personne sauvage, asociale, qui ne sort pas de chez elle.»

  • koustamant
    koustamant

    f. Dépense.

    ●(1887) SBI I 312. Canel vihan a zo contant / Da gâd he lod ar goustamant, tr. «...de prendre part dans la dépense.»

  • koustamantiñ
    koustamantiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Causer, occasionner des dépenses, des frais (à qqn).

    ●(1908) PIGO II 4. ne vije ket onest d'in mont da goustamanti anean.

    (2) Mettre en frais.

    ●(1942) VALLsup 81b. mettre en frais, tr. «koustamanti.»

    (3) V. pron. réfl. En em goustamantiñ : se mettre en frais.

    ●(1850) MOY 302. dre ma ê deut d'en em goustamanti.

  • koustañ
    koustañ

    voir koustet

  • koustele
    koustele

    voir klaoustre

  • koustell
    koustell

    voir goustell

  • koustet / koustañ / koustout / koustiñ
    koustet / koustañ / koustout / koustiñ

    v.

    I. Coûter.

    ●(1499) Ca 49a. Coustaff. g. couster.

    ●(1659) SCger 33b. couster, tr. «cousta.» ●(1732) GReg 227b. Couter, tr. «Cousta. coustout. ppr. coustet. Van[netois] cousteiñ. pr. coustet.»

    ●(1821) SST vi. ne goustou doh nac eur, nac argant. ●(1846) BAZ 684. hep coustout netra d'ho c'herent.

    ●(1911) SKRS II 134. Livirit d'in, va bugel, pegement ez oc'h bet koustet d'ho kerent beteghenn.

    ►[avec l'aux. bezañ]

    ●(1732) GReg 10b. J'ai acheté ce plaisir bien cher, tr. «Ar bligeadur-ze a so coustet qer din-me.»

    ►[avec l'aux. kaout]

    ●(1732) GReg 227b. Les procès lui ont coûté tout son bien, tr. «Ar procesou o deus coustet e oll dra dezañ.»

    II.

    (1) Koustet a vize koustet : coûte que coûte.

    ●(1790) MG 158. me gueméras er resolution de zastum madeu cousteèt e vezai coustét.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 67. doarein coustet e vezé coustet.

    (2) Koust pe ne goust : coûte que coûte.

    ●(18--) SAQ I 221. e rankan, koust pe ne goust, he zavetei.

    (3) Koustet da goustet : coûte que coûte.

    ●(1903) MBJJ 150. bean tud d'hon dlead, tud eün, koustout da goustout.

    (4) Koustet pe goustet : coûte que coûte.

    ●(1869) SAG 62. kouztout-pe-gouztout e fall dezho dizkar kement 'zo en he za.

    (5) Kouste pe gouste = koustet a gousto (amdremenet).

    ●(1874) FHB 472/15b. e felle dezhan couste pe gouste ho kuelet.

    (6) Koustje pe goustje = koustet a gousto (amdremenet).

    ●(1874) FHB 490/159a. caout a rankent coustje pe goustje an diou berlezen gaer.

    (7) Koustfe pe goustfe = koustet a gousto.

    ●(1906) KPSA 14. abalamour ma ve c'hoant da dec'het dioc'h e boaniou, koustfe-pe-goustfe, ma vent anavezet.

    (8) Koust pe goust =

    ●(1879) BMN 139. meuli an dud coust pe goust.

    (9) Koustañ pe goustañ =

    ●(1847) MDM 54. koustout pe goustout e ranker rei ar chase d'an digouiziegez. ●(1882) BAR 173. Hon discar a fell dezhan cousta pe gousta.

    (10) Koustet pe gousto =

    ●(1732) GReg 227b. Il en faut avoir, quoi qu'il en coûte, tr. «Coustét pe gousto, red eo cahout anezañ.»

    (11) Kousto da gousto =

    ●(1922) LZBt Gwengolo 28. ma c'hoant a c'heuilhin kousto-da-gousto.

    (12) Koustet a gousto : coûte que coûte.

    ●(1931) VALL 166a. coûte que coûte, tr. «koustet a gousto.»

    III.

    (1) Koustañ pikez : voir pikez.

    (2) Koustañ d'e lêr : voir lêr.

  • koustiañs
    koustiañs

    f. –où & interj.

    I. F.

    (1) Conscience.

    ●(1732) GReg 199a. Conscience, tr. «coustyançz.» ●Bonne conscience, tr. «ur goustiançz vad.» ●(1790) MG 318. laquad é cource reihtæd ér gouciance. ●(1790) PEdenneu 77. Sontéet erhad hou couciance.

    ●(1846) BAZ 3. ar rebechou eus ho coustians. ●(1846) BAZ 681. Bez’ ez eus tud hac o deus eur goustians franc ha ledan. ●(1860) BAL 53. direusti ur goustians fall. ●(1877) EKG i 77. eur goustianz eeun a rank beza enn he greiz. ●(18--) SAQ i 123. a raio deoc’h guelet mad stad ho koustiansou.

    ●(1906) BOBL 29 septembre 106/2a. eun dlead a goustianz. ●(1906) KPSA 29. Furchal a rit hep paouez e koustians ho nesa. ●(1909) KTLR 180. goalc’hi koustiansou an nao-ze.

    (2) Enklask a goustiañs : examen de conscience.

    ●(1944) VKST Genver 29. oferenn, ofis, pedennou a-raok ha goude ar prejou, enklask a goustians).

    (3) Attr. Bezañ koustiañs =

    ●(1908) KMAF 56. Ya, n’am boa ket sellet c’hoaz outo, ma’z eo koustianz !

    (4) Mouezh ar gousiañs : la voix de la conscience.

    ●(1906) DIHU 12/206. Mes, é kalon Katelin, er joé doh en argand e oé kriùoh eit boéh hé housians.

    II. Interj.

    (1) Ur gousiañs/goustiañs (eo) : (c’est) une pitié.

    ●(1869) FHB 210/6a. a zo eur goustians sonjal peguement a arc’hant a ia d’ho c’hempen.

    ●(1907) VBFV.fb 76a. c’est pitié, tr. «ur gousions é.»

    (2) Mar nend eo ket kousiañs : si c’est pas pitié.

    ●(1912) DIHU 81/37. Sellet alkent, me heh tud, bahateit de dri uigent vlé ma nen dé ket kousians alkent !

  • koustiañsus
    koustiañsus

    adj. Consciencieux.

    ●(1732) GReg 199a. Conscientieux, euse, qui ne veut rien faire dont sa conscience soit chargée, tr. «coustyançzus.»

    ●(18--) SAQ II 73. Labour goustiansuz.

    ●(1905) BOBL 25 mars 27/1a. eur maer fur ha koustiansius.

  • koustiñ
    koustiñ

    voir koustet

  • koustout
    koustout

    voir koustet

  • koustus .1
    koustus .1

    adj. Onéreux.

    ●(1732) GReg 227b. Coutant, ante, tr. «Coustus.»

  • koustus .2
    koustus .2

    adj. = (?) figus, cf. goustus, goust (?).

    ●(1824) BAM 53. beza re zilicat ha re goustus oc'h an daul.

  • kouter
    kouter

    m. (argots de Pont-l'Abbé et d'Elliant)

    ●(1974) SKVT III 84. (langaj chon) Ar ram-goutur. ●85. ur ram-goutur. ●(1984) BRLI I 139. (lang kouter) kouter, tr. «tailleur, (la terminaison –er est prononcée à Elliant avec une voyelle peu différenciée et un «r» de type anglais ; l'ensemble est entendu comme «a» ; ex : Kemper est prononcé comme Kepa).

  • koutia
    koutia

    adv. N'est-ce pas.

    ●(1925) SATR 9. Ya, marvailhou, eun hanter-dousenn, d'an nebeutan ! Koutia, Mona ?

  • koutig
    koutig

    s. Fille dévergondée.

    ●(c.1930) VALLtreg 486. koutik : Mauvaise femme (Jaffren.) (Voir goutiz). ●(1971) TONA.morl 54. Toull koutig, tr. «Trou de (la) Fille-dévergondée.»

  • koutik
    koutik

    adv. Koutik-koutik : tout doucement, plan-plan.

    ●(1936) IVGA 124. Koutig-koutig da genta. ●254. kuit, koutig-koutig. ●(1938) SAV 9/38. Ha kuit hon ebestel, astennet ganto o gouzoug, koutig- koutig. ●(1954) LLMM 43/31. o tostaat outi koutig-koutig. ●(1972) SKVT I 57. Tostaat a reas ar paotr koutik-koutig.

  • koutur
    koutur

    voir kouter

  • kouvaret
    kouvaret

    adj. Teint.

    ●(1970) GSBG 368. (Groe) unan [un orink] kouvaret e oa, tr. «c'était un orin teint.»

  • kouvariñ
    kouvariñ

    v. tr. d. Teindre.

    ●(1970) GSBG 255. (Groe) kouvariñ, tr. «teindre.»

  • kouverchez
    kouverchez

    voir kouricher

  • kouvetañ
    kouvetañ

    v. tr. d. Convoiter.

    ●(1499) Ca 49b. Couuetaff. g. couuoitier. ●(c.1500) Cb 51a. ga. couuoitier honneur. b. couuetaff enor.

  • kouvetet
    kouvetet

    adj. Convoité.

    ●(c.1500) Cb 51b. g. couuoitiez. b. couuetet.

  • kouvetiz
    kouvetiz

    f. Convoitise.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 129). Couetis, convoitise. ●(1499) Ca 49b. Couuetis et couuetus. ●(c.1500) Cb 51a. g. couuoitise. b. couuetys. ●51ab. g. couuoiteusement. b. dre couuetis. ●(1530) J p. 12a. dre pechet couuetis, tr. «à cause du péché d'avarice.» ●12b. Ho couuetis e pep guis ho dispenn, tr. «l'avare s'y déchire lui-même.» ●(1576) Cath p. 1. discaret he deues an edeficc à conuetis charnel, tr. «elle a détruit l'édifice de la convoitise charnelle.»

    ●(1918) KZVr 273 - 26/05/18. Kouetiz, tr. «désir, envie, intention, Loeiz ar Floc'h.»

  • kouvetus
    kouvetus

    adj. Envieux.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 129). covetus, convoiteux. ●(1499) Ca 49b. Couuetis et couuetus. ●(1575) M 1415. bout ourgouillus, couetus dreist musur, tr. «être orgueilleux, convoiteux, outre mesure.»

  • kouvi
    kouvi

    m. –où

    (1) (religion) =

    ●(1727) HB 32. Da zeiz ar varn e clevo gant Jesus / Ar c'houvi-mâ nep so trugarezus. ●577. Amâ e leverrot ar Magnificat gant ar c'houvi-mâ. Kouvi da ur verc'hes santel.

    (2) Invité.

    ●(1896) HIS 102. parabol er houvi.

    (3) Invitation.

    ●(1732) GReg 208b. L'action de convier, invitation, tr. «Couffy. couvy. p. couvyou. (Van[netois] coüy. p. coüyeë.).» ●542b. Invitation, tr. «Coufy. couvy. coüy. Van[netois] coüy.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. kouvi, m. pl. eu, tr. «invitation, exhoratation.» ●(1921) BUFA 201. sentet em es doh hou kouvi. ●(1921) GRSA 312. ne cheleu ket doh ou houvi.

    (4) Réception.

    ●(1612) Cnf.epist 20. conuiou public.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Beatilles, tr. «ragoustigueu e rer er c'honuieu.»

    (5) Repas.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 130). Couuj, repas. ●(14--) N 297-298. Me ameux net preparet banquedou / E Demetri hep coms muy couiou, tr. «J’ai préparé, certes, des banquets / A Demetri, et des festins, je n’ai pas besoin d’en dire davantage.» ●(1499) Ca 49b. Couui. g. couui menger. ●(1530) Pm 156. En creisic an couffy en vn fest anterin tr. « Au beau milieu du repas, en un festin complet. » ●(1612) Cnf 21a. ober conuyou ganto. ●(1633) Nom 52b-53a. Epulum ferale, epulæ ferales, epulum funebre, parentale : conuiue de funerailles : vr couuy á cafuaou, pa meru eur re bennac. ●53a. Conuiuium : conuiue : couuy. ●54b. Cœna paupertina, necalis cœna : conuiue de mendiant : couuy an clasquer.

    ●(c.1680) NG 1612-1613. Doué a gouré conui / Dé ol disquiblion. ●(1732) GReg 407b. Festin, tr. «couvy. couvyou.»

    (6) Kouvi ar peurved : repas en commun de la fin de la moisson.

    ●(1732) GReg 851b. La fin de la sciure des blez, tr. «coüy ar peur-vèd.»

  • kouviad
    kouviad

    m. –ed, kouviidi Convive.

    ●(1732) GReg 208b. Les conviez, tr. «Ar couffidi.»

    ●(1931) VALL 400b. Invité, tr. «kouviad pl. ed et –viidi.» ●(1942) DHKN 85. ohpen deu gouviad ’zas dehè ’n em-letat. ●(1963) LLMM 99/263. e krede d’ar gouvidi a uhel renk chouket e rakkambr ar palez nevez ne oant nemet paour kaezh merzherien. ●268. Edo bremañ ar vaouez-se o tiskenn mate, evaj ar vro e bolennoù he c’houvidi.

  • kouviadenn
    kouviadenn

    f. –où Invitation.

    ●(1931) VALL 400b. Invitation, tr. «kouviadenn f.»

  • kouviadur
    kouviadur

    m. –ioù Invitation.

    ●(1931) VALL 400b. Invitation, tr. «kouviadur m.»

  • kouviañ
    kouviañ

    v. tr. d. Convier.

    ●(1499) Ca 49b. Couuiaff. g. couuier.

    ●(1659) SCger 70a. inuiter, tr. «conuia.» ●(1732) GReg 208b. Convier, inviter, tr. «Couffya. pr. et. couvya. pr. couvyet. Van[netois] coüyeiñ. pr. coüyet.» ●(1744) L'Arm 75a. Convier, tr. «Couviein ou Couvi.. pp, couviétt.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. kouviein, v. a., tr. «convier, inviter.»

  • kouvidigezh
    kouvidigezh

    f. Action de convier, d'inviter.

    ●(1732) GReg 208b. L'action de convier, invitation, tr. «couvidiguez.»

  • kouvier
    kouvier

    m. –ion Homme qui en invite d'autres.

    ●(1732) GReg 208b. Celui qui convie, tr. «Couffyer. couvyer. p. couvyéryen. Van[netois] coüyour. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 75a. Celui qui invite, tr. «Couviour.. ierion.m.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. kouviour, m. pl. –erion, tr. «hôte qui invite, qui reçoit.»

  • kouvierez
    kouvierez

    f. –ed Femme qui en invite d'autres.

    ●(1744) L'Arm 75a-b. A Rhuis il y a pour chaque Nôce 12 Convieuses, magnifiquements habillées & parées de rubans, qui vont deux à deux prier les parents et amis ; & rassemblées à la fin du jour, escortées par 4 fusiliers, elles se rendent au Manoir voisin, pour inviter le Seigneur & sa Compagnie, tr. «É Rhéuiss boutt-çou eitt peb Éred deuzéc Couviouréss, gussquéd ha rubannétt magnific, péré dihuë ha dihuë a ya de bédein er héreenntt hag enn amiétt ; ha dastuméd ér guére énn achimand ag enn dé, conduiétt dré puar deine guett fusilleu, ind a ya d'er Menairr tostan, de gouvi enn Eutru hag é Gompagnoneah.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...