Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 8 : de keltiekadur (351) à kement-all (400) :
  • keltiekadur
    keltiekadur

    m. Action de celtiser.

    (1931) VALL 104a. action de celtiser, tr. «keltiekadur m.»

  • kelvesa
    kelvesa

    [kelvez + -a .8]

    V. intr. Ramasser des noisettes. cf. kraoñkelvesa

    (1962) EGRH I 30. kelvesa v., « ramasser des noisettes. »

  • kelvez
    kelvez

    [vbr collguid, mbr queluez-, brpm quelvez, vcorn colwid- < kel- (de kol-, voir koll / kol .4) + gwez]

    Coll. & m. (botanique) Corylus sp.

    (1) Coll. Noisetiers.

    (c.800) MSvbr I Manuscrit BNF latin 10290 f°24a (DGVB 114a). collguid gl. « colurnus », tr. « arbre coudrier ».

    (1659) SCger 32b. coudre arbre, tr. «queluezen, p. queluez.» ●166b. quelvezen p. quelvez, tr. «coudre.» ●(1732) GReg 220a. Coudre, ou coudrier, ou noisetier, arbre, arbrisseau, tr. «Qelvezen. p. qelvez. Van[netois] qelhuëhen. p. qelhuë. Treg[or] qeloüeën. p. qeloüe. qelveën. p. qelve

    (1905) MRPL 8. Etouez ar c'helvez hag ar skao. ●(1925) SATR 88. e-mesk ar bodou koad kelvez ha koad haleg. ●(1975) UVUD 86. (Plougerne) Koajou keuneud dero aga kellez, aga bep seurt toud doa c'hoaz. ●(1985) MARE 281. a beb seurt gwéz : dero, kelvez, onn, elo, ha zokén eur wezenn-vesper.

    bodenn gelvez f. Noisetier.

    (1923) KNOL 147. adrénv eur voden gelvez.

    koad kelvez m. Coudraie.

    (1659) SCger 32b. coudraie, tr. «coat quelven (lire : quelvez)

    (2) M. Bois de noisetier (matière).

    (1732) GReg 220a. Du coudre, du coudrier, tr. «Qelvez. coad-qelvez

  • kelvezeg
    kelvezeg

    [kelvez + -eg]

    F. –i Coudraie, noiseraie.

    (1499) Ca 169b. g couldree b queluezec.

    (1732) GReg 220a. Coudraye, lieu planté de coudriers, tr. «Qelvezecq. Van[netois] qelhuëhecq.» ●Je vais à la coudraye, tr. «Beza ez an da-'r guelvezecq.» ●(1744) L'Arm 79b. Coudraye [lieu planté de coudriers], tr. «Calvéêc. m.»

    (1962) EGRH I 30. kelvezeg f., tr. « coudraie. »

  • kelvezenn .1
    kelvezenn .1

    [mbr queluezenn, vcorn colwiden gl. corillus (Campanile 29) < kelvez + -enn ; le gall est sur la base coll (voir collenn, kollen aux 12e et 14e ss, GPCY 546a)] cf. kelvez

    F. –ed, kelvez (botanique) Noisetier.

    (1499) Ca 169b. Queluezenn. g. couldre.

    (1659) SCger 32b. coudre arbre, tr. «queluezen, p. queluez.» ●166b. quelvezen p. quelvez, tr. «coudre.» ●(1732) GReg 220a. Coudre, ou coudrier, ou noisetier, arbre, arbrisseau, tr. «Qelvezen. p. qelvez. Van[netois] qelhuëhen. p. qelhuë. Treg[or] qeloüeën. p. qeloüe. qelveën. p. qelve.»

  • kelvezenn .2
    kelvezenn .2

    [voir kelvezenn .1]

    F. –où Branche, baguette de noisetier.

    (1868) FHB 191/278b. Pa vezont teuzet ho c'hemesk gant eur guelvezen moan ha glaas (lire : glas).

  • Kelwenn
    Kelwenn

    n. de l. Quelven (Guern).

    I.

    (1775) HEneu 8. Cantic spirituel den intron varia quelhuen. ●8/1c. den intron varia à guelhuen e ra miracleu. ●(1788) HEB 334. Cantic / Evit ar mission eus a barres Crozon, var ton quelven. E mis Even er bloas 1788.

    (1836) GRGu 144. É Quelven. ●(18--) OLLI 205. Cantic en enor an Itron Varia Guelven. ●(1886) ADBr II/76. Pemp plas devot e zou berman e misg er Vretonet : / Santes Anna zou e Guenèd, ha Keluen beniget.

    (1902-1905) LARB 245b. En Intron Varia er Folgoed / Chubei en tan ziar hou teu droed. / En Intron Varia a Gelùen / Chubei en tan ziar hou krohen. ●(1905) ALMA 69. Itron-Varia a Guelven. ●(1910-1920) K*** []. en Intron Varia Quilhuen. ●(1934) BRUS 296. Kelùen.(1947) BRMO 139. M'em es guelet un huennen, / Un troeid dehi ar dour Kelùen, / Un aral ar dour Sant Nikodem, / Hag é skopé hoah é Baud é marhad en amonen.

    II.

    (1) Croyance populaire (extrait de Kañnen er Ré Varù).

    (1902-1905) LARB 245b. En Intron Varia er Folgoed / Chubei en tan ziar hou teu droed. / En Intron Varia a Gelùen / Chubei en tan ziar hou krohen.

    (2) Dicton.

    (1912) PBHV 139. En Intron Varia a Gelùen / E sekour en neb hé goulen.

    (3) Dicton.

    (1912) PBHV 143. M'em es guélet un huennen, / Un troeid dehi ar dour Kelùen, / Un aral ar dour sant Nikodem, Hag é skopé hoah é Baod é marhad en amonen. ●(1947) BRMO 139. M'em es guelet un huennen, / Un troeid dehi ar dour Kelùen, / Un aral ar dour Sant Nikodem, / Hag é skopé hoah é Baud é marhad en amonen. ●(1975) BRUD 50/28. Me 'm-eus gweled ur c'hwenenn, / Un troad dehi àr dour Kelwenn, / Un arall àr dour Sant Nikodem, / Hag e skope c'hoah e Baod e marhad an amonenn.

    (2000) TPBR 293. Me meus gwelet ur c'hwenenn / Un troad dezhi àr dour Kelven / Un arall àr dour sant-Nikodem / Hag a skope c'hoazh e Baod e marc'had an amanenn.

    III. Nom de famille.

    (1970) NFBT 232 N° 1821. Quelven.

  • kelzen
    kelzen

    plur. kalzenn

  • kelzid
    kelzid

    coll. (phycologie) Algues (?).

    (1924) DIHU 159/132. (Groe) Kelzit – behin pe valé ar er mor e za de vout gomon én dour d'hobér teil. Dastumet get J.P. Kalloh 1913.

  • kember
    kember

    m. –ioù (hydrologie) Confluent.

    (1821) GON 81a. Kember, s. f. Confluent, l'endroit où se joignent deux rivières. Pl. iou. Il est peu usité. ●(1869) FHB 216/51a. e kember an diou ster Vilen hag Oult.

    (1931) VALL 143a. Confluent, tr. «kember m.» ●(1932) CDFi 3 decembre. hag ez eas da ober eun dro vale war ribl ar Stenn, kember richer Elorn.

    ►sens fig.

    (1926) FHAB Eost 289. Hennez ar c'hember hag e c'hell hon holl gwaziou en em gaout ennan.

  • kemberañ / kemberiñ
    kemberañ / kemberiñ

    v. intr. Confluer.

    (1914) DFBP 10a. affluer, tr. «Kembera.» ●(1931) VALL 143a. Confluer, tr. «kemberi

  • kemberiñ
    kemberiñ

    voir kemberañ

  • kemblac'h
    kemblac'h

    m.

    (1) Égalité.

    (1931) VALL 243b. Égalité, tr. «kemblac'h m.» ●269b. Équivalence, tr. «kemblac'h m.»

    (2) Teurel kemblac'h war al lodennoù : tirer au sort les lots d'un héritage.

    (1869) TDE.FB 834b. Tirer au sort pour le partage d'un héritage, tr. «teurel kablac'h, M ; teurel kablac'h war al lodennou.» ●(1876) TDE.BF 312a. kablac'h. J'ignore la signification de ce mot ; mais on dit teurel kablac'h, tirer au sort les lots d'un héritage.

    (1931) VALL 700b. consulter le sort (pour un partage, pour la destination, etc.), tr. «teurel kemblac'h (pour le partage war al lodennou).»

  • kemblac'hañ
    kemblac'hañ

    v. tr. d. Tirer (des lots) au sort.

    (1931) VALL 700b. consulter le sort (pour un partage, pour la destination, etc.), tr. «kemblac'ha (al lodennou).»

  • kembraeg
    kembraeg

    m. Gallois (langue).

    (1870) FHB 281/157a. mazaouet ho deuz ar c'hemreg.

    (1902) LZBg Mae 121. èl ma larér é kemraeg (...) konz er hemraeg. ●(1907) FHAB Gouere 158. n'euz nemed eur milion hag a anavezfe ar C'hymraeg. ●159. kenderv d'ar C'heumraeg. ●(1931) VALL 328a. Gallois ; langue, tr. «kembraeg

  • kembraeger
    kembraeger

    m. –ion Galloisant.

    (1969) BAHE 60/21. kembraegerion ha saoznegerion.

  • kembraek
    kembraek

    adj.

    (1) De, en langue galloise.

    (1931) VALL 328a. en gallois, en langue galloise, tr. «kembraek.» ●(1944) EURW I 61. en eur zibastella eun nebeut frazennou kembraek d'ezañ... ●(1962) BAHE 30/12. al lennegezh kembraek.

    (2) Où on parle gallois.

    (1962) BAHE 30/12. ha Kembre Gembraek a zo kontant gant se. ●13. e-kreiz ar vro gembraek.

  • Kembre
    Kembre

    n. de l. Pays de Galles.

    (1) Kembre.

    (c.1000) Clandev f° 164v°. Diles heirguor chebre (lire : chẽbre). ●(c.1100) Cqlé f° 21b. Diles heergur k embre (sic). ●(c.1200) Cq 6-7. Diles Hergu Kembre.

    (1931) VALL 328a. Galles (pays de ), tr. «Kembre f.» ●(1976) LLMM 175/125. Ha dont a rae ar manac’h a spic’herias an dornskrid-se eus Kembre ?

    (2) Bro-Gembre : Pays de Galles.

    (1931) VALL 328a. Galles (pays de ), tr. «Bro-Gembre f.» ●(1935) BREI 416/3d. Bro-Geumru. ●(1939) DIHU 341/360. é verdéamb a hed get ribleu hantérnoz bro Kembré. ●(1970) BHAF 213. esa tizhout Bro-Gembre ’raok an noz.

  • Kembread
    Kembread

    m. Gallois.

    (1931) VALL 328a. Gallois, tr. «Kembread pl. –breïz

  • kembreat
    kembreat

    adj. Gallois.

    (1958) BAHE 14/8. ur c'hazetenner kembreat. ●(1961) BAHE 27/46. ar Buritaniezh hag ar Spered Kembreat. ●(1976) LLMM 175/125. Ur manac'h kembreat.

  • Kembreiz
    Kembreiz

    pl. Gallois.

    (1931) VALL 328a. Gallois, tr. «Kembread pl. –breïz

  • kembro
    kembro

    s. Compatriote.

    (1921) LABR i. lénour ha kembro karet, tr. « lecteur et cher compatriote ».

  • kemenañ
    kemenañ

    v. tr. d. Tailler.

    (1557) B I 274. A un hat vil az compilas / A coat pe men ez quemenas / Sot ez nodas na allas quen, tr. «te composa en vile matière, / te tailla en bois et en pierre, et te fit sotte, ne pouvant mieux.»

  • kemend-all / kement all
    kemend-all / kement all

    adv. & m.

    I. Adv.

    (1) Autant.

    (1659) SCger 11a. i'en donne autant, tr. «quement all a roân.»

    (1876) TDE.BF 333b. Kemeñd-all, adv., tr. «autant.» ●(1896) GMB 534. tréc[orois] kemend all autant.

    (1935) ANTO 28. Ma c'hellfen bremañ ober kement-all ?

    (2) Kemend-all a : autant de.

    (1870) MBR 16. Souezet-meurbed e oe dirak kemend all a c'hened.

    (3) Pareille chose.

    (1896) GMB 534. tréc[orois] kemend all pareille chose.

    II. M. Troet war o c'hemend-all : à vau l'eau, sens dessus dessous.

    (1710) IN I 401. Pa ve troet quement so tout var oc'hement-all.

    III.

    (1) Mont war e gement all : aller à la dérive, empirer.

    (1880) SAB 175-176 (L) V. Roudaut. Jesus a roas ive da entent oa Mab Doue; setu cassoni ar Iuzevien o vont var e c'hement all. ●(1889) ISV 399 (L) G. Morvan. Va breur, ar bed a ia bemdez var he gement all. ●(1890) MOA 211 (L). Le monde s'en va à la dérive, tr. J. Moal «ar bed a ya var he gement all (Fam.)»

    (1908) FHAB Eost 230 (L) L. an Dissès. Hirio e ranko dibaba tud a zoare evit ren ar barrez, pe an traou ennhi, e zaleint ket da vont var o c'hement all. ●(1915) HBPR 10 (L) K. Jezegou. Rak an traou, er vro, a iea var ho c'hement all. ●(1931) VALL 188. Décliner, tr. F. Vallée «mont war e gemend-all fam.»(1958) BRUD 5/33 (L) *Mab an Dig. Amañ ez a an traou war o hemend-all, evel ma ve an diaoul-kamm oh ober e baotr ganeom.

    (2) Mont war e gement all : devenir sot.

    (1909) FHAB Du 346 *Laouig Beg ar Spins. Ah ! Kou Ha Bi a zo eat adarre var o c'hement-all, eme Fanch Vras en eur c'hoarzin.

    (3) Lezel ub. war e gement all : laisser qqn sur sa faim.

    (1933) ALBR 44 (T). Arabat kas anezan da gerc'hat ar soubenn, rak lezel a raje e gonsorted war o c'hemend all, evit mont da deskaoua.

    (4) Lezel udb. war e gement all :

    (1857) HTB 71 (T). Lezel a ra he oll afferou war ho c'hement-all.

    (5) Reiñ e gement all da ub. : rendre la pareille à qqn.

    (1890) MOA 373 (L). Rendre la pareille à q.q., tr. J. Moal «rei he gement all da u.b.»

    (6) Troet ar skudell war he c'hement all : voir skudell.

  • kemend-arall / kement arall
    kemend-arall / kement arall

    adv.

    (1849) LLB 302. Che mé touchand kand vlai ha biskoah kement ral / Ne mes hoah guélet ! ●(1849) LLBg II 39-40. Ol er bobl e laré (…) / Naren ne huélehemb kementral birhuikin.

  • Kemened-Heboe
    Kemened-Heboe

    (ancienne juridiction) Doyenné des Bois (Vannetais).

    (1912) IMMD I. Én Oriant, ér Gémenet-Héboé.

  • Kemened-Ili
    Kemened-Ili

    (ancienne juridiction) Quéménet-Ily (Leon).

    (1689) DOctrinal 197. é Dioces, pehini à divisas é teir arrihandi-se. Leon ac’h ha quimilidilly. ●(1656) VEach 146. Noter à Iurdicion Quiminidilli.

    (1908) AMBR 70. La tradition fait remonter à un vieil ermite du VIe siècle, saint Goulven, le changement qui s'est opéré dans le moral des Léonards du Kéménet Ili.

  • kemener
    kemener

    m. –ion

    I.

    (1) Tailleur.

    (1499) Ca 169b. Quemener vide in gruyer. ●(1633) Nom 311b. Vestiarius, sartor, farcinator : cousturier : quemener, brouder an laou.

    (1659) SCger 33b. cousturier, tr. «quemener.» ●166b. quemener, tr. «couturier.» ●(1732) GReg 228b. Couturier, tailleur de campagne, ou celui qui n'est pas maître, tr. «Qemener. p. qemenéryen.» ●(1790) MG 395. Ur heminér (...) e oai quen duah doh er bigottèt.

    (1849) LLB 239. ur hemener chouket ar é dorchen. ●(1888) SBI II 236. Ar c'hemener, diwar he wri, tr. «Le tailleur, après coudre.»

    (1908) PIGO ii 144. an trubard kemener. ●(1929) MKRN 182. Petra zo né ganeoc'h ba Bañnlek. – Cheta chiouaz ! plac'h paour, chi cher-ni 'n eus taget chi chemener bras chiou merh(e)d !, tr. « Qu'y a-t-il de nouveau à Bannalec ? – Hélas ! ma pauvre fille, voilà que le chien de notre village à nous a étranglé le chien du grand tailleur, aujourd'hui, ma parole. » ●(1934) BRUS 271. Un tailleur, tr. «ur hemenér –ion

    (2) Prenestr-kemener : lucarne.

    (1986) CCBR 30. (Brieg) Lucarne, tr. «prenestr-kemenerprenestroù-k

    (3) (astronomie) Sterenn ar C'hemener =

    (1908) DIHU 35/72. A pe zas chonj dehon de zifoérein é oé saùet a houdé pelzo stiren er Hemenér. ●(1919) DBFVsup 65a. stiren er hemenér, peut-être la même étoile que berleuen. ●(1932) BRTG 129. tré betag me saùo stiren er Hemenér. ●173. Ihuélik é hoah en héaul duzé ha ne huélan eùé rezi de stéren er Hemenér.

    (4) (météorologie) Glav kemener : pluie douce et fine.

    (1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Glao-kemener = pluie douce et fine.

    (5) Figu. Fourmillement dans les membres.

    (1931) VALL 316b. Fourmillement dans les membres, tr. «kemener V[annetais] m. kemenerien T[régor] pl.»

    II.

    (1) Kemer e bleg kemener : s’asseoir comme un tailleur.

    (1924) CBOU 29 Ernest P. Goude beza bet pedet da jom ganeomp, e kemer e bleg kemener hag e c'houlenn diganen penaoz ez a va zad...

    (2) Bezañ bet ar c'hemener warnañ : avoir la figure égratignée.

    (1912) MELU XI 398 (T-Koadoud). Bet eo ar c'hemener warnan, tr. E. Ernault «il a eu la figure égratignée. Coad[out])»

    (3) Bezañ kemenerien en e gof-gar : ne pas rester en place.

    (1965) BRUD 20/15 (T) E. ar Barzhig. Hag or furcher war vourz, kemenerien evelkent en e gof-kar.

    (4) Bezañ kemenerien o wriat en e dreid : avoir des démangeaisons aux pieds.

    (1896) GMB 533. pet[it] tréc[orois] mañ ër c'hemenerien o wriat 'n em zreit, tr. Émile Ernault «j'ai des fourmis, des démangeaisons aux pieds.»

    (5) Bezañ plat evel peñsoù ur c’hemener : voir peñsoù.

  • kemener-bras
    kemener-bras

    m. (zoologie) Faucheux.

    (1732) GReg 399b. Faucheux, araignée champêtre à longues pattes, tr. «qemenér bras. p. qemenéryen vras

    (1876) TDE.BF 333b. Kemener, s. m., tr. «Faucheux, espèce d'araignée.»

  • kemener-dour
    kemener-dour

    m. (entomologie) Araignée d'eau.

    (1931) VALL 33b. Araignée d'eau, tr. «kemener-dour

  • kemener-mor
    kemener-mor

    m. -ien-vor (ichtyonymie) Surnom du homard.

    (1732) GReg 497a. Homard, grosse écrevisse de mer, tr. «qemener vor. p. qemenéryen vor

    (1866) FHB 90/304b. eul leguestr, da lavaret eo, unan eus ar pesket-ze a c'halver ive kemenerien-vor. ●(1876) TDE.BF 333b. Kemener-vor, s. m., tr. «Ecrevisse de mer.»

  • kemeneraj
    kemeneraj

    m. Métier de la couture.

    (1732) GReg 228b. Coutererie, métier, tr. «Qemeneuraich

  • kemeneret
    kemeneret

    adj. Assis en tailleur.

    (1935) DIHU 288/275. kemenéret ar torchenneu. ●(1942) VALLsup 2b. Accroupi ; en tailleur, tr. «kemeneret

  • kemenerez
    kemenerez

    f. –ed Couturière.

    (1499) Ca 169b. Quemeneres g. cousturyere.

    (1659) SCger 33b. cousturiere, tr. «quemenerés.» ●166b. quemenerés, tr. «couturiere.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Tailleuse, tr. «quemineres queminereset.» ●(1732) GReg 228b. Couturiere, femme qui travaille à journée dans les maisons, tr. «Qemenerès. p. qemenéresed

    (1847) MDM 87. ha dre-ze e roont da c'hounit d'ann ampezerezed d'ar goalc'herezed, d'ar gemenerezed, d'ar gereourien.

    (1907) KANngalon Mezheven 425. Diou gemenerez a deuaz ive.

  • kemenerezh
    kemenerezh

    m. Métier de la couture.

    (1744) L'Arm 82b. Couturerie, tr. «Quemeinnereah.. heu. m.»

    (1962) EGRH I 30. kemenerezh m., tr. « taille (de vêtements), exercice de la profession de tailleur. »

  • kemeneriñ
    kemeneriñ

    v. intr. S'asseoir en tailleur.

    (1939) DIHU 337/303. Kemenérein e hram arnehè èl en arabed.

  • Kemeneven
    Kemeneven

    n. de l. Quéménéven.

    (1) Kemeneven.

    (1865) FHB 19/152a. Eus a Gastellin da Guemeneven. ●(1879-1880) SVE 203. Kemenvenn. ●(1890) MOA 25a. Kemenevenn.

    (1904) SKRS I 208. e parrez Kemeneven. ●(1905) ALMA 65. Kemeneven. ●(1935) SARO 73. Sonit, kleier ar Palud, Plogonneg ha Kerlaz ! / Son Kergoat-Kemeneven ! Digor ho pardon bras !

    (2) [Toponymie locale]

    (1904) SKRS I 208. Yvon a ioa o vont d'ar gear dioc'h chapel Itroun Varia ar Gergoat, e parrez Kemeneven. ●(1935) SARO 71. Gant o anoiou skrijus, ar Gêrgoad ha Kêrlaz / Zo, war lavar hon tud koz, harzou an emgann-laz. ●73. Sonit, kleier ar Palud, Plogonneg ha Kerlaz ! / Son Kergoat-Kemeneven ! Digor ho pardon bras !

  • Kemenez
    Kemenez

    n. de l. île de Quéménès (Le Conquet).

    (1732) GReg 548b. Qemenez. enès an saoud.

    (1978) BZNZ 14. Ni a oa e Kemenez vihan hag un enez vras oa ie neuze, hag hounnezh, da hanter-vare veze distru.

  • kemengader
    kemengader

    m. Messager. cf. kimingadez

    (1834-1840) BBZcarn I 166a. Kinnigaderien m’euz kasset, tr. « J’ai envoyé des messagers » ●242a. ’r chemengader pan deus klevet. ●243a. chemengader dal ba glevas. ●(1876) TDE.BF 333b. Kemengader, s. m. C[ornouaille], tr. «Messager.»

  • kemenn .1
    kemenn .1

    m. –où

    (1) Instruction.

    (1921) GRSA 23. Ha mé monet, revé kemenneu er voéh, de Stanken er Marù. ●340. Krudel e sel kemenneu er roué èl ré ur pohonour.

    (2) Kemennoù an Iliz : les commandements de l'Église.

    (1921) GRSA 243. hep dihentein a gemenneu en Iliz.

    (3) Kas kemenn da ub. : faire annoncer à qqn, faire passer un message à qqn.

    (17--) TE 180. Quentéh ean e gassas quemèn de Zavid é hoai marhue Uri.

    (1978) BAHE 99-100/63. Ur plac’h yaouank 20 vloaz bennak dezhi, un aeredigezh vat dezhi, abof da welout met dizaon a-grenn pa veze kemennoù da gas eus an eil parrez d’eben pe eus an eil strollad-kuzh d’egile.

  • kemenn .2
    kemenn .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Annoncer.

    (1499) Ca 169b. Quemenn g. faire assavoir. annuncier.

    ► Annoncer un décès.

    (2) Mander.

    (1530) J p. 224a. Mar en quemennhe dauedaf, tr. «s'il le mandait.» ●(1557) B I 50. Na pe da penn em quemenn bet enn haff, tr. «pour quelle raison il me mande en sa présence.»

    (1659) SCger 76a. mander, tr. «quemen.» ●166b. quemen, tr. «mander, faire venir.»

    (3) Avertir, prévenir.

    (1877) EKG I 245. tud vad a ioa bet o kemenn an Aoutrou Breton.

    (4) Donner des instructions à.

    (1530) J p. 229a. Leueret huy me ouz dimenn / Pe da penn ezouf quemennet, tr. «veuillez m'apprendre, je vous le demande, pourquoi vous m'avez adressé un message.»

    (1878) EKG II 9. Mez he verourien en deuz kemennet mad, hag ober a raint evidomp ar pez a c'hellint da ober.

    II. [devant un v.] Kemenn da ub. + v. : ordonner à qqn de …

    (1857) CBF 56-57. Pa vezinn distro d'ar gear e kemenninn d'ar vansounerien dont ama, tr. «Quand je serai de retour chez moi, je recommanderai aux maçons de venir ici.» ●(1893) IAI 195. ar Jansenisted, hag ar Filozofed a boelladas kement ha kement, ma voe kemennet d'ar Jezuisted en em zispartia an eil diouz egile.

    (1905) IVLD 82. mestr-barner Lourd a gemennaz da Vernadett dont dirazhan. ●(1921) GRSA 118. Kemennein e hra Tolomér d'é soudarded (...) dispontein ha chom ar en tach. ●223. kemennet dehè pakein ul lestr get koed ha ne vreino ket én deur.

  • kemennadur
    kemennadur

    m. –ioù Avis, avertissement.

    (1931) VALL 51a. Avis ; avertissement, tr. «kemennadur m.»

  • kemennadurezh
    kemennadurezh

    f.

    (1) Convocation, mandement.

    (1732) GReg 208b. Convocation, tr. «qemeñadurez de'n hem açzambli.» ●598a. Mandement, injonction de venir, ou de faire quelque chose, tr. «Qemenadurez

    (2) Instruction.

    (1911) BUAZperrot 6. dre gemennadurez an eal Gabriel. ●228. a en em lakeas da zroug-prezeg lezennou ha kemennadureziou sant Kolomban. ●361. dem-goude m'oa bet embannet kemennadureziou an impalaër Dioklesian a eneb ar gristeneien.

    (3) (religion) Instruction, mandement de l’évêque.

    (1876) TDE.BF 333b. Kemennadurez, s. f., tr. «Mandement d’évêque.»

    (1962) EGRH I 30. kemmenadurezh f., tr. « instruction, mandement de l’êvêque. »

    (4) Commission.

    (1732) GReg 184b. Commission, pouvoir donné pour un tems d'exercer quelque charge, tr. «Qemenadurez.» ●Cette charge n'est exercée que par commission, tr. «Na eçzercer ar garg-hont nemed dre guemenadurez

    (5) Kas kemennadurezh da ub. : avertir qqn.

    (1879) MGZ 111. Lazar a gouezas clanv braz ha kemenadurez a oe casset da Jesus. ●(1880) SAB 187. e cassas kemennadurez d'ar re a oa bet peded. ●(1894) BUZmornik 521. he c'hoarezed a gasaz kemmenadurez d'hor Zalver.

    (1905) KANngalon Du 533. unan bennag da gas kemennadurez d'ar beleg. ●(1907) KANngalon Gouere 442. Jezuz a gargaz ar Plac'h Eüruz Marc'harit Mari da gas kemenadurez d'ar preinsed. ●(1915) HBPR 234. Araog skei, koulskoude, e kasent, avechou, kemennadurez.

    (6) Reiñ kemennadurezh da ub. : donner des instructions à qqn.

    (1909) FHAB Eost 230. mes rei a reas d'e vikeled vras kemennadurez da ober en e leac'h.

  • kemennasion
    kemennasion

    f. –où Instruction. cf. kemennadurezh

    (1857) LVH 72. Arlerh er heménationeu general-zé. ●83. er heménationeu e vou bet d'hobér. ●(1879) GDI 120. Er gueménacioneu-cé.

  • kemenned
    kemenned

    s. Kas kemenned da ub. : Annoncer.

    (1907) BSPD I 258. Rektal Koletta de gas kemened de supérioréz Poligni. ●371. Er Pab Benoit XIII e gasas kemenned de Uisant. ●571. Rektal er prins e gas kemened d'er sant.

  • kemennerezh
    kemennerezh

    m. Mandement.

    (1962) EGRH I 30. kemmenerezh (sic) m., tr. « mandement. »

  • kemennet
    kemennet

    adj. Annoncé.

    (1499) Ca 171b. Quimingadez. g. annunciation ou messaige vide in quemennet.

  • kemennidigezh
    kemennidigezh

    f. Mandement.

    (1962) EGRH I 30. kemmenidigezh (sic) f., tr. « mandement. »

  • kement
    kement

    adv., adj., m. & conj.

    I. Adv.

    A.

    (1) Autant de temps.

    (1612) Cnf 29a. Tardiff hep accomplissaff an veu so bepret pechet, ha maruel pa daléer quement.

    (2) [avec valeur de pluriel] Tous ceux.

    (1530) Pm 233. Quement so maru yen tremenet, tr. «Tous ceux qui ont passé par la mort froide.» ●(1575) M 138. Ha quement so ho lignn, oar sqygnn bet' Auygnon, tr. «Et tous ceux dont la lignée s'étend jusque Avignon.» ●(1612) Cnf 1a. concedit diff ha da quement à lenno an leffric-man (…) an gracc ves an Speret glan.

    (1689) DOctrinal 198. pe en hiny e voe pedet gant quement ayoa eno.

    (1847) FVR 63. Kement o deuz prenet madou pere a oa d’ann Iliz, a zo dre eno rannet diout-hi, hag ivez anaouet a hent all. ●(1866) SEV 30. ar bed ha kement a zo enn-han. ●(1868) FHB 201/353b. da lavare[t] geier, da drompla kement he lenn. ●(1869) BSGc 16. kement zo poaniet ha maleürus var an douar ! ●(1870) MBR viii. kaout truez oc'h kement a zo stag ar boan out-ho.

    (3) Tant, autant.

    (c.1500) Cb (d’après GMB 533-534). Quement e nombr euel e ment «tant en nombre comme en quantité ».

    (1907) PERS 218. hini all ebet n'euz great kement a vad deuz kador ar virionez.

    (4) Kement a : tout ce que, qui.

    (1882) BAR 70. Mari a zastum mad kement a glev. ●(1889) ISV 454a. Me ro goasked ha goudorenn / da gement a zo em c'hichen.

    (5) Kement a : tant, autant de.

    (1866) SEV 100. Perak eta ho peus-hu kement a boan.

    (1907) PERS 218. hini all ebet n'euz great kement a vad.

    B. A gement.

    (1) Quiconque, tous ceux.

    (1575) M 1904. A quement á croeat, drouc ha mat pep statur, tr. «A quiconque fut créé, mauvais et bon, de toute taille.»

    (1790) MG 82. A guemènd e gar en Eutru-Doué. ●314. A guemènd e garou gobér èl-oh.

    (1854) GBI I 512. A gement hi darempred, tr. «De tous ceux qui la fréquentaient.»

    (1910-1915) CTPV I 137. Er gement men guele kerhat, e jonjè en neijen, tr. «Tous ceux qui me voyaient aller croyaient que je volais.»

    (2) Tout ce qui, tout ce que.

    (1576) Cath 15. hep bezaff losquet bleuen en bet deze nac yuez acoustrement a quement a yoa gante, tr. «sans que leur fût brûlé aucun cheveu, et aussi aucun de tous les vêtements qui étaient sur eux.»

    (17--) EN 2071. A gemend a meus groed, ehoulenan pardon, tr. «De tout ce que j'ai fait, je demande pardon.»

    (1870) FHB 271/74a. fallout a ra dezhan en em zizober eus a gement a ell cabestra an den.

    (3) Qui.

    (1621) Mc 85-86. ez grehot mat da paourhaff ha miserablhaff croueadur à quement so dindan an euff. ●(1633) Nom 44b. Concha : conche coquille, toute sorte de poisson en coquille : pep seurt pesquet á quement o deues creguin.

    (1689) Anton.ms 60. euoach ar fura den a guement asou er bet.

    (1847) FVR 166. netra agement a ve dialluz.

    C.

    (1) Kement ha : autant que.

    (1659) SCger 122b. cela vaut autant que la Loy, tr. «andra se a dal quement hag al lesen.»

    (2) Kement ha ken kaer : tant et si bien.

    (1920) FHAB Gouere 396. pep hini diouz e du a jach war e varc'hajou kement ha ken kaer ma rank ar brenerien en em glevet evit tremen heb prena.

    (3) Kement ha ken bihan : tant et si bien.

    (1850) MOY 203. caledet / Qement ha qer bian ebars en e bec'het. ●(1869) FHB 232/181a. Kement ha ken bihan ma voue red dezhan discampa ac'hano. ●(18--) GBI II 148. Sevel 'ra euz he wele da vale ar ruio, / Kement-ha-ken-bihan m'arruas er butto, tr. «Il quitta sont lit, pour parcourir les rues, / Tant et si bien qu'il arriva aux buttes.»

    (1912) BUAZpermoal 928. kement ha ken bihan ma 'n em gavas erfin, 'benn ar c'hantved war-lerc'h, eun iliz vras da vezan 'lec'h ne oa nemet eur chapelig.

    (4) Kement ha ken kreñv : tant et si fort.

    (1659) SCger 115a. tant & si fort, tr. «quement ha quer cre

    (5) Kement ha keit : tant et si longtemps.

    (1659) SCger 115a. tant & si long-temps, tr. «quement, ha queit

    (6) Ober kement o + v. ; ober kement ouzh + pron. + v. =

    (c.1825-1830) AJC 2761. quemend a ris o clasc quen narivis voarné. ●(1867) GBI I 178. Kement ho deuz gret o kerzet, tr. «ils ont tant marché.» ●488. Kement 'n euz gret euz hi fedi, tr. «il la pria tant et tant.»

    (1908) PIGO II 177. Kement a ra o vont, hep sellet nag ouz e dreid nag ouz e hent, mac'h a...

    (7) Kement zo : tout ce que, qui.

    (1877) FHB (3e série) 6/43b. eur gear vraz (...) pulluc'het ha disvantret kement zo ennhi.

    (1910) FHAB C'hwevrer 44. Ne velit-hu ket e ran, a ners kalon, kement zo em gallout. ●(1914) KANNgwital 139/426. evit ma vezo ar beleg dinask evit ober kement zo en he garg.

    (8) Kement zo tout : tout.

    (1710) IN I 401. Pa ve troet quement so tout var oc'hement-all.

    (9) Ha kement zo : etc.

    (1926) FHAB Du 422. batimanchou, martoloded, marc'hadourez ha kemend-so. ●(1936) VKST Meurzh 47. torfed aman, torfed a-hont, laeronsi, dizurziou ha kement-zo ! ●(1944) VKST Mae 139. korf, daouarn, treid, bleo, baro, den, ivinou ha kement 'zo. ●(1945) DWCZ 29. an toullou brein, stank er c'hêriou, hag a goll enno ar baotred yaouank o ene ha kement zo.

    (10) Kement a ranker eo : ça suffit, c'est tout ce qu'il faut.

    (1906) KANngalon Genver 15. ne ket goal gaer, mes kement a ranker eo da c'hedal kaeroc'h.

    II. Adj.

    (1) Chaque.

    (1557) B I 267. A quement anhez ma veziff, tr. «en quelque lieu que j'habite.» ●(1638) Peiresc 7-9. Quement langaich à so er bet / Italien, Latin ha Grec. / Islanrd, Sauxnec ha Brezonec.

    (17--) EN 3002. eun dand genuer a sou stac ous quemend bleuen, tr. «une dent de janvier est attachée à tous ses poils.»

    (1859) MMN 224. Mervel eo partach quement den zo.

    (1906) KPSA 35. fellout a ra d'ezan kaout galloud war gement tra. ●198. Nag ez eo braz, kaer ha frealzuz ober kement tra a-unan gant an Aotrou Doue.

    (2) Kement hini : chacun, tous ceux.

    (1847) FVR 153. Ouz-penn da gement hini ho deuz ma diroget. ●(1869) SAG 3. hag o ouall-gass en pep giz kement hini ne ruche ket eus an ano a gristen.

    (1907) FHAB Mae 65. kement hini zo griziennet karantez Breiz en he gerc’hen. ●(1911) BUAZperrot 132. da zigoll kement hini a ioa bet great gaou eun dra bennak outan. ●774. kement hini a glask a gav. ●(1912) BUAZpermoal 707. Kement hini a dostae outan a glaske eünan e vue war skouer e hini. ●(1985) DGBD 65. e teufe da vezañ «kouskidik» kement hini bet flemmet gant kelien tsetse.

    (3) Kement ha : aussi grand que.

    (1766) MM 1263. er foultren varc'h quement a me, tr. «un énorme cheval, de ma taille.»

    (1889) ISV 62. Kement eo ha c'hoar Vitalina.

    (1925) FHAB Genver 12. Al loen-ze, kement hag eun ouner vloaz. ●(1934) PONT 83. – Peseurt ment e deus an Itron emezi. – Kement eo ha seurez Vitalin.

    III. M./F.

    (1) Bezañ ur c'hement : être la même chose, être pareil.

    (1954) VAZA 179. Met evit ar seurt tud, «prenañ» ha «studiañ» n'eo ket ur c'hement. ●(1955) VBRU 74. n'eo ket ur c'hemend. ●93. gout 'ouiemp ne oa ket ur c'hemend hor c'hoant hag hor galloud. ●144. un disglavier hag ur c'hleze (...) na vint biken ur c'hemend !

    (2) Ur gement eo ganto : ils sont ex-aequo.

    (c.1718) CHal.ms ii. Ils sont a deus de Ieu, tr. «ur guemet é gueté, ne gollant, na n'ouniant, mat int en eil doh eguilé.»

    (3) [après un chiffre, un nombre] (Tant de fois) autant.

    (17--) CBet 1824. Hon beso seis quement mui evit a lequin.

    (1866) SEV 34. Ar re a zilezo madou ar bed-ma dre garantez ouz Doue ho devezo kant kement all a zigoll a-vrema war an douar.

    IV. Loc. conj.

    (1) E kement ma : tant que.

    (1612) Cnf 18b. à hanné ez dlé an pœnitant confes non pas hep muy quen an nyuer eues an pechedou extern, hoguen yuez an desirou hac an youillou eues, è calon, ez quement mazeo dezaff possibl. ●34a. da sicour è tat hac è mam ez quement ma gallo. ●(1621) Mc 29. pan tacher do chaceiff ez quement ha maz galler. ●40. Ez quement ha ma galhimp caffout couff.

    (1838) OVD 69. de bratiquein, é quement ma omb capable, é vertuyeu. ●233. A fæd oh-hui, groagué, péré nen d'oh inourable nameit é quement ma câret er burtæt.

    (2) E kement ha ma : pour autant que.

    (1857) HTB 41. en kement ha ma hellont kaout talvoudegez.

    (3) Kement ha ma : tant que, puisque.

    (1857) CBF 13. Kement ha m'eo c'houi, dalit-hi, tr. «Puisque c'est vous, prenez-les.»

    (1951) KROB 39-40/19. Kement ha m'emaomp e mare gouel Santez Anna.

    (4) Kement ha ma : autant que.

    (1659) SCger 11a. autant que ie puis, tr. «quement ha ma hallân.»

    (5) A gement ma : autant que.

    (1790) MG 386. me ra alézoneu a guemènt ma heèllan. ●(17--) TE 165. Ean (…) er secouras a guemènt ma heèllai.

    (1910) ISBR 62. Deit é er houriniz a varù de viù, dihouiùet ha digoedet e oé a gement ma oé ret.

    (6) Gant kement ma : tellement.

    (1924) ZAMA 197. Nemet e Vadalenn a oa deut eur Geben, eun diaoulez, gant kement ma tagnouze.

  • kement all
    kement all

    voir kemend-all

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...