Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 13 : de kenemglev (601) à kenglot (650) :
  • kenemglev
    kenemglev

    m. –ioù Consensus.

    (1931) VALL 146a. Consensus, tr. «kenemgleo m. pl. kenemgleviou

  • kenemober
    kenemober

    adj. (grammaire) Réciproque.

    (1931) VALL 629b. Verbe ; réciproque, tr. «kenemober

  • kenemsav
    kenemsav

    m. –ioù Coalition.

    (1931) VALL 129a. Coalition, tr. «kenemsav m.»

  • kenemsevel
    kenemsevel

    v. intr. Se coaliser.

    (1931) VALL 129a. Coaliser (se), tr. «kenemsevel part. kenemsavet

  • kenep
    kenep

    adj. (Jument) pleine, gravide.

    (1732) GReg 551b. Jument pleine, tr. «Qaseg qeneb.» ●La jument est pleine, tr. «Qeneb eo ar gasecg.»

    (1876) TDE.BF 335b. Keneb, kenep, tr. «adjectif féminin qui se dit des juments pleines.» ●Kazek keneb, tr. «jument pleine.»

    (1905) HFBI 156. unan eus ar c'hésékennet à voa kénèp. ●(1906) BOBL 27 janvier 71/2f. Tag en devoa daouzek kazek, ha keneb e oant ho daouzek. ●(1910) FHAB C'hwevrer 63. Pevar bloas goude e kolljon eur gazek keneb. ●(1920) FHAB C'hwevrer 233. asambleou marc'hou antier ha kezeg-keneb. ●(1931) VALL 410a. (jument) pleine, tr. «kenep

  • kenermit
    kenermit

    m. –ed (religion) Co-ermite.

    (1868) FHB 164/61a. Guennole (...) a ziskuil d'he ghen-ermited, ar c'hoant vraz en deuz (...).

  • keneskob
    keneskob

    m. –ed, keneskeb, keneskibion (religion) Coadjuteur.

    (1732) GReg 175b. Coadjuteur, Prelat ajoint à un autre pour lui aider à faire les fonctions Episcopales, tr. «Qen-escop. p. qen-esqep

    (1869) LZBt Gouere 230. dibab eur c'hen-eskob é touez hé veleien. ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-eskop, s. m., tr. «Coadjuteur d'un évêque.»

    (1919) LZBl Genver 4. ken-eskob an Aotrou Pigneau de Béhaine. ●(1920) LZBl Gouere 335. am euz an eurvad da gaout va c'hen-eskob.

  • kenet
    kenet

    adj. Beau.

    (1929) FHAB Eost 302. koanta ha keneta merc'h yaouank ar geoded.

  • kenetre .1
    kenetre .1

    adj. Mutuel.

    (1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetre

  • kenetre .2
    kenetre .2

    m. Mutualité.

    (1931) VALL 488a. Mutualité, tr. «kenetre m.»

  • kenetre .3
    kenetre .3

    prép.

    (1) Intermédiaire.

    (1923) SKET I 142. rann-amzer kenetre oadvez an armou ha biviou maen lufret hag oadvez an armou ha binviou arem.

    (2) Entre (plusieurs personnes).

    (1732) GReg 326a. Eglogue, espece de poësie pastorale, tr. «Divisou en guërs qen-eñtre mæçzaéryen.» ●648a. Mutuel, elle, réciproque entre deux, ou plusieurs personnes, tr. «Qen eñtre an eil hac eguile.»

    ►[form. conju.]

    P1 kenetrezomp

    (1894) BUZmornik 150. ken etrezomp Bretoned.

    (1928) FHAB Mae 336. Anat d'it, avat, ha neuze eur vag a zo eur stlabez merc'h ha kenetrezomp bleizi-mor, ni a oar vat e rankomp tremen diouz hor bagou evel ma tremener diouz ar merc'hed.

    P2 kenetrezoc'h

    (1909) FHAB Gouere 203. Eus an Assurans da sevel ken-etrezoc'h a enep an tan-gwall, eo e fell din komz hirio. ●(1911) BUAZperrot 659. Eus petra e komzit ken etrezoc'h (…) ?

    P3 kenetrezo

    (1710) IN I 253. hac en em zougont d'ar mad quen entrezo. ●(1732) GReg 279a. Ils vivent en desunion, tr. «droucqentend a so qen eñtrezo

    (1906) KANngalon Here 237. unanet ken etrezho. ●(1906) KANngalon Du 248. d'an oll dud en emgaret ken etrez'ho. ●(1910) MAKE 25-26. Eun draïg o doa divizet kenetrezo pa oant dimezet. ●(1911) BUAZperrot 116. n'oa bet briedelez ebed ken-etrezo biskoaz. ●233. da lakât ar peoc'h ken etrezo. ●(1926) FHAB Du 433. roet em eus d'ezo skouer ar sakrifis hag ar garantez kenetrezo.

  • kenetreek
    kenetreek

    adj. Mutuel.

    (1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetreek

  • kenev
    kenev

    m. local. Toison. cf. kreoñ

    (1499) Ca 119a. Kneau. g. toise de brebis.

    (1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «knéau. Van[netois] kanéau. ur hanéau.» ●(17--) TE 124. ur haneàu-davad.

    (1849) LLB 1484. kaneuier guen kann, pé kaneuier du pod. ●(1861) BSJ 106. caneàu un deveden.

  • keneve / kenave
    keneve / kenave

    prép., conj. & m. cf. panave

    I. Prép.

    (1) N'était, sans.

    (c.1680) NG 1950-1951. Quanaué voué clouar Map Mari / E vezem collet hem quet si. ●(1790) PEdenneu 90. Mar e hoès desirét gobér er péhet, quenevè en eun hac er méh. ●(1790) MG 117. quenevè quemènt-ce. ●(17--) TE 115. ha bet oènt é riscl a goll ou buhé, quenevè ur voès.

    (1804) RPF 206. é vezai marhuet, quenevè un taul heurus. ●(1856) GRD 73. Quenavé Poénieu Jesus-Chrouist, jamæs n'hur behé bet hanaouèt santeleah en Eutru Doué.

    (1913) HIVR 21. Kenevé Noménoé, er Vretoned n'ou devehé ket gellet hum zihuen doh er Galleued. ●(1921) DIHU 116/206. kenevé-sen. ●(1921) DIHU 123/316. Kenevé Garit e oé degoéhet amen, hag e oui tammigeu galleg, é véhen bet fouèh geti.

    (2) Keneve da : à cause de.

    (1932) BRTG 38. Kenevé de betra ? Kenevé d' ur baré kelion.

    II. Loc. conj. Keneve ma : à moins que.

    (c.1680) NG 115. Quenaué ma tes a guir calon / Jesus de paygnë hon ranson. ●(1787) BI 111. quenevè m'an dè pliget guet Doué. ●(1790) Ismar 46. quenevai ma ta Doué. ●51. quenevè m'en dès Mab-Doué (...) hum hroeit Dén. ●(17--) VO 24. quenevè ma tas courserïon d'hur chachein eid assai hur pillal. ●(17--) TE 479. quenevè m'ou doai péhét.

    (1838) OVD 24. quenevé m'en dès en Eutru Doué ha croeit er péh ma ous. ●190. Quenavé m'hé dès distroeit a me hènt. ●(1856) GRD 238. quenevé ma huélet ar en autér bamdé hou Mab.

    III. M. [au plur.] Excuses.

    (1932) BRTG 21. Abalamor d'er «henevéieu».

  • kenevenn
    kenevenn

    f. Arc-en-ciel.

    (c.1500) Cb (d’après GMB 547). Queneuenn ar-en-ciel. ●(1521) Cc (d’après GMB 547). Queneuenn arc-en-ciel.

    (1659) SCger 8b. arc en ciel, tr. «queneuen

  • kenevet
    kenevet

    prép.

    I. Prép.

    (1) Si ce n'était, sans.

    (1924) SBED 9. Kenaveit hani [pont] Roskadé. ●(1931) GUBI 199. keneveit hou fal ben ! ●(1937) TBBN 57. Pel en dehé merhat padet er béh geté kenevet en Normanded.

    (2) Kenevet da : si ce n'était, sans.

    (1910-15) CTPV I 213. Keneuet t'er séhet hag en nan, tr. «Si ce n'était la faim et la soif.»

    II. Loc. adv. Kenevet-se : Sans cela.

    (1910) DIHU 62/126. Kenevet-sé, marsé unan benak anehé (…).●(1925) SFKH 11. Keneveit-sé e pehé guélet.

    III. Loc. conj. Kenevet e : si ce n'était que.

    (1975) YABA 25.10. keneit e zo deit spered dein neuzé.

    ►[form. conju.]

    S1 kenevedon

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidonn

    S2 kenevedout

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidous

    S3m kenevetañ

    (1909) DIHU 52/337. Keneveton a dra sur n'em behé ket gouiet. ●(1913) HIVR 21. kenevet-hou, er Vretoned (...).

    S3f keneveti

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveiti

    P1 kenevedomp

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidomp

    P2 kenevedoc'h

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidoh

    P3 keneveto

    (1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveitè

  • keneze
    keneze

    adv. Au revoir.

    (1876) TDE.BF 335b. Keneze. Locution qui se dit en quelques cantons, au lieu de kenavezo, adieu.

  • kenfestañ
    kenfestañ

    v. intr. Banqueter.

    (1931) VALL 57a. Banqueter, tr. «kenfesta

  • kenfeur
    kenfeur

    m. Proportion.

    (1927) GERI.Ern 277. kenfeur, tr. «proportion fixée.» ●(1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeur m.»

  • kenfeuriad
    kenfeuriad

    m. –où Proportion.

    (1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeuriad m.»

  • kenfeuriañ
    kenfeuriañ

    v. tr. d. Proportionner.

    (1931) VALL 598b. Proportionner, tr. «kenfeuria

  • kenforn
    kenforn

    f. –ioù Four banal.

    (1732) GReg 185a. Four commun, tr. «qenn-fourn

    (1876) TDE.BF 335b. Ken-forn, s. m. V[annetais], tr. «Four banal.» ●(1890) MOA 86. ken-fourn, tr. «four en commun (four banal).»

  • kenframm
    kenframm

    m. –où Joint.

    (1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframm m.»

  • kenframmadur
    kenframmadur

    m. –ioù Joint.

    (1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframmadur m.»

  • kenframmañ
    kenframmañ

    v. tr. d. Joindre, unir.

    (1962) EGRH I 31. kenframmañ v., tr. « joindre, unir. »

  • kengalv
    kengalv

    m. Convocation.

    (1931) VALL 152b. Convocation, tr. «kengalv m.»

  • kengan
    kengan

    m. –où (littérature) Rime.

    (1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. kengan eur sillabenn zidon hag eur sillabenn doniet. ●(1962) EGRH I 31. kengan m., tr. « rythme du vers, rime. »

  • kenganañ
    kenganañ

    v.

    (1) V. intr. Rimer.

    (1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. ne c'hell ket seurt sillabennou kengana er c'han, pegwir e ranker neuze distumma an distagadur anezo. ●5. Ar geriou-se a gengan etrezo hag ar glotenn a zeraou gant an taol-mouez. (…) kengana gant eur ger all.

    (2) V. tr. d. Faire rimer.

    (1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 5. setu ma n'emañ ket ken an abeg a vir da gengana eur ger lost-toniet gant unan belost-toniet.

  • kenganerezh
    kenganerezh

    m. (littérature) Rythme, rime.

    (1962) EGRH I 31. kenganerezh m., tr. « rime. » ●(1965) DASG 17. Kenglot pe genganerezh ar sonioù.

  • kenganez
    kenganez

    f. (littérature) Allitération.

    (1914) DFBP 13a. allitération, tr. «Kenganez.» ●(1962) EGRH I 31. kenganez f., tr. « rime (spécialement rime interne). » ●(1965) DASG 17. Dre zegouezh reizh hevelep sonioù, hevelep lizherennoù e sav er werz ur seurt kan-diskan, setu perak e reer eus ar c'hlotennerezh ivez kengan, kenganerezh (pe c'hoaz kenganez hervez ar ger kembraek).

  • kengañv
    kengañv

    m. –où Condoléance.

    (1732) GReg 193a. Condoléance, tr. «Qen-gañv. p. qengañvou

    (1876) TDE.BF 336a. Ken-gañv, s. m., tr. «Condoléance.»

    (1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen. ●(1942) ARVR 54/4c. hor c'halonekañ kengañvoù. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu.

  • kengañvaouiñ
    kengañvaouiñ

    v. intr.

    (1) Présenter des condoléances, se condouloir.

    (1732) GReg 193a. Se condouloir, tr. «qen-gañvaouï. pr. qengañvaouët

    (1876) TDE.BF 336a. Ken-gañvaoui, v. n., tr. «Prendre part au chagrin de quelqu'un et le lui témoigner.»

    (2) Kengañvaouiñ ouzh ub. : prendre part au deuil de qqn.

    (1890) MOA 375a. Prendre part au deuil de quelqu'un, tr. «kenganvaoui oc'h u. b.»

  • kengarantez
    kengarantez

    f. Affection mutuelle.

    (1732) GReg 16a. L'affection mutuelle qu'ils se portent, tr. «Ar guen-garantez a so èntrezo.» ●965b. Union, amitié, concorde, tr. « qen-garantez. »

    (1847) MDM 5. da gaoud an eil evid eguile eur gen-garantez guirion. ●397. ar gen-garantez gand an amezeien.

    (1935) VOTE 27. dre ereou ar gengarantez.

  • kengejadur
    kengejadur

    m. –ioù Convergence.

    (1931) VALL 152a. Convergence, tr. «kengejadur m.»

  • kengejañ
    kengejañ

    v. intr. Converger.

    (1931) VALL 152a. Converger, tr. «kengeja

  • kengejus
    kengejus

    adj. Convergent.

    (1931) VALL 152a. Convergent, tr. «kengejus

  • kengeodedad
    kengeodedad

    m. kengeodediz Concitoyen.

    (1931) VALL 141a. Concitoyen, tr. «kengeodedad m. kengeodediz

  • kengêr
    kengêr

    f. –ioù Ville semblable.

    (1847) BDJ 266. Sodom hag he c'hênghæriou a zo bet holl tânet.

  • kengereg
    kengereg

    m. –où (géométrie) Prisme.

    (1931) VALL 593a. Prisme, tr. «kengereg m. pl. ou

  • kengerek
    kengerek

    adj. (géométrie) Prismatique.

    (1931) VALL 593a. Prismatique, tr. «kengerek

  • kengêriad
    kengêriad

    m. –ed Concitoyen.

    (1929) GWAL 20/102. Van de Woestyne (…) a oa evel e gengêriad Maeterlinck eur vleunienn ti-gwer, eur blantenn vresk talvoudus. ●(1931) VALL 141a. Concitoyen, tr. «kengêriad pl. ed

  • kengêriadez
    kengêriadez

    f. -ed Concitoyenne.

    (1941) IVGA 172. Ha lakaat a reas Pont-’n-Abad ober d’e gengeriadez eun interamant a genta klas.

  • kengervel
    kengervel

    v. tr. d. Convoquer.

    (1931) VALL 152b. Convoquer, tr. «kengervel

  • kengevredad
    kengevredad

    m. –où Confédération.

    (1931) VALL 142b. Confédération, tr. «kengevredad m. pl. ou

  • kengevredañ / kengevrediñ
    kengevredañ / kengevrediñ

    v.

    (1) V. tr. d. Confédérer.

    (1931) VALL 142b. Confédérer, tr. «kengevreda

    (2) V. intr. Se confédérer.

    (1931) VALL 142b. se confédérer, tr. «kengevredi

  • kengevrenn
    kengevrenn

    adj. Commensurable.

    (1942) VALLsup 35b. Commensurable, tr. «kengevrenn

  • kenglac'har
    kenglac'har

    m. –ioù m. Condoléance.

    (1905) BOBL 13 mai 34/3d. Kas a reomp d'ar barz hon c'henglac'hariou. ●(1905) BOBL 14 octobre 56/3c. Ni a gas d'ar famill Lesgwern hon c'henglac'har evid an diouar kriz he deuz bet.

  • kenglemm
    kenglemm

    v. Compatir.

    (1942) VALLsup 36a. Compatir avec qqn au sujet de… tr. «kenglemm gand u. b. diwar-benn.»

  • kengloareg
    kengloareg

    m. kengloer (religion) =

    (1847) FVR 87. hag hirio kloarek e seminer Sant-Briek, en deuz, gant ken-gloer breton all, savet eno eur skol vrezonek.

  • kenglot
    kenglot

    m. Accord.

    (1965) DASG 17. Kenglot pe genganerezh ar sonioù.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...