Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés
Page 13 : de kenemglev (601) à kenglot (650) :- kenemglev
- kenemober
- kenemsav
- kenemsevelkenemsevel
v. intr. Se coaliser.
●(1931) VALL 129a. Coaliser (se), tr. «kenemsevel part. kenemsavet.»
- kenepkenep
adj. (Jument) pleine, gravide.
●(1732) GReg 551b. Jument pleine, tr. «Qaseg qeneb.» ●La jument est pleine, tr. «Qeneb eo ar gasecg.»
●(1876) TDE.BF 335b. Keneb, kenep, tr. «adjectif féminin qui se dit des juments pleines.» ●Kazek keneb, tr. «jument pleine.»
●(1905) HFBI 156. unan eus ar c'hésékennet à voa kénèp. ●(1906) BOBL 27 janvier 71/2f. Tag en devoa daouzek kazek, ha keneb e oant ho daouzek. ●(1910) FHAB C'hwevrer 63. Pevar bloas goude e kolljon eur gazek keneb. ●(1920) FHAB C'hwevrer 233. asambleou marc'hou antier ha kezeg-keneb. ●(1931) VALL 410a. (jument) pleine, tr. «kenep.»
- kenermitkenermit
m. –ed (religion) Co-ermite.
●(1868) FHB 164/61a. Guennole (...) a ziskuil d'he ghen-ermited, ar c'hoant vraz en deuz (...).
- keneskobkeneskob
m. –ed, keneskeb, keneskibion (religion) Coadjuteur.
●(1732) GReg 175b. Coadjuteur, Prelat ajoint à un autre pour lui aider à faire les fonctions Episcopales, tr. «Qen-escop. p. qen-esqep.»
●(1869) LZBt Gouere 230. dibab eur c'hen-eskob é touez hé veleien. ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-eskop, s. m., tr. «Coadjuteur d'un évêque.»
●(1919) LZBl Genver 4. ken-eskob an Aotrou Pigneau de Béhaine. ●(1920) LZBl Gouere 335. am euz an eurvad da gaout va c'hen-eskob.
- kenet
- kenetre .1
- kenetre .2
- kenetre .3kenetre .3
prép.
(1) Intermédiaire.
●(1923) SKET I 142. rann-amzer kenetre oadvez an armou ha biviou maen lufret hag oadvez an armou ha binviou arem.
(2) Entre (plusieurs personnes).
●(1732) GReg 326a. Eglogue, espece de poësie pastorale, tr. «Divisou en guërs qen-eñtre mæçzaéryen.» ●648a. Mutuel, elle, réciproque entre deux, ou plusieurs personnes, tr. «Qen eñtre an eil hac eguile.»
►[form. conju.]
P1 kenetrezomp
●(1894) BUZmornik 150. ken etrezomp Bretoned.
●(1928) FHAB Mae 336. Anat d'it, avat, ha neuze eur vag a zo eur stlabez merc'h ha kenetrezomp bleizi-mor, ni a oar vat e rankomp tremen diouz hor bagou evel ma tremener diouz ar merc'hed.
P2 kenetrezoc'h
●(1909) FHAB Gouere 203. Eus an Assurans da sevel ken-etrezoc'h a enep an tan-gwall, eo e fell din komz hirio. ●(1911) BUAZperrot 659. Eus petra e komzit ken etrezoc'h (…) ?
P3 kenetrezo
●(1710) IN I 253. hac en em zougont d'ar mad quen entrezo. ●(1732) GReg 279a. Ils vivent en desunion, tr. «droucqentend a so qen eñtrezo.»
●(1906) KANngalon Here 237. unanet ken etrezho. ●(1906) KANngalon Du 248. d'an oll dud en emgaret ken etrez'ho. ●(1910) MAKE 25-26. Eun draïg o doa divizet kenetrezo pa oant dimezet. ●(1911) BUAZperrot 116. n'oa bet briedelez ebed ken-etrezo biskoaz. ●233. da lakât ar peoc'h ken etrezo. ●(1926) FHAB Du 433. roet em eus d'ezo skouer ar sakrifis hag ar garantez kenetrezo.
- kenetreek
- kenevkenev
m. local. Toison. cf. kreoñ
●(1499) Ca 119a. Kneau. g. toise de brebis.
●(1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «knéau. Van[netois] kanéau. ur hanéau.» ●(17--) TE 124. ur haneàu-davad.
●(1849) LLB 1484. kaneuier guen kann, pé kaneuier du pod. ●(1861) BSJ 106. caneàu un deveden.
- keneve / kenavekeneve / kenave
prép., conj. & m. cf. panave
I. Prép.
(1) N'était, sans.
●(c.1680) NG 1950-1951. Quanaué voué clouar Map Mari / E vezem collet hem quet si. ●(1790) PEdenneu 90. Mar e hoès desirét gobér er péhet, quenevè en eun hac er méh. ●(1790) MG 117. quenevè quemènt-ce. ●(17--) TE 115. ha bet oènt é riscl a goll ou buhé, quenevè ur voès.
●(1804) RPF 206. é vezai marhuet, quenevè un taul heurus. ●(1856) GRD 73. Quenavé Poénieu Jesus-Chrouist, jamæs n'hur behé bet hanaouèt santeleah en Eutru Doué.
●(1913) HIVR 21. Kenevé Noménoé, er Vretoned n'ou devehé ket gellet hum zihuen doh er Galleued. ●(1921) DIHU 116/206. kenevé-sen. ●(1921) DIHU 123/316. Kenevé Garit e oé degoéhet amen, hag e oui tammigeu galleg, é véhen bet fouèh geti.
(2) Keneve da : à cause de.
●(1932) BRTG 38. Kenevé de betra ? Kenevé d' ur baré kelion.
II. Loc. conj. Keneve ma : à moins que.
●(c.1680) NG 115. Quenaué ma tes a guir calon / Jesus de paygnë hon ranson. ●(1787) BI 111. quenevè m'an dè pliget guet Doué. ●(1790) Ismar 46. quenevai ma ta Doué. ●51. quenevè m'en dès Mab-Doué (...) hum hroeit Dén. ●(17--) VO 24. quenevè ma tas courserïon d'hur chachein eid assai hur pillal. ●(17--) TE 479. quenevè m'ou doai péhét.
●(1838) OVD 24. quenevé m'en dès en Eutru Doué ha croeit er péh ma ous. ●190. Quenavé m'hé dès distroeit a me hènt. ●(1856) GRD 238. quenevé ma huélet ar en autér bamdé hou Mab.
III. M. [au plur.] Excuses.
●(1932) BRTG 21. Abalamor d'er «henevéieu».
- kenevenn
- kenevetkenevet
prép.
I. Prép.
(1) Si ce n'était, sans.
●(1924) SBED 9. Kenaveit hani [pont] Roskadé. ●(1931) GUBI 199. keneveit hou fal ben ! ●(1937) TBBN 57. Pel en dehé merhat padet er béh geté kenevet en Normanded.
(2) Kenevet da : si ce n'était, sans.
●(1910-15) CTPV I 213. Keneuet t'er séhet hag en nan, tr. «Si ce n'était la faim et la soif.»
II. Loc. adv. Kenevet-se : Sans cela.
●(1910) DIHU 62/126. Kenevet-sé, marsé unan benak anehé (…).●(1925) SFKH 11. Keneveit-sé e pehé guélet.
III. Loc. conj. Kenevet e : si ce n'était que.
●(1975) YABA 25.10. keneit e zo deit spered dein neuzé.
►[form. conju.]
S1 kenevedon
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidonn.»
S2 kenevedout
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidous.»
S3m kenevetañ
●(1909) DIHU 52/337. Keneveton a dra sur n'em behé ket gouiet. ●(1913) HIVR 21. kenevet-hou, er Vretoned (...).
S3f keneveti
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveiti.»
P1 kenevedomp
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidomp.»
P2 kenevedoc'h
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidoh.»
P3 keneveto
●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveitè.»
- kenezekeneze
adv. Au revoir.
●(1876) TDE.BF 335b. Keneze. Locution qui se dit en quelques cantons, au lieu de kenavezo, adieu.
- kenfestañ
- kenfeur
- kenfeuriad
- kenfeuriañ
- kenforn
- kenframm
- kenframmadur
- kenframmañ
- kengalv
- kengan
- kenganañkenganañ
v.
(1) V. intr. Rimer.
●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. ne c'hell ket seurt sillabennou kengana er c'han, pegwir e ranker neuze distumma an distagadur anezo. ●5. Ar geriou-se a gengan etrezo hag ar glotenn a zeraou gant an taol-mouez. (…) kengana gant eur ger all.
(2) V. tr. d. Faire rimer.
●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 5. setu ma n'emañ ket ken an abeg a vir da gengana eur ger lost-toniet gant unan belost-toniet.
- kenganerezh
- kenganezkenganez
f. (littérature) Allitération.
●(1914) DFBP 13a. allitération, tr. «Kenganez.» ●(1962) EGRH I 31. kenganez f., tr. « rime (spécialement rime interne). » ●(1965) DASG 17. Dre zegouezh reizh hevelep sonioù, hevelep lizherennoù e sav er werz ur seurt kan-diskan, setu perak e reer eus ar c'hlotennerezh ivez kengan, kenganerezh (pe c'hoaz kenganez hervez ar ger kembraek).
- kengañvkengañv
m. –où Condoléance.
●(1732) GReg 193a. Condoléance, tr. «Qen-gañv. p. qengañvou.»
●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañv, s. m., tr. «Condoléance.»
●(1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen. ●(1942) ARVR 54/4c. hor c'halonekañ kengañvoù. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu.
- kengañvaouiñkengañvaouiñ
v. intr.
(1) Présenter des condoléances, se condouloir.
●(1732) GReg 193a. Se condouloir, tr. «qen-gañvaouï. pr. qengañvaouët.»
●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañvaoui, v. n., tr. «Prendre part au chagrin de quelqu'un et le lui témoigner.»
(2) Kengañvaouiñ ouzh ub. : prendre part au deuil de qqn.
●(1890) MOA 375a. Prendre part au deuil de quelqu'un, tr. «kenganvaoui oc'h u. b.»
- kengarantezkengarantez
f. Affection mutuelle.
●(1732) GReg 16a. L'affection mutuelle qu'ils se portent, tr. «Ar guen-garantez a so èntrezo.» ●965b. Union, amitié, concorde, tr. « qen-garantez. »
●(1847) MDM 5. da gaoud an eil evid eguile eur gen-garantez guirion. ●397. ar gen-garantez gand an amezeien.
●(1935) VOTE 27. dre ereou ar gengarantez.
- kengejadur
- kengejañ
- kengejus
- kengeodedadkengeodedad
m. kengeodediz Concitoyen.
●(1931) VALL 141a. Concitoyen, tr. «kengeodedad m. kengeodediz.»
- kengêr
- kengereg
- kengerek
- kengêriad
- kengêriadezkengêriadez
f. -ed Concitoyenne.
●(1941) IVGA 172. Ha lakaat a reas Pont-’n-Abad ober d’e gengeriadez eun interamant a genta klas.
- kengervel
- kengevredad
- kengevredañ / kengevrediñ
- kengevrenn
- kenglac'har
- kenglemmkenglemm
v. Compatir.
●(1942) VALLsup 36a. Compatir avec qqn au sujet de… tr. «kenglemm gand u. b. diwar-benn.»
- kengloaregkengloareg
m. kengloer (religion) =
●(1847) FVR 87. hag hirio kloarek e seminer Sant-Briek, en deuz, gant ken-gloer breton all, savet eno eur skol vrezonek.
- kenglot