Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 13 : de kenemglev (601) à kenglot (650) :
  • kenemglev
    kenemglev

    m. –ioù Consensus.

    ●(1931) VALL 146a. Consensus, tr. «kenemgleo m. pl. kenemgleviou.»

  • kenemober
    kenemober

    adj. (grammaire) Réciproque.

    ●(1931) VALL 629b. Verbe ; réciproque, tr. «kenemober.»

  • kenemsav
    kenemsav

    m. –ioù Coalition.

    ●(1931) VALL 129a. Coalition, tr. «kenemsav m.»

  • kenemsevel
    kenemsevel

    v. intr. Se coaliser.

    ●(1931) VALL 129a. Coaliser (se), tr. «kenemsevel part. kenemsavet.»

  • kenep
    kenep

    adj. (Jument) pleine, gravide.

    ●(1732) GReg 551b. Jument pleine, tr. «Qaseg qeneb.» ●La jument est pleine, tr. «Qeneb eo ar gasecg.»

    ●(1876) TDE.BF 335b. Keneb, kenep, tr. «adjectif féminin qui se dit des juments pleines.» ●Kazek keneb, tr. «jument pleine.»

    ●(1905) HFBI 156. unan eus ar c'hésékennet à voa kénèp. ●(1906) BOBL 27 janvier 71/2f. Tag en devoa daouzek kazek, ha keneb e oant ho daouzek. ●(1910) FHAB C'hwevrer 63. Pevar bloas goude e kolljon eur gazek keneb. ●(1920) FHAB C'hwevrer 233. asambleou marc'hou antier ha kezeg-keneb. ●(1931) VALL 410a. (jument) pleine, tr. «kenep.»

  • kenermit
    kenermit

    m. –ed (religion) Co-ermite.

    ●(1868) FHB 164/61a. Guennole (...) a ziskuil d'he ghen-ermited, ar c'hoant vraz en deuz (...).

  • keneskob
    keneskob

    m. –ed, keneskeb, keneskibion (religion) Coadjuteur.

    ●(1732) GReg 175b. Coadjuteur, Prelat ajoint à un autre pour lui aider à faire les fonctions Episcopales, tr. «Qen-escop. p. qen-esqep.»

    ●(1869) LZBt Gouere 230. dibab eur c'hen-eskob é touez hé veleien. ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-eskop, s. m., tr. «Coadjuteur d'un évêque.»

    ●(1919) LZBl Genver 4. ken-eskob an Aotrou Pigneau de Béhaine. ●(1920) LZBl Gouere 335. am euz an eurvad da gaout va c'hen-eskob.

  • kenet
    kenet

    adj. Beau.

    ●(1929) FHAB Eost 302. koanta ha keneta merc'h yaouank ar geoded.

  • kenetre .1
    kenetre .1

    adj. Mutuel.

    ●(1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetre.»

  • kenetre .2
    kenetre .2

    m. Mutualité.

    ●(1931) VALL 488a. Mutualité, tr. «kenetre m.»

  • kenetre .3
    kenetre .3

    prép.

    (1) Intermédiaire.

    ●(1923) SKET I 142. rann-amzer kenetre oadvez an armou ha biviou maen lufret hag oadvez an armou ha binviou arem.

    (2) Entre (plusieurs personnes).

    ●(1732) GReg 326a. Eglogue, espece de poësie pastorale, tr. «Divisou en guërs qen-eñtre mæçzaéryen.» ●648a. Mutuel, elle, réciproque entre deux, ou plusieurs personnes, tr. «Qen eñtre an eil hac eguile.»

    ►[form. conju.]

    P1 kenetrezomp

    ●(1894) BUZmornik 150. ken etrezomp Bretoned.

    ●(1928) FHAB Mae 336. Anat d'it, avat, ha neuze eur vag a zo eur stlabez merc'h ha kenetrezomp bleizi-mor, ni a oar vat e rankomp tremen diouz hor bagou evel ma tremener diouz ar merc'hed.

    P2 kenetrezoc'h

    ●(1909) FHAB Gouere 203. Eus an Assurans da sevel ken-etrezoc'h a enep an tan-gwall, eo e fell din komz hirio. ●(1911) BUAZperrot 659. Eus petra e komzit ken etrezoc'h (…) ?

    P3 kenetrezo

    ●(1710) IN I 253. hac en em zougont d'ar mad quen entrezo. ●(1732) GReg 279a. Ils vivent en desunion, tr. «droucqentend a so qen eñtrezo.»

    ●(1906) KANngalon Here 237. unanet ken etrezho. ●(1906) KANngalon Du 248. d'an oll dud en emgaret ken etrez'ho. ●(1910) MAKE 25-26. Eun draïg o doa divizet kenetrezo pa oant dimezet. ●(1911) BUAZperrot 116. n'oa bet briedelez ebed ken-etrezo biskoaz. ●233. da lakât ar peoc'h ken etrezo. ●(1926) FHAB Du 433. roet em eus d'ezo skouer ar sakrifis hag ar garantez kenetrezo.

  • kenetreek
    kenetreek

    adj. Mutuel.

    ●(1931) VALL 488b. Mutuel, tr. «kenetreek.»

  • kenev
    kenev

    m. local. Toison. cf. kreoñ

    ●(1499) Ca 119a. Kneau. g. toise de brebis.

    ●(1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «knéau. Van[netois] kanéau. ur hanéau.» ●(17--) TE 124. ur haneàu-davad.

    ●(1849) LLB 1484. kaneuier guen kann, pé kaneuier du pod. ●(1861) BSJ 106. caneàu un deveden.

  • keneve / kenave
    keneve / kenave

    prép., conj. & m. cf. panave

    I. Prép.

    (1) N'était, sans.

    ●(c.1680) NG 1950-1951. Quanaué voué clouar Map Mari / E vezem collet hem quet si. ●(1790) PEdenneu 90. Mar e hoès desirét gobér er péhet, quenevè en eun hac er méh. ●(1790) MG 117. quenevè quemènt-ce. ●(17--) TE 115. ha bet oènt é riscl a goll ou buhé, quenevè ur voès.

    ●(1804) RPF 206. é vezai marhuet, quenevè un taul heurus. ●(1856) GRD 73. Quenavé Poénieu Jesus-Chrouist, jamæs n'hur behé bet hanaouèt santeleah en Eutru Doué.

    ●(1913) HIVR 21. Kenevé Noménoé, er Vretoned n'ou devehé ket gellet hum zihuen doh er Galleued. ●(1921) DIHU 116/206. kenevé-sen. ●(1921) DIHU 123/316. Kenevé Garit e oé degoéhet amen, hag e oui tammigeu galleg, é véhen bet fouèh geti.

    (2) Keneve da : à cause de.

    ●(1932) BRTG 38. Kenevé de betra ? Kenevé d' ur baré kelion.

    II. Loc. conj. Keneve ma : à moins que.

    ●(c.1680) NG 115. Quenaué ma tes a guir calon / Jesus de paygnë hon ranson. ●(1787) BI 111. quenevè m'an dè pliget guet Doué. ●(1790) Ismar 46. quenevai ma ta Doué. ●51. quenevè m'en dès Mab-Doué (...) hum hroeit Dén. ●(17--) VO 24. quenevè ma tas courserïon d'hur chachein eid assai hur pillal. ●(17--) TE 479. quenevè m'ou doai péhét.

    ●(1838) OVD 24. quenevé m'en dès en Eutru Doué ha croeit er péh ma ous. ●190. Quenavé m'hé dès distroeit a me hènt. ●(1856) GRD 238. quenevé ma huélet ar en autér bamdé hou Mab.

    III. M. [au plur.] Excuses.

    ●(1932) BRTG 21. Abalamor d'er «henevéieu».

  • kenevenn
    kenevenn

    f. Arc-en-ciel.

    ●(c.1500) Cb (d’après GMB 547). Queneuenn ar-en-ciel. ●(1521) Cc (d’après GMB 547). Queneuenn arc-en-ciel.

    ●(1659) SCger 8b. arc en ciel, tr. «queneuen.»

  • kenevet
    kenevet

    prép.

    I. Prép.

    (1) Si ce n'était, sans.

    ●(1924) SBED 9. Kenaveit hani [pont] Roskadé. ●(1931) GUBI 199. keneveit hou fal ben ! ●(1937) TBBN 57. Pel en dehé merhat padet er béh geté kenevet en Normanded.

    (2) Kenevet da : si ce n'était, sans.

    ●(1910-15) CTPV I 213. Keneuet t'er séhet hag en nan, tr. «Si ce n'était la faim et la soif.»

    II. Loc. adv. Kenevet-se : Sans cela.

    ●(1910) DIHU 62/126. Kenevet-sé, marsé unan benak anehé (…).●(1925) SFKH 11. Keneveit-sé e pehé guélet.

    III. Loc. conj. Kenevet e : si ce n'était que.

    ●(1975) YABA 25.10. keneit e zo deit spered dein neuzé.

    ►[form. conju.]

    S1 kenevedon

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidonn.»

    S2 kenevedout

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidous.»

    S3m kenevetañ

    ●(1909) DIHU 52/337. Keneveton a dra sur n'em behé ket gouiet. ●(1913) HIVR 21. kenevet-hou, er Vretoned (...).

    S3f keneveti

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveiti.»

    P1 kenevedomp

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidomp.»

    P2 kenevedoc'h

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveidoh.»

    P3 keneveto

    ●(1934) BRUS 167. Sinon (moi, toi…), tr. «keneveitè.»

  • keneze
    keneze

    adv. Au revoir.

    ●(1876) TDE.BF 335b. Keneze. Locution qui se dit en quelques cantons, au lieu de kenavezo, adieu.

  • kenfestañ
    kenfestañ

    v. intr. Banqueter.

    ●(1931) VALL 57a. Banqueter, tr. «kenfesta.»

  • kenfeur
    kenfeur

    m. Proportion.

    ●(1927) GERI.Ern 277. kenfeur, tr. «proportion fixée.» ●(1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeur m.»

  • kenfeuriad
    kenfeuriad

    m. –où Proportion.

    ●(1931) VALL 598b. Proportion, tr. «kenfeuriad m.»

  • kenfeuriañ
    kenfeuriañ

    v. tr. d. Proportionner.

    ●(1931) VALL 598b. Proportionner, tr. «kenfeuria.»

  • kenforn
    kenforn

    f. –ioù Four banal.

    ●(1732) GReg 185a. Four commun, tr. «qenn-fourn.»

    ●(1876) TDE.BF 335b. Ken-forn, s. m. V[annetais], tr. «Four banal.» ●(1890) MOA 86. ken-fourn, tr. «four en commun (four banal).»

  • kenframm
    kenframm

    m. –où Joint.

    ●(1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframm m.»

  • kenframmadur
    kenframmadur

    m. –ioù Joint.

    ●(1931) VALL 407a. Joint, tr. «kenframmadur m.»

  • kenframmañ
    kenframmañ

    v. tr. d. Joindre, unir.

    ●(1962) EGRH I 31. kenframmañ v., tr. « joindre, unir. »

  • kengalv
    kengalv

    m. Convocation.

    ●(1931) VALL 152b. Convocation, tr. «kengalv m.»

  • kengan
    kengan

    m. –où (littérature) Rime.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. kengan eur sillabenn zidon hag eur sillabenn doniet. ●(1962) EGRH I 31. kengan m., tr. « rythme du vers, rime. »

  • kenganañ
    kenganañ

    v.

    (1) V. intr. Rimer.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 4. ne c'hell ket seurt sillabennou kengana er c'han, pegwir e ranker neuze distumma an distagadur anezo. ●5. Ar geriou-se a gengan etrezo hag ar glotenn a zeraou gant an taol-mouez. (…) kengana gant eur ger all.

    (2) V. tr. d. Faire rimer.

    ●(1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 5. setu ma n'emañ ket ken an abeg a vir da gengana eur ger lost-toniet gant unan belost-toniet.

  • kenganerezh
    kenganerezh

    m. (littérature) Rythme, rime.

    ●(1962) EGRH I 31. kenganerezh m., tr. « rime. » ●(1965) DASG 17. Kenglot pe genganerezh ar sonioù.

  • kenganez
    kenganez

    f. (littérature) Allitération.

    ●(1914) DFBP 13a. allitération, tr. «Kenganez.» ●(1962) EGRH I 31. kenganez f., tr. « rime (spécialement rime interne). » ●(1965) DASG 17. Dre zegouezh reizh hevelep sonioù, hevelep lizherennoù e sav er werz ur seurt kan-diskan, setu perak e reer eus ar c'hlotennerezh ivez kengan, kenganerezh (pe c'hoaz kenganez hervez ar ger kembraek).

  • kengañv
    kengañv

    m. –où Condoléance.

    ●(1732) GReg 193a. Condoléance, tr. «Qen-gañv. p. qengañvou.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañv, s. m., tr. «Condoléance.»

    ●(1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen. ●(1942) ARVR 54/4c. hor c'halonekañ kengañvoù. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu.

  • kengañvaouiñ
    kengañvaouiñ

    v. intr.

    (1) Présenter des condoléances, se condouloir.

    ●(1732) GReg 193a. Se condouloir, tr. «qen-gañvaouï. pr. qengañvaouët.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañvaoui, v. n., tr. «Prendre part au chagrin de quelqu'un et le lui témoigner.»

    (2) Kengañvaouiñ ouzh ub. : prendre part au deuil de qqn.

    ●(1890) MOA 375a. Prendre part au deuil de quelqu'un, tr. «kenganvaoui oc'h u. b.»

  • kengarantez
    kengarantez

    f. Affection mutuelle.

    ●(1732) GReg 16a. L'affection mutuelle qu'ils se portent, tr. «Ar guen-garantez a so èntrezo.» ●965b. Union, amitié, concorde, tr. « qen-garantez. »

    ●(1847) MDM 5. da gaoud an eil evid eguile eur gen-garantez guirion. ●397. ar gen-garantez gand an amezeien.

    ●(1935) VOTE 27. dre ereou ar gengarantez.

  • kengejadur
    kengejadur

    m. –ioù Convergence.

    ●(1931) VALL 152a. Convergence, tr. «kengejadur m.»

  • kengejañ
    kengejañ

    v. intr. Converger.

    ●(1931) VALL 152a. Converger, tr. «kengeja.»

  • kengejus
    kengejus

    adj. Convergent.

    ●(1931) VALL 152a. Convergent, tr. «kengejus.»

  • kengeodedad
    kengeodedad

    m. kengeodediz Concitoyen.

    ●(1931) VALL 141a. Concitoyen, tr. «kengeodedad m. kengeodediz.»

  • kengêr
    kengêr

    f. –ioù Ville semblable.

    ●(1847) BDJ 266. Sodom hag he c'hênghæriou a zo bet holl tânet.

  • kengereg
    kengereg

    m. –où (géométrie) Prisme.

    ●(1931) VALL 593a. Prisme, tr. «kengereg m. pl. ou.»

  • kengerek
    kengerek

    adj. (géométrie) Prismatique.

    ●(1931) VALL 593a. Prismatique, tr. «kengerek.»

  • kengêriad
    kengêriad

    m. –ed Concitoyen.

    ●(1929) GWAL 20/102. Van de Woestyne (…) a oa evel e gengêriad Maeterlinck eur vleunienn ti-gwer, eur blantenn vresk talvoudus. ●(1931) VALL 141a. Concitoyen, tr. «kengêriad pl. ed.»

  • kengêriadez
    kengêriadez

    f. -ed Concitoyenne.

    ●(1941) IVGA 172. Ha lakaat a reas Pont-’n-Abad ober d’e gengeriadez eun interamant a genta klas.

  • kengervel
    kengervel

    v. tr. d. Convoquer.

    ●(1931) VALL 152b. Convoquer, tr. «kengervel.»

  • kengevredad
    kengevredad

    m. –où Confédération.

    ●(1931) VALL 142b. Confédération, tr. «kengevredad m. pl. ou.»

  • kengevredañ / kengevrediñ
    kengevredañ / kengevrediñ

    v.

    (1) V. tr. d. Confédérer.

    ●(1931) VALL 142b. Confédérer, tr. «kengevreda.»

    (2) V. intr. Se confédérer.

    ●(1931) VALL 142b. se confédérer, tr. «kengevredi.»

  • kengevrenn
    kengevrenn

    adj. Commensurable.

    ●(1942) VALLsup 35b. Commensurable, tr. «kengevrenn.»

  • kenglac'har
    kenglac'har

    m. –ioù m. Condoléance.

    ●(1905) BOBL 13 mai 34/3d. Kas a reomp d'ar barz hon c'henglac'hariou. ●(1905) BOBL 14 octobre 56/3c. Ni a gas d'ar famill Lesgwern hon c'henglac'har evid an diouar kriz he deuz bet.

  • kenglemm
    kenglemm

    v. Compatir.

    ●(1942) VALLsup 36a. Compatir avec qqn au sujet de… tr. «kenglemm gand u. b. diwar-benn.»

  • kengloareg
    kengloareg

    m. kengloer (religion) =

    ●(1847) FVR 87. hag hirio kloarek e seminer Sant-Briek, en deuz, gant ken-gloer breton all, savet eno eur skol vrezonek.

  • kenglot
    kenglot

    m. Accord.

    ●(1965) DASG 17. Kenglot pe genganerezh ar sonioù.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...